Mijn eerste zelf geschreven gedicht.
Een lief klein meesje om de hoek,
brengt ied're morgen een bezoek.
Keer op keer komt ze weer kijken,
voor haar buikje te verrijken.
Zijn het zaadjes is het vet
of wat nootjes in een net.
Ook wat kruimels in het gras,
alles komt hier wel van pas.
Heel angstig kijkt ze om zich heen,
of er geen gevaar is daar benee^n.
Want voor zaad dat haar zal smaken,
moet ze wel wat kunstjes maken.
Van een boom tot in een struik
met een regelrechte duik,
zo kan zij wat snelhied winnen
en vliegt ze recht het huisje binnen.
Lang blijft ze echter niet alleen,
met achten zijn ze om haar heen.
Na wat gekibbel en gevecht,
duikt er plats een bonte specht.
Hangend met haar beide pootjes,
aan de zak met pindanootjes.
Duchtig klopt ze erop los,
nu ze niets vind in het bos.
Opeens komt er onraad aan,
een zwarte kraai lust ook wat graan.
Trots loopt ze in een fiere pas,
op het licht bevroren gras.
Maar wat zij niet heeft gezien,
is de poes van buurvrouw Sien.
Een sprong...gekrijs en veel geflapper,
MISLUKT !!! de vogels waren weer wat rapper.
© Minnaert Lucienne






6 reacties op dit bericht
hallo
dikke knuffel!
Mooi!
Hallo Lucie,
Dit gedichtje zit heel leuk ineen en het spreekt niet alleen kinderen aan want ik ben er zelf ook dol op. Zeker doorgaan met deze hobby want je hebt er talent voor.
Liefs van Viva
Hallo Lucie
Je hebt hier een prachtig gedicht neergeschreven. Knap, het dichten zit je in het bloed. Vriendelijke groetjes en nog een fijne avond.
hallo Lucie,
groetjes,Rita
avond Lucie
dag Lucie