Zij hadden erover gesproken wie de meeste was.

Je kunt je leven behouden of verliezen. De keus is niet moeilijk: iedereen wil toch leven! De Zoon van God, die Zelf het leven is, heeft gezegd dat we ons leven kunnen behouden door het te verliezen. Dat gebeurt als we ons leven niet voor onszelf willen houden, maar ons leven, onszelf, overgeven aan Hem, de Here en Behouder. In Hem is het ware leven, het eeuwig behoud. Hij wilde lijden en sterven om ons de rijkdom van het eeuwige leven te schenken. U wilt toch leven? Kies dan voor Christus! Anders bent u de eeuwige verliezer.

27 Jezus vertrok met zijn leerlingen naar de dorpen in de buurt van Caesarea Filippi. Onderweg vroeg hij aan zijn leerlingen: ‘Wie zeggen de mensen dat ik ben?’ 28 Ze antwoordden: ‘Johannes de Doper, en anderen zeggen Elia, en weer anderen zeggen dat u een van de profeten bent.’ 29 Toen vroeg hij hun: ‘En wie ben ik volgens jullie?’ Petrus antwoordde: ‘U bent de Messias.’

30 Hij verbood hun op strenge toon om met iemand hierover te spreken.

31 Hij begon hun te leren dat de Mensenzoon veel zou moeten lijden en door de oudsten van het volk, de hogepriesters en de schriftgeleerden verworpen zou worden, en dat hij gedood zou worden, maar drie dagen later zou opstaan; 32 hij sprak hierover in alle openheid. Toen nam Petrus hem apart en begon hem fel terecht te wijzen. 33 Maar hij draaide zich om, keek zijn leerlingen aan en wees Petrus streng terecht met de woorden: ‘Ga terug, achter mij, Satan! Je denkt niet aan wat God wil, maar alleen aan wat de mensen willen.’

34 Hij riep de menigte samen met de leerlingen bij zich en zei: ‘Wie mijn volgeling wil zijn, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en zo achter mij aan komen. 35 Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij en het evangelie, zal het behouden. 36 Wat heeft een mens eraan als hij de hele wereld wint, maar er het leven bij inschiet? 37 Wat zou een mens niet overhebben voor zijn leven? 38 Wie zich tegenover de trouweloze en zondige mensen van deze tijd schaamt voor mij en mijn woorden, zal merken dat de Mensenzoon zich ook voor hem schaamt, wanneer hij komt in het gezelschap van de heilige engelen en bekleed met de stralende luister van zijn Vader.’

God zij ons genadig en zegene ons.

Genade en zegen zijn twee begrippen die heel nauw verbonden zijn met het kennen van de Here God. Genade houdt in dat God ons iets schenkt dat wij helemaal niet verdienen, waar wij geen aanspraak op kunnen maken en dat wij uit onszelf nooit zouden kunnen verkrijgen. Zegen is dat wat goed voor ons is. In het begin schiep God alle dingen, uiteindelijk ook de mens. En God zag alles wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed (Gen. 1:31). Alles wat God ooit gemaakt heeft, draagt het stempel van zijn goedheid.

Maar kort na de schepping moeten wij al vaststellen dat de mens het goede van God verdorven heeft en weggevlucht is voor God. De mens is bang geworden voor God. Nog steeds zien wij om ons heen hoe de mensen proberen in dit leven geluk te vinden. Zolang een mens echter ver van God blijft, is hij verstoken van het goede. Gelukkig mogen wij opmerken dat God nog steeds zijn goedheid blijft bewijzen aan alle mensen, zowel goeden als slechten. Maar het ware geluk zullen wij slechts ontdekken, wanneer wij in geloof terugkeren tot de God die ons geschapen heeft, en erkennen dat Hij de bron is van alle goede gaven (Jak. 1:17). Want de echte zegen van God is Hem te leren kennen in de persoon van Jezus Christus. In Christus zijn wij gezegend met alle geestelijke zegeningen die God heeft. Buiten Hem is geestelijk niets goeds te vinden; in Hem vinden wij alle goede dingen. Hoe kunnen wij daaraan deel krijgen? Niet door eigen inspanning of verdienste, maar door de rijke genade van God. Hij heeft er Zelf voor gezorgd dat deze rijkdom aan zegeningen het deel worden van allen die door het geloof hun toevlucht nemen tot Jezus Christus en in Hem geloven.

Ds.R.C.Halverson

ERNSTIGE DINGEN? MORGEN!

Eeuwen geleden leefde in Griekenland koning Archias. Hij was een heel egoïstisch man, die alleen voor zijn eigen plezier leefde en weinig of niets gaf om de noden van zijn volk. Velen haatten hem en ten slotte werd er een complot gesmeed om hem te doden. Archias wist niets van dat complot, maar hij had een vriend in Athene. Die hoorde ervan en besloot hem te waarschuwen. Hij schreef de koning een brief waarin hij hem waarschuwde voor het gevaar. Ook gaf hij hem advies hoe hij aan het gevaar kon ontsnappen. De brief liet hij haastig wegbrengen door een boodschapper. Archias was juist bezig een groot feest te vieren toen de boodschapper kwam. Omdat hij helemaal van Athene was gekomen met een belangrijke brief, mocht hij meteen bij de koning komen. Hij zei: 'Majesteit, de man die u deze brief stuurt, vraagt u dringend hem direct te lezen, want het gaat om heel ernstige dingen.' Maar de koning was niet in de stemming om de brief te lezen. Niet vermoedend wat erin stond, legde hij de brief lachend weg en zei: 'Ernstige dingen? Morgen! Toen ging hij door met feestvieren.

Helaas voor Archias kwam er voor hem geen morgen meer. Het plezier eindigde plotseling en droevig. Midden in het lawaai van het feest werd er een aanslag op de koning gepleegd en werd hij gedood.

Misschien leef je ook een leven van pret en plezier? Je geniet van het leven en leeft toe naar de feestjes na je werk? Maar om je ziel bekommer je je niet en je denkt net als koning Archias: 'Ernstige dingen? Morgen!' Maar stop! Misschien is er voor jou geen morgen. Vandaag kan je laatste dag op aarde zijn. Wat gebeurt er als God dan tegen je zou zeggen, net als eens tegen een rijke man: 'Dwaas, in deze nacht zal je ziel van je worden afgeëist!' Je houdt niet van ernstige dingen? Zonder twijfel zal satan proberen je deze waarschuwing te laten vergeten. Maar God stuurt je deze boodschap van liefde en een middel om aan het oordeel te ontkomen. Dat middel is de Heer Jezus, die stierf op het kruis. God biedt je vergeving aan door het geloof in de Heer Jezus. Neem deze waarschuwing serieus en zeg niet als Archias: 'Ernstige dingen? Morgen!'

Wij mensen zijn

   knappe wezens:

  we hebben al meer

    dan 32 miljoen

   wetten gemaakt,

  maar hebben de

  Tien Geboden nog

      niet kunnen verbeteren.

Niet u bent het die spreekt, maar de Geest van uw Vader. 

Wat maken wij ons vaak bezorgd over hoe we in bepaalde situaties moeten reageren. Door dat tobben zijn we veel te veel met onszelf bezig en kan onze God en Vader ons niet optimaal gebruiken. Het vraagt zelfopoffering om die bezorgdheid naast ons neer te leggen en kinderlijk op Hem te vertrouwen. Het is geen kleinigheid dat God ons zijn Geest heeft gegeven om ons te leiden. We mogen vertrouwen dat Hij ons woorden en wijsheid zal geven om op het juiste moment te spreken en te getuigen. Ook vandaag.

DE BIJBEL EN HET SPOORBOEKJE

Een christen zat in de trein naar Chicago met een Bijbel op de ene knie en een spoorboekje op de andere knie. Een medereiziger zag de Bijbel en zei: 'Meneer, uw oude boek heeft zijn tijd gehad.' De christen vroeg: 'Wat bedoelt u?' De man antwoordde: 'Weet u dan niet dat het Oude Testament bestaat uit verhalen en mythen die wij folklore nomen? Het Nieuwe Testament is ook niet betrouwbaar.' De christen antwoordde: 'Meneer, ik heb hier ook een spoorboekje. Ik heb het gecontroleerd. Het geeft precies alle stations aan waar we onderweg gestopt zijn. Daarom geloof ik dat ik deze gids verder kan vertrouwen tot ik aankom in Chicago. Ook dit oude boek, de Bijbel, is door miljoenen mensen beproefd. Het Oude Testament bevat veel profetieën die alle letterlijk zijn vervuld. Waarom zou de rest van dit boek dan ook niet betrouwbaar zijn? Het is de reisgids voor de pelgrimstocht van de mens. Raadpleeg het gerust, zoals ik ook gedaan heb. Dan zult u de hoogste bestemming bereiken, zonder risico te lopen te verdwalen in de ijdele en veranderlijke gedachten van de mensen.'

God wil dat alle mensen behouden worden.

God wil dat alle mensen gered worden en tot kennis van de waarheid komen. God heeft van Zijn kant alle voorwaarden geschapen om dat waar te maken. God wil elk mens redden, maar elk mens moet zelf ook gered willen worden. De Here Jezus heeft de straf op onze zonden op Zich genomen. Van de mens wordt geloof gevraagd. Geloof dat hij uit zichzelf nooit tot God kan opklimmen, en dat het nodig was dat God in de Persoon van de Here Jezus afdaalde tot de mens. Om als Mens de plaats van mensen in te nemen, en de toorn van God te ondergaan. Hij de straf, wij de vrijheid!

1 Allereerst vraag ik dat er voor alle mensen gebeden wordt, dat er smeekbeden, voorbeden en dankgebeden voor hen worden uitgesproken. 2 Bid voor alle koningen en gezagsdragers, opdat we rustig en ongestoord kunnen leven, in alle vroomheid en waardigheid. 3 Dat is goed en welgevallig in de ogen van God, onze redder, 4 die wil dat alle mensen worden gered en de waarheid leren kennen. 5 Want er is maar één God, en maar één bemiddelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus, 6 die zichzelf gegeven heeft als losgeld voor allen, als het getuigenis voor de vastgestelde tijd. 7 Om dit te verkondigen ben ik als apostel aangesteld. Ik spreek de waarheid, ik lieg niet – ik ben aangesteld als leraar voor de heidenen om hun het geloof en de waarheid te onderwijzen.

1 Tim 2:1-7

EEN AFRIKAANSE FABEL .

Op een berg liep een smal en gevaarlijk pad. Dit pad was zo smal dat men elkaar niet kon passeren. Op een dag ontmoetten twee ezels elkaar op dit pad. Ze bekeken elkaar vol wantrouwen en ze gingen met elkaar discussiëren. 'Hoor eens,' zei de eerste ezel, 'ik wil daarheen waar jij juist vandaan kwam. Ga uit de weg en laat mij erdoor.' 'Geen sprake van,' antwoordde de tweede ezel, 'ga uit de weg of ik gooi jou naar beneden.' Geen van beide ezels wilde toegeven. Ze begonnen te vechten, tot ze alle twee van het pad afvielen en in de diepte verdwenen.

Op een andere dag kwamen twee geiten elkaar op dezelfde weg tegen. Ook zij keken elkaar aan en onderzochten de mogelijkheden van het elkaar passeren. Toen gingen ze erbij zitten om over een oplossing van hun probleem na te denken. 'Luister, ik heb een idee,' zei de ene geit tegen de andere. 'Ja, wat dan?' vroeg de tweede geit.

'Laten we eenvoudig omkeren en weer naar huis gaan. Dan hoeven we niet met elkaar te vechten en er beide onder te lijden.' En zo deden de beide geiten. Op een andere dag troffen twee schapen elkaar op dat smalle bergpaadje. Ze groetten elkaar beleefd en gingen erbij zitten om een uitweg te vinden uit deze moeilijke situatie.

'Ik heb het', zei ten slotte het ene schaap. 'En wat doen we?' vroeg het andere schaap. 'Ik ga op het pad liggen. Dan stap jij op mij en gaat over mij heen. Dan sta ik weer op en we kunnen beide onze weg vervolgen.' Hiermee kon het andere schaap instemmen en zo gingen zij veilig op het smalle pad aan elkaar voorbij.

De vraag is nu: Welke van de drie paar dieren waren het slimste?

'De schapen', is ongetwijfeld ons antwoord. En waarom? 'Omdat één van de schapen bereid was over zich heen te laten lopen.' Vaak verliezen wij de zegen die God voor ons bereid heeft, omdat we zo koppig zijn als de ezels. Of we zijn zo onverschillig als de geiten.

De moeilijkheden zouden in rijke zegeningen kunnen worden veranderd als wij maar gewillig waren als de schapen.

Zoals het water het uiterlijk van een mens weerspiegelt, geeft het hart van een mens zijn

innerlijk weer

Spreuken 27:19

Ik ben het brood des levens.

Over de gehele wereld eten mensen brood. Brood is een levensbehoefte. Daarom is het zo begrijpelijk dat de Here Jezus Zichzelf 'het brood des levens' noemt. Voedsel dat je niet alleen in leven houdt, maar dat je leven geeft! Al sinds jaren worden ideeën geopperd om eten in een pil-vorm te gebruiken net zoals de ruimtevaarders dat gebruiken. Toch heeft dat idee het niet gehaald, want eten werd daarmee een 'smakeloze' vertoning. Een maaltijd heeft meer in zich dan 'het toedienen van noodzakelijke stoffen'. Eten vraagt tijd en gezelligheid. Eten is fijner als je het samen doet. Eten is gemeenschap hebben. Zo is het ook met de Here Jezus. Je met Hem voeden brengt ongelofelijke vreugde met zich mee. Ook vandaag!

30 Toen vroegen ze: ‘Welk wonderteken kunt u dan verrichten? Als we iets zien zullen we in u geloven. Wat kunt u doen? 31 Onze voorouders hebben immers manna in de woestijn gegeten, zoals geschreven staat: “Brood uit de hemel heeft hij hun te eten gegeven.”’ 32 Maar Jezus zei: ‘Waarachtig, ik verzeker u: niet Mozes heeft u het brood uit de hemel gegeven, maar mijn Vader; hij geeft u het ware brood uit de hemel. 33 Het brood van God is het brood dat neerdaalt uit de hemel en dat leven geeft aan de wereld.’ 34 ‘Geef ons altijd dat brood, Heer!’ zeiden ze toen. 35 ‘Ik ben het brood dat leven geeft,’ zei Jezus. ‘Wie bij mij komt zal geen honger meer hebben, en wie in mij gelooft zal nooit meer dorst hebben. 36 Maar ik heb u al gezegd dat u niet gelooft, ook al hebt u me gezien. 37 Iedereen die de Vader mij geeft zal bij mij komen, en wie bij mij komt zal ik niet wegsturen, 38 want ik ben niet uit de hemel neergedaald om te doen wat ik wil, maar om te doen wat hij wil die mij gezonden heeft. 39 Dit is de wil van hem die mij gezonden heeft: dat ik niemand van wie hij mij gegeven heeft verloren laat gaan, maar dat ik hen allen laat opstaan op de laatste dag. 40 Dit wil mijn Vader: dat iedereen die de Zoon ziet en in hem gelooft, eeuwig leven heeft, en dat ik hen op de laatste dag uit de dood zal opwekken.’

Joh.6:30-40

Bekeert u en een ieder van u late zich dopen.

Sommigen van u die dit lezen, hebben zich al bekeerd, maar zijn nog niet gedoopt. Anderen zijn als kind al gedoopt, maar hebben zich misschien nog niet bekeerd. Het eerste is niet zoals het hoort te zijn: zulke mensen dienen alsnog Christus te belijden in de doop. Maar het tweede leidt onherroepelijk naar de eeuwige pijn. Deze oproep van bekering en doop gaat niet alleen uit naar 'het huis van Israël' dat Jezus aan het kruis bracht door de handen van de Romeinen, zij geldt allen die 'verre' zijn. Wie komt, ontvangt vergeving van zonden, de gave van de Geest en is behouden van het eeuwig oordeel.

34 David is weliswaar niet naar de hemel opgestegen, maar toch zegt hij: “De Heer sprak tot mijn Heer: ‘Neem plaats aan mijn rechterhand, 35 tot ik je vijanden onder je voeten heb gelegd.’” 36 Laat het hele volk van Israël er daarom zeker van zijn dat Jezus, die u gekruisigd hebt, door God tot Heer en Messias is aangesteld.’

37 Toen ze dit hoorden, waren ze diep getroffen en vroegen aan Petrus en de andere apostelen: ‘Wat moeten we doen, broeders?’ 38 Petrus antwoordde: ‘Keer u af van uw huidige leven en laat u dopen onder aanroeping van Jezus Christus om vergeving te krijgen voor uw zonden. Dan zal de heilige Geest u geschonken worden, 39 want voor u geldt deze belofte, evenals voor uw kinderen en voor allen die ver weg zijn en die de Heer, onze God, tot zich zal roepen.’ 40 Ook op nog andere wijze legde hij getuigenis af, waarbij hij een dringend beroep op zijn toehoorders deed met de woorden: ‘Laat u redden uit dit verdorven mensengeslacht!’

Han2:34-40

Ik ben de opstanding en het leven.

Sterven, dat is het einde van alles. Dood, dan ben je er niet meer. Maar tegenover het sterven plaatst de Here Jezus de opstanding en tegenover de dood plaatst Hij het leven. Hij zegt erbij: 'Ik ben dat.' Wie over de dood héén wil kijken, moet zijn oog richten op Jezus. Allerlei vrienden en buren waren naar Martha en Maria gekomen om hen te troosten. Het zal hun vast wel goed gedaan hebben. Maar als de Here Jezus Zichzelf openbaart, valt dat allemaal weg, zoals de stralende kracht van de opgaande zon de sterren aan de hemel laat verbleken.

17 Toen Jezus daar aankwam, hoorde hij dat Lazarus al vier dagen in het graf lag. 18 Betanië lag dicht bij Jeruzalem, op een afstand van ongeveer vijftien stadie, 19 en er waren dan ook veel Joden naar Marta en Maria gekomen om hen te troosten nu hun broer gestorven was. 20 Toen Marta hoorde dat Jezus onderweg was ging ze hem tegemoet, terwijl Maria thuisbleef. 21 Marta zei tegen Jezus: ‘Als u hier was geweest, Heer, zou mijn broer niet gestorven zijn. 22 Maar zelfs nu weet ik dat God u alles zal geven wat u vraagt.’ 23 Jezus zei: ‘Je broer zal uit de dood opstaan.’ 24 ‘Ja,’ zei Marta, ‘ik weet dat hij bij de opstanding op de laatste dag zal opstaan.’ 25 Maar Jezus zei: ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, 26 en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat?’ 27 ‘Ja Heer,’ zei ze, ‘ik geloof dat u de messias bent, de Zoon van God die naar de wereld zou komen.’

28 Na deze woorden ging ze terug, ze nam haar zuster Maria apart en zei: ‘De meester is er, en hij vraagt naar je.’ 29 Zodra Maria dit hoorde ging ze naar Jezus toe, 30 die nog niet in het dorp was, maar op de plek waar Marta hem tegemoet was gekomen. 31 Toen de Joden die bij haar in huis waren om haar te troosten, Maria zo haastig zagen weggaan, liepen ze achter haar aan, want ze dachten dat ze naar het graf ging om daar te weeklagen.

32 Zodra Maria op de plek kwam waar Jezus was en hem zag, viel ze aan zijn voeten neer. Ze zei: ‘Als u hier was geweest, Heer, zou mijn broer niet gestorven zijn!’ 33 Jezus zag hoe zij en de Joden die bij haar waren weeklaagden, en dat ergerde hem. Diep bewogen 34 vroeg hij: ‘Waar hebben jullie hem neergelegd?’ Ze zeiden: ‘Kom maar kijken, Heer.’ 35 Jezus begon ook te huilen, 36 en de Joden zeiden: ‘Wat heeft hij veel van hem gehouden!’ 37 Maar er werd ook gezegd: ‘Hij heeft de ogen van een blinde geopend, hij had nu toch ook de dood van Lazarus kunnen voorkomen?’ 38 Ook dit ergerde Jezus. Hij liep naar het graf, een spelonk met een steen voor de opening. 39 Hij zei: ‘Haal de steen weg.’ Marta, de zuster van de dode, zei: ‘Maar Heer, de stank! Hij ligt er al vier dagen!’ 40 Jezus zei tegen haar: ‘Ik heb je toch gezegd dat je Gods grootheid zult zien als je gelooft?’ 41 Toen haalden ze de steen weg. Daarop keek hij omhoog en zei: ‘Vader, ik dank u dat u mij hebt verhoord. 42 U verhoort mij altijd, dat weet ik, maar ik zeg dit ter wille van al die mensen hier, opdat ze zullen geloven dat u mij gezonden hebt.’ 43 Daarna riep hij: ‘Lazarus, kom naar buiten!’ 44 De dode kwam tevoorschijn, zijn handen en voeten in linnen gewikkeld, en zijn gezicht bedekt door een doek. Jezus zei tegen de omstanders: ‘Maak de doeken los, en laat hem gaan.’

45 Veel Joden die naar Maria toe gekomen waren en gezien hadden wat Jezus deed, kwamen tot geloof in hem

Joh11:17-32

Jezus antwoordde: Breekt deze tempel af en in drie dagen zal Ik hem doen herrijzen.

De Joden vroegen de Here Jezus met welke bevoegdheid Hij de kooplieden uit de tempel kon jagen. Het is dit antwoord van de Here dat later door twee valse getuigen voor de hogepriester genoemd zal worden. Dit antwoord heeft niet voor niets zo'n onuitwisbare indruk gemaakt. Hier stond een Mens, die kon zeggen: 'Breng Mij ter dood, en binnen drie dagen sta Ik weer op!' En Hij deed het ook! Zo machtig is onze Here, dat zelfs de dood Hem niet gevangen kon houden. Op dit moment is deze Mens in de hemel bij God om voor ons, die in Hem geloven, te pleiten.

13 Kort voor Pesach, het Joodse paasfeest, reisde Jezus naar Jeruzalem. 14 Daar trof hij op het tempelplein de handelaars in runderen, schapen en duiven aan, en de geldwisselaars die daar altijd zaten. 15 Hij maakte een zweep van touw en joeg ze allemaal de tempel uit, met hun schapen en runderen. Hij smeet het geld van de wisselaars op de grond, gooide hun tafels omver 16 en riep tegen de duivenverkopers: ‘Weg ermee! Jullie maken een markt van het huis van mijn Vader!’ 17 Zijn leerlingen dachten aan wat er geschreven staat: ‘De hartstocht voor uw huis zal mij verteren.’ 18 Maar de Joden vroegen: ‘Met welk teken kunt u bewijzen dat u dit mag doen?’ 19 Jezus antwoordde hun: ‘Breek deze tempel maar af, en ik zal hem in drie dagen weer opbouwen.’ 20 ‘Zesenveertig jaar heeft de bouw van deze tempel geduurd,’ zeiden de Joden, ‘en u wilt hem in drie dagen weer opbouwen?’ 21 Maar hij sprak over de tempel van zijn lichaam. 22 Na zijn opstanding uit de dood herinnerden zijn leerlingen zich dat hij dit gezegd had, en zij geloofden de Schrift en alles wat Jezus gezegd had.

23 Toen Jezus op Pesach in Jeruzalem was, kwamen veel mensen tot geloof in zijn naam, omdat ze de wondertekenen zagen die hij deed. 24 Maar Jezus had geen vertrouwen in hen, omdat hij hen allemaal kende, 25 en niemand hoefde hem iets over de mens te vertellen, want hij wist zelf wat er in een mens omgaat.

Joh.2:13-25

Wat moet ik doen om behouden te worden?

Een vraag die ook vandaag door velen gesteld wordt. In de jaren zestig zag je een vlucht in de 'oosterse godsdiensten', daarna kwamen drugs, houseparty’s enz. Sekten groeiden, bloeiden en vervielen. Velen zijn op zoek naar 'innerlijke' bevrediging. Er moet toch meer zijn in dit leven dan alleen 'opstaan, eten, werken en slapen'? De Here Jezus gaf als antwoord: 'Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, tenzij u het vlees van de Zoon des mensen eet en Zijn bloed drinkt, hebt u geen leven in uzelf. Wie Mijn vlees eet en Mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven.' Hij is het antwoord op de levensvragen van de mensheid, Hij alleen. Met Hem mogen wij ons voeden, dagelijks.

50 Maar dit is het brood dat uit de hemel is neergedaald; wie dit eet sterft niet. 51 Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald; wanneer iemand dit brood eet zal hij eeuwig leven. En het brood dat ik zal geven voor het leven van de wereld, is mijn lichaam.’

52 Nu begonnen de Joden heftig met elkaar te discussiëren: ‘Hoe kan die man ons zijn lichaam te eten geven!’ 53 Daarop zei Jezus: ‘Waarachtig, ik verzeker u: als u het lichaam van de Mensenzoon niet eet en zijn bloed niet drinkt, hebt u geen leven in u. 54 Wie mijn lichaam eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven en hem zal ik op de laatste dag uit de dood opwekken. 55 Mijn lichaam is het ware voedsel en mijn bloed is de ware drank. 56 Wie mijn lichaam eet en mijn bloed drinkt, blijft in mij en ik blijf in hem. 57 De levende Vader heeft mij gezonden, en ik leef door de Vader; zo zal wie mij eet, leven door mij. 58 Dit is het brood dat uit de hemel is neergedaald. Het is niet het brood dat uw voorouders aten; zij zijn gestorven, maar wie dit brood eet zal eeuwig leven.’ 59 Dit alles zei hij in de synagoge van Kafarnaüm toen hij daar onderricht gaf.

Joh:50-57