BACARDÍ (RUM)
Bacardí is een van de meest-gekende rumsoorten ter wereld. 'Iedereen' kent de naam. 'Iedereen' heeft de rum wel al eens gedronken. Bacardí was niet de eerste rum ter wereld.
Rum wordt gemaakt uit melasse, een stroopachtig bijproduct van de suikerrietoogst. Rum is een aromatisch distillaat van rond de 40 volumeprocent. Rum wordt puur of verwerkt in cocktails gedronken. Van de longdrinks op basis van rum is Cuba Libre, een mengeling van onder meer rum en cola, die bekendste. Cuba Libre wordt naar de belangrijkste ingrediënten Bacardí en cola, ook wel baco genoemd.
Ik hoop dat je goed gelezen hebt. Ik heb het niet over Bacardi, maar wel over Bacardí. De klemtoon valt dan ook in tegenstelling met wat men meestal, bijna altijd hoort, op de laatste lettergreep.
Wie rum voor het eerst geproduceerd heeft, is niet geweten. Wel weet men dat een zekere Bacardí in 1862, jaartal dat op elke fles Bacsardí vermeld staat, de naar hem genoemde firma opgericht heeft.
Facundo Barcardi Massó werd te 1814 in Sitges, aan de Costa de Garraf van Catalunya, iets ten zuiden van Barcelona, geboren als zoon van een wijnhandelaar. In 1830 week zijn vader met zijn gezin uit naar Cuba om zijn geluk te wagen in de productie van sterke drank en meer bepaald rum.
De rum die toen op Cuba gefabriceerd werd, werd als een minderwaardige drank beschouwd. Hij werd dan ook door de onderlagen van de maatschappij gedronken en door de betere klasse wegens nevenverschijnselen gemeten. Barcardí besloot in 1850 om dat te veranderen.
Na jaren slaagde hij erin om een betere of is het mindere-slechte rum te produceren. Toch zou het nog tot 1862 duren vooraleer 'zijn' Bacardí af was. Die is het resultaat van filteren over houtskool, betere mengtechnieken en het laten rijpen op eikenhouten vaten. Aan dit laatste dankt de drank zijn zachte, ietwat fluwelige smaak zodat hij zich ook puur heel goed laat drinken.
Niets stond Bacardí in de weg om een succesvolle carrière te beginnen. Op 4 februari 1862 werd te Santiago de Cuba de Barcardí-firma opgericht. Succes was er al snel. Na het vroegere thuisland Spanje volgde de USA. In 1876 won Barcardí de gouden medaille op de Wereldtentoonstelling van Philadelphia. Amerika ging plat, gevolgd door Europa en de rest van de wereld.
Daarmee was het Bacardí-verhaal niet gedaan. Wie een Barcardífles goed bekijkt, merkt de afbeelding van vreemdsoortig dier met vleugels op. Wie het dier niet kent, maar Castiliaans spreekt, weet dat het om een "murciélago" of vleermuis gaat. Het dier is afgebeeld met de kop in profieel en geopende vleugels.
Waarom een vleermuis? Toen Amalia Moreau de distillerij van haar man bezocht, merkte ze er vleermuizen die in het gebinte huisden, op. Dat een afbeelding ervan, samen met het opschrift "la casa del murciélago", de weg vond naar het etiket, is niet verwonderlijk. In de hispanische cultuur staat de murciélago immers symbool voor geluk en voorspoed. Heeft Barcardí-rum hieraan zijn wereldwijze verspreiding en faam te danken?!
RIJK VAN CASTILLA (eerste keer) (1065-1072) [geschiedenis en stamboom]