Dan zullen we altijd bij Hem zijn.

Het is de ultieme troost als iemand van onze dierbaren is gestorven: hij is bij Jezus. Dat is de toekomst van iedere wedergeboren christen, of het nu langs de moeilijke weg van de dood is of straks misschien langs de bijzondere weg van de wegvoering. 'Bij Jezus zijn' is waar het om gaat: het is onze bestemming, omdat we bij Hem worden wat we uiteindelijk altijd bedoeld waren te zijn. Hij is onze bestemming, Hij is onze vrede, Hij is ons doel. Dat is een bijzondere troost in de tijd die we nog doorbrengen in de onvolmaaktheid. Het is ook een bemoediging om aan Hem vast te houden. Laten we elkaar zo troosten en bemoedigen.

13 Broeders en zusters, wij willen u niet in het ongewisse laten over de doden, zodat u niet hoeft te treuren, zoals zij die geen hoop hebben. 14 Want als wij geloven dat Jezus is gestorven en is opgestaan, moeten wij ook geloven dat God door Jezus de doden naar zich toe zal leiden, samen met Jezus zelf. 15 Wij zeggen u met een woord van de Heer: wij, die in leven blijven tot de komst van de Heer, zullen de doden in geen geval voorgaan. 16 Wanneer het signaal gegeven wordt, de aartsengel zijn stem verheft en de bazuin van God weerklinkt, zal de Heer zelf uit de hemel neerdalen. Dan zullen eerst de doden die Christus toebehoren opstaan, 17 en daarna zullen wij, die nog in leven zijn, samen met hen op de wolken worden weggevoerd en gaan we in de lucht de Heer tegemoet. Dan zullen we altijd bij hem zijn. 18 Troost elkaar met deze woorden.

1 Tessalonicenzen 4.13-18

DE ZEGEN VAN LASTEN

Er is een verhaal van een oude grootvaderklok die al drie generaties lang in dezelfde hoek van een kamer had gestaan en trouw dag na dag de minuten en uren weggetikt had. In de klok was een zwaar gewicht dat elke avond moest worden opgetrokken om de klok aan de gang te houden.

Op zekere dag werd de klok verkocht en de nieuwe eigenaar zag het zware gewicht. 'Dat is te erg,' zei hij, 'dat die oude klok zo'n zware last moet dragen.' Hij nam het gewicht van de ketting en ogenblikkelijk hield de klok op met tikken. 'Waarom deed u dat?' vroeg de klok. 'Ik wilde je last verlichten,' zei de man.

'Hang het er alstublieft weer in,' zei de klok, 'dat houdt me aan de gang!'

De meeste mensen hebben graag een gemakkelijk leventje. Ze denken dat ze, als ze geen lasten hebben, plezierig kunnen leven. Ze beseffen niet dat God ons vaak geestelijk 'aan de gang houdt' door de gewichten die ons naar beneden lijken te trekken. Beproevingen kunnen onze voeten geestelijk activeren. Onze lasten brengen ons niet alleen zegen in dít leven, maar 'de lichte last der verdrukking van een ogenblik bewerkt voor ons een alles verre te boven gaand eeuwig gewicht van heerlijkheid' (2 Kor. 4:17).

17 De geringe last die we tijdelijk te dragen hebben, brengt ons een eeuwige luister, die alles omvat en alles overtreft.

2Kor.4:17

Hij zag het en geloofde.

Johannes, de auteur van dit evangelie, is bescheiden en wil niet op de voorgrond treden. Hij noemt zijn naam niet, maar omschrijft zichzelf als 'de andere leerling'. Op die heerlijke opstandingsmorgen komt hij als eerste bij het graf. Als hij uiteindelijk naar binnen gaat, ziet hij dat het graf leeg is en dat de windsels netjes zijn neergelegd. Hij gelooft: Jezus Christus is opgestaan; het graf is niet stiekem leeggeroofd, maar Hij zelf is in al zijn macht en glorie uit de doden verrezen.

Johannes ziet dat Christus' opstanding een feit is, en gelooft. Als ooggetuige van Christus' begrafenis en opstanding heeft hij dit ook voor ons opgeschreven. Hij weet dat hij de waarheid spreekt en wil dat ook de lezer gelooft (Johannes 19:35). Jezus' woord is waar: 'Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft' (Johannes 11:25).

35 Hiervan getuigt iemand die het zelf heeft gezien, en zijn getuigenis is betrouwbaar. Hij weet dat hij de waarheid spreekt en wil dat ook u gelooft. Johannes 19:35

25 Maar Jezus zei: ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft Johannes 11:25

VIA DE HEMEL OP KOERS

Abraham zou het als zeevaarder goed hebben gedaan. Hij vertrok naar een onbekend land en wist niet welke weg hij moest nemen. Maar God liet hem de weg zien. Midden op zee zijn helemaal geen wegen te zien.
Toch kan een zeevaarder er zeker van zijn dat hij goed zit. Dag aan dag tekent hij de route die hij volgt in op zijn zeekaart. En op het moment dat er ‘land in zicht’ wordt geroepen, weet hij welk land dat is. Eeuwenlang hebben zeevaarders een sextant gebruikt. Elke dag de zon even ’schieten’ en ’s nachts ook de Poolster of het Zuiderkruis. Deze hemelse bakens zijn betrouwbaar. Ook vogels maken daar al heel lang gebruik van. Tegenwoordig wordt veel gebruik gemaakt van satellietnavigatie. Met een GPS-ontvanger hoef je niet eens de zon of de sterren te kunnen zien. Maar dat is wel varen op geloof, op de signalen van elders. Merkwaardig dat dit in het dagelijks leven zoveel moeilijker lijkt: vertrouwen op wat de Hemel ons vertelt. Gewoon afgaan op wat God ons meedeelt. Er is reden genoeg voor. Wie anders dan de Schepper weet hoe wij in elkaar zitten? Vanuit de hemel ziet Hij het pad dat wij nog niet hebben bewandeld. En Hij geeft ons de kracht om op dat pad tot het eind te lopen - tot we bij Hem zijn!

EEN VROLIJK GEBOD!
                                                                                                  
Een poosje geleden was er op de tv eens een documentaire over een joodse man die een ernstige ziekte had opgelopen. Hij kwam in het ziekenhuis terecht en onderging allerlei onderzoeken. Nadat ze daar van alles hadden geprobeerd met allerlei therapieën en medicijnen, kwamen ze uiteindelijk tot de conclusie dat er maar weinig meer aan te doen was.
Toen las hij in het oude joodse boek “Spreuken van Salomo” de volgende spreuk: “Een vrolijk hart bevordert de genezing”. Dat sprak hem aan. Hij praatte er met de verplegers over en vroeg of hij misschien een videorecorder mocht hebben op de ziekenzaal met een paar komische films om zichzelf wat op te vrolijken. Dat werd toegestaan. Maar dat duurde niet lang. Want hij moest zo vreselijk lachen, dat de anderen op het zaaltje er door werden aangestoken. Voor degenen die net een operatie achter de rug hadden, was dat nogal pijnlijk en niet zo bevorderlijk voor de genezing. Dus werd hij met zijn lachfilmpjes naar een apart zaaltje gereden. Ik ben vergeten hoe lang de kuur duurde, maar volgens de documentaire had het effect. Hij begon te genezen en het duurde niet lang of hij mocht naar huis. Hij had zich beter gelachen!

Ja, een vrolijk hart bevordert de genezing zei Salomo. Ik denk dat daar veel waars in zit. Want het tegenovergestelde is ook waar. We weten allemaal dat je ziek kunt worden van verdriet. En van neerslachtigheid. En dat je van haat en nijd een maagzweer kunt krijgen. Of een hartinfarct. Dus waarom zou vrolijkheid niet een positieve uitwerking kunnen hebben op je gezondheid.
In de oude brieven van de eerste christenen kom je dat ook tegen. “Verblijd je te allen tijde!” schreef er één. Een vrolijk gebod om zo te zeggen. Het zou een vraag kunnen zijn bij een quiz: wat is het vrolijkste gebod uit de bijbel? Antwoord: Verblijd je te allen tijde!
Wel makkelijk gezegd! Je moet maar in de problemen zitten. Of onrechtvaardig behandeld worden. Of met ziekte hebben te kampen. Dan is er niet zoveel om je over te verblijden!
Nee, dat is ook zo, zeiden de eerste christenen. Maar je moet je ook niet verblijden over de omstandigheden! Want als daar je geluk van af moet hangen dan is het niet best. En ze wisten waar ze het over hadden. Want in die tijd hadden ze de wind niet mee. Nee, ze zeiden er iets bij: Verblijdt u in de Heer te allen tijde. En daar bedoelden ze dan mee dat je je blijdschap moet zoeken in datgene wat Jezus voor je wil betekenen. Daar kun je altijd blij mee zijn.

“Ja, een mooi zoethoudertje!” denk je misschien. “Altijd blij met een dooie mus!” Maar wanneer je een beetje thuis bent in de geschiedenis, dan weet je wel dat velen van hen in die tijd voor de leeuwen gegooid werden in de Romeinse arena’s. Of ze werden langs de hoofdweg in Rome bij honderden gekruisigd omdat ze het alsmaar over Jezus hadden. Als zúlke mensen zeggen dat je je te allen tijde kunt verblijden, dan is dat geen goedkoop geklets.
Hetzelfde lezen we van degenen die in de middeleeuwen door corrupte kerkelijke machthebbers tot de brandstapel werden veroordeeld omdat ze durfden te zeggen dat hun machtswellust niets meer met Jezus te maken had. Volgens betrouwbare overleveringen stonden sommigen te zingen terwijl ze in vlammen opgingen. Nee, deze mensen hadden een blijdschap die onafhankelijk was van de omstandigheden.

Maar wat kunnen we daar vandaag aan de dag nog mee? Want je kunt toch ook wel gelukkig en blij zijn zónder God en Jezus, of niet? Hoeveel mensen zijn er niet die helemaal niets geloven maar die toch gelukkig zijn en een fijn leven hebben!

Jawel. Natuurlijk kun je gelukkig wezen zonder gelovig te zijn. Maar waar ben je dan gelukkig mee? Met dingen waar je nooit zeker van kan zijn. Zolang de omstandigheden een beetje mee zitten, ben je gelukkig. Maar wat gebeurt er wanneer de omstandigheden gaan veranderen en alles mis gaat? Waar haal je dan je geluk en je blijdschap vandaan?

Weet je, wanneer je je geluk alleen maar vindt in dingen die je zo maar weer kwijt kunt raken, dan maak je je ècht blij met een dooie mus en een zoethoudertje.
In Kudelstaart, een klein plaatsje vlak bij Aalsmeer, woonde een aantal jaren geleden een bekend cabaretier. Hij had een mooi huis met veel antiek, en daar was hij erg gelukkig mee. Totdat inbrekers er lucht van kregen. Toen hij een keer een tijdje van huis was, haalden ze zijn woning leeg. Daarna kon hij nooit meer rustig van huis als er wat waardevols aan de kant hing. Dan moest hij het veilig laten opbergen. Zo was de aardigheid er gauw af. En zo is het met alles waar je gelukkig mee kan zijn. Op een gegeven moment is de aardigheid eraf.
“Och, zo is het leven”, zeg je misschien. “Je moet het treffen, dan heb je geluk. En tref je het niet, nou dan heb je pech gehad.” Maar dat was met het geluk van die eerste christenen niet zo. Dat hoefde je niet te treffen, dat was er voor iedereen. En niet voor een tijdje, maar blijvend. En niet alleen maar als ze de wind mee hadden, maar ook als alles tegenzat.
En dat geluk is er nog steeds. Daarvoor moet je, net als die eerste christenen, Jezus leren kennen. Te weten dat er Iemand is die je volkomen begrijpt, Iemand tegen wie je alles kunt zeggen en die de verantwoording van je over neemt voor het verleden en voor de brokken die je misschien hebt gemaakt, kijk, daar kun je blij mee zijn zonder bang te zijn dat het maar voor even is.
Als je Jezus leert kennen, dan vind je Iemand die dag en nacht voor je open staat, bij wie je je hart uit kunt storten en die je troosten kan.
Iemand die je helpt de goede keuzes te maken en een eind maakt aan je onvermogen om nee te zeggen als dat nodig is. Iemand die het voor je opneemt als je onrechtvaardig behandeld wordt of aan de kant wordt geschoven.

Gelukkig is het nog steeds mogelijk om Jezus te leren kennen. Je moet Hem uitnodigen om in je leven te komen. Als dat je aanspreekt, dan kun je dat gewoon tegen Hem zeggen. Je zult merken dat Hij er is als je het eerlijk meent.
Ja, wanneer je Degene leert kennen die je leven zinvol maakt en je rust geeft in je hart, dan heb je het echte geluk gevonden. Natuurlijk wordt er aan dat geluk vaak gerukt en getrokken. Maar te weten dat je leven in goede handen is, en dat je met je zorgen bij Hem terecht kunt, geeft vrede en een diepe blijdschap. Dan kun je alles wat tegen zit op een goede manier verwerken. Want een vrolijk hart bevordert de genezing! Nog steeds!

Van internet!

Zonder een versleten bijbel komen we nooit met een blij hart door de moeilijkheden van het leven.

Uit: Voel! Het gevoel van je geloof, Matthew Elliott

NEDERIGHEID

Meer dan enige andere vrucht in ons leven komt nederigheid tot stand door dienstbaarheid (...) er is niets wat de onmatige verlangens van het vlees zo tuchtigt als dienstbaarheid. Er is niets wat de verlangens van het vlees zo verandert als het dienen in het verborgene. Het vlees begint al te mekkeren als het moet dienen, maar het komt in opstand tegen het dienen in het verborgene. Het stelt alles in het werk om eer en waardering te krijgen.

Uit: Het feest van de navolging, groeien in spiritualiteit, Richard Foster

GEBED

Gebed staat voor de allerveiligste plek waar we ons hart kunnen uitstorten, zonder ons te hoeven inhouden - zoals we zouden willen doen bij een goede vriend of vriendin die ons aanvaardt zoals we zijn, met al onze gebreken.

Gebed is een kwestie van komen zoals je bent. Het is God die ons verwelkomt in zijn hart. Gebed is een relatie met Degene die ons heeft uitgeroepen tot zijn geliefde kinderen en die dicht bij ons wil zijn.

Uit: Leiding van dag tot dag, Paul Little

Ik heb op aarde uw grootheid getoond.

Vandaag zij we getuige van een vertrouwelijk gesprek tussen de Vader en de Zoon. Tot nu toe had Jezus met zijn leerlingen over zijn Vader gesproken. Maar nu spreekt Hij met zijn Vader over zijn leerlingen. In dit gesprek gaat het om de relatie tussen God en zijn Zoon en de mensen die aan de Zoon gegeven zijn. In een relatie gaat het om belangstelling voor de ander. Je wilt de ander beter leren kennen. De Zoon en de Vader kunnen we alleen leren kennen door het cadeau van eeuwig leven. Jezus wil dat leven geven aan iedereen die in Hem gelooft. Jezus toonde de grootheid van zijn Vader door diens reddingsplan van liefde uit te voeren. En dat deed Hij perfect. De Vader kon die daad van liefde alleen maar beantwoorden door Hem op te wekken uit de doden en te verheffen tot zijn majesteit. Zijn grootheid mogen we steeds meer leren bewonderen.

1 Zo sprak hij. Daarna sloeg Jezus zijn ogen op naar de hemel en zei: ‘Vader, nu is de tijd gekomen, toon nu de grootheid van uw Zoon, dan zal de Zoon uw grootheid tonen. 2 Hij heeft van u macht over alle mensen ontvangen, de macht om iedereen die u hem gegeven hebt het eeuwige leven te schenken. 3 Het eeuwige leven, dat is dat zij u kennen, de enige ware God, en hem die u gezonden hebt, Jezus Christus. 4 Ik heb op aarde uw grootheid getoond door het werk te volbrengen dat u mij opgedragen hebt. 5 Vader, verhef mij nu tot uw majesteit, tot de grootheid die ik bij u had voordat de wereld bestond.

6 Ik heb aan de mensen die u mij uit de wereld gegeven hebt uw naam bekendgemaakt. Zij waren van u, maar u hebt hen aan mij gegeven. Ze hebben uw woord bewaard, 7 en nu begrijpen ze dat alles wat u mij hebt gegeven, van u komt. 8 Ik heb de woorden die ik van u ontvangen heb aan hen doorgegeven, zij hebben ze aanvaard en nu weten ze echt dat ik van u gekomen ben, en ze geloven dat u mij hebt gezonden.

9 Ik bid voor hen. Ik bid niet voor de wereld, maar voor de mensen die u mij hebt gegeven, omdat zij van u zijn 10 – alles wat van mij is, is van u, en alles wat van u is, is van mij – en omdat in hen mijn grootheid zichtbaar geworden is.

Joh.17:1-10

AFSCHEID

... elk afscheid doet ons ook hopen

op eeuwige vreugde, zonder scheiding of verdriet.

Daarheen zijn wij op weg; Gods deur staat open,

Hij wacht ons op, al zien we Hem nog niet.

Nel Benschop

Overgave is de sleutel die de kluis van Gods mooiste en diepste rijkdommen opent.

Uit: In de schaduw van de Almachtige, C.R. Swindoll

DE VOLGENDE TREIN

Dagelijks reizen vele mensen met de trein. Op de stations rennen ze door elkaar, de één naar links, de ander naar rechts. Er wordt met koffers gesleept en iedereen heeft haast, want niemand wil de trein missen.

En dan gebeurt het: je komt hijgend aan op het juiste perron en je ziet de trein nét vertrekken. Gemist! Erg vervelend - je was namelijk maar tien seconden te laat. Maar je kijkt op het bord en je ziet dat de volgende trein al over dertien minuten komt. Gelukkig, je hebt een herkansing.

Ook al gelooft niet iedereen dit, toch is ieder mens op reis - naar de eeuwigheid. Een verkeerde keus of te lang gewacht zal je lot tot in eeuwigheid beslissen. Geen herkansing!

Maar als u nu Gods boodschap van liefde en verlossing aanneemt, zorgt Hij dat u op de juiste tijd en plaats aankomt: daar waar Hij zelf woont.

GELUKKIG NIEUWJAAR

'(...) zijn barmhartigheden houden niet op,

elke morgen zijn zij nieuw,

groot is uw trouw!'

(Klaagliederen 3:22-23 NBG)

Weer een Nieuwjaar.

De jaarwisseling heeft voor mij iets bijzonders. Het roept voor mij een sfeer op van afsluiten wat achter mij ligt en spanning voor een nieuwe start. Terugkijken en vooruitkijken.

En dan dat unieke: die aparte Nieuwjaarsdag. Ik weet wel dat alle dagen gelijk zijn, maar toch heeft Nieuwjaarsdag voor mij een bijzonder karakter. Een nieuwe dag aan het begin van een nieuw jaar. In vergelijking daarmee zijn de andere dagen van het jaar maar 'gewone' dagen.

De tekst uit Klaagliederen plaatst deze gedachte toch wel tegen een andere achtergrond. Eigenlijk is elke dag een Nieuwjaarsdag: elke dag is de eerste dag van de periode die komen gaat. En elke dag is er de barmhartigheid van de Heer; zijn barmhartigheden houden niet op. Barmhartigheid. Wat een mooi woord is dat. Er zit 'erbarmen' in, gekoppeld aan het 'hart'. Van Dale zegt erover: 'barmhartigheid: gezindheid van medelijden, mededogen te hebben'. Vervolgens vindt u er een opsomming van de zeven werken van barmhartigheid, gebaseerd op Matteüs 25:35-40: de hongerigen spijzigen, de dorstigen te drinken geven, de naakten kleden, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bezoeken, de zieken bezoeken en de doden begraven.

De Heer wil u voeden, u te drinken geven, u kleden, herbergen en bezoeken. En dat elke dag opnieuw.

Groot is uw trouw, o Heer,

iedere morgen aan mij weer betoond.

Al wat ik nodig had,

hebt Gij gegeven.

Ik wens u toe dat elke dag een Nieuwjaarsdag zal zijn, tot de 'nieuwe dag' aanbreekt!

Dit is het lot van wie op zichzelf vertrouwen.

'Mag ik uw aandacht alstublieft?' Met enige stemverheffing begint de voorzitter een rumoerige vergadering. Zo ongeveer begint de psalm van vandaag. De schrijvers, de zonen van Korach, willen graag de aandacht van de lezer, ongeacht afkomst of sociale status. Alle bewoners van de wereld doen er goed aan aandachtig te luisteren.

Deze psalm lijkt wel speciaal geschreven voor ons in het rijke Nederland. Mensen die maar al te vaak vertrouwen op hun vermogen en er soms ook nog prat op gaan. Mensen die een vermogen achterlaten als ze sterven. Het laatste hemd heeft geen zakken, is een oud gezegde. Rijkdom geeft ons misschien een gevoel van zekerheid, maar het is even betrouwbaar als het ijs van een dichtgevroren vijver. Rijkdom geeft houvast zolang als het duurt, maar zeker niet voor eeuwig. God stelt ons in staat om welvaart te verwerven. Voorspoed hebben we niet op eigen kracht verworven. De mens zonder God leert door zijn rijkdom geen Godsvertrouwen, maar beroemt zich op zijn eigen capaciteiten, en op de welvaart die hij daardoor bereikt heeft.

Een mens die op zichzelf vertrouwt, hoe rijk ook, ontkomt niet aan het oordeel van God. Ook kan hij met zijn goederen niemand vrijkopen. Uiteindelijk is de mens die niet op God vertrouwt gelijk te stellen met een stuk vee, met een schaap in het dodenrijk dat geweid wordt door de dood.

Gelukkig maar dat de psalm hier niet ophoudt. Er is hoop, ook voor Nederland. Wat God vraagt voor een leven is niet te betalen. Daarom kan alleen God zelf iemand vrijkopen uit de macht van de dood. Dat doet Hij door zijn Zoon Jezus Christus. Iemand die dit echt weet, hoeft niet meer bang te zijn. God zal hem niet alleen verlossen van de dood, maar hem ook opnemen in heerlijkheid.

Een kind van God hoeft niet jaloers te kijken naar zijn rijke buurman die zich gelukkig prijst. Uiterlijke pracht is gezichtsbedrog. Iemand zonder inzicht zal het licht nooit meer zien. Maar mensen met inzicht mogen zich baden in het licht van de eeuwige zon, Gods Zoon Jezus Christus.