Berichten van 1 januari 2010 tot 31 december 2010

GODS BELOFTE AAN U IS:

De Heer is voor u,

om u de juiste weg te wijzen.

De Heer is achter u,

om u te beschermen tegen gevaar.

De Heer is onder u,

om u op te vangen,

wanneer u dreigt te vallen.

De Heer is in u,

om u te troosten als u verdriet heeft.

Hij omgeeft u als een beschermende muur,

wanneer anderen over u heen vallen.

De Heer is boven u,

om u te zegenen.

Zo zegent God u

vandaag, morgen en in de eeuwigheid.

De Heer Jezus zegt - ook tegen u:

'En vergeet dit niet: Ik ben altijd bij je, tot het einde van de tijd' (naar
Matteüs 28:20, Het Boek).

'Ik, de Heer, zal je de weg wijzen die je moet gaan, je raad geven en
je niet uit het oog verliezen' (Psalm 32:8,
GNB

WAAROM LEVEN WE EIGENLIJK

Dat is mijn probleem (en
misschien ook uw probleem): voor mensen wier zielen overspoeld zijn met pijn,
lijkt God niet te reageren. We bidden maar er gebeurt niets.

Hoe vinden we het geloof dat
ons het onzichtbare laat zien, ons met heel ons hart doet geloven dat Hij
altijd op een fantastische en liefhebbende manier reageert, wanneer het Hem
niets lijkt te doen? Dat is de vraag: wat betekent het hoop te vinden in God als
we blijven leven in een wereld waar goede dromen verbrijzeld worden en God er
niets aan lijkt te doen?

Er is een antwoord, en het
wordt telkens herhaald in de Bijbel. Maar het antwoord, het enige antwoord dat
de enorme uitdaging aangaat om volledig te vertrouwen op een God die
ogenschijnlijk niet reageert, vereist een verandering in de manier waarop we
normaal gesproken kijken naar het leven. Het vereist een omwenteling in ons
denken over de reden waarom we eigenlijk nog leven, waarom God ons zo lang in
leven houdt in deze wereld voordat Hij ons opneemt in de hemel Het probleem dat
oprechte christenen met God hebben, komt nogal eens neer op een verkeerd begrip
van wat het leven zou moeten bieden. We gaan er, als vanzelfsprekend maar
onjuist, van uit dat wij hier zijn om iets te ervaren dat God ons nooit heeft
beloofd. Misschien meer dan ooit eerder in de geschiedenis, gaan we ervan uit
dat we hier zijn om één fundamentele reden: om het naar onze zin te hebben -
als het geen goede omstandigheden zijn, dan op zijn minst goede gevoelens. We
verlangen ernaar ons goed te voelen, passie te voelen, romantiek en vrijheid.
We willen genieten van fantastische kinderen, iets betekenen in de levens van
anderen, betrokken zijn bij goede vrienden, Gods vrede ervaren. Dus vinden we
'Bijbelse' strategieën uit om erop toe te zien dat onze dromen uitkomen. We
noemen ze modellen van voortreffelijk ouderschap, methodes voor geestelijk
leven en principes van rentmeesterschap - allemaal ontworpen om ons legitiem
een goed gevoel te geven. Wat is daar verkeerd aan?

Maar als we de diepste
motieven achter deze daden aan het licht brengen, ontdekken we een
vastberadenheid om nú te voelen wat niemand zal voelen totdat we in de hemel
zijn. We verlangen naar onweerstaanbaar geluk dat alle pijn verdrijft. De
manier waarop we dat verlangen proberen te stillen, hangt af van onze normen en
waarden. Als we de Playboyfilosofie aanhangen, doen we alles wat onmiddellijk
plezier geeft. We kopen mooie kleding, gaan naar belangrijke feesten, en maken
zo nu en dan een cruise. Soms veranderen we van partner of gaan we vreemd.

Als we christen zijn, geven we
een paradoxale draai aan de wet van uitgestelde bevrediging. We geven
onmiddellijke pleziertjes op om later een dieper plezier te ervaren, maar we verwachten
dat plezier spoedig te ervaren, zeker voordat we sterven. We vinden dat we het
recht hebben te beslissen over de duur van het uitstel. Zolang dat uitstel niet
te lang duurt, leven we volgens de regels. Als we vandaag niet volledig
gelukkig kunnen zijn, dan zijn we dat zeker morgen. En als de dingen niet gaan
zoals we wensen, willen we het gevoel hebben dat dat wel zo is. We staan erop
dat we vanbinnen vrede voelen en zelfrespect, en dat we ons aardig goed voelen,
sterker nog, dat we met volle teugen van het leven genieten.. Soms is het enige
verschil tussen christenen en niet-christenen de manier waarop we goede
gevoelens naar boven halen. Het najagen van het ware geluk blijft het
hoofddoel. Het blijft de drijfveer voor onze keuzes, en niet een welkom, maar
sporadisch bijproduct van een hoger doel: God te prijzen omdat dat ons diepste
en meest hartstochtelijke verlangen is.

Zolang een gelukkig leven ons
doel is, waarin de zielsvreugde de pijn overtreft, blijft God slechts een
middel tot een doel, een gebruiksvoorwerp, nooit iemand die het recht heeft op
antwoord, nooit een geliefd persoon van wie we genieten. Aanbidding wordt
functioneel, een onderdeel van een slimme strategie om te krijgen wat we willen
in plaats van een diepe toewijding aan iemand die meer waard is dan wij.

En als Hij faalt - als degene
van wie we verwachten dat Hij ons een goed leven geeft, zijn werk niet goed
doet - voelen we ons verraden, in de steek gelaten, gedesillusioneerd. Hij
zorgt er niet voor dat de treurige gebeurtenis wordt teruggedraaid en vult ons
ook niet met vrede en blijdschap. We kunnen misschien geestelijke hoogstandjes
uitvoeren om Hem tot een reactie over te halen, maar Hij blijft op een afstand.
Onze zielen blijven onbevredigd.

Uit: Gebroken dromen, door
Larry Crabb

IK BEN IK

Ik voel me vaak onzeker en twijfel
dan aan mezelf. Zou ik het wel goed doen, of wat zal een ander ervan vinden?
Gelukkig begin ik daar steeds meer los van te komen, omdat ik weet dat ik er
mag zijn, ik ben Gods kind. Hij heeft mij gemaakt zoals ik ben en dat is het
belangrijkste. Ik mag op Hem vertrouwen. Hij is mijn Vader en ik ben zijn kind.
Hij houdt van mij met al mijn rare, gekke, lieve en mooie trekjes

Uit: Zo dichtbij

Loof Hem om zijn oneindige grootheid.

Deze psalm sluit de Psalmen schitterend
af. Allerlei instrumenten worden ingezet om God te prijzen. Om zijn daden en om
zijn grootheid te bezingen. God houdt van mensen in wie Hij zijn eigen adem
heeft geblazen, mensen die deze adem gebruiken om Hem te prijzen. Hondervijftig
psalmen lang hebben we kunnen lezen over moeiten, gebeden, uitreddingen en
lofzangen, maar aan het eind van de Psalmen vallen alle moeiten weg en blijft
er alleen lofprijzing over: 'Alles wat adem heeft, loof de HEER. Die laatste
regel is nog geen volledige werkelijkheid. Heel veel mensen gebruiken hun adem
nog voor allerlei verkeerde woorden en daden. Er worden wapens gemaakt, volken
haten elkaar, oorlogen zijn op allerlei plaatsen in de wereld aan de gang, al
wordt er in het nieuws meestal over gezwegen.

Toch zijn er op deze zondag grotere en kleinere groepen
mensen die God willen prijzen en in gedachten vooruitlopen op de vrede die er
straks op aarde zal zijn. Die vrede komt er niet door onze inspanningen, maar
door Jezus Christus, de Koning van alle koningen. De mensenzoon zal komen,
omstraald door luister en in gezelschap van alle engelen. Daarom vieren wij de
maaltijd van de Heer totdat Hij zo terugkomt. Wij kijken terug naar Hem en
herinneren elkaar aan wie Hij is en wat Hij deed, doet en zal doen. Jezus
Christus en de Vader worden vandaag op oneindig veel plekken in de wereld
geprezen. Loof God!'

Psalmen

1

1 Gelukkig
de mens

die
niet meegaat met wie kwaad doen,

die
de weg van zondaars niet betreedt,

bij
spotters niet aan tafel zit,

2 maar
vreugde vindt in de wet van de HEER

en zich verdiept in zijn wet, dag en
nacht.

3 Hij
zal zijn als een boom,

geplant
aan stromend water.

Op
tijd draagt hij vrucht,

zijn
bladeren verdorren niet.

Alles wat hij doet komt tot bloei.

4 Zo
niet de wettelozen!

Zij
zijn als kaf

dat verwaait in de wind.

5 Wettelozen
houden niet stand waar recht heerst,

zondaars
niet in de kring van de rechtvaardigen.

6 De
HEER beschermt de weg van de
rechtvaardigen,

de weg van de wettelozen loopt dood.

De HEER beschermt de weg van de rechtvaardigen.

Vandaag beginnen we weer vooraan in het boek van de Psalmen. Deze
eerste psalm snijdt meteen een onderwerp van levensbelang aan: welke weg
bewandelen wij in ons leven? Er worden ons twee mogelijkheden voorgesteld. De
ene weg is de weg van de wettelozen, van hen die God niet willen dienen. Het is
een weg die we vaker tegenkomen in de Psalmen. Een weg die er in eerste
instantie aantrekkelijk uitziet. Maar op de lange termijn is het een
doodlopende weg. Hij eindigt ver weg van God. Van degenen die daarop wandelen,
wordt net zo veel teruggevonden als kaf dat in de wind verwaaitDe andere weg is
de weg van God. Om daarop te komen, is allereerst een keuze nodig. We moeten
ervoor kiezen om ons leven toe te vertrouwen aan God. We moeten pleiten op het
sterven en opstaan van de Heer Jezus, die ons bevrijdt van onze zonden. Hiermee
staan we aan het begin van onze weg met God. Maar daarmee zijn we er nog niet.
Uit het eerste vers blijkt, dat ook dan er nog steeds de verleiding is om de
weg van God te verlaten en een graantje mee te pikken van die andere weg. Deze
verleiding overwinnen we niet door er maar zo hard mogelijk tegen te vechten.
Het krachtige hulpmiddel om ons in het goede spoor te houden, staat in vers 2:
ons leven lang intensief bezig zijn met het Woord van God. Niet zo af en toe
eens een stukje lezen, maar 'dag en nacht' het Woord op ons in laten werken.
Een actief omgaan met de Bijbel houdt ons op de juiste weg. We staan dan stevig
als een boom en kunnen vrucht dragen voor God. Zelfs in tijden van moeite en
zorgen blijven we door dat Woord fris en veerkrachtig. Als we zo geworteld zijn
in de Bijbel, geeft de dagtekst ons de fantastische belofte dat God zelf onze
weg beschermt. Daarmee kunnen we veilig op pad. Een goede reis!.

HET MOOIE MASKER VAN DE ZONDE

 

Een van de geniepigste
aspecten van zonde is dat ze de neiging heeft een mooi masker op te zetten. De
kerkvader Augustinus schreef al in zijn boek 'Belijdenissen': 'De luiheid noemt
zich vaak rust, maar welke rust is de echte rust? Dat is toch de rust in de
Heer? De overdaad laat zich graag verzadiging of overvloed noemen, maar de
volheid en de onuitputtelijke rijkdom aan onvergankelijk genoegen bent U. De
verkwisting wil graag in de schaduw staan van de vrijgevigheid, maar de
vrijgevigste schenker van alles wat goed is, bent U.' Je zou nog vele andere
voorbeelden hieraan toe kunnen voegen: roddelen laat zich graag het bespreken
van mensen noemen, kwaad spreken over mensen laat zich graag een rechtvaardig
oordeel noemen, seksuele zonde laat zich graag natuurlijke noodzakelijkheid
noemen, en jaloezie laat zich graag een verlangen naar gerechtigheid noemen.
Laat u echter niet voor de gek houden, maar laat u leiden door de Geest die
toont wat waarheid is en hoe u werkelijk God kunt dienen

JE BENT GEEN TOEVAL

Dat je
bestaat is geen toeval. Je bent geen ongelukje of vergissing. Het was God zelf,
die je vormde in de buik van je moeder en jou uitkoos, lang voor de
grondlegging van de wereld. Volgens Psalm 139 ontsnappen wij geen moment aan
zijn aandacht en is Hij met al onze wegen bekend.

Toch kunnen
we ons soms zo hopeloos in de steek gelaten voelen. Misschien is het de
eenzaamheid die in je nek hijgt, het verdriet dat je overmant of de angst die
de lucht uit je longen perst. Juist dan mag je ervan overtuigd zijn dat God een
plan met je leven heeft en je niet in de steek zal laten. Hij weet wat je kwelt
en Hij zal je verlossen.

Dezelfde
Heer die ons uitkoos vóór de grondlegging van de wereld, is met onze wanhoop
bekend. Lees Jesaja 53 maar eens. Volgens het hoofdstuk was Jezus een man die
iedere schoonheid miste, die veracht en gemeden werd; een man die het lijden
kende en met ziekte vertrouwd was. In het Nieuwe Testament lezen we dat Hij
tijdens zijn leven op aarde onder tranen en met luide stem gesmeekt heeft tot Hem
die Hem kon redden van de dood. Ook lezen we dat Jezus' ziel zeer bedroefd was,
tot stervens toeAls het leven te zwaar lijkt te worden, denk dan aan de woorden
van David: 'Ik loof U voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan,
wonderbaarlijk is wat U gemaakt hebt. Doorgrond mij, God, en ken mijn hart,
peil mij en weet wat mij kwelt...' Hij kent onze gevoelens, hopeloosheid en
pijn.

Wees je
ervan bewust dat je niet op je eigen gevoelens of ervaring hoeft te vertrouwen,
maar alleen op de God die doden opwekt. Zijn hand ligt op je, Hij omsluit je
van achter en van voren. Hij heeft je lief met een onvoorstelbare liefde, voor
eeuwig. Hij is niet ver weg, maar woont in je hart en staat altijd gereed om je
te troosten. Wend je vandaag tot Hem.

Laten we
afsluiten met Filippenzen 4:5-7:

'De Heer is
nabij. Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank Hem in
al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw
hart en gedachten in Christus Jezus bewaren.'

Christian Nolles

Ik wou dat de hemel een gsm had, dan kon
ik je stem nog eens horen. Ik heb aan jou gedacht vandaag, niks nieuws. ik
dacht aan jou gisteren en gebruik vaak je naam. Het enige dat ik bezit zijn
onze herinneringen en de foto's. God heeft je in zijn armen, maar ik draag je
in mijn hart!

DE
KALENDER ALS PREDIKER

Is het
u wel opgevallen hoe dun de kalender alweer wordt? Elk blaadje dat u afscheurt
betekent dat er weer een dag voorbij is die nooit weer terugkeert. Is het
weleens tot u doorgedrongen dat zo'n simpele kalender u op deze manier een heel
belangrijke waarheid predikt? Elk afgescheurd blaadje wil zeggen dat uw leven
met één dag verkort is. Uw onsterfelijke ziel is weer één dag dichter bij de
oneindige eeuwigheid gekomen. En waar zult u de eeuwigheid doorbrengen?

'Eens
moeten mensen sterven en daarna volgt het oordeel. Net zo zeker is het dat
Christus, die eenmaal is geofferd om de zonden van velen te dragen, voor een
tweede maal zal verschijnen om te redden wie Hem verwachten' (Hebreeën 9:27,28).

Bij welke groep mensen hoort u? Bij
hen aan wie het beschikt is eenmaal te sterven en daarna het oordeel, of bij
hen die de Heer Jezus verwachten tot behoudenis? Er is geen tussengroep. Het is
óf het eeuwige leven óf het eeuwig oordeel!

ZOALS EEN ARM

Zoals
een arm, vertroostend om mij heen,

zo
teder ligt uw liefde om mijn leven.

Ben
ik soms moe of moederziel alleen

op
smalle paden en langs steile wegen

en is mijn hart zo hard gelijk een steen,

U
streelt mij zacht - uw vingers zijn een zegen.

Zoals
een arm, zo vriendelijk en zacht

hebt
U uw liefde om mij heen geslagen;

altijd
als ik geen morgen meer verwacht

vraagt
U vandaag het nog met U te wagen.

Mijn
God, al moet ik door de langste nacht,

U
zult mij in uw armen dragen!

- Onbekend

DE BLAADJES VALLEN

Het is nu echt herfst!

Bij dit seizoen heb ik
altijd gemengde gevoelens. Zo mooi, al die kleuren van de bomen. Ik vind het
prachtig om te zien en het is elke dag anders.

Toch is het een beetje
een treurig seizoen, het verval van de zomer eigenlijk.

Voorlopig geen zicht op
nieuwe blaadjes en zonnige terrasjes. Dat wordt dus binnenzitten of warm
gekleed naar buiten.

Afgelopen weekend reden
we door de polders en er waren enkele bomen die nog wel blaadjes hadden. 't Was
net alsof ze er nog niet aan toe leken te zijn om die laatste bruine, eigenlijk
al dode, blaadjes te laten gaan. Nog even wachten... mag het nog even wachten?

Je weet hoe het verder
gaat. Ze zullen afvallen. Storm en regen zullen het afmaken. De winter is in
aantocht en in die tijd lijkt alles stil te staanHeb je dat ook weleens, dat je
iets moeilijk los kunt laten? Want je weet wat je hebt en je weet niet wat
ervoor terug zal komen. Zelfs die laatste bruine blaadjes, de restjes van wat
er was, lijken nog de moeite waard om vast te houden.

God wil ons soms iets
nieuws geven en dat kan pas wanneer we loslaten wat we in onze handen hebben.

Zoiets als de
graankorrel die de grond in moet om te sterven. Vervolgens brengt hij
meervoudig vrucht voort.

Of zoals de ranken aan
de wijnstok, die gesnoeid worden opdat er meer vrucht zal zijn. Of die worden
weggehaald omdat ze geen vrucht droegen.

Allebei
pijnlijke processen die in eerste instantie helemaal niet leuk zijn, maar als
doel hebben om verbetering te brengen. Het getuigt van nieuwe dingen, hoop en
zekerheid dat er iets goeds uit voort zal komen. Het is als de hoop die in ons
leeft.

VERSPILLING?

Als zoon van een rijke
zakenman en erfgenaam van de Borden Milk Company, had William Borden genoegen
kunnen nemen met een financieel onafhankelijk, gemakkelijk leven. In plaats
daarvan koos hij ervoor zijn leven en zijn geld in Christus en zijn koninkrijk te
steken.

Toen William in 1904 de
middelbare school had afgerond, zond zijn vader hem op een cruise rond de
wereld. Omdat zijn hart brak bij het zien van de geestelijke nood van de mensen
die hij ontmoette, wijdde William zijn leven aan het dienen van Jezus Christus
als zendeling.

Hij besteedde zijn jaren
op Yale om het Woord van God onder de knie te krijgen en de mensen in zijn
omgeving te bereiken met het evangelie van Christus. Ten slotte kwam het moment
dat hij naar het zendingsveld zou gaan. Op weg naar China voer hij eerst naar
Egypte, waar hij hersenvliesontsteking kreeg en nog geen maand later stierf. Net
zoals met Maria van Betanië, zouden sommigen van William Borden zeggen: 'Wat
een verspilling.' Maar het feit dat William zijn leven opofferde, heeft een
enorme oogst van rechtvaardigheid voortgebracht. Geïnspireerd door zijn
oprechte toewijding aan Christus, zijn talloze jongemannen opgestaan om zijn
plaats op de zendingsvelden van de wereld in te nemen.

Williams toewijding aan
de Heer heeft geresulteerd in een levensstijl van offervaardig geven. Bij de
opening van zijn testament werd ontdekt dat hij zijn hele fortuin van meer dan
een miljoen dollar had bestemd voor de zaak van Christus, naast de duizenden
dollars die hij al tijdens zijn korte leven had weggegeven.

Na zijn dood werden de volgende
drie zinnen gevonden in het schutblad van Williams Bijbel: No reserves. No retreats. No
regrets. (Geen voorbehoud. Geen terugtrekken. Geen spijt.)

HOE
BESTEEDT U UW LEVEN?

Iemand
heeft eens berekend hoe een leven van 70 jaar ongeveer wordt doorgebracht.

Hier
volgt de schatting:

Slapen
23 jaar

Werken
16 jaar

Tv-kijken
8 jaar

Eten 6
jaar

Reizen
6 jaar

Ontspanning
4,5 jaar

Ziekte
4 jaar

Kleden
2 jaar

Godsdienst
0,5 jaar

----------

Totaal
70,0 jaar

Ontnuchterend
hè, om zo voor ons te zien dat we het grootste gedeelte van ons leven slapend
doorbrengen. En wij maar denken dat wij zo belangrijk zijn!

Laten we het gebed van Mozes uit Psalm
90:12 maar tot het onze maken: 'Leer ons zó onze dagen tellen, dat wij een wijs
hart bekomen.'

Na de verlossing
komt de kwestie van ons dagelijks leven, en dat is het punt waarop de meesten
van ons falen.

L. Palau

Uit:
Jij bent een rots

EEN LEERDICHT UIT DE 17E EEUW

Het is verwonderlijk, hoe druk zich
velen maken

omtrent hun lichaam en huishoudelijke
zaken;

terwijl op dat wat waarde heeft niet
wordt gelet,

en daarop niet met ernst het harte wordt
gezet.

Het huis moet zijn gemeubeld naar de
laatste smaak,

en ondertussen ligt hun arme ziel nog
braak.

Zijn buitenzijde ook moet zeer veel
schoons vertonen,

terwijl daar binnen soms zonde en
wellust tronen.

Hun lichaam is versierd met allerhande
tooi,

aan allerhande ellende is nog hun hart
ten prooi.

Geen enkel smetje moet op 't kleed te
vinden zijn,

hun leven is echter bezoedeld en onrein.

Hoe keurig en hoe kies zijn velen op het
eten,

maar die hun ziel kan voeden wordt
helemaal vergeten!

Wat nodig is voor 't lijf, wordt zeer
geacht,

maar om het Levende Brood in 't minste
niet gedacht.

Van buiten is dus alles keurig, net en
fijn,

van binnen is het vol... van dodelijk
venijn.

John Bunyan (1628-1688)

WAT IS JE BAND MET HEM?

Er zijn mensen die zeggen: 'Ik geloof in God, Hij is heel
belangrijk voor mij. En ik geloof in Jezus; ik ben zo dankbaar voor wat Hij
voor mij gedaan heeft!' Als je dan vraagt of ze wel eens de Bijbel lezen, dan
komt er een weifelend antwoord: 'In de kerk. Soms lees ik een psalm, als ik het
moeilijk heb.'

Stel, iemand zegt tegen je: 'Ik vind jou heel belangrijk in mijn
leven. Ja, ik houd zelfs van jou! Maar ik ben verder niet echt in je
geïnteresseerd. Ik hoef niet per se te weten wie je precies bent en wat je me
allemaal wilt vertellen. Als je me een brief schrijft, dan zal ik die
waarschijnlijk niet lezen. O, wil je me dan iets belangrijks vertellen? Ja, eh,
daar heb ik gewoon geen tijd voor.' Zou zo'n persoon tot je persoonlijke
vrienden behoren? Is het een goede bekende met wie je twee keer per jaar
afspreekt? Of blijft het een vage kennis?

Misschien vind je het een beetje pijnlijk, maar dat is exact wat
wij doen als wij niet geïnteresseerd zijn in wat God ons wil vertellen door
zijn Woord.

God maakt geen onderscheid des persoons. Als jij een kind van
God bent geworden, dan ben je dat. Daar verandert niets aan. Maar kun je je
voorstellen dat God aan sommige kinderen meer van Zichzelf toevertrouwt dan aan
andere? Niet omdat Hij Zichzelf niet aan al zijn kinderen wil laten zien. Nee,
Hij houdt van elk kind en wil erg graag een diepe persoonlijke relatie met elk
kind opbouwen. Maar niet ieder kind wil Hém echt leren kennen en daar moeite
voor doen. Wat mist zo'n kind veel!

DE BLAADJES
VALLEN

Het is nu
echt herfst!

Bij dit
seizoen heb ik altijd gemengde gevoelens. Zo mooi, al die kleuren van de bomen.
Ik vind het prachtig om te zien en het is elke dag anders.

Toch is het
een beetje een treurig seizoen, het verval van de zomer eigenlijk.

Voorlopig
geen zicht op nieuwe blaadjes en zonnige terrasjes. Dat wordt dus binnenzitten
of warm gekleed naar buiten.

Afgelopen
weekend reden we door de polders en er waren enkele bomen die nog wel blaadjes
hadden. 't Was net alsof ze er nog niet aan toe leken te zijn om die laatste
bruine, eigenlijk al dode, blaadjes te laten gaan. Nog even wachten... mag het
nog even wachten?

Je weet hoe
het verder gaat. Ze zullen afvallen. Storm en regen zullen het afmaken. De
winter is in aantocht en in die tijd lijkt alles stil te staan.

Heb je dat
ook weleens, dat je iets moeilijk los kunt laten? Want je weet wat je hebt en
je weet niet wat ervoor terug zal komen. Zelfs die laatste bruine blaadjes, de
restjes van wat er was, lijken nog de moeite waard om vast te houden.

God wil ons
soms iets nieuws geven en dat kan pas wanneer we loslaten wat we in onze handen
hebben.

Zoiets als
de graankorrel die de grond in moet om te sterven. Vervolgens brengt hij
meervoudig vrucht voort.

Of zoals de
ranken aan de wijnstok, die gesnoeid worden opdat er meer vrucht zal zijn. Of
die worden weggehaald omdat ze geen vrucht droegen.

Allebei pijnlijke processen die in
eerste instantie helemaal niet leuk zijn, maar als doel hebben om verbetering
te brengen. Het getuigt van nieuwe dingen, hoop en zekerheid dat er iets goeds
uit voort zal komen. Het is als de hoop die in ons leeft.

DOOR DE BIJBEL TE LEZEN ONTDEK JE:

- Wie God is, wie Jezus is en de heilige Geest. (Lucas 24:25-27,44-45; Johannes 14:7,23-26)

- Wie je zelf bent. En wie je bent dankzij Jezus. (Romeinen 7:14-25; Galaten 2:19-20; Johannes 1:12)

- Wie je vertrouwen kunt en waarom. Dat helpt je Gods Woord serieus te nemen. (Numeri 23:19)

- De waarheid die boven alles uitstijgt. Wie is de Waarheid? (Johannes 17:17; 8:31-32; Romeinen 1:16-17)

- Hoe je wijs kunt worden. Deze wijsheid heb je nodig. Hierdoor groei je in ontzag

voor God. (Spreuken 9:10; 2 Timoteüs 3:14-17)

- Dat je dingen mag toetsen die op je af komen. Wat is waar, wat niet? (Filippenzen 1:9-11; Handelingen 17:11; 1 Korintiërs 10:23e.v.)

- Hoe je met wijsheid antwoord kunt geven op vragen van anderen. (Kolossenzen 4:2-6)

- Dat je met God mag praten, en hoe! Al de verschillende gebeden die beschreven

staan, zijn als voorbeeld gegeven. (Matteüs 6:9-13; Romeinen 8:26-27; Efeziërs 6:18)

- De vele beloften die God geeft. (Jozua 23:14; Psalm 119:50; 2 Korintiërs 1:19-22; Hebreeën 11:13-16)

- Dat je God mag aanbidden op die manier waar Hij blij mee is. (Johannes 4:23-24)

- Hoe je kunt groeien in je geloof. Je leven gaat vrucht dragen door en voor God.

(Johannes 15:5; Filippenzen 3:10-14; 2 Petrus 3:13-18)

- Hoe je meer en meer op Hem kunt gaan lijken. (Romeinen 8:29; 12:2; Kolossenzen 3:5-17)

- Vreugde in mooie en moeilijke omstandigheden, vrede in de storm. (Romeinen 12:12; 15:13; Filippenzen 4:4-7; Johannes 14:27)

- Hoe je stand kunt houden in een geestelijke strijd. Je leert je 'zwaard' te gebruiken en om te gaan met situaties waarin je op je christen-zijn aangesproken wordt. (Efeziërs 6:10-18)

- Hoe je kunt omgaan met tegenwerking en situaties waarin mensen je om je geloof het leven moeilijk maken. (Matteüs 10:16-42)

- Hoe je stevig op je benen kunt blijven staan. En hoe je, als je staat, waakzaam kunt blijven zodat je toch niet onderuitgeschoffeld zult worden door Gods tegenstander. (1 Korintiërs 10:12-13)

- Hoe je sterk kunt staan in stormachtige tijden. Je vertrouwen op en in God zal daardoor groeien. (2 Kronieken 16:9a; Psalm 9:10-11; Romeinen 5:3-5; 8:31-39)

- Hoe je de tijden kunt leren herkennen - ook met het oog op de toekomst. (Daniël 2:20-22; Handelingen 17:24-26; Matteüs 24; Efeziërs 1:7-10; 1 Tessalonicenzen 5:1-11; 2 Timoteüs 3; Openbaring 14:12-13; 17:9)

Er zijn nog veel meer redenen om de Bijbel te lezen. Hoeveel redenen er ook zijn, uiteindelijk gaat het erom wat jijzelf doet. Dat kan niemand voor jou bepalen.

God heeft in het hart van elk mens het verlangen naar Hemzelf gelegd (Handelingen 17:27; Psalm 19:1-5; Romeinen 1:20-21). Maar het is aan iedereen persoonlijk om daarop in te gaan en God te zoeken.

Uit: Zo dichtbij

BIZAR

Vaak heb ik me vaak afgevraagd waar mijn leven nu eigenlijk voor dient en wat er van deze wereld terecht zal komen. Soms vroeg ik me deze dingen af wanneer alles me voor de wind ging en ik heerlijk op mijn lauweren lag te rusten. Dan droomde ik mooie dromen. Verontrustender was het als deze vragen op mij af kwamen wanneer ik me overweldigd voelde door pijn en verdriet. Door angst en onzekerheid of door somberheid over wat ik allemaal om me heen zag gebeuren. Juist op zulke momenten had ik behoefte aan antwoorden, aan Gods perspectief. Ik heb geleerd de antwoorden in de Bijbel te zoeken. Dat alleen geeft rust.

Ik vind het wel heel bizar dat ik voor alles tijd heb, behalve als ik stille tijd wil houden. Dat ik met gemak een soapserie kan bekijken of een domme film. Maar een halfuur met God, dat vind ik dan knap als mij dat is 'gelukt'. Ik vind dat beschamend ten opzichte van mijn Schepper en ik doe mijn best... maar val zo vaak weer terug! Het is een wonder dat Hij mij wil als zijn kind!

Uit: Zo dichtbij

BESEFFEN DAT...

Beseffen dat Jezus opgestaan is; dat de dood overwonnen is... ook voor mij! Dit besef geeft me steeds weer kracht. Soms zijn er lastige momenten waarbij het verleden opspeelt en dan kijk ik naar het kruis dat in mijn kamer hangt. Dankzij Jezus' opstanding is er nieuw leven voor mij, hou ik mezelf dan voor. En dat besef maakt dat ik gemakkelijker oude moeiten los kan laten, omdat ik me wil uitstrekken naar het nieuwe dat God voor mij bedoeld heeft. Overwinning in plaats van verdriet!

DAVID

Daar zat hij dan. Op zijn troon. Te midden van alle luxe en comfort die hij zich maar wensen kon. Macht genoeg. Aandacht genoeg. Afleiding genoeg. En toch zei hij: 'Breng haar hier!' Uit verveling? Had hij op het verkeerde moment op het verkeerde balkon gestaan? Alle andere koningen hadden toch de strijd opgezocht? Waarom stond hij dan op zijn balkon? Was hij maar met zijn leger meegegaan. Maar ja, dat is achteraf praten...

Werd koning David het slachtoffer van zijn succes? Kon David op een gegeven moment niet goed met de zegeningen omgaan die hij van God ontvangen had?

Het leek alsof hij Gods genade en God zelf uit het oog verloor. Hij liet zich gaan. David liet zich als het ware meeslepen door een steeds groter wordende, naar beneden denderende sneeuwbal van oorzaak en gevolg: succes - luiheid, verveling en gemakzucht- egoïsme - onbeheerste wellust - ik wíl het, ik móét het hebben - zonde.

Welke zonde? Wil je het echt weten? Nou vooruit, hou je vast: overspel; manipulatie en bedrog; moord met voorbedachten rade; een medeplichtige betrekken bij moord; extra soldaten in gevaar brengen die sneuvelen; verdoezelen van zonde en doorleven alsof er niets aan de hand is; God en het volk te kijk zetten bij omringende vijanden. En de consequenties? Een gebroken, beschaamd, verdrietig en in rouw gedompeld hart. Dubbele rouw voor de vrouw met wie hij overspel pleegt. Hun zoontje sterft.

Een verloren veldslag en verlies van mensenlevens. Grote ellende, moord en doodslag in zijn familie. En God wordt door zijn vijanden belasterd. Kunnen we dan nu vol afschuw met onze vinger naar David wijzen?

O ja? Ben jij een stuk beter? Vooruit, misschien heb je geen soldaten laten sneuvelen. Niemand vermoord. Geen feitelijk overspel gepleegd. Maar maakt dat jou zonder zonde? Maakt dat jou een stuk beter? Wat zegt Jezus in de Bergrede ook alweer over seksuele fantasieën en overspel? En over een ander in woede uitschelden en moord? (Matteüs 5). Wat zegt Jezus ook alweer tegen Farizeeën die denken dat ze beter zijn dan de op heterdaad betrapte prostituee in Johannes 8:7? 'Wie van jullie zonder zonde is, laat die als eerste een steen naar haar werpen.' Zet dus je 'ik ben heiliger dan hij'-gedachte maar snel aan de kant, want we kunnen heel wat van David leren.

Wat maakte koning David dan toch zo bijzonder? Zijn knappe uiterlijk? Zijn militaire strategieën of zijn rijkdom? In de Bijbel staat veel over David geschreven, en ook hijzelf heeft menig pagina gevuld. Kennelijk is er iets bijzonders aan hem.

Was David dus volmaakt? Nee. Was hij het schoolvoorbeeld van vroomheid? Niet bepaald. Als je bang bent voor 'erge' zonden, blijf dan vooral bij hem uit de buurt. (Ook al bestaat er onderscheid tussen zonden, toch blijft een beetje meer of minder fout nog steeds fout. Of je de wet een beetje of enorm breekt, je breekt hem. Dus, zelfingenomenheid en verwaandheid: opgepast!) David had het nodige op zijn kerfstok.

En toch... David krijgt het grootste compliment dat je als mens ooit kunt krijgen. De Almachtige God noemt David 'een man naar mijn hart', omdat hij met hart en ziel aan God is toegewijd. David dient God, ook in de praktijk van zijn dagelijks leven, in de keuzes die hij maakt. Nee, hij is niet volmaakt, hij laat steken vallen. Maar God ziet zijn toegewijde hart. Hij ziet Davids oprechte liefde voor Hem.

Uit: Zo dichtbij

De prijs van het leven is te hoog, in eeuwigheid niet op te brengen.

Er valt met geld heel wat te bereiken. Grote huizen en grote weelde (vers 17), voorspoed (vers 19), vermogen (vers 7,11). Maar inzicht niet. Leven allerminst. De onbelangrijke dingen van het leven zijn te koop, desnoods voor een appel en een ei. Aan de belangrijkste dingen van ons bestaan hangen dure prijskaartjes. Je wordt makkelijk misleid door de schone schijn, en dan denk je dat het hele leven binnen je bereik ligt. Niks ervan! De psalmdichter weet wel beter. Wat God vraagt voor een leven, is niet te betalen. En de wisselkoersen van Er is een boel verwarring in deze wereld over wat een mens hééft en wat hij ís. De meeste mensen houden zich vooral met de eerste vraag bezig, en krijgen geen vat op hun eigen identiteit, op wat ze in diepste wezen zijn. Daardoor blijft hun denken, zelfs heel hun leven, beperkt tot de buitenkant. Je kunt arm zijn, of je kunt rijk zijn, maar het gaat er toch werkelijk om (niet wat je bent, maar) wie je bent.

Pas aan het einde van de Bijbel worden de vragen definitief verhelderd en opgelost. Het Nieuwe Testament vertelt ons dat de Zoon van God gekomen is om zijn leven te geven als een losprijs voor velen. Dat is de prijs van ons leven. Zo hoog schat God de waarde van mensenlevens in. Het mooiste, liefste en rijkste wat Hij had, zijn eniggeboren Zoon, gaf Hij om ons te kunnen bezitten. Dat is zoals Hij al zijn schepselen het liefst wil zien: als zijn geliefde kinderen!

'Geen mens kan een ander vrijkopen (...) de prijs van het leven is te hoog, in eeuwigheid niet op te brengen' (vers 8). Maar aan het einde van de Bijbel wordt de Heer Jezus het nieuwe lied toegezongen: 'U verdient het (...) want U bent geslacht en met uw bloed hebt U voor God en mensen gekocht uit alle landen en volken, van elke stam en taal' (Openbaring 5:9).

God zijn beslissend.

Wie mag in je huis wonen?

In Cambodja hebben veel boeddhisten een rode vlag in de nok van hun huis hangen, als bescherming tegen het kwade.

In China hebben de mensen tekens boven de deur om de boze geesten buiten te sluiten.

In Liberia hebben veel christenen een afbeelding van Jezus (op een schilderij, op de kalender of op de klok) aan de muur hangen, en in Ethiopië geloven christenen dat een orthodox kruis ervoor zorgt dat het huis gezegend is.

Tijdens de uittocht uit Egypte gaf God de Israëllieten de opdracht bloed aan de deurposten te smeren, zodat ze beschermd waren tegen de rondtrekkende engel des doods.

In Johannes 14 zegt Jezus tegen Zijn discipelen: als iemand Mij liefheeft en Mijn geboden onderhoudt, zal Mijn Vader hem liefhebben en zullen Wij komen en woning bij hem maken.

Hier hebben we gelijk het geheim te pakken: geen kruis, afbeelding of een ander symbool geeft aan dat Jezus woning bij jou wil maken, maar alleen het feit dat je Hem liefhebt en Zijn geboden bewaart!

Hoe zat het dan bij de uittocht uit Egypte met het bloed aan de deurposten, dat was toch ook een symbool?

Inderdaad, maar alleen om aan te geven dat ze God vertrouwden en Zijn geboden naleefden.

Johannes 14: 15-27

STORM ONDERWEG .

In Psalm 121:8 staat: 'De Heer houdt de wacht over je gaan en je komen van nu tot in eeuwigheid.' Of dat nu gaat om je komen in deze wereld als baby en je uitgaan van deze wereld, of om je dagelijkse gang tussen huis en werk. Hij houdt de wacht over je, Hij wil je ziel bewaren in alle gevaren op reis.

Soms helpen de gevaren daar zelfs bij. God kan ook daaruit namelijk iets goeds laten voortkomen, zoals Paulus zegt in Romeinen 8:28: 'En wij weten dat voor wie God liefhebben (...) alles bijdraagt aan het goede.' Dat betekent trouwens niet dat God het kwade goed vindt! God brengt nieuw leven, zelfs (of misschien juist) door ellende en dood heen.

En uiteindelijk - of je reis kort of lang is, of hij voor jouw gevoel ingekort wordt of niet - zul je veilig bij God aankomen. Dan mag je voor eeuwig bij Hem blijven en je beloning in ontvangst nemen: 'Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft. Want wie de proef doorstaat, ontvangt als lauwerkrans het leven, zoals God heeft beloofd aan iedereen die Hem liefheeft' (Jakobus 1:12).

Ook al is het bovenstaande allemaal waar, toch komt een levensstorm met windkracht 16 altijd ongelegen en veroorzaakt hij veel pijn en verdriet. Soms lijken al je zekerheden weg te vallen, vliegen de nare woorden je om de oren. Dan kun je zo overweldigd worden dat je het allemaal even niet meer ziet zitten. Dan kun je boos en bitter worden. Dat kan trouwens ook gebeuren als er een herfststorm met windkracht 7 over je heen jaagt.

Het is juist in de storm belangrijk dat je Jezus persóónlijk hebt leren kennen en dat je zijn genade in jouw leven aangenomen hebt en steeds weer aanneemt. Dat je geloof als een anker vastligt in de 'vaste grond', in Jezus. Want juist in de storm heb je God zo nodig. Je mag weten:

Mijn leven is zeker in Gods hand,

mijn leven houdt dankzij Jezus stand.

Vandaag en morgen ben ik geborgen,

volkomen veilig in Gods hand.

Wat er ook gebeurt.

Uit: Zo dichtbij, Ankie Renger

Voed je ziel met Gods Woord. Als je intens met het Woord bezig bent, is er geen plaats voor iets anders in je ziel.

Uit: Geloof, zekerheid, groei, Willem J. Ouweneel

Hij vervolgde zijn weg vol vreugde.

Als de heilige Geest je overtuigt van wie Jezus is en wie Hij wil zijn voor jou - wat gebeurt er dan? Dan vervolg je je weg met blijdschap! Want alles is anders geworden. Je bent overgegaan van de dood in het leven - en in jou is de liefde van God uitgestort. En dat niet alleen: de vrede van God, de rust, de blijdschap, de hoop... alles is nieuw. Je bent zélf nieuw geworden, zegt God: een nieuwe schepping, al het oude is voorbijgegaan, zie het nieuwe is gekomen. Als je daar niet blij van wordt! Als u al lang een kind van God bent, herinnert u zich deze eerste blijdschap, deze eerste liefde nog? En als u nog geen kind van God bent, verlangt u ernaar dat uw leven ook vernieuwd wordt?

34 De eunuch vroeg aan Filippus: ‘Kunt u me zeggen over wie de profeet het heeft? Over zichzelf of over een ander?’ 35 Daarop begon Filippus met hem te spreken over het evangelie van Jezus, waarbij hij deze schrifttekst als uitgangspunt nam. 36 Onderweg kwamen ze bij een plaats waar water was, en de eunuch zei: ‘Kijk, water! Waarom zou ik niet gedoopt kunnen worden?’

Noot [sluiten]

(8:36) Andere handschriften hebben een extra vers: ‘[37] Filippus zei tegen hem: “Indien u gelooft met heel uw hart, is het toegestaan.” Hij antwoordde: “Ik geloof dat Jezus Christus de Zoon van God is.”’

37  38 Hij liet de wagen stilhouden en beiden liepen het water in, zowel Filippus als de eunuch, waarna Filippus hem doopte. 39 Toen ze uit het water kwamen, greep de Geest van de Heer Filippus en nam hem mee, en de eunuch zag hem niet meer, maar vervolgde zijn weg vol vreugde. 40 Filippus kwam terecht in Azotus; van daar reisde hij verder en verkondigde in alle steden het evangelie, tot hij in Caesarea aankwam.

Handelingen 8.34-40

Heel veel mensen hebben een goed geweten omdat ze zo'n slecht geheugen hebben.

Dank U wel, Heer,

voor deze nieuwe dag

met nieuwe mogelijkheden.

Geef mij ogen om ze te zien

om ze te ontdekken

zodat ik ze benut

en er plezier in heb

om te leven en te werken

in de spanning van:

wat zou God vandaag

voor mij als verrassing hebben?

Help mij, God,

inspireer mij

en geef mij een opgewekt gezicht

stralend voor U.

En laat mij voor mijn omgeving

vandaag tot zegen mogen zijn.

Amen.

Ds. C. van de Velde

WAT WETEN WE ZEKER?

We weten steeds meer. Dat staat wel vast. Alleen al Wikipedia verschaft ons inzicht in alles. We halen her en der onze kennis vandaan. We selecteren bewust of onbewust dat wat we willen weten. Soms beseffen we dat het een selectie is en soms ook niet. We missen een oudere wijze raadgever, een goeroe, een meester. Die zijn ook niet meer 'in'. De Beatles gingen ooit nog naar India om een goeroe te bezoeken, maar onze meester is Google. We buigen voor Google en Wikipedia, we buigen voor onze eigen verzamelkunst. We zijn daar ook heel arrogant over, want we voelen ons sterk door allerlei meningen op forums en weblogs. Wat weten we nog zeker? Jezus leeft en zijn woord is waarheid. Daar houd ik het altijd toch maar bij.

OOK LEVERBAAR IN ZWART

Kort geleden reed ik op de snelweg. Op een gegeven moment werd ik ingehaald door een witte vrachtwagen. Op zich niet zo bijzonder. Toch begon ik ineens hardop te lachen. De achterkant van de auto was zo vuil geworden, dat je eerder het idee had dat het een zwarte auto was dan een witte. In het vuil waren met een vinger de woorden geschreven: 'Ook leverbaar in zwart.' Dat vond ik humor.

Even later zag ik hierin een geestelijke les. Door het geloof in het verlossingswerk van de Heer voor mij en zijn opstanding ben ik 'witter dan sneeuw geworden'. Dat is mijn nieuwe kleur. Maar ik ben ook in zwart leverbaar. Dat doet zich voor als ik mijn leven niet richt op de Heer. Als ik Hem niet volg, maar mijn eigen weg ga. Dan raakt mijn 'witte kleur' bezoedeld door zondig gedrag. Dan word ik als het ware zwart in plaats van wit. Dat gebeurt niet alleen door 'grote' zonden: 'Laat geen vuile taal over uw lippen komen, maar alleen goede en waar nodig opbouwende woorden, die goed doen aan wie ze hoort. Maak Gods heilige Geest niet bedroefd, want Hij is het stempel waarmee u gemerkt bent voor de dag van de verlossing. Laat alle wrok en drift en boosheid varen, alle geschreeuw en gevloek en alle kwaadaardigheid' (Efeziërs 4:29-31).

Laten we heldere lichten zijn in deze zwarte, duistere wereld.

GODS LEIDING

Hoe leidt God ons leven? Veel mensen zijn ernstig op zoek naar de leiding van God en gedragen zich daarbij als zeurende kleuters. Niet rot bedoeld, hoor... geestelijke 'leiders' houden ons dikwijls klein. Mag ik even naar de wc? Mag ik naar Rotterdam, wilt u dat ik ga studeren, ik voel dat ik naar Afrika, Suriname, Brazilië moet. Alaska? Daar voel ik niet zo veel voor. Erg koud ook. Wij moeten God dienen met ons hart, onze ziel én ons verstand. Met andere woorden: met ons Zijn, met ons Gevoel, met onze Ratio. Soms ben je oud en wijs genoeg om zélf te beslissen wat je moet, wil en mag doen. We hoeven niet in de kleuterklas te blijven zitten. Ach, Paulus wist het ook al: jullie hadden leraars moeten zijn, maar je gedraagt je als huilende baby's, die melk willen.

GODS LIJDING

Nee, dit is geen taalfout. Lijden is ook een onderdeel van leiden. Hoe zien we niet (altijd), maar het vervult, hoe dan ook, een functie. Anders was het er niet geweest. God, de Almachtige, die álles voorziet en ín alles voorziet, was nog zekerder dan Paulus, dat al het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die straks geopenbaard zal worden. Wij houden meer van glossy magazines over leiderschap dan over lijderschap. In de Middeleeuwen en de vroege kerk was dat anders. Mensen moesten zelfs gewaarschuwd worden het martelaarschap niet te zoeken. Dat wij de antwoorden op de vraag over lijden niet weten, ligt niet aan de God van de Bijbel, maar aan de tijdgeest. Welke geest zou dat toch zijn?

DOEL

Veel mensen denken dat ze uitverkoren zijn om naar de hemel te gaan; maar dat naar de hemel gaan is een extra bonus, het is niet het doel van de uitverkiezing. Het doel is dit: 'hen die Hij tevoren heeft gekend, heeft Hij ook tevoren bestemd om aan het beeld van zijn Zoon gelijkvormig te zijn' (Romeinen 8:29).

Uit: Geloof, zekerheid, groei, Willem J. Ouweneel

Bij God is een theekopje berouw al genoeg om een oceaan van genade over je heen te storten.

Uit: Geloof, zekerheid, groei, Willem J. Ouweneel

De Heer is werkelijk opgewekt!

Gelukkig geloofden de elf inmiddels dat de Heer werkelijk opgestaan en aan Simon verschenen was. Je zou zeggen dat het voor de leerlingen dan geen onverwachte gebeurtenis meer kon zijn toen de Heer ineens persoonlijk in hun midden stond en tegen hen begon te spreken. Zij reageerden echter vol angst. Bijzonder is dat de Heer hun geen verwijten maakte vanwege hun ongeloof. Toen de Heer hun zijn handen en voeten had laten zien en zichzelf liet betasten, konden ze van blijdschap nog steeds niet geloven dat Hij het werkelijk was. Dus eerst angst, daarna blijdschap en verbazing, maar nog geen geloof. Ten slotte at Hij voor hun ogen een geroosterde vis. Toen geloofden ze dat Hij het zelf was, want een geest kon niet betast worden en eten.

Hij is hier niet, maar Hij is opgewekt.

Een aantal vrouwen had zich neergelegd bij de zekerheid dat hun Heer werkelijk dood was. Daarom gingen ze naar het graf met hun specerijen. Niet om het lichaam te conserveren, maar uit eerbetoon. Wat een schok zal het voor deze vrouwen geweest zijn te zien dat het graf open was. Grafschennis is iets van alle tijden. Grafrovers hebben doorgaans voor van alles interesse, maar niet voor het lichaam van de overledene. Tot verbijstering van de vrouwen bleek het lichaam van hun dierbare verdwenen. Geweldig dat God gezorgd had voor twee engelen die konden uitleggen wat er was gebeurd. De Levende moest niet tussen de doden gezocht worden. Hij was opgewekt, zoals Hij zelf had gezegd: op de derde dag zou het gebeuren .Wat fantastisch dat het precies zo gegaan was als de Heer gezegd had! Ineens herinnerden de vrouwen zich zijn woorden. Heel begrijpelijk dat ze dit geweldige nieuws nu meteen wilden gaan vertellen aan de elf leerlingen.

Het zal een enorme domper voor deze vrouwen zijn geweest dat de leerlingen hun woorden als kletspraat beschouwden. Vreemd eigenlijk, want de Heer had ook hun tot drie keer toe verteld dat Hij op de derde dag zou opstaan. Toch was daar een Petrus die de moeite nam te gaan kijken. Ook hij moest vaststellen dat het graf leeg was.

Intussen koos de Heer ervoor te verschijnen aan de Emmaüsgangers. Ook zij hadden al iets meegekregen van een leeg graf en van een opstanding, maar, zo vertelden zij aan de hun onbekende Vreemdeling, niemand had Hem nog gezien! De Heer legde echter vanuit de Schriften uit wat er over Hem geschreven stond. Hijzelf opende hun ogen en zij herkenden Hem. Indrukwekkend!

Na drie dagen zal Ik uit de dood opstaan.

Na Goede Vrijdag is het niet meteen Pasen. De Heer Jezus is op vrijdag gestorven, en op zondag opgestaan. Naar Joodse maatstaven gemeten is Hij drie dagen in het graf geweest. Mensen hebben zich er dus van kunnen overtuigen dat de Heer Jezus echt dood was. Josef van Arimatea was zo iemand. Hij was een leerling van Jezus geworden en wilde zorg aan Jezus' lichaam besteden. Hij heeft Hem eervol begraven in zijn eigen graf. Of Josef met de opstanding rekende, blijkt hier niet. Wie daar op hun manier wel degelijk mee rekenden, waren de hogepriesters en de farizeeën. Zij lieten het graf bewaken, zodat de overledene in het graf bleef. Maar zo zou het niet gaan. Drie dagen in het graf was genoeg. Daar kon geen wachtpost iets aan veranderen.

Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?

Deze psalm is een psalm van David. Hij heeft de psalm gemaakt in een tijd van zware beproevingen en nood. Waarschijnlijk toen hij moest vluchten voor koning Saul. Ongetwijfeld heeft hij deze psalm opgeschreven onder de leiding van de heilige Geest. Veel dingen die hier genoemd worden, zijn niet rechtstreeks van toepassing op David zelf. Het blijkt duidelijk dat we in deze psalm een profetische beschrijving vinden van het lijden van de Heer Jezus aan het kruis. Verschillende teksten uit deze psalm worden in het Nieuwe Testament aangehaald. Ze werden vervuld tijdens het lijden van de Heer Jezus aan het kruis. De woorden waarmee de psalm begint: 'Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?' zijn door de Heer Jezus uitgesproken toen Hij in de drie uren van duisternis door God verlaten was. In de psalm wordt deze vraag van de Heer Jezus niet beantwoord, maar tijdens zijn kruislijden gaf God Hem ook geen antwoord. Waarom moest de Heer Jezus, de man die het lijden kende, zo lijden op het kruis? Zijn lichamelijk lijden moet al enorm zijn geweest. De woorden uit de psalm laten daar iets van zien: 'Als water ben Ik uitgegoten' en 'mijn gebeente valt uiteen' en 'mijn hart is als was, het smelt in mijn lijf'. Maar dat Hij door God verlaten werd, in de drie uren van duisternis, was nog erger voor Hem. Aan het kruis is de Heer Jezus voor ons één gemaakt met de zonde en heeft Hij onze zonden in zijn lichaam gedragen. Hij kreeg de straf die wij verdiend hadden. God kan de zonde niet verdragen. Daarom moest God Hem op het kruis alleen laten. Hij is nu niet meer alleen. Vandaag wil Hij bij zijn broeders en zusters zijn om samen met hen God te eren: 'Ik zal U loven in de kring van mijn volk.

1 Voor de koorleider. Op de wijs van De hinde van de dageraad. Een psalm van David.

2 Mijn God, mijn God,

waarom hebt u mij verlaten?

U blijft ver weg en redt mij niet,

ook al schreeuw ik het uit.

3 ‘Mijn God!’ roep ik

overdag, en u antwoordt niet,

’s nachts, en ik vind geen rust.

Dan zullen we altijd bij Hem zijn.

Het is de ultieme troost als iemand van onze dierbaren is gestorven: hij is bij Jezus. Dat is de toekomst van iedere wedergeboren christen, of het nu langs de moeilijke weg van de dood is of straks misschien langs de bijzondere weg van de wegvoering. 'Bij Jezus zijn' is waar het om gaat: het is onze bestemming, omdat we bij Hem worden wat we uiteindelijk altijd bedoeld waren te zijn. Hij is onze bestemming, Hij is onze vrede, Hij is ons doel. Dat is een bijzondere troost in de tijd die we nog doorbrengen in de onvolmaaktheid. Het is ook een bemoediging om aan Hem vast te houden. Laten we elkaar zo troosten en bemoedigen.

13 Broeders en zusters, wij willen u niet in het ongewisse laten over de doden, zodat u niet hoeft te treuren, zoals zij die geen hoop hebben. 14 Want als wij geloven dat Jezus is gestorven en is opgestaan, moeten wij ook geloven dat God door Jezus de doden naar zich toe zal leiden, samen met Jezus zelf. 15 Wij zeggen u met een woord van de Heer: wij, die in leven blijven tot de komst van de Heer, zullen de doden in geen geval voorgaan. 16 Wanneer het signaal gegeven wordt, de aartsengel zijn stem verheft en de bazuin van God weerklinkt, zal de Heer zelf uit de hemel neerdalen. Dan zullen eerst de doden die Christus toebehoren opstaan, 17 en daarna zullen wij, die nog in leven zijn, samen met hen op de wolken worden weggevoerd en gaan we in de lucht de Heer tegemoet. Dan zullen we altijd bij hem zijn. 18 Troost elkaar met deze woorden.

1 Tessalonicenzen 4.13-18

DE ZEGEN VAN LASTEN

Er is een verhaal van een oude grootvaderklok die al drie generaties lang in dezelfde hoek van een kamer had gestaan en trouw dag na dag de minuten en uren weggetikt had. In de klok was een zwaar gewicht dat elke avond moest worden opgetrokken om de klok aan de gang te houden.

Op zekere dag werd de klok verkocht en de nieuwe eigenaar zag het zware gewicht. 'Dat is te erg,' zei hij, 'dat die oude klok zo'n zware last moet dragen.' Hij nam het gewicht van de ketting en ogenblikkelijk hield de klok op met tikken. 'Waarom deed u dat?' vroeg de klok. 'Ik wilde je last verlichten,' zei de man.

'Hang het er alstublieft weer in,' zei de klok, 'dat houdt me aan de gang!'

De meeste mensen hebben graag een gemakkelijk leventje. Ze denken dat ze, als ze geen lasten hebben, plezierig kunnen leven. Ze beseffen niet dat God ons vaak geestelijk 'aan de gang houdt' door de gewichten die ons naar beneden lijken te trekken. Beproevingen kunnen onze voeten geestelijk activeren. Onze lasten brengen ons niet alleen zegen in dít leven, maar 'de lichte last der verdrukking van een ogenblik bewerkt voor ons een alles verre te boven gaand eeuwig gewicht van heerlijkheid' (2 Kor. 4:17).

17 De geringe last die we tijdelijk te dragen hebben, brengt ons een eeuwige luister, die alles omvat en alles overtreft.

2Kor.4:17

Hij zag het en geloofde.

Johannes, de auteur van dit evangelie, is bescheiden en wil niet op de voorgrond treden. Hij noemt zijn naam niet, maar omschrijft zichzelf als 'de andere leerling'. Op die heerlijke opstandingsmorgen komt hij als eerste bij het graf. Als hij uiteindelijk naar binnen gaat, ziet hij dat het graf leeg is en dat de windsels netjes zijn neergelegd. Hij gelooft: Jezus Christus is opgestaan; het graf is niet stiekem leeggeroofd, maar Hij zelf is in al zijn macht en glorie uit de doden verrezen.

Johannes ziet dat Christus' opstanding een feit is, en gelooft. Als ooggetuige van Christus' begrafenis en opstanding heeft hij dit ook voor ons opgeschreven. Hij weet dat hij de waarheid spreekt en wil dat ook de lezer gelooft (Johannes 19:35). Jezus' woord is waar: 'Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft' (Johannes 11:25).

35 Hiervan getuigt iemand die het zelf heeft gezien, en zijn getuigenis is betrouwbaar. Hij weet dat hij de waarheid spreekt en wil dat ook u gelooft. Johannes 19:35

25 Maar Jezus zei: ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft Johannes 11:25