Berichten van 1 december 2006 tot 31 december 2006

Wasdag …

Eerst gaan we alles van onder ’t bed halen boven ,

de lakens en slopen zullen we er ook maar afhalen ,

de linnenkorf kieper ik ondersteboven .

Alles beland op één van de drie hopen ;

1. de witte was , alles wat op 95°c mag

2. de bonte was , op ‘t 40°c wasprogram

3. de handwas , in een lauw sopje en 3 keer spoelen ,   

 Elke keer denk ik hierbij aan grotemoe

  als dat al niet meer mag ?

Drogen doen we buiten als ’t kan

alleen de sponshanddoeken gaan in de droogkast dan ,

delicate spullen leg ik plat op de gazon met een doek

erover en eronder , kinderkleedjes met vlekken

in de volle zon op de gazon (net zoals grotemoe me ’t leerde)

Weldra als ’t regent en wintert , vriest dat kraakt

Toveren we de waskamer om in droogkamer

Na ’t strijken kan alles weer schoon naar boven .

                                            Lojoke

Verdriet

Het doet mij zo ontzettend veel pijn ,

 jou te zien met je verdriet  ;

elke traan huil ik een beetje mee ,

maar echt helpen kan ik je niet .

Kon ik maar vaker bij je zijn ,

 proberen jou nu juist te steunen ;

zodat je op momenten dat je ’t nodig hebt

eens even op mij zou kunnen leunen  .

Ik kan nu wel zeggen ; ook voor jou

zullen die wolken weer verdwijnen ;

ook voor jou komt toch weer de tijd

dat de zon zal gaan schijnen .

Maar juist nu héb je daar niets aan ;

nu heb je verdriet , nu voel je die pijn ;

je bent niet geholpen met te denken

aan hoe jou toekomst zal kunnen zijn .

Marjon , ik weet hoe jij je voelt

en in gedachten ben ik steeds bij jouw .

Misschien helpt ’t een klein beetje als ik zeg

dat ik ontzettend veel van je hou .

                                             Lex Kooijman

Wij mensen

Kenden wij mensen maar geen zorgen ,

kenden wij mensen maar ’s geen pijn .

Dan keken we wat blijer naar morgen ,

en zouden we heel wat vrolijker zijn .

Maar wij mensen ruziën en vechten ,

wij mensen leren al snel te haten .

Komen alleen op voor eigen rechten ,

al zouden we maar wat meer praten …

Hadden we onszelf maar in de hand ,

konden we de medemens maar accepteren .

Gebruikten we maar even ons verstand ,

maar we hebben nog zoveel te leren .

Konden wij het negatieve maar afleggen ,

want , zo besefte ik zelf pas ,

we zijn niet dat superieure ras

als dat we van onszelf graag zeggen .

De toekomst die voor ieder mens ligt ,

is mooi , als we maar willen zien .

Dan waren we niet zo haat-gericht ,

en niet zo oorlogzuchtig bovendien .

Waren wij mensen maar niet zo eigenwijs ,

vonden we onszelf maar niet zo superieur .

Dan was de ondergang niet de prijs

van ons eigen , oeverloos , gezeur …

                                                                      Jos Witteman

Gedichten in Candlelight zijn meer dan woorden

simpelweg op rijm gezet .

Ze raken het hart , ze klinken als akkoorden ,

in sommige  welhaast als een gebed .

Ze zeggen veel van iemands gedachten  .

Ze leggen het hart vanbinnen bloot .

Gedichten worden gebruikt

om verdriet te verzachten ,

Voor hen die getroffen worden door de dood .

Die gave om in zinnen te vertalen

wat in het binnenste van je leeft ,

kun je in Candlelight uit laten stralen ,

voor diegene  om wie je veel geeft .

het maakt mensen rijk , zo geef je het meeste ,

je geeft veel als je je ziel belicht .

candlelight maakt het tastbaar ,

ze kunnen steeds worden herlezen ,

als men weer behoefte heeft aan een gedicht .

                                           Ali B.