Het monster van......

Verleden jaar het snoeisel door de hakselaar gedaan en tussen de bomen en struiken gestrooid, dit jaar zijn deze gasten hier op bezoek in mijn tuin.

 
Dit is de oudste van de vier die in mijn tuin staan, maar op enkele plaatsen zie ik dat er nog gaan uitkomen. Heel mooi is het met die zwammen in mijn tuin , misschien dat een van dees dagen de kabouters ook nog op bezoek komen.

 
Alle dagen kwam de eekhoorn in de tuin van mijn zus vragen achter nootjes, één keer zelfs stak ze haar hoofdje binnen en met haar pootje wees ze op haar buikje. Was het toeval of niet ? Ik weet het niet.

Na enkele weken een bezoek gebracht te hebben bij mijn zus. Ben ik weer mijn blog een beetje bij aan't werken. Het eerste wat ik jullie wil laten zien is een voorstelling van de Mausoleum in Des Plaines Illinois. Hier worden de overledenen begraven boven de grond. Je hebt er een gesloten gebouw en een open. De foto's die je in de voorstelling kan zien is van het open gebouw. Veel kijkgenot.

Deze clip bevat foto's die ik gemaakt heb.

 

Zij die worden geleid
door waarheid en wijsheid,
kunnen honing halen uit
onkruid.

Op dit filmpje is mijn kleinzoon te zien met zijn diabolo. Je kan er zien wat trucjes hij ermee doet.

De traan werkt als een lens.

Ze leert ons dingen zien

die ons anders zouden ontgaan.

Murphy is hier nieuwgierig
wat ik eigenlijk aan doen was
en kwam eens dichtbij kijken.

Dit is de schacht toren van
de steenkoolmijn te Winterslag.Deze heb ik s'avonds getrokken dan is hij verlicht.

Deze puppy is een mops, ik ben hem
vrijdagavond gaan halen in Hoogstraten.
Het was niet bij de deur,maar dat
had ik er wel voor over.
Zijn naam is Murphy en hij is een schatje.

Degenen die ons verlaten,
voelen niet de pijn van het afscheid,
de achterblijvers lijden.

Lisa.
_________

Negen maanden lag ik geborgen,
wie zal er dan voor me zorgen.
In een wereld vol glitter en gloren,
heb ik mij luidkeels laten horen.

Mijn geboorte is mij ontgaan,
maar ik vermoed van vóór m'n bestaan.
Ik zeer hard heb moeten wroeten,
om zo m'n ouders te begroeten.

Het eerste teken was een geschrei,
dat maakte m'n mama en papa zo blij.
Toch was er voor mij niet veel weelde,
maar wel een lieve hand die mij streelde.

Met veel liefde ben ik opgegroeid,
als een hippe tiener nu open gebloeid.
Weinig weelde heeft mij niet geschaad,
want nu studeer ik voor advocaat.

Men hoopt oud
te worden,
maar men vreest
de ouderdom.