DAVID

De prijs van het leven is te hoog, in eeuwigheid niet op te brengen.

Er valt met geld heel wat te bereiken. Grote huizen en grote weelde (vers 17), voorspoed (vers 19), vermogen (vers 7,11). Maar inzicht niet. Leven allerminst. De onbelangrijke dingen van het leven zijn te koop, desnoods voor een appel en een ei. Aan de belangrijkste dingen van ons bestaan hangen dure prijskaartjes. Je wordt makkelijk misleid door de schone schijn, en dan denk je dat het hele leven binnen je bereik ligt. Niks ervan! De psalmdichter weet wel beter. Wat God vraagt voor een leven, is niet te betalen. En de wisselkoersen van Er is een boel verwarring in deze wereld over wat een mens hééft en wat hij ís. De meeste mensen houden zich vooral met de eerste vraag bezig, en krijgen geen vat op hun eigen identiteit, op wat ze in diepste wezen zijn. Daardoor blijft hun denken, zelfs heel hun leven, beperkt tot de buitenkant. Je kunt arm zijn, of je kunt rijk zijn, maar het gaat er toch werkelijk om (niet wat je bent, maar) wie je bent.

Pas aan het einde van de Bijbel worden de vragen definitief verhelderd en opgelost. Het Nieuwe Testament vertelt ons dat de Zoon van God gekomen is om zijn leven te geven als een losprijs voor velen. Dat is de prijs van ons leven. Zo hoog schat God de waarde van mensenlevens in. Het mooiste, liefste en rijkste wat Hij had, zijn eniggeboren Zoon, gaf Hij om ons te kunnen bezitten. Dat is zoals Hij al zijn schepselen het liefst wil zien: als zijn geliefde kinderen!

'Geen mens kan een ander vrijkopen (...) de prijs van het leven is te hoog, in eeuwigheid niet op te brengen' (vers 8). Maar aan het einde van de Bijbel wordt de Heer Jezus het nieuwe lied toegezongen: 'U verdient het (...) want U bent geslacht en met uw bloed hebt U voor God en mensen gekocht uit alle landen en volken, van elke stam en taal' (Openbaring 5:9).

God zijn beslissend.

Wie mag in je huis wonen?

In Cambodja hebben veel boeddhisten een rode vlag in de nok van hun huis hangen, als bescherming tegen het kwade.

In China hebben de mensen tekens boven de deur om de boze geesten buiten te sluiten.

In Liberia hebben veel christenen een afbeelding van Jezus (op een schilderij, op de kalender of op de klok) aan de muur hangen, en in Ethiopië geloven christenen dat een orthodox kruis ervoor zorgt dat het huis gezegend is.

Tijdens de uittocht uit Egypte gaf God de Israëllieten de opdracht bloed aan de deurposten te smeren, zodat ze beschermd waren tegen de rondtrekkende engel des doods.

In Johannes 14 zegt Jezus tegen Zijn discipelen: als iemand Mij liefheeft en Mijn geboden onderhoudt, zal Mijn Vader hem liefhebben en zullen Wij komen en woning bij hem maken.

Hier hebben we gelijk het geheim te pakken: geen kruis, afbeelding of een ander symbool geeft aan dat Jezus woning bij jou wil maken, maar alleen het feit dat je Hem liefhebt en Zijn geboden bewaart!

Hoe zat het dan bij de uittocht uit Egypte met het bloed aan de deurposten, dat was toch ook een symbool?

Inderdaad, maar alleen om aan te geven dat ze God vertrouwden en Zijn geboden naleefden.

Johannes 14: 15-27

STORM ONDERWEG .

In Psalm 121:8 staat: 'De Heer houdt de wacht over je gaan en je komen van nu tot in eeuwigheid.' Of dat nu gaat om je komen in deze wereld als baby en je uitgaan van deze wereld, of om je dagelijkse gang tussen huis en werk. Hij houdt de wacht over je, Hij wil je ziel bewaren in alle gevaren op reis.

Soms helpen de gevaren daar zelfs bij. God kan ook daaruit namelijk iets goeds laten voortkomen, zoals Paulus zegt in Romeinen 8:28: 'En wij weten dat voor wie God liefhebben (...) alles bijdraagt aan het goede.' Dat betekent trouwens niet dat God het kwade goed vindt! God brengt nieuw leven, zelfs (of misschien juist) door ellende en dood heen.

En uiteindelijk - of je reis kort of lang is, of hij voor jouw gevoel ingekort wordt of niet - zul je veilig bij God aankomen. Dan mag je voor eeuwig bij Hem blijven en je beloning in ontvangst nemen: 'Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft. Want wie de proef doorstaat, ontvangt als lauwerkrans het leven, zoals God heeft beloofd aan iedereen die Hem liefheeft' (Jakobus 1:12).

Ook al is het bovenstaande allemaal waar, toch komt een levensstorm met windkracht 16 altijd ongelegen en veroorzaakt hij veel pijn en verdriet. Soms lijken al je zekerheden weg te vallen, vliegen de nare woorden je om de oren. Dan kun je zo overweldigd worden dat je het allemaal even niet meer ziet zitten. Dan kun je boos en bitter worden. Dat kan trouwens ook gebeuren als er een herfststorm met windkracht 7 over je heen jaagt.

Het is juist in de storm belangrijk dat je Jezus persóónlijk hebt leren kennen en dat je zijn genade in jouw leven aangenomen hebt en steeds weer aanneemt. Dat je geloof als een anker vastligt in de 'vaste grond', in Jezus. Want juist in de storm heb je God zo nodig. Je mag weten:

Mijn leven is zeker in Gods hand,

mijn leven houdt dankzij Jezus stand.

Vandaag en morgen ben ik geborgen,

volkomen veilig in Gods hand.

Wat er ook gebeurt.

Uit: Zo dichtbij, Ankie Renger

Voed je ziel met Gods Woord. Als je intens met het Woord bezig bent, is er geen plaats voor iets anders in je ziel.

Uit: Geloof, zekerheid, groei, Willem J. Ouweneel

Hij vervolgde zijn weg vol vreugde.

Als de heilige Geest je overtuigt van wie Jezus is en wie Hij wil zijn voor jou - wat gebeurt er dan? Dan vervolg je je weg met blijdschap! Want alles is anders geworden. Je bent overgegaan van de dood in het leven - en in jou is de liefde van God uitgestort. En dat niet alleen: de vrede van God, de rust, de blijdschap, de hoop... alles is nieuw. Je bent zélf nieuw geworden, zegt God: een nieuwe schepping, al het oude is voorbijgegaan, zie het nieuwe is gekomen. Als je daar niet blij van wordt! Als u al lang een kind van God bent, herinnert u zich deze eerste blijdschap, deze eerste liefde nog? En als u nog geen kind van God bent, verlangt u ernaar dat uw leven ook vernieuwd wordt?

34 De eunuch vroeg aan Filippus: ‘Kunt u me zeggen over wie de profeet het heeft? Over zichzelf of over een ander?’ 35 Daarop begon Filippus met hem te spreken over het evangelie van Jezus, waarbij hij deze schrifttekst als uitgangspunt nam. 36 Onderweg kwamen ze bij een plaats waar water was, en de eunuch zei: ‘Kijk, water! Waarom zou ik niet gedoopt kunnen worden?’

Noot [sluiten]

(8:36) Andere handschriften hebben een extra vers: ‘[37] Filippus zei tegen hem: “Indien u gelooft met heel uw hart, is het toegestaan.” Hij antwoordde: “Ik geloof dat Jezus Christus de Zoon van God is.”’

37  38 Hij liet de wagen stilhouden en beiden liepen het water in, zowel Filippus als de eunuch, waarna Filippus hem doopte. 39 Toen ze uit het water kwamen, greep de Geest van de Heer Filippus en nam hem mee, en de eunuch zag hem niet meer, maar vervolgde zijn weg vol vreugde. 40 Filippus kwam terecht in Azotus; van daar reisde hij verder en verkondigde in alle steden het evangelie, tot hij in Caesarea aankwam.

Handelingen 8.34-40

Heel veel mensen hebben een goed geweten omdat ze zo'n slecht geheugen hebben.

Dank U wel, Heer,

voor deze nieuwe dag

met nieuwe mogelijkheden.

Geef mij ogen om ze te zien

om ze te ontdekken

zodat ik ze benut

en er plezier in heb

om te leven en te werken

in de spanning van:

wat zou God vandaag

voor mij als verrassing hebben?

Help mij, God,

inspireer mij

en geef mij een opgewekt gezicht

stralend voor U.

En laat mij voor mijn omgeving

vandaag tot zegen mogen zijn.

Amen.

Ds. C. van de Velde

WAT WETEN WE ZEKER?

We weten steeds meer. Dat staat wel vast. Alleen al Wikipedia verschaft ons inzicht in alles. We halen her en der onze kennis vandaan. We selecteren bewust of onbewust dat wat we willen weten. Soms beseffen we dat het een selectie is en soms ook niet. We missen een oudere wijze raadgever, een goeroe, een meester. Die zijn ook niet meer 'in'. De Beatles gingen ooit nog naar India om een goeroe te bezoeken, maar onze meester is Google. We buigen voor Google en Wikipedia, we buigen voor onze eigen verzamelkunst. We zijn daar ook heel arrogant over, want we voelen ons sterk door allerlei meningen op forums en weblogs. Wat weten we nog zeker? Jezus leeft en zijn woord is waarheid. Daar houd ik het altijd toch maar bij.

OOK LEVERBAAR IN ZWART

Kort geleden reed ik op de snelweg. Op een gegeven moment werd ik ingehaald door een witte vrachtwagen. Op zich niet zo bijzonder. Toch begon ik ineens hardop te lachen. De achterkant van de auto was zo vuil geworden, dat je eerder het idee had dat het een zwarte auto was dan een witte. In het vuil waren met een vinger de woorden geschreven: 'Ook leverbaar in zwart.' Dat vond ik humor.

Even later zag ik hierin een geestelijke les. Door het geloof in het verlossingswerk van de Heer voor mij en zijn opstanding ben ik 'witter dan sneeuw geworden'. Dat is mijn nieuwe kleur. Maar ik ben ook in zwart leverbaar. Dat doet zich voor als ik mijn leven niet richt op de Heer. Als ik Hem niet volg, maar mijn eigen weg ga. Dan raakt mijn 'witte kleur' bezoedeld door zondig gedrag. Dan word ik als het ware zwart in plaats van wit. Dat gebeurt niet alleen door 'grote' zonden: 'Laat geen vuile taal over uw lippen komen, maar alleen goede en waar nodig opbouwende woorden, die goed doen aan wie ze hoort. Maak Gods heilige Geest niet bedroefd, want Hij is het stempel waarmee u gemerkt bent voor de dag van de verlossing. Laat alle wrok en drift en boosheid varen, alle geschreeuw en gevloek en alle kwaadaardigheid' (Efeziërs 4:29-31).

Laten we heldere lichten zijn in deze zwarte, duistere wereld.

GODS LEIDING

Hoe leidt God ons leven? Veel mensen zijn ernstig op zoek naar de leiding van God en gedragen zich daarbij als zeurende kleuters. Niet rot bedoeld, hoor... geestelijke 'leiders' houden ons dikwijls klein. Mag ik even naar de wc? Mag ik naar Rotterdam, wilt u dat ik ga studeren, ik voel dat ik naar Afrika, Suriname, Brazilië moet. Alaska? Daar voel ik niet zo veel voor. Erg koud ook. Wij moeten God dienen met ons hart, onze ziel én ons verstand. Met andere woorden: met ons Zijn, met ons Gevoel, met onze Ratio. Soms ben je oud en wijs genoeg om zélf te beslissen wat je moet, wil en mag doen. We hoeven niet in de kleuterklas te blijven zitten. Ach, Paulus wist het ook al: jullie hadden leraars moeten zijn, maar je gedraagt je als huilende baby's, die melk willen.

GODS LIJDING

Nee, dit is geen taalfout. Lijden is ook een onderdeel van leiden. Hoe zien we niet (altijd), maar het vervult, hoe dan ook, een functie. Anders was het er niet geweest. God, de Almachtige, die álles voorziet en ín alles voorziet, was nog zekerder dan Paulus, dat al het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die straks geopenbaard zal worden. Wij houden meer van glossy magazines over leiderschap dan over lijderschap. In de Middeleeuwen en de vroege kerk was dat anders. Mensen moesten zelfs gewaarschuwd worden het martelaarschap niet te zoeken. Dat wij de antwoorden op de vraag over lijden niet weten, ligt niet aan de God van de Bijbel, maar aan de tijdgeest. Welke geest zou dat toch zijn?

DOEL

Veel mensen denken dat ze uitverkoren zijn om naar de hemel te gaan; maar dat naar de hemel gaan is een extra bonus, het is niet het doel van de uitverkiezing. Het doel is dit: 'hen die Hij tevoren heeft gekend, heeft Hij ook tevoren bestemd om aan het beeld van zijn Zoon gelijkvormig te zijn' (Romeinen 8:29).

Uit: Geloof, zekerheid, groei, Willem J. Ouweneel

Bij God is een theekopje berouw al genoeg om een oceaan van genade over je heen te storten.

Uit: Geloof, zekerheid, groei, Willem J. Ouweneel

De Heer is werkelijk opgewekt!

Gelukkig geloofden de elf inmiddels dat de Heer werkelijk opgestaan en aan Simon verschenen was. Je zou zeggen dat het voor de leerlingen dan geen onverwachte gebeurtenis meer kon zijn toen de Heer ineens persoonlijk in hun midden stond en tegen hen begon te spreken. Zij reageerden echter vol angst. Bijzonder is dat de Heer hun geen verwijten maakte vanwege hun ongeloof. Toen de Heer hun zijn handen en voeten had laten zien en zichzelf liet betasten, konden ze van blijdschap nog steeds niet geloven dat Hij het werkelijk was. Dus eerst angst, daarna blijdschap en verbazing, maar nog geen geloof. Ten slotte at Hij voor hun ogen een geroosterde vis. Toen geloofden ze dat Hij het zelf was, want een geest kon niet betast worden en eten.

Hij is hier niet, maar Hij is opgewekt.

Een aantal vrouwen had zich neergelegd bij de zekerheid dat hun Heer werkelijk dood was. Daarom gingen ze naar het graf met hun specerijen. Niet om het lichaam te conserveren, maar uit eerbetoon. Wat een schok zal het voor deze vrouwen geweest zijn te zien dat het graf open was. Grafschennis is iets van alle tijden. Grafrovers hebben doorgaans voor van alles interesse, maar niet voor het lichaam van de overledene. Tot verbijstering van de vrouwen bleek het lichaam van hun dierbare verdwenen. Geweldig dat God gezorgd had voor twee engelen die konden uitleggen wat er was gebeurd. De Levende moest niet tussen de doden gezocht worden. Hij was opgewekt, zoals Hij zelf had gezegd: op de derde dag zou het gebeuren .Wat fantastisch dat het precies zo gegaan was als de Heer gezegd had! Ineens herinnerden de vrouwen zich zijn woorden. Heel begrijpelijk dat ze dit geweldige nieuws nu meteen wilden gaan vertellen aan de elf leerlingen.

Het zal een enorme domper voor deze vrouwen zijn geweest dat de leerlingen hun woorden als kletspraat beschouwden. Vreemd eigenlijk, want de Heer had ook hun tot drie keer toe verteld dat Hij op de derde dag zou opstaan. Toch was daar een Petrus die de moeite nam te gaan kijken. Ook hij moest vaststellen dat het graf leeg was.

Intussen koos de Heer ervoor te verschijnen aan de Emmaüsgangers. Ook zij hadden al iets meegekregen van een leeg graf en van een opstanding, maar, zo vertelden zij aan de hun onbekende Vreemdeling, niemand had Hem nog gezien! De Heer legde echter vanuit de Schriften uit wat er over Hem geschreven stond. Hijzelf opende hun ogen en zij herkenden Hem. Indrukwekkend!

Na drie dagen zal Ik uit de dood opstaan.

Na Goede Vrijdag is het niet meteen Pasen. De Heer Jezus is op vrijdag gestorven, en op zondag opgestaan. Naar Joodse maatstaven gemeten is Hij drie dagen in het graf geweest. Mensen hebben zich er dus van kunnen overtuigen dat de Heer Jezus echt dood was. Josef van Arimatea was zo iemand. Hij was een leerling van Jezus geworden en wilde zorg aan Jezus' lichaam besteden. Hij heeft Hem eervol begraven in zijn eigen graf. Of Josef met de opstanding rekende, blijkt hier niet. Wie daar op hun manier wel degelijk mee rekenden, waren de hogepriesters en de farizeeën. Zij lieten het graf bewaken, zodat de overledene in het graf bleef. Maar zo zou het niet gaan. Drie dagen in het graf was genoeg. Daar kon geen wachtpost iets aan veranderen.

Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?

Deze psalm is een psalm van David. Hij heeft de psalm gemaakt in een tijd van zware beproevingen en nood. Waarschijnlijk toen hij moest vluchten voor koning Saul. Ongetwijfeld heeft hij deze psalm opgeschreven onder de leiding van de heilige Geest. Veel dingen die hier genoemd worden, zijn niet rechtstreeks van toepassing op David zelf. Het blijkt duidelijk dat we in deze psalm een profetische beschrijving vinden van het lijden van de Heer Jezus aan het kruis. Verschillende teksten uit deze psalm worden in het Nieuwe Testament aangehaald. Ze werden vervuld tijdens het lijden van de Heer Jezus aan het kruis. De woorden waarmee de psalm begint: 'Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?' zijn door de Heer Jezus uitgesproken toen Hij in de drie uren van duisternis door God verlaten was. In de psalm wordt deze vraag van de Heer Jezus niet beantwoord, maar tijdens zijn kruislijden gaf God Hem ook geen antwoord. Waarom moest de Heer Jezus, de man die het lijden kende, zo lijden op het kruis? Zijn lichamelijk lijden moet al enorm zijn geweest. De woorden uit de psalm laten daar iets van zien: 'Als water ben Ik uitgegoten' en 'mijn gebeente valt uiteen' en 'mijn hart is als was, het smelt in mijn lijf'. Maar dat Hij door God verlaten werd, in de drie uren van duisternis, was nog erger voor Hem. Aan het kruis is de Heer Jezus voor ons één gemaakt met de zonde en heeft Hij onze zonden in zijn lichaam gedragen. Hij kreeg de straf die wij verdiend hadden. God kan de zonde niet verdragen. Daarom moest God Hem op het kruis alleen laten. Hij is nu niet meer alleen. Vandaag wil Hij bij zijn broeders en zusters zijn om samen met hen God te eren: 'Ik zal U loven in de kring van mijn volk.

1 Voor de koorleider. Op de wijs van De hinde van de dageraad. Een psalm van David.

2 Mijn God, mijn God,

waarom hebt u mij verlaten?

U blijft ver weg en redt mij niet,

ook al schreeuw ik het uit.

3 ‘Mijn God!’ roep ik

overdag, en u antwoordt niet,

’s nachts, en ik vind geen rust.