Naar de inhoud

Poëzie en gedichten

seniorennet.beseniorennet.be
HOU VAN DE MENSEN ZOALS ZE ZIJN , ER ZIJN GEEN ANDERE

Berichten van 1 mei 2007 tot 31 mei 2007

Gedicht van Riny

Hiermee kan ik verder   Riny

 

Vreugde en verdriet,

’n lach en een traan ,

Heuvels en dalen ,

Vallen en weer opstaan .

Gesterkt door jullie steun

Kan ik de toekomst beter aan

 

Wat jullie mij in deze korte tijd hebben gegeven ,

Was een gemis gedurende mijn leven .

Begrijpen wat ik bedoel ,

Voelen wat ik voel ,

zoveel warmte heb ik nooit eerder gekregen

Bedankt !

Geschreven door Joanna om 13:20 Reageer op dit bericht

uit mijn gedichten boek

 

Vele vele jaren zijn reeds verlopen

In alle haast was ik bijna verzopen

Na een welverdiend uurtje verpozen

Aan de bulderende Bretoense kust

In Frankrijk daar vinden wij onze rust

Groepen meeuwen die laten ons gerust

Rotsen die zijn er om  te beklimmen

Te lang gingen we niet klimmen

Tegen een uur of vijf waren we terug

En voldaan zonder pijn in onze rug .

                                                Lojoke

Geschreven door Joanna om 21:07 Reageer op dit bericht

Gedicht van Roger Pylyser

Goudkorrel         

 

Geluk zit in heel kleine dingen

in flarden van herinneringen :

wat vreugde na een stil verdriet ,

waar men dan intens van geniet .

 

Het blijft wel even rustig hangen

in fijne schijfjes van verlangen ,

die vormen een festijn van hoop

en zoetjes smaken naar siroop .

 

Geluk krijgt men soms zonder vragen , 

in een gevoel van welbehagen :

een glimp van blijdschap

in ’t verschiet ,

maar die , verdoken , niemand ziet …

Geschreven door Joanna om 15:11 Reageer op dit bericht

Een kabouter verhaal

Kabouter Rodemuts

 

Weet je wat ik eens met eigen ogen zag

Uit het bos kwam een klein vrolijk kabouterke gelopen

Hij droeg op zijn strooien haar een rode pinnemuts

En in zijn handje droeg hij een korfje , helemaal

gevuld met overheerlijke sappige bosvruchten

Hij keek mij aan en zei …deze heb ik speciaal voor …

En toen werd ik wakker

Geschreven door Joanna om 15:17 Reageer op dit bericht

Gedicht van Ingmar Heytze

Geheim gedicht ,

 

Vannacht heb ik een zoen begraven .

Hij lag dertien maanden tussen ons in

en jij had al een paar keer gevraagd :

wat ligt daar nou toch steeds .

 

toen je endelijk sliep , drukte ik

de zoen met mijn lippen in een doosje

vol watten en liep naar de tuin . Daar

groef ik een graf van twee monden diep

 

onder de beuk . De duizend zoenen

die volgend jaar rood en zoet uit de takken

komen waaien , zijn allemaal voor jou

 

                             Ingmar Heytze

Geschreven door Joanna om 22:12 Reageer op dit bericht

Meer van Poëzie en gedichten

↑ Terug naar de berichten