Murphy, het word zo uitgesproken (murfi.)
Deze puppy is een mops, ik ben hem
vrijdagavond gaan halen in Hoogstraten.
Het was niet bij de deur,maar dat
had ik er wel voor over.
Zijn naam is Murphy en hij is een schatje.
Eenzaamheid.
Degenen die ons verlaten,
voelen niet de pijn van het afscheid,
de achterblijvers lijden.
Een gedicht voor mijn kleindochter.
Lisa.
_________
Negen maanden lag ik geborgen,
wie zal er dan voor me zorgen.
In een wereld vol glitter en gloren,
heb ik mij luidkeels laten horen.
Mijn geboorte is mij ontgaan,
maar ik vermoed van vóór m'n bestaan.
Ik zeer hard heb moeten wroeten,
om zo m'n ouders te begroeten.
Het eerste teken was een geschrei,
dat maakte m'n mama en papa zo blij.
Toch was er voor mij niet veel weelde,
maar wel een lieve hand die mij streelde.
Met veel liefde ben ik opgegroeid,
als een hippe tiener nu open gebloeid.
Weinig weelde heeft mij niet geschaad,
want nu studeer ik voor advocaat.
De molen
Ouderdom
Men hoopt oud
te worden,
maar men vreest
de ouderdom.
Seringen
Geluk is maar heel klein,
heel tijdelijk.
Maar genoeg om er steeds
weer naar te streven.
Wat zegt een naam?
Dat wat wij een roos noemen,
zou met elke andere naam
even heerlijk ruiken.
Dit gedicht is waar gebeurd.
Een meisje van een jaar of drie,
dat was een echte poppemie.
Met haar pop zat ze te dromen,
zou er nog een zusje komen.
Stilaan ging een jaar voorbij,
plots hoorde zij een stil geschrei.
Waar ze lang op zat te wachten,
kwam dat zusje in gedachten.
Zacht deed ze haar oogjes toe,
want ze was nog heel erg moe.
Met een blosje op haar wangen
en een glimlach vol verlangen.
's Morgens vroeg bij het ontwaken,
kroop ze vlug vanonder het laken.
Stilletjes ging ze naar beneden
en toen werd ze heel tevreden.
Moeder deed een stille wenk,
voor haar kwam dan het geschenk.
In moekes armen lag geborgen,
haar zusje met de beste zorgen.
Mooie jaren zijn verstreken,
zusje is toen uitgeweken.
Wil ik haar nu gaan bezoeken,
moet ik eerst een vliegreis boeken.
©Lucienne Minnaert