Naar de inhoud

Poëzie en gedichten

seniorennet.beseniorennet.be
HOU VAN DE MENSEN ZOALS ZE ZIJN , ER ZIJN GEEN ANDERE

Berichten van 1 oktober 2006 tot 31 oktober 2006

Beloven-Geloven

We kunnen elkaar
zoveel dingen beloven ,

  maar zullen we elkaar
  wel steeds kunnen geloven ,

     We kunnen niet zonder elkaar 
     dat zullen we tot ons einde geloven .

2maalloukeaq9.jpg

Geschreven door Joanna om 18:13 Reageer op dit bericht

Zonder woorden                    Ilona

 

Ik kan met je praten

zonder te spreken .

Een lichaamstaal

die ‘iets’ laat weten .

zonder woorden

maar met intens gevoel ,

laat ik je voelen

wat ik bedoel .

Geschreven door Joanna om 20:43 Reageer op dit bericht

Het Geluk

Geluk :

Is een hand in de jouwe .

Geluk :

Is niet te kijken naar wat een ander méér heeft .

Geluk :

Is beseffen wat elke dag je voor moois geeft .

Geluk :

Zit in een klein gebaar , de dingen om je

heen , sta open voor dat geluk .

 

Dan voel je je nooit alleen

                            J.B.

Geschreven door Joanna om 20:57 Reageer op dit bericht

Liefde

Gevoelens van liefde           Helena

 

Liefde is geven , zacht en teder

Liefde is fijn , samen één zijn

Liefde geeft warmte in een koude nacht

Liefde doet geen pijn , vergeven , loslaten ,

Dat kan allemaal liefde zijn

Respect voor elkander ,

Er zijn in goede en slechte tijden ,

Een glimlach van een kind dat je dierbaar is

Handen die proberen te troosten

Ogen die spreken van liefde en trouw

Liefde een bron van energie en kracht ,

Twee harten aaneengeschakeld

Verbonden door een onbreekbare band

Dat is wat ik liefde noem .

Geschreven door Joanna om 20:02 Reageer op dit bericht

Lieve Nora

We wensen je

Nu je hier bent gekomen

Een warme wereld

Vol van veiligheid

Nog mooier zelfs

Dan in je mooiste dromen

Een nieuw begin

Een ongekende tijd !

Geschreven door Joanna om 20:38 Reageer op dit bericht

Liefje we noemen jou Nora

Je hebt iets uit de hemel meegenomen

Je hebt iets van een engel meegebracht

We zien het als je rustig ligt te slapen

Daar in je wiegje midden in de nacht

 

We hopen dat wanneer je zult gaan groeien

Dat stukje hemel in je blijft bestaan

En dat beetje paradijs van boven

Je hele leven met je mee zal gaan .

Geschreven door Joanna om 21:45 Reageer op dit bericht

Meer van Poëzie en gedichten

↑ Terug naar de berichten