GOD HIELD REKENING MET ABRAHAM

VERBRIJZELD IS ZIJN MACHT!

 

Eens werd mijn leven beheerst door een valse prins

schoon van uiterlijk

stralend als het licht

maar vol bedrog en duisternis

 

hij hield mij in zijn greep

en maakte mij blind

blind voor Gods genade

en de liefde die Christus geeft

 

Toen was daar het moment

Gods Woord bereikte mijn hart

ik werd overrompeld door zijn liefde

maar ook vervuld met smart

 

Hij was veracht en door mensen verlaten

bespuugd, bespot en geslagen

toch heeft Hij de straf op zich genomen

en heeft Hij ons redding gebracht

 

Daarom heb ik mijn leven aan Jezus gegeven

en ben ik bevrijd door zijn kracht

de valse prins beheerst niet meer mijn leven

ja, verbrijzeld is zijn macht

84

1 Voor de koorleider. Op de wijs van De Gatitische. Van de Korachieten, een psalm.

 

2 Hoe lieflijk is uw woning,

HEER van de hemelse machten.

3 Van verlangen smacht mijn ziel

naar de voorhoven van de HEER.

Mijn hart en mijn lijf roepen

om de levende God.

 

4 Zelfs de mus vindt een huis

en de zwaluw een nest

waarin ze haar jongen neerlegt,

bij uw altaren, HEER van de hemelse machten,

mijn koning en mijn God.

5 Gelukkig wie wonen in uw huis,

gedurig mogen zij u loven. sela

 

6 Gelukkig wie bij u hun toevlucht zoeken,

met in hun hart de wegen naar u.

7 Trekken zij door een dal van dorheid,

het verandert voor hen in een oase;

rijke zegen daalt als regen neer.

8 Steeds krachtiger gaan zij voort

om in Sion voor God te verschijnen.

 

9 HEER, God van de hemelse machten, hoor mijn gebed,

luister naar mij, God van Jakob. sela

 

10 God, ons schild, zie naar ons om,

sla goedgunstig het oog op uw gezalfde.

11 Beter één dag in uw voorhoven

dan duizend dagen daarbuiten,

beter op de drempel van Gods huis

dan wonen in de tenten der goddelozen.

 

12 Want God, de HEER, is een zon en een schild.

Genade en glorie schenkt de HEER,

zijn weldaden weigert hij niet

aan wie onbevangen op weg gaan.

13 HEER van de hemelse machten,

gelukkig de mens die op u vertrouwt.

 

Gelukkig wie wonen in uw huis.

 

Veel mensen zijn gehecht aan hun huis, de gezelligheid, de warmte, het comfort. Of men verlangt naar een beter huis, een grotere tuin, meer ruimte en nog meer comfort. In de eerste plaats biedt een huis je bescherming tegen kou of warmte, tegen regen of sneeuw, maar ook tegen pottenkijkers. Wij hebben onze eigen plek nodig, privacy noemen we dat. Ook ons hart kan verlangen naar rust, vrede, genot, naar bescherming en privacy. De psalmdichter drukt dat wat sterker en directer uit: hij smacht naar de voorhoven van de Heer. Het gaat hem dan niet om de tuin zelf, of hoe het er daar precies uitziet. Nee, met alles wat hij in zich heeft, roept hij om bij de levende God te zijn. Wat wij hier op aarde ook mogen bezitten, hoe goed we het ook kunnen hebben, er is maar één plaats die alles overtreft: bij God zelf zijn. Wij mogen bij God wonen en bij Hem een schuilplaats vinden. Als Hij de vogels al beschermt, zal Hij ons zeker niet minder beschermen. Wij mogen vertrouwen op de Heer van de hemel en de aarde, de Schepper die alles in zijn hand houdt. Dat brengt geluk, hoe de omstandigheden ook mogen zijn. Zijn nabijheid werkt voortdurende lof in onze harten. Het versterkt degene die Hem met heel zijn hart zoekt. Wat een geweldige troost. 'Ja, maar hoe doe je dat dan, vooral als het je niet mee zit? Ik ervaar die zegen nauwelijks in mijn leven. Ik ben maar aan het ploeteren.' Dat staat er direct achter: richt je tot God en ga met Hem praten, ga in gebed. Wij mogen het van Hem verwachten, vragen of Hij naar ons omziet. En dat doet Hij. De wereld mag er dan soms nog zo aantrekkelijk uitzien, of we moeten door een dal gaan, bij God wonen is het allerbeste, zelfs al is het maar één dag. Hij geeft wat wij echt nodig hebben: genade en glorie. Als we maar op Hem vertrouwen en ons leven en ons doen en laten met Hem delen. Laten we dat doen: Hem in ons leven de eerste plaats geven; dat betekent zegen.

SATELLIETSCHOTEL

 

Een derdewereldland had van de Verenigde Staten een communicatiesatellietschotel gekregen voor het internationale telefoonverkeer. De schotel, die werd aangedreven door elektromotoren, was voortdurend in beweging terwijl hij de satelliet in de ruimte volgde. Op een avond haalde een ambtenaar, in de overtuiging dat de motoren langer mee zouden gaan als ze niet constant in gebruik waren, de stekker uit de satellietschotel. Toen hij hem de volgende morgen weer aansloot en de schotel in de lucht op zoek ging naar het signaal van de satelliet, brandden de motoren door. De schotel was niet ontworpen om af en toe contact te hebben, maar om ononderbroken contact te hebben.

Wij ook. Wij zijn niet geschapen om Gods stem alleen in tijden van nood en op crisismomenten te horen, maar om een ononderbroken relatie met Hem te hebben.

 

Uit: Verlangend naar uw Geest, Randy Hurst

HOE WAS JEZUS?

 

'Jezus groeide verder op en zijn wijsheid nam nog toe.
Hij kwam steeds meer in de gunst bij God en de mensen' (Lucas 2:52).

Dit vers geeft opvallend veel inzicht in Christus
gedurende de jaren waarin Hij opgroeide van jongen tot man.

Jezus groeide verder op. Dit zinnetje is duidelijk:
Christus groeide lichamelijk (en verstandelijk) op en kreeg de kracht en de
gestalte van een man. Wat natuurlijk minder duidelijk is, is hoe Hij eruit ging
zien toen Hij opgroeide. Gods Woord laat ons onze markeerstift maar één keer
gebruiken als we ons proberen voor te stellen hoe Christus eruitzag.

Jesaja 53:2 voorzegt over de Messias: 'Onopvallend was
zijn uiterlijk, hij miste iedere schoonheid, zijn aanblik kon ons niet
bekoren.' Ik kan me gewoon niet voorstellen dat Christus niet mooi was, maar ik
geloof ook dat schoonheid te vinden is in het oog van de toeschouwer. We kennen
allemaal wel mensen die mooi zijn maar die nooit op de cover van een magazine
zullen verschijnen. Lees in Jesaja 53:2 echter niet meer dan er staat. De
intentie van de oorspronkelijke bewoordingen is dat Hij geen luisterrijke,
goddelijke verschijning was die mensen daarmee naar zich toe trok. De
beschrijving betekent niet per se dat Christus onaantrekkelijk was maar dat Hij
er waarschijnlijk gewoon net als ieder ander uitzag. Zijn wijsheid nam toe. Het
Griekse woord voor 'wijsheid' is sophia. De definitie van dit woord heeft twee
onderdelen: (1) Sophia staat voor vaardigheid in de dingen van het leven,
praktische wijsheid en wijs beleid, die getoond worden door het bedenken van de
beste plannen en het uitkiezen van de beste middelen, met inbegrip van gezond
verstand en juist inzicht. (2) Met betrekking tot goddelijke dingen betekent
sophia wijsheid, kennis, inzicht, verstand. Dus als je een impressie wilt geven
van Christus in zijn aardse vorm, beschouw Hem dan als zowel volkomen praktisch
als diep geestelijk. In feite is Christus gekomen om ons te laten zien dat het
diep geestelijke heel erg praktisch is.

Laten we vermijden ons een beeld van Christus te vormen
dat zo diep is dat je moet gaan graven om Hem te vinden of zo geestelijk dat
zijn hoofd zich in de wolken bevindt. Hij kwam om de hemel naar de aarde te
brengen. Vertaald naar onze tijd zou Hij een man zijn die een gewijde preek kon
houden en vervolgens onderweg van de kerk naar huis een lekke band kon
verwisselen.

Geen wonder dat Christus zo'n ongewone leraar werd!
Gelovige mensen smachten naar wijsheid die zowel diep geestelijk als enorm
praktisch is. En Christus was in zijn aardse leven de belichaming van elk
aspect hiervan. Hij kwam steeds meer in de gunst bij God. Ik vind het heerlijk
om de relatie van Christus met zijn hemelse Vader te beschrijven.

Laten we eens kijken naar de betekenis van het woord
'gunst'. Het Griekse woord is charis, dat in de NBG-vertaling van het Nieuwe
Testament vaak vertaald wordt met 'genade' en in de NBV met 'goedgunstigheid'.
Charis staat voor genade die 'vreugde, plezier, dankbaarheid, gunst en
aanvaarding bewerkstelligt'. Dat Jezus steeds meer bij God in de gunst kwam,
laat vooral zien dat hun relatie hun beiden steeds meer vreugde bood. De
relatie tussen God de Vader en God de Zoon is, zonder twijfel, absoluut uniek.
Jezus is inderdaad de Ene, de Eengeborene van de Vader. En de relatie die Zij
beiden hadden toen Christus op aarde was, is ongeëvenaard. Hij kwam steeds meer
in de gunst bij de mensen. Als we proberen ons een beeld te vormen van
Christus' gestalte en persoonlijkheid, is deze beschrijving zeer belangrijk. In
Jesaja 53:3 staat dat Hij werd veracht en door mensen gemeden. Maar bedenk wel
dat Hij pas veracht en gemeden werd toen Hij een complete bedreiging voor de
gevestigde orde begon te vormen. Eigenlijk was zijn populariteit juist de
drijvende kracht achter zijn tegenstanders' zucht naar zijn bloed.

In Lucas 2:52 noemt God Christus' gunst bij de mensen,
maar door de evangeliën heen laat Hij die ook zien. Vissers verlaten niet hun
netten om iemand zonder enige persoonlijkheid te volgen. De mensen
respecteerden Hem niet alleen, ze hielden ook van Hem. Het woord 'gunst' is
onomstotelijk verbonden met het woord 'gunsteling' oftewel 'lieveling'. Ik denk
niet dat we de tekst te ruim interpreteren als we zeggen dat Christus de
lieveling was van velen die Hem kendenDenk eens aan de verschillende kenmerken
van mensen die bij jou in de gunst zouden kunnen komen. Tenzij die kenmerken
strijdig zijn met godvruchtigheid, zal Christus ze zeer waarschijnlijk allemaal
gehad hebben. Ik kan zonder aarzeling een paar van mijn lievelingskenmerken van
mensen noemen: godvruchtig, warm, voorkomend, graag enigszins extravert,
beschikkend over kennis op een bepaald gebied zodat ik iets van hen kan leren,
betrouwbaar en grappig! Hoewel Gods Woord ons zegt dat we geen voortrekkerij
mogen tonen, hebben we allemaal wel favoriete kenmerken die we leuk vinden aan
mensen. Je kunt gerust aannemen dat Christus veel van die aspecten bezat die
jij het meest waardeert.

Ik wil gewoon graag dat je steeds in gedachten houdt dat
Hij echt was. Zijn sandalen flapperden als Hij over de weg liep. Zijn haar zat
door de war als Hij wakker werd. Hij moest de broodkruimels uit zijn baard
vegen als Hij had gegeten. Zijn armspieren spanden zich als Hij zijn kleine
broertjes en zusjes optilde. Hij had haar op zijn armen en warme handen. Hij
was de Zoon van God en de Mensenzoon. Doorgrond het ondoorgrondelijke

 

Uit: Portret van Jezus, Beth Moore

DE HEMEL

 

Jaren geleden was er in de Nederlandse bioscopen de
film te zien 'De hemel komt later wel'. Deze titel is het motto van veel
mensen. Niet alleen van ongelovigen, zij denken niet zo vaak aan de hemel. Maar
ook van gelovigen. De hemel wordt wat weggedrukt uit ons denken, omdat we ook
het sterven wat wegdrukken. Dat was vroeger wel anders. Toen gebeurde het
sterven te midden van familie, van de buurt en van het dorp. En van daaruit
werd toch met vertrouwen gezien naar wat er na het sterven kwam. Men wist van de
hemel. De periode na de Tweede Wereldoorlog heeft daar verandering in gebracht.
Er heeft een totale cultuuromslag plaatsgevonden in het christelijke Westen. De
welvaart deed zijn intrede, de auto, de televisie, en, niet te vergeten, de
computer. In één mensenleeftijd is alles radicaal veranderd. Het leven van
alledag werd erg belangrijk. Er werd geprobeerd zo veel mogelijk uit dit leven
te halen, alsof er geen vervolg op kwam. Een vervolg dat oneindig veel langer
zal zijn dan het leven op deze aarde.

Sommige mensen vragen zich af: kun je wel veel van de hemel weten? Ja!
Het is de plaats waar God woont, de hemel is zijn troon. Hij is omringd door
ontelbaar veel engelen die klaarstaan om zijn bevelen uit te voeren. En de Heer
Jezus is na zijn opstanding teruggekeerd naar de hemel en wacht daar op het
moment dat Hij zal terugkeren om te oordelen. Zij die in Hem geloven, zullen
met verheerlijkte lichamen eeuwig bij Hem zijn. Zij die niet geloven, zullen
veroordeeld worden. Inderdaad, de hemel komt later wel! Maar zijn we erop
voorbereid? Wat moet u doen om in de hemel te komen? Geloof in de Heer Jezus en
u zult gered worden van het eeuwig oordeel. De Heer Jezus belooft u eeuwig met
Hem in de hemel te zijn. Waarom is de hemel zo fantastisch? Omdat er geen dood,
geen rouw, geen jammerklacht en geen pijn meer zal zijn! Omdat het een plaats
is van eeuwig licht, eeuwige blijdschap, eeuwige hereniging met onze geliefde
medegelovigen. We zullen delen in de luister van onze Heiland. Daarin prijzen
we ons gelukkig.

GODS BELOFTE AAN U IS:

 

De Heer is voor u,

om u de juiste weg te wijzen.

De Heer is achter u,

om u te beschermen tegen gevaar.

De Heer is onder u,

om u op te vangen,

wanneer u dreigt te vallen.

De Heer is in u,

om u te troosten als u verdriet heeft.

Hij omgeeft u als een beschermende muur,

wanneer anderen over u heen vallen.

De Heer is boven u,

om u te zegenen.

Zo zegent God u

vandaag, morgen en in de eeuwigheid.

 

De Heer Jezus zegt - ook tegen u:

'En vergeet dit niet: Ik ben altijd bij je, tot het einde van de tijd' (naar
Matteüs 28:20, Het Boek).

'Ik, de Heer, zal je de weg wijzen die je moet gaan, je raad geven en
je niet uit het oog verliezen' (Psalm 32:8,
GNB

WAAROM LEVEN WE EIGENLIJK

 

Dat is mijn probleem (en
misschien ook uw probleem): voor mensen wier zielen overspoeld zijn met pijn,
lijkt God niet te reageren. We bidden maar er gebeurt niets.

Hoe vinden we het geloof dat
ons het onzichtbare laat zien, ons met heel ons hart doet geloven dat Hij
altijd op een fantastische en liefhebbende manier reageert, wanneer het Hem
niets lijkt te doen? Dat is de vraag: wat betekent het hoop te vinden in God als
we blijven leven in een wereld waar goede dromen verbrijzeld worden en God er
niets aan lijkt te doen?

Er is een antwoord, en het
wordt telkens herhaald in de Bijbel. Maar het antwoord, het enige antwoord dat
de enorme uitdaging aangaat om volledig te vertrouwen op een God die
ogenschijnlijk niet reageert, vereist een verandering in de manier waarop we
normaal gesproken kijken naar het leven. Het vereist een omwenteling in ons
denken over de reden waarom we eigenlijk nog leven, waarom God ons zo lang in
leven houdt in deze wereld voordat Hij ons opneemt in de hemel Het probleem dat
oprechte christenen met God hebben, komt nogal eens neer op een verkeerd begrip
van wat het leven zou moeten bieden. We gaan er, als vanzelfsprekend maar
onjuist, van uit dat wij hier zijn om iets te ervaren dat God ons nooit heeft
beloofd. Misschien meer dan ooit eerder in de geschiedenis, gaan we ervan uit
dat we hier zijn om één fundamentele reden: om het naar onze zin te hebben -
als het geen goede omstandigheden zijn, dan op zijn minst goede gevoelens. We
verlangen ernaar ons goed te voelen, passie te voelen, romantiek en vrijheid.
We willen genieten van fantastische kinderen, iets betekenen in de levens van
anderen, betrokken zijn bij goede vrienden, Gods vrede ervaren. Dus vinden we
'Bijbelse' strategieën uit om erop toe te zien dat onze dromen uitkomen. We
noemen ze modellen van voortreffelijk ouderschap, methodes voor geestelijk
leven en principes van rentmeesterschap - allemaal ontworpen om ons legitiem
een goed gevoel te geven. Wat is daar verkeerd aan?

Maar als we de diepste
motieven achter deze daden aan het licht brengen, ontdekken we een
vastberadenheid om nú te voelen wat niemand zal voelen totdat we in de hemel
zijn. We verlangen naar onweerstaanbaar geluk dat alle pijn verdrijft. De
manier waarop we dat verlangen proberen te stillen, hangt af van onze normen en
waarden. Als we de Playboyfilosofie aanhangen, doen we alles wat onmiddellijk
plezier geeft. We kopen mooie kleding, gaan naar belangrijke feesten, en maken
zo nu en dan een cruise. Soms veranderen we van partner of gaan we vreemd.

Als we christen zijn, geven we
een paradoxale draai aan de wet van uitgestelde bevrediging. We geven
onmiddellijke pleziertjes op om later een dieper plezier te ervaren, maar we verwachten
dat plezier spoedig te ervaren, zeker voordat we sterven. We vinden dat we het
recht hebben te beslissen over de duur van het uitstel. Zolang dat uitstel niet
te lang duurt, leven we volgens de regels. Als we vandaag niet volledig
gelukkig kunnen zijn, dan zijn we dat zeker morgen. En als de dingen niet gaan
zoals we wensen, willen we het gevoel hebben dat dat wel zo is. We staan erop
dat we vanbinnen vrede voelen en zelfrespect, en dat we ons aardig goed voelen,
sterker nog, dat we met volle teugen van het leven genieten.. Soms is het enige
verschil tussen christenen en niet-christenen de manier waarop we goede
gevoelens naar boven halen. Het najagen van het ware geluk blijft het
hoofddoel. Het blijft de drijfveer voor onze keuzes, en niet een welkom, maar
sporadisch bijproduct van een hoger doel: God te prijzen omdat dat ons diepste
en meest hartstochtelijke verlangen is.

Zolang een gelukkig leven ons
doel is, waarin de zielsvreugde de pijn overtreft, blijft God slechts een
middel tot een doel, een gebruiksvoorwerp, nooit iemand die het recht heeft op
antwoord, nooit een geliefd persoon van wie we genieten. Aanbidding wordt
functioneel, een onderdeel van een slimme strategie om te krijgen wat we willen
in plaats van een diepe toewijding aan iemand die meer waard is dan wij.

En als Hij faalt - als degene
van wie we verwachten dat Hij ons een goed leven geeft, zijn werk niet goed
doet - voelen we ons verraden, in de steek gelaten, gedesillusioneerd. Hij
zorgt er niet voor dat de treurige gebeurtenis wordt teruggedraaid en vult ons
ook niet met vrede en blijdschap. We kunnen misschien geestelijke hoogstandjes
uitvoeren om Hem tot een reactie over te halen, maar Hij blijft op een afstand.
Onze zielen blijven onbevredigd.

 

Uit: Gebroken dromen, door
Larry Crabb

bijbel studie's Zaterdag begint het nieuwe lezingenseizoen in Menen, met als thema "Daniël, lessen uit het leven van een oudtestamentisch profeet". Jos Vanlede uit Nieuwpoort geeft de eerste lezing, over Daniël 1. Titel: "Wees rein". Aanvang: 19:30 u

IK BEN IK

Ik voel me vaak onzeker en twijfel
dan aan mezelf. Zou ik het wel goed doen, of wat zal een ander ervan vinden?
Gelukkig begin ik daar steeds meer los van te komen, omdat ik weet dat ik er
mag zijn, ik ben Gods kind. Hij heeft mij gemaakt zoals ik ben en dat is het
belangrijkste. Ik mag op Hem vertrouwen. Hij is mijn Vader en ik ben zijn kind.
Hij houdt van mij met al mijn rare, gekke, lieve en mooie trekjes

 

Uit: Zo dichtbij

Loof Hem om zijn oneindige grootheid.

 

Deze psalm sluit de Psalmen schitterend
af. Allerlei instrumenten worden ingezet om God te prijzen. Om zijn daden en om
zijn grootheid te bezingen. God houdt van mensen in wie Hij zijn eigen adem
heeft geblazen, mensen die deze adem gebruiken om Hem te prijzen. Hondervijftig
psalmen lang hebben we kunnen lezen over moeiten, gebeden, uitreddingen en
lofzangen, maar aan het eind van de Psalmen vallen alle moeiten weg en blijft
er alleen lofprijzing over: 'Alles wat adem heeft, loof de HEER. Die laatste
regel is nog geen volledige werkelijkheid. Heel veel mensen gebruiken hun adem
nog voor allerlei verkeerde woorden en daden. Er worden wapens gemaakt, volken
haten elkaar, oorlogen zijn op allerlei plaatsen in de wereld aan de gang, al
wordt er in het nieuws meestal over gezwegen.

Toch zijn er op deze zondag grotere en kleinere groepen
mensen die God willen prijzen en in gedachten vooruitlopen op de vrede die er
straks op aarde zal zijn. Die vrede komt er niet door onze inspanningen, maar
door Jezus Christus, de Koning van alle koningen. De mensenzoon zal komen,
omstraald door luister en in gezelschap van alle engelen. Daarom vieren wij de
maaltijd van de Heer totdat Hij zo terugkomt. Wij kijken terug naar Hem en
herinneren elkaar aan wie Hij is en wat Hij deed, doet en zal doen. Jezus
Christus en de Vader worden vandaag op oneindig veel plekken in de wereld
geprezen. Loof God!'

Psalmen

1

1 Gelukkig
de mens

die
niet meegaat met wie kwaad doen,

die
de weg van zondaars niet betreedt,

bij
spotters niet aan tafel zit,

2 maar
vreugde vindt in de wet van de HEER

en zich verdiept in zijn wet, dag en
nacht.

3 Hij
zal zijn als een boom,

geplant
aan stromend water.

Op
tijd draagt hij vrucht,

zijn
bladeren verdorren niet.

Alles wat hij doet komt tot bloei.

4 Zo
niet de wettelozen!

Zij
zijn als kaf

dat verwaait in de wind.

5 Wettelozen
houden niet stand waar recht heerst,

zondaars
niet in de kring van de rechtvaardigen.

6 De
HEER beschermt de weg van de
rechtvaardigen,

de weg van de wettelozen loopt dood.

De HEER beschermt de weg van de rechtvaardigen.

 

Vandaag beginnen we weer vooraan in het boek van de Psalmen. Deze
eerste psalm snijdt meteen een onderwerp van levensbelang aan: welke weg
bewandelen wij in ons leven? Er worden ons twee mogelijkheden voorgesteld. De
ene weg is de weg van de wettelozen, van hen die God niet willen dienen. Het is
een weg die we vaker tegenkomen in de Psalmen. Een weg die er in eerste
instantie aantrekkelijk uitziet. Maar op de lange termijn is het een
doodlopende weg. Hij eindigt ver weg van God. Van degenen die daarop wandelen,
wordt net zo veel teruggevonden als kaf dat in de wind verwaaitDe andere weg is
de weg van God. Om daarop te komen, is allereerst een keuze nodig. We moeten
ervoor kiezen om ons leven toe te vertrouwen aan God. We moeten pleiten op het
sterven en opstaan van de Heer Jezus, die ons bevrijdt van onze zonden. Hiermee
staan we aan het begin van onze weg met God. Maar daarmee zijn we er nog niet.
Uit het eerste vers blijkt, dat ook dan er nog steeds de verleiding is om de
weg van God te verlaten en een graantje mee te pikken van die andere weg. Deze
verleiding overwinnen we niet door er maar zo hard mogelijk tegen te vechten.
Het krachtige hulpmiddel om ons in het goede spoor te houden, staat in vers 2:
ons leven lang intensief bezig zijn met het Woord van God. Niet zo af en toe
eens een stukje lezen, maar 'dag en nacht' het Woord op ons in laten werken.
Een actief omgaan met de Bijbel houdt ons op de juiste weg. We staan dan stevig
als een boom en kunnen vrucht dragen voor God. Zelfs in tijden van moeite en
zorgen blijven we door dat Woord fris en veerkrachtig. Als we zo geworteld zijn
in de Bijbel, geeft de dagtekst ons de fantastische belofte dat God zelf onze
weg beschermt. Daarmee kunnen we veilig op pad. Een goede reis!.

HET MOOIE MASKER VAN DE ZONDE

 

Een van de geniepigste
aspecten van zonde is dat ze de neiging heeft een mooi masker op te zetten. De
kerkvader Augustinus schreef al in zijn boek 'Belijdenissen': 'De luiheid noemt
zich vaak rust, maar welke rust is de echte rust? Dat is toch de rust in de
Heer? De overdaad laat zich graag verzadiging of overvloed noemen, maar de
volheid en de onuitputtelijke rijkdom aan onvergankelijk genoegen bent U. De
verkwisting wil graag in de schaduw staan van de vrijgevigheid, maar de
vrijgevigste schenker van alles wat goed is, bent U.' Je zou nog vele andere
voorbeelden hieraan toe kunnen voegen: roddelen laat zich graag het bespreken
van mensen noemen, kwaad spreken over mensen laat zich graag een rechtvaardig
oordeel noemen, seksuele zonde laat zich graag natuurlijke noodzakelijkheid
noemen, en jaloezie laat zich graag een verlangen naar gerechtigheid noemen.
Laat u echter niet voor de gek houden, maar laat u leiden door de Geest die
toont wat waarheid is en hoe u werkelijk God kunt dienen

JE BENT GEEN TOEVAL

 

Dat je
bestaat is geen toeval. Je bent geen ongelukje of vergissing. Het was God zelf,
die je vormde in de buik van je moeder en jou uitkoos, lang voor de
grondlegging van de wereld. Volgens Psalm 139 ontsnappen wij geen moment aan
zijn aandacht en is Hij met al onze wegen bekend.

Toch kunnen
we ons soms zo hopeloos in de steek gelaten voelen. Misschien is het de
eenzaamheid die in je nek hijgt, het verdriet dat je overmant of de angst die
de lucht uit je longen perst. Juist dan mag je ervan overtuigd zijn dat God een
plan met je leven heeft en je niet in de steek zal laten. Hij weet wat je kwelt
en Hij zal je verlossen.

Dezelfde
Heer die ons uitkoos vóór de grondlegging van de wereld, is met onze wanhoop
bekend. Lees Jesaja 53 maar eens. Volgens het hoofdstuk was Jezus een man die
iedere schoonheid miste, die veracht en gemeden werd; een man die het lijden
kende en met ziekte vertrouwd was. In het Nieuwe Testament lezen we dat Hij
tijdens zijn leven op aarde onder tranen en met luide stem gesmeekt heeft tot Hem
die Hem kon redden van de dood. Ook lezen we dat Jezus' ziel zeer bedroefd was,
tot stervens toeAls het leven te zwaar lijkt te worden, denk dan aan de woorden
van David: 'Ik loof U voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan,
wonderbaarlijk is wat U gemaakt hebt. Doorgrond mij, God, en ken mijn hart,
peil mij en weet wat mij kwelt...' Hij kent onze gevoelens, hopeloosheid en
pijn.

Wees je
ervan bewust dat je niet op je eigen gevoelens of ervaring hoeft te vertrouwen,
maar alleen op de God die doden opwekt. Zijn hand ligt op je, Hij omsluit je
van achter en van voren. Hij heeft je lief met een onvoorstelbare liefde, voor
eeuwig. Hij is niet ver weg, maar woont in je hart en staat altijd gereed om je
te troosten. Wend je vandaag tot Hem.

Laten we
afsluiten met Filippenzen 4:5-7:

'De Heer is
nabij. Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank Hem in
al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw
hart en gedachten in Christus Jezus bewaren.'

Christian Nolles

Ik wou dat de hemel een gsm had, dan kon
ik je stem nog eens horen. Ik heb aan jou gedacht vandaag, niks nieuws. ik
dacht aan jou gisteren en gebruik vaak je naam. Het enige dat ik bezit zijn
onze herinneringen en de foto's. God heeft je in zijn armen, maar ik draag je
in mijn hart!

DE
KALENDER ALS PREDIKER

 

Is het
u wel opgevallen hoe dun de kalender alweer wordt? Elk blaadje dat u afscheurt
betekent dat er weer een dag voorbij is die nooit weer terugkeert. Is het
weleens tot u doorgedrongen dat zo'n simpele kalender u op deze manier een heel
belangrijke waarheid predikt? Elk afgescheurd blaadje wil zeggen dat uw leven
met één dag verkort is. Uw onsterfelijke ziel is weer één dag dichter bij de
oneindige eeuwigheid gekomen. En waar zult u de eeuwigheid doorbrengen?

'Eens
moeten mensen sterven en daarna volgt het oordeel. Net zo zeker is het dat
Christus, die eenmaal is geofferd om de zonden van velen te dragen, voor een
tweede maal zal verschijnen om te redden wie Hem verwachten' (Hebreeën 9:27,28).

Bij welke groep mensen hoort u? Bij
hen aan wie het beschikt is eenmaal te sterven en daarna het oordeel, of bij
hen die de Heer Jezus verwachten tot behoudenis? Er is geen tussengroep. Het is
óf het eeuwige leven óf het eeuwig oordeel!

ZOALS EEN ARM

 

Zoals
een arm, vertroostend om mij heen,

zo
teder ligt uw liefde om mijn leven.

Ben
ik soms moe of moederziel alleen

op
smalle paden en langs steile wegen

en is mijn hart zo hard gelijk een steen,

U
streelt mij zacht - uw vingers zijn een zegen.

Zoals
een arm, zo vriendelijk en zacht

hebt
U uw liefde om mij heen geslagen;

altijd
als ik geen morgen meer verwacht

vraagt
U vandaag het nog met U te wagen.

Mijn
God, al moet ik door de langste nacht,

U
zult mij in uw armen dragen!

- Onbekend

DE BLAADJES VALLEN

 

Het is nu echt herfst!

Bij dit seizoen heb ik
altijd gemengde gevoelens. Zo mooi, al die kleuren van de bomen. Ik vind het
prachtig om te zien en het is elke dag anders.

Toch is het een beetje
een treurig seizoen, het verval van de zomer eigenlijk.

Voorlopig geen zicht op
nieuwe blaadjes en zonnige terrasjes. Dat wordt dus binnenzitten of warm
gekleed naar buiten.

Afgelopen weekend reden
we door de polders en er waren enkele bomen die nog wel blaadjes hadden. 't Was
net alsof ze er nog niet aan toe leken te zijn om die laatste bruine, eigenlijk
al dode, blaadjes te laten gaan. Nog even wachten... mag het nog even wachten?

Je weet hoe het verder
gaat. Ze zullen afvallen. Storm en regen zullen het afmaken. De winter is in
aantocht en in die tijd lijkt alles stil te staanHeb je dat ook weleens, dat je
iets moeilijk los kunt laten? Want je weet wat je hebt en je weet niet wat
ervoor terug zal komen. Zelfs die laatste bruine blaadjes, de restjes van wat
er was, lijken nog de moeite waard om vast te houden.

God wil ons soms iets
nieuws geven en dat kan pas wanneer we loslaten wat we in onze handen hebben.

Zoiets als de
graankorrel die de grond in moet om te sterven. Vervolgens brengt hij
meervoudig vrucht voort.

Of zoals de ranken aan
de wijnstok, die gesnoeid worden opdat er meer vrucht zal zijn. Of die worden
weggehaald omdat ze geen vrucht droegen.

Allebei
pijnlijke processen die in eerste instantie helemaal niet leuk zijn, maar als
doel hebben om verbetering te brengen. Het getuigt van nieuwe dingen, hoop en
zekerheid dat er iets goeds uit voort zal komen. Het is als de hoop die in ons
leeft.

VERSPILLING?

 

Als zoon van een rijke
zakenman en erfgenaam van de Borden Milk Company, had William Borden genoegen
kunnen nemen met een financieel onafhankelijk, gemakkelijk leven. In plaats
daarvan koos hij ervoor zijn leven en zijn geld in Christus en zijn koninkrijk te
steken.

Toen William in 1904 de
middelbare school had afgerond, zond zijn vader hem op een cruise rond de
wereld. Omdat zijn hart brak bij het zien van de geestelijke nood van de mensen
die hij ontmoette, wijdde William zijn leven aan het dienen van Jezus Christus
als zendeling.

Hij besteedde zijn jaren
op Yale om het Woord van God onder de knie te krijgen en de mensen in zijn
omgeving te bereiken met het evangelie van Christus. Ten slotte kwam het moment
dat hij naar het zendingsveld zou gaan. Op weg naar China voer hij eerst naar
Egypte, waar hij hersenvliesontsteking kreeg en nog geen maand later stierf. Net
zoals met Maria van Betanië, zouden sommigen van William Borden zeggen: 'Wat
een verspilling.' Maar het feit dat William zijn leven opofferde, heeft een
enorme oogst van rechtvaardigheid voortgebracht. Geïnspireerd door zijn
oprechte toewijding aan Christus, zijn talloze jongemannen opgestaan om zijn
plaats op de zendingsvelden van de wereld in te nemen.

Williams toewijding aan
de Heer heeft geresulteerd in een levensstijl van offervaardig geven. Bij de
opening van zijn testament werd ontdekt dat hij zijn hele fortuin van meer dan
een miljoen dollar had bestemd voor de zaak van Christus, naast de duizenden
dollars die hij al tijdens zijn korte leven had weggegeven.

Na zijn dood werden de volgende
drie zinnen gevonden in het schutblad van Williams Bijbel: No reserves. No retreats. No
regrets. (Geen voorbehoud. Geen terugtrekken. Geen spijt.)

HOE
BESTEEDT U UW LEVEN?

 

Iemand
heeft eens berekend hoe een leven van 70 jaar ongeveer wordt doorgebracht.

Hier
volgt de schatting:

Slapen
23 jaar

Werken
16 jaar

Tv-kijken
8 jaar

Eten 6
jaar

Reizen
6 jaar

Ontspanning
4,5 jaar

Ziekte
4 jaar

Kleden
2 jaar

Godsdienst
0,5 jaar

----------

Totaal
70,0 jaar

 

Ontnuchterend
hè, om zo voor ons te zien dat we het grootste gedeelte van ons leven slapend
doorbrengen. En wij maar denken dat wij zo belangrijk zijn!

Laten we het gebed van Mozes uit Psalm
90:12 maar tot het onze maken: 'Leer ons zó onze dagen tellen, dat wij een wijs
hart bekomen.'