Dinsdag 23 mei 2006
De roos
Roos
geurige, prachtige bloem
verwelken is je lot maar
binnenin blijf je de mooiste
Geschreven door Joanna om 21:20
Reageer op dit bericht
HOU VAN DE MENSEN ZOALS ZE ZIJN , ER ZIJN GEEN ANDERE
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 19 mei 2006
Vaarwel...
Vaarwel Nikolaj Nekrasov
Vaarwel ! Vergeet de droeve dagen
Van neergang , wanhoop en van klagen , -
Vergeet de tranen en de strijd ,
Vergeet ook het jaloers verwijt !
Maar elke dag dat liefde straalde
En teder op ons nederdaalde ,
Ons pad verlichtend met haar gloed ,
Onthoud die , zegen die voorgoed !
Geschreven door Joanna om 20:35
Reageer op dit bericht
Donderdag 18 mei 2006
Levensbeschouwing ...
Levensbeschouwing P . van der Waart
Al reeds in de moederschoot
Begint het leven na de dood ,
In de eerste levensjaren , tot je
Kunt kijken zal het blijken
Behoor je tot de armen
Of tot de rijken ,
Tot de twintig jaren heeft het leven geen bezwaren
Is het als de lammeren in de wei
Genietend van het groene gras in mei ,
En tot dertig is het zitten op de blaren
Of als de vogels die gaan paren ,
Dan tot veertig wordt men wijs
Of lopen op het glad ijs
Met vallen en opstaan leert men snel
Het leven zelf helpt dan wel ,
Bij vijftig loopt de wekker af
Was het werkelijkheid of slechts een droom
Heeft het verleden je verblijd
Of denk je slechts “ waar bleef die tijd ?“
En droom je verder
Of druk je de knop weer in
En probeer weer te beginnen bij het begin
Het is om ’t even hoe je het doet
Maar je moet verder in voor – en tegenspoed
Dus denk niet langer na over –
Doe ik het verkeerd of dan weer goed ,
Maar besef dat de tijd steeds verder gaat
En het niet altijd gaat om alles te klaren
Maar het de kunst is om voor het
Verdere leven creativiteit te baren
Alles te zien en te beleven
Dan blijf je tot de dood toe leven .
Woensdag 17 mei 2006
de ontmoeting
Ontmoeting M . Hurks
Ik bracht zijn rolstoel naar de overkant .
Hij zocht onzeker naar mijn hand .
‘k Luisterde geduldig naar zijn stem
en dacht :” Ik heb eigenlijk geen tijd voor hem “.
Ben toch maar blijven praten ,
het was zo moeilijk hem alleen te laten .
Ik zat naast zijn stoel in ’t groene gras
terwijl ik blijheid in zijn ogen las .
‘k Wende al wat aan zijn stem
en dacht :”Ik zie veel goeds in hem “.
Hij had een ruime belangstelling voor mij ,
dat maakte me van binnen blij .
Wij spraken veel daar in het gras
en niemand wist hoe laat het was .
Hij zij :”voor de avond valt , laat ik je niet vertrekken “.
Hij deed er alles aan om ons gesprek te rekken .
En als ik met hem verder praat ,
zie ik hem nu rustig in zijn gelaat .
Ik dacht niet aan mijn klein verdriet
En ook zijn handicap die zag ik niet .
’s Avonds bij het opkomen van de maan
zijn we ieders ons eigen weg gegaan .
Het is moeilijk om over deze ontmoeting
te praten maar ik weet wel ,
dat hij mij nimmer los zal laten .
Zaterdag 13 mei 2006
De Peperwijting !
De Peperwijting C.buddingh
Tussen al ’t visvolk in de zee
Zwemt ook een peperwijting mee,
Melangius papyrus luidt
Zijn officiële naam voluit .
Maar eeuwenlang stond hij te boek
Als “de gevinde honingkoek”
Men meende dat hij daarnaar rook .
Zelfs Aristoteles dacht dat ook .
Doch toen men ’t echt eens uit ging vissen ,
Ontdekte men : nee , naar narcissen .
Zodat hij sindsdien , bij decreet ,
Overal peperwijting heet .
Geschreven door Joanna om 20:28
Reageer op dit bericht
Woensdag 10 mei 2006
Het breistertje
.gif)
Het breistertje Nicolaas Beets
Mooi kniertje staat van dag tot dag
En breit voor haar deur een kwartiertje :
“Voor wie dat paar kousen wel wezen mag ,
Mijn allerliefste Kniertje ?
Voor wie dat paar kousen wel mag zijn ,
Voor moedertje of voor vadertje ?”
Zeurt dag op dag die bleke Krijn ,
“Of zijn ze voor Grietje of Saartje ?”
“Wel Krijnbuur ! wist je dat zo graag ?
U wil ik het niet verzwijgen .
Je bent niet noor niet zo jentig vandaag ,
Om alles uit me te krijgen .
Beloof maar dat je ’t niemand zegt ,”
Zegt Kniertje , hoe langer hoe zachter ,
‘De wereld is tegenwoordig zo slecht ;
Ze zoekt er zeker wat achter .
Die kousen zijn voor me moedertje niet ,
En geenszins voor mijn vadertje ;
Ze zijn ook niet voor zuster Margriet ,
Veel minder voor ’t klein Saartje .
Ze zijn niet voor oompje , niet voor Meui ,
Hoe hoog of laag ze sprongen ;
Ze zijn niet voor een oude kneu ,
En niet voor een laffe jongen .
Ze zijn – ze zijn – ze zijn – ze zijn …
Je zult het maar raden moeten !...
Die kousjes , zo witjes , zo netjes , zo fijn ,
Ze zijn – voor twee blote voeten .’
Geschreven door Joanna om 20:04
Reageer op dit bericht
Dinsdag 9 mei 2006
Daantje
Daantje H. Bruining
Daantje zou naar school toe gaan,
Maar hij bleef gedurig staan,
Hier te kijken , daar te turen,
En het kon niet lang meer duren
Dan zou ’t klokje negen slaan …
Jongen ! jongen ! stap toch aan .
Daantje bleef te lang op straat,
Daantje kwam in school te laat,
Daarom moest hij ’s middags blijven
En een hele lei vol schrijven;
And’ren speelden , Daantje niet …
Jongen,jongen ! wat verdriet .
Maandag 8 mei 2006
Aan twee lieve kleine jongens
Mr. Hieronymus Van Alphen
Zie daar ; lieve wichtjes !
Een bundel gedichtjes ,
Vermaakt er u mee !
En springt naar uw woning ,
Maar … eerst ter beloning
Een kusje of twee .
Door liefde gedrongen
Heb ik ze gezongen ,
En wilt gij er meer ,
Ge moogt er om vragen .
Wanneer ze u behagen
Komt huppelend weer .
Geschreven door Joanna om 16:07
Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 mei 2006
Ik heb je nodig
Ik heb je nodig Al Galidi
Ik heb je nodig
Zoals de rivier haar oevers nodig heeft
En de vogel haar nest
Een land
Een hemel
Ik heb je nodig
Zoals de druppel een druppel nodig heeft
Om te kunnen stromen
Zoals het raam een muur nodig heeft
Zoals het hart niet zonder vergeving kan
Zoals geen wond zonder hand kan genezen
Zoals de vrucht de angst nodig heeft .
Zo heb ik je nodig
Geschreven door Joanna om 13:18
Reageer op dit bericht
Maandag 1 mei 2006
vertel me
Waarom
Waarom bloeien de rozen?
Waarom schijnt de maan en de zon
Leef je leven vandaag
En laat morgen maar komen,
Is dat zo moeilijk?
Vertel me waarom.
Zondag 30 april 2006
Waarom
Waarom ?
Waarom zou ik naar een café gaan ,
Gezwets aanhoren , egotripperij ,
Terwijl hier op het tuintegelpad ,
De prachtigste mieren ronddribbelen ,
Ja , af en toe zelfs een rood fluweelmijtje .
C. buddingh
Donderdag 27 april 2006
treurwilg
Iets over lente en treurwilgen
C. buddingh
Treurwilgen zijn altijd het eerste groen.
Met sneeuwklokjes , crocussen en blauwe
Druifjes luiden zij de lente in , die opwindenste
Maar meest perfide van alle seizoenen .
Op zomer , herfst , winter , kun je staat maken .
Zomer : wasdom , oneindig firmament .
Herfst : vruchten zwellen , barsten open , vallen .
Winter : stereometrie van het skelet .
Maar lente loopt als water door je vingers .
Je denkt : “ ik sta er midden in” maar ze is
Er net nog niet . Of net al weer verwaaid .
Bloemblaadjes vlinderen door je bloed .Je swingt de ochtend in . Iemand zegt :” nou welterusten”.
Dan voel je je als treurwilg zelfs genaaid .
Geschreven door Joanna om 22:00
Reageer op dit bericht
Dinsdag 25 april 2006
Voor de liefste onbekende
Ingmar Heytze
Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken .
Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat , behalve jij ,
dat jij mijn deuren , dicht of open ,
steeds voorbij gelopen bent .
Het is maar goed dat je me niet herkent .
Kussen onder straat lantaarns
en samen dwalen door de regen ,
wéér verliefd zijn , wéér verliezen ,
bijna sterven van verdriet –
dat hoeft nu allemaal nog niet .
Ik ben nog niet aan ons gehecht .
Ik kijk bepaald niet naar je uit .
Neem de tijd , als je dat wilt .
Wacht een maand , een jaar ,
de eeuwigheid en één seconde meer –
maar kom , voor ik mijn ogen sluit .
Geschreven door Joanna om 21:04
Reageer op dit bericht
Vrijdag 21 april 2006
Een droom
Een droom William Blake
Slapend onder engelwacht ,
Droomd’ ik eens in stille nacht ,
Dat ik languit lag in ’t gras ,
Toen een mier zijn weg kwijt was .
Van de reis bekaf en stram ,
In de war en loom en lam
-want hoe lang al dwaald’ hij niet ?
-jammerde hij vol verdriet :
“Zijn mijn kindertjes beducht ?
Hoor je hoe je vader zucht ?
Kijken jullie uit misschien ,
Snikkend , of je mij kunt zien ?”
Zielig toch ! Ik liet een traan .
Maar daar kwam een glimworm aan ,
En die zei : “O welk geschrei !
Moet de nachtwacht er weer bij ?
Ik verlicht de buurt toch goed ,
Terwijl de tor z’n ronde doet .
Volg z’n gons maar , dat is pluis ,
En dan ben je zo weer thuis .”
Geschreven door Joanna om 20:52
Reageer op dit bericht
Woensdag 19 april 2006
Als je slaapt
XXVIII Nic van Bruggen
Als je slaapt , lieve jij , zal ik luisteren
Naar je adem , en naar je kijken met mijn
Grootste stilte . Ik zal van mijn begeerte
Een vuur maken , met zachte vlammen zal ik
Je wekken en met mijn warmte een dag voor
Je openen van een eeuw . Langsheen bramen
En oude eiken , over ’t prinsenpad , zal ik
Je leiden naar de schuren van ons samenzijn .
Met stemmen van vogels zal ik de avond voor
Ons roepen , met je lijf elke hoop ontheiligen
En als je slaapt , lieve jij zal ik luisteren
Naar je adem . Een etmaal zal ik zijn .
Geschreven door Joanna om 19:32
Reageer op dit bericht
Dinsdag 18 april 2006
Ik heb je lief
Thuiskomst Bernard Dewulf
Ik heb je lief , al kan ik het niet weten .
Ik bedenk het als je thuiskomt van een dag
in je leven . Maar het is geen gedachte .
Je streelt mijn wang en wie weet ,
dat gebaar . Het wordt duizend keer gemaakt
voor het bestaat . Hangt je jas aan de kapstok ,
iets van niets , maar morgen ontbreekt het
misschien . Of schudt de dag uit je haar .
Wat ik dan daarin zie , is het begin .
Het huis ontstaat , de tafel neemt plaats ,
Wij veroorzaken elkaar . Het is toch niet
denkbaar dat iemand dit alles verzint .
Geschreven door Joanna om 15:53
Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 april 2006
De liefde
Over de liefde Rudger Kopland
Het is dus gezien alle voorafgaande
Argumenten onmogelijk zonder de
Liefde te kennen de liefde te
Herkennen als het over de
Liefde gaat tenminste
Zijn wij zo verdomd voorzichtig
En toch nog zijn er altijd wel
Beesten die toekijken als je
Dan eindelijk in het gras
Ligt is het dus gezien de
Geschreven door Joanna om 23:02
Reageer op dit bericht
Zaterdag 8 april 2006
Donker is het in mijn hart George Gordon Byron
Donker is het in mijn hart ,-
Stem de harp en streel mijn oren ;
Want ik wil , bij zoveel smart ,
Anders niet dan toonval horen .
Klinke uw speeltuig zacht en zoet !
Zo er dan in mijn gemoed
Nog één vonk van hoop mag blaken ,
O , gij zult die neer doen vloeien ,
Tot mijn pijn en leed vergaan .
Maar dat eerst uw melodie –
Wilt ge mij niet troostloos laten –
Droef en stroef en somber zij ,
O , geen vrolijk lied zou baten !
Wenen wil ik in mijn smart ,
Harpnaar ! anders breekt mijn ’t hart ;
Lang verdriet verteert mijn krachten ,
Zorg en slapeloze nachten
Ondermijnen mij sinds lang,-
Kom en klinke uwe snarenklang !
Laat mij ’t hart op eenmaal breken ,
Of mijn trage tranen leken ,
En ‘k hersteld zijn door uw zang .
Geschreven door Joanna om 15:00
Reageer op dit bericht
Woensdag 5 april 2006
Ode aan de merel
Ode aan de merel C.BuddinghIn mijn jonge jaren was je een rara avis ,
dat wil zeggen ; men zag je weinig , misschien
dat je meer huisde in al dat vanzelfsprekend groen
waarin stadjes en dorpen maar stippen waren ,
enkel bij regenweer strooide je soms uit de top
van een iep of de rand van een villa-dakgoot
je fonkelende kraaltjes geluid over de klinkers
en kolen-geruis neer .
\"Hoor je de merel ?\" zeiden we tegen elkaar ,
zoals we naar buiten stormden wanneer er
een vliegtuig boven de stad kwam : \"kijk ,
kijk , daar gaat het !\" En jou fluiten had zoiets
feestelijks , als het bruisen van de gazeuse
in een kogelflesje , maar ook iets heel triests
en melancholieks als een zondagmiddag
wanneer het voetballen afgelast was .
Nu , een halve eeuw later , hebben snelwegen ,
fabriekscomplexen , woonwijk na woonwijk na
woonwijk in al dat groen huisgehouden , als
eertijds de Inquisitie in Mexico ,
maar jij hebt , merkwaardig genoeg , niet
de wijk genomen , maar juist bij de mens
je toevlucht gezocht : jij schijnt te floreren
bij staal en beton , uitlaatgassen en insecticiden .
Ik kom je wel honderd keer per week tegen : in bosjes , in struiken , op televisie-antennes , in tuintjes ,waar ik soms bijna op je trap - O , natuurlijk schiet je toch op het allerlaatst weg , maar soms denk ik : nog eventjes en je nestelt (bij wijze van spreken dan)in mijn haar ! En hoe moet dat dan , vriend - ik bedoel : je bent altijd welkom natuurlijk , maar toch niet op de badkamerkraan ?
En daar komt de aap dan weer levensgroot uit
de mouw : we noemen je vriend , zo lang jij je
op een afstandje houdt - O , er is best een plekje voor je , maar dan in ons hart , niet aan onze
tafel : neen stel je voor : misschien kak je wel
in onze soep - heus , laten we eerlijk blijven : wij
zijn de vorsten en jij wordt getolereerd om je trillers , maar daar blijft het dan ook bij .
De mens is , helaas , niet romantisch : ook al
zong jij nog tien keer zo fraai als je doet , als je vier of vijfmaal zoveel vlees aan je lijf had , was je waarschijnlijk al uitgestorven , of werd je bij miljoenen vetgemest op een merel-farm : zo zie je maar weer : een zanger kan \'t best vel over been
zijn - misschien dat er dan ook voor hem hier en
daar een paar kruimeltjes overschieten .
Geschreven door Joanna om 15:43
Reageer op dit bericht
Vrijdag 31 maart 2006
het zelfde anders
Het zelfde anders J Bernlef 1988
In het vruchtvlees van het vergeten
Rust de pit van de herinnering
Een harde kern die eenmaal zelf
Op het dode punt in aarde teruggevallen
Ongeweten al het vergetene naar
Boven roept totdat opnieuw
Wortel geschoten , tak vertakt
Het blad zich aarzelend openvouwt
Waarop hetzelfde anders staat geschreven .
Geschreven door Joanna om 20:43
Reageer op dit bericht