HOU VAN DE MENSEN ZOALS ZE ZIJN , ER ZIJN GEEN ANDERE

Woensdag 17 mei 2006

de ontmoeting

Ontmoeting M . Hurks

Ik bracht zijn rolstoel naar de overkant .

Hij zocht onzeker naar mijn hand .

‘k Luisterde geduldig naar zijn stem

en dacht :” Ik heb eigenlijk geen tijd voor hem “.

Ben toch maar blijven praten ,

het was zo moeilijk hem alleen te laten .

Ik zat naast zijn stoel in ’t groene gras

terwijl ik blijheid in zijn ogen las .

‘k Wende al wat aan zijn stem

en dacht :”Ik zie veel goeds in hem “.

Hij had een ruime belangstelling voor mij ,

dat maakte me van binnen blij .

Wij spraken veel daar in het gras

en niemand wist hoe laat het was .

Hij zij :”voor de avond valt , laat ik je niet vertrekken “.

Hij deed er alles aan om ons gesprek te rekken .

En als ik met hem verder praat ,

zie ik hem nu rustig in zijn gelaat .

Ik dacht niet aan mijn klein verdriet

En ook zijn handicap die zag ik niet .

’s Avonds bij het opkomen van de maan

zijn we ieders ons eigen weg gegaan .

Het is moeilijk om over deze ontmoeting

te praten maar ik weet wel ,

dat hij mij nimmer los zal laten .

Geschreven door Joanna om 13:56 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

hartendame217 mei 2006 om 22:50

ontmoeting

een prachtig dicht... wat ik zo jammer vind is dat de lezers wel wat in het gastenboek plaatsen maar zo weinig onder de berichten hé, terwijl er op sommige blogs echte parels staan
groetjes marina

Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 mei 2006

De Peperwijting !

De Peperwijting C.buddingh

Tussen al ’t visvolk in de zee

Zwemt ook een peperwijting mee,

Melangius papyrus luidt

Zijn officiële naam voluit .

Maar eeuwenlang stond hij te boek

Als “de gevinde honingkoek”

Men meende dat hij daarnaar rook .

Zelfs Aristoteles dacht dat ook .

Doch toen men ’t echt eens uit ging vissen ,

Ontdekte men : nee , naar narcissen .

Zodat hij sindsdien , bij decreet ,

Overal peperwijting heet .

Geschreven door Joanna om 20:28 Reageer op dit bericht

Woensdag 10 mei 2006

Het breistertje

Het breistertje Nicolaas Beets

Mooi kniertje staat van dag tot dag

En breit voor haar deur een kwartiertje :

“Voor wie dat paar kousen wel wezen mag ,

Mijn allerliefste Kniertje ?

Voor wie dat paar kousen wel mag zijn ,

Voor moedertje of voor vadertje ?”

Zeurt dag op dag die bleke Krijn ,

“Of zijn ze voor Grietje of Saartje ?”

“Wel Krijnbuur ! wist je dat zo graag ?

U wil ik het niet verzwijgen .

Je bent niet noor niet zo jentig vandaag ,

Om alles uit me te krijgen .

Beloof maar dat je ’t niemand zegt ,”

Zegt Kniertje , hoe langer hoe zachter ,

‘De wereld is tegenwoordig zo slecht ;

Ze zoekt er zeker wat achter .

Die kousen zijn voor me moedertje niet ,

En geenszins voor mijn vadertje ;

Ze zijn ook niet voor zuster Margriet ,

Veel minder voor ’t klein Saartje .

Ze zijn niet voor oompje , niet voor Meui ,

Hoe hoog of laag ze sprongen ;

Ze zijn niet voor een oude kneu ,

En niet voor een laffe jongen .

Ze zijn – ze zijn – ze zijn – ze zijn …

Je zult het maar raden moeten !...

Die kousjes , zo witjes , zo netjes , zo fijn ,

Ze zijn – voor twee blote voeten .’

Geschreven door Joanna om 20:04 Reageer op dit bericht

Dinsdag 9 mei 2006

Daantje

Daantje H. Bruining

Daantje zou naar school toe gaan,

Maar hij bleef gedurig staan,

Hier te kijken , daar te turen,

En het kon niet lang meer duren

Dan zou ’t klokje negen slaan …

Jongen ! jongen ! stap toch aan .

Daantje bleef te lang op straat,

Daantje kwam in school te laat,

Daarom moest hij ’s middags blijven

En een hele lei vol schrijven;

And’ren speelden , Daantje niet …

Jongen,jongen ! wat verdriet .

Geschreven door Joanna om 21:10 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 8 mei 2006

Aan twee lieve kleine jongens

Mr. Hieronymus Van Alphen

Zie daar ; lieve wichtjes !

Een bundel gedichtjes ,

Vermaakt er u mee !

En springt naar uw woning ,

Maar … eerst ter beloning

Een kusje of twee .

Door liefde gedrongen

Heb ik ze gezongen ,

En wilt gij er meer ,

Ge moogt er om vragen .

Wanneer ze u behagen

Komt huppelend weer .

Geschreven door Joanna om 16:07 Reageer op dit bericht

Vrijdag 5 mei 2006

Ik heb je nodig

Ik heb je nodig Al Galidi

Ik heb je nodig

Zoals de rivier haar oevers nodig heeft

En de vogel haar nest

Een land

Een hemel

Ik heb je nodig

Zoals de druppel een druppel nodig heeft

Om te kunnen stromen

Zoals het raam een muur nodig heeft

Zoals het hart niet zonder vergeving kan

Zoals geen wond zonder hand kan genezen

Zoals de vrucht de angst nodig heeft .

Zo heb ik je nodig

Geschreven door Joanna om 13:18 Reageer op dit bericht

Maandag 1 mei 2006

vertel me

Waarom

Waarom bloeien de rozen?

Waarom schijnt de maan en de zon

Leef je leven vandaag

En laat morgen maar komen,

Is dat zo moeilijk?

Vertel me waarom.

Geschreven door Joanna om 23:19 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 30 april 2006

Waarom

Waarom ?

Waarom zou ik naar een café gaan ,

Gezwets aanhoren , egotripperij ,

Terwijl hier op het tuintegelpad ,

De prachtigste mieren ronddribbelen ,

Ja , af en toe zelfs een rood fluweelmijtje .

C. buddingh

Geschreven door Joanna om 15:32 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 27 april 2006

treurwilg

Iets over lente en treurwilgen

C. buddingh

Treurwilgen zijn altijd het eerste groen.

Met sneeuwklokjes , crocussen en blauwe

Druifjes luiden zij de lente in , die opwindenste

Maar meest perfide van alle seizoenen .

Op zomer , herfst , winter , kun je staat maken .

Zomer : wasdom , oneindig firmament .

Herfst : vruchten zwellen , barsten open , vallen .

Winter : stereometrie van het skelet .

Maar lente loopt als water door je vingers .

Je denkt : “ ik sta er midden in” maar ze is

Er net nog niet . Of net al weer verwaaid .

Bloemblaadjes vlinderen door je bloed .Je swingt de ochtend in . Iemand zegt :” nou welterusten”.

Dan voel je je als treurwilg zelfs genaaid .

Geschreven door Joanna om 22:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 april 2006

Voor de liefste onbekende

Ingmar Heytze

Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken .

Ik dank de sterren en de maan

dat iedereen die komt en gaat

de diepste sporen achterlaat , behalve jij ,

dat jij mijn deuren , dicht of open ,

steeds voorbij gelopen bent .

Het is maar goed dat je me niet herkent .

Kussen onder straat lantaarns

en samen dwalen door de regen ,

wéér verliefd zijn , wéér verliezen ,

bijna sterven van verdriet –

dat hoeft nu allemaal nog niet .

Ik ben nog niet aan ons gehecht .

Ik kijk bepaald niet naar je uit .

Neem de tijd , als je dat wilt .

Wacht een maand , een jaar ,

de eeuwigheid en één seconde meer –

maar kom , voor ik mijn ogen sluit .

Geschreven door Joanna om 21:04 Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 april 2006

Een droom

Een droom William Blake

Slapend onder engelwacht ,

Droomd’ ik eens in stille nacht ,

Dat ik languit lag in ’t gras ,

Toen een mier zijn weg kwijt was .

Van de reis bekaf en stram ,

In de war en loom en lam

-want hoe lang al dwaald’ hij niet ?

-jammerde hij vol verdriet :

“Zijn mijn kindertjes beducht ?

Hoor je hoe je vader zucht ?

Kijken jullie uit misschien ,

Snikkend , of je mij kunt zien ?”

Zielig toch ! Ik liet een traan .

Maar daar kwam een glimworm aan ,

En die zei : “O welk geschrei !

Moet de nachtwacht er weer bij ?

Ik verlicht de buurt toch goed ,

Terwijl de tor z’n ronde doet .

Volg z’n gons maar , dat is pluis ,

En dan ben je zo weer thuis .”

Geschreven door Joanna om 20:52 Reageer op dit bericht

Woensdag 19 april 2006

Als je slaapt

XXVIII Nic van Bruggen

Als je slaapt , lieve jij , zal ik luisteren

Naar je adem , en naar je kijken met mijn

Grootste stilte . Ik zal van mijn begeerte

Een vuur maken , met zachte vlammen zal ik

Je wekken en met mijn warmte een dag voor

Je openen van een eeuw . Langsheen bramen

En oude eiken , over ’t prinsenpad , zal ik

Je leiden naar de schuren van ons samenzijn .

Met stemmen van vogels zal ik de avond voor

Ons roepen , met je lijf elke hoop ontheiligen

En als je slaapt , lieve jij zal ik luisteren

Naar je adem . Een etmaal zal ik zijn .

Geschreven door Joanna om 19:32 Reageer op dit bericht

Dinsdag 18 april 2006

Ik heb je lief

Thuiskomst Bernard Dewulf

Ik heb je lief , al kan ik het niet weten .

Ik bedenk het als je thuiskomt van een dag

in je leven . Maar het is geen gedachte .

Je streelt mijn wang en wie weet ,

dat gebaar . Het wordt duizend keer gemaakt

voor het bestaat . Hangt je jas aan de kapstok ,

iets van niets , maar morgen ontbreekt het

misschien . Of schudt de dag uit je haar .

Wat ik dan daarin zie , is het begin .

Het huis ontstaat , de tafel neemt plaats ,

Wij veroorzaken elkaar . Het is toch niet

denkbaar dat iemand dit alles verzint .

Geschreven door Joanna om 15:53 Reageer op dit bericht

Dinsdag 11 april 2006

De liefde

Over de liefde Rudger Kopland

Het is dus gezien alle voorafgaande

Argumenten onmogelijk zonder de

Liefde te kennen de liefde te

Herkennen als het over de

Liefde gaat tenminste

Zijn wij zo verdomd voorzichtig

En toch nog zijn er altijd wel

Beesten die toekijken als je

Dan eindelijk in het gras

Ligt is het dus gezien de

Menselijke natuur onmogelijk zonder .

Geschreven door Joanna om 23:02 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 april 2006

Donker is het in mijn hart George Gordon Byron

Donker is het in mijn hart ,-

Stem de harp en streel mijn oren ;

Want ik wil , bij zoveel smart ,

Anders niet dan toonval horen .

Klinke uw speeltuig zacht en zoet !

Zo er dan in mijn gemoed

Nog één vonk van hoop mag blaken ,

O , gij zult die neer doen vloeien ,

Tot mijn pijn en leed vergaan .

Maar dat eerst uw melodie –

Wilt ge mij niet troostloos laten –

Droef en stroef en somber zij ,

O , geen vrolijk lied zou baten !

Wenen wil ik in mijn smart ,

Harpnaar ! anders breekt mijn ’t hart ;

Lang verdriet verteert mijn krachten ,

Zorg en slapeloze nachten

Ondermijnen mij sinds lang,-

Kom en klinke uwe snarenklang !

Laat mij ’t hart op eenmaal breken ,

Of mijn trage tranen leken ,

En ‘k hersteld zijn door uw zang .

Geschreven door Joanna om 15:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 5 april 2006

Ode aan de merel                   C.Buddingh

In mijn jonge jaren was je een rara avis ,
dat wil zeggen ; men zag je weinig , misschien
dat je meer huisde in al dat vanzelfsprekend groen
waarin stadjes en dorpen maar stippen waren ,
enkel bij regenweer strooide je soms uit de top
van een iep of de rand van een villa-dakgoot
je fonkelende kraaltjes geluid over de klinkers
en kolen-geruis neer .

\"Hoor je de merel ?\" zeiden we tegen elkaar ,
zoals we naar buiten stormden wanneer er
een vliegtuig boven de stad kwam : \"kijk ,
kijk , daar gaat het !\" En jou fluiten had zoiets
feestelijks , als het bruisen van de gazeuse
in een kogelflesje , maar ook iets heel triests
en melancholieks als een zondagmiddag
wanneer het voetballen afgelast was .

Nu , een halve eeuw later , hebben snelwegen ,
fabriekscomplexen , woonwijk na woonwijk na
woonwijk in al dat groen huisgehouden , als
eertijds de Inquisitie in Mexico ,
maar jij hebt , merkwaardig genoeg , niet
de wijk genomen , maar juist bij de mens
je toevlucht gezocht : jij schijnt te floreren
bij staal en beton , uitlaatgassen en insecticiden .

Ik kom je wel honderd keer per week tegen : in bosjes , in struiken , op televisie-antennes , in tuintjes ,waar ik soms bijna op je trap - O , natuurlijk schiet je toch op het allerlaatst weg , maar soms denk ik : nog eventjes en je nestelt (bij wijze van spreken dan)in mijn haar ! En hoe moet dat dan , vriend - ik bedoel : je bent altijd welkom natuurlijk , maar toch niet op de badkamerkraan ?

En daar komt de aap dan weer levensgroot uit
de mouw : we noemen je vriend , zo lang jij je
op een afstandje houdt - O , er is best een plekje voor je , maar dan in ons hart , niet aan onze
tafel : neen stel je voor : misschien kak je wel
in onze soep - heus , laten we eerlijk blijven : wij
zijn de vorsten en jij wordt getolereerd om je trillers , maar daar blijft het dan ook bij .

De mens is , helaas , niet romantisch : ook al
zong jij nog tien keer zo fraai als je doet , als je vier of vijfmaal zoveel vlees aan je lijf had , was je waarschijnlijk al uitgestorven , of werd je bij miljoenen vetgemest op een merel-farm : zo zie je maar weer : een zanger kan \'t best vel over been
zijn - misschien dat er dan ook voor hem hier en
daar een paar kruimeltjes overschieten .

Geschreven door Joanna om 15:43 Reageer op dit bericht

Vrijdag 31 maart 2006

het zelfde anders

Het zelfde anders J Bernlef 1988

In het vruchtvlees van het vergeten

Rust de pit van de herinnering

Een harde kern die eenmaal zelf

Op het dode punt in aarde teruggevallen

Ongeweten al het vergetene naar

Boven roept totdat opnieuw

Wortel geschoten , tak vertakt

Het blad zich aarzelend openvouwt

Waarop hetzelfde anders staat geschreven .

Geschreven door Joanna om 20:43 Reageer op dit bericht

Dinsdag 28 maart 2006

Cinque Anna Achmatova

Autant que toi ,il te sera fidéle

Et constant jusques à la mort . Baudelaire

Als vanachter een wolk staan mij

Jouw woorden en spreekwijze bij .

En de mijne hebben jou nacht

Feller licht dan de dag gebracht .

Zo , ontrukt aan het aards bestaan ,

Zijn wij hoog , als sterren , gegaan ,

Hebben wanhoop noch schaamte gekend ,

Die noch dat , noch enig moment .

Maar mijn roep wordt door jou gehoord

Die de droom noch de dood behoord

En de deur op een kier liet staan –

‘k Ben te zwak om hen dicht te slaan .

Geschreven door Joanna om 20:52 Reageer op dit bericht

Dinsdag 28 maart 2006

Einde maart ...

De kinimatopuk c.buddingh

Als maart zijn staart roert en april

Wenkt met zijn witte hoed ,

Dan krijgt de kinimatopuk

de kriebels in zijn bloed .

Vier maanden lang was hij gedoemd

Tot doffe hibernatie ,

Maar nu daagt weer een blij seizoen

Van re_en procreatie .

Zo valt in ieders aards bestaan

Wel een een muf hiaat ,

Zo’n tijd dat lijkt of het geluk

Jou deur steeds overslaat .

Maar als je maar blijft denken aan

Het Grieks beleg van Troje ,

Moet je , als de kinimatopuk

(en wens jezelf daarmee geluk !)

Het leven kunnen rooien .

Geschreven door Joanna om 20:40 Reageer op dit bericht

Maandag 27 maart 2006

Vrouwenliefde .

Vrouwenliefde Adelbert von Chamisso

Sinds ik hem gezien heb ,weet ik niet waarheen ;

Waar mijn blikken waren zie ik hem alleen .

Of ik wakend droomde , zweeft zijn beeld mij voor ,

Uit de donker straalt het met te heller gloor .

Zonder dat is alles kleurloos als weleer ,

Naar der zustren spelen taalt mijn hart niet meer .

‘k Zoek een eenzaam plekje waar ik zit en ween
Sinds ik hem gezien heb zie ik hem alleen

Geschreven door Joanna om 13:09 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Poëzie en gedichten