Jesaja

Want de hele wet is vervuld in één uitspraak: 'Heb uw naaste lief als uzelf.'

Heer, niet trots is mijn hart,
niet hoogmoedig mijn blik,
ik zoek niet wat te groot is voor mij
en te hoog gegrepen.

Nee, ik ben stil geworden,
ik heb mijn ziel tot rust gebracht.
Als een kind op de arm van zijn moeder,
als een kind is mijn ziel in mij.

psalmen
131, 1-2

Timoteus
        1, 6

Ik spoor je aan het vuur brandend
        te houden van de gave die God je
        schonk toen ik je de handen oplegde.

Jesaja
        48, 18

Luisterde je maar naar mijn geboden,
        dan zou jouw vrede zijn als een rivier,
        en je gerechtigheid als de golven van de zee.

Matteüs
11, 28-30

'Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven.
Neem mijn juk op je en leer van mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’

Onze voorbereidingen voor kerst zijn waarschijnlijk al in volle gang. Is het niet vreemd dat die voorbereidingen als een loden last op ons kunnen gaan drukken? We moeten zoveel doen en hebben, er is zoveel om aan te denken, dat we het gevoel kunnen hebben dat we een soort marathon lopen. In deze tijd van het jaar kan het gebeuren dat het geven van cadeaus meer als een plicht ervaren wordt dan als een daad van liefde. Als we krap bij kas zitten kan het ook een bron van spanning en zorg zijn. Ook zijn er familieverplichtingen die we na moeten komen, en de nodige extra taken op het werk. Geen wonder dat we onszelf kunnen betrappen op de gedachte: “Ik zal blij zijn als het voorbij is!”

Voorstel: Laten we ons dit jaar eens, meer dan andere jaren, concentreren op de liefde die Jezus ons en de hele wereld wil schenken, in plaats van voortdurend na te denken hoeveel wij moeten (uit)geven en hoeveel we te doen hebben. Misschien is dat niet onmiddellijk onze gewoonte om zo naar Kerstmis te kijken, maar de Advent is wel bedoeld als een tijd waarin God ons een voorproefje geeft van de vreugde en de vrede die met Kerstmis naar ons toekomt.

God zal onze rekening niet spijzigen, maar Hij wil ons wel de rust van zijn Geest schenken. Hij wil onze zorgen verlichten zodat we zijn stem kunnen horen en zijn leiding ontvangen. Hij hoeft niet al onze problemen weg te nemen, maar Hij zal ons wel de verwondering geven die de herders ondervonden toen ze de engelen Gods lof hoorden zingen.

Willen we dit jaar met Kerst grote cadeaus geven ?
Laten we dan beginnen met Jezus te ontvangen. Steeds wanneer we het juk van zijn vrede en liefde op ons nemen, krijgen we de vrijheid om de grootste van alle cadeaus te geven: onze tijd, onze aandacht, onze liefde. Jezus ontvangen en ontmoeten maakt ons vrij om aanwezig te zijn voor andere mensen, naar hun zorgen te luisteren, deze mee te dragen, vrede te schenken die wij van de Heer hebben ontvangen.
Laten we nederige ontvangers worden van Gods genade, en we zullen de royaalste gevers van geschenken worden die de wereld ooit heeft gekend.

Ik kom spoedig. Houd vast aan wat u hebt, dan zal niemand u de lauwerkrans kunnen afnemen. -- Openbaring 3:11

Lucas
10, 21-24

Vervuld van de heilige Geest begon Jezus te juichen en zei: ‘Ik loof U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat U deze dingen voor wijzen en verstandigen hebt verborgen, maar ze aan eenvoudige mensen hebt onthuld. Ja, Vader, zo hebt U het gewild. Alles is mij toevertrouwd door mijn Vader, en niemand dan de Vader weet wie de Zoon is, en wie de Vader is weet alleen de Zoon en iedereen aan wie de Zoon het wil openbaren.’
Jezus richtte zich apart tot de leerlingen en zei tegen hen: ‘Gelukkig de ogen die zien wat jullie zien! Want Ik zeg jullie dat vele profeten en koningen hebben willen zien wat jullie zien, maar ze kregen het niet te zien, en hebben willen horen wat jullie horen, maar ze kregen het niet te horen.’

Vervuld van de heilige Geest begon Jezus te juichen en zei: ‘Ik loof U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat U deze dingen voor wijzen en verstandigen hebt verborgen, maar ze aan eenvoudige mensen hebt onthuld.’

Als Jezus hier spreekt over 'eenvoudige mensen', over wie heeft Hij het dan ?
Het heeft hier niets te maken met wel of niet gestudeerd te hebben, over het al dan niet bepaalde theologische inzichten hebben, enz... Jezus prijst hier de mensen die 'arm zijn van geest', mensen die in alle eenvoud God beminnen bovenal, mensen die vanbinnen 'leeg' zijn opdat God hen met Zichzelf kan vullen, mensen die biddend door het leven gaan, dankbaar om de altijd Aanwezige, mensen die vreugde beleven in de ander lief te hebben los van elk eigenbelang, mensen die leven vanuit Gods vrede.

Wanneer wij bidden is het goed dat we dat doen in deze geest; arm van geest. Je innerlijke blik richten naar God, heel gewoon, heel eenvoudig, gelovend wetend dat je staat voor zijn Aangezicht, je gevend aan Jezus in je hart die samen met jou de Vader aanbidt. Het is naar Hem kijken, zoals Hij naar jou kijkt, gewoon, eenvoudig, gemeend. Het gaat er niet om de mooiste gebeden op te zeggen, of je gebedstijd vol te proppen met allerlei heilige teksten. Nee, gewoon er 'zijn', je laten beschijnen door Hem, de tijd ervoor nemend, zoals Hij zijn tijd neemt voor jou.
Dit is absoluut geen garantie dat je op deze wijze gevoelens ontwikkelt die je als het ware verheffen. In wezen is dat zelfs helemaal niet belangrijk. Het gaat er in het gebed niet om wat wij voelen, maar wel om het feit dat God er is, en dat Hij ons beschijnt met Zichzelf, met zijn liefde, zijn vrede. En laat je hart dan maar volstromen met God, laat je maar vullen met zijn Vrede, los van je eigen gevoelens, maar gelovig wetend dat Hij je op die moment diep omhelst met zijn genade, vol liefde.

Jezus richtte zich apart tot de leerlingen en zei tegen hen: ‘Gelukkig de ogen die zien wat jullie zien! Want Ik zeg jullie dat vele profeten en koningen hebben willen zien wat jullie zien, maar ze kregen het niet te zien, en hebben willen horen wat jullie horen, maar ze kregen het niet te horen’, lezen we ook vandaag.

Het zijn woorden die Jezus richtte tot zijn leerlingen, maar het zijn ook woorden voor ieder van ons. De mensen die leefden voor de tijd van Jezus (het Oude Testament zeg maar) hadden een ongelofelijk verlangen naar de Messias die door zoveel profeten, en gedurende zo'n lange tijd, voorspelt was. De meesten stierven in dit verlangen, in deze verwachting.
Tot Jezus geboren werd. Velen hebben Hem gekend, Hem gehoord, naar Hem gekeken, voor en na zijn verrijzenis. Na de hemelvaart was Hij dan niet meer lichamelijk aanwezig, maar daarom niet minder reëel. Hij is anders, doch even aanwezig als toen Hij onder de mensen zichtbaar aanwezig was.

In ons hoofd weten we dat wel, maar dragen we Jezus ook werkelijk op deze wijze in ons ?
Zien we Hem in de medemens op deze wijze ?
Zien we Hem werkelijk aanwezig in opstandigheden ? Bijvoorbeeld waar Hij uitnodigd tot verzoening ?

Leven in het bewustzijn dat Jezus werkelijk in en onder ons is, is ook leven 'arm van geest'. Jezus' tegenwoordigheid zou een even grote vanzelfsprekendheid moeten zijn dan het feit dat we in en uit ademen. We denken daar niet altijd aan, maar het is gewoon zo.
Jezus is een Broer die altijd bij ons is, naast ons loopt, ons draagt, bemoedigt, behoedt.
Laten we ons geven aan Hem.

Lucas
21, 12-19

'Jullie zullen worden mishandeld en vervolgd en uitgeleverd aan de synagogen, jullie zullen worden opgesloten in de gevangenis en worden voorgeleid aan koningen en gouverneurs omwille van mijn naam. Dan zullen jullie moeten getuigen. Bedenk wel dat jullie je verdediging niet moeten voorbereiden. Want Ik zal jullie woorden van wijsheid schenken die door geen van je tegenstanders kunnen worden weerstaan of weersproken.
Zelfs je ouders en broers, verwanten en vrienden zullen je uitleveren, sommigen van jullie zullen worden terechtgesteld, en jullie zullen door iedereen worden gehaat omwille van mijn naam.
Maar geen haar van je hoofd zal verloren gaan.
Red je leven door standvastigheid!'

Wanneer we ons op geloofsvlak bedreigd voelen, hebben we al vlug de neiging om ons te gaan verdedigen, alsof de Heer zelf bedreigd wordt. Uit liefde willen we het dan voor Hem opnemen. Willen 'we'... En daar gaan we dikwijls de fout in. 'We' willen het doen... En Jezus dan? Krijgt Hij nog ruimte om te spreken, te handelen? We eigenen ons de verdediging toe, nemen het zelf in handen, eisen zelfs het recht op.

Jezus is duidelijk: ‘Bedenk dat jullie je verdediging niet moeten voorbereiden. Want Ik zal jullie woorden van wijsheid schenken die door geen van je tegenstanders kunnen worden weerstaan of weersproken’.

De wijsheid waarover Jezus hier spreekt is de wijsheid van God, de wijsheid van de Geest; een wijsheid als gave.
Wat moeten we ons bij deze gave voorstellen? Is het een soort geheim wapen van de christen?
We moeten ons van dat wapen het tegenovergestelde voorstellen van de gewone menselijke wapens. De wapens van de heilige Geest doden, maar niet de tegenstander. Ze doden het eigen moordende 'ik' dat uit is op mogelijke vergelding en wraak. Deze laatste wil zichzelf redden, wil zijn redding niet overlaten aan God.

Laat ons spreken en handelen in de Geest, in de liefde en de barmhartigheid van de Heer.

God is geen mens, dat hij zijn woord zou breken of terug zou komen op zijn besluit. Zou hij beloven en niet vervullen, zijn woord geven en het niet gestand doen? -- Numeri 23:19

Ik vraag aan de Heer één ding,
        het enige wat ik verlang:
        wonen in het huis van de Heer
        alle dagen van mijn leven,
        om de liefde van de Heer te aanschouwen,
        Hem te ontmoeten in zijn tempel.
psalmen
        27, 4