Naar de inhoud

WAT JE AAN JEZUS GEEFT,BEN JE NIET KWIJT

IK BEN DE ALFA EN DE OMEGA
seniorennet.beseniorennet.be
GEBED IS DE SLEUTEL VAN DE OCHTEND EN DE GRENDEL VAN DE AVOND.

Berichten van 1 januari 2009 tot 31 december 2009

U bent, o God, van eeuwigheid tot eeuwigheid.

U bent, o God, van eeuwigheid tot eeuwigheid.

 

 

De laatste dag van het jaar. We gaan elkaar straks aan het slot van de dag een gelukkig 2010 toewensen. Voordat we verder gaan, staan we stil. Echt de tijd stilzetten gaat natuurlijk niet. De tijdsloop van eeuwigheid gaat als een voortdurende stroom verder. Maar wat is het goed om te weten dat God Zich op ieder punt van die stroom bevindt. Hij is het begin en het einde, de Alfa en Omega, de eerste en de laatste. En in alles wat daartussenin ligt, is Hij de Aanwezige, de Ik-Ben-Er. Niet alleen dat Hij er is, maar veel meer: met heel zijn wezen is Hij op ons gericht.

Je leeft maar één keer. Je kunt er maar éénmaal wat van maken, en wat heb je nu eigenlijk voor een tijdsspanne tot je beschikking? Mozes, de godsman die de dichter was van deze psalm, is zelf honderdtwintig geworden, maar zijn statistisch optimisme is hier nog niet zo groot: zeventig, tachtig jaar. Iemand van zeventig die sterft - daar schrikken we van, die was écht jong. Tachtig is iets wat ons nauwelijks extra blij en trots maakt, in onze West-Europese maatschappij van het begin van de eenentwintigste eeuw.

Maar dat is het punt niet. De tijd, kort of lang, staat tegenover de eeuwigheid. Zelfs duizend jaar zijn in de ogen van de Eeuwige als de dag van gisteren die voorbij is. In vergelijking met Hem zijn we allemaal als grassprietjes, die in de opkomende zonnewarmte zomaar verdwijnen. Hij alleen is de Levende, degene die is en beweegt, en in wie wij leven en zijn en bewegen.

Daarom is zo'n oudejaarsdag zo gek nog niet. Even stilstaan bij onze eigen kleinheid, en bij de grootheid van God. Straks mag je je agenda weer oppakken, maar leg 'm nu maar even aan de kant. Huiveren in eerbied voor de Heer, en je laten bemoedigen en vertroosten door zijn levende kracht.

Wij zijn als adem, U was er altijd,

Heer van de eeuwen, God van de tijd.

Wij zijn hier even, U bent voor eeuwig,

heersend met liefde en majesteit.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 20:06 Reageer op dit bericht Stuur door

En ze bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene; ze wikkelde Hem in een doek.

En ze bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene; ze wikkelde Hem in een doek.

 

Hoera, 't is een jongen! Dit is het eerste hoogtepunt van het leven van de Heer Jezus. Hij kwam in de wereld. Zonder fanfare, zonder majesteit, zonder juichende menigten. Niemand op aarde had speciale interesse in dit gebeuren. De hemel kon zich echter niet stilhouden: onmiddellijk braken legerscharen van engelen door het dunne gordijn heen dat het zichtbare van het onzichtbare, het tijdelijke van het eeuwige scheidt. Glorie voor God in de hoogste hemelen, vrede op aarde, vreugde in mensen! De machtige helden van God begrepen heel goed dat hiermee een beslissend gebeuren in gang was gezet dat de loop van de geschiedenis zou veranderen.

Hoera, 't is een jongen! Dat wist Maria natuurlijk al lang van tevoren, en een echografie had ze daarbij niet nodig. Let op hoe zorgvuldig de dingen van Boven af worden georkestreerd; er is niets aan het toeval overgelaten. De voorloper, de heraut, Johannes de doper, was juist tevoren geboren uit oude mensen, die menselijk gesproken geen schijn van kans hadden ooit nog een kind te krijgen. Jozef krijgt persoonlijk nauwkeurige aanwijzingen. Maria wordt precies geïnformeerd wat de Geest in haar zal gaan bewerken. Het is een drukte van belang, af en aan vliegende engelen, en mensen die gehoorzaam doen wat God van hen verwacht.

Stel je toch eens voor dat Maria 'nee' had gezegd op de aankondiging van Gabriel: nee, laat iemand anders dat maar doen; ik vind 't een beetje eng! Of zoiets. Hoe was het dan gegaan? Een ongelegd ei natuurlijk, en áls het was gebeurd, zou God er vast wel een oplossing voor bedacht hebben. Maar zelfs in de allergrootste gebeurtenissen van de wereldgeschiedenis schakelt God mensen in, dat zie je hier maar weer. Door mensen heen volvoert God zijn grootse plannen. Nu weten we dat van Maria, en we knikken, en we vinden het prachtig. Maar de kleine dingen dan, de dingen van ons eigen leven? Wij dan? Kan God zijn raad door ons heen volvoeren? Kan de Heer Jezus door ons in de wereld worden 'neergezet'? Of moet iemand anders dat maar doen, gewoon omdat het een beetje raar is of een beetje eng?

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 08:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Jullie zullen Mij wel zien, want Ik leef en ook jullie zullen leven.

Jullie zullen Mij wel zien, want Ik leef en ook jullie zullen leven.

 

Immanuël, God met ons, zó kwam Hij zijn leven met ons delen. De plaats waar Hij geboren werd, was een stal bij een herberg, waar het zo vol niet kon zijn of bij Hem was er ruimte. De Mensenzoon, volwassen geworden, hield niets voor Zichzelf. Ook de wonderen, de krachten en de genezingen deelde Hij met allen die de nood van hun leven voor Hem openstelden. Hij brak het brood, de vis en de gebakken honingraat met ons. Maar aan het eind ging Hij nog verder: zijn leven gaf Hij in de dood, om in de opstanding, door de Geest, al zijn levenskracht met ons te delen. We 'zien' Hem in dit nieuwe leven, door het geloof.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 21:20 Reageer op dit bericht Stuur door

De Vader is in Mij. Als je Mij niet gelooft, geloof het dan om wat Hij doet.

De Vader is in Mij. Als je Mij niet gelooft, geloof het dan om wat Hij doet.

 

We zijn op Jezus nog lang niet uitgekeken. Laten we maar weer beginnen met dat waarover we in deze donkere dagen voor Kerst zo veel horen. Een kleine, schattige baby, de Zoon. Een schitterend geheim: de Vader is in Hem. Vriendelijk en royaal maakt de Heer Jezus ruimte voor hen die moeite hebben met geloven. Geloof je Mij niet? Kan gebeuren. Misschien is het wonder té groot. Wacht maar even af wat dit Kind straks allemaal zal gaan doen: de Zoon doet de werken van de Vader. Laat je overtuigen door zijn wonderkracht, laat zijn liefde je hart winnen. Geef Hem de kans om je twijfel en ongeloof te boven te komen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 07:44 Reageer op dit bericht Stuur door

Niemand kan bij de Vader komen dan door Mij.

Niemand kan bij de Vader komen dan door Mij.

 

De weg die in Bethlehem begonnen is, gaat verder via Galilea, Judea, Jeruzalem, Golgota. De weg komt via Jezus' glorieuze opstanding en via de hemelvaart uit bij de Vader.

Als je wilt weten hoe machtig, liefdevol en heerlijk de Vader is, moet je naar de kleine baby in de kribbe kijken. De Zoon laat de Vader zien. Het Woord is vlees geworden. Jezus kwam onvoorstelbaar dicht bij ons, zó nabij dat wij mensen Hem konden aanraken, met alle zintuigen Hem ervaren. Zelfs: deze unieke Mens doden, en dat is precies wat 'wij' gedaan hebben. Kwetsbaar, breekbaar, toch heel erg indrukwekkend: de openbaring van God

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 06:59 Reageer op dit bericht Stuur door

Nu is de grootheid van de Mensenzoon zichtbaar geworden.

Nu is de grootheid van de Mensenzoon zichtbaar geworden.

 

Je zou denken: bij de kribbe van Bethlehem kon dat nog niet gezegd worden, dat de grootheid van de Mensenzoon zichtbaar geworden was. Eerder zou je zeggen: de kleinheid van dit zwakke mensenkind zie je juist maar al te duidelijk, zijn vernedering in plaats van zijn verhoging.

Denk er nog eens goed over na. Kijk nog eens goed naar dit mensenkind. Juist in zijn kleinheid zie je zijn grootheid. Juist in het lijden van de Heer Jezus zie je zijn heerlijkheid. Nooit straalde er zo veel luister van Hem af, als op het moment van het allerdiepste duister, de Godverlatenheid op Golgota. En door Hem werd de grootheid van God zichtbaar.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 17:03 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vertel aan uw nageslacht: zo is God.

Vertel aan uw nageslacht: zo is God.

 

We zijn minder dan een week verwijderd van het kerstfeest. Bij alle drukte van de voorbereiding van de feestdagen is het heel goed ons de vraag te stellen waar we te midden van alle lawaai Hem kunnen vinden. God is in de hemel, hoog, ver weg. Maar er zijn plekken op aarde waar God Zich manifesteert. Gods roem reikt tot aan de einden der aarde, maar er is ook een concrete plaats waar Hij zichtbaar wordt. De psalmdichter wijst die plek aan: de Sionsberg, de stad van de Heer van de hemelse machten. In het licht van het nieuwe verbond kunnen wij die plek nog beter aanduiden: Jezus.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 21:59 Reageer op dit bericht Stuur door

DE VOLGENDE TREIN

DE VOLGENDE TREIN

 

Dagelijks reizen vele mensen met de trein. Op de stations rennen ze door elkaar, de één naar links, de ander naar rechts. Er wordt met koffers gesleept en iedereen heeft haast, want niemand wil de trein missen.

En dan gebeurt het: je komt hijgend aan op het juiste perron en je ziet de trein nét vertrekken. Gemist! Erg vervelend - je was namelijk maar tien seconden te laat. Maar je kijkt op het bord en je ziet dat de volgende trein al over dertien minuten komt. Gelukkig, je hebt een herkansing.

Ook al gelooft niet iedereen dit, toch is ieder mens op reis - naar de eeuwigheid. Een verkeerde keus of te lang gewacht zal je lot tot in eeuwigheid beslissen. Geen herkansing!

Maar als u nu Gods boodschap van liefde en verlossing aanneemt, zorgt Hij dat u op de juiste tijd en plaats aankomt: daar waar Hij zelf woont.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 18:41 Reageer op dit bericht Stuur door

Johannes 13:34-35

Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief. Zoals ik jullie heb liefgehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben. Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie mijn leerlingen zijn. -- Johannes 13:34-35

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 21:00 Reageer op dit bericht Stuur door

DE BLAADJES VALLEN

DE BLAADJES VALLEN

 

Het is nu echt herfst!

Bij dit seizoen heb ik altijd gemengde gevoelens. Zo mooi, al die kleuren van de bomen. Ik vind het prachtig om te zien en het is elke dag anders.

Toch is het een beetje een treurig seizoen, het verval van de zomer eigenlijk.

Voorlopig geen zicht op nieuwe blaadjes en zonnige terrasjes. Dat wordt dus binnenzitten of warm gekleed naar buiten.

Afgelopen weekend reden we door de polders en er waren enkele bomen die nog wel blaadjes hadden. 't Was net alsof ze er nog niet aan toe leken te zijn om die laatste bruine, eigenlijk al dode, blaadjes te laten gaan. Nog even wachten... mag het nog even wachten?

Je weet hoe het verder gaat. Ze zullen afvallen. Storm en regen zullen het afmaken. De winter is in aantocht en in die tijd lijkt alles stil te staanHeb je dat ook weleens, dat je iets moeilijk los kunt laten? Want je weet wat je hebt en je weet niet wat ervoor terug zal komen. Zelfs die laatste bruine blaadjes, de restjes van wat er was, lijken nog de moeite waard om vast te houden.

God wil ons soms iets nieuws geven en dat kan pas wanneer we loslaten wat we in onze handen hebben.

Zoiets als de graankorrel die de grond in moet om te sterven. Vervolgens brengt hij meervoudig vrucht voort.

Of zoals de ranken aan de wijnstok, die gesnoeid worden opdat er meer vrucht zal zijn. Of die worden weggehaald omdat ze geen vrucht droegen.

Allebei pijnlijke processen die in eerste instantie helemaal niet leuk zijn, maar als doel hebben om verbetering te brengen. Het getuigt van nieuwe dingen, hoop en zekerheid dat er iets goeds uit voort zal komen. Het is als de hoop die in ons leeft.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 16:34 Reageer op dit bericht Stuur door

BIJBEL EN MOBIELE TELEFOON

BIJBEL EN MOBIELE TELEFOON

 

Stel je eens voor wat er zou gebeuren als we op dezelfde manier met onze Bijbel omgaan als dat we met onze mobiele telefoons doen?

Het zou betekenen dat we:

- onze Bijbel constant in de zak van onze broek of jas hebben;

- er meerdere malen per dag een blik in werpen;

- wanneer we hem vergeten, weer terug naar huis of kantoor gaan om hem te halen;

- hem gebruiken voor het verzenden van berichten naar onze vrienden;

- hem behandelen alsof we nooit zonder hem hadden kunnen leven;

- hem aan onze kinderen meegeven, voor hun veiligheid en om met hen te communiceren.

 

In tegenstelling tot een mobieltje heeft de Bijbel nooit storing op het netwerk. Op elke locatie is er verbinding. We hoeven ons geen zorgen te maken over het beltegoed, want Jezus heeft de rekening al betaald en we kunnen onbeperkt bellen.

Laten we er dan ook gebruik van maken!Enkele 'alarmnummers':

 

Als je verdrietig bent, bestudeer dan Johannes 14.

Als je nerveus bent, bestudeer dan Psalm 51.

Als je bezorgd bent, bestudeer dan Matteüs 6:19,34.

Als je in gevaar bent, bestudeer dan Psalm 91.

Als God ver weg lijkt, bestudeer dan Psalm 63.

Als je vertrouwen moet worden versterkt, bestudeer dan Hebreeën 11.

Als je alleen en doodsbang bent, bestudeer dan Psalm 23.

Als je hard en kritisch bent, bestudeer dan 1 Korintiërs 13.

Als je het geheim van geluk wilt kennen, bestudeer dan Kolossenzen 3:12-17.

Als je verlangt naar vrede en rust, bestudeer dan Matteüs 11:25-30.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 22:58 Reageer op dit bericht Stuur door

HET KRUIS EN DE KLOK

HET KRUIS EN DE KLOK

 

Een toerist vertelde: 'Ik bezichtigde in Triberg, de klokkenstad van het Zwarte Woud, een kerk. Mijn oog werd onmiddellijk getroffen door een reusachtig kruisbeeld dat aan het plafond was bevestigd door middel van een zware ketting. Boven het kruisbeeld was een uurwerk aangebracht. Ik vroeg aan de koster wat de betekenis hiervan was. Hij wist het niet, maar hij vond het wel praktisch voor de dominee, die kon tenminste zien dat het tijd was om op te houden met zijn toespraak. Ook was het nuttig voor de bezoekers om de bus niet te missen. Dat was wel een verklaring, maar die bevredigde me niet. Op de terugweg zat ik naast een Tribergse klokkenmaker en ik vroeg hem naar de betekenis van het kruisbeeld en de klok. "Dat kan ik u vertellen. Het antwoord is heel eenvoudig. Voor wie op het kruis ziet heeft het uur van de beslissing geslagen, vòòr of tegen Christus." Een betere verklaring had ik niet kunnen krijgen. Ik dacht aan de discipelen van Johannes de Doper, die zijn woorden hoorden: 'Zie het Lam van God.' Op hoge leeftijd wist één van die twee zich nog te herinneren: Het was het tiende uur.'

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 18:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Uit zijn overvloed zijn wij allen met goedheid overstelpt.

Uit zijn overvloed zijn wij allen met goedheid overstelpt.

 

God, de eeuwige Zoon, wordt in de inleiding van dit Evangelie het Woord genoemd. Hij verschijnt als mens op de aarde en heeft bij ons gewoond. Wij, de gelovigen, hebben zijn grootheid gezien, Hij is vol goedheid en waarheid. Hij kwam om de liefde van God voor ons te laten zien. Hoe deed Hij dat? Door Zichzelf aan het kruis op te offeren en ons zo met God te verzoenen. God heeft zijn eigen Zoon niet gespaard, maar Hem omwille van ons allen prijsgegeven. Door deze overvloed van liefde worden we door het geloof met goedheid overstelpt. Laten we God danken voor zijn onbeschrijfelijke geschenk!

 

14 Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van goedheid en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader. 15 Van hem getuigde Johannes toen hij uitriep: ‘Hij is het over wie ik zei: “Die na mij komt is meer dan ik, want hij was er vóór mij!”’ 16 Uit zijn overvloed zijn wij allen met goedheid overstelpt. 17 De wet is door Mozes gegeven, maar goedheid en waarheid zijn met Jezus Christus gekomen. 18 Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is, die

aan het hart van de Vader rust, heeft hem doen kennen.

Joh.1:14-18

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 14:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Het licht schijnt in de duisternis.

Het licht schijnt in de duisternis.

 

Toen de Heer Jezus als mens hier op aarde kwam, wierp Hij licht op de mensen. Dat was een doorn in het oog van de vorst van de duisternis, de duivel. Hij probeerde het licht in zijn macht te krijgen door de Heer Jezus te verleiden. Dat is hem niet gelukt. Gelukkig maar. Bovendien hebben veel mensen Jezus niet willen zien als de Zoon van God. Zij hebben Hem niet aanvaard. Maar degenen die Hem wel ontvingen en in zijn naam geloofden, gaf Hij het voorrecht om kinderen van God te worden. Dat is genade van God. Laten we God danken voor zijn onbeschrijfelijke geschenk, zijn geliefde Zoon.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 19:47 Reageer op dit bericht Stuur door

BRIEF

BRIEF

 

Er ligt voor ons allemaal een 'brief' klaar. Het is voor ieder van ons dezelfde 'brief', hoe verschillend we ook zijn. Of we nu van lezen houden of niet. Of we gelovig zijn of niet. Die 'brief' ligt klaar, ook voor jou! En de afzender? Het is onvoorstelbaar, maar die afzender is God. En het gaat nog verder: Hij geeft je niet alleen deze 'brief', maar ook de hulp van zijn heilige Geest, zodat je samen deze 'brief' kunt lezen en begrijpen. Dat zou je persoonlijke begeleiding kunnen noemen, speciaal voor jou. De inhoud van de 'brief' is heel persoonlijk. In deze 'brief' stelt God Zich namelijk aan jou voor, omdat Hij ernaar verlangt dat jij Hem leert kennen, en dat jij zijn bedoeling met jouw leven leert zien.

 

Uit: Zo dichtbij

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 07:13 Reageer op dit bericht Stuur door

MET DE REDDERS KWAM HET LICHT IN DE DUISTERNIS

MET DE REDDERS KWAM HET LICHT IN DE DUISTERNIS

 

In oktober 2003 raakten in Rusland zesenveertig mijnwerkers bedolven toen een betonnen steunwand instortte en het water van een onderaards meer de dieper gelegen schacht in stroomde. De mijnwerkers konden weliswaar naar een hoger gelegen mijngang vluchten, maar het water steeg en de zuurstof daar op 800 meter diepte werd schaars. In totale duisternis en kou wachtten de opgesloten mensen op redding.

De psalmen in de Bijbel spreken ook over een dergelijke wanhoop en over de hoop en de zekerheid dat God ons redt. 'Trek mij uit het slijk, voordat ik wegzink, haal mij uit dit diepe water' (Psalm 69:15). 'U hebt mij doen zien veel ellende en nood - laat mij nu herleven, laat mij herrijzen uit de diepten van de aarde' (Psalm 71:20).

De Russische mijnwerker Wassili Andejew bad daar in de mijngang waar geen enkele uitweg meer mogelijk was, waar hij oog in oog met de hel was komen te staan, zoals hij vertelde. Ze lieten door geklop horen waar ze waren en uiteindelijk hoorden ze het geluid van boormachines dat dichterbij kwam. De redders groeven zich deels met hun handen door modder en los gesteente een weg naar de plaats waar de mijnwerkers vastzaten. 'Onvoorstelbaar,' zei de mijnwerker, 'toen met de redders het licht de duisternis binnenstroomde, dacht ik aan de verschijning van Jezus Christus en ik wist dat mijn gebeden daarboven als geklop door de Redder werd gehoord.'

Onvoorstelbaar: er is iemand door wie ik mij in de diepten van het leven weet vastgehouden. Ik mag bidden, aankloppen en hopen. Dan wordt er opengedaan: Christus, de Redder, is er! God brengt zijn Zoon, het licht van de wereld, mijn leven binnen. Hij komt bij mij, ruimt in mijn hart puin en rommel op, zoals schuld en tekortkomingen, en ik mag doorademen en opnieuw beginnen. Nood leert bidden en geloven. Jezus bevrijdt niet alleen uit de nood van het leven, maar ook van de eeuwige dood en brengt ons naar het paradijs van de eeuwigheid.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 10:50 Reageer op dit bericht Stuur door

ALLES GEBEURT VOOR ONS BESTWIL

ALLES GEBEURT VOOR ONS BESTWIL

 

Spurgeon, een bekende Engelse prediker die leefde rond 1850, vertelde het volgende verhaal:

'Bernard Gilpin, een gemeentestichter in Noord-Engeland, werd opgepakt vanwege ketterij en werd naar Londen gebracht voor de brandstapel. Op deze tocht viel hij van zijn paard en brak daarbij zijn been. Zijn begeleiders wisten dat het de gewoonte van christenen was om te zeggen: "Alles gebeurt voor ons bestwil." Spottend vroeg men hem: "En wat denk je nu, is dit ook voor je bestwil?" Met zachtmoedigheid antwoordde de man dat het uiteindelijk wel zo zou zijn. Ze zetten hun tocht voort, die door deze beenbreuk serieuze vertraging opliep. Toen ze in Londen aankwamen, was juist koningin Mary (Bloody Mary) gestorven en kondigden vrolijke klokken aan dat Elizabeth in haar plaats koningin was geworden. Deze koningin was de christenen goed gezind. Dus Gilpin kwam te laat om verbrand te worden. Hij had zijn been gebroken, maar juist dat deed hem aan de vuurdood ontsnappen.'

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 19:33 Reageer op dit bericht Stuur door

IK KAN NIET GELOVEN

IK KAN NIET GELOVEN

 

... dat de ontelbare zandkorrels ooit uit het NIETS zijn ontstaan;

... dat sneeuw en rijp er bij toeval zijn;

... dat een boom helemaal vanzelf groeit;

... dat het tere groen door niemand is bedacht;

... dat de eerste bloem ooit vanzelf bloeide;

... dat ieder wezen uit stof en toeval ontstond.

Alles wat de mens in zijn trots bouwt... vergaat toch te zijner tijd...

tenzij er iemand is die het onderhoudt en verzorgt.

Maar wie onderhoudt de aarde?

Wie...

... heeft zulke lange armen dat hij de bergen kan omspannen?

... heeft zo veel verstand dat hij het voedsel heeft uitgevonden?

... heeft zo veel fantasie dat hij de kleuren kon bedenken?

... vulde eens rivieren en meren met water?

... gaf de zon de kracht zonder welke alles sterft?

... verdeelde de tijd in zomer en winter, in dag en nacht?

Wie? HIJ!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 16:39 Reageer op dit bericht Stuur door

Werd ook niet Rachab, de hoer, rechtvaardig verklaard om wat ze deed?

Werd ook niet Rachab, de hoer, rechtvaardig verklaard om wat ze deed?

 

Een prostituee die in de Bijbel gerechtvaardigd genoemd wordt. En dat nog wel door haar daden...! Ze staat zelfs in de rij van geloofshelden, op één lijn met grote mannen als Abraham, Mozes, David, Samuel en de profeten. Begrijpt u dat?

God zag haar hart en vond daarin oprecht geloof in Hem. Ze durfde zich helemaal over te geven aan zijn genade, en verborg de spionnen van Jozua. Ze was ervan overtuigd dat God zijn volk leidde, en haar geloof in Hem betekende redding voor haar en haar familie, die allemaal schuilden achter het scharlaken koord op de dag van het oordeel.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 17:12 Reageer op dit bericht Stuur door

Ze waren niet bang voor het bevel van de koning.

Ze waren niet bang voor het bevel van de koning.

 

Betekent dit dat de ouders van Mozes helemaal niet bang waren voor de farao? Neem maar gerust aan van wel. Maar hun geloof in de Heer en het vertrouwen op Hem waren groter dan die angst. Dat gaf hun de moed om in te gaan tegen het bevel van de koning. Zij bedachten een slim plan dat ook helemaal verkeerd had kunnen uitpakken.

Wat we achteraf goed kunnen zien - en dat is ook een belangrijke les voor ons - is dat de geloofsdaad van een enkeling voor een heel volk van groot belang kan zijn. Want Mozes werd later door de Heer als leider van zijn volk aangesteld, toen Hij zijn volk uit Egypte voerde.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 17:13 Reageer op dit bericht Stuur door

Door zijn geloof bouwde Noach gehoorzaam een ark.

Door zijn geloof bouwde Noach gehoorzaam een ark.

 

Noach heeft een plaats gekregen in de eregalerij van geloofshelden. In zijn tijd was de aarde vol van geweld en onrecht. Is er iets nieuws onder de zon? Maar Noach had een goede reputatie: zijn tijdgenoten beschouwden hem als rechtschapen en onberispelijk. Wat was zijn geheim? Noach wandelde met God en gehoorzaamde zijn geboden. Hij liet zich niet ontmoedigen of intimideren door mensen die niet in God en het komende oordeel wensten te geloven. Hij bouwde gestaag verder aan de ark, jaar na jaar na jaar... een voorbeeld voor ons. Ook wij mogen wijzen op de Heer Jezus Christus.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 08:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Voorbeeldig geloof

Voorbeeldig geloof

11

1 Het geloof legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigt ons van de waarheid van wat we niet zien. 2 Om hun geloof werden de mensen uit vroeger tijden geprezen. 3 Door geloof komen we tot het inzicht dat de wereld door het woord van God geordend is, dat dus het zichtbare is ontstaan uit het niet-zichtbare.

4 Door zijn geloof had het offer dat Abel aan God bracht meer waarde dan dat van Kaïn. Over Abel wordt dan ook lovend gesproken als over een rechtvaardige – God zelf liet zich prijzend uit over zijn gaven –, en door zijn geloof klinkt zijn stem nog steeds, ook al is hij gestorven. 5 Door zijn geloof werd Henoch naar elders overgebracht, om niet te hoeven sterven; hij werd niet meer gevonden, omdat God hem had weggenomen. Hij stond immers al vóór zijn opneming bekend als iemand in wie God vreugde vond. 6 Zonder geloof is het onmogelijk God vreugde te geven; wie hem wil naderen moet immers geloven dat hij bestaat, en wie hem zoekt zal door hem worden beloond. 7 Door zijn geloof bouwde Noach, toen hem te kennen was gegeven wat er zou gebeuren, nog voordat dit voor iemand zichtbaar was, gehoorzaam een ark om daarmee zijn huisgenoten te redden. Zo veroordeelde hij de wereld en verwierf hij de gerechtigheid die voortkomt uit het geloof.

8 Door zijn geloof ging Abraham, toen hij geroepen werd, gehoorzaam op weg naar een plaats die hij in bezit zou krijgen, en hij ging op weg zonder te weten waarheen. 9 Door zijn geloof trok hij naar het land dat hem beloofd was maar hem nog niet toebehoorde. Samen met Isaak en Jakob, mede-erfgenamen van de belofte, woonde hij daar in tenten 10 omdat hij uitzag naar een stad met fundamenten, door God zelf ontworpen en gebouwd. 11 Door haar geloof ontving ook Sara, hoewel ze onvruchtbaar was gebleven en niet meer in de bloei van haar leven was, de kracht om een kind te verwekken, en wel omdat ze vertrouwde op degene die de belofte had gedaan. 12 Zo bracht één man, wiens kracht al gestorven was, zo veel nakomelingen voort als er sterren aan de hemel staan, ontelbaar als zandkorrels op het strand langs de zee.

13 Zij allen zijn in geloof gestorven; wat hun beloofd was zagen ze geen werkelijkheid worden, ze hebben slechts een glimp ervan begroet, en ze zeiden van zichzelf dat zij op aarde leefden als vreemdelingen en gasten. 14 Door zo te spreken lieten ze blijken op doorreis te zijn naar een vaderland. 15 En daarmee bedoelden ze niet het vaderland waaruit ze weggetrokken waren, anders waren ze daarheen wel teruggekeerd. 16 Nee, ze keken reikhalzend uit naar een beter vaderland: het hemelse. Daarom schaamt God zich er niet voor hun God genoemd te worden en heeft hij voor hen een stad gereedgemaakt.

17 Door zijn geloof kon Abraham, toen hij op de proef werd gesteld, Isaak als offer opdragen. Hij die de beloften had ontvangen, was bereid zijn enige zoon te offeren. 18 Terwijl er tegen hem gezegd was: ‘Alleen door Isaak zul je nageslacht krijgen,’ 19 zei hij bij zichzelf dat het voor God mogelijk moest zijn iemand uit de dood op te wekken, en daarom kreeg hij hem ook terug, bij wijze van voorafbeelding. 20 Door zijn geloof zegende Isaak Jakob en Esau, en hij dacht daarbij aan wat er in de toekomst zou gebeuren. 21 Door zijn geloof kon Jakob op zijn sterfbed de beide zonen van Jozef zegenen; daarna knielde hij neer, steunend op de greep van zijn stok. 22 Door zijn geloof sprak Jozef aan het eind van zijn leven al over de uittocht van het volk van Israël en gaf hij opdracht zijn gebeente dan mee te nemen.

23 Door hun geloof konden Mozes’ ouders hem na zijn geboorte drie maanden verborgen houden. Ze vonden hun kind erg mooi en waren niet bang voor het bevel van de koning. 24 Door zijn geloof weigerde Mozes, toen hij volwassen werd, aangesproken te worden als zoon van een dochter van de farao. 25 Liever werd hij even slecht behandeld als het volk van God dan dat hij vluchtig voordeel had bij de zonde; 26 omdat hij uitzag naar de beloning waardeerde hij de smaad van Christus hoger dan de schatten van Egypte. 27 Door zijn geloof verliet hij Egypte zonder angst voor de woede van de koning; hij volhardde, als zag hij de Onzienlijke. 28 Door zijn geloof liet hij het pesachfeest vieren, en de deurposten met bloed besprenkelen opdat de doodsengel hun eerstgeborenen geen haar zou krenken. 29 Door het geloof kon het volk door de Rode Zee trekken als over droog land; toen de Egyptenaren dat ook probeerden werden ze verzwolgen. 30 Door dat geloof vielen de muren van Jericho toen het volk er zeven dagen lang omheen getrokken was. 31 Door haar geloof ontving de hoer Rachab de verkenners gastvrij in haar huis en is ze niet met de ongehoorzame bewoners van haar stad omgekomen.

32 Wat valt hier nog aan toe te voegen? De tijd ontbreekt me om te vertellen over Gideon en Barak, Simson en Jefta, David en Samuel, en over de profeten, 33 die door hun geloof koninkrijken overwonnen, gerechtigheid lieten gelden, en kregen wat hun beloofd was; die leeuwen de muil toeklemden, 34 aan vuur de laaiende kracht ontnamen en ontkwamen aan de houw van het zwaard; die hun zwakheid krachtig overwonnen, in de oorlog machtige helden werden en vijandelijke legers op de vlucht joegen. 35 Vrouwen kregen hun doden terug doordat die uit de dood opstonden. Anderen werden gemarteld tot de dood erop volgde en wilden van geen vrijlating weten, omdat ze uitzagen naar een betere opstanding. 36 Weer anderen kregen te maken met bespotting en geseling, zelfs met arrestatie en gevangenschap. 37 Ze werden gestenigd of doormidden gezaagd, of stierven door een moordend zwaard. Ze zwierven rond in schapenvachten of geitenvellen, berooid, vernederd en mishandeld. 38 Ze doolden door verlaten oorden en

berggebieden en verscholen zich in grotten en holen onder de grond. Ze waren voor de wereld te goed. 39 Al deze mensen, die van oudsher om hun geloof geprezen worden, hebben de belofte niet in vervulling zien gaan 40 omdat God voor ons iets beters had voorzien, en hij hen niet zonder ons de volmaaktheid wilde laten bereiken.
Hebreeën 11

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Wie Hem wil naderen, moet immers geloven dat Hij bestaat.

Wie Hem wil naderen, moet immers geloven dat Hij bestaat.

 

Er is in deze wereld heel wat vaag religieus gepraat over 'het goddelijke in ieder mens', het Opperwezen, de Voorzienigheid, een Hogere Macht. Maar Gods Woord is niet vaag: heel concreet verhaalt de Bijbel van mensen die op deze wereld hebben geleefd en die God persoonlijk hebben gekend, en met Hem en voor Hem hebben geleefd. Zij geloofden, nee: zij wisten, dat Hij echt bestaat, omdat zij de bewijzen daarvoor in hun eigen leven hebben ondervonden. Beginnend met Abel zijn velen zelfs martelaren geworden voor het geloof, dat de zekerheid is van de dingen die men hoopt, en de overtuiging van de dingen die men niet ziet. God bestáát niet alleen, maar Hij is de Eeuwige, de Onveranderlijke, de Allerhoogste Heer.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 11:03 Reageer op dit bericht Stuur door

Zoek je geluk bij de HEER.

Zoek je geluk bij de HEER.

Psalm37:1-20

Vindt u het altijd gemakkelijk om blij te zijn? Onze omstandigheden zijn niet altijd even vrolijk: zorgen, ziekte, verdriet. We hebben soms maar weinig reden om blij rond te lopen.

En toch worden we opgeroepen om blij te zijn. Maar let op: we hoeven ons niet te verblijden in onze omstandigheden; die veranderen namelijk voortdurend. Als daar de bron van onze blijdschap in gelegen is... nee, we worden opgeroepen ons geluk bij de Heer te zoeken. Dat betekent dat u mag weten dat, hoe uw omstandigheden ook zijn, de Heer altijd bij u is en u zijn genade wil geven. Het betekent ook dat we onze focus moeten veranderen: kijk niet naar je omstandigheden - kijk naar Hém. Zie op naar de Heer, verwacht het van Hem en geniet van Hem: van zijn liefde, van zijn trouw, van al zijn goddelijke eigenschappen, heel de rijkdom van zijn Persoon. Daar veranderen uw omstandigheden niet door - maar uw hart verandert wel. Wie op Jezus ziet, die ervaart een diepe blijdschap, ondanks de omstandigheden.

Toen David deze psalm schreef, was hij al op leeftijd. Hij had in het leven rondgekeken, veel meegemaakt, en wijs geworden dichtte hij dit lied. Wees niet jaloers op wie kwaad doen, zegt hij; wij leven als gelovigen immers in een andere dimensie. Het gaat helemaal niet om aards, tijdelijk geluk: ons erfdeel zal voor eeuwig bestaan. Wij hebben zicht op de eeuwigheid, op de Eeuwige, en mogen daar in dit leven al van genieten. David raadt ons: vertrouw op de Heer (dat geeft zekerheid), zoek je geluk bij de Heer (dat geeft blijdschap), leg je leven in de handen van de Heer (dat geeft rust) en wacht op de Heer (dat geeft vrede). Wie dit ter harte neemt, leert het ware geluk kennen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 13:48 Reageer op dit bericht Stuur door

Wie BEN IK

 

Ik ben geboren in 1725 en ik stierf in 1807. De enige geloofsinvloed in mijn leven, voor zover ik mij herinner, kwam van mijn moeder, die ik maar tot mijn zevende jaar heb gekend. Toen zij stierf, was ik in feite een weeskind. Mijn vader hertrouwde en stuurde mij naar een strenge militaire school, waar ik door de zware training bijna een keer mijn rug heb gebroken. Ik kon het daar niet volhouden en ben op tienjarige leeftijd zeer opstandig weggelopen. Een jaar later, nadat ik had besloten me aan geen enkel onderwijs meer te onderwerpen, ging ik naar zee, erop hopend dat ik in mijn vaders voetsporen zou treden. Ik leerde in ieder geval hoe ik een schip moest navigeren. Meer en meer gaf ik mezelf over aan de duivel. Ik had besloten te zondigen zonder enige terughoudendheid, want het licht in mijn leven was uitgegaan. De dagen van mijn militaire dienstplicht brachten mij tot een nog grotere rebellie tegen alles wat met wet en regel te maken had. Ik deserteerde uit het leger, werd later gearresteerd als een misdadiger en heb verschillende keren publiekelijk een aframmeling van de politie gehad.

Na mijn gevangenisstraf ben ik op de vlucht gegaan naar Afrika. Ik had telkens gedachten aan zelfmoord. In Afrika zou ik in ieder geval ver weg zijn van ieder die mij kende. Ik sloot opnieuw een verdrag met de duivel om voor hem te leven. Ik kwam in aanraking met een Portugese slavenhandelaar, bij wie ik werkte tegen kost en inwoning. Zijn vrouw gaf mij te eten zoals aan een hond. Ik moest van de vloer eten en als ik weigerde sloeg ze me met een zweep. Ook daar vluchtte ik weer weg zonder een cent op zak. Aan de kust maakte ik een vuur in de hoop dat een schip mij zou opmerken. Dat gebeurde. Men dacht dat er goud, ivoor of slaven aangeboden zouden worden. Men nam mij desondanks aan boord. Men stond er van versteld dat ik in staat was het schip te besturen. Ik werkte een vrij lange periode op dit schip. Het vervoerde slaven. Vele malen was ik in doodsgevaar. Eens opende ik vaten rum en voerde de hele bemanning dronken. De kapitein liet mij zwaar geselen en smeet me voor lange tijd in het scheepsruim.

Op mijn grafsteen staat: 'Geboren in 1725, gestorven in 1807. Een loopjongen, eens een ongelovige en een losbol, een verzorger van slaven in Afrika, werd door de rijke genade van onze Here en Heiland, Jezus Christus, bewaard, hersteld, vergeven en aangesteld om het geloof te prediken, dat hij lange tijd had bestreden.' Ik wilde voordat ik zou sterven mijn levensverhaal in een lied vertellen. Dat lied werd wereldwijd een lofzang: 'AMAZING GRACE.' Mijn naam? John Newton.

 

Genade, zo oneindig groot,

dat ik, die 't niet verdien

het leven vond, want ik was dood

en blind, maar nu kan 'k zien.

Genade die mij heeft geleerd

te vrezen voor het kwaad.

Maar ook - als ik mij tot Hem keer -

dat God mij nooit verlaat.

Want Jezus droeg mijn zondelast

en tranen aan het kruis.

Hij houdt mij door genade vast

en brengt mij veilig thuis.

Als ik daar in Zijn heerlijkheid

zal stralen als de zon,

dan prijs ik Hem in eeuwigheid

dat ik genade vond.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 11:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Ook God zelf getuigde daarvan.

Ook God zelf getuigde daarvan.

 

Toen Jezus op aarde rondliep, heeft God vele malen de missie van zijn Zoon ondersteund. Driemaal klonk er een stem uit de hemel: 'Dit is mijn Zoon.' Op het gebed van Jezus werden mensen genezen, werden menigten gevoed, werden doden opgewekt. Na het sterven van Jezus gaf God het opperste getuigenis door Hem uit de doden op te wekken en verscheen Jezus aan honderden getuigen. Met zo'n goddelijke ondersteuning kan er aan de boodschap niet meer worden getwijfeld!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 12:25 Reageer op dit bericht Stuur door

VERDRIET HEBBEN MAG

VERDRIET HEBBEN MAG

 

Chuck Swindoll heeft eens gezegd: 'Ik betreur het belachelijke idee dat je geen verdriet hebt als je de Heer kent. Met mijn hele hart ben ik het daarmee oneens.'

Hij heeft gelijk. Denk maar eens aan Job.

We leren Job kennen als een godvrezend mens, wiens leven voorspoedig is. Dan stort Jobs wereld in. Hij verliest alles wat hij heeft en iedereen van wie hij houdt. Geen aankondiging, geen waarschuwing, gewoon een donderslag bij heldere hemel. We hebben er geen moeite mee ons in zijn verdriet in te leven.

Jobs daden schijnen vreemd. Hij scheurde de kleren die hij droeg en schoor zijn hoofdhaar af. Hij was verpletterd en hij deed niet alsof het niets te betekenen had. Hij gedroeg zich niet stoïcijns. Maar toen verheerlijkte hij God.

Job erkende God als zijn Heer toen hij zo vernietigend getroffen werd. Als wij zijn nederigheid zien, is hij een bemoediging voor ons.

 

Randy Becton

Uit: Troost voor elke dag

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 08:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Micha 6:8

De HERE heeft u laten weten wat goed is en wat Hij van u verwacht. Hij wil niet anders dan dat u eerlijk en rechtvaardig bent en uw best doet liefde te bewijzen en als een nederig mens leeft met uw God.

Micha 6:8

 

Wij dienen God niet omdat Hij naar ons pijpen danst, maar omdat wij vertrouwen hebben in de voorrang die Hij heeft in ons leven. Uiteindelijk moet Hij - zal Hij - bepalen wat het beste voor ons is.

 

James Dobson

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 17:04 Reageer op dit bericht Stuur door

WAAROP HET IN HET LEVEN AANKOMT

WAAROP HET IN HET LEVEN AANKOMT

 

Het komt er niet op aan gelukkig te zijn, maar anderen gelukkig te maken.

Het komt er niet op aan geliefd te zijn, maar lief te hebben.

Het komt er niet op aan te genieten, maar te delen.

Het komt er niet op aan je te handhaven, maar jezelf te verloochenen.

Het komt er niet op aan dat God onze wil doet, maar dat wij zijn wil doen.

Het komt er niet op aan een lang leven te hebben, maar dat ons leven de juiste inhoud heeft.

Het komt er niet op aan wat mensen van ons denken, maar wat God van ons denkt en wat wij voor Hem zijn.

Het komt er niet op aan dat we niet hoeven te lijden, maar dat het lijden zijn doel bereikt.

Het komt er niet op aan wanneer we sterven, maar of we bereid zijn God te ontmoeten.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 07:47 Reageer op dit bericht Stuur door

VREEMD

VREEMD

 

Vreemd, hoe moeilijk het is voor de mensen om het Goede Nieuws door te geven, maar hoe makkelijk het is om de laatste roddels verder te vertellen.

Vreemd, dat honderd euro zo veel lijkt als je naar de kerk gaat, maar zo weinig als je aan het shoppen bent.

Vreemd, dat het zo spannend is als de voetbalwedstrijd in de verlenging gaat, en hoe we zuchtend op ons horloge kijken als de kerkdienst langer duurt dan anders.

Vreemd, hoe mensen bij een concert dolgraag de voorste plaats willen, en zich in de kerk om een achterste plaats verdringen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 17:30 Reageer op dit bericht Stuur door

BIJBELSTUDIE

BIJBELSTUDIE

 

Hoe meer wij in het Woord van God lezen, hoe meer wij het Woord van God gaan liefhebben, en ernaar verlangen meer in het Woord te lezen. De bekende Amerikaanse Bijbelleraar Howard Hendricks zegt in dit verband vaak, dat onze houding tegenover Bijbelstudie drie fasen kent:

- de 'wonderolie'-fase: we bestuderen de Bijbel omdat het goed voor ons is, maar we genieten er niet echt van;

- de 'meergranen'-fase: we vinden Bijbelstudie droog en oninteressant, maar we beseffen dat het voedzaam is;

- de 'aardbeien met slagroom'-fase: we genieten volop van het Woord van God.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 17:01 Reageer op dit bericht Stuur door

GERED .

GERED .

 

Op een mooie dag zat ik in mijn kamer, toen ik plotseling een kind hoorde roepen. Op zich is dat niet zo ongewoon, want ik woon aan een pleintje waar veel buurtkinderen spelen. Een heerlijk geluid, deze kinderstemmen! Maar dit kind klonk anders, een beetje in paniek, en daarom dacht ik er toch goed aan te doen eens even te gaan kijken.

Buiten zag ik een meisje, ze was ongeveer vijf jaar oud schat ik, onder aan een dikke tak van een oude eik hangen. Ze had haar armen en beentjes om de tak geklemd, en zo hield ze zich angstvallig vast.

'Wat is er aan de hand, meisje?' vroeg ik haar. 'Ik durf er niet meer uit,' huilde ze. 'Ach toch, kom maar,' zei ik, en ik strekte mijn handen uit. Onmiddellijk liet ze de tak los, en ik zette haar veilig op de grond. Toen ging ze voor mij staan, keek mij aan en zei parmantig: 'Bedankt, meneer, héél erg bedankt!' - en wég was zij. 'Niet meer doen, hoor,' zei ik nog. Al rennende riep ze naar een ander kind dat onderweg was om hulp te halen: 'Het hoeft al niet meer, die meneer heeft mij gered!'Toen ik weer naar huis liep, zei ik: 'Bedankt, Heer Jezus, heel erg bedankt dat U mij hebt gered!'

Naderhand, opnieuw in mijn stoel, bedacht ik mij hoe ik in amper drie minuten tijd zes lessen had geleerd:

 

- Blijf roepen tot er redding komt!

- Erken je hopeloze situatie.

- Vertrouw je geheel toe aan je Redder.

- Bedank je Redder.

- Getuig van je Redder.

- Zondig voortaan niet meer.

 

Wat wil de Heer ons toch soms belangrijke dingen leren door alledaagse voorvallen!

 

Ik kan me niet herinneren dit meisje ooit eerder te hebben gezien, en na die tijd heb ik haar ook nooit meer gezien. Maar God heeft dit kind gestuurd om mij iets te leren - en misschien ook u.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 18:48 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

BIJBELSTUDIE

BIJBELSTUDIE

 

Hoe meer wij in het Woord van God lezen, hoe meer wij het Woord van God gaan liefhebben, en ernaar verlangen meer in het Woord te lezen. De bekende Amerikaanse Bijbelleraar Howard Hendricks zegt in dit verband vaak, dat onze houding tegenover Bijbelstudie drie fasen kent:

- de 'wonderolie'-fase: we bestuderen de Bijbel omdat het goed voor ons is, maar we genieten er niet echt van;

- de 'meergranen'-fase: we vinden Bijbelstudie droog en oninteressant, maar we beseffen dat het voedzaam is;

- de 'aardbeien met slagroom'-fase: we genieten volop van het Woord van God.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

HET WONDER IN MONTERREY .

HET WONDER IN MONTERREY .

 

Paloma ziet de bendeleden een voor een naar binnen komen vanuit de warme zon van Monterrey (Mexico) in haar kleine huis. Ze haalt diep adem als ze beseft in welke situatie ze zich bevindt. Paloma kent de vreselijke verhalen. Als de laatste gangster in haar woonkamer heeft plaatsgenomen, schraapt ze zachtjes haar keel. 'Vanavond,' kondigt ze haar gasten aan, 'gaan we iets leren uit het evangelie van Mattheüs.'

Nog geen twee jaar terug boezemde de buurt waarin Paloma woonde haar doodsangsten in. Als vrouw van middelbare leeftijd voelde ze zich weerloos in een gemeenschap vol haat, drugs, lust en geweld. Maar God deed een machtig werk aan het hart van Paloma! Hij gaf haar een verlangen om te evangeliseren, dat veel sterker was dan haar angst.

Door de kracht van de heilige Geest nodigde Paloma een aantal lokale bendeleden uit in haar huis. Via Bijbelstudies vertelde zij hun over de liefde en de vergeving die alleen Jezus Christus kan bieden. Het duurde niet lang of het gerucht verspreidde zich door de straten. Gedreven door nieuwsgierigheid kwamen meer jonge mannen luisteren naar de boodschap die de dappere vrouw te vertellen had. Elke week groeide het aantal aanwezigen. Soms blijven de Bijbelstudiedeelnemers worstelen met diepgewortelde verslavingen, ook nadat ze tot bekering zijn gekomen. Maar de voormalige bendeleden hebben een gebedsgroep gevormd om elkaar in alles te ondersteunen. Inmiddels heeft Paloma er een probleem bij: ze moet op zoek naar een locatie om de vijfenveertig tot vijftig ex-gangsters die iedere week voor Bijbelstudie komen, onder te brengen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 08:27 Reageer op dit bericht Stuur door

In deze hoop zijn we gered.

In deze hoop zijn we gered.

 

De essentie van geloven is hopen op iets dat we niet zien, maar dat we met stelligheid verwachten. Intussen wendt ook de mensheid om ons heen zich steeds meer tot allerlei religiositeit en spiritualiteit. De mensen zijn zich door alle aandacht voor de klimaatverandering pijnlijk bewust geworden van hun eigen beperktheid en vergankelijkheid. Door dergelijke problemen, maar ook door oorlogen en onderdrukking, zuchten wereldwijd gelovigen mee met de schepping vanwege alle zinloosheid. Maar de dag waarop de kinderen van God met de Heer Jezus aan de wereld geopenbaard zullen worden, komt snel dichterbij. Intussen roept de apostel Paulus ons op om te blijven volharden.

 

18 Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard. 19 De schepping ziet er reikhalzend naar uit dat openbaar wordt wie Gods kinderen zijn. 20 Want de schepping is ten prooi aan zinloosheid, niet uit eigen wil, maar door hem die haar daaraan heeft onderworpen. Maar ze heeft hoop gekregen, 21 omdat ook de schepping zelf zal worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt. 22 Wij weten dat de hele schepping nog altijd als in barensweeën zucht en lijdt. 23 En dat niet alleen, ook wijzelf, die als voorschot de Geest hebben ontvangen, ook wij zuchten in onszelf in afwachting van de openbaring dat we kinderen van God zijn, de verlossing van ons sterfelijk bestaan. 24 In deze hoop zijn we gered. Als we echter nu al zouden zien waarop we hopen, zou het geen hoop meer zijn. Wie hoopt er nog op wat hij al kan zien? 25 Maar als wij hopen op wat nog niet zichtbaar is, blijven we in afwachting daarvan volharden.

Rom.8:18-25

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 07:48 Reageer op dit bericht Stuur door

OVER DE GOEDE HERDER

OVER DE GOEDE HERDER

 

Enkele jaren ben ik herder geweest en leefde ik in de Veluwse natuur. Toch heb ik niet vaak over de Heer als herder gesproken. Ik was bang dat ik er dingen over zou zeggen die meer recht deden aan mijn eigen ervaring dan aan wat de Bijbel bedoelt. Maar inmiddels is de tijd rijp om mijn ervaring te verbinden aan het Bijbelse beeld.

Het woord 'herder' roept een gedachte van veiligheid op, maar in onze samenleving weten nog maar heel weinig mensen echt wat een herder is. In het land van de Bijbel is dat tot op heden meteen duidelijk.

 

Trouw is misschien wel de markantste trek die een herder aan de dag moet leggen. Hij is er altijd voor de schapen: overdag en 's nachts, in alle seizoenen en in alle omstandigheden. De herder is erbij als het moederschaap wordt gedekt, als het lam ter wereld komt, leeft jarenlang met de nieuwe boreling mee en is er tot het einde van de levensloop van het schaap. Trouw, levenslange trouw. God maakt Zichzelf aan Mozes bekend met de woorden: 'Een God die liefdevol is en genadig, geduldig, trouw en waarachtig (Ex. 34:6). De herder is verantwoordelijk voor het welzijn van de schapen. Hij zorgt voor de eerste levensbehoeften, zoals vers water, goed voedsel, een schone stal. Maar ook: preventie tegen kwalen en optreden tegen ziekten die soms een hele kudde treffen. Soms betekent dit voor de herder heel vies werk. Zoals het bekappen van de door ontsteking aangevreten hoefjes. Een herder zorgt ervoor dat de kudde gezond blijft. Zorg, levenslang zorg. 1 Petrus 5:7 zegt: 'U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want u ligt Hem na aan het hart.' Lees in dit verband ook eens Psalm 55.

De herder betekent veiligheid voor zijn schapen. Ze herkennen hem 's morgens aan zijn stem en lopen dan achter hem aan het veld in. De stem van een vreemde zullen ze zeker niet volgen. Schapen zoeken naar veiligheid, en die vinden ze bij de herder. Veiligheid, levenslang veiligheid.

Maar let op: het gaat om veiligheid in verbondenheid met de Herder. Psalm 23:4 zegt: 'Ik vréés geen gevaar.' Het gevaar is er wel, maar ik vrees het niet langer. Dat is geloofstaal... De herder weet van volhouden. In alle weersomstandigheden kunnen de schapen op zijn zorg aan. De vervelendste weerssituatie die herder en kudde in het open veld bedreigt, is wel het onweer. Intuïtief kruipen de schapen naar elkaar toe en zoeken zo bij elkaar dekking. De herder weet zelf getroffen te kunnen worden door een bliksemstraal. Wat moet hij doen bij onweer?

Niet weglopen om zijn eigen hachje te redden: de dieren willen zijn aanwezigheid dichtbij voelen. Bij onweer moet de herder op zijn post blijven en aan de grote Herder vragen om bewaring. Mijn ervaring is dat de grote Herder mij enkele malen werkelijk heeft bewaard voor het dreigende hemelvuur. Dat is geen prettige les, maar het maakt je achteraf wel dankbaar.

Psalm 29 is de onweerspsalm, en daar wordt onweer aangeduid als de Stem van God. Dus niet zomaar een toevallig natuurverschijnsel, maar Gods eigen geluid. En het slot van die indrukwekkende onweerspsalm luidt: 'De HEER zal zijn volk zegenen met vrede.' Shalom tegenover gedonder... De herder is een leider die vooruit kan kijken. 's Zomers in de hitte denkt hij al aan het voedsel dat in de komende winter nodig is. Hij pakt zijn gereedschappen en begint te hooien. De herder is ook een altijd zorgende figuur. Een zogende ooi drinkt in de lammerenperiode per dag minimaal tien liter water. De herder zorgt dat er dag en nacht vers water in de bakken staat. Maar juist in de winter is de watervoorziening een moeilijke zaak.

Ik was herder in de tijd dat we het water nog moesten oppompen uit een bron van 43 meter diep, waarna we het per tank en tractor moesten vervoeren. In een ijskoude nacht was ik eens vastgereden met een paar duizend liter hoognodig water. Ik kon niet anders dan in mijn eentje doorvechten om te zorgen dat het kostbare vocht zo snel mogelijk in de kooi terechtkwam. Het is me uiteindelijk wel gelukt, nadat allerlei wanhoopskreten door de Veluwse bossen hadden geschald. Maar opgeven? Dat kan gewoon niet. De herder is de persoonlijke garantie voor het welzijn van zijn schapen.

Een herder is ook een terreinverkenner: hij kent het graasterrein als zijn broekzak. Hij weet precies welke planten waar staan. Hij zorgt ervoor dat de schapen niet in het wilde weg gaan knabbelen, maar beheerst en volgens opzet. Ze mogen in de zomer niet alvast gaan eten van gewas dat ze juist in de winter extra hard nodig zullen hebben. De herder leidt het zo dat ze in de zomer nog niet bij zulk gewas kunnen komen. Hij is op zijn hoede om te voorkomen dat de schapen zich te goed gaan doen aan giftige planten. Hij weet waar deze staan en houdt de schapen daar vandaan. Hij voert de schapen langs een route met water, of met voldoende schaduw, zodat ze op de zomerse zandgronden niet oververhit zouden raken. Alles heeft hij in zijn route opgenomen. Zelfs het duistere dal hoort bij de weg die schapen met hun herder gaan. En in het dal van diepe duisternis is de Herder erbij...

 

(Uit: Reveil, maart 2007, door Sjoerd Stellingwerf)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 19:23 Reageer op dit bericht Stuur door

Allen die door de Geest van God worden geleid, zijn kinderen van God.

Allen die door de Geest van God worden geleid, zijn kinderen van God.

 

De heilige Geest is krachtig om ons levend te maken: het is de heilige Geest van God die Christus uit de dood heeft opgewekt. Met zijn goddelijke kracht kunnen we onze eigen wil weerstaan. God zoekt personen die Hem kunnen dienen en aanbidden. Mensen die Hem niet willoos als slaven dienen, maar die Hem liefhebben zoals een kind zijn ouders. De heilige Geest is ons daarbij behulpzaam. Toch blijven allerlei problemen en beperkingen bestaan. Deelhebben aan het opstandingsleven van Christus en straks in de hemel aan zijn triomf, betekent ook deelhebben aan zijn lijden.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 06:44 Reageer op dit bericht Stuur door

OP GOD VERTROUWEN

OP GOD VERTROUWEN

 

'Vertrouw op de HEER met heel je hart, steun niet op eigen inzicht' (Spreuken 3:5). Iedere gelovige mag op God vertrouwen in alle omstandigheden van zijn leven.

Nu is het één ding te erkennen dat wij op God moeten vertrouwen; dat ook werkelijk te doen, ook in moeilijke omstandigheden, is iets heel anders. Zolang wij nog sterk en flink zijn, vertrouwen we vaak meer op onszelf dan op God. Maar als wij oud en hulpbehoevend worden, kan dat anders zijn. Hoogbejaarde mensen hebben niet zo veel kracht meer in zichzelf waarop zij zouden kunnen vertrouwen. Meestal stellen zij dan hun vertrouwen meer op God.

Voor mensen, jong of oud, die op God vertrouwen geldt: 'Gezegend wie op de HEER vertrouwt, wiens toeverlaat de HEER is. Hij is als een boom geplant aan water, zijn wortels reiken tot in de rivier. Hij merkt de komst van de hitte niet op, zijn bladeren blijven altijd groen. Tijden van droogte deren hem niet, steeds weer draagt hij vrucht' (Jeremia 17:7,8).

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 06:51 Reageer op dit bericht Stuur door

WAT IK NIET KAN BEGRIJPEN

WAT IK NIET KAN BEGRIJPEN

 

Bij het lezen van de Bijbel komen we soms dingen tegen die we niet kunnen begrijpen. Dit bevestigt Gods woorden in de Bijbel: 'Mijn gedachten zijn hoger dan uw gedachten.'

Dr. Parker was een bekende predikant in Londen. Hij werd eens door iemand aangesproken met de opmerking: 'Het is voor mij een groot mysterie waarom de Heer Jezus nu juist Judas moest uitkiezen. Ik kan dat niet begrijpen. U wel?' Parker antwoordde: 'Ik zit met een nog veel groter raadsel. De ander werd heel nieuwsgierig, want dr. Parker was een heel geleerd man. Hij vroeg: 'Wat kunt u niet begrijpen? Wat is voor u een raadsel?' Parker antwoordde: 'Dat de Heer Jezus mij heeft uitgekozen, dat kan ik helemaal niet begrijpen.'

Niet alleen voor Parker, maar ook voor ons, die weten behouden te zijn voor de eeuwigheid, mag dit een reden zijn van voortdurende verwondering en ook een oorzaak van dankbare aanbidding.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 06:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Het geschenk van God is het eeuwige leven.

Het geschenk van God is het eeuwige leven.

 

Het woord 'geschenk', ofwel 'genadegave', geeft aan dat we het eeuwige leven niet kunnen verdienen. Uit genade die niets kost zijn we door God als rechtvaardigen aangenomen. Dan gaan we er vervolgens toch niet op los leven? We mogen nu proberen Gods liefde te beantwoorden door onszelf voor Hem te heiligen en Hem van harte te gehoorzamen. Dat is het punt dat er nu juist uitspringt: onderdeel van Gods genade is dat we niet meer aan de zonde onderworpen zijn, maar een overwinningsleven kunnen leiden, 'bezonnen, rechtvaardig en vroom', in afwachting van het geluk waarop wij hopen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lucky om 17:48 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van WAT JE AAN JEZUS GEEFT,BEN JE NIET KWIJT

↑ Terug naar de berichten