De flox

 

Zij die worden geleid
door waarheid en wijsheid,
kunnen honing halen uit
onkruid.

Op dit filmpje is mijn kleinzoon te zien met zijn diabolo. Je kan er zien wat trucjes hij ermee doet.

De traan werkt als een lens.

Ze leert ons dingen zien

die ons anders zouden ontgaan.

Murphy is hier nieuwgierig
wat ik eigenlijk aan doen was
en kwam eens dichtbij kijken.

Dit is de schacht toren van
de steenkoolmijn te Winterslag.Deze heb ik s'avonds getrokken dan is hij verlicht.

Deze puppy is een mops, ik ben hem
vrijdagavond gaan halen in Hoogstraten.
Het was niet bij de deur,maar dat
had ik er wel voor over.
Zijn naam is Murphy en hij is een schatje.

Degenen die ons verlaten,
voelen niet de pijn van het afscheid,
de achterblijvers lijden.

Lisa.
_________

Negen maanden lag ik geborgen,
wie zal er dan voor me zorgen.
In een wereld vol glitter en gloren,
heb ik mij luidkeels laten horen.

Mijn geboorte is mij ontgaan,
maar ik vermoed van vóór m'n bestaan.
Ik zeer hard heb moeten wroeten,
om zo m'n ouders te begroeten.

Het eerste teken was een geschrei,
dat maakte m'n mama en papa zo blij.
Toch was er voor mij niet veel weelde,
maar wel een lieve hand die mij streelde.

Met veel liefde ben ik opgegroeid,
als een hippe tiener nu open gebloeid.
Weinig weelde heeft mij niet geschaad,
want nu studeer ik voor advocaat.

Men hoopt oud
te worden,
maar men vreest
de ouderdom.

Geluk is maar heel klein,
heel tijdelijk.
Maar genoeg om er steeds
weer naar te streven.

 

 
Wat zegt een naam?
Dat wat wij een roos noemen,
zou met elke andere naam
even heerlijk ruiken.

Een meisje van een jaar of drie,
dat was een echte poppemie.
Met haar pop zat ze te dromen,
zou er nog een zusje komen.

Stilaan ging een jaar voorbij,
plots hoorde zij een stil geschrei.
Waar ze lang op zat te wachten,
kwam dat zusje in gedachten.

Zacht deed ze haar oogjes toe,
want ze was nog heel erg moe.
Met een blosje op haar wangen
en een glimlach vol verlangen.

's Morgens vroeg bij het ontwaken,
kroop ze vlug vanonder het laken.
Stilletjes ging ze naar beneden
en toen werd ze heel tevreden.

Moeder deed een stille wenk,
voor haar kwam dan het geschenk.
In moekes armen lag geborgen,
haar zusje met de beste zorgen.

Mooie jaren zijn verstreken,
zusje is toen uitgeweken.
Wil ik haar nu gaan bezoeken,
moet ik eerst een vliegreis boeken.

                              ©Lucienne Minnaert

Een lief klein meesje om de hoek,
brengt ied're morgen een bezoek.
Keer op keer komt ze weer kijken,
voor haar buikje te verrijken.
Zijn het zaadjes is het vet
of wat nootjes in een net.
Ook wat kruimels in het gras,
alles komt hier wel van pas.

Heel angstig kijkt ze om zich heen,
of er geen gevaar is daar benee^n.
Want voor zaad dat haar zal smaken,
moet ze wel wat kunstjes maken.
Van een boom tot in een struik
met een regelrechte duik,
zo kan zij wat snelhied winnen
en vliegt ze recht het huisje binnen.

Lang blijft ze echter niet alleen,
met achten zijn ze om haar heen.
Na wat gekibbel en gevecht,
duikt er plats een bonte specht.
Hangend met haar beide pootjes,
aan de zak met pindanootjes.
Duchtig klopt ze erop los,
nu ze niets vind in het bos.

Opeens komt er onraad aan,
een zwarte kraai lust ook wat graan.
Trots loopt ze in een fiere pas,
op het licht bevroren gras.
Maar wat zij niet heeft gezien,
is de poes van buurvrouw Sien.
Een sprong...gekrijs en veel geflapper,
MISLUKT !!! de vogels waren weer wat rapper.

                            © Minnaert Lucienne