Berichten van 1 januari 2010 tot 31 december 2010

Jozef ging naar de stad van David.

Niet keizer Augustus of Herodus, de koning van Judea, noch Quirinius de stadhouder over Syrië, maar alleen de God van Abraham, Isaak en Jakob heeft de regie van het wereldgebeuren in zijn hand. God volvoert al zijn plannen. De machthebbers mogen allemaal geniale plannen bedenken om hun eigen macht zeker te stellen of uit te breiden, maar die in de hemel troont, lacht. De machtigen organiseren een wereldwijde volkstelling omdat God wil dat Maria in Bethlehem zal bevallen. Het bestuur van het gigantische Romeinse rijk is maandenlang, zo niet jarenlang, in rep en roer vanwege deze inschrijving. En dat alleen omdat God wil dat zijn Zoon geboren zal worden in de stad van David. Lucas schildert ons hoe God via het wereldgebeuren zijn doel bereikt. Het is uiterst komisch te zien hoe de machtigen en de groten der aarde alles doen om hun onderdanen te registreren. Zij onderwerpen hen, maken hen schatplichtig om gezag en macht over hen uit te oefenen en trachten daarbij hun persoonlijke belangen en positie te versterken. Zij hebben er geen idee van dat ze hiermee ongewild Gods doel dienen en daarmee uiteindelijk hun eigen graf graven. Jawel, koning Salomo zei het al: 'De mens stippelt zijn weg uit, maar de Heer bepaalt de richting die hij gaat.' Het maakt niet uit of je Augustus, Herodes, Quirinius, Jozef of Maria heet. God heeft de regie in handen van het politieke reilen en zeilen van regering en onderdanen, en blijft hen tegelijkertijd verantwoordelijk houden voor hun daden. Het is God die lang tevoren aankondigt wat nog gebeuren moet. Die uit het oosten een adelaar roept, uit een ver land een man die zijn plannen uitvoert, en redding brengt in Sion (Jesaja 46 vanaf vers 10). En dat begint in Bethlehem!

KERST EN DE STATISTIEK VAN DE SLACHTINGEN .

Een aantal medewerkers van een statistisch bureau zit de week voor Kerst samen te eten in een restaurant. Eén van hen houdt een toespraak om terug te kijken op het afgelopen jaar en hij doet dat op een originele manier. Het is bijna Kerst en hij vraagt zich hardop af hoe het kerstverhaal in de nationale statistieken opgenomen zou kunnen zijn. De wijzen uit het Oosten zouden misschien in de Statistiek Inkomend toerisme geteld zijn. Het kindje Jezus zou in de Bevolkingsstatistiek voorkomen. Zelfs aan het begin van de jaartelling maakt hij onderdeel uit van een volkstelling (van keizer Augustus) en van het geslachtsregister dat door Joden wordt bijgehouden. De spreker gaat verder. Hij noemt de os en de ezel en vraagt aan de aanwezigen in welke statistiek deze dieren geteld zouden kunnen zijn. Het antwoord van een van de tafelgenoten is, tot hilariteit van de aanwezigen: 'Statistiek van de Slachtingen'. Met Kerst voor de deur is dat niet zo'n vreemd antwoord... Wij kennen het Kerstverhaal zoals het in de Bijbel staat. De os en de ezel komen er niet in voor. Het is dus ook niet waarschijnlijk dat zij in de Statistiek van de Slachtingen zouden terechtkomen. Voor de fijnproevers onder ons. De os en de ezel worden genoemd in het boek Jesaja dat circa 800 jaar voor de geboorte van Christus is geschreven. De tekst is: 'Een rund herkent zijn meester, een ezel kent zijn voederbak, maar Israël mist elk inzicht, mijn volk leeft in onwetendheid' (1:3). Die voederbak komt ook voor in Lucas 2 en vormt de verbinding tussen de ezel en de geboorte van Christus.

Wij kennen ook het Paasverhaal zoals het in de Bijbel staat. Daaruit blijkt dat de enige uit het Kerstverhaal die wél in de Statistiek van de Slachtingen zou kunnen voorkomen, het kindje Jezus is. Het is een schokkende, maar Bijbelse gedachte. In het boek Jesaja wordt voorzegt dat Christus als een lam geslacht zou worden voor de zonden van zijn volk. Letterlijk staat er: 'Om onze zonden werd Hij doorboord, om onze wandaden gebroken' (53:5).

De Bijbel beschrijft uitgebreid het lijden van de Heer Jezus. Er zijn vier evangeliën geschreven waarbij van verschillende kanten wordt beschreven hoe de Heer op het kruis is gestorven. Filmmakers hebben geprobeerd dit lijden op film vast te leggen. Wie de film The Passion of the Christ heeft gezien, heeft een beeld van wat er op het kruis is gebeurd. Ik geloof in de Heer Jezus en ik weet dat Hij voor mijn overtredingen heeft geleden en is gestorven. Ik geloof ook dat Hij is opgestaan uit de dood.

Op aarde zijn er allerlei statistieken en er zijn ook bevolkingsregisters. De Bijbel spreekt over een bevolkingsregister in de hemel (het boek van het leven van het Lam). Mensen die in dat register staan, hebben de Heer Jezus aangenomen als hun Heer en behoren tot die hemelse bevolking. Zoals wij ons kunnen afvragen hoe het Kerstverhaal in de statistieken terecht zou komen, zo kunnen wij ook stilstaan bij de vraag hoe wij in die hemelse statistiek terecht kunnen komen. Ik ben ingeschreven in het boek van het leven van het Lam. En jij? Het register is nog geopend.

GOD DOET HET ANDERS

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik (en heel wat Joden in Jezus' tijd) zou verwacht hebben dat de Koning van het universum geboren zou zijn in een paleis - een plaats die overeenkomt met zijn stand. Hij zou geslapen hebben tussen wiegenlakentjes van extra fijn Egyptisch katoen, en zijn hoofd zou gerust hebben op een donzen kussentje met zijden sloop. De mobile boven zijn wieg zou beslist vervaardigd zijn van fonkelende edelstenen: witte diamanten, rode robijnen, blauwe saffieren en groen emerald. En alle hooggeëerde mensen in de samenleving zouden een bezoekje brengen aan deze prachtig versierde kinderkamer om Hem te aanbidden.

Maar zo heeft God het niet gedaan Jezus werd geboren in een vieze, stinkende, afkeer wekkende schuur. Hij werd niet tussen schone lakentjes gelegd maar in een kribbe - een voerbak vol snot en kwijl van dieren en hun half opgegeten etensresten. Hij werd niet verwelkomd in de wereld door grote leiders, door regeerders, overheidsbeambten en andere leden van de club van Lexusrijders. Hij werd begroet door een groep onaanzienlijke herders. Ja, maanden later kwamen er drie koningen of wijze mannen uit het oosten. Maar niemand had er ook maar een idee van wie zij waren.

Ziet u het plaatje? Jezus kwam niet naar de aarde om zich te vereenzelvigen met de rijken, de succesvollen en de invloedrijken. Hij kwam in de wereld als een pauper. Hij kwam de wereld niet binnen in het comfortabele huis van zijn ouders, en zelfs niet in de veiligheid van een ziekenhuis. Hij kwam terecht op de aller nederigste plaats, in de allereenvoudigste omstandigheden. God verborg het mysterie van het koninkrijk in de levens van de meest behoeftigen.

Uit: Rode letters, zilte tranen, Tom Davis

DEZE BRIEF IS VOOR JOU...

Ik schrijf je deze brief omdat je de moeite waard bent!

Ik zag je gisteren nog toen je met je vrienden praatte.

Ik heb de hele dag gewacht, want Ik hoopte dat je ook met Mij wilt praten.

Soms zie je er zo verdrietig uit, zo alleen...

Dat doet Mij pijn, want Ik weet hoe jij je voelt.

In de tijd dat Ik op aarde was,

heb Ik het moeilijker gehad dan jij het ooit zult hebben.

Tweeduizend jaar geleden heb Ik voor jou gekozen.

Ik heb voor jou gekozen omdat jij belangrijk voor Mij bent.

Zo belangrijk, dat Ik de prijs heb betaald voor jouw fouten en tekortkomingen,

toen Ik daar aan het kruis hing tussen hemel en aarde.

Ik was door God verlaten, zodat jij weer bij Hem kunt komen.

Ik heb mijn leven gegeven om jou te kunnen redden.

Na drie dagen ben Ik weer opgestaan en heb Ik de dood overwonnen,

zodat jij het eeuwige leven kunt krijgen

. Ik weet dat tweeduizend jaar een lange tijd is en Ik kan me goed voorstellen dat het moeilijk is om te geloven wat Ik voor jou heb gedaan.

Toch is het zo! En dat probeer Ik je te vertellen door wat je om je heen ziet, in de blauwe lucht en het groene gras.

En Ik probeer het je te vertellen als Ik je omhels met warme zonnestralen.

Roep Me... Praat alsjeblieft met Me...

Vertel Me waar je mee zit.

Ik kan je helpen!

Als je voor Mij kiest, kan Ik je fouten en tekortkomingen vergeven.

Als je voor Mij kiest, kun je het eeuwige leven krijgen.

En dat is een leven zoals het leven bedoeld is.

Neem me aan als Koning van je hart en Ik zal je mijn liefde geven.

Ik zal je zo veel liefde geven dat je die kunt uitdelen aan anderen.

Ik zal je troosten als je verdriet hebt en je hart laten zingen als je blij bent.

Kies voor Mij!

Ik heb al voor jou gekozen!

Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Ik ben de enige weg tot de Vader.

Ik hoef niet alles te begrijpen, als ik Zijn hand maar vast mag grijpen.

Geduld is: God God laten zijn.

In de hemel is er geen sprake van paniek, daar zijn alleen plannen.

Mijn kruis is daar waar de wil van God en mijn eigen wil elkaar ontmoeten.

God zal je nergens brengen waar Zijn genade je niet kan dragen.

Verlossing is gratis - God dienen kost alles

Bedroeven van de Heilige Geest is:

Zijn plannen met ons leven dwarsbomen en Hem niet alle ruimte geven.

En heilige is iemand die Gods licht uitstraalt.

DE ZON CENTRAAL

We zijn geschapen om de heerlijkheid van God boven alle dingen te kennen en te koesteren. Als we die schat inruilen voor beelden, wordt alles op zijn kop gezet. De zon van Gods heerlijkheid is geschapen om te schijnen als het middelpunt in het zonnestelsel van onze ziel. En als dat het geval is, worden alle planeten van ons leven in de juiste baan gehouden. Maar als de zon verplaatst wordt, vliegt alles uit elkaar. De genezing van de ziel begint, als de eer van God wordt teruggebracht naar zijn schitterende centrale plaats.

Uit: Jezus zien en ervaren ...en intens van Hem genieten, John Piper

VRIJ

Vrij van angst

is weten wie morgen in handen houdt

Vrij van falen

is weten met wie je opnieuw mag beginnen

Vrij van onzekerheid

is weten wie altijd dezelfde blijft

Vrij van schuld

is weten wie de prijs heeft betaald voor vergeving

Vrij van zonde

is weten wie groter is dan de verleiding

Vrij van zorgen

is weten wie alle antwoorden kent

Vrij van obsessies

is weten wie mijn ware 'ik' kan bevrijden

Vrij om te worden

wie Jezus wil dat ik zou zijn

Rob Frost

WANDELEN MET HEM

Op een mooie zomerdag was ik met mijn dochter op bezoek in een soort pretpark. Toen we in de rij stonden voor een van de attracties, hoorde ik een man vragen: 'Weet iemand waar deze rij naartoe gaat?' De man naast hem zei: 'Ik heb geen flauw idee.' Ik grinnikte om hun kennelijke onwetendheid, maar toen realiseerde ik me dat ik zelf ook niet wist waar de rij voor was.

Het maakte me trouwens niets uit. Het was een 'vader-en-dochterdag' en we hadden het samen gezellig. Het was niet belangrijk waar we naartoe gingen, het ging er om dat we samen uit waren.

Ik moest denken aan wat we noemen 'wandelen met de Here'. Zijn we zo in beslag genomen door wat we meemaken in het leven dat we vergeten om blij te zijn dat we elke dag met Hem samen zijn?

Henoch, een gelovige uit het Oude Testament, 'wandelde met God, driehonderd jaar' (Gen. 5:22). En toen wandelde hij weg van de aarde in Gods tegenwoordigheid zonder de dood te zien (Hebr. 11:5).

We weten niet hoe onze levensweg zal zijn, maar we kunnen genieten van de reis als we met de Here wandelen: 'Ik wandel in het licht met Jezus...'

(ON)DANKBARE KINDEREN

Als je kinderen krijgt, kom je heel je leven niet meer los van het feit dat je vader of moeder bent geworden. Ook al zijn ze misschien zelf al op middelbare leeftijd: ze blijven je kinderen. Natuurlijk vinden we het fijn dat onze kinderen een goede baan krijgen. Maar als die goede baan of positie ertoe leidt dat dat kind zich af gaat zetten tegen het milieu waar het uit komt, en maar heel weinig meer thuiskomt of zich misschien zelfs voor ons schaamt, dan doet dat ons verschrikkelijk pijn. Het geeft het gevoel dat je alles hebt gedaan wat je kon, het kind heeft ervan geprofiteerd en wil nu liever niet teveel meer met je te maken hebben.

God is onze Vader, en net als aardse vaders blijft Hij dat voor eeuwig. Hij zorgt voor ons en heeft alles voor ons overgehad, zelfs zijn Zoon. Hij heeft Zich er niet voor geschaamd ons zijn kinderen te noemen. Het past ons niet te denken dat wij onze talenten zelf verdiend hebben en het wel zonder Hem af kunnen. Wat Hij zo graag wil, is dat we eens glimlachen van dankbaarheid in de wetenschap dat wij de beste Vader hebben die er is. Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen ... ook onze talenten.

Schenk Hem vandaag eens zo'n dankbare glimlach, dat is Hij toch wel waard?

DE MENS HEEFT EEN ZIEL

De materialist zegt: 'Maak u geen zorgen over uw ziel. U hébt geen ziel.' De vrijdenker voegt er aan toe: 'Met de dood is alles voorbij.' De mens die vanuit zijn gevoel redeneert, zegt: 'God is veel te goed om iemand naar de hel te sturen.' De religieuze mens zegt: 'U hebt geen moord begaan, u hebt niet gestolen, u hebt uw best gedaan. God zal het wel goed maken met u.'

Maar wat zegt God? De mens heeft een ziel die verloren kan gaan. Dat is wat de Bijbel noemt: 'Zijn ziel verliezen' of: 'Zijn ziel erbij inboeten' of: 'Schade lijden aan zijn ziel.' Alle rijkdom van deze wereld moet de mens bij zijn dood achterlaten, maar zijn ziel, zijn geest, blijft eeuwig bestaan. Die ziel moet in de eeuwigheid voor God verschijnen, om uit zijn mond het eindoordeel te horen. God wil u graag redden. Uw ziel is Hem alles waard: daarom gaf Hij zijn eigen Zoon

DUIF EN EIGENAAR

Als een duif een eigenaar heeft en hij wordt ergens losgelaten, zal hij altijd rechtstreeks terugvliegen naar zijn eigen huis. Bij de doop van de Heer Jezus, toen de hemel openging, vloog de Duif (de heilige Geest) naar zijn huis (de Heer Jezus). En ook nu nog komt de heilige Geest wonen in ieder mens die Hij herkent als zijn thuis. (Zie Handelingen 5:32; 1 Korintiërs 6:19,20.)

NIET BEZORGD VOOR DE DAG VAN MORGEN

Een arme vrouw moest hard werken om de kost te verdienen. Toch was zij een blijmoedig christen. Op een dag zei een vriendin die alles van de sombere kant bekeek, tegen haar: 'O, Nancy, het is mooi voor jou dat je zo gelukkig bent. Maar je moet ook nuchter zijn en eens denken aan de toekomst. Denk je eens in dat je ziek wordt en niet meer kunt werken. Of veronderstel dat de baas waar je nu werkt gaat verhuizen en je geen werk meer hebt. En neem eens aan dat er niemand meer is die nog werk voor je heeft. Stel je eens voor dat...' 'Stop', riep Nancy, 'ik veronderstel nooit dingen die in de toekomst zouden kunnen gebeuren. De Heer is mijn Herder en ik weet dat mij niets zal ontbreken. Weet je, al die veronderstellingen van jou maken je eigen leven somber. Je kunt beter stoppen met je zorgen te maken over dingen die kunnen gebeuren. Je moet leren helemaal op de Heer te vertrouwen.' Iemand heeft het zo gezegd: 'Ik maak me geen zorgen voor de dag van morgen, de Heiland zal ook morgen voor me zorgen. Wat ik vandaag van de Heer verwacht, is zijn genade en zijn kracht.'

Sta op Here! o God, hef uw hand op.

Deze psalm begint met een klacht, maar eindigt met bemoedigende woorden en zelfs aanbidding. Ertussenin spreekt de psalmdichter eerlijk naar God uit wat er in hem leeft. De hoogmoedige houding van de goddeloze mensen rondom hem stuit hem tegen de borst, en hun voorspoed doet hem pijn: ze bekommeren zich totaal niet om Degene aan Wie ze alles te danken hebben, en toch gaat het hun zo enorm voor de wind. God bestaat voor hen niet, en hun vooruitgang hebben ze uitsluitend aan hun eigen kunnen te danken. Nog erger is dat ze hun laagste instincten zonder remming botvieren: ze hebben het voorzien op de zwakke en keren zich tegen degene die er al ellendig aan toe is.Toch ziet God dat alles. Hij merkt het onrecht op en vergeet het niet. Dat is ook in 2010 zo. Soms lijkt God ver weg en verbergt Hij Zich voor ons. Maar de zwakke mag zich op Hem verlaten, en ervan overtuigd zijn dat Christus Koning is voor eeuwig. Ooit zal alle hoogmoed verstommen, als zijn koningschap zichtbaar wordt. Christus zal regeren totdat alle vijanden van God aan Hem onderworpen zijn. Wij zien dat nu nog niet, maar geloven dat wat God beloofd heeft werkelijkheid zal worden.

God laat soms moeilijke dingen in ons leven toe. Dingen die we niet begrijpen. Maar we mogen ermee naar God gaan. Hij begrijpt ons. Hij wacht altijd op ons, in voorspoed en tegenspoed. Hij wil ons vertroosten als wij het moeilijk hebben. Zo komen we dichter bij Hem dan voorheen. De 'zwakke' weet dat hij God nodig heeft. De Heer bemoedigt de zwakke in zijn hart en geeft hem een vrede die meer waard is dan alles wat de wereld biedt. Wanneer wij denken dat wij sterk zijn, wanneer het ons voor de wind gaat, zijn we geneigd op onze eigen krachten te vertrouwen. Dat is niet goed. Het is veel beter om in het bewustzijn van eigen zwakheid naar God te gaan. Dan kan Hij zijn kracht aan ons laten zien. Dezelfde kracht die de Heer Jezus uit de doden opwekte, is er ook voor ons, als wij ons voor God openstellen.

ERNSTIGE DINGEN? MORGEN!

Eeuwen geleden leefde in Griekenland koning Archias. Hij was een heel egoïstisch man, die alleen voor zijn eigen plezier leefde en weinig of niets gaf om de noden van zijn volk. Velen haatten hem en ten slotte werd er een complot gesmeed om hem te doden. Archias wist niets van dat complot, maar hij had een vriend in Athene. Die hoorde ervan en besloot hem te waarschuwen. Hij schreef de koning een brief waarin hij hem waarschuwde voor het gevaar. Ook gaf hij hem advies hoe hij aan het gevaar kon ontsnappen. De brief liet hij haastig wegbrengen door een boodschapper. Archias was juist bezig een groot feest te vieren toen de boodschapper kwam. Omdat hij helemaal van Athene was gekomen met een belangrijke brief, mocht hij meteen bij de koning komen. Hij zei: 'Majesteit, de man die u deze brief stuurt, vraagt u dringend hem direct te lezen, want het gaat om heel ernstige dingen.' Maar de koning was niet in de stemming om de brief te lezen. Niet vermoedend wat erin stond, legde hij de brief lachend weg en zei: 'Ernstige dingen? Morgen! Toen ging hij door met feest  vieren

Helaas voor Archias kwam er voor hem geen morgen meer. Het plezier eindigde plotseling en droevig. Midden in het lawaai van het feest werd er een aanslag op de koning gepleegd en werd hij gedood.

Misschien leef je ook een leven van pret en plezier? Je geniet van het leven en leeft toe naar de feestjes na je werk? Maar om je ziel bekommer je je niet en je denkt net als koning Archias: 'Ernstige dingen? Morgen!' Maar stop! Misschien is er voor jou geen morgen. Vandaag kan je laatste dag op aarde zijn. Wat gebeurt er als God dan tegen je zou zeggen, net als eens tegen een rijke man: 'Dwaas, in deze nacht zal je ziel van je worden afgeëist!' Je houdt niet van ernstige dingen? Zonder twijfel zal satan proberen je deze waarschuwing te laten vergeten. Maar God stuurt je deze boodschap van liefde en een middel om aan het oordeel te ontkomen. Dat middel is de Heer Jezus, die stierf op het kruis. God biedt je vergeving aan door het geloof in de Heer Jezus. Neem deze waarschuwing serieus en zeg niet als Archias: 'Ernstige dingen? Morgen!'

EN TOCH...

Mijn grootvader was een ouderwetse boer met een gemengd bedrijf. Je weet wel, een ren vol kippen, een kot vol varkens, een stal met koeien en daarnaast wat landbouwgrond. Van alles genoeg, maar toch net niet zoveel dat hij het niet kon bijbenen. Toen ik hem eens vroeg waarom hij twee paarden had, legde hij mij uit dat hij zoveel land had, dat het te veel was voor één paard. Ik keek hem aan met vragende ogen, een kind van acht was ik. Hij legde uit dat hij niet één paard al het werk wilde laten doen. Soms gebruikte hij ze om de beurt, soms samen voor één werktuig zodat ze de last konden delen. Ik keek nog eens naar de dieren en bedacht dat ze het goed hadden bij mijn opa.

Later kwam de intensieve veeteelt. Het vee kwam in kale doorloopstallen te staan, paarden werden vervangen door tractoren die harder konden werken en dieper konden ploegen. Als men opa vroeg hoe hij al deze dingen vond, dan zei hij dat de tijd verder ging en hij uit de tijd was. Totdat hij een keer zag dat er koeien met zwerende hoeven stonden in een kale stal waar niets aan werd gedaan. Toen werd het hem te veel en kwam hij tot de uitspraak dat de mens de schepping niet waard is We kunnen niet terug naar de jaren vijftig, maar wat we wel kunnen doen, is zorgen dat we weer een gezonde kijk krijgen op dat wat ons is gegeven. Want hoewel we denken dat alles ons toebehoort, gaat het wel om de schepping van God. Een schepping die nu zucht onder de gevolgen van alles wat er verkeerd is gegaan, maar die in de toekomst nieuw zal zijn. Ik las in Habakuk dat ik, ook al is er geen bloeiende vijgenboom, geen druif aan de wijnstok en wordt er geen olijf meer geplukt of geven de akkers geen voedsel, staat er geen schaap meer in de kooi en geen koe meer in de stal, mag juichen in God, want Hij is onze bevrijder. Ik vond het wel erg grote woorden. Stel je voor dat je stallen leeg zijn en alles doods is? Ben je je dan bewust van de God die jouw persoonlijke Bevrijder wil zijn? Want alleen dan zul je iemand zijn die de nieuwe hemel en de nieuwe aarde zal zien. De grondslag voor de toekomstige bevrijding van de aarde werd gelegd in het offer van de Zoon van God. Ik besef nu weer hoe veelomvattend dit offer was voor de hele schepping.

DEZE BRIEF IS VOOR JOU...

Ik schrijf je deze brief omdat je de moeite waard bent!

Ik zag je gisteren nog toen je met je vrienden praatte.

Ik heb de hele dag gewacht, want Ik hoopte dat je ook met Mij wilt praten.

Soms zie je er zo verdrietig uit, zo alleen...

Dat doet Mij pijn, want Ik weet hoe jij je voelt.

In de tijd dat Ik op aarde was,

heb Ik het moeilijker gehad dan jij het ooit zult hebben.

Tweeduizend jaar geleden heb Ik voor jou gekozen.

Ik heb voor jou gekozen omdat jij belangrijk voor Mij bent.

Zo belangrijk, dat Ik de prijs heb betaald voor jouw fouten en tekortkomingen,

toen Ik daar aan het kruis hing tussen hemel en aarde.

Ik was door God verlaten, zodat jij weer bij Hem kunt komen.

Ik heb mijn leven gegeven om jou te kunnen redden.

Na drie dagen ben Ik weer opgestaan en heb Ik de dood overwonnen,

zodat jij het eeuwige leven kunt krijgen.

Ik weet dat tweeduizend jaar een lange tijd is en Ik kan me goed voorstellen dat het moeilijk is om te geloven wat Ik voor jou heb gedaan.

Toch is het zo! En dat probeer Ik je te vertellen door wat je om je heen ziet, in de blauwe lucht en het groene gras.

En Ik probeer het je te vertellen als Ik je omhels met warme zonnestralen.

Roep Me... Praat alsjeblieft met Me...

Vertel Me waar je mee zit.

Ik kan je helpen!

Als je voor Mij kiest, kan Ik je fouten en tekortkomingen vergeven.

Als je voor Mij kiest, kun je het eeuwige leven krijgen.

En dat is een leven zoals het leven bedoeld is.

Neem me aan als Koning van je hart en Ik zal je mijn liefde geven.

Ik zal je zo veel liefde geven dat je die kunt uitdelen aan anderen.

Ik zal je troosten als je verdriet hebt en je hart laten zingen als je blij bent.

Kies voor Mij!

Ik heb al voor jou gekozen!

Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Ik ben de enige weg tot de Vader.

SHALOM OF SALAAM

Het zijn beide woorden met een diepere betekenis dan alleen maar vrede. Het zijn beide ook religieus en politiek geladen woorden. Shalom is vrede voor Jeruzalem, een vrede die politiek van betekenis is voor Israël. Salaam is verbonden met de Dar el Salaam, de vestiging van een islamitisch rijk. Vrede onder de voorwaarden van een religie of een sterk ideologische politieke overtuiging. Ik ga voor de vrede, dat is duidelijk. Wie niet? Alle Israëliërs, alle moslims gaan voor vrede, hún vrede. Ik ga voor de vrede van God in mijn hart. Heel persoonlijk. Een vrede die gelooft, geneest, vergeeft, tegemoetkomt en geen politieke of religieuze belangen heeft te verdedigen. De vrede van God die alle verstand te boven gaat. Niet de vrede van een oorlogsgod, maar van de Vredevorst!

STA STIL!

Stilstaan oogst bij ons geen bewondering.

Stilstaan roept bij ons associaties op met: in de file staan (en je ergeren); stagnatie in de vooruitgang; 'stilstaan is achteruitgaan'.

Ik vermoed dat dit mede komt door de cultuur waarvan we deel uitmaken. Onze omgeving houdt ons vrijwel permanent voor dat we slechts dan meetellen als we steeds verder omhoogkomen op de maatschappelijke ladder, als we steeds meer macht, invloed en status verwerven, als we steeds verder en langer op vakantie kunnen gaan, als we over een steeds grotere financiële reserve beschikken, als we... als we...

Steeds hoger, steeds verder, steeds sneller. Dat roept de omgeving mij en u toe!

En de prijs? Herkent u het volgende?

- Ik ben zo moe.

- Ik voel me zo leeg.

Ik herken het wel!

Is er een mogelijkheid om aan deze wurggreep te ontsnappen?

Ook op het 'christelijk erf' kunnen we het zo druk hebben. Wat dat betreft hebben we een 'druk geloof'. We moeten van onszelf (of van anderen) hieraan deelnemen, dat doen, daar belangstelling voor hebben.

Bij ons thuis hangt op een prikbord de volgende uitspraak: 'De grootste troef van de duivel is een volle agenda.' Als ik dat lees, zeg ik tegen mezelf: 'Pas op dat er tijd overblijft voor het onderhouden van je relatie met de Heer!' Dat gaat niet vanzelf. Daarin moet je investeren.

Hoe dat gaat? Sta stil en let op Gods wonderen! Wie even nadenkt, kan zich tal van wonderen van God voor de geest halen, zowel in zijn omgeving als in zijn eigen leven. Denk daar in alle rust en stilte over na en dank onze machtige God en Vader voor de wonderen die Hij heeft verricht!

Het is mij goed, dat ik verdrukt ben geweest.

Het hart, het innerlijk van een mens, is te vergelijken met een glas helder water, met op de bodem een laagje zand. Het blijft helder, wanneer dat water niet of bijna niet beweegt. Maar het water vermengt zich met het zand, wanneer er flink aan het glas wordt geschud. Het gevolg is een glas vol modderige brij. Wij hebben nauwelijks in de gaten wat er leeft op de bodem van ons hart, wanneer ons leven rustig voortkabbelt en er zich geen al te grote problemen voordoen. Zolang niemand ons besteelt, over ons roddelt of ons iets in de weg legt, lijkt alles mooi en helder. Maar het leven van een mens kabbelt zelden jarenlang rustig voort. Soms wordt er flink aan ons leven geschud; we raken werkeloos, worden ziek, of mensen strijken ons tegen de haren in. Vaak blijkt er dan op de bodem van ons hart zelfzucht, hoogmoed en afgunst te leven. In alle hevigheid komen deze dingen dan soms naar boven. Paulus noemt zulke uitingen in Galaten 6 'de werken van het vlees'. Zoals we onze vrienden pas echt leren kennen wanneer er problemen zijn, zo leren we ook onszelf beter kennen wanneer er problemen zijn - wanneer we door omstandigheden door elkaar worden geschud. Onze kwetsbaarheid en zwakheid, maar ook onze zondigheid, is dan pijnlijk voelbaar.

Het zijn omstandigheden waarin we onszelf tegenkomen, maar ook zijn het omstandigheden waarin we genoodzaakt worden om op God te vertrouwen. We leren niet alleen onszelf beter kennen, maar ook God. Wij blijken dan klein en zwak te zijn, maar God groot en machtig. De dichter van Psalm 119 had door de verdrukking heen God lief gekregen. 'Het is mij goed, dat ik verdrukt ben geweest, opdat ik uw inzettingen zou leren. De wet van uw mond is mij beter dan duizend stukken goud en zilver.'

Dank U wel, Heer,

voor de rust van de slaap.

We mogen weer beginnen:

thuis, op het werk, op school.

We zwermen weer uit,

ieder naar de plek

waar we worden verwacht.

Bewaar ons te midden van het verkeer.

Mogen we zelf voorzichtig zijn

en anderen niet in gevaar brengen.

Laat ons zó ons werk doen

dat U er plezier in hebt.

Houd uw handen

zegenend over ons allen uitgebreid

en doe ons elkaar

vanavond weer ontmoeten.

We gaan opgewekt

de dag tegemoet

in de naam van de Vader, de Zoon

en de heilige Geest.

Amen.

Psalm 121:5,8

Ds. C. van de Velde

VAN BINNEN

Echte aanbidding is 'aanbidding in Geest en in waarheid'. Het is van binnen op je knieën gaan en de waarheid van je leven tegenover God uitspreken. Het gaat God niet om een bepaalde plek buiten, het gaat Hem om een bepaalde houding van binnen. Waarheid van binnen, een eerlijk en open hart.

Uit: Nooit meer dorst, Margriet Terlouw-Steenbeek

HEER, GEEF ONS...

... een leider zoals Mozes, die weigerde een zoon van Farao's dochter genoemd te worden en er de voorkeur aan gaf te doen wat God wilde.

... een minister van sociale zaken zoals Jozef, die kennis had van God en een oplossing voor een hongersnood had.

... predikers zoals Petrus, die niet bang was de mensen recht in de ogen te zien en te zeggen: 'Bekeert u, opdat uw zonden worden uitgedelgd.'

... moeders zoals Hanna, die om een zoon bad en bereid was hem aan God terug te geven, in plaats van zich aan hem vast te klampen.

... artsen zoals Lukas, die zich niet alleen om het lichaam bekommeren, maar hun patiënten ook van Jezus vertellen, opdat hun ziel gered wordt.

... de God van de Bijbel, in plaats van de intellectuele god, die het product is van onze verbeelding en gedachten.

Ware liefde is gericht op een ander. Ze brengt een diep verlangen om die persoon gelukkig te maken, zijn behoeften en verlangens te vervullen en zijn belangen te behartigen. Ware liefde kan het best omschreven worden als onzelfzuchtig in alle aspecten, zelfs wanneer de relatie een persoonlijke opoffering vergt.

Zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid, maar verblijdt zich met de waarheid; alles verdraagt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verduurt zij. De liefde vergaat nooit.

1 Kor. 13:6-8

'WIJ ZIEN HET NIET VAN BOVENAF'

Deze woorden sprak een kennis van ons uit toen we (zij, mijn vrouw en ik) tijdens onze korte vakantie op Terschelling over de Boschplaat liepen.

Lopen over de Boschplaat vraagt om wat aanpassingen: er is een geen goed voetpad; je loopt over een smal, hobbelig paadje. Maar het is wel een heel mooie omgeving: prachtige, ongerepte natuur.

Op een gegeven moment werd het pad vrij smal en op een 'splitsing' liepen mijn vrouw en ik over het linker pad door. Onze kennis koos ervoor haar weg via het rechter paadje te vervolgen. Ze ging ervan uit dat beide paden op een gegeven moment weer bij elkaar zouden komen.

Nadat we een poosje gescheiden hadden opgetrokken, verliet ze toch haar 'eigen' pad maar weer, en voegde zich dwars door de vrij hoge begroeiing weer bij ons.

En wat schetst onze verbazing? Ongeveer vijftig meter verderop kwamen de beide paden toch weer bij elkaar. Wij konden dat vanaf 'ons niveau' niet zien. Van bovenaf zou dat natuurlijk wel zichtbaar zijn geweest. Dat bracht haar tot de hierboven geciteerde uitspraak Een paar passen na deze woorden stonden we weer stil. Onbedoeld had zij een belangrijke geestelijke les gegeven.

Het kan zo zijn dat de wegen van mensen, groepen of gemeenschappen uit elkaar gaan lopen. Blijft de scheiding in stand of komt er een moment dat de wegen weer bij elkaar komen? Vaak weten wij dat niet. Wij zien de uitkomst niet. Onze horizon is daarvoor uiterst beperkt.

Onze Vader, die in de hemel is, 'ziet alles van bovenaf'. Hij ziet het moment wel waarop wegen (soms) weer bij elkaar komen. Voor zijn kinderen geldt, dat het Vaderhuis in ieder geval de plaats is waar een einde aan de scheiding komt.

Veelal vraagt Hij niet meer van ons dan dat wij aan zijn hand blijven doorlopen. Aan de hand van Hem die 'alles van bovenaf ziet'.

ONRUSTIG IS ONS HART

Wat zijn wij, vergeleken met onze voorouders uit de zeventiende eeuw, rijk geworden. Wij bezitten niet alleen veel van wat zij vurig verlangden maar niet konden krijgen, maar hebben zoveel meer aan gemakken en voorrechten die zij helemaal niet kenden. Je zou eigenlijk mogen veronderstellen, dat wij gelukkiger, tevredener en rustiger zouden zijn. Maar dat blijkt helemaal niet het geval te zijn. Op ons is het gezegde van toepassing: 'Het bezit van een zaak is het einde van het vermaak.' De vervulling van een wens laat nieuwe verlangens geboren worden en nooit is ons begeren verzadigd. Er is geen tijd geweest waarin zoveel mensen door een onrustig leven een hartinfarct kregen als in onze tijd. Dat is op zichzelf weer een bron van onrust en een reden om rusteloos uit te zien naar een oplossing van dat probleem. Zou de oorzaak van dit alles niet zijn dat een mens niet rustig en tevreden kan worden door allerlei dingen die wel aangenaam zijn, maar geen bevrediging geven voor de diepste behoeften van zijn ziel? Ieder mens wil leven! Als aan de voorwaarden om te leven niet is voldaan, zal het dagelijks brood onze eerste zorg zijn. Is dat geen probleem meer, dan willen we graag gemakkelijker leven, vervolgens aangenamer, daarna luxueuzer en ten slotte is geen wens meer te groot. Maar bij dit alles blijft ons hart onbevredigd. Als alle wensen vervuld zijn, blijven we nog dezelfde mensen met een verlangen naar liefde, naar rust voor het geweten, en naar een doel dat echt bevredigt. Er ontbreekt je iets als je God niet kent. Er is in je leven iets dat niet overeenstemt met je bestemming. Je bent namelijk gescheiden van God en mist de gemeenschap met Hem. Je verlangt naar gerechtigheid en liefde. Je bestemming op aarde is de dood, terwijl je geschapen bent om te leven. Hoe kun je dan geluk vinden in uiterlijke lapmiddelen? Augustinus zei: 'Onrustig is ons hart, totdat het rust vindt in God.' God gaf zijn Zoon voor mensen die Hem nodig hebben. Wie in Hem gelooft, vindt rust, vindt vrede met God, ontvangt reiniging van zonden en eeuwig leven. Keer terug tot God, de bron van het leven. Dan vind je echte rust!

Geloofd zij de Here, de God van Israël.

Het laatste gedeelte van Psalm 106 geeft een opsomming van de zonden van Israël toen zij in het beloofde land waren. Het is een treurig relaas over zondige relaties met de oorspronkelijke bewoners van het land, van afgodendienst, van mensenoffers en van bloedschuld. De Here moest hen daarom met zijn straffen tegenkomen en hen ten slotte laten wegvoeren naar Babel. Was dat het einde van het volk van God? Nee, we lezen: 'Maar als Hij hun benauwdheid zag, dan dacht Hij aan zijn verbond en was hen goedertieren(barmhartig).' Dan waren hun onderdrukkers hen genadig. Toch was dat niet de uiteindelijke redding waar heel Israël op wachtte. Wanneer zal Israël verlost worden van zijn vijanden en het Duizendjarige Vrederijk binnengaan? Als het volk schuld zal erkennen met de woorden van vers 6 uit deze Psalm: 'Wij hebben gezondigd, evenzeer als onze vaderen, verkeerd gedaan, goddeloos gehandeld.' En vers 47: 'Verlos ons, Here, onze God, verzamel ons uit de volken, opdat wij uw heilige naam loven, ons beroemen in uw lof.' De hele schepping wacht hierop. Omdat Israël tijdelijk door God op non-actief is gezet, is het evangelie voor alle mensen. Als God in de toekomst zijn volk weer zal accepteren, zal dit voor de wereld zijn alsof doden weer levend worden. Er zal een geweldige lofzang losbarsten van Israël en alle volken: 'Looft de Here, want Hij is goed, want zijn goedertierenheid is tot in eeuwigheid.' Wat zegt deze toekomstverwachting je? Ben je evenals Israël van God afgedwaald en kies je je eigen weg? Weet dan dat die uitloopt op je eeuwige ondergang. Erken voor God je zonden, alles wat er in je leven mis is en Hij zal je horen. In Christus Jezus neemt Hij je aan en vergeeft Hij al je zonden. Hij gaf zijn eigen Zoon over in de dood op het kruis, om je alles te kunnen vergeven en je tot zijn geliefd kind te maken. Neem nu de beslissing van je leven. Bekeer je en geloof: Jezus stierf voor mij. Nu en eeuwig zul je dan zeggen: Geloofd zij de Here. Amen, Halleluja!

DE HANDTEKENING

Het is zondagmorgen, half vijf. Ik word wakker van een koorzang van vogels en in de vijver achter het huis kwaakt de enige kikker die er in zit. De week die achter ons ligt, is erg druk geweest en ik zou het heerlijk gevonden hebben nog een uurtje of drie te kunnen slapen, maar het geluid van buiten dringt zo door dat dat niet meer lukt. 'Het heeft geen zin om je te ergeren,' zegt men dan, en dus doe ik een poging om rustig te blijven en te luisteren naar de geluiden van buiten. Als je dan met aandacht luistert, ga je weer heel anders denken. In dit hele koor van vogelgeluiden is er niet één afzonderlijk te onderscheiden en toch zijn ze allemaal één voor één gemaakt. Ze zijn eigenlijk stuk voor stuk allemaal kunstwerkjes. Het is vaak onvoorstelbaar dat uit zo'n klein lijfje zoveel geluid kan komen. Mijn gedachten worden erbij bepaald dat er zoveel liederen zijn die spreken van de schoonheid van de schepping en dat ook wij mensen eigenlijk kunstwerken zijn. Opeens wordt het prachtige gezang verstoord door onrust en door elkaar lopende geluiden. Ik probeer te ontdekken waardoor dat komt, maar het trekt me niet zo aan het bed uit te gaan en te gaan kijken. Later op de morgen, bij het ontbijt, ontdek ik dat er een vlaamse gaai in de tuin zit, die probeert de nesten die er nog zijn leeg te roven. En met een zucht moet ik erkennen dat deze vogels allemaal wel kunstwerken zijn, maar dat je wel kunt zien dat over al deze kunstwerkjes een vloek ligt. Ach, en dan hoeven we echt niet alleen bij de vogels te blijven. Want de hele schepping zucht immers naar vrede. Het lijkt eigenlijk het meest op een prachtig schilderij. De hand van de Meester is nog wel zichtbaar, zijn handtekening staat nog net leesbaar onderaan in de hoek, maar er ligt een dikke grauwsluier overheen. Zo mooi als het eens was en bedoeld is, is het niet meer

Ook u en ik zijn een deel van dat schilderij. En je verbaast je er soms over wat mensen doen om die grauwsluiers weg te halen. Ze gaan in de weer om zichzelf beter zichtbaar te maken met emmers vol dure middelen die van alles beloven en veel geld kosten. Zo nu en dan lijkt een middel te helpen, een vooraanstaande positie, een belangrijke titel, rijkdom, een opvallende bezigheid. Maar na een tijdje moet je toch constateren dat het niet voldoende is geweest en je weer net zo grauw dreigt te worden als de andere dingen om je heen. En ook al is je lichaam een kunstwerk, laten we eerlijk zijn, kwaaltjes hebben we allemaal, en niet alleen aan de buitenkant. Ons denken is soms vergiftigd door afgunst, haat of bitterheid. Ons handelen is ook lang niet wat het moet zijn. Kortom, ons schilderij heeft eigenlijk zijn waarde verloren. Maar in de hoek staat nog wel de handtekening van de Meester, misschien wel niet al te goed meer zichtbaar, maar het blijft een Meesterwerk. Het is dus belangrijk om een goede restaurateur te vinden, die alles weer schoonmaakt en het schilderij op zijn volle waarde terugbrengt. En ik heb er een gevonden. Het is de Zoon van de Meester. Hij zag ons staan op dat schilderij. Maar Hij kende de stijl van zijn Vader, haalde ons naar voren en ontdekte nog vaag de handtekening in de hoek. Nee, Hij gebruikte geen schoonmaakmiddelen zoals wij die kennen. Hij gebruikte zijn eigen bloed om het schilderij te reinigen en bracht daarna een nieuwe laag aan. Die laag haalde Hij uit een heel grote bus, waarop het woordje 'Vergeven' stond. En opeens kwamen we voor de dag, onze kleuren kwamen veel beter uit en de contouren werden beter zichtbaar. Maar we ontdekten ook dat ieder die schoongemaakt was, persoonlijk een handtekening had ontvangen. Zijn we dan nu waar we wezen moeten? Nee, dat moge duidelijk zijn. We staan nog op de zolder van de wereld, waar het stoffig is en we elke dag weer even afgestoft moeten worden. Maar er komt een dag dat we op reis gaan en worden opgehangen op een plek waar geen stof en vuil is, waar de vloek is verdwenen. Tot dan is het nodig op de zolder van de wereld te wachten. Nee, geen doelloos wachten. Het is de bedoeling dat de handtekening zichtbaar blijft onder de laag van vergeving die is aangebracht. Zo kunnen we laten zien Wie wij toebehoren. Het verdient misschien nog niet altijd de schoonheidsprijs, de zolder is immers stoffig. Maar als we zijn schoongemaakt met het juiste middel en de handtekening zichtbaar is, zijn we een Meesterwerk dat ooit een plek krijgt bij de Meester Zelf

WORDT VERVOLGD

Houdt u van vervolgverhalen? Laten we zeggen dat u een artikel leest in een tijdschrift. U komt aan het gedeelte waar de held in het water springt om zijn verdrinkende geliefde te redden. Dan wordt u in spanning gelaten door de woorden: 'Wordt vervolgd!' Op de grafsteen van een man die in Christus ontslapen was, stonden de woorden: 'Wordt Boven vervolgd.' Ja, dit leven is alleen maar het eerste hoofdstuk van het boek des levens. Of dat hoofdstuk lang of kort is, het is niet het eind, maar het wordt vervolgd. Voor de gelovige zal het vervolgd worden in de hemel bij de Heer. Er is geen onderbreking tussen de hoofdstukken - u hoeft niet te wachten tot de volgende maand om de volgende episode te horen. Hoofdstuk twee volgt zonder onderbreking op hoofdstuk één. Het wordt dadelijk vervolgd, want 'als wij ons verblijf in het lichaam verlaten, nemen wij onze intrek bij de Heer' (2 Kor. 5:8).

Hoe zal het volgende hoofdstuk voor u zijn? Het zal vroeg of laat geschreven worden, hetzij in de hemel, hetzij in de hel. Uw geschiedenis 'zal worden vervolgd', maar waar?

God zij ons genadig en zegene ons.

Genade en zegen zijn twee begrippen die heel nauw verbonden zijn met het kennen van de Here God. Genade houdt in dat God ons iets schenkt dat wij helemaal niet verdienen, waar wij geen aanspraak op kunnen maken en dat wij uit onszelf nooit zouden kunnen verkrijgen. Zegen is dat wat goed voor ons is. In het begin schiep God alle dingen, uiteindelijk ook de mens. En God zag alles wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed (Gen. 1:31). Alles wat God ooit gemaakt heeft, draagt het stempel van zijn goedheid. Maar kort na de schepping moeten wij al vaststellen dat de mens het goede van God verdorven heeft en weggevlucht is voor God. De mens is bang geworden voor God. Nog steeds zien wij om ons heen hoe de mensen proberen in dit leven geluk te vinden. Zolang een mens echter ver van God blijft, is hij verstoken van het goede. Gelukkig mogen wij opmerken dat God nog steeds zijn goedheid blijft bewijzen aan alle mensen, zowel goeden als slechten. Maar het ware geluk zullen wij slechts ontdekken, wanneer wij in geloof terugkeren tot de God die ons geschapen heeft, en erkennen dat Hij de bron is van alle goede gaven (Jak. 1:17). Want de echte zegen van God is Hem te leren kennen in de persoon van Jezus Christus. In Christus zijn wij gezegend met alle geestelijke zegeningen die God heeft. Buiten Hem is geestelijk niets goeds te vinden; in Hem vinden wij alle goede dingen. Hoe kunnen wij daaraan deel krijgen? Niet door eigen inspanning of verdienste, maar door de rijke genade van God. Hij heeft er Zelf voor gezorgd dat deze rijkdom aan zegeningen het deel worden van allen die door het geloof hun toevlucht nemen tot Jezus Christus en in Hem geloven.

OP SCHOOT

'Verstild ben ik en gerust;

geborgen als een kind bij zijn moeder

zo ben ik, als een kind.'

(Psalm 13:2 Willibrordvertaling)

Kort geleden lazen we deze psalm aan tafel. Het hierboven weergegeven vers sprak mij aan. Ongetwijfeld hebt u het wel eens gezien: een kind dat vol vertrouwen 'wegkruipt' bij zijn vader of moeder en kort daarna in de armen van een van zijn ouders in slaap valt. Het is een heel bekend beeld. Ik vind dit zelf een van de meest vertederende beelden. Het maakt het hart van kinderen, maar ook van volwassenen week. De psalmist heeft dit beeld voor ogen als hij denkt aan zijn relatie met God. In zijn omstandigheden kruipt hij als hij ware weg in de armen van God. Hij weet geen beter plekje om te schuilen. Ik hoop dat u en ik deze rustgevende plek vaak zullen zoeken en weten te vinden.

'Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven' (Mattheüs 11:28).

TOEGANGSTICKET VOOR DE HEMEL?

Onlangs hoorde ik van een begrafenis. De overledene had een soort dubbelleven geleid. Op zijn werk was hij een brave ambtenaar die te midden van de andere ambtenaren misschien wel een beetje uit de toon viel, maar toch nog redelijk op al die ambtenaren leek. In zijn vrije tijd was hij een hartstochtelijk supporter van een gerenommeerde voetbalvereniging met een beruchte supportersschare. Op de begrafenis waren beide groepen, de ambtenaren en de supporters, aanwezig. Vertegenwoordigers van beide groepen mochten het woord voeren. De ambtenaar sprak over de vijftien jaar dat zij collega's waren geweest en haalde herinneringen op aan hun samenwerking. De supporter haalde ook herinneringen op, zoals dat zij onlangs nog samen in Antwerpen waren gearresteerd bij relletjes rond een voetbalwedstrijd.

De grafkist was geschilderd in de kleuren van de voetbalvereniging. Over de kist lag een clubvlag. Op een bepaald moment werd aan alle aanwezigen gevraagd om op te staan om samen het clublied van de vereniging te zingen. Op de kist lag een ticket voor de eerstkomende wedstrijd, dat door de plaatselijke politici als risicowedstrijd werd aangeduid. Was dit omdat hij het ticket niet meer nodig had? Was het omdat men in een voetbalhemel geloofde?

Wat voor soort ticket neemt u mee als u komt te overlijden? Hebt u een ticket voor de hemel? Bestaat er wel zoiets als een ticket voor de hemel? Het antwoord op de laatste vraag is: 'Ja en nee'. Het antwoord is 'ja', want de hemel gaat voor een mens open omdat Iemand de toegangsprijs heeft betaald. Die toegangsprijs voor de hemel is onmetelijk hoog: het bloed van de Zoon van God. De Bijbel laat zien dat een mens alleen in de hemel kan komen door het bloed van de Heer Jezus. Hij stierf op het kruis van Golgotha. Wie in Hem gelooft, heeft eeuwig leven.

Een mens kan uit zichzelf niet in de hemel komen. Sommige mensen denken dat zij door goede werken te doen in de hemel kunnen komen. Zo'n mens lijkt op iemand die meent zonder een kaartje het stadion binnen te kunnen gaan, omdat je in de week ervoor een keer een balletje hebt getrapt. Geen suppoost die daarin trapt Bestaat er wel zoiets als een ticket voor de hemel? Het antwoord is ook 'nee'. Er is geen briefje dat wij bij ons sterven kunnen meenemen. Wij zijn ook geen supporters die naar een wedstrijd komen kijken.

Wie gelooft in de Heer Jezus, wordt een volgeling van Hem, een christen. Een christen is geen supporter die wekelijks een voorstelling in een kerk meemaakt, een soort godsdienstig vermaak, en daarna een week lang zijn eigen leven leidt. De hemel is ook geen plaats waar mensen eeuwig vermaakt worden. Een christen is actief bezig in de dienst van de Heer Jezus. Een christen luistert naar wat de Heer Jezus zegt en gehoorzaamt Hem.

Een christen is in dat opzicht beter te vergelijken met een beroepssporter dan met een supporter. De beroepsvoetballer is de hele week bezig met voetbal. Zo is het met een christen ook. Hij is de hele week bezig met zijn passie: het dienen van de Heer Jezus. En als een christen komt te overlijden, gaat hij of zij door met zijn passie: het dienen van de Heer Jezus..

HIGHLANDER

Een aantal jaren geleden ging er een film in premiëre onder de titel 'Highlander'. Het verhaal is gebouwd rondom het verhaal van de zogenaamde onsterfelijken. Mensen die niet kunnen sterven. Ze kunnen alleen gedood worden als ze worden onthoofd. Vanzelfsprekend zijn er goeden en slechten. De grootste slechterik probeert zijn soortgenoten allemaal om te brengen, om zo als enig overgebleven onsterfelijke uiteindelijk de macht over de wereld in handen te krijgen. Vanzelfsprekend is er ook een held. De film neemt ons mee in die strijd tussen goed en kwaad. Interessant is daarbij dat die strijd zich afspeelt vanaf de Middeleeuwen tot in de twintigste eeuw en dat je zo eigenlijk heel de geschiedenis van Europa de revue kunt laten passeren. Want in alle belangrijke gebeurtenissen kun je je hoofdpersonen weer laten optreden. Op de een of andere manier is dat thema van onsterfelijkheid succesvol gebleken. Tot mijn verbazing zag ik dat het niet bij die ene bioscoopfilm is gebleven; er is zelfs een tv-serie van gemaakt. Naar een aflevering heb ik gekeken. Het overtrof mijn ergste verwachtingen. Het verhaaltje stelde niet veel voor. In feite waren er maar vier spelers die meededen, plus een tiental figuranten. Het kwam allemaal neer op de vraag wie nu in staat was wie te onthoofden. Tenslotte was dat de enige manier om een tegenstander uit te schakelen. Dus werden op de meest vreemde momenten in het verhaal ineens ouderwetse zwaarden onder mantels vandaan gehaald. Want de onsterfelijken mogen dan in alles met hun tijd meegaan - ze rijden in een auto en gaan naar de disco - maar als de onderlinge vetes moeten worden uitgevochten, lijkt de tijd te hebben stilgestaan en moet men elkaar als de drie musketiers te lijf. Ik heb me afgevraagd wat mensen ertoe brengt naar zoiets te kijken. Eigenlijk kan ik maar één goede reden bedenken: We willen allemaal onsterfelijk zijn, we zijn allemaal bang voor de dood en daar speelt dit verhaal een beetje op in. Het zijn de belevenissen van mensen die hebben wat wij allemaal zouden willen hebben, onsterfelijkheid, maar hun levens blijken toch niet zo prettig te zijn. Dat troost ons dan weer. Onsterfelijk zijn is blijkbaar ook niet allesNu is er ook nog een andere vorm van onsterfelijkheid. Daar hebt u vast wel van gehoord. Die onsterfelijkheid heeft te maken met het in de herinnering van de mensen voortleven. Van de Beatles wordt bijvoorbeeld gezegd dat ze onsterfelijk zijn. Hun muziek wordt nog steeds veel gedraaid. Ook kunstenaars als Michelanchelo zijn onsterfelijk. En sommige schrijvers ook. Hun boeken worden door de eeuwen heen gelezen en gewaardeerd.

Soms kom je mensen tegen die op die manier onsterfelijk lijken te zijn. Mensen die door hun leven, hun werk en door hun invloed echte lichtende voorbeelden voor anderen zijn. Bijna iedereen kan er wel een paar opnoemen. Alleen weet je nooit helemaal zeker of je het bij het rechte eind hebt. Zo heeft president John F. Kennedy heel lang gegolden als een van die mensen die aanspraak konden maken op onsterfelijkheid. Totdat we erachter kwamen dat hij eigenlijk een heel ordinaire rokkenjager is geweest. En laten we ook niet vergeten hoe bepaalde wereldleiders door hun eigen propaganda-apparaat bijna als super-mensen zijn neergezet. We hoeven alleen maar aan Stalin of Mao te denken.

Hoeveel mensen hebben niet geloofd dat het werkelijk heel bijzondere en nobele mensen waren. Maar ze zijn onherroepelijk van hun voetstuk gevallen. Het bleken bijzondere mensen te zijn, maar dan niet omdat ze zo edel en grootmoedig waren, maar omdat ze zo wreed en karakterloos waren. In zekere zin zijn ze inderdaad onsterfelijk, niemand zal ze de komende tientallen jaren vergeten. Maar de herinnering zal beslist niet positief zijn. Mensen vallen altijd verschrikkelijk tegen. Onsterfelijk zijn we geen van allen.

Gelukkig is er wel Iemand die werkelijk onsterfelijkheid bezit. En die nooit zal tegenvallen. God, inderdaad, over Hem heb ik het. Hij bezit alleen de onsterfelijkheid. Waar mensen altijd op de een of andere manier tegenvallen, is dat bij Hem nooit het geval. Zijn tederheid en liefde zijn niet gespeeld. Zijn innerlijke kracht en gerechtigheid zijn helemaal in harmonie met de rest van zijn wezen. Jezus, heeft zijn leven op het spel gezet om ook aan mij een nieuw, eeuwig, leven te kunnen geven. Dat is nog eens wat anders dan altijd maar te blijven voortsukkelen met die verkeerde karaktertrekken van me. Highlander, 't mocht wat. Dat verhaal verbleekt toch totaal bij dat van ieder willekeurig kind van God?

'ZO BEN IK'

Je hoort het nog wel eens: 'Zo ben ik' of: 'Zo ben ik nu eenmaal.' Daarmee voert men in de regel een algemeen excuus aan voor zijn/haar optreden of spreken. Meestal schuilt achter deze woorden zoiets als: 'Je moet me maar nemen zoals ik ben!' Of dit terecht is, daar wil ik het nu niet over hebben. Volgens mij valt er wel iets op af te dingen.

De hierboven genoemde drie woorden komen ook voor in Psalm 131 (Willibrordvertaling). Psalm 131 heeft drie verzen. De eerste twee luiden:

Heer, ik draag mijn hart niet hoog,

mijn ogen steken niet van trots;

ik ben niet uit op grootse daden

die mijn kracht te boven gaan.

Verstild ben ik en gerust;

geborgen als een kind bij zijn moeder,

zo ben ik, als een kind.

Deze verzen heb ik voor in mijn agenda geschreven. Waarom? Omdat ik niet altijd zo ben.

Ik ben niet altijd zo 'gerust'. Als ik onrustig word of ben, dan lees ik graag deze verzen. Ik vertrouw me dan toe aan Degene die mij rust kan en wil geven.

Zo is Hij!

ENGELEN

God heeft zijn engelen opdracht gegeven voor ons te zorgen en ons te beschermen.

Zie je het grote contrast tussen ons kleine kwetsbare mensjes en de kracht van engelen?

Er zit iets teders in het feit dat zij ons op hun handen zullen dragen. Als wij buiten Gods wegen om God op de proef stellen en kijken of Hij wel te vertrouwen is, dan is dat fout. Jezus weigert dat, wanneer de satan Hem uitdaagt van de tempel te springen. God had Hem niet de opdracht gegeven om te springen. Bovendien, Jezus weet dat God te vertrouwen is. Hij hoeft Gods betrouwbaarheid niet te bewijzen. Hij twijfelt niet aan Gods almacht. Als Hij het niet doet, waarom zou jij het dan wel doen?

Uit: Zo dichtbij, Ankie Renger

1 Voor de koorleider. Een psalm van David, een lied.

2 U komt de lof toe,

Noot [sluiten]

(65:2) U komt de lof toe – Volgens de Septuaginta en de Pesjitta. MT: ‘Voor u is stilte een lofzang’.

God die woont op de Sion,

u zult ontvangen wat u is beloofd.

3 U die ons bidden hoort –

tot u komt de sterveling.

4 Worden onze zonden mij te zwaar,

u neemt weg wat wij misdeden.

5 Gelukkig wie door u gekozen is en u mag naderen,

hij mag wonen in uw voorhoven.

Wij genieten het goede van uw huis,

het heilige van uw tempel.

6 Ontzagwekkend is uw antwoord,

u doet recht en redt ons, God,

op u hopen de einden der aarde,

de verten van de zee.

7 U hebt met kracht de bergen vastgezet,

u bent omgord met macht,

8 u brengt tot bedaren het geraas van de zeeën,

het gebulder van de golven,

het tumult van de volken.

9 Vrees voor uw tekenen vervult de bewoners der verten,

u brengt gejuich van het oosten tot het westen.

10 U zorgt voor het land en bevloeit het,

u maakt het vruchtbaar,

vol water staat de rivier van God.

U bewerkt het land voor het koren, zo bewerkt u het:

11 u doordrenkt de voren en effent de kluiten,

doorweekt ze met regen en zegent het jonge groen.

12 U kroont het jaar met uw goede gaven,

waar uw voeten gaan, druipt het van overvloed,

13 de velden in de steppe druipen,

de heuvels omgorden zich met gejubel,

14 de weiden kleden zich met kudden,

de dalen tooien zich met graan.

Zij zingen en juichen elkaar toe.

Tot U komt al wat leeft.

Tot U komt al wat leeft.

Mensen kunnen wel eens trots zijn op de dingen die ze in hun leven bereikt hebben. Een directeur kan trots zijn op de positie die hij heeft verworven. De therapeute kan trots zijn omdat haar patiëntje nu al zo goed kan lopen. De hardloper vindt het geweldig dat hij nationaal kampioen is geworden. De schrijfster is trots omdat haar boek een bestseller is geworden.

Maar het hoogst bereikbare is toch wat anders. Daar kun je niet naar toeklimmen. Het ligt veel hoger dan de top van de Mount Everes, de hoogste berg op aarde. Het hoogst bereikbare is een plek bij God. Niet door eigen inspanning, maar door genade Nee, het hoogst bereikbare in het leven is geen berg, een goede baan of succes. Zelfs niet het lopen op de maan of een andere planeet. Het hoogste wat een mens bereiken kan is God Zelf. God, de Schepper van hemel en aarde. Er is een tijd geweest dat Hij voor iedereen onbereikbaar was. De mensen waren zondig, ofwel: 'ongerechtigheden hadden de overhand over hen'. Door de zonde is contact met God, die heilig is, onmogelijk.

Wij mogen dankbaar zijn dat God Zelf hier iets aan gedaan heeft: Hij heeft onze overtredingen verzoend. Nu kunnen mensen die dat willen tot Hem naderen, en zelfs bij Hem wonen. Als je bij Hem woont, ben je ver gekomen!

Het lijkt in deze Psalm alsof al het goede dat God aan mensen kan geven, losbarst en het onmogelijke mogelijk wordt. God doet grote dingen, Hij brengt gejuich, zijn beek is vol water (als Hij ons iets geeft, is dat overvloedig), de heuvels en de dalen juichen en jubelen. Het kan gewoon niet op; nauwelijks voor te stellen, maar dat kan alleen onze God doen. Niemand anders! Wie gelooft in Jezus, heeft vrije toegang tot de eeuwige God.

Mensen kunnen wel eens trots zijn op de dingen die ze in hun leven bereikt hebben. Een directeur kan trots zijn op de positie die hij heeft verworven. De therapeute kan trots zijn omdat haar patiëntje nu al zo goed kan lopen. De hardloper vindt het geweldig dat hij nationaal kampioen is geworden. De schrijfster is trots omdat haar boek een bestseller is geworden.

Maar het hoogst bereikbare is toch wat anders. Daar kun je niet naar toeklimmen. Het ligt veel hoger dan de top van de Mount Everes, de hoogste berg op aarde. Het hoogst bereikbare is een plek bij God. Niet door eigen inspanning, maar door genade Nee, het hoogst bereikbare in het leven is geen berg, een goede baan of succes. Zelfs niet het lopen op de maan of een andere planeet. Het hoogste wat een mens bereiken kan is God Zelf. God, de Schepper van hemel en aarde. Er is een tijd geweest dat Hij voor iedereen onbereikbaar was. De mensen waren zondig, ofwel: 'ongerechtigheden hadden de overhand over hen'. Door de zonde is contact met God, die heilig is, onmogelijk.

Wij mogen dankbaar zijn dat God Zelf hier iets aan gedaan heeft: Hij heeft onze overtredingen verzoend. Nu kunnen mensen die dat willen tot Hem naderen, en zelfs bij Hem wonen. Als je bij Hem woont, ben je ver gekomen!

Het lijkt in deze Psalm alsof al het goede dat God aan mensen kan geven, losbarst en het onmogelijke mogelijk wordt. God doet grote dingen, Hij brengt gejuich, zijn beek is vol water (als Hij ons iets geeft, is dat overvloedig), de heuvels en de dalen juichen en jubelen. Het kan gewoon niet op; nauwelijks voor te stellen, maar dat kan alleen onze God doen. Niemand anders! Wie gelooft in Jezus, heeft vrije toegang tot de eeuwige God.

VAN BINNEN

Echte aanbidding is 'aanbidding in Geest en in waarheid'. Het is van binnen op je knieën gaan en de waarheid van je leven tegenover God uitspreken. Het gaat God niet om een bepaalde plek buiten, het gaat Hem om een bepaalde houding van binnen. Waarheid van binnen, een eerlijk en open hart.

Uit: Nooit meer dorst, Margriet Terlouw-Steenbeek

AL BEGRIJPT MIJN ZIEL U NIET

Vader,

Deze woorden houden mij nu intens bezig.

Mijn ziel begrijpt U niet.

Ik wil U volgen.

Ik wil U onvoorwaardelijk vertrouwen.

Ik wil mijn hand in de uwe leggen.

Mijn gebed is: 'Heer, leer mij uw wil te doen.'

En toch...

Toch ben ik zo onrustig en onzeker.

Toch brengen gebeurtenissen mij van slag.

Toch zijn er momenten waarop ik wil vluchten.

Op dergelijke momenten snel ik naar U.

Dan wil ik bij U schuilen.

Dan wil ik uw arm om mij heen geslagen voelen.

Dan wil ik mij nestelen aan uw Vaderhart.

Dat is dan de enige plek waar mijn hart zijn 'thuis' vindt.

Vader, ik geloof dat alles wat mij overkomt

gebeurt binnen de grenzen die U hebt gesteld.

Maar toch...

Ik vind het moeilijk.

Waarom laat U mij dit overkomen?

Waarom laat U mij in deze vorm lijden?

Vader, leer mij - ook nu - uw wil te doen.

Amen.

WERKELIJKHEID

Alle werkelijkheid buiten God om is bekrompen, vergeleken bij de oneindige werkelijkheid die God is. Wat God geschapen heeft, is als een stuk speelgoed vergeleken bij de complexiteit en de diepte van wie God is. Terwijl het heelal eindig is, is God zelf oneindig. Volledige kennis van het oneindige is oneindig. Daarom betekent Jezus' kennis van God dat Hij oneindige kennis heeft. Alle wetenschap van het geschapen heelal is slechts oppervlakkig gekrabbel vergeleken bij de volledige kennis die Christus heeft van het geschapen heelal. En zelfs deze kennis van het geschapene is slechts een dauwdruppel vergeleken bij de oceaan van kennis die Jezus heeft van het wezen van God zelf.

Laten we ons neerbuigen en Jezus Christus aanbidden. Laten we, zelfs als we onder de indruk zijn van de geleerdheid van mensen en prestaties van de wetenschap, toch bedenken dat alleen Jezus onze hoogste bewondering waard is. Hij kan ons de Vader tonen. Hij kan ons wijsheid geven. Hij weet hoe Hij alle dingen kan doen meewerken ten goede. Geen van zijn beoordelingen van wat dan ook is ooit onjuist. Hij leert ons Gods weg met onfeilbare waarheid. Vertrouw Hem. Bewonder Hem.

GOD HIELD REKENING MET ABRAHAM

Deze week stonden er onder meer enkele hoofdstukken uit het boek Genesis op mijn Bijbelleesrooster. Zo kwam ik ook bij Genesis 19:27-29: ''s Morgens vroeg ging Abraham naar de plaats waar hij bij de Heer had gestaan. Toen hij uitkeek over Sodom en Gomorra en over de hele vallei, zag hij dikke rookwolken van het land opstijgen als uit een smeltoven. Toen God de steden wegvaagde waar Lot had gewoond, liet Hij Lot aan de ondergang ontkomen. Zo hield God, toen Hij de steden in de vallei verwoestte, rekening met Abraham.'

Ik heb geprobeerd me voor te stellen wat Abraham gedacht moet hebben toen hij 's morgens die rookpluim zag hangen boven de plek waar de steden Sodom en Gomorra hadden gelegen. Ik denk dat hij diep verdrietig was. 'Hoe is het afgelopen met mijn neef Lot, zijn vrouw en zijn dochters? Leven ze nog, of zijn ze met de inwoners van de stad omgekomen?' Ik kan me zo voorstellen dat die prangende vraag zijn ziel gekweld zal hebben. Hij had gepleit voor het handjevol rechtvaardigen in deze stad. Hij had tegen de Heer gezegd: 'Ik hoop dat U niet kwaad wordt, Heer, wanneer ik het nog één keer waag iets te zeggen: stel dat het er maar tien zijn.' God had beloofd dat Hij de stad niet zou verwoesten ter wille van de tien. Omdat er kennelijk geen tien rechtvaardigen gevonden werden, verwoestte God deze steden. Toen Hij dat deed, dacht Hij aan de voorbede van Abraham en spaarde Hij Lot.

Het heeft mij bepaald bij de kracht van het gebed. Bidden doe je nooit tevergeefs. Misschien lijkt het daar soms wel op. Die gedachte zou Abraham ook gehad kunnen hebben toen hij de rookpluim boven Sodom en Gomorra zag hangen. 'Tevergeefs. De Heer heeft mijn gebed niet verhoord. De stad is verwoest. Lot en de zijnen zijn omgekomen.'

Wij mogen nu beter weten. Wij mogen weten dat God wel geluisterd heeft naar het gebed van Abraham, en het leven van Lot heeft gespaard omdat Abraham voor hem gebeden had.

Ik moet hierbij denken aan de woorden uit 1 Samuël 12:23 uit de NBG-vertaling: 'Wat mij betreft, het zij verre van mij, dat ik tegen de Heer zou zondigen door op te houden voor u te bidden.'

Ik kan mij geen indringender oproep voorstellen om veel voor elkaar te bidden. Bidden voor elkaar, misschien vanaf een ziekbed. Bidden voor elkaar vanuit de stilte van een woonkamer. Maar ook het gemeenschappelijk gebed is daar een heel goede gelegenheid voor. Bidden helpt, en bovendien versterkt het de onderlinge band.

VERBRIJZELD IS ZIJN MACHT!

Eens werd mijn leven beheerst door een valse prins

schoon van uiterlijk

stralend als het licht

maar vol bedrog en duisternis

hij hield mij in zijn greep

en maakte mij blind

blind voor Gods genade

en de liefde die Christus geeft

Toen was daar het moment

Gods Woord bereikte mijn hart

ik werd overrompeld door zijn liefde

maar ook vervuld met smart

Hij was veracht en door mensen verlaten

bespuugd, bespot en geslagen

toch heeft Hij de straf op zich genomen

en heeft Hij ons redding gebracht

Daarom heb ik mijn leven aan Jezus gegeven

en ben ik bevrijd door zijn kracht

de valse prins beheerst niet meer mijn leven

ja, verbrijzeld is zijn macht

84

1 Voor de koorleider. Op de wijs van De Gatitische. Van de Korachieten, een psalm.

2 Hoe lieflijk is uw woning,

HEER van de hemelse machten.

3 Van verlangen smacht mijn ziel

naar de voorhoven van de HEER.

Mijn hart en mijn lijf roepen

om de levende God.

4 Zelfs de mus vindt een huis

en de zwaluw een nest

waarin ze haar jongen neerlegt,

bij uw altaren, HEER van de hemelse machten,

mijn koning en mijn God.

5 Gelukkig wie wonen in uw huis,

gedurig mogen zij u loven. sela

6 Gelukkig wie bij u hun toevlucht zoeken,

met in hun hart de wegen naar u.

7 Trekken zij door een dal van dorheid,

het verandert voor hen in een oase;

rijke zegen daalt als regen neer.

8 Steeds krachtiger gaan zij voort

om in Sion voor God te verschijnen.

9 HEER, God van de hemelse machten, hoor mijn gebed,

luister naar mij, God van Jakob. sela

10 God, ons schild, zie naar ons om,

sla goedgunstig het oog op uw gezalfde.

11 Beter één dag in uw voorhoven

dan duizend dagen daarbuiten,

beter op de drempel van Gods huis

dan wonen in de tenten der goddelozen.

12 Want God, de HEER, is een zon en een schild.

Genade en glorie schenkt de HEER,

zijn weldaden weigert hij niet

aan wie onbevangen op weg gaan.

13 HEER van de hemelse machten,

gelukkig de mens die op u vertrouwt.

Gelukkig wie wonen in uw huis.

Veel mensen zijn gehecht aan hun huis, de gezelligheid, de warmte, het comfort. Of men verlangt naar een beter huis, een grotere tuin, meer ruimte en nog meer comfort. In de eerste plaats biedt een huis je bescherming tegen kou of warmte, tegen regen of sneeuw, maar ook tegen pottenkijkers. Wij hebben onze eigen plek nodig, privacy noemen we dat. Ook ons hart kan verlangen naar rust, vrede, genot, naar bescherming en privacy. De psalmdichter drukt dat wat sterker en directer uit: hij smacht naar de voorhoven van de Heer. Het gaat hem dan niet om de tuin zelf, of hoe het er daar precies uitziet. Nee, met alles wat hij in zich heeft, roept hij om bij de levende God te zijn. Wat wij hier op aarde ook mogen bezitten, hoe goed we het ook kunnen hebben, er is maar één plaats die alles overtreft: bij God zelf zijn. Wij mogen bij God wonen en bij Hem een schuilplaats vinden. Als Hij de vogels al beschermt, zal Hij ons zeker niet minder beschermen. Wij mogen vertrouwen op de Heer van de hemel en de aarde, de Schepper die alles in zijn hand houdt. Dat brengt geluk, hoe de omstandigheden ook mogen zijn. Zijn nabijheid werkt voortdurende lof in onze harten. Het versterkt degene die Hem met heel zijn hart zoekt. Wat een geweldige troost. 'Ja, maar hoe doe je dat dan, vooral als het je niet mee zit? Ik ervaar die zegen nauwelijks in mijn leven. Ik ben maar aan het ploeteren.' Dat staat er direct achter: richt je tot God en ga met Hem praten, ga in gebed. Wij mogen het van Hem verwachten, vragen of Hij naar ons omziet. En dat doet Hij. De wereld mag er dan soms nog zo aantrekkelijk uitzien, of we moeten door een dal gaan, bij God wonen is het allerbeste, zelfs al is het maar één dag. Hij geeft wat wij echt nodig hebben: genade en glorie. Als we maar op Hem vertrouwen en ons leven en ons doen en laten met Hem delen. Laten we dat doen: Hem in ons leven de eerste plaats geven; dat betekent zegen.

SATELLIETSCHOTEL

Een derdewereldland had van de Verenigde Staten een communicatiesatellietschotel gekregen voor het internationale telefoonverkeer. De schotel, die werd aangedreven door elektromotoren, was voortdurend in beweging terwijl hij de satelliet in de ruimte volgde. Op een avond haalde een ambtenaar, in de overtuiging dat de motoren langer mee zouden gaan als ze niet constant in gebruik waren, de stekker uit de satellietschotel. Toen hij hem de volgende morgen weer aansloot en de schotel in de lucht op zoek ging naar het signaal van de satelliet, brandden de motoren door. De schotel was niet ontworpen om af en toe contact te hebben, maar om ononderbroken contact te hebben.

Wij ook. Wij zijn niet geschapen om Gods stem alleen in tijden van nood en op crisismomenten te horen, maar om een ononderbroken relatie met Hem te hebben.

Uit: Verlangend naar uw Geest, Randy Hurst

HOE WAS JEZUS?

'Jezus groeide verder op en zijn wijsheid nam nog toe.
Hij kwam steeds meer in de gunst bij God en de mensen' (Lucas 2:52).

Dit vers geeft opvallend veel inzicht in Christus
gedurende de jaren waarin Hij opgroeide van jongen tot man.

Jezus groeide verder op. Dit zinnetje is duidelijk:
Christus groeide lichamelijk (en verstandelijk) op en kreeg de kracht en de
gestalte van een man. Wat natuurlijk minder duidelijk is, is hoe Hij eruit ging
zien toen Hij opgroeide. Gods Woord laat ons onze markeerstift maar één keer
gebruiken als we ons proberen voor te stellen hoe Christus eruitzag.

Jesaja 53:2 voorzegt over de Messias: 'Onopvallend was
zijn uiterlijk, hij miste iedere schoonheid, zijn aanblik kon ons niet
bekoren.' Ik kan me gewoon niet voorstellen dat Christus niet mooi was, maar ik
geloof ook dat schoonheid te vinden is in het oog van de toeschouwer. We kennen
allemaal wel mensen die mooi zijn maar die nooit op de cover van een magazine
zullen verschijnen. Lees in Jesaja 53:2 echter niet meer dan er staat. De
intentie van de oorspronkelijke bewoordingen is dat Hij geen luisterrijke,
goddelijke verschijning was die mensen daarmee naar zich toe trok. De
beschrijving betekent niet per se dat Christus onaantrekkelijk was maar dat Hij
er waarschijnlijk gewoon net als ieder ander uitzag. Zijn wijsheid nam toe. Het
Griekse woord voor 'wijsheid' is sophia. De definitie van dit woord heeft twee
onderdelen: (1) Sophia staat voor vaardigheid in de dingen van het leven,
praktische wijsheid en wijs beleid, die getoond worden door het bedenken van de
beste plannen en het uitkiezen van de beste middelen, met inbegrip van gezond
verstand en juist inzicht. (2) Met betrekking tot goddelijke dingen betekent
sophia wijsheid, kennis, inzicht, verstand. Dus als je een impressie wilt geven
van Christus in zijn aardse vorm, beschouw Hem dan als zowel volkomen praktisch
als diep geestelijk. In feite is Christus gekomen om ons te laten zien dat het
diep geestelijke heel erg praktisch is.

Laten we vermijden ons een beeld van Christus te vormen
dat zo diep is dat je moet gaan graven om Hem te vinden of zo geestelijk dat
zijn hoofd zich in de wolken bevindt. Hij kwam om de hemel naar de aarde te
brengen. Vertaald naar onze tijd zou Hij een man zijn die een gewijde preek kon
houden en vervolgens onderweg van de kerk naar huis een lekke band kon
verwisselen.

Geen wonder dat Christus zo'n ongewone leraar werd!
Gelovige mensen smachten naar wijsheid die zowel diep geestelijk als enorm
praktisch is. En Christus was in zijn aardse leven de belichaming van elk
aspect hiervan. Hij kwam steeds meer in de gunst bij God. Ik vind het heerlijk
om de relatie van Christus met zijn hemelse Vader te beschrijven.

Laten we eens kijken naar de betekenis van het woord
'gunst'. Het Griekse woord is charis, dat in de NBG-vertaling van het Nieuwe
Testament vaak vertaald wordt met 'genade' en in de NBV met 'goedgunstigheid'.
Charis staat voor genade die 'vreugde, plezier, dankbaarheid, gunst en
aanvaarding bewerkstelligt'. Dat Jezus steeds meer bij God in de gunst kwam,
laat vooral zien dat hun relatie hun beiden steeds meer vreugde bood. De
relatie tussen God de Vader en God de Zoon is, zonder twijfel, absoluut uniek.
Jezus is inderdaad de Ene, de Eengeborene van de Vader. En de relatie die Zij
beiden hadden toen Christus op aarde was, is ongeëvenaard. Hij kwam steeds meer
in de gunst bij de mensen. Als we proberen ons een beeld te vormen van
Christus' gestalte en persoonlijkheid, is deze beschrijving zeer belangrijk. In
Jesaja 53:3 staat dat Hij werd veracht en door mensen gemeden. Maar bedenk wel
dat Hij pas veracht en gemeden werd toen Hij een complete bedreiging voor de
gevestigde orde begon te vormen. Eigenlijk was zijn populariteit juist de
drijvende kracht achter zijn tegenstanders' zucht naar zijn bloed.

In Lucas 2:52 noemt God Christus' gunst bij de mensen,
maar door de evangeliën heen laat Hij die ook zien. Vissers verlaten niet hun
netten om iemand zonder enige persoonlijkheid te volgen. De mensen
respecteerden Hem niet alleen, ze hielden ook van Hem. Het woord 'gunst' is
onomstotelijk verbonden met het woord 'gunsteling' oftewel 'lieveling'. Ik denk
niet dat we de tekst te ruim interpreteren als we zeggen dat Christus de
lieveling was van velen die Hem kendenDenk eens aan de verschillende kenmerken
van mensen die bij jou in de gunst zouden kunnen komen. Tenzij die kenmerken
strijdig zijn met godvruchtigheid, zal Christus ze zeer waarschijnlijk allemaal
gehad hebben. Ik kan zonder aarzeling een paar van mijn lievelingskenmerken van
mensen noemen: godvruchtig, warm, voorkomend, graag enigszins extravert,
beschikkend over kennis op een bepaald gebied zodat ik iets van hen kan leren,
betrouwbaar en grappig! Hoewel Gods Woord ons zegt dat we geen voortrekkerij
mogen tonen, hebben we allemaal wel favoriete kenmerken die we leuk vinden aan
mensen. Je kunt gerust aannemen dat Christus veel van die aspecten bezat die
jij het meest waardeert.

Ik wil gewoon graag dat je steeds in gedachten houdt dat
Hij echt was. Zijn sandalen flapperden als Hij over de weg liep. Zijn haar zat
door de war als Hij wakker werd. Hij moest de broodkruimels uit zijn baard
vegen als Hij had gegeten. Zijn armspieren spanden zich als Hij zijn kleine
broertjes en zusjes optilde. Hij had haar op zijn armen en warme handen. Hij
was de Zoon van God en de Mensenzoon. Doorgrond het ondoorgrondelijke

Uit: Portret van Jezus, Beth Moore

DE HEMEL

Jaren geleden was er in de Nederlandse bioscopen de
film te zien 'De hemel komt later wel'. Deze titel is het motto van veel
mensen. Niet alleen van ongelovigen, zij denken niet zo vaak aan de hemel. Maar
ook van gelovigen. De hemel wordt wat weggedrukt uit ons denken, omdat we ook
het sterven wat wegdrukken. Dat was vroeger wel anders. Toen gebeurde het
sterven te midden van familie, van de buurt en van het dorp. En van daaruit
werd toch met vertrouwen gezien naar wat er na het sterven kwam. Men wist van de
hemel. De periode na de Tweede Wereldoorlog heeft daar verandering in gebracht.
Er heeft een totale cultuuromslag plaatsgevonden in het christelijke Westen. De
welvaart deed zijn intrede, de auto, de televisie, en, niet te vergeten, de
computer. In één mensenleeftijd is alles radicaal veranderd. Het leven van
alledag werd erg belangrijk. Er werd geprobeerd zo veel mogelijk uit dit leven
te halen, alsof er geen vervolg op kwam. Een vervolg dat oneindig veel langer
zal zijn dan het leven op deze aarde.

Sommige mensen vragen zich af: kun je wel veel van de hemel weten? Ja!
Het is de plaats waar God woont, de hemel is zijn troon. Hij is omringd door
ontelbaar veel engelen die klaarstaan om zijn bevelen uit te voeren. En de Heer
Jezus is na zijn opstanding teruggekeerd naar de hemel en wacht daar op het
moment dat Hij zal terugkeren om te oordelen. Zij die in Hem geloven, zullen
met verheerlijkte lichamen eeuwig bij Hem zijn. Zij die niet geloven, zullen
veroordeeld worden. Inderdaad, de hemel komt later wel! Maar zijn we erop
voorbereid? Wat moet u doen om in de hemel te komen? Geloof in de Heer Jezus en
u zult gered worden van het eeuwig oordeel. De Heer Jezus belooft u eeuwig met
Hem in de hemel te zijn. Waarom is de hemel zo fantastisch? Omdat er geen dood,
geen rouw, geen jammerklacht en geen pijn meer zal zijn! Omdat het een plaats
is van eeuwig licht, eeuwige blijdschap, eeuwige hereniging met onze geliefde
medegelovigen. We zullen delen in de luister van onze Heiland. Daarin prijzen
we ons gelukkig.