HIGHLANDER

'ZO BEN IK'

 

Je hoort het nog wel eens: 'Zo ben ik' of: 'Zo ben ik nu eenmaal.' Daarmee voert men in de regel een algemeen excuus aan voor zijn/haar optreden of spreken. Meestal schuilt achter deze woorden zoiets als: 'Je moet me maar nemen zoals ik ben!' Of dit terecht is, daar wil ik het nu niet over hebben. Volgens mij valt er wel iets op af te dingen.

 

De hierboven genoemde drie woorden komen ook voor in Psalm 131 (Willibrordvertaling). Psalm 131 heeft drie verzen. De eerste twee luiden:

 

Heer, ik draag mijn hart niet hoog,

mijn ogen steken niet van trots;

ik ben niet uit op grootse daden

die mijn kracht te boven gaan.

Verstild ben ik en gerust;

geborgen als een kind bij zijn moeder,

zo ben ik, als een kind.

 

Deze verzen heb ik voor in mijn agenda geschreven. Waarom? Omdat ik niet altijd zo ben.

Ik ben niet altijd zo 'gerust'. Als ik onrustig word of ben, dan lees ik graag deze verzen. Ik vertrouw me dan toe aan Degene die mij rust kan en wil geven.

 

Zo is Hij!

ENGELEN

 

God heeft zijn engelen opdracht gegeven voor ons te zorgen en ons te beschermen.

Zie je het grote contrast tussen ons kleine kwetsbare mensjes en de kracht van engelen?

Er zit iets teders in het feit dat zij ons op hun handen zullen dragen. Als wij buiten Gods wegen om God op de proef stellen en kijken of Hij wel te vertrouwen is, dan is dat fout. Jezus weigert dat, wanneer de satan Hem uitdaagt van de tempel te springen. God had Hem niet de opdracht gegeven om te springen. Bovendien, Jezus weet dat God te vertrouwen is. Hij hoeft Gods betrouwbaarheid niet te bewijzen. Hij twijfelt niet aan Gods almacht. Als Hij het niet doet, waarom zou jij het dan wel doen?

 

Uit: Zo dichtbij, Ankie Renger

halloooooooooooooooooooooooooooooo, Met deze mail willen we jullie uitnodigen op de eerste activiteit van het nieuwe schooljaar. Op Zaterdag 16 oktober organiseren we in de school met de bijbel de Ark en Mijn Oogappel een Wandel-eet-geniet en zing mee activiteit ja, jullie horen goed, voor elk wat wils. De wandeling is geschikt voor groot en klein en is zo'n 7 à 8 km lang. Tussendoor krijg je een drankje en een versnapering. Start om 15uur stipt ( kostprijs : 2 euro pp) Na de wandeling kunnen jullie aanschuiven aan het frietkot voor frietjes met frikandel of bickyburger aan zeer democratische prijzen. om 20u start het optreden van de YOUNG CONTINENTELS. ( volwassenen : 6 euro, kinderen tot 12 jaar : 3 euro) in bijlage vinden jullie nog wat extra info. Inschrijven is belangrijk, maar betalen gebeurt de dag zelf. Met de opbrengst van deze activiteit steunen we de school en kopen we allerhande materiaal voor de kinderen! vriendelijke groeten de vriendenkring

1 Voor de koorleider. Een psalm van David, een lied.

 

2 U komt de lof toe,

Noot [sluiten]

(65:2) U komt de lof toe – Volgens de Septuaginta en de Pesjitta. MT: ‘Voor u is stilte een lofzang’.

God die woont op de Sion,

u zult ontvangen wat u is beloofd.

3 U die ons bidden hoort –

tot u komt de sterveling.

4 Worden onze zonden mij te zwaar,

u neemt weg wat wij misdeden.

5 Gelukkig wie door u gekozen is en u mag naderen,

hij mag wonen in uw voorhoven.

Wij genieten het goede van uw huis,

het heilige van uw tempel.

6 Ontzagwekkend is uw antwoord,

u doet recht en redt ons, God,

op u hopen de einden der aarde,

de verten van de zee.

7 U hebt met kracht de bergen vastgezet,

u bent omgord met macht,

8 u brengt tot bedaren het geraas van de zeeën,

het gebulder van de golven,

het tumult van de volken.

9 Vrees voor uw tekenen vervult de bewoners der verten,

u brengt gejuich van het oosten tot het westen.

10 U zorgt voor het land en bevloeit het,

u maakt het vruchtbaar,

vol water staat de rivier van God.

U bewerkt het land voor het koren, zo bewerkt u het:

11 u doordrenkt de voren en effent de kluiten,

doorweekt ze met regen en zegent het jonge groen.

12 U kroont het jaar met uw goede gaven,

waar uw voeten gaan, druipt het van overvloed,

13 de velden in de steppe druipen,

de heuvels omgorden zich met gejubel,

14 de weiden kleden zich met kudden,

de dalen tooien zich met graan.

Zij zingen en juichen elkaar toe.

Tot U komt al wat leeft.

Tot U komt al wat leeft.

 

Mensen kunnen wel eens trots zijn op de dingen die ze in hun leven bereikt hebben. Een directeur kan trots zijn op de positie die hij heeft verworven. De therapeute kan trots zijn omdat haar patiëntje nu al zo goed kan lopen. De hardloper vindt het geweldig dat hij nationaal kampioen is geworden. De schrijfster is trots omdat haar boek een bestseller is geworden.

Maar het hoogst bereikbare is toch wat anders. Daar kun je niet naar toeklimmen. Het ligt veel hoger dan de top van de Mount Everes, de hoogste berg op aarde. Het hoogst bereikbare is een plek bij God. Niet door eigen inspanning, maar door genade Nee, het hoogst bereikbare in het leven is geen berg, een goede baan of succes. Zelfs niet het lopen op de maan of een andere planeet. Het hoogste wat een mens bereiken kan is God Zelf. God, de Schepper van hemel en aarde. Er is een tijd geweest dat Hij voor iedereen onbereikbaar was. De mensen waren zondig, ofwel: 'ongerechtigheden hadden de overhand over hen'. Door de zonde is contact met God, die heilig is, onmogelijk.

Wij mogen dankbaar zijn dat God Zelf hier iets aan gedaan heeft: Hij heeft onze overtredingen verzoend. Nu kunnen mensen die dat willen tot Hem naderen, en zelfs bij Hem wonen. Als je bij Hem woont, ben je ver gekomen!

Het lijkt in deze Psalm alsof al het goede dat God aan mensen kan geven, losbarst en het onmogelijke mogelijk wordt. God doet grote dingen, Hij brengt gejuich, zijn beek is vol water (als Hij ons iets geeft, is dat overvloedig), de heuvels en de dalen juichen en jubelen. Het kan gewoon niet op; nauwelijks voor te stellen, maar dat kan alleen onze God doen. Niemand anders! Wie gelooft in Jezus, heeft vrije toegang tot de eeuwige God.

 

Mensen kunnen wel eens trots zijn op de dingen die ze in hun leven bereikt hebben. Een directeur kan trots zijn op de positie die hij heeft verworven. De therapeute kan trots zijn omdat haar patiëntje nu al zo goed kan lopen. De hardloper vindt het geweldig dat hij nationaal kampioen is geworden. De schrijfster is trots omdat haar boek een bestseller is geworden.

Maar het hoogst bereikbare is toch wat anders. Daar kun je niet naar toeklimmen. Het ligt veel hoger dan de top van de Mount Everes, de hoogste berg op aarde. Het hoogst bereikbare is een plek bij God. Niet door eigen inspanning, maar door genade Nee, het hoogst bereikbare in het leven is geen berg, een goede baan of succes. Zelfs niet het lopen op de maan of een andere planeet. Het hoogste wat een mens bereiken kan is God Zelf. God, de Schepper van hemel en aarde. Er is een tijd geweest dat Hij voor iedereen onbereikbaar was. De mensen waren zondig, ofwel: 'ongerechtigheden hadden de overhand over hen'. Door de zonde is contact met God, die heilig is, onmogelijk.

Wij mogen dankbaar zijn dat God Zelf hier iets aan gedaan heeft: Hij heeft onze overtredingen verzoend. Nu kunnen mensen die dat willen tot Hem naderen, en zelfs bij Hem wonen. Als je bij Hem woont, ben je ver gekomen!

Het lijkt in deze Psalm alsof al het goede dat God aan mensen kan geven, losbarst en het onmogelijke mogelijk wordt. God doet grote dingen, Hij brengt gejuich, zijn beek is vol water (als Hij ons iets geeft, is dat overvloedig), de heuvels en de dalen juichen en jubelen. Het kan gewoon niet op; nauwelijks voor te stellen, maar dat kan alleen onze God doen. Niemand anders! Wie gelooft in Jezus, heeft vrije toegang tot de eeuwige God.

VAN BINNEN

 

Echte aanbidding is 'aanbidding in Geest en in waarheid'. Het is van binnen op je knieën gaan en de waarheid van je leven tegenover God uitspreken. Het gaat God niet om een bepaalde plek buiten, het gaat Hem om een bepaalde houding van binnen. Waarheid van binnen, een eerlijk en open hart.

 

Uit: Nooit meer dorst, Margriet Terlouw-Steenbeek

AL BEGRIJPT MIJN ZIEL U NIET

 

Vader,

 

Deze woorden houden mij nu intens bezig.

Mijn ziel begrijpt U niet.

Ik wil U volgen.

Ik wil U onvoorwaardelijk vertrouwen.

Ik wil mijn hand in de uwe leggen.

Mijn gebed is: 'Heer, leer mij uw wil te doen.'

En toch...

Toch ben ik zo onrustig en onzeker.

Toch brengen gebeurtenissen mij van slag.

Toch zijn er momenten waarop ik wil vluchten.

Op dergelijke momenten snel ik naar U.

Dan wil ik bij U schuilen.

Dan wil ik uw arm om mij heen geslagen voelen.

Dan wil ik mij nestelen aan uw Vaderhart.

Dat is dan de enige plek waar mijn hart zijn 'thuis' vindt.

Vader, ik geloof dat alles wat mij overkomt

gebeurt binnen de grenzen die U hebt gesteld.

Maar toch...

Ik vind het moeilijk.

Waarom laat U mij dit overkomen?

Waarom laat U mij in deze vorm lijden?

 

Vader, leer mij - ook nu - uw wil te doen.

Amen.

WERKELIJKHEID

 

Alle werkelijkheid buiten God om is bekrompen, vergeleken bij de oneindige werkelijkheid die God is. Wat God geschapen heeft, is als een stuk speelgoed vergeleken bij de complexiteit en de diepte van wie God is. Terwijl het heelal eindig is, is God zelf oneindig. Volledige kennis van het oneindige is oneindig. Daarom betekent Jezus' kennis van God dat Hij oneindige kennis heeft. Alle wetenschap van het geschapen heelal is slechts oppervlakkig gekrabbel vergeleken bij de volledige kennis die Christus heeft van het geschapen heelal. En zelfs deze kennis van het geschapene is slechts een dauwdruppel vergeleken bij de oceaan van kennis die Jezus heeft van het wezen van God zelf.

Laten we ons neerbuigen en Jezus Christus aanbidden. Laten we, zelfs als we onder de indruk zijn van de geleerdheid van mensen en prestaties van de wetenschap, toch bedenken dat alleen Jezus onze hoogste bewondering waard is. Hij kan ons de Vader tonen. Hij kan ons wijsheid geven. Hij weet hoe Hij alle dingen kan doen meewerken ten goede. Geen van zijn beoordelingen van wat dan ook is ooit onjuist. Hij leert ons Gods weg met onfeilbare waarheid. Vertrouw Hem. Bewonder Hem.

        

GOD HIELD REKENING MET ABRAHAM

 

Deze week stonden er onder meer enkele hoofdstukken uit het boek Genesis op mijn Bijbelleesrooster. Zo kwam ik ook bij Genesis 19:27-29: ''s Morgens vroeg ging Abraham naar de plaats waar hij bij de Heer had gestaan. Toen hij uitkeek over Sodom en Gomorra en over de hele vallei, zag hij dikke rookwolken van het land opstijgen als uit een smeltoven. Toen God de steden wegvaagde waar Lot had gewoond, liet Hij Lot aan de ondergang ontkomen. Zo hield God, toen Hij de steden in de vallei verwoestte, rekening met Abraham.'

Ik heb geprobeerd me voor te stellen wat Abraham gedacht moet hebben toen hij 's morgens die rookpluim zag hangen boven de plek waar de steden Sodom en Gomorra hadden gelegen. Ik denk dat hij diep verdrietig was. 'Hoe is het afgelopen met mijn neef Lot, zijn vrouw en zijn dochters? Leven ze nog, of zijn ze met de inwoners van de stad omgekomen?' Ik kan me zo voorstellen dat die prangende vraag zijn ziel gekweld zal hebben. Hij had gepleit voor het handjevol rechtvaardigen in deze stad. Hij had tegen de Heer gezegd: 'Ik hoop dat U niet kwaad wordt, Heer, wanneer ik het nog één keer waag iets te zeggen: stel dat het er maar tien zijn.' God had beloofd dat Hij de stad niet zou verwoesten ter wille van de tien. Omdat er kennelijk geen tien rechtvaardigen gevonden werden, verwoestte God deze steden. Toen Hij dat deed, dacht Hij aan de voorbede van Abraham en spaarde Hij Lot.

Het heeft mij bepaald bij de kracht van het gebed. Bidden doe je nooit tevergeefs. Misschien lijkt het daar soms wel op. Die gedachte zou Abraham ook gehad kunnen hebben toen hij de rookpluim boven Sodom en Gomorra zag hangen. 'Tevergeefs. De Heer heeft mijn gebed niet verhoord. De stad is verwoest. Lot en de zijnen zijn omgekomen.'

 

Wij mogen nu beter weten. Wij mogen weten dat God wel geluisterd heeft naar het gebed van Abraham, en het leven van Lot heeft gespaard omdat Abraham voor hem gebeden had.

Ik moet hierbij denken aan de woorden uit 1 Samuël 12:23 uit de NBG-vertaling: 'Wat mij betreft, het zij verre van mij, dat ik tegen de Heer zou zondigen door op te houden voor u te bidden.'

Ik kan mij geen indringender oproep voorstellen om veel voor elkaar te bidden. Bidden voor elkaar, misschien vanaf een ziekbed. Bidden voor elkaar vanuit de stilte van een woonkamer. Maar ook het gemeenschappelijk gebed is daar een heel goede gelegenheid voor. Bidden helpt, en bovendien versterkt het de onderlinge band.

VERBRIJZELD IS ZIJN MACHT!

 

Eens werd mijn leven beheerst door een valse prins

schoon van uiterlijk

stralend als het licht

maar vol bedrog en duisternis

 

hij hield mij in zijn greep

en maakte mij blind

blind voor Gods genade

en de liefde die Christus geeft

 

Toen was daar het moment

Gods Woord bereikte mijn hart

ik werd overrompeld door zijn liefde

maar ook vervuld met smart

 

Hij was veracht en door mensen verlaten

bespuugd, bespot en geslagen

toch heeft Hij de straf op zich genomen

en heeft Hij ons redding gebracht

 

Daarom heb ik mijn leven aan Jezus gegeven

en ben ik bevrijd door zijn kracht

de valse prins beheerst niet meer mijn leven

ja, verbrijzeld is zijn macht

84

1 Voor de koorleider. Op de wijs van De Gatitische. Van de Korachieten, een psalm.

 

2 Hoe lieflijk is uw woning,

HEER van de hemelse machten.

3 Van verlangen smacht mijn ziel

naar de voorhoven van de HEER.

Mijn hart en mijn lijf roepen

om de levende God.

 

4 Zelfs de mus vindt een huis

en de zwaluw een nest

waarin ze haar jongen neerlegt,

bij uw altaren, HEER van de hemelse machten,

mijn koning en mijn God.

5 Gelukkig wie wonen in uw huis,

gedurig mogen zij u loven. sela

 

6 Gelukkig wie bij u hun toevlucht zoeken,

met in hun hart de wegen naar u.

7 Trekken zij door een dal van dorheid,

het verandert voor hen in een oase;

rijke zegen daalt als regen neer.

8 Steeds krachtiger gaan zij voort

om in Sion voor God te verschijnen.

 

9 HEER, God van de hemelse machten, hoor mijn gebed,

luister naar mij, God van Jakob. sela

 

10 God, ons schild, zie naar ons om,

sla goedgunstig het oog op uw gezalfde.

11 Beter één dag in uw voorhoven

dan duizend dagen daarbuiten,

beter op de drempel van Gods huis

dan wonen in de tenten der goddelozen.

 

12 Want God, de HEER, is een zon en een schild.

Genade en glorie schenkt de HEER,

zijn weldaden weigert hij niet

aan wie onbevangen op weg gaan.

13 HEER van de hemelse machten,

gelukkig de mens die op u vertrouwt.

 

Gelukkig wie wonen in uw huis.

 

Veel mensen zijn gehecht aan hun huis, de gezelligheid, de warmte, het comfort. Of men verlangt naar een beter huis, een grotere tuin, meer ruimte en nog meer comfort. In de eerste plaats biedt een huis je bescherming tegen kou of warmte, tegen regen of sneeuw, maar ook tegen pottenkijkers. Wij hebben onze eigen plek nodig, privacy noemen we dat. Ook ons hart kan verlangen naar rust, vrede, genot, naar bescherming en privacy. De psalmdichter drukt dat wat sterker en directer uit: hij smacht naar de voorhoven van de Heer. Het gaat hem dan niet om de tuin zelf, of hoe het er daar precies uitziet. Nee, met alles wat hij in zich heeft, roept hij om bij de levende God te zijn. Wat wij hier op aarde ook mogen bezitten, hoe goed we het ook kunnen hebben, er is maar één plaats die alles overtreft: bij God zelf zijn. Wij mogen bij God wonen en bij Hem een schuilplaats vinden. Als Hij de vogels al beschermt, zal Hij ons zeker niet minder beschermen. Wij mogen vertrouwen op de Heer van de hemel en de aarde, de Schepper die alles in zijn hand houdt. Dat brengt geluk, hoe de omstandigheden ook mogen zijn. Zijn nabijheid werkt voortdurende lof in onze harten. Het versterkt degene die Hem met heel zijn hart zoekt. Wat een geweldige troost. 'Ja, maar hoe doe je dat dan, vooral als het je niet mee zit? Ik ervaar die zegen nauwelijks in mijn leven. Ik ben maar aan het ploeteren.' Dat staat er direct achter: richt je tot God en ga met Hem praten, ga in gebed. Wij mogen het van Hem verwachten, vragen of Hij naar ons omziet. En dat doet Hij. De wereld mag er dan soms nog zo aantrekkelijk uitzien, of we moeten door een dal gaan, bij God wonen is het allerbeste, zelfs al is het maar één dag. Hij geeft wat wij echt nodig hebben: genade en glorie. Als we maar op Hem vertrouwen en ons leven en ons doen en laten met Hem delen. Laten we dat doen: Hem in ons leven de eerste plaats geven; dat betekent zegen.

SATELLIETSCHOTEL

 

Een derdewereldland had van de Verenigde Staten een communicatiesatellietschotel gekregen voor het internationale telefoonverkeer. De schotel, die werd aangedreven door elektromotoren, was voortdurend in beweging terwijl hij de satelliet in de ruimte volgde. Op een avond haalde een ambtenaar, in de overtuiging dat de motoren langer mee zouden gaan als ze niet constant in gebruik waren, de stekker uit de satellietschotel. Toen hij hem de volgende morgen weer aansloot en de schotel in de lucht op zoek ging naar het signaal van de satelliet, brandden de motoren door. De schotel was niet ontworpen om af en toe contact te hebben, maar om ononderbroken contact te hebben.

Wij ook. Wij zijn niet geschapen om Gods stem alleen in tijden van nood en op crisismomenten te horen, maar om een ononderbroken relatie met Hem te hebben.

 

Uit: Verlangend naar uw Geest, Randy Hurst

HOE WAS JEZUS?

 

'Jezus groeide verder op en zijn wijsheid nam nog toe.
Hij kwam steeds meer in de gunst bij God en de mensen' (Lucas 2:52).

Dit vers geeft opvallend veel inzicht in Christus
gedurende de jaren waarin Hij opgroeide van jongen tot man.

Jezus groeide verder op. Dit zinnetje is duidelijk:
Christus groeide lichamelijk (en verstandelijk) op en kreeg de kracht en de
gestalte van een man. Wat natuurlijk minder duidelijk is, is hoe Hij eruit ging
zien toen Hij opgroeide. Gods Woord laat ons onze markeerstift maar één keer
gebruiken als we ons proberen voor te stellen hoe Christus eruitzag.

Jesaja 53:2 voorzegt over de Messias: 'Onopvallend was
zijn uiterlijk, hij miste iedere schoonheid, zijn aanblik kon ons niet
bekoren.' Ik kan me gewoon niet voorstellen dat Christus niet mooi was, maar ik
geloof ook dat schoonheid te vinden is in het oog van de toeschouwer. We kennen
allemaal wel mensen die mooi zijn maar die nooit op de cover van een magazine
zullen verschijnen. Lees in Jesaja 53:2 echter niet meer dan er staat. De
intentie van de oorspronkelijke bewoordingen is dat Hij geen luisterrijke,
goddelijke verschijning was die mensen daarmee naar zich toe trok. De
beschrijving betekent niet per se dat Christus onaantrekkelijk was maar dat Hij
er waarschijnlijk gewoon net als ieder ander uitzag. Zijn wijsheid nam toe. Het
Griekse woord voor 'wijsheid' is sophia. De definitie van dit woord heeft twee
onderdelen: (1) Sophia staat voor vaardigheid in de dingen van het leven,
praktische wijsheid en wijs beleid, die getoond worden door het bedenken van de
beste plannen en het uitkiezen van de beste middelen, met inbegrip van gezond
verstand en juist inzicht. (2) Met betrekking tot goddelijke dingen betekent
sophia wijsheid, kennis, inzicht, verstand. Dus als je een impressie wilt geven
van Christus in zijn aardse vorm, beschouw Hem dan als zowel volkomen praktisch
als diep geestelijk. In feite is Christus gekomen om ons te laten zien dat het
diep geestelijke heel erg praktisch is.

Laten we vermijden ons een beeld van Christus te vormen
dat zo diep is dat je moet gaan graven om Hem te vinden of zo geestelijk dat
zijn hoofd zich in de wolken bevindt. Hij kwam om de hemel naar de aarde te
brengen. Vertaald naar onze tijd zou Hij een man zijn die een gewijde preek kon
houden en vervolgens onderweg van de kerk naar huis een lekke band kon
verwisselen.

Geen wonder dat Christus zo'n ongewone leraar werd!
Gelovige mensen smachten naar wijsheid die zowel diep geestelijk als enorm
praktisch is. En Christus was in zijn aardse leven de belichaming van elk
aspect hiervan. Hij kwam steeds meer in de gunst bij God. Ik vind het heerlijk
om de relatie van Christus met zijn hemelse Vader te beschrijven.

Laten we eens kijken naar de betekenis van het woord
'gunst'. Het Griekse woord is charis, dat in de NBG-vertaling van het Nieuwe
Testament vaak vertaald wordt met 'genade' en in de NBV met 'goedgunstigheid'.
Charis staat voor genade die 'vreugde, plezier, dankbaarheid, gunst en
aanvaarding bewerkstelligt'. Dat Jezus steeds meer bij God in de gunst kwam,
laat vooral zien dat hun relatie hun beiden steeds meer vreugde bood. De
relatie tussen God de Vader en God de Zoon is, zonder twijfel, absoluut uniek.
Jezus is inderdaad de Ene, de Eengeborene van de Vader. En de relatie die Zij
beiden hadden toen Christus op aarde was, is ongeëvenaard. Hij kwam steeds meer
in de gunst bij de mensen. Als we proberen ons een beeld te vormen van
Christus' gestalte en persoonlijkheid, is deze beschrijving zeer belangrijk. In
Jesaja 53:3 staat dat Hij werd veracht en door mensen gemeden. Maar bedenk wel
dat Hij pas veracht en gemeden werd toen Hij een complete bedreiging voor de
gevestigde orde begon te vormen. Eigenlijk was zijn populariteit juist de
drijvende kracht achter zijn tegenstanders' zucht naar zijn bloed.

In Lucas 2:52 noemt God Christus' gunst bij de mensen,
maar door de evangeliën heen laat Hij die ook zien. Vissers verlaten niet hun
netten om iemand zonder enige persoonlijkheid te volgen. De mensen
respecteerden Hem niet alleen, ze hielden ook van Hem. Het woord 'gunst' is
onomstotelijk verbonden met het woord 'gunsteling' oftewel 'lieveling'. Ik denk
niet dat we de tekst te ruim interpreteren als we zeggen dat Christus de
lieveling was van velen die Hem kendenDenk eens aan de verschillende kenmerken
van mensen die bij jou in de gunst zouden kunnen komen. Tenzij die kenmerken
strijdig zijn met godvruchtigheid, zal Christus ze zeer waarschijnlijk allemaal
gehad hebben. Ik kan zonder aarzeling een paar van mijn lievelingskenmerken van
mensen noemen: godvruchtig, warm, voorkomend, graag enigszins extravert,
beschikkend over kennis op een bepaald gebied zodat ik iets van hen kan leren,
betrouwbaar en grappig! Hoewel Gods Woord ons zegt dat we geen voortrekkerij
mogen tonen, hebben we allemaal wel favoriete kenmerken die we leuk vinden aan
mensen. Je kunt gerust aannemen dat Christus veel van die aspecten bezat die
jij het meest waardeert.

Ik wil gewoon graag dat je steeds in gedachten houdt dat
Hij echt was. Zijn sandalen flapperden als Hij over de weg liep. Zijn haar zat
door de war als Hij wakker werd. Hij moest de broodkruimels uit zijn baard
vegen als Hij had gegeten. Zijn armspieren spanden zich als Hij zijn kleine
broertjes en zusjes optilde. Hij had haar op zijn armen en warme handen. Hij
was de Zoon van God en de Mensenzoon. Doorgrond het ondoorgrondelijke

 

Uit: Portret van Jezus, Beth Moore

DE HEMEL

 

Jaren geleden was er in de Nederlandse bioscopen de
film te zien 'De hemel komt later wel'. Deze titel is het motto van veel
mensen. Niet alleen van ongelovigen, zij denken niet zo vaak aan de hemel. Maar
ook van gelovigen. De hemel wordt wat weggedrukt uit ons denken, omdat we ook
het sterven wat wegdrukken. Dat was vroeger wel anders. Toen gebeurde het
sterven te midden van familie, van de buurt en van het dorp. En van daaruit
werd toch met vertrouwen gezien naar wat er na het sterven kwam. Men wist van de
hemel. De periode na de Tweede Wereldoorlog heeft daar verandering in gebracht.
Er heeft een totale cultuuromslag plaatsgevonden in het christelijke Westen. De
welvaart deed zijn intrede, de auto, de televisie, en, niet te vergeten, de
computer. In één mensenleeftijd is alles radicaal veranderd. Het leven van
alledag werd erg belangrijk. Er werd geprobeerd zo veel mogelijk uit dit leven
te halen, alsof er geen vervolg op kwam. Een vervolg dat oneindig veel langer
zal zijn dan het leven op deze aarde.

Sommige mensen vragen zich af: kun je wel veel van de hemel weten? Ja!
Het is de plaats waar God woont, de hemel is zijn troon. Hij is omringd door
ontelbaar veel engelen die klaarstaan om zijn bevelen uit te voeren. En de Heer
Jezus is na zijn opstanding teruggekeerd naar de hemel en wacht daar op het
moment dat Hij zal terugkeren om te oordelen. Zij die in Hem geloven, zullen
met verheerlijkte lichamen eeuwig bij Hem zijn. Zij die niet geloven, zullen
veroordeeld worden. Inderdaad, de hemel komt later wel! Maar zijn we erop
voorbereid? Wat moet u doen om in de hemel te komen? Geloof in de Heer Jezus en
u zult gered worden van het eeuwig oordeel. De Heer Jezus belooft u eeuwig met
Hem in de hemel te zijn. Waarom is de hemel zo fantastisch? Omdat er geen dood,
geen rouw, geen jammerklacht en geen pijn meer zal zijn! Omdat het een plaats
is van eeuwig licht, eeuwige blijdschap, eeuwige hereniging met onze geliefde
medegelovigen. We zullen delen in de luister van onze Heiland. Daarin prijzen
we ons gelukkig.

GODS BELOFTE AAN U IS:

 

De Heer is voor u,

om u de juiste weg te wijzen.

De Heer is achter u,

om u te beschermen tegen gevaar.

De Heer is onder u,

om u op te vangen,

wanneer u dreigt te vallen.

De Heer is in u,

om u te troosten als u verdriet heeft.

Hij omgeeft u als een beschermende muur,

wanneer anderen over u heen vallen.

De Heer is boven u,

om u te zegenen.

Zo zegent God u

vandaag, morgen en in de eeuwigheid.

 

De Heer Jezus zegt - ook tegen u:

'En vergeet dit niet: Ik ben altijd bij je, tot het einde van de tijd' (naar
Matteüs 28:20, Het Boek).

'Ik, de Heer, zal je de weg wijzen die je moet gaan, je raad geven en
je niet uit het oog verliezen' (Psalm 32:8,
GNB

WAAROM LEVEN WE EIGENLIJK

 

Dat is mijn probleem (en
misschien ook uw probleem): voor mensen wier zielen overspoeld zijn met pijn,
lijkt God niet te reageren. We bidden maar er gebeurt niets.

Hoe vinden we het geloof dat
ons het onzichtbare laat zien, ons met heel ons hart doet geloven dat Hij
altijd op een fantastische en liefhebbende manier reageert, wanneer het Hem
niets lijkt te doen? Dat is de vraag: wat betekent het hoop te vinden in God als
we blijven leven in een wereld waar goede dromen verbrijzeld worden en God er
niets aan lijkt te doen?

Er is een antwoord, en het
wordt telkens herhaald in de Bijbel. Maar het antwoord, het enige antwoord dat
de enorme uitdaging aangaat om volledig te vertrouwen op een God die
ogenschijnlijk niet reageert, vereist een verandering in de manier waarop we
normaal gesproken kijken naar het leven. Het vereist een omwenteling in ons
denken over de reden waarom we eigenlijk nog leven, waarom God ons zo lang in
leven houdt in deze wereld voordat Hij ons opneemt in de hemel Het probleem dat
oprechte christenen met God hebben, komt nogal eens neer op een verkeerd begrip
van wat het leven zou moeten bieden. We gaan er, als vanzelfsprekend maar
onjuist, van uit dat wij hier zijn om iets te ervaren dat God ons nooit heeft
beloofd. Misschien meer dan ooit eerder in de geschiedenis, gaan we ervan uit
dat we hier zijn om één fundamentele reden: om het naar onze zin te hebben -
als het geen goede omstandigheden zijn, dan op zijn minst goede gevoelens. We
verlangen ernaar ons goed te voelen, passie te voelen, romantiek en vrijheid.
We willen genieten van fantastische kinderen, iets betekenen in de levens van
anderen, betrokken zijn bij goede vrienden, Gods vrede ervaren. Dus vinden we
'Bijbelse' strategieën uit om erop toe te zien dat onze dromen uitkomen. We
noemen ze modellen van voortreffelijk ouderschap, methodes voor geestelijk
leven en principes van rentmeesterschap - allemaal ontworpen om ons legitiem
een goed gevoel te geven. Wat is daar verkeerd aan?

Maar als we de diepste
motieven achter deze daden aan het licht brengen, ontdekken we een
vastberadenheid om nú te voelen wat niemand zal voelen totdat we in de hemel
zijn. We verlangen naar onweerstaanbaar geluk dat alle pijn verdrijft. De
manier waarop we dat verlangen proberen te stillen, hangt af van onze normen en
waarden. Als we de Playboyfilosofie aanhangen, doen we alles wat onmiddellijk
plezier geeft. We kopen mooie kleding, gaan naar belangrijke feesten, en maken
zo nu en dan een cruise. Soms veranderen we van partner of gaan we vreemd.

Als we christen zijn, geven we
een paradoxale draai aan de wet van uitgestelde bevrediging. We geven
onmiddellijke pleziertjes op om later een dieper plezier te ervaren, maar we verwachten
dat plezier spoedig te ervaren, zeker voordat we sterven. We vinden dat we het
recht hebben te beslissen over de duur van het uitstel. Zolang dat uitstel niet
te lang duurt, leven we volgens de regels. Als we vandaag niet volledig
gelukkig kunnen zijn, dan zijn we dat zeker morgen. En als de dingen niet gaan
zoals we wensen, willen we het gevoel hebben dat dat wel zo is. We staan erop
dat we vanbinnen vrede voelen en zelfrespect, en dat we ons aardig goed voelen,
sterker nog, dat we met volle teugen van het leven genieten.. Soms is het enige
verschil tussen christenen en niet-christenen de manier waarop we goede
gevoelens naar boven halen. Het najagen van het ware geluk blijft het
hoofddoel. Het blijft de drijfveer voor onze keuzes, en niet een welkom, maar
sporadisch bijproduct van een hoger doel: God te prijzen omdat dat ons diepste
en meest hartstochtelijke verlangen is.

Zolang een gelukkig leven ons
doel is, waarin de zielsvreugde de pijn overtreft, blijft God slechts een
middel tot een doel, een gebruiksvoorwerp, nooit iemand die het recht heeft op
antwoord, nooit een geliefd persoon van wie we genieten. Aanbidding wordt
functioneel, een onderdeel van een slimme strategie om te krijgen wat we willen
in plaats van een diepe toewijding aan iemand die meer waard is dan wij.

En als Hij faalt - als degene
van wie we verwachten dat Hij ons een goed leven geeft, zijn werk niet goed
doet - voelen we ons verraden, in de steek gelaten, gedesillusioneerd. Hij
zorgt er niet voor dat de treurige gebeurtenis wordt teruggedraaid en vult ons
ook niet met vrede en blijdschap. We kunnen misschien geestelijke hoogstandjes
uitvoeren om Hem tot een reactie over te halen, maar Hij blijft op een afstand.
Onze zielen blijven onbevredigd.

 

Uit: Gebroken dromen, door
Larry Crabb

bijbel studie's Zaterdag begint het nieuwe lezingenseizoen in Menen, met als thema "Daniël, lessen uit het leven van een oudtestamentisch profeet". Jos Vanlede uit Nieuwpoort geeft de eerste lezing, over Daniël 1. Titel: "Wees rein". Aanvang: 19:30 u

IK BEN IK

Ik voel me vaak onzeker en twijfel
dan aan mezelf. Zou ik het wel goed doen, of wat zal een ander ervan vinden?
Gelukkig begin ik daar steeds meer los van te komen, omdat ik weet dat ik er
mag zijn, ik ben Gods kind. Hij heeft mij gemaakt zoals ik ben en dat is het
belangrijkste. Ik mag op Hem vertrouwen. Hij is mijn Vader en ik ben zijn kind.
Hij houdt van mij met al mijn rare, gekke, lieve en mooie trekjes

 

Uit: Zo dichtbij

Loof Hem om zijn oneindige grootheid.

 

Deze psalm sluit de Psalmen schitterend
af. Allerlei instrumenten worden ingezet om God te prijzen. Om zijn daden en om
zijn grootheid te bezingen. God houdt van mensen in wie Hij zijn eigen adem
heeft geblazen, mensen die deze adem gebruiken om Hem te prijzen. Hondervijftig
psalmen lang hebben we kunnen lezen over moeiten, gebeden, uitreddingen en
lofzangen, maar aan het eind van de Psalmen vallen alle moeiten weg en blijft
er alleen lofprijzing over: 'Alles wat adem heeft, loof de HEER. Die laatste
regel is nog geen volledige werkelijkheid. Heel veel mensen gebruiken hun adem
nog voor allerlei verkeerde woorden en daden. Er worden wapens gemaakt, volken
haten elkaar, oorlogen zijn op allerlei plaatsen in de wereld aan de gang, al
wordt er in het nieuws meestal over gezwegen.

Toch zijn er op deze zondag grotere en kleinere groepen
mensen die God willen prijzen en in gedachten vooruitlopen op de vrede die er
straks op aarde zal zijn. Die vrede komt er niet door onze inspanningen, maar
door Jezus Christus, de Koning van alle koningen. De mensenzoon zal komen,
omstraald door luister en in gezelschap van alle engelen. Daarom vieren wij de
maaltijd van de Heer totdat Hij zo terugkomt. Wij kijken terug naar Hem en
herinneren elkaar aan wie Hij is en wat Hij deed, doet en zal doen. Jezus
Christus en de Vader worden vandaag op oneindig veel plekken in de wereld
geprezen. Loof God!'

Psalmen

1

1 Gelukkig
de mens

die
niet meegaat met wie kwaad doen,

die
de weg van zondaars niet betreedt,

bij
spotters niet aan tafel zit,

2 maar
vreugde vindt in de wet van de HEER

en zich verdiept in zijn wet, dag en
nacht.

3 Hij
zal zijn als een boom,

geplant
aan stromend water.

Op
tijd draagt hij vrucht,

zijn
bladeren verdorren niet.

Alles wat hij doet komt tot bloei.

4 Zo
niet de wettelozen!

Zij
zijn als kaf

dat verwaait in de wind.

5 Wettelozen
houden niet stand waar recht heerst,

zondaars
niet in de kring van de rechtvaardigen.

6 De
HEER beschermt de weg van de
rechtvaardigen,

de weg van de wettelozen loopt dood.

De HEER beschermt de weg van de rechtvaardigen.

 

Vandaag beginnen we weer vooraan in het boek van de Psalmen. Deze
eerste psalm snijdt meteen een onderwerp van levensbelang aan: welke weg
bewandelen wij in ons leven? Er worden ons twee mogelijkheden voorgesteld. De
ene weg is de weg van de wettelozen, van hen die God niet willen dienen. Het is
een weg die we vaker tegenkomen in de Psalmen. Een weg die er in eerste
instantie aantrekkelijk uitziet. Maar op de lange termijn is het een
doodlopende weg. Hij eindigt ver weg van God. Van degenen die daarop wandelen,
wordt net zo veel teruggevonden als kaf dat in de wind verwaaitDe andere weg is
de weg van God. Om daarop te komen, is allereerst een keuze nodig. We moeten
ervoor kiezen om ons leven toe te vertrouwen aan God. We moeten pleiten op het
sterven en opstaan van de Heer Jezus, die ons bevrijdt van onze zonden. Hiermee
staan we aan het begin van onze weg met God. Maar daarmee zijn we er nog niet.
Uit het eerste vers blijkt, dat ook dan er nog steeds de verleiding is om de
weg van God te verlaten en een graantje mee te pikken van die andere weg. Deze
verleiding overwinnen we niet door er maar zo hard mogelijk tegen te vechten.
Het krachtige hulpmiddel om ons in het goede spoor te houden, staat in vers 2:
ons leven lang intensief bezig zijn met het Woord van God. Niet zo af en toe
eens een stukje lezen, maar 'dag en nacht' het Woord op ons in laten werken.
Een actief omgaan met de Bijbel houdt ons op de juiste weg. We staan dan stevig
als een boom en kunnen vrucht dragen voor God. Zelfs in tijden van moeite en
zorgen blijven we door dat Woord fris en veerkrachtig. Als we zo geworteld zijn
in de Bijbel, geeft de dagtekst ons de fantastische belofte dat God zelf onze
weg beschermt. Daarmee kunnen we veilig op pad. Een goede reis!.