rondwandeling.

Uiteindelijk na lang zoeken in mijn eigen schoenendoos heb ik toch een foto gevonden van de straat waar ik geboren ben. Op de foto staat de oudste broer van mijn moeder en boven de poort zit zijn echtgenote, mijn tante Door, met hun zoontje Jan, die in 1931 geboren is. Op deze foto is hij ongeveer 5 jaar. De foto is dus gemaakt in 1936. Het huisnummer 31. De oneven kant van de straat. Schuin tegenover deze wagenmakerij van mijn oom, heeft het huis van mijn ouders gelegen, op No 96. Toch weer een stukje van mijn wortels ontrafeld. Wie de fotograaf was, weet ik niet. Ik in ieder geval niet.

Het zonnetje kwam slechts sporadisch door, maar toch voelde het best lekker aan vandaag.Als je denkt, dat dit een rustige dag zou worden, dan had ik het aardig mis. Vanmorgen heb ik een paar uur zitten praten met Turkse medelanders, die bezig zijn een Turks Museum op te richten. Gezien mijn kennis van de Turkse cultuur ben ik om advies gevraagd. Het was een zeer openhartig en vriendelijk gesprek. Daarom ook een Turks plaatje als foto.

Hij staat er weer. Het grijze standbeeld met de piepstem. Als het weer het toelaat, komt hij slenterend aan, zet zijn opstapje neer, zijn centenbakje voor hem op de grond, wachtend op vooral het jongere publiek. Met zijn ‘pieperdepieppiep’ lokt hij de mensen naar zich toe en de kleine kinderen kunnen een handje van hem krijgen. Publiek trekt hij altijd, deze zilvergrijs geschilderde mimespeler.

Ik weet niet wat voor een vogeltje dit is.

De enige muts, die je tegenwoordig nog ziet, is een hoofddoekje. Gisteren was het bij tijd en wijle een zomersdag op de Scheveningse boulevard. En wat mij het meeste opviel waren de fleurige hoofddoekjes.
Vlaanderens schoonste was natuurlijk weer weggelegd voor een Belg of was het ook een Vlaming. De Raboploeg had op deze dag wel erg veel panne.
Vandaag belooft het een mooie dag te worden; Een goed begin van de paasweek. Als dit mooie weer nu eens tien dagen aanhield, dan zou de wereld er heel anders uitzien: dan hebben alle mensen dezelfde kleur. Foto: de magnolia of tulpenboom staat weer in volle pracht.

Passiezondag. Vroeger was dit de dag die de laatste zware week van de vasten betekende. Toch zit er in deze week nog wel een liturgisch lichtpuntje: Witte Donderdag. Op die dag waren de paarse omhulsels van de heiligenbeelden vervangen door witte kleden. De vrijdag daarop, goede Vrijdag, was de kerk in het zwart gehuld. Maar passzaterdag beierden om 12.00 uur de paasklokken en mochten we ons vastentrommeltje openen. Dan was het paasfeest begonnen: in die tijd werden de paasvieringen nog op zaterdagochtend kerkelijk gevierd. Nu gebeurt dat in de nacht van zaterdag op zondag. En met Pasen liepen we allemaal op zijn paasbest en gingen we naar de feestelijke hoogmis in de kerk. Die kerk is nu gesloten en voor een kerkelijk paasfeest moeten we ver weg. Ik zit te dagdromen: het is passiezondag.

Ik kom u nog even een prettige avond wensen. Wij hebben de zon niet zien onder gaan, maar ook niet zien opkomen. Daarom zend ik u hierbij een bloemenveldje; allemaal zonnetjes.

Na fraai voorjaarsweer volgt vandaag dan een dag met bloggenweer. We liggen hier in Scheveningen toegedekt onder een lichtgrijze deken. Als het een beetje meezit, zal de zon er toch misschien nog een paar gaatjes in kunnen branden. We zien wel wat er komt; in ieder geval hebben we al van een aantalzeer fraaie dagen kunnen genieten. Met deze foto denk ik terug aan de dag van gisteren.

Als ik op mijn terras zit heb ik uitzicht over een groot deel van Scheveningen, maar sinds een paar dagen is mijn uitzicht een beetje veranderd: op de foto is een fraaie muurschildering aangebracht op een stuk muur, dat echt geen fraaie uitstraling had, maar nu wel. Ik hoop maar dat deze muurschildering een lang leven beschoren is en niet door graffiti vervuild zal worden.

Met dit stralende weer is het natuurlijk hier aan de kust nog niet direct strandweer. Maar achter de schermen en in de zon liggen al heel wat strandbezoekers te zonnen. Even een kleurtje ophalen voor de komende feestdagen.

Het gaat al weer een stuk beter dan gisteren. Hopelijk kan ik vandaag weer wat verder wandelen.Lopen of liggen zegt de fysiotherapeut. Gemakkelijk praten, maar het helpt wel. Ik heb er alleen maar een probleem bij: lopen doe ik graag, maar aan liggen heb ik een hekel. En zitten is niet goed. Als ik ga liggen dan wil ik slapen, maar als ik niet kan slapen dan wil ik niet liggen. Gisteren is het redelijk gegaan en vannacht heb ik goed geslapen. Alleen als ik me wilde omdraaien, ging het niet zo lekker. foto: deze wilde fazant liet zich gemakkelijk fotograferen. Lange tijd niet gezien in de duinen.

We hadden geboekt voor een kort verblijf in Kalkar: twee nachten. Aanvullend daarop nog een overnachting in Nederland. Maar vanmorgen na het douchen wilde ik mijn overhemd van de stoel op pakken en toen schoot er ineens iets in mijn rug. Ik kon bijna niet overeind. Die overnachting in Nederland konden we wel vergeten. Gelukkig kon ik met pijn en moeite (na het innemen van twee paracetamol, in de auto komen. We zijn toen rechtstreeks naar Scheveningen gereden. En daar aangekomen ben ik strompelend naar mijn appartement gesukkeld. Zo juist had ik de fysiotherapeut aan de lijn en die zei dat ik één ding goed had gedaan: paracetamol innemen, maar dat zitten was helemaal verkeerd. Ik kon toch moeilijke al lopend achter de auto naar huis. Hij zei mij: één ding niet doen, namelijk zitten, maar lopen en liggen. Ik strompel dus maar wat door huis en misschien straks even buiten en af en toe mij lui uitstrekken op bank of bed. En dan maar hopen dat het morgen al weer wat beter gaat. Foto: ik strompel maar wat rond gelijk deze nijlganzen.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. En de techniek is onvoorspelbaar. Afgelopen vrijdag begaf het KPN-modem het. Ten minste dat dachten we. Vrijdag kwam de monteur, zaterdag kwam de monteur. Geen verbinding mogelijk. KPN constateerde dat de modem het verkeer naar mijn computer wel registreerde, maar het verkeer van het modem naar KPN niet juist interpreteerde. De KPN besloot dan ook binnen een week een nieuw modem te sturen. Zondag toch maar geprobeerd, maar geen verbinding.Vanmorgen zette ik de computer aan, probeerde het internet en… daar was het. De monteur gebeld; die reageerde ook verwonderd. Die vertelde mij van het KPN-rapport, waaruit bleek dat het verkeer niet goed reageerde. Nu maar afwachten of Annemiek en ik gedurende de tijd, dat dit modem nog niet vervangen is, wel kunnen blijven internetten.

U hebt misschien al eens van hem gehoord? Neen, dan hebt u ook niets gemist. Maar gisteren is hij, samen met de overige PVV’s, uit protest weggelopen uit de Tweede Kamer als protest tegen de kabinetsmaatregels in de strijd tegen de crisis. En nu hebben zijn kiezers ook niets van hem gehoord.
Er was ook een positief bericht: Kim Clijsters maakt rentree in het proftennis.Zij heeft wildcards aangevraagd voor de WTA-toernooien van Cincinnati, Toronto en de US Open. Niet alleen leuk voor de Vlamingen, maar ook voor het tenniscircuit.

Foto: de zon schijnt, daarom vandaag maar weer een voorjaarsbloemetje.

De natuur laat zich niet tegenhouden.

Eindelijk is de regeringscoalitie er in geslaagd een crisisakkoord te realiseren. Nog voor het in de Tweede Kamer besproken is wordt het akkoord door de oppositie weggehoond. In plaats van met zijn allen dit akkoord te omarmen schreeuwt de oppositie moord en brand. Drie weken lang is er gezwoegd voor een akkoord: eindelijk is het er. En nu: met zijn allen de schouders er onder. Foto: donkere wolken boven Nederland.

Vandaag was het een afwisselende dag. Dan even buiten, dan even binnen. Dan even regen, dan even zon. En nu? Nu schijnt de zon en drijven er wat wolken als scheepjes op de oceaan. Maar over een paar minuten kan het weer helemaal anders zijn. Toch een paar mooie foto’s gemaakt, en wat kan het anders zijn natuurlijk van de zee. En morgen? We zien het wel, we zullen het wel beleven.