Terug van weg geweest.
Na enkele weken een bezoek gebracht te hebben bij mijn zus. Ben ik weer mijn blog een beetje bij aan't werken. Het eerste wat ik jullie wil laten zien is een voorstelling van de Mausoleum in Des Plaines Illinois. Hier worden de overledenen begraven boven de grond. Je hebt er een gesloten gebouw en een open. De foto's die je in de voorstelling kan zien is van het open gebouw. Veel kijkgenot.
FotoverhaalDeze clip bevat foto's die ik gemaakt heb.
M>De flox
Vanmorgen in mijn tuin dit verse bloempje opgevangen en dadelijk vastgelegd voor de onweersbui.Schoonheid van de natuur, wij noemen het onkruid.
Zij die worden geleid
door waarheid en wijsheid,
kunnen honing halen uit
onkruid.
Vallende hartjesMijn kleinzoonOp dit filmpje is mijn kleinzoon te zien met zijn diabolo. Je kan er zien wat trucjes hij ermee doet.
Een traan.
De traan werkt als een lens.
Ze leert ons dingen zien
die ons anders zouden ontgaan.
Prins Murphy
Hier Murphy nu 5 maanden oud. Hier zit hij op zijn troon en al wat hij vind dat kan hij gebruiken. Hier zit hij met een lekbol in zijn mond. 
Wees gerust het is nog alleen het stokje dat hij gevonden had.Regendruppels
Nieuwsgierig
Murphy is hier nieuwgierig
wat ik eigenlijk aan doen was
en kwam eens dichtbij kijken.
Schacht toren
Dit is de schacht toren van
de steenkoolmijn te Winterslag.Deze heb ik s'avonds getrokken dan is hij verlicht.
Murphy, het word zo uitgesproken (murfi.)
Deze puppy is een mops, ik ben hem
vrijdagavond gaan halen in Hoogstraten.
Het was niet bij de deur,maar dat
had ik er wel voor over.
Zijn naam is Murphy en hij is een schatje.
Eenzaamheid.
Degenen die ons verlaten,
voelen niet de pijn van het afscheid,
de achterblijvers lijden.
Een gedicht voor mijn kleindochter.
Lisa.
_________
Negen maanden lag ik geborgen,
wie zal er dan voor me zorgen.
In een wereld vol glitter en gloren,
heb ik mij luidkeels laten horen.
Mijn geboorte is mij ontgaan,
maar ik vermoed van vóór m'n bestaan.
Ik zeer hard heb moeten wroeten,
om zo m'n ouders te begroeten.
Het eerste teken was een geschrei,
dat maakte m'n mama en papa zo blij.
Toch was er voor mij niet veel weelde,
maar wel een lieve hand die mij streelde.
Met veel liefde ben ik opgegroeid,
als een hippe tiener nu open gebloeid.
Weinig weelde heeft mij niet geschaad,
want nu studeer ik voor advocaat.
De molen
Ouderdom
Men hoopt oud
te worden,
maar men vreest
de ouderdom.
Seringen
Geluk is maar heel klein,
heel tijdelijk.
Maar genoeg om er steeds
weer naar te streven.
Wat zegt een naam?
Dat wat wij een roos noemen,
zou met elke andere naam
even heerlijk ruiken.
Dit gedicht is waar gebeurd.
Een meisje van een jaar of drie,
dat was een echte poppemie.
Met haar pop zat ze te dromen,
zou er nog een zusje komen.
Stilaan ging een jaar voorbij,
plots hoorde zij een stil geschrei.
Waar ze lang op zat te wachten,
kwam dat zusje in gedachten.
Zacht deed ze haar oogjes toe,
want ze was nog heel erg moe.
Met een blosje op haar wangen
en een glimlach vol verlangen.
's Morgens vroeg bij het ontwaken,
kroop ze vlug vanonder het laken.
Stilletjes ging ze naar beneden
en toen werd ze heel tevreden.
Moeder deed een stille wenk,
voor haar kwam dan het geschenk.
In moekes armen lag geborgen,
haar zusje met de beste zorgen.
Mooie jaren zijn verstreken,
zusje is toen uitgeweken.
Wil ik haar nu gaan bezoeken,
moet ik eerst een vliegreis boeken.
©Lucienne Minnaert
Op visite bij madammeke
Jullie kunnen een reportage lezen van mij op de blog van Madammeke Ze heeft dat weer goed in elkaar gestoken samen met Viva. Hier mijn dank nog voor.