Naar de inhoud

Poëzie en gedichten

seniorennet.beseniorennet.be
HOU VAN DE MENSEN ZOALS ZE ZIJN , ER ZIJN GEEN ANDERE

Berichten van 1 mei 2006 tot 31 mei 2006

Een vriend...

Een vriend                                     Lydia Kloostermans

 

Het klinkt zo mooi , een vriend .

Wat bedoeld men er mee ?

Is het een beloning die je verdient ?

Of is het net als de tuin van Gethsemane ?

 

Zo puur en zo trouw ,

Een vriend .

Waarom vond ik jou ?

Ik heb om je gegriend .

 

Een vriend is van wie je houdt .

Met wie je alles deelt .

Iemand die je je geheimen toevertrouwt .

Met een vriendschap die je nooit verveelt .

 

Een vriend geef je je hart .

Al wat je hebt deel je saam .

Hand in hand , en soms met smart .

Door het leven gaan .

 

Een vriend om bij te huilen .

Om bij te zijn in barre tijden .

Een vriend om bij te lachen .

Om samen mee te strijden .

 

Geef elkaar de hand .

Deel elkanders pijn , vreugde en geniet .

Want met die band kun je zeggen ,

Ik heb een vriend .

Geschreven door Joanna om 18:58 Reageer op dit bericht

Vriendschap...

Vriendschap      

 

Vriendschap is zo heel bijzonder
Vriendschap daar versta ik onder
Samen praten, samen luisteren
Samen lachen, samen fluisteren
Elkaar steunen bij verdriet
Met een bos "vergeet-mij-niet"
Opgaan in elkaars geluk
Dat is vriendschap uit één stuk

Geschreven door Joanna om 21:38 Reageer op dit bericht

De roos

   Roos       

geurige, prachtige bloem
   verwelken is je lot maar  
   binnenin blijf je de mooiste

Geschreven door Joanna om 21:20 Reageer op dit bericht

Vaarwel...

Vaarwel                     Nikolaj Nekrasov

 

Vaarwel ! Vergeet de droeve dagen

Van neergang , wanhoop en van klagen , -

Vergeet de tranen en de strijd ,

Vergeet ook het jaloers verwijt !

 

Maar elke dag dat liefde straalde 

En teder op ons nederdaalde ,

Ons pad verlichtend met haar gloed ,

Onthoud die , zegen die voorgoed !

Geschreven door Joanna om 20:35 Reageer op dit bericht

Levensbeschouwing ...

Levensbeschouwing          P . van der Waart

 

Al reeds in de moederschoot

Begint het leven na de dood ,

 

In de eerste levensjaren , tot je

Kunt kijken zal het blijken

Behoor je tot de armen

Of tot de rijken ,

 

Tot de twintig jaren heeft het leven geen bezwaren

Is het als de lammeren in de wei

Genietend van het groene gras in mei ,

 

En tot dertig is het zitten op de blaren

Of als de vogels die gaan paren ,

 

Dan tot veertig wordt men wijs

Of lopen op het glad ijs

Met vallen en opstaan leert men snel

Het leven zelf helpt dan wel ,

 

Bij vijftig loopt de wekker af

Was het werkelijkheid of slechts een droom

Heeft het verleden je verblijd

Of denk je slechts “ waar bleef die tijd  ?“

En droom je verder

Of druk je de knop weer in

En probeer weer te beginnen bij het begin

Het is om ’t even hoe je het doet

Maar je moet verder in voor – en tegenspoed

Dus denk niet langer na over –

Doe ik het verkeerd of dan weer goed ,

 

Maar besef dat de tijd steeds verder gaat

En het niet altijd gaat om alles te klaren

Maar het de kunst is om voor het

Verdere leven creativiteit  te baren

Alles te zien en te beleven

Dan blijf je tot de dood toe leven .

 

 

  

Geschreven door Joanna om 20:48 1 reactie Reageer op dit bericht

de ontmoeting

Ontmoeting                                    M . Hurks

 

 

Ik bracht zijn rolstoel naar de overkant .

Hij zocht onzeker naar mijn hand .

‘k Luisterde geduldig naar zijn stem

en dacht :” Ik heb eigenlijk geen tijd voor hem “.

Ben toch maar blijven praten ,

het was zo moeilijk hem alleen te laten .

Ik zat naast zijn stoel in ’t groene gras

terwijl ik blijheid in zijn ogen las .

‘k Wende al wat aan zijn stem

en dacht :”Ik zie veel goeds in hem “.

Hij had een ruime belangstelling voor mij ,

dat maakte me van binnen blij .

Wij spraken veel daar in het gras

en niemand wist hoe laat het was .

Hij  zij :”voor de avond valt , laat ik je niet vertrekken “.

Hij deed er alles aan om ons gesprek te rekken .

En als ik met hem verder praat ,

zie ik hem nu rustig in zijn gelaat .

Ik dacht niet aan mijn klein verdriet

En ook zijn handicap die zag ik niet .

’s Avonds bij het opkomen van de maan

zijn we ieders ons eigen weg gegaan .

Het is moeilijk om over deze ontmoeting

te praten maar ik weet wel ,

dat hij mij nimmer los zal laten .

Geschreven door Joanna om 13:56 1 reactie Reageer op dit bericht

De Peperwijting !

De Peperwijting                 C.buddingh

 

Tussen al ’t visvolk in de zee

Zwemt ook een peperwijting mee,

 

Melangius papyrus luidt

Zijn officiële naam voluit .

 

Maar eeuwenlang stond hij te boek

Als “de gevinde honingkoek”

 

Men meende dat hij daarnaar rook .

Zelfs Aristoteles dacht dat ook .

 

Doch toen men ’t echt eens uit ging vissen ,

Ontdekte men : nee , naar narcissen .

 

Zodat hij sindsdien , bij decreet ,

Overal peperwijting heet .

Geschreven door Joanna om 20:28 Reageer op dit bericht

Het breistertje

Het breistertje           Nicolaas Beets

 

Mooi kniertje staat van dag tot dag

En breit voor haar deur een kwartiertje :

“Voor wie dat paar kousen wel wezen mag ,

Mijn allerliefste Kniertje ?

 

Voor wie dat paar kousen wel mag zijn ,

Voor moedertje of voor vadertje ?”

Zeurt dag op dag die bleke Krijn ,

“Of zijn ze voor Grietje of Saartje ?”

 

“Wel Krijnbuur ! wist je dat zo graag ?

U wil ik het niet verzwijgen .

Je bent niet noor niet zo jentig vandaag ,

Om alles uit me te krijgen .

 

Beloof maar dat je ’t niemand zegt ,”

Zegt Kniertje , hoe langer hoe zachter ,

‘De wereld is tegenwoordig zo slecht ;

Ze zoekt er zeker wat achter .

 

Die kousen zijn voor me moedertje niet ,

En geenszins voor mijn vadertje ;

Ze zijn ook niet voor zuster Margriet ,

Veel minder voor ’t klein Saartje .

 

Ze zijn niet voor oompje , niet voor Meui ,

Hoe hoog of laag ze sprongen ;

Ze zijn niet voor een oude kneu ,

En niet voor een laffe jongen .

 

Ze zijn – ze zijn – ze zijn – ze zijn …

Je zult het maar raden moeten !...

Die kousjes , zo witjes , zo netjes , zo fijn ,

Ze zijn – voor twee blote voeten .’

Geschreven door Joanna om 20:04 Reageer op dit bericht

Daantje

Daantje                 H. Bruining

 

Daantje zou naar school toe gaan,

Maar hij bleef gedurig staan,

Hier te kijken , daar te turen,

En het kon niet lang meer duren

Dan zou ’t klokje negen slaan …

Jongen ! jongen ! stap toch aan .

 

Daantje bleef te lang op straat,

Daantje kwam in school te laat,

Daarom moest hij ’s middags blijven

En een hele lei vol schrijven;

And’ren speelden , Daantje niet …

Jongen,jongen ! wat verdriet .

 

 

Geschreven door Joanna om 21:10 1 reactie Reageer op dit bericht

Aan twee lieve kleine jongens

                                                                                                                                                 Mr. Hieronymus Van Alphen

Zie daar ; lieve wichtjes !

Een bundel gedichtjes ,

Vermaakt er u mee !

En springt naar uw woning ,

Maar … eerst ter beloning

Een kusje of twee .

 

Door liefde gedrongen

Heb ik ze gezongen ,

En wilt gij er meer ,

Ge moogt er om vragen .

Wanneer ze u behagen

Komt huppelend weer .

 

Geschreven door Joanna om 16:07 Reageer op dit bericht

Ik heb je nodig

Ik heb je nodig                Al Galidi

 

Ik heb je nodig

Zoals de rivier haar oevers nodig heeft

En de vogel haar nest

Een land

Een hemel

Ik heb je nodig

Zoals de druppel een druppel nodig heeft

Om te kunnen stromen

Zoals het raam een muur nodig heeft

Zoals het hart niet zonder vergeving kan

Zoals geen wond zonder hand kan genezen

Zoals de vrucht de angst nodig heeft .

Zo heb ik je nodig

Geschreven door Joanna om 13:18 Reageer op dit bericht

vertel me

Waarom

                Waarom bloeien de rozen?                                     

Waarom schijnt de maan en de zon

Leef je leven vandaag

En laat morgen maar komen,

Is dat zo moeilijk?

Vertel me waarom.

Geschreven door Joanna om 23:19 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Poëzie en gedichten

↑ Terug naar de berichten