Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

Ik heb geleerd tevreden te zijn

met de omstandigheden waarin

Ik ben.                     F11.4:11

OUDE JAARSDAG

Weel een jaar voorbij. Was het voor u een goed

of een slecht jaar? En als we dan antwoorden

dat het een 'goed' jaar was - of een 'slecht jaar -

waar meten we dat dan aan af? Waar denken we

dan aan; aan ons geluksgevoel,óf aan ons geld of

onze gezondheid? Misschien zijn wij wel te veel

geneigd om onze jaren (of dagen) in te delen in

goede en minder goede dagen. We zouden ons

'welbevinden' niet te afhankelijk moeten maken

van de dagen waarop het ons meezat, of de

dagen dat het ons tegenzat.

Op een zonnewijzer heb ik eens de woorden

gelezen: Ik tel alleen de zonnige uren. Er zijn

mensen die dat ook doen. Het zijn doorgaans

heel tevreden mensen

Paulus gaat nog een stapje verder. Toen hij de

brief aan de Filippiërs schreef, was'hij in Rome

in gevangenschap. De apostel was oud geworden

en zijn doorn in het vlees (wat dat dan ook pre-

cies was) zal hem nog pijn hebben gedaan. Het

werk dat hij altijd zo graag deed voor de Heer

kon hij niet meer doen. Anderen hadden dit van

hem overgenomen. Nota bene met de bedoeling

om zijn gevangenschap te verzwaren (Fil. 1:17).

Toch was de apostel niet depressief. Integendeel!

Toen hij terugkeek naar het jaar dat achter hem

lag, was hij vervuld met vrede en blijdschap, en

was hij niet bezorgd voor de toekomst. Paulus

telde niet zozeer alleen maar de 'zonnige uren',

de dagen dat hij jong, gezond en sterk was en

niet gevangen, nee, hij zag op Christus! Dat was

zijn geheim; dat telde. De apostel had dankzij

deze houding geleerd tevreden te zijn met de

omstandigheden waarin God hem had gebracht.

Een gelovig man verhuisde van een ruime

woning met een grote tuin naar een klein huisje

met maar een paar vierkante meter tuin. Wan-

neer bezoekers hem zeiden dat hij nu wel een

erg kleine tuin had, zei hij: 'Jullie letten alleen

maar op de lengte en de breedte van de tuin, je

moet eens zien hoe hoog hij is.'

                  KARAKTER.

Karakter, heeft een wijs mens eens gezegd, is

wat we doen wanneer er niemand toekijkt. Het

is niet hetzelfde als reputatie - dat is wat andere

mensen van ons denken. Het is niet hetzelfde

als succes of prestaties. Karakter is niet wat we

gedaan hebben, maar wat we zijn! (...) Maar

hoe geweldig uw karakter ook is, het zal nooit

geweldig genoeg zijn om er Gods goedkeuring

mee te verdienen. U kunt met uw karakter Gods

aandacht niet trekken, of uw hemelse krediet

vergroten. Hoe belangrijk karakter ook is, het

is niet een middel om verlossing te verdienen.

Verlossing is niet te verdienen - zelfs niet door

moed of discipline, visie of uithoudingsvermo-

gen, hard werken of goed. gedrag. Verlossing is

een geschenk van de hemelse Vader aan ons.

Het heeft Hem alles gekost - de dood van zijn

geliefde Zoon. Het kost ons niets.

Bill Hybels

uit 'Wie je bent als niemand kijkt'

  Wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd.

Een rabbi zei tegen een atheïst: 'Morgen zal ik

God aan jou laten zien.' Waarop de man, die

niet in het bestaan van God geloofde, zei: 'Dat

kun )lj niet, want God bestaat niet.' De mannen

spraken met elkaar af om elkaar de volgende dag

te ontmoetten in een bos, waar de rabbi zijn

belofte zou inlossen. Toen beide mannen de vol-

gende dag op een open plek in het bos stonden,

zei de rabbi: 'Kijk maar omhoog, naar de zon.'

De man keek omhoog, maar begon meteen met

zijn ogen te knipperen en beschermde deze met

zijn handen. 'Ik kan niet in de zon kijken', zei

de atheïst. Waarop de rabbi zei: 'Hoe kan ik jou

God laten zien, wanneer je nog niet eens in staat

bent om in de zon te kijken?

Geen mens kan zonder bescherming voor zijn

ogen in de zon kijken. Zo kan ook niemand

God zien. De heerlijkheid van God is zo groot

en overweldigend, dat we dat niet zouden kun-

nen verdragen. Onze God is een verterend vuur

en niemand ^an Hem zien en blijven leven. En

tóch heeft de Allerhoogste het mogelijk gemaakt

om Hem te ontmoeten. Het Woord is vlees

geworden - God is mens geworden. De Heer

Allen die het hoorden, verwon-

derden zich.

                                 Luk. 2:17

Wanneer was het voor het laatst dat u zich

enthousiast over iets hebt verwonderd? Velen

van ons zijn onder de indruk van bijvoorbeeld

de medische wetenschap. Er is heel veel moge-

lijk op dat gebied, de ontwikkelingen staan niet

stil. Wie deze vooruitgang enigszins volgt, kan

van de ene verbazing in de andere vallen. Maar

óp den duur raken we er aan gewend. Een mens

is in staat om aan veel dingen te wennen. Wie

vlak bij voorbijrazende treinen woont, hoort

de treinen op den duur niet meer - je raakt er

aan gewend. Het verhaal van de geboorte van

de Heer Jezus; Maria, Jozef, de herders enz., we

raken er aan gewend. Zijn we nog in staat om

ons te verwonderen?

De herders hebben gehoord dat Christus de Heer

geboren is m de stad van David. Ook hebben ze

gehoord dat het kindje in doeken gewikkeld

zou zijn, liggend in een kribbe. En dat wat ze

gehoord hebben, nemen ze voor waar aan. Ze

zijn enthousiast geworden en willen het alle-

maal met eigen ogen gaan bekijken. Precies zoals

het hun is voorspeld, zo is het. De Allerhoogste

ligt als een kleine baby in een kribbe, gewikkeld

in doeken. De hele schepping zou haar adem in

moeten houden: de Eeuwige stapt in de tijd en

bindt Zich aan de beperkingen van het mense-

lijke bestaan. Paulus schrijft jaren later: 'Want

u kent de genade van onze Heer Jezus Chris-

tus, dat Hij, terwijl Hij rijk was, ter wille van

u arm is geworden, opdat u door zijn armoede

rijk zou worden' (2 Kor. 8:9). De schaapherders

zijn diep onder de indruk en zij vertellen het

aan iedereen die het maar horen wil: Wees niet

bang, maar blij, u is heden een Heiland gebo-

ren, die Christus de Heer is. Zijn wij nog tot

verwondering te bewegen - tot aanbidding? De

hemel kan niet zwijgen bij de wereldschokkende

gebeurtenis van de geboorte van de Zoon van

God. Een machtig spreekkoor van engelen zegt

in die nacht: Heerlijkheid zij God in de hoogste

hemelen, en vrede op aarde, in mensen van zijn

welbehagen.

God stelt Zich heel kwetsbaar en afhankelijk

op: de Schepper wordt mens! En God begint als

mens zoals we allemaal zijn begonnen; klein en

broos. Als baby! Liggend in de kribbe is de Heer

Jezus helemaal afhankelijk van de zorg van zijn

moeder Maria. Toch is Hij tegelijkertijd de Aller-

hoogste God. Het is bijna niet te geloven, maar

voor mensen die het wél geloven is het uiterst

kostbaar. De Heer Jezus is God ! Hij is gekomen

voor alle mensen. Jaren later wordt de Heer

Jezus geconfronteerd met het ongeloof van

veel mensen. Dan is Hij blij met die mensen die

wilden worden als 'de kleine kinderen'. De Heer

zegt dan: 'Ik prijs U, Vader, Heer van de hemel

en van de aarde, dat U deze dingen voor wijzen

en verstandigen hebt verborgen en ze aan kleine

kinderen hebt geopenbaard' (Matth. 11:25). Wij

moeten worden als 'kleine kinderen'. Niet onbe-

zonnen en onvolwassen, maar ontvankelijk,

open, toegankelijk. Van al onze 'grote mensen

hoogmoed en betweterigheid' worden we wan-

hopig en raken we uit ons evenwicht. De Heer

Jezus zegt: 'Komt tot Mij, allen die vermoeid en

belast bent, en Ik zal u rust geven. Neemt mijn

juk op u en leert van Mij, want Ik ben zacht-

moedig en nederig van hart, en u zult rust vin-

den voor uw zielen; want mijn juk is zacht en

mijn last is licht'(Matth. 11:28-30).

Zij baarde haar eerstgeboren

zoon.

                                  Luk. 2:7

Veel mensen lezen het elk jaar weer: het evan-

gelie van Lukas, hoofdstuk twee: de geboorte

van de Heer Jezus. Een heel ongewoon verhaal,

wat heel gewoon is geworden, wat ons heel

vertrouwd in de oren klinkt. Maar het is niet

alledaags dat een maagd zwanger is. Onmogelijk

zelfs! Maar bij God is het mogelijk, vóór Hem is

niets te wonderlijk. Veel mensen vinden het een

dwaas verhaal, de maagdelijke geboorte van de

Heer Jezus. Dat moet je niet letterlijk nemen,

niet serieus. Maar God heeft deze 'dwaasheid'

uitgekozen om zijn Zoon geboren te laten wor-

den. Paulus schrijft in l Kor. 1:25 dat het 'dwa-

ze' en het 'zwakke' van God wijzer en sterker is

dan de mensen.

   ......VREDE......

Tweeduizend jaar geleden was het oorlog en

bezetting in Israël. Op allerlei gebied was het

pikdonker en van de belofte die God ooit had

gegeven aan Abraham, was nog niets uitgeko-

men. Na het wegzenden van het eerste mensen-

paar uit de hof van Eden leken er alleen maar

engelen met grote zwaarden te zijn die de men-

sen de toegang tot het geluk en de vrede ontzeg-

den. De Romeinse heersers regeerden met harde

hand en bloedige straffen.

En de wereld is nog niets veranderd, zeggen we.

Toch ben ik het daar niet helemaal mee eens.

Want in de diepste duisternis van het volk Israël

werd de belofte aan Abraham waar. En in die

belofte aan Abraham werden alle geslachten op

de aarde gezegend.' Opeens waren er engelen in

het veld bij de herders die de wereld aankon-

digden dat er hoop was voor deze aarde, en dat

Gods plan gestalte kreeg. We kregen de belofte

dat er vrede zou dagen. Geen engelen met oor-

delende zwaarden meer, maar een uitnodiging

om met Gods plan mee te gaan en vrede en

geluk te vinden.De vrede die was beloofd kwam niet direct.

Herodes regeerde gewoon door. Hij vervolgde

zelfs in zijn grote haat de allerkleinste kinderen

in de hoop de Vredevorst te treffen. Als we dit

even doortrekken naar vandaag, dan moeten We

constateren dat er nog steeds zoveel haat is, dat

het lijkt alsof de vrede nooit haalbaar is. Maar

de belofte blijft dat de vrede is gaan dagen, hoe

donker het ook lijkt. Door alle donkerheid en

verdriet heen wordt het Koninkrijk van de vrede

gesticht. Niet door politici of dictators, maar

door de Vredevorst Zelf.

Het rijk lijkt onzichtbaar, maar het zal ooit

openbaar worden: als, in de donkerste periode

van de geschiedenis, de wereld in al zijn voegen

kraakt.

Tweeduizend jaar geleden is de vrede gaan

'dagen'. Maar pas als Jezus regeert, zal er vrede

'heersen'. Dan komt er vrede op de manier van

de Vredevorst. Hij geeft geen enkele ruimte aan

haat en ongerechtigheid. De mensen zullen

vluchten voor de heerlijkheid van de Vredevorst,

die ooit als kind in een kribbe is gelegd.

Wat moeten wij intussen met het woord 'vrede'?

Wat moet ons bange hart met onze verliezen,

onze angst, onze onzekerheden van elke dag,

die zo vaak in schril contrast staan met de

belofte van vrede in ons hart? Vol ontzag kijken

we naar het kind in de kribbe dat zorgde dat

het zwaard van oordeel werd weggenomen. Hij

beloofde dat er vrede zou komen in het hart van

ieder die in Hem zou geloven.

Te midden van de wrede slavernij en de ellende

die dat met zich meebracht, waren er in Amerika

slaven die tot geloof kwamen. Als ze 's avonds,

moe van het harde werken (en vaak veel slagen

met de zweep), in hun slavenverblijven zaten,

zongen ze hun liederen: 'Met mijn ziel is het

goed, met mijn ziel is het goed.' Ze hadden

begrepen wat het was om de vrede in het hart

te hebben. Ze hielden zich niet bezig met gevoe-

lens van haat of wraak. Hoe het ook zou gaan,

ze wisten dat het goed was met hun ziel.

Daar ligt de basis voor de vrede. De vrede daagt.

Temidden van de slavernij van deze aarde kun-

nen we zingen dat het goed komt met ons

door de komst van Gods Zoon naar deze aarde.

   HET BETREKKELIJKE VAN DE Rijkdom.

In 1943 stierf de Amerikaanse multimiljonair

John Pierpont Morgan. Hij was een wereld-

beroemt bankier en financieel expert. In zijn

Leven heeft hij enorme financiële transacties

afgesloten en ontelbare keren zijn handtekening

gezet onder documenten, waarbij het ging om

fantastisch grote bedragen. Maar bij dit alles was

er toch iets anders dat het belangrijkste voor

hem was. Zijn testament begon niet met de ver-

melding voor wie zijn rijkdommen zouden zijn,

maar met de woorden: 'Ik beveel mijn ziel in

de handen van mijn Heiland, in het volste ver-

trouwen dat Hij, die mij heeft verlost en mij in

zijn bloed heeft gewassen, mij ook onsterfelijk

voor de troon van mijn hemelse Vader zal stel-

len. Ik raad mijn kinderen aan om te blijven bij

de gezegende leer van de vergeving van zonden

door het bloed van Jezus Christus, eens en voor

altijd geschied!'

Allen welkom

WEEST DAN NIET BEZORGD VOOR MORGEN..

De Gemeente waartoe ik in de jaren '80 behoor-

de, had een enorme zendingsdrang. Zo is er vele

jaren voor Rusland gebeden: we baden of er een

opening voor het evangelie mocht komen en

of er een einde mocht komen aan het commu-

nisme. Toen eind 1989 het begin van de val van

het communisme mluidde, werden er al gauw

plannen gemaakt om daar te evangeliseren.

Dit werd vanuit een zustergemeente in Balti-

more geregeld. Van daaruit werd contact gezocht

met een gemeente in Finland: die wilden de

mensen uit diverse landen wel een onderdak

verschaffen, om van daaruit verder te reizen

naar Leningrad (het huidige Sint Petersburg).

Vanuit Nederland ging ik samen met een vrien-

din en een pastor. We vlogen naar Helsinki en

hadden heel wat bijbels (vooral kinderbijbels)

bij ons, plus medicijnen, want in Rusland was

nog aan alles gebrek.

We werden met nog anderen uit andere lan-

den op het vliegveld verzameld en naar diverse

adressen gebracht. Toen ik voor het avondeten

mij wat wilde opknappen, bleek mijn handtas

met al mijn papieren zoek. Dat was om wanho-

pig te worden, want ik moest ik mijn paspoort

bij me hebben.

Men belde diverse adressen op, maar niemand

had een handtas gevonden. Er bleef mij maar

één ding over: naar bed, bidden en de Bijbel

lezen. Ik sloeg tobbend mijn bijbeltje open

en wat las ik in Matth. 6:34: 'Weest dan niet

bezorgd voor morgen, want morgen zal voor

zichzelf zorgen; voor elke dag is zijn eigen

kwaad genoeg.'

Ik werd er heel rustig onder en dankte God voor

deze troost. Ik ging gerust slapen.

WIE IS DE VOORNAAMSTE?.

Iemand die de. kroning van Edward VII van

Engeland bijwoonde, vertelde hoe de West-

minster Abbey volstroomde met veel adellijke

personen. Graven, gravinnen, prinsen en prin-

sessen kwamen binnen. Men lette erg op elkaar

en overal werd gebogen en gegroet. Maar toen

de koning binnenkwam, viel er een diepe stilte.

Iedereen keek alleen nog maar naar hem. Nie-

 mand lette nog op de mensen om hem heen.

 Men had alleen aandacht voor de koning.

 Zo hoort het ook te zijn bij een gelovige. De

 Heer Jezus is de Koning van de koningen en

 hoort de eerste plaats In ons leven in te nemen.

 Wl] kunnen bewondering hebben voor vrien-

 den, voor'grote mannen uit de wetenschap,

 de kunst of de maatschappij. We zien soms op

 tegen vooraanstaande gelovigen die in onze

 ogen een belangrijke positie in de gemeente

 innemen. Maar als de Heer Jezus in ons leven

 komt, zou Hij de voornaamste in ons leven

 moeten zijn. Laten we maar naar Hem kijken,

 in plaats van naar elkaar. Hij is onze lof en aan-

 bidding waard. Hij moet in alle dingen de eerste

  plaats innemen.

VRIENDSCHAPPEN…

De meesten van ons hebben oppervlakkige

vrienden, kennissen en collega's die in ons leven

verschijnen en er weer uit verdwijnen. Maar als

we geluk hebben, ontwikkelen we ook een paar

hechte vriendschappen, die met het verstrijken

van de jaren steeds belangrijker voor ons wor-

den. Buiten ons gezin zijn deze mensen de VIP's

in de wereld van onze menselijke betrekkingen.

(...) Onze levens raken in belangrijk opzicht met

elkaar verweven.

De Bijbel spreekt regelmatig lovend over zulke

vriendschappen. Lees bijvoorbeeld eens Pred. 4:

9-12. Dit gedeelte zegt dat we eigenlijk allemaal

een klein groepje mensen om ons heen zouden

moeten verzamelen met wie we door het leven

kunnen wandelen - mensen die ons helpen het

opnieuw te proberen als we gefaald hebben, die

ons bemoedigen als we ontmoedigd zijn, die

onze werklast verlichten als die te zwaar gewor-

den is voor ons, die ons troosten ...

BUI Hybels

uit 'Het werkt! Bijbelse wijsheid voor dummies'

U bent priester tot in eeuwig-

heid.

                                 Hebr.7:17

De Heer Jezus is onze Hogepriester! Vanuit het

Oude Testament weten wij dat 'een priester

moest offeren, onderwijs geven, bidden en zege-

nen. Dat was zijn taak. En al deze dingen doet

de Heer Jezus nu voor ons! Hij heeft Zichzelf

(op)geofferd voor ons. Ook geeft Hl; ons onder-

wijs in de Bijbel en heeft ons daarin voorgedaan

hoe wij kunnen leven tot eer van God. En Hij

bidt voor ons en zegent ons. De Heer Jezus is

altijd met ons bezig! Hij heeft zijn werk vol-

bracht op aarde, maar zijn werk gaat door in de

hemel. Niet voor enige tijd - tot in eeuwigheid.

Hij is Priester tot in eeuwigheid.

BURGER OF AARTSBISSCHOP.

Laten we niet doen als de aartsbisschop die erop betrapt werd dat hij vloekte. Een eenvoudig boertje die dit toevallig hoorde, was heel verbaasd over zijn gedrag. De `geestelijke' verdedigde zich met de woorden: `Ik vloekte niet als aartsbisschop, maar als burger.' `Maar mijnheer', zei de boer `als de burger vanwege zijn zonden naar het verderf gaat, wat zaj er clan gebeuren met de aartsbisschop?'

Voor ons geldt net zo dat God niet alleen weet heeft van wat we in de kerk gezegd hebben tegen onze medegelovigen, maar ook van wat we in ons dagelijkse leven gezegd hebben tegen onze medemensen en hoe ons gedrag in de wereld geweest is, `Dus zal clan ieder van ons voor zichzelf rekenschap geven aan God.'

Door geduld te hebben, verkreeg

hij de belofte..

                               Hebr. 6:15

Geduld is een schone zaak. In onze tijd, waarin

veel wensen meteen in vervulling gaan,  is

geduld bijzaak geworden. Maar in Gods wegen

is geduld noodzaak. Volhouden, en niet ophou-

den met wandelen in de werken die God bereid

heeft. Abraham, de vader van- de gelovigen, is

zo'n voorbeeld van geduld. Abraham vertrouw-

de op Gods beloften, ook al duurde het lang

voordat die in vervulling gingen. Het grote volk

dat God hem beloofd had, heeft hij met eigen

ogen nooit gezien. Toch zag Abraham in geloof

en geduld een Goddelijk vergezicht.       

God staat garant voor de vervulling van zijn

beloften aan ons. God spreekt Zichzelf niet

tegen.

U, geducht bent U; wie kan

bestaan voor uw aangezicht?

                                   Ps.76:8

Deze psalm is historisch gezien geschreven

nadat God zijn volk de overwinning gegeven

had op zijn vijanden. Misschien was het wel de

strijd die koning Josafat voerde tegen de Moa- \

bieten en Ammonieten, aartsvijandenvan het

volk (2 Kronieken 20). Toen deze vijanden tegen

Israël optrokken, raadpleegde Josafat de Heer. En

op wonderlijke wijze gaf de Heer de overwin-

ning. Het volk hoefde niet naar de wapens te

grijpen, maar moest gaan staan en kijken hoe

de Heer de overwinning gaf. Hij zorgde ervoor

dat de vijand verslagen werd. Geen wondert dat

het volk van geen ophouden wist om de'Heer te

prijzen. En de schrik van God viel op de omrin-

gende landen, toen ze hoorden dat de Heer

tegen Israëls vijanden gestreden had. Anno 2006 zijn de vijanden van Gods volk

machtig. Satan probeert er alles aan te doen om

ons van God en zijn geboden af te houden en

ons ongelukkig te maken. Er zijn zoveel dingen

die ons van, onze gemeenschap met God en

de vrede van God willen beroven: dat kunnen

ónbeleden zonden zijn, die we voor Gods aan-

gezicht moeten belijden en wegdoen. Maar ook

zorgen en moeilijke omstandigheden in ons

leven kunnen enorm op ons afkomen en het

zicht op God vertroebelen. Maar geen vijand

kan tegen God op. De Heer Jezus is geopen-

baard, opdat Hij de werken van de duivel zou

verbreken. Bij Hem zijn we veilig. Als satan zijn

pijlen op óns afschiet, helpt het schild van het

geloof ons om die pijlen te doven. De Heer ver-

breekt de vurige schichten van de boog, lezen

we in deze psalm. Wie kan er voor God en zijn

dreigen, zijn oordeel, zijn toorn bestaan? Élke

knie zal zich buigen voor de Heer Jezus, vrijwil-

lig of niet. Benijdenswaardig zijn zij die hun ver-

trouwen op die machtige God gesteld hebben!

Zij klagen niet, maar prijzen de Heer.

       EEN MENS IS NIET WAARDELOOS..

Muretus, een christen-geleerde uit de 16e eeuw,

werd tijdens één van zijn reizen ziek. De artsen

die bij hem geroepen werden, kenden hem niet.

Hij zag er zo gewoon uit dat zij tegen elkaar

zeiden: 'Wij kunnen deze man mooi gebruiken

om een proef te doen voor een belangrijk expe-

riment. Hij ziet er zo onbelangrijk uit.' Muretus,

die in de kamer ernaast lag, was weer bij kennis

gekomen en hoorde het gesprek van de artsen.

Hij riep: 'U mag iemand niet waardeloos noe-

men voor wie Christus gestorven is.'

In de tegenwoordige wereld wordt er steeds min-

der waarde toegekend aan de individuele mens.

Laten wij daar als christenen niet aan mee doen.

Alle mensen zijn door God geschapen. En voor

hen die onze broeders en zusters in Christus

zijn,  geldt bovendien dat Christus voor hen

gestorven is (Rom. 14:15). Hij had er die hoge

prijs voor over om hen tot zijn eigendom te

 maken. Wij zijn waardevol voor Hem. Laten wij

 daarom de mens en het leven van een mens niet

 gering achten.

EEN BRANDHOUT UIT HET VUUR GERUKT.

Op het eiland Wight staat op een klein kerkhof een grafsteen met de naam van de overledene en daaronder staat: 'Een brandhout uit het vuur gerukt.' Een bezoeker die dit merkwaardige grafschrift las, werd nieuwsgierig naar de achtergrond van deze woorden. Hij ging naar het dorp en vroeg aan een winkelier wat dit grafschrift betekende. De winkelier vertelde hem dat er in het dorp een man gewoond had die het grootste deel van zijn leven doorbracht in de zonde, ver van God. Pas op latere leeftijd leerde hij de Heer Jezus kennen en heeft hij het heil aangenomen dat hem aangeboden werd door het offer van de Heer Jezus op het kruis van Golgotha. Vanaf die dag wist hij dat hij verlost was van de zonde en van de eeuwige dood. Dit grafschrift is een getuigenis van de genade die aan hem bewezen is toen hij al een oude man was geworden. De uitdrukking 'een brandhout uit het vuur gerukt' is een uitdrukking uit de Bijbel. Het staat in Zacharia 3 vers 2.

GOD WERD MENS..

Bird, een zendeling die jarenlang in India werk-

te, vond het moeilijk om aan zijn gehoor, dat

voor het merendeel uit analfabeten bestond, de

noodzaak van de menswording van Jezus Chris-

tus duidelijk te maken. Vaak gebruikte hij het

volgende verhaal.

Een vader ging eens met zijn zoontje in het bos

wandelen. Zij kwamen langs een mierennest. De

vader kon niet nalaten zijn wandelstok een paar

keer in het nest te steken. De mieren raakten

 daardoor in grote verwarring. Haastig probeer-

 den ze de poppen die open en bloot lagen, weer in het nest te brengen. Ze begonnen meteen

 weer het nest te herstellen. De jongen keek ver-

 drietig naar de mieren en zei: 'Vader, ik vind het

 heel'erg voor die diertjes. Wilt u tegen ze zeggen

 hoeveel ik van hen houdt?' De vader glimlachte

 en zei: 'Ik ben blij dat jij van dieren houdt, maar

 jouw boodschap overbrengen kan ik niet. Dan

 zou ik eerst zelf een mier moeten worden.'

 God heeft de mensen lief. Om dat aan de men-

 sen te kunnen vertellen, werd God mens in

 Jezus Christus. De Heer Jezus heeft ons de Vader

 leren kennen.

Door God begroet als

hogepriester.

Hebr. 5:10

 Onze hemelse hogepriester is Gods eigen Zoon.

 Hij is eeuwig hogepriester. Hij kwam volgens

 Gods wil naar deze aarde en werd mens. Hier

 bij ons ging Hij zijn weg, afhankelijk van en

 gehoorzaam aan zijn hemelse Vader. Hij ging

 naar het kruis/waar Hij voor onze zonden stierf;

 Hij ondervond in al dat lijden aan den lijve wat

 gehoorzaamheid betekent. We mogen dankbaar

 zijn voor zo'nMIddelaar tussen God en mensen'

 Jezus Christus is het absoluut waard om de titel

' hogepriester te dragen. Hij is niet uit de mensen

  gekozen, maar door God Zelf aangesteld. Hij is

 waarachtig Mens en heeft bewezen dat Hij het

  waard is om hogepriester te zijn.

      VAN MIJN GELOOF GEVALLEN..

Het is 1960 en Sinterklaastijd. Het is overal

koud in huis: alleen in de woonkeuken brandt

de oude TEBO-kachel. Daar omheen staat een

rekje voor de natte was: Als de kachel roodgloei-

end is, zie je soms dat de damp uit de natte was

slaat. Zo heel breed hadden we het niet en onze

verlanglijstjes voor Sinterklaas bevatten dan ook

niet zulke hele dure wensen. Mijn ouders zeiden

 altijd dat Sinterklaas het meest van tevreden

 kinderen hield en dat we daarom maar niet te

 dure dingen moesten vragen.

 Maar goed, het was dus weer Sinterklaastijd. Na

 het eten en de afwas kwam mijn moeder een

 luier tekort voor het verschonen van de jongste

  en ze vroeg mij om er eentje uit de slaapkamer

 boven te halen.

 Het was donker, de wind floot om het huis en

 ik hoopte maar dat Sint en Piet niet op het dak

 waren: mijn geweten voelde zich niet helemaal.

 vrij en wie weet, moest ik mee naar Spanje. Met

 een bonkend hart ging ik snel naar boven en

 haalde de gevraagde spullen op. Toen ik bene-

  den kwam, klopte er opeens iemand op de deur.

  U raad het al, we kregen bezoek van de Sint en

  zijn knecht.Wat mij opviel, was dat de jurk van Sinterklaas

veel leek op de beddensprei van mijn vader en

moeder, maar die kon het niet zijn, want ik was

zojuist nog op die kamer geweest. Ik moest dicht

bij de Sint komen, samen met mijn broer. Hem

was blijkbaar ook het één en ander opgevallen,

want hij bleef maar staren naar de schoenen

van Sint. Met een onschuldig stemmetje zei hij:

'Sinterklaas heeft buurmans schoenen aan.' Ja,

en toen wist ik het zeker. Het was waar wat ze

op school tegen mij hadden gezegd: 'Sinterklaas

bestaat niet.' Het waren echt de schoenen van

de buurman. Ik raadpleegde mijn moeder en ze

zei dat het zo was. Vanaf dat moment was ik dus

van mijn Sinterklaasgeloof gevallen. Het deed

best even pijn, dat gevoel dat zelfs je ouders je

zo voor de gek konden houden. Maar al gauw

deed ik mee met het spelletje, ik had per slot

van rekening nog vier jongere broers en zussen.

 En het spelletje was best heel aardig.

Later in het leven leerde ik nog een ander geloof

kennen. Daarmee hebben mijn ouders me niet

bedrogen, ik ben nog nooit bedrogen uitgeko-

men tenminste. Ja, het liep wel eens anders dan

ik dacht, ook liet mijn geweten me wel eens niet

met rust en moest ik vaak om vergeving vragen.

Mijn geloof in Sinterklaas, die ik kon zien, ver-

dween omdat hij niet echt was gebleken. Mijn

geloof in de almachtige God, Die ik niet kon

zien, is gebleven. Hoe dat komt, weet ik niet,

maar ik ben ervan overtuigd dat Hij er Zelf voor

zorgt dat wij ons geborgen weten in het vertrou-

wen dat Hij alles eens nieuw zal maken. Per slot

van rekening is Hij de Schepper van hemel en

aarde, Die alle dingen draagt door het woord

van zijn kracht. Hij laat als het ware de aarde

draaien op de top van zijn pink.

Hij ziet volken als stofjes aan een weegschaal

... en toch heeft Hij ons lief. Van dat geloof wil

ik niet eens vallen, dat wordt me te gevaarlijk,

want wat moet ik zonder de wetenschap dat er

een Vader is die voor mij zorgt? Dan ben je toch

nergens meer?

God is Rechter.

Ps. 75:8

Het is goed om God te erkennen en Hem te

loven. Ook al zien wij dat nu nog niet, tóch

heeft God alles in zijn hand. Deze psalm laat

daar iets van zien. God heeft de grenzen van

de aarde vastgesteld. Hij, de Schepper, heeft

haar pilaren vastgezet. Het mag soms lijken dat

machthebbers heel wat te vertellen hebben,

maar God heeft alles in zijn hand. We hoeven

dus niet bang te zijn. God zal op zijn tijd het

onrecht oordelen. Het wonder voor Gods kinde-

ren is dat hun ongerechtigheden al geoordeeld

zijn in de Heer Jezus. Maar helaas is er nog veel

onrecht in deze wereld. Rechters spreken recht

wat krom is, en mensen worden onrechtvaar-

dig behandeld. Maar eens zal God rechtvaardig

recht spreken. Verlangt u daar ook zo naar?

 God heeft het hoogste gezag. Van Hem is alle

 macht, in hemel en op aarde. Koningen en

 presidenten hebben hun gezag alleen aan God

 te danken. En omdat God de overheid heeft

 ingesteld, moeten we aan haar onderdanig zijn

 (Rom. 13:1). God stelt koningen aan en zet hen

 af.  In  onze  democratie,  de  'regering van  het

 volk', lijkt dat misschien Wel eens anders. Maar

 Gods Woord is er duidelijk over: het verhogen

 van een mens komt niet van oost of west, maar

 vanuit de hemel. God vernedert de een en ver-

 hoogt de ander.

 Het is trouwens erg onverstandig om je tegen de

 Allerhoogste te verzetten. Mensen zonder God

- zijn zichzelf tot god. Daarmee staan ze auto-

matisch de God van hemel en aarde in de weg.

 Zo beroven ze God van de plaats waar Hij recht

 op heeft. Dat is hoogmoed ten voeten uit. God

 heeft een hekel aan mensen die zichzelf heel

 wat vinden. De Bijbel belooft juist dat God de

 nederige zijn gunst en genade geeft.

 Onderwerping aan God is niet populair, maar

 wel gezegend. God zegt dat de nederige, die

 niet gediend wil worden, maar zelf dient, in zijn

 koninkrijk de grootste is. Pas dan krijgt God de

 plaats in ons leven die Hem toekomt. Dan ont-

 vangt God onze lof. Als we ons aan Hem en zijn

 wil onderwerpen, mogen wij God en zijn wegen

 beter leren kennen.

WEDERKERIGE LOYALITEIT..

Koningin Elizabeth van Engeland moest eens

een ambassadeur ver weg sturen voor een

belangrijke en moeilijke zaak. Hij maakte bezwa-

ren en zei tegen de koningin: 'Wat zal er terecht

komen van mijn bedrijf en van mijn gezin?' De

koningin antwoordde hem: 'Jij zorgt voor mijn

zaken en ik zal zorgen voor jouw zaken.' Hij ver-

trouwde zijn koningin en hij ging.

Hij toonde hierin meer geloof dan wij soms heb-

ben. Als de Heer ons roept, dan zal Hij voor ons

zorgen: voor onze zaken en zeker ook voor ons

gezin. Als Hij ons roept, kunnen we ons hele-

maal aan zijn zorg toevertrouwen.

Mieke Mantel

Om hem rust te verlenen van de

dagen des onheils.

                                           Ps. 94:13

Vandaag een les over de Israëlieten op weg naar

het beloofde land. 'Nooit zullen zij in mijn rust

ingaan', moest God over velen van hen zeggen.

Waarom? Omdat ze hun hart op slot zetten voor

de liefdevolle waarschuwingen van God. De

ongemakken tijdens de reis maakten hen verbit-

terd. Ze gaven God de schuld. Ze twijfelden aan

Gods aanwezigheid. En dat terwijl God veertig

jaar lang elke dag voor hen zorgde, hen bewaarde

en leidde door Mozes en Aaron. Voor hen geen

rust. Vandaag zitten wij christenen vaak net zo

in elkaar. Zonder geloof is het onmogelijk om de

Heer te behagen. De christen die naar de Heer en

zijn Woord luistert en zijn wegen aanvaardt, mag

nu al rust vinden in Hem. En aan het einde van

de reis mogen we gaan in de hemelse rust.

FACADE..

Bij ons in de buurt staan een paar drugspanden. Gebruikers en dealers lopen al jaren in en uit. Van tijd tot tijd zijn er ruzies, knokpartijen of invallen van de politie. De eigenaar maakt zich er niet druk over, als hij zijn geld maar krijgt. Krijgt hij dat niet op tijd, dan schaamt hij zich er niet voor de betrokken persoon zonder pardon op straat te zetten.

Omdat de panden kennelijk niet aan de wettelijke eisen voldoen, kreeg de eigenaar enkele jaren geleden de opdracht daar snel iets aan te doen. De panden werden in de steigers gezet, de voorste rij stenen werd weggekapt, er verrees een nieuwe pui met kunststof ramen en dito voordeuren. Het lijkt allemaal prachtig, maar wij merkten al gauw dat achter die facade niets veranderd is. Deze week werd een van de bezoekers vermoord gevonden tegenover de panden, enkele bewoners werden geboeid weggevoerd. Een trieste zaak!

Helaas lijken christenen soms ook op zulke panden. Aan de buitenkant mankeert niets, maar daarachter? God wil waarheid in het verborgene  ( Ps. 51:8 ) en als wij van onszelf weten dat dingen achter ons vrome uiterlijk niet in orde zijn, moeten we die vandaag nog in orde maken, voordat het van kwaad tot erger gaat.

DE KRACHT VAN ZEGENEN

Als je luistert naar de stemmen om je heen, hoor je ontzettend veel kritische stemmen. Geen opbouwende kritiek, maar kille kritiek. Soms verpakt in mooie woorden, maar als je de tijd neemt om beter te luisteren, merk je dat de kritiek bedoeld is om de ander te kleineren. Als je je echter laat leiden door de Geest van God, zul je veel liever willen zegenen. Goede woorden spreken tegen de ander. Goede woorden bidden over de ander. Je krijgt oog voor de positieve zaken om je heen, zodat je mensen kunt zegenen. Jezus zegende de kinderen om ze te bevestigen in wie ze voor Hem waren. Als je net als jezus zegent, zullen kleine kwetsbare planten uitgroeien tot grote sterke bomen waarin veel vogels een veilig onderkomen kunnen vinden.

'Laat de kinderen toch bij Mij komen,' zei Hij.

'Houd ze niet tegen, want juist voor kinderen is liet

Koninkrijk van God. Het is zelfs zo dat wie niet als

een kind in het Koninkrijk van God gelooft, er nooit

kan komen.'

Markus 10:14-15 (HB)

Uw troon, o God, is tot in alle

eeuwigheid.

                             Hebr. 1:8

Jezus Christus is als Enige waardig om te heer-

sen en op de troon te zitten. In het gedeelte van

vandaag spreekt God zijn Zoon aan met 'God';

ook de engelen aanbidden Hem. Hij is ook ónze

aanbidding waard. Aardse machthebbers regeren

tijdelijk; maar zijn heerschappij - nu nog achter

de schermen - duurt voor altijd, ondanks alle

pogingen dit te ondermijnen. Zijn troon zal er

zijn tot in alle eeuwigheid. De groten der aarde

 komen vaak op onrechtmatige wijze aan de

 macht en misbruiken hun positie, maar Jezus

 Christus heeft als Enige recht op de Konings-

 scepter. Hij is de met vreugdeolie Gezalfde van

 God. Om de vreugde die voor Hem lag, heeft Hij

 voor ons het kruis verdragen. Daarom heeft Hij

 nu al het volste recht op de troon van ons leven.

    VRUCHT DRAGEN..

Een boer liet zijn boomgaard aan een vriend

zien. Deze bewonderde de mooie tuin. Alles zag

er netjes uit. De bomen waren goed gesnoeid en

stonden keurig op rij. Opeens viel zijn aandacht

op een boom die een heel eigenaardige vorm

had, helemaal anders dan de andere bomen. Hij

zei: 'Als ik jou was, zou ik deze boom laten weg-

halen. Hij valt helemaal uit de toon.' De boer

glimlachte en zei dat hij meer belangstelling had

voor de vrucht dan voor de vorm van de boom.

'Deze boom heeft meer vrucht opgeleverd dan al

die andere bomen die er zo keurig bij staan.'

Christenen kunnen zo gewend zijn om dingen

te doen als de traditie het wil, dat ze wel eens

vergeten zich af te vragen of hun manier van

doen eigenlijk wel de meeste vrucht draagt voor

de Heer.

WEES ER HELEMAAL!

Een vriend van me heeft een levensopvatting die samengevat kan worden in één van zijn geliefde gezegden: 'Waar je ook bent, wees er helemaal' - dat wil zeggen, hoe je situatie ook is, doe je uiterste best.

Tijdens zijn collegejaren kreeg mijn vriend in de zomervakantie een baantje bij een vakantiecentrum. Hij dacht dat het heel leuk zou zijn, maar toen hij aankwam, kreeg hij te horen dat het zijn taak was af te wassen. Hij zag maar twee mogelijkheden: 'Weggaan en je happy voelen, of blijven en miserabel zijn.' Maar een vriend moedigde hem aan tot een derde mogelijkheid: 'Blijf en neem een positieve houding aan, dan zul je ook positieve resultaten zien.' Hij besloot te blijven en zijn werk zo goed mogelijk te doen, omdat hij wist dat hij het kon doen 'als voor de Here' (Kol. 3:22,23).

Het resultaat was dat hij, zelfs bij het afwassen, er 'helemaal' was.

We hebben de omstandigheden in ons leven niet altijd voor het kiezen, maar we kunnen er wel 'helemaal' zijn.

DE SPIEGEL LAAT DE WERKELIJKHEID ZIEN..

Een zendeling had de koningin van een stam in Afrika een spiegel gegeven. Zij had nog nooit een spiegel gezien en de zendeling vertelde haar dat zij daarin zichzelf kon zien. Toen zij in de spiegel keek, was zij eerst heel verbaasd, daarna werd zij woedend. Zij was namelijk heel lelijk, maar haar dienaren hadden haar altijd verteld dat ze heel knap was. Ze zei tegen de blanke man: 'U bent onbeschoft en u liegt. Deze afschuwelijke vrouw kan ik niet zijn.' In haar woede gooide ze de spiegel in stukken en de zendeling moest onmiddellijk haar land verlaten. Dit voorbeeld kunnen we op onszelf toepassen. We kunnen de Bijbel vergelijken met een spiegel. De Bijbel laat ons zien wie we in werkelijkheid zijn. Misschien hebben we nog een vrij goede indruk van onszelf en zijn we best wel met onszelf ingenomen. De Bijbel liegt niet en vleit ons niet. De Bijbel laat ons zien wie we zijn in het oog van God. Namelijk zondaars, die het oordeel verdiend hebben. Willen we Hem aannemen, die ons zijn vrede en heil wil geven? Of willen we liever verder leven met de illusie dat we niet slechter zijn dan andere mensen?

De God nu van de vrede zij met

u allen!

                                  Rom. 15:33

Hebt u het goed gelezen? 'Met u allen7: dus ook

met u! Kent u de God van de vrede? De God die

ons hart zo rustig maakt dat wij alle omstandig-

heden van het leven aankunnen? Soms kunnen

we zo naar die vrede verlangen. De Heer wil ons

die vrede ook graag geven. Paulus schrijft aan de

Filippenzen dat de vrede van God onze harten

en gedachten zal bewaren, als wij met alle din-

gen in het gebed tot God gaan (Fil. 4: 6,7). Die

vrede, die je hart en je gedachten kan bewaren,

is Gods antwoord op je wanhoop; als je Hem

aanroept (in welke omstandigheid dan ook) wil

Hij je die vrede geven, als gift van zijn genade.

EEN GRIJS KONIJNTJE .

Toen ik tien jaar was, hadden we een grote hond

die Sam heette. Sam joeg graag op wilde konijn-

tjes. Het was heel spannend om de hond achter

een groot konijn aan te zien rennen. Het konijn

legde dan zijn oren naar achteren en vluchtte

om-zijn leven. Het was opvallend dat de grote

konijnen nooit naar een vluchtplek zochten,

hoewel er veel plekjes waren waar zij zich zou-

den kunnen verschuilen. Maar dat deden ze

niet. Kennelijk waren ze te trots om zich te ver-

bergen en te zelfbewust om in een rotsspleet of

in een gat in de grond te vluchten. Ze vertrouw-

den op hun sterke en snelle poten - en ze ver-

loren! Hoewel ze geoefende hardlopers waren,

konden ze niet tegen onze hond op.

Op een dag ontdekte Sam een klein grijs konijn-

tje, dichtbij de rivier. Onmiddellijk zette hij de

jacht op het diertje in. Het diertje had maar

ongeveer het derde van het formaat van een

volwassen konijn.

Het konijntje holde zo hard hij kon en Sam hol-

de er achteraan. Ik dacht bij mezelf: 'Dat loopt

slecht met je af, beestje! Je hebt geen schijn van

kans!' Plotseling kreeg het geblaf van Sam een

andere toon. Eerst dacht ik dat hij zich mis-

schien verwond had. Maar toen ik me een weg

baande door de struiken, vond ik hem voor een

grote rots, waar hij op de grond stond te krab-

ben. In een gat onder de overhangende rots,

even boven de grond, was het konijntje verdwe-

nen. Het kleine dier was daar volkomen veilig.

Het kon niet op zijn eigen pootjes vertrouwen,

maar het was zo slim geweest om te vluchten

naar een veilige schuilplaats in de rots.

Jaren zijn voorbijgegaan. Ik ben ondertussen een

volwassen man geworden en heb de Heer Jezus

leren kennen als mijn Heer en Heiland. Vaak

heb ik nog teruggedacht aan de konijnen. Aan

het grote, trotse konijn met zijn lange poten,

dat er niet over piekerde om een toevluchtsoord

te zoeken. En aan het hulpeloze grijze konijntje

dat, toen het in gevaar kwam, zo vlug mogelijk

een veilige schuilplaats vond.

Je kunt de konijntjes waarop onze hond jacht

maakte vergelijken met twee soorten zondaren.

Allereerst moeten we vaststellen dat alle mensen

zondaren zijn. Sommige mensen zijn net als die

grote konijnen. Ze proberen het er zelf zo goed

mogelijk vanaf te brengen. Ze vertrouwen op

hun goede daden en hun trots weerhoudt hen

ervan de toevlucht te nemen tot een veilige

schuilplaats, namelijk bij de Heer Jezus. Andere

mensen lijken op het kleine grijze konijntje.

Ze hebben leren inzien dat ze het oordeel van

God niet zullen ontgaan. En ze hebben in hun

nood de toevlucht genomen tot Jezus Christus.

Zo is Hij hun Heiland geworden. Op hen is van

toepassing wat staat in Jes. 32:2 in de Statenver-

taling: 'En die Man (Christus) zal zijn als een

verberging tegen de wind, als een schuilplaats

tegen de vloed, als waterbeken in een dorre

plaats, als de schaduw van een machtige rots in

een dorstig land.'

WAT DE WERELD NODIG HEEFT..

Een aalmoezenier in de Burgeroorlog in Amerika vroeg aan een gewonde soldaat op het slagveld: "Wil je dat ik je iets voorlees uit de Bijbel?" De soldaat antwoordde: "Ik heb zo'n dorst, ik heb liever iets te drinken." Nadat hij gedronken had, zei hij: "Kunt u misschien iets onder mijn hoofd leggen?" De voorganger trok zijn overjas uit, rolde hem op en legde hem onder het hoofd van de man. "Nu wil ik graag iets over me heen hebben", zei de gewonde soldaat, "want ik ben zo koud." De voorganger trok zijn jas uit en legde die over de man. Toen zei de soldaat: "Als er iets in dat Boek staat dat maakt dat een man doet voor een ander wat u voor mij gedaan hebt, dan wil ik graag horen wat erin staat." Dit is wat de mensen nodig hebben in deze tijd. Christenen die op Christus lijken en die zijn voorbeeld navolgen.

WAT ZIEN DE MENSEN AAN ONS…

Als christenen zijn wij getuigen van Christus. Wij kunnen getuigen door onze woorden, maar ook door onze daden. Een ongelovige luistert meestal niet naar onze woorden, maar des te meer kijkt hij naar onze daden. Als onze omstandigheden moeilijk zijn, als wij reden hebben om te treuren, bijvoorbeeld bij het verlies van een geliefde, of bij ziekte, hoe reageren we dan? Wat zien de mensen dan aan ons? Als wij onze omstandigheden kunnen aanvaarden uit de hand van de Heer, als wij onze blijdschap en ons vertrouwen in de Heer niet kwijtraken, dan maakt dit diepe indruk op ongelovigen. Onze houding in zulke omstandigheden maakt meer indruk op hen dan onze woorden in tijden van voorspoed. Een christen kan altijd gelukkig zijn in de Heer, ook in moeilijke omstandigheden. Dat zien we bijvoorbeeld bij de apostel Paulus. Als hij gevangengenomen is, verliest hij zijn blijdschap in de Heer niet. Zijn brief aan de Filippiërs heeft hij geschreven in de gevangenis. Juist in deze brief spreekt hij vaak over 'blijdschap in de Heer'.

ER IS GEEN VERSCHIL..

Door de grote armoede die er was in Ierland zijn veel mensen uit dit land geëmigreerd naar Amerika. Tienduizenden zijn, aangetrokken door de geweldige verhalen die zij over het nieuwe land hoorden, vol hoop en verwachting de oceaan overgestoken. Eén van deze leren werd op zekere dag door vrienden meegenomen naar de Niagara-watervallen. Men zou deze man van het kleine Europese eiland wel eens de grote wonderen van het grote land Amerika laten zien. Tot stomme verbazing van de gastheer was zijn Ierse gast helemaal niet onder de indruk. Hij vroeg: 'Man, ben je niet onder de indruk? Is dit niet geweldig'? Waarop de Ier, heel nuchter, antwoordde: 'Waarom zou ik onder de indruk zijn? In mijn vaderland loopt het water naar beneden. Als het hier nu eens naar boven liep, dan zou ik een reden hebben me te verbazen.' We maken verschil tussen grote dingen en kleine dingen. We maken verschil tussen grote zondaars en kleine zondaars. Maar grote zondaars en kleine zondaars, allemaal lopen ze 'naar beneden', namelijk op 'de brede weg die naar het verderf leidt'.

Daarom neemt elkaar aan, zoals

ook Christus u heeft aangeno-

men.                                         Rom. 15:7

Dit vers roept ons op het voorbeeld van Christus

na te volgen. Zijn doel was God te verheerlijken.

In de eerste plaats betekende dat natuurlijk dat

Hij Zelf zo leefde dat God erdoor verheerlijkt

werd. Maar het hield ook in dat Hij andere men-

sen bij God wilde brengen. Daar had Hij heel

wat voor over: Hij werd miskend, bespot en uit-

eindelijk gekruisigd. Maar Hij heeft dit allemaal

verdragen. Hij heeft zowel Joden als heidenen

aanvaard zoals ze waren, met de bedoeling ze tot

God te kunnen brengen, opdat zij op hun beurt

tot eer van God zouden leven. Als wij dit doel in

onze omgang met elkaar voor ogen houden, zul-

len wij beter in staat zijn elkaar te aanvaarden.

'DE KONING HEEFT MIJ NIET GEZIEN'

Een koning bezocht een stad en legde daarbij ook de eerste steen voor een nieuw ziekenhuis. Duizenden schoolkinderen stonden klaar om hem welkom te heten en om voor hem te zingen. Toen de plechtigheid voorbij was, zag een onderwijzeres een klein meisje dat stond te huilen. Ze vroeg haar: 'Waarom huil je zo? Heb je de koning niet gezien?' Het meisje snikte: 'Jawel, ik heb de koning gezien, maar de koning heeft mij niet gezien!'

Hoe anders is de Here Jezus dan de beste koning en koningin van deze aarde. We mogen weten dat Hij ons allen heel persoonlijk kent en ons heel persoonlijk ziet. Hij ziet mij en Hij ziet jou. Hij heeft belangstelling voor jou en Hij wil een persoonlijke relatie met jou hebben. Hij heeft zijn leven voor jou, heel persoonlijk, gegeven. Geweldig als je mag zeggen: 'De Zoon van God heeft mij liefgehad en Hij heeft Zichzelf voor mij overgegeven' (Gal.2:20). Het is mooi als je mag weten: 'Er is een Verlosser', maar nog geweldiger als je kunt zeggen: 'Jezus, mijn Verlosser.'

BLIND ZIJN EN HET NIET BESEFFEN

De Romeinse filosoof Seneca schreef aan zijn vriend Luculles: 'Wij hebben een zwakzinnig kind, Harpasti, dat plotseling blind is geworden. Wat ik je nu vertel, zul je bijna niet kunnen geloven, maar het is waar. We kunnen ons kind niet uitleggen dat zij blind is geworden en dat we haar niet kunnen helpen door haar in een andere omgeving te brengen. Het dringt namelijk niet tot haar door dat ze blind is. En daarom vraagt zij aldoor aan haar verzorgster om haar naar een huis te brengen waar het niet zo donker is.' 'Het schijnt mij toe,' zo vervolgde de filosoof, 'dat wat er met haar gebeurd is, met ons allemaal gebeurd is. Niemand van ons beseft wat zijn werkelijke toestand is.' Wat deze filosoof uit de Oudheid zei, is waar. De Bijbel leert ons dat we voor onze bekering geestelijk blind waren, maar dat we het niet beseften.

Jesaja spreekt over Israël als een volk dat blind is, al heeft het ook ogen en dat doof is, al heeft het ook oren (Jes. 43:8). Tegen de gemeente van Laodicea moet de Heer zeggen: 'U weet niet dat u (...) blind bent' (Openb. 3:17). Hij raadt hun aan ogenzalf te kopen opdat zij kunnen kijken.

EEN ERFENIS EN ZELFDISCIPLINE..

Er zijn dingen die van familie op familie worden

doorgegeven:  karaktertrekken  of lichamelijke

kenmerken. Je kunt van je familie van alles erven:

je neus, mond of houding, je drift, je muzikali-

teit. Aan mijn moeders kant bijvoorbeeld, komt

corpulentie voor. Niet in de mannelijke lijn,

maar de dames gaan bij ons op een bepaalde

leeftijd tobben met een buikje. En ja hoor, ook

bij mij ontstond die rare vormloosheid. Ik zocht

dus een methode om het tegen te gaan. Handige

wetenschappers hebben leuke toestellen ont-

wikkeld, die 'u met maar vijf minuten oefenen

per dag in enkele weken een platte buik geven!'

Hoopvol bestelde ik dus zo'n eenvoudig toestel.

Volgens de gebruiksaanwijzing ging het om sim-

pele oefeningen: jong en oud kon het doen! En

dat was ook wel zo, maar het vergde toch wel

de uiterste concentratie om de buikspieren goed

aan te spannen. Concentratie, daar ging het om!

Niks ondertussen de radio aan en zeker geen bab-

beltje met een huisgenoot, want dan ging het op

z'n Janboerefluitjes en was het resultaat nihil. En

zeker niet denken: 'Ik kan nu wat meer snoepen'

- want dat doet de omvang direct toenemen.

Nee, nomlaal eten, minstens een kwartier per

dag gedisciplineerd oefenen, en inderdaad na zes

weken miste ik plaatselijk zes cm! Wauw!

En dus is het nu een kwestie van volhouden.

Dat is het moeilijkste wat er bestaat, want drukte

en moeheid doen een aanval op je zelfdicipline.

Dat geldt niet alleen voor gymoefeningen, maar

voor heel veel dingen.

Bijvoorbeeld: Gods wil zoeken voor mijn leven,

vraagt de dicipline van bidden en lezen in de

Bijbel. Als ik dat alleen maar zo af en toe doe,

wanneer het mij een keertje uitkomt, dan blijft

er een lieve God over, die alles wat ik doe wel

goed vindt.

Maar als ik Hem intens zoek en mij afvraag wat

Hij zou willen of wat de Heer Jezus in dié situ-

atie zou doen, dan wordt het anders. Dan kan

dat misschien wel iets zijn dat voor mij moeilijk

is,  maar  als  het  vruchten  afwerpt,  dan  komt

het mijn naaste en mijzelf ten goede - en het

eert Hem die er alles over had om de wil van

zijn Vader te doen. Dat is pas echt: zo Vader, zo

Zoon!

HELPERS VOOR DAVID LIVINGSTONE…

Een zendingsgenootschap was diep onder de indruk gekomen van het werk dat David Livingstone deed in Afrika. Zij schreven hem een brief en vroegen of er een goede weg was naar de plaats waar hij zich bevond. Dan zouden zij enkele zendelingen sturen om hem te komen helpen. Livingstone schreef terug: 'Als uw zendelingen alleen willen komen als er een goede weg is, dan kunnen ze beter helemaal niet komen. Ik heb zendelingen nodig die ook willen komen als er helemaal geen weg is.' Als we in de Bijbel lezen wat de apostel Paulus ervoor over heeft gehad om het evangelie te brengen, dan komen we diep onder de indruk. 'Van de Joden heb ik vijf maal veertig slagen min één ontvangen, driemaal ben ik met roeden geslagen, éénmaal ben ik gestenigd, driemaal heb ik schipbreuk geleden, een nacht en dag heb ik in volle zee doorgebracht. Dikwijls op reis, in gevaren van rivieren, in gevaren van rovers, in gevaren door volksgenoten, in gevaren door de volken, in gevaren in de stad, in gevaren in de woestijn, in gevaren op zee, in gevaren onder valse broeders, in arbeid en moeite, in waken dikwijls, in honger en dorst, in vasten dikwijls, in koude en naaktheid, behalve wat van buiten komt, overvalt mij dagelijks de bezorgdheid over al de gemeenten'.

HOE EEN RUZIE WERD BIJGELEGD..

Moody vertelde eens van twee zakenmensen die niet met elkaar konden opschieten en die elkaar zoveel mogelijk tegenwerkten. Eén van hen kwam tot bekering en na een tijdje kwam hij bij zijn voorganger met zijn probleem. 'Ik ben bekeerd, maar ik kan nog steeds niet met mijn collega opschieten. Wat moet ik eraan doen?' Hij kreeg van zijn voorganger dit advies: 'Je moet in het vervolg als er een klant in je winkel komt die ergens om vraagt wat je niet hebt, hem doorsturen naar je collega.' 'Dat is toch onmogelijk,' was het antwoord van de zakenman. De voorganger raadde hem aan dit bij de Here te brengen en Hem te vragen wat hij moest doen.

Dit deed de zakenman: hij bracht zijn probleem in het gebed bij de Here en na een tijdje werd hem duidelijk dat hij het advies van zijn voorganger moest opvolgen, hoe moeilijk het hem in het begin ook zou vallen. Hij besloot het te doen. En wat gebeurde er na verloop van tijd? Ook zijn collega stuurde klanten die hij niet kon helpen naar hem toe en na een tijdje werden ze vrienden en werkten ze samen.

'Laat u door het kwade niet overwinnen, maar overwin het kwade door het goede' (Rom. 12:21).

 HET GETUIGENIS VAN ARTHUR RUBINSTEIN

De wereldberoemde pianist Arthur Rubinstein

beleed voor de Israëlische televisie zijn geloof in

Jezus Christus. Daardoor bracht hij Golda Meïr

en een uitgelezen gezelschap van Israëliërs in

verlegenheid. Het gebeurde in november 1973.

Mevrouw Golda Meïr interviewde de Joodse

virtuoos uit Amerika voor de televisie. Ze vroeg

hem wat de grootste gebeurtenis van zijn leven

was geweest. Hij antwoordde: 'Dat was toen

Jesjoea Hammasjiach (Jezus de Messias) in mijn

hart kwam. Van dat ogenblik af is mijn leven

veranderd. Sinds die tijd heb ik altijd vrede en

blijdschap ervaren.' Met een gezicht waarop

één en al verbazing te lezen was, viel mevrouw

Meïr achterover in haar stoel. Voor haar was het

onbegrijpelijk dat een volksgenoot (en niet de

eerste de beste) Jezus Christus als Messias en als

Heiland had aanvaard.