Lucas
10, 21-24
Vervuld van de heilige Geest begon Jezus te juichen en zei: ‘Ik loof U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat U deze dingen voor wijzen en verstandigen hebt verborgen, maar ze aan eenvoudige mensen hebt onthuld. Ja, Vader, zo hebt U het gewild. Alles is mij toevertrouwd door mijn Vader, en niemand dan de Vader weet wie de Zoon is, en wie de Vader is weet alleen de Zoon en iedereen aan wie de Zoon het wil openbaren.’
Jezus richtte zich apart tot de leerlingen en zei tegen hen: ‘Gelukkig de ogen die zien wat jullie zien! Want Ik zeg jullie dat vele profeten en koningen hebben willen zien wat jullie zien, maar ze kregen het niet te zien, en hebben willen horen wat jullie horen, maar ze kregen het niet te horen.’
Vervuld van de heilige Geest begon Jezus te juichen en zei: ‘Ik loof U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat U deze dingen voor wijzen en verstandigen hebt verborgen, maar ze aan eenvoudige mensen hebt onthuld.’
Als Jezus hier spreekt over 'eenvoudige mensen', over wie heeft Hij het dan ?
Het heeft hier niets te maken met wel of niet gestudeerd te hebben, over het al dan niet bepaalde theologische inzichten hebben, enz... Jezus prijst hier de mensen die 'arm zijn van geest', mensen die in alle eenvoud God beminnen bovenal, mensen die vanbinnen 'leeg' zijn opdat God hen met Zichzelf kan vullen, mensen die biddend door het leven gaan, dankbaar om de altijd Aanwezige, mensen die vreugde beleven in de ander lief te hebben los van elk eigenbelang, mensen die leven vanuit Gods vrede.
Wanneer wij bidden is het goed dat we dat doen in deze geest; arm van geest. Je innerlijke blik richten naar God, heel gewoon, heel eenvoudig, gelovend wetend dat je staat voor zijn Aangezicht, je gevend aan Jezus in je hart die samen met jou de Vader aanbidt. Het is naar Hem kijken, zoals Hij naar jou kijkt, gewoon, eenvoudig, gemeend. Het gaat er niet om de mooiste gebeden op te zeggen, of je gebedstijd vol te proppen met allerlei heilige teksten. Nee, gewoon er 'zijn', je laten beschijnen door Hem, de tijd ervoor nemend, zoals Hij zijn tijd neemt voor jou.
Dit is absoluut geen garantie dat je op deze wijze gevoelens ontwikkelt die je als het ware verheffen. In wezen is dat zelfs helemaal niet belangrijk. Het gaat er in het gebed niet om wat wij voelen, maar wel om het feit dat God er is, en dat Hij ons beschijnt met Zichzelf, met zijn liefde, zijn vrede. En laat je hart dan maar volstromen met God, laat je maar vullen met zijn Vrede, los van je eigen gevoelens, maar gelovig wetend dat Hij je op die moment diep omhelst met zijn genade, vol liefde.
Jezus richtte zich apart tot de leerlingen en zei tegen hen: ‘Gelukkig de ogen die zien wat jullie zien! Want Ik zeg jullie dat vele profeten en koningen hebben willen zien wat jullie zien, maar ze kregen het niet te zien, en hebben willen horen wat jullie horen, maar ze kregen het niet te horen’, lezen we ook vandaag.
Het zijn woorden die Jezus richtte tot zijn leerlingen, maar het zijn ook woorden voor ieder van ons. De mensen die leefden voor de tijd van Jezus (het Oude Testament zeg maar) hadden een ongelofelijk verlangen naar de Messias die door zoveel profeten, en gedurende zo'n lange tijd, voorspelt was. De meesten stierven in dit verlangen, in deze verwachting.
Tot Jezus geboren werd. Velen hebben Hem gekend, Hem gehoord, naar Hem gekeken, voor en na zijn verrijzenis. Na de hemelvaart was Hij dan niet meer lichamelijk aanwezig, maar daarom niet minder reëel. Hij is anders, doch even aanwezig als toen Hij onder de mensen zichtbaar aanwezig was.
In ons hoofd weten we dat wel, maar dragen we Jezus ook werkelijk op deze wijze in ons ?
Zien we Hem in de medemens op deze wijze ?
Zien we Hem werkelijk aanwezig in opstandigheden ? Bijvoorbeeld waar Hij uitnodigd tot verzoening ?
Leven in het bewustzijn dat Jezus werkelijk in en onder ons is, is ook leven 'arm van geest'. Jezus' tegenwoordigheid zou een even grote vanzelfsprekendheid moeten zijn dan het feit dat we in en uit ademen. We denken daar niet altijd aan, maar het is gewoon zo.
Jezus is een Broer die altijd bij ons is, naast ons loopt, ons draagt, bemoedigt, behoedt.
Laten we ons geven aan Hem.