Blijf niet staan bij wat eertijds
is gebeurd, laat het verleden nu rusten. Zie, ik ga iets nieuws verrichten, nu
ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt? Ik baan een weg door de woestijn,
maak rivieren in de wildernis

(Jesaja 43
vers 18 en 19).

Fijne jaarwisseling en een
gezegend en gezond 2014

Lucky

Ziehier God, de HEER! Hij komt met kracht, zijn arm zal heersen. Zijn loon heeft hij bij zich, zijn beloning gaat voor hem uit. -- Jesaja 40:10

Johannes
        1, 14a

Het Woord is mens geworden
        en heeft bij ons gewoond,
        vol van goedheid en waarheid

En de engel zeide tot hen: Weest niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die heel het volk zal ten deel vallen: U is heden de Heiland geboren, namelijk Christus, de Here, in de stad van David. En dit zij u het teken: Gij zult een kind vinden in doeken gewikkeld en liggende in een kribbe. En plotseling was er bij de engel een grote hemelse legermacht, die God loofde, zeggende: Ere zij God in den hoge, en vrede op aarde bij mensen des welbehagens. Lucas 2:10-14

Maar u wilt dat waarheid mij vervult, u leert mij wijsheid, diep in mijn hart. -- Psalmen 51:8

Jesaja
        7, 13

De Heer zelf zal u een teken geven :
        de jonge vrouw is zwanger,
        zij zal spoedig een zoon baren
        en hem Immanuel noemen.

Want de hele wet is vervuld in één uitspraak: 'Heb uw naaste lief als uzelf.'

Heer, niet trots is mijn hart,
niet hoogmoedig mijn blik,
ik zoek niet wat te groot is voor mij
en te hoog gegrepen.

Nee, ik ben stil geworden,
ik heb mijn ziel tot rust gebracht.
Als een kind op de arm van zijn moeder,
als een kind is mijn ziel in mij.

psalmen
131, 1-2

Timoteus
        1, 6

Ik spoor je aan het vuur brandend
        te houden van de gave die God je
        schonk toen ik je de handen oplegde.

Jesaja
        48, 18

Luisterde je maar naar mijn geboden,
        dan zou jouw vrede zijn als een rivier,
        en je gerechtigheid als de golven van de zee.

Matteüs
11, 28-30

'Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven.
Neem mijn juk op je en leer van mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’

Onze voorbereidingen voor kerst zijn waarschijnlijk al in volle gang. Is het niet vreemd dat die voorbereidingen als een loden last op ons kunnen gaan drukken? We moeten zoveel doen en hebben, er is zoveel om aan te denken, dat we het gevoel kunnen hebben dat we een soort marathon lopen. In deze tijd van het jaar kan het gebeuren dat het geven van cadeaus meer als een plicht ervaren wordt dan als een daad van liefde. Als we krap bij kas zitten kan het ook een bron van spanning en zorg zijn. Ook zijn er familieverplichtingen die we na moeten komen, en de nodige extra taken op het werk. Geen wonder dat we onszelf kunnen betrappen op de gedachte: “Ik zal blij zijn als het voorbij is!”

Voorstel: Laten we ons dit jaar eens, meer dan andere jaren, concentreren op de liefde die Jezus ons en de hele wereld wil schenken, in plaats van voortdurend na te denken hoeveel wij moeten (uit)geven en hoeveel we te doen hebben. Misschien is dat niet onmiddellijk onze gewoonte om zo naar Kerstmis te kijken, maar de Advent is wel bedoeld als een tijd waarin God ons een voorproefje geeft van de vreugde en de vrede die met Kerstmis naar ons toekomt.

God zal onze rekening niet spijzigen, maar Hij wil ons wel de rust van zijn Geest schenken. Hij wil onze zorgen verlichten zodat we zijn stem kunnen horen en zijn leiding ontvangen. Hij hoeft niet al onze problemen weg te nemen, maar Hij zal ons wel de verwondering geven die de herders ondervonden toen ze de engelen Gods lof hoorden zingen.

Willen we dit jaar met Kerst grote cadeaus geven ?
Laten we dan beginnen met Jezus te ontvangen. Steeds wanneer we het juk van zijn vrede en liefde op ons nemen, krijgen we de vrijheid om de grootste van alle cadeaus te geven: onze tijd, onze aandacht, onze liefde. Jezus ontvangen en ontmoeten maakt ons vrij om aanwezig te zijn voor andere mensen, naar hun zorgen te luisteren, deze mee te dragen, vrede te schenken die wij van de Heer hebben ontvangen.
Laten we nederige ontvangers worden van Gods genade, en we zullen de royaalste gevers van geschenken worden die de wereld ooit heeft gekend.

Ik kom spoedig. Houd vast aan wat u hebt, dan zal niemand u de lauwerkrans kunnen afnemen. -- Openbaring 3:11

Lucas
10, 21-24

Vervuld van de heilige Geest begon Jezus te juichen en zei: ‘Ik loof U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat U deze dingen voor wijzen en verstandigen hebt verborgen, maar ze aan eenvoudige mensen hebt onthuld. Ja, Vader, zo hebt U het gewild. Alles is mij toevertrouwd door mijn Vader, en niemand dan de Vader weet wie de Zoon is, en wie de Vader is weet alleen de Zoon en iedereen aan wie de Zoon het wil openbaren.’
Jezus richtte zich apart tot de leerlingen en zei tegen hen: ‘Gelukkig de ogen die zien wat jullie zien! Want Ik zeg jullie dat vele profeten en koningen hebben willen zien wat jullie zien, maar ze kregen het niet te zien, en hebben willen horen wat jullie horen, maar ze kregen het niet te horen.’

Vervuld van de heilige Geest begon Jezus te juichen en zei: ‘Ik loof U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat U deze dingen voor wijzen en verstandigen hebt verborgen, maar ze aan eenvoudige mensen hebt onthuld.’

Als Jezus hier spreekt over 'eenvoudige mensen', over wie heeft Hij het dan ?
Het heeft hier niets te maken met wel of niet gestudeerd te hebben, over het al dan niet bepaalde theologische inzichten hebben, enz... Jezus prijst hier de mensen die 'arm zijn van geest', mensen die in alle eenvoud God beminnen bovenal, mensen die vanbinnen 'leeg' zijn opdat God hen met Zichzelf kan vullen, mensen die biddend door het leven gaan, dankbaar om de altijd Aanwezige, mensen die vreugde beleven in de ander lief te hebben los van elk eigenbelang, mensen die leven vanuit Gods vrede.

Wanneer wij bidden is het goed dat we dat doen in deze geest; arm van geest. Je innerlijke blik richten naar God, heel gewoon, heel eenvoudig, gelovend wetend dat je staat voor zijn Aangezicht, je gevend aan Jezus in je hart die samen met jou de Vader aanbidt. Het is naar Hem kijken, zoals Hij naar jou kijkt, gewoon, eenvoudig, gemeend. Het gaat er niet om de mooiste gebeden op te zeggen, of je gebedstijd vol te proppen met allerlei heilige teksten. Nee, gewoon er 'zijn', je laten beschijnen door Hem, de tijd ervoor nemend, zoals Hij zijn tijd neemt voor jou.
Dit is absoluut geen garantie dat je op deze wijze gevoelens ontwikkelt die je als het ware verheffen. In wezen is dat zelfs helemaal niet belangrijk. Het gaat er in het gebed niet om wat wij voelen, maar wel om het feit dat God er is, en dat Hij ons beschijnt met Zichzelf, met zijn liefde, zijn vrede. En laat je hart dan maar volstromen met God, laat je maar vullen met zijn Vrede, los van je eigen gevoelens, maar gelovig wetend dat Hij je op die moment diep omhelst met zijn genade, vol liefde.

Jezus richtte zich apart tot de leerlingen en zei tegen hen: ‘Gelukkig de ogen die zien wat jullie zien! Want Ik zeg jullie dat vele profeten en koningen hebben willen zien wat jullie zien, maar ze kregen het niet te zien, en hebben willen horen wat jullie horen, maar ze kregen het niet te horen’, lezen we ook vandaag.

Het zijn woorden die Jezus richtte tot zijn leerlingen, maar het zijn ook woorden voor ieder van ons. De mensen die leefden voor de tijd van Jezus (het Oude Testament zeg maar) hadden een ongelofelijk verlangen naar de Messias die door zoveel profeten, en gedurende zo'n lange tijd, voorspelt was. De meesten stierven in dit verlangen, in deze verwachting.
Tot Jezus geboren werd. Velen hebben Hem gekend, Hem gehoord, naar Hem gekeken, voor en na zijn verrijzenis. Na de hemelvaart was Hij dan niet meer lichamelijk aanwezig, maar daarom niet minder reëel. Hij is anders, doch even aanwezig als toen Hij onder de mensen zichtbaar aanwezig was.

In ons hoofd weten we dat wel, maar dragen we Jezus ook werkelijk op deze wijze in ons ?
Zien we Hem in de medemens op deze wijze ?
Zien we Hem werkelijk aanwezig in opstandigheden ? Bijvoorbeeld waar Hij uitnodigd tot verzoening ?

Leven in het bewustzijn dat Jezus werkelijk in en onder ons is, is ook leven 'arm van geest'. Jezus' tegenwoordigheid zou een even grote vanzelfsprekendheid moeten zijn dan het feit dat we in en uit ademen. We denken daar niet altijd aan, maar het is gewoon zo.
Jezus is een Broer die altijd bij ons is, naast ons loopt, ons draagt, bemoedigt, behoedt.
Laten we ons geven aan Hem.

Lucas
21, 12-19

'Jullie zullen worden mishandeld en vervolgd en uitgeleverd aan de synagogen, jullie zullen worden opgesloten in de gevangenis en worden voorgeleid aan koningen en gouverneurs omwille van mijn naam. Dan zullen jullie moeten getuigen. Bedenk wel dat jullie je verdediging niet moeten voorbereiden. Want Ik zal jullie woorden van wijsheid schenken die door geen van je tegenstanders kunnen worden weerstaan of weersproken.
Zelfs je ouders en broers, verwanten en vrienden zullen je uitleveren, sommigen van jullie zullen worden terechtgesteld, en jullie zullen door iedereen worden gehaat omwille van mijn naam.
Maar geen haar van je hoofd zal verloren gaan.
Red je leven door standvastigheid!'

Wanneer we ons op geloofsvlak bedreigd voelen, hebben we al vlug de neiging om ons te gaan verdedigen, alsof de Heer zelf bedreigd wordt. Uit liefde willen we het dan voor Hem opnemen. Willen 'we'... En daar gaan we dikwijls de fout in. 'We' willen het doen... En Jezus dan? Krijgt Hij nog ruimte om te spreken, te handelen? We eigenen ons de verdediging toe, nemen het zelf in handen, eisen zelfs het recht op.

Jezus is duidelijk: ‘Bedenk dat jullie je verdediging niet moeten voorbereiden. Want Ik zal jullie woorden van wijsheid schenken die door geen van je tegenstanders kunnen worden weerstaan of weersproken’.

De wijsheid waarover Jezus hier spreekt is de wijsheid van God, de wijsheid van de Geest; een wijsheid als gave.
Wat moeten we ons bij deze gave voorstellen? Is het een soort geheim wapen van de christen?
We moeten ons van dat wapen het tegenovergestelde voorstellen van de gewone menselijke wapens. De wapens van de heilige Geest doden, maar niet de tegenstander. Ze doden het eigen moordende 'ik' dat uit is op mogelijke vergelding en wraak. Deze laatste wil zichzelf redden, wil zijn redding niet overlaten aan God.

Laat ons spreken en handelen in de Geest, in de liefde en de barmhartigheid van de Heer.

God is geen mens, dat hij zijn woord zou breken of terug zou komen op zijn besluit. Zou hij beloven en niet vervullen, zijn woord geven en het niet gestand doen? -- Numeri 23:19

Ik vraag aan de Heer één ding,
        het enige wat ik verlang:
        wonen in het huis van de Heer
        alle dagen van mijn leven,
        om de liefde van de Heer te aanschouwen,
        Hem te ontmoeten in zijn tempel.
psalmen
        27, 4

Petrus
4, 10

Laat ieder van u de gave die hij van God gekregen heeft,
gebruiken om de anderen daarmee te helpen, zoals het
goede beheerders van Gods veelsoortige gaven betaamt.

Lucas
21, 5-19

Toen er gesproken werd over de tempel, over de mooie stenen en wijgeschenken waarmee hij versierd was, zei Jezus: ‘Wat jullie hier zien – er zullen dagen komen waarop geen steen op de andere zal blijven; alles zal worden afgebroken.’
Ze stelden Hem toen de vraag: ‘Meester, wanneer zal dat allemaal gebeuren en aan welk teken kunnen we het herkennen?’
Jezus zei: ‘Let op, laat je niet misleiden. Want er zullen velen komen die mijn naam gebruiken en zeggen: “Ik ben het”, of: “De tijd is gekomen.” Volg hen niet! Als jullie berichten horen over oorlog en opstand, raak dan niet in paniek. Die dingen moeten eerst gebeuren, maar dat is nog niet meteen het einde.’
Hij vervolgde: ‘Het ene volk zal tegen het andere ten strijde trekken en het ene koninkrijk zal de strijd aanbinden met het andere, er zullen zware aardbevingen komen en hongersnoden en epidemieën alom, en er zullen aan de hemel grote en verschrikkelijke tekenen verschijnen.
Maar eerst zullen jullie worden mishandeld en vervolgd en uitgeleverd aan de synagogen, jullie zullen worden opgesloten in de gevangenis en worden voorgeleid aan koningen en gouverneurs omwille van mijn Naam. Dan zullen jullie moeten getuigen.
Bedenk wel dat jullie je verdediging niet moeten voorbereiden. Want Ik zal jullie woorden van wijsheid schenken die door geen van je tegenstanders kunnen worden weerstaan of weersproken.
Zelfs je ouders en broers, verwanten en vrienden zullen je uitleveren, sommigen van jullie zullen worden terechtgesteld, en jullie zullen door iedereen worden gehaat omwille van mijn Naam. Maar geen haar van je hoofd zal verloren gaan.
Red je leven door standvastigheid!'

“Standvastigheid” is de vertaling van een oorspronkelijk Grieks woord met een rijke inhoud. Het omvat ook geduld, volharding, weerstand, vertrouwen.

Wanneer we lijden, wanneer we geneigd zijn de moed op te geven, wanneer we bekoord worden door de wereld om ons heen, wanneer we worden vervolgd, is standvastigheid belangrijk. Standvastigheid is onmisbaar.

Je zult ook wel eens van die moeilijke momenten hebben gekend waarop je zonder standvastigheid zou zijn bezweken. En misschien is dat ook wel eens gebeurd, of misschien verkeer je juist nu in zo’n situatie.

Wat kun je dan doen ?

Wees standvastig, hou vol. Je weet dat wie Christus wil volgen iedere dag zijn kruis moet opnemen en het lijden willen aanvaarden. De roeping van een christen is er een van standvastigheid. De apostel Paulus spreekt over zijn eigen standvastigheid als teken van echt christen-zijn. En hij stelt volharden zonder aarzelen gelijk aan wonderen.

Als we onder het kruis volharden in de liefde, volgen we Christus na en zullen we delen in het volle leven zonder einde.

Er zijn mensen die de oproep om echte christenen te zijn wel aannemen, maar het is alsof het zaadje op rotsgrond valt. Hun enthousiasme brandt als een strovuurtje en er blijft algauw niets van over.

Bij andere mensen komt het zaadje op goede grond terecht. Het leven naar Christus voorbeeld ontkiemt in hen, groeit, overwint moeilijkheden en weerstaat stormen. Zij hebben die standvastigheid wel.

Als je wilt volhouden is het natuurlijk niet genoeg alleen op eigen krachten te vertrouwen. Je zult daarvoor de hulp van God nodig hebben. Paulus noemt Hem “de God die ons doet volharden” (brief aan de Romeinen 15,5). Vraag Hem dat Hij jou die standvastigheid geeft.

Om christen te zijn volstaat het immers niet dat je gedoopt bent, af en toe naar de kerk gaat en iets van je bezit weggeeft. Er is groei nodig, en geestelijke groei komt vooral tot stand te midden van beproevingen, momenten van pijn, obstakels en strijd.

Standvastige mensen leven vanuit een liefde die volhoudt bij obstakels en moeilijkheden. Standvastigheid is beproefde liefde, dat zie je bij Maria. En als er iemand standvastig was, dan was zij het wel.

Vraag aan God om in jouw hart die liefde te ontsteken. Het zal je standvastigheid aanwakkeren in alle omstandigheden. En daarmee zul je het echte leven winnen.

Maar er is meer. Standvastigheid werkt aanstekelijk. Wie standvastig is moedigt ook anderen aan om vol te houden.

Laten we hoog mikken. We hebben maar één leven en dat is ook nog kort. We willen volhouden, dag na dag, en de ene moeilijkheid na de andere tegemoet treden zoals Jezus, om het volle leven te winnen.

Vertrouw op de HEER met heel je hart, steun niet op eigen inzicht. Denk aan hem bij alles wat je doet, dan baant hij voor jou de weg. -- Spreuken 3:5-6

Zoals een vogel boven zijn nest vliegt, zo waakt de HEER van de hemelse machten over Jeruzalem, hij waakt en hij redt, hij beschermt en bevrijdt. -- Jesaja 31:5

psalmen
52, 10-11

Ik ben als een groene olijfboom
in het huis van God,
ik vertrouw op de liefde van God
voor eeuwig en altijd.

Ik zal U eeuwig loven
om wat U hebt gedaan,
ik blijf hopen op uw Naam,
die goed is,
in de kring van wie U lief zijn.

Want het is de HEER die wijsheid schenkt, zijn woorden bieden kennis en inzicht. -- Spreuken 2:6

Johannes

 11, 25-26ab

'Ik ben de opstanding en het leven.

 Wie in mij gelooft zal leven,

 ook wanneer hij sterft,

 en ieder die leeft en in mij gelooft

 zal nooit sterven.'

De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden. -- 1 Johannes 4:18

Lucas
13, 18-21

‘Waarop lijkt het koninkrijk van God en waarmee zal Ik het vergelijken? Het lijkt op een zaadje van de mosterdplant dat iemand meenam en in zijn tuin zaaide, waarna het groeide en een grote struik werd, waar de vogels van de hemel in de takken kwamen nestelen.’
En opnieuw zei Hij: ‘Waarmee zal Ik het koninkrijk van God vergelijken? Het lijkt op zuurdesem die door een vrouw met drie zakken meel werd vermengd tot alle meel doordesemd was.’

Nog moeilijker dan op andere domeinen zien christenen de resultaten van hun inspanningen voor het Rijk Gods. Zij zien het nauwelijks groeien, soms lijkt het eerder op een mislukking. Het evangelie van vandaag wil ons moed inspreken: het is niet omdat we geen onmiddellijke zichtbare vruchten zien, dat het niet groeit

‘Waarop lijkt het koninkrijk van God en waarmee zal Ik het vergelijken? Het lijkt op een zaadje van de mosterdplant dat iemand meenam en in zijn tuin zaaide, waarna het groeide en een grote struik werd, waar de vogels van de hemel in de takken kwamen nestelen’

Het zaadje groeit uit tot een struik waar de volgens in de takken komen nestelen... Prachtig beeld !

Is dat niet het beeld van de gemeente, of hoe de gemeente zou moeten zijn ?
Een struik, of een boom, met wijd uitgespreide takken waarin vogels van allerlei pluimage welkom zijn, een boom waar ze kunnen komen nestelen, waar ze zich thuis voelen, waar ze kunnen ontvangen en geven, waar ze gemeenschap vinden en kunnen beleven.

Maar de gemeente zijn wij allen, u en ik. En op de plek waar wij wonen, leven en werken, zijn we geroepen zo'n boom te zijn. Geen passieve stam zonder takken, maar een boom met een grote volgroeide kruin, z'n takken uitstrekkend naar allen die God op ons levenspad brengt.

Is iedereen welkom ? Echt welkom ?
Mag ieder die we ontmoeten proeven van Gods liefde ?

Laten we bomen zijn voor elkaar, laten we samen die ene boom zijn waar ieder welkom is, ja laten we Kerk zijn gegrondvest in Gods liefde.

Moge ieder van u een boom zijn die zingt van Gods Vrede

Lucas
18, 9-14

Met het oog op sommigen die zichzelf rechtvaardig vinden en anderen minachten, vertelde Jezus de volgende gelijkenis.
‘Twee mensen gingen naar de tempel om te bidden, de een was een Farizeeër en de ander een tollenaar. De Farizeeër stond daar rechtop en bad bij zichzelf: “God, ik dank U dat ik niet ben als de andere mensen, die roofzuchtig of onrechtvaardig of overspelig zijn, en dat ik ook niet ben als die tollenaar. Ik vast tweemaal per week en draag een tiende van al mijn inkomsten af.”
De tollenaar echter bleef op een afstand staan en durfde niet eens zijn blik naar de hemel te richten. In plaats daarvan sloeg hij zich op de borst en zei: “God, wees mij zondaar genadig.”
Ik zeg jullie, hij ging naar huis als iemand die rechtvaardig is in de ogen van God, maar die ander niet. Want wie zichzelf verhoogt zal vernederd worden, maar wie zichzelf vernedert zal verhoogd worden.’

Twee biddende mensen in de tempel. Echter één die écht bidt, die in ontmoeting komt met God, die van aangezicht tot Aangezicht staat. De eerste is hoogmoedig, hooghartig, blind voor zichzelf, schijnheilig, vergelijkt zich tijdens zijn bidden met anderen. De andere is nederig, bescheiden, bewust van zijn zwakheid, weet zich klein tegenover de altijd Grotere.

En heel spontaan zal onze sympathie uitgaan naar degene die in alle bescheidenheid bidt. Al vlug denken we bij onszelf: 'Zoals die Farizeeër, zo bid ik gelukkig niet'. En daarmee is de kans groot dat we dezelfde fout maken door te zeggen: 'Ik ben blij dat ik niet zoals de andere ben'. Dat gevaar schuilt altijd om de hoek.

Bij bidden komt het erop neer eerlijk te staan tegenover God. Bij het gebed moeten we onszelf, én God, recht in de ogen kunnen kijken. Echt bidden kan enkel wanneer we eerlijk zijn tegenover onszelf en tegenover God. Het is onze zwakheden en onze neiging tot zonde bij Hem neerleggen, gelovend dat Hij ons in zich zal opnemen ondanks onze nee-woorden.
En dit in een geest van diepe dankbaarheid omdat Hij is die is: de Allerhoogste, de levende Liefde, het kloppend hart van ons bestaan

Heer,
bescherm ons van hoogmoed,
en maak ons nederig en arm van hart.
Geef ons de moed eerlijk te bekennen
dat ook wij soms toegeven aan de zonde
door uw liefde te laten varen.
Vervul ons dan met uw barmhartigheid
en zend ons telkens opnieuw op weg
om één met U
uw Vrede te bezingen.
Alle dagen van ons leven,
amen.

Angst voor mensen is een valstrik, wie op de HEER vertrouwt, wordt beschermd. Velen zoeken de gunst van een heerser, maar alleen bij de HEER vindt een mens zijn recht. -- Spreuken 29:25-26

Lucas
12, 35-38

'Sta klaar, doe je gordel om en houd de lampen brandend, en wees als knechten die hun heer opwachten wanneer hij terugkeert van een bruiloft, zodat ze direct voor hem opendoen wanneer hij aanklopt. Gelukkig de knechten die de heer bij zijn komst wakend aantreft. Ik verzeker jullie: hij zal zijn gordel omdoen, hen aan tafel nodigen en hen bedienen. Gelukkig degenen die hij zo aantreft, ook al komt hij midden in de nacht of kort voor het aanbreken van de dag.

'Sta klaar, doe je gordel om en houd de lampen brandend, en wees als knechten die hun heer opwachten wanneer hij terugkeert van een bruiloft, zodat ze direct voor hem opendoen wanneer hij aanklopt. Gelukkig de knechten die de heer bij zijn komst wakend aantreft.'

Staan we klaar om de Heer te ontvangen wanneer Hij komt ?
Komen doet Hij, sowieso. Maar zijn we klaar ?
Zullen we het merken als Hij komt ?
Of zijn we zo met onze zaakjes bezig dat we zijn komen nauwelijks of helemaal niet gewaar worden...

Het evangelie van vandaag wordt dikwijls toegespitst op het sterven van de mens. En terecht. Doorgaans komt een overlijden onverwacht en moeten we ons de vraag stellen: gaan we klaar zijn voor die grote ontmoeting met de Heer ?

Maar dit evangelie gaat ook over het gewone leven, over elke dag.
Want… in elke situatie van het leven komt de Heer langs, en vraagt Hij bemind te worden, zijn liefde te zijn. Dit speelt zich af voor het kookfornuis, tussen mensen onderling, op de tram, in de natuur,… Overal en altijd.

We kunnen koken in de Vrede van God, met zijn liefde, dankbaar om de vruchten van de aarde, het werk van onze handen.
We kunnen elkaar ontmoeten met de liefde van de Heer, met zijn tederheid, zijn vriendschap, zijn warmte.
We kunnen op de tram zitten vleiend tegen Hem aan, blij omdat Hij er is, de mensen rondom ons biddend bij Hem brengen, genietend in zijn Vrede van een goed boek.
We kunnen opgaan in de schoonheid van de natuur door verwonderd te zijn over al dat mooie gegeven door God zelf.
Enz enz…

We hoeven daarvoor niet altijd met ons verstand bij de Heer te zijn, Hem of het evangelie met ons kopje te beredeneren. Het gaat veeleer over een wijze van zijn, een levenshouding, die getekend is door een stille dankbaarheid om het bestaan van God, om wat Hij doet, om wat Hij vraagt.

Laten we leven in het licht van de Heer.

De hoogmoed van een mens brengt hem ten val,
eer is weggelegd voor wie bescheiden is.

Kortom, geliefde broeders en zusters, wees standvastig en onwankelbaar en zet u altijd volledig in voor het werk van de Heer, in het besef dat door de Heer uw inspanningen nooit tevergeefs zijn.

Lucas
10, 1-9

In die tijd stelde de Heer tweeënzeventig anderen aan, die Hij twee aan twee voor zich uit zond naar iedere stad en plaats waar Hij van plan was heen te gaan.
Hij zei tegen hen: ‘De oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig; vraag dus de eigenaar van de oogst of hij arbeiders wil sturen om de oogst binnen te halen. Ga op weg, en bedenk wel: Ik zend jullie als lammeren onder de wolven. Neem geen geldbuidel, geen reistas en geen sandalen mee, en groet onderweg niemand. Als jullie een huis binnengaan, zeg dan eerst: “Vrede voor dit huis!” Als er een vredelievend mens woont, zal jullie vrede met hem zijn; zo niet, dan zal die vrede bij je terugkeren. Blijf in dat huis, en eet en drink wat men je aanbiedt, want de arbeider is zijn loon waard. Ga niet van het ene huis naar het andere. En als jullie een stad binnengaan en daar welkom zijn, eet dan wat je wordt voorgezet, genees de zieken die er zijn en zeg tegen hen: “Het Koninkrijk van God heeft jullie bereikt.”

Als je de woorden van Jezus die we vandaag horen omzetten in onze moderne taal, klinkt dat heel gewoon: zoek je kracht niet in je kredietkaarten of je bankrekening, verlies je tijd niet met oppervlakkig gepraat, met vrijblijvende discussies, durf dieper contact nemen met de mensen, met hun verlangens en noden. Straal vrede en vreugde uit. Je komt in een harde wereld terecht, er lopen wolven rond, wees niet naïef; als het hen niet interesseert, ga dan verder, wees goed voor zieken en zwakken.

Er staat ook iets eigenaardigs bij: 'eet wat ze je presenteren'. Let op, het gaat hier niet over beleefdheid! Joden in Jezus' tijd, en nu nog, aten alleen wat zij rein vonden, kosjer, Jezus was dus wel erg revolutionair voor zijn tijd. Eet wat u wordt voorgezet, ook al verbiedt je godsdienst of je cultuur dat. Voor ons betekent dat: als je met vreemden omgaat, hou dan niet halsstarrig vast aan je westerse gebruiken, wordt Griek met de Grieken, Afrikaan met de Afrikanen, Turk met de Turken. Misschien worden die dan ooit wel Vlaming met de Vlamingen, of Nederlander met de Nederlanders.

We horen ook dat er veel werk is aan de winkel. Jezus zegt: genees de zieken. Ook in onze tijd zijn er zieken genoeg. Want nu worden ook veel gezonde mensen ziek, omdat de maatschappij zelf dikwijls ziek is. Mensen raken in de put omdat ze ontevreden zijn, omdat ze alleen maar met zichzelf bezig zijn of omdat er niemand in hun omgeving tevreden is, velen zitten te kankeren en te kritiseren. Werk genoeg dus. Je moet niet eerst een paar jaar gaan studeren om dat soort zieken te helpen. De ziekte van onze tijd is toch duidelijk het materialisme, alsmaar meer willen hebben, nooit tevreden zijn, steeds meer willen profiteren ten koste van de samenleving, ten koste ook van jezelf, van je gezondheid, van je geweten. Je moet geen theologische of zelfs medische opleiding hebben om die diagnose te kunnen stellen, om de mensen te laten aanvoelen dat het materialisme hen ziek maakt.