Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

UIT DE JEUGD VAN MOODY…

Toen Dwight L. Moody nog als een arme, haveloze jongen door de straten van Chicago zwierf, kwam hij op de een of andere manier terecht in een zondagsschool. Hij was heel verlegen, zenuwachtig en bang dat de andere jongens hem zouden uitlachen als zij zouden merken dat hij de teksten in de Bijbel niet kon vinden. De onderwijzer was een eenvoudige man, maar wel een man vol liefde en begrip voor kinderen. Hij merkte de verlegenheid van deze haveloze jongen en hij hielp hem zonder dat het de andere kinderen opviel. Zo voelde de jongen zich hier thuis, hij bleef komen. Mede door de liefde en sympathie van deze eenvoudige zondagsschoolonderwijzer leerde Moody de Here Jezus kennen. Hij mocht later veel voor de Here Jezus betekenen en is tot zegen geweest voor heel veel mensen.

DE ACACIA

Kent u de acacia? Pas in mei verschijnen de bladeren aan de acacia. De koepelvormige kroon is dan een prachtig herkenningsmiddel. De acacia in Nederland draagt eigenlijk ten onrechte zijn naam. Het is de zogenaamde 'valse acacia'. De echte acacia komt in de Arabische woestijn voor. In de Bijbel heet zij de sittimboom. Het hout van de echte en van de 'valse' acacia is bijzonder hard en houdbaar. Geen wonder dat de acacia 'de eeuwige boom' wordt genoemd.

Bij de heffing die aan Israël opgelegd werd voor de bouw van de tabernakel was niet alleen goud en zilver, purper, linnen en scharlaken, maar ook acaciahout. De ark, de draagstokken, de tafel van de toonbroden, ze werden allemaal gemaakt van acaciahout. Alles in de tabernakel wees heen naar de eeuwige Zoon, die door zijn dood allen die geloven eeuwig leven zou bereiden. Was er beter hout denkbaar dan dat van 'de eeuwige boom' om dit uit te beelden?

BIDDEN LANGS EEN OMWEG….

Waarom verhoort God nu niet gewoon onmid-

dellijk alle gebeden terstond? Waarom kan op

'bidden' niet gewoon direct 'ontvangen' volgen?

Het blijft me achtervolgen, maar ik heb er

ook deels een antwoord op gekregen. Voor

Hem is het niet nodig om zoveel omwegen te

gaan. Voor ons wel. Onze ziel heeft het nodig,

gedwongen te worden om er niet met een los

schietgebedje vanaf te komen. Anders zouden

we van het bidden iets zakelijks maken, een

soort boodschappen doen. Maar God neemt

ons veel serieuzer. Als Hij onze gebeden niet

verhoort, is dat vaak opdat we zouden zoeken

en vinden. En als we niets vinden, en bij een

gesloten deur terecht komen, is dat vaak opdat

we zouden kloppen. Een omweg, ja. Maar via

die omweg nemen we een extra zegen mee.

Zoals Simson, die even een omweg ging, zonder

zijn ouders, een leeuw tegenkwam waartegen hij

moest vechten - en op de terugweg was er een

bijenzwerm en honing in. Spijze ging uit van de

eter, en zoetigheid van de sterke. Dat is een raad-

sel dat je alleen maar begrijpt als je het zelf hebt

meegemaakt. Zonder strijd komt het niet tot de

door God bedoelde zegen.

• 18november 2006,in de ETF, Heverlee.
• 25 november 2006, in de School met de Bijbel 'De Ark', Kortrijk

DOCUMENTEN

Wettelijke documenten zijn alles in onze maatschappij. Als je trouwt, krijg je een trouwboekje. Als je een huis koopt, krijg je een bewijs van eigendomsrecht. Als je een auto koopt, krijg je registratiepapieren. God geeft ons ook een bewijs van ons zoonschap, en het is belangrijker en bindender dan welk vel papier dan ook: iedere dag en ieder uur zegt de Heilige Geest met onze geest dat wij aan God toebehoren.

God wil niet dat wij ons afvragen hoe we er bij Hem voorstaan (Rom. 8:16); de Bijbel stelt heel duidelijk dat de Heer werkelijkheid voor je wordt wanneer je je hart aan Hem geeft, en dat je het weet als je aan Hem toebehoort

(2 Kor. 1:22, Ef. 1:13-14).

PANIEKZAAIERS GEVRAAGD

In de 12e eeuw leefde er een opmerkelijk figuur: Franciscus van Assisi.

Hoewel opgegroeid als een rijkeluiszoontje, heeft hij bewust en radicaal gekozen om zonder bezittingen te leven. Het staat op een schilderij uit die tijd, Franciscus in z'n twaalfde eeuwse blote achterwerk voor de ogen van zijn vader en de bisschop. Weg met die rijke merkkleding! Niets bezitten, niets hoeven te verdedigen....geen zorgen hebben over je bezit.

Hij koos radicaal om in de voetsporen van Jezus te gaan. Hij zette zich in voor de armen, zieken, dieren, eigenlijk heel Gods schepping.

En voor vrede!

Hij vond dat er verzoend - in plaats van uitgevochten moest worden. Met de kruistochten was hij meegereisd en in het kamp van de zgn. 'christelijke' ridders zaaide hij danig paniek.

Wie was die vreemde vogel uit Assisi, die armoedzaaier?

Hij wilde namelijk in zijn eentje door de vijandige linies, de legers van de moslims, om naar het hoofd van de vijand te gaan. Want hij wilde naar die sultan om het evangelie te vertellen. De mensen verklaarden hem voor gek! Generaals zullen wel de haren uit hun hoofd hebben getrokken: Die zot had nooit in een legerplaats mogen komen. Toch bleef Franciscus koppig volhouden. Die sultan was toch ook een door

God gemaakt mens en had dus het recht het goede nieuws van Jezus te horen. En niemand kon hem  van dat idee afhouden. Hij ging!

Bij de sultan aangekomen, vertelde hij het evangelie. De sultan hoorde hem verbaasd en verrast aan. Misschien dacht hij wel: waren al die volgelingen

van Jezus maar zo...!

Franciscus zorgde voor paniek binnen de gevestigde christelijke orde. Hij gooide heilige huisjes en vijandsbeelden omver vanuit de liefde. De liefde van Jezus en de liefde voor zijn medeschepselen.

Zulke paniekzaaiers kunnen we nog steeds hard gebruiken.........

O God, wie is U gelijk?

                                                  Ps. 71:19

Deze psalm is het loflied van een gelovige die

 heeft leren schuilen bij de Heer. Het leven als

gelovige is niet gemakkelijker dan dat van

ongelovigen. Moeiten en zorgen blijven ons

echt niet bespaard. Maar temidden van deze

zorgen wil Hij ons laten ervaren dat God bij

ons is. Hij heeft onze ziel verlost, toen wij in

geloof tot Hem kwamen. Hij wil ons ook elke

dag verlossing bieden, wanneer wij de weg van

het geloof bewandelen in een wereld die God en

zijn volk vijandig gezind is. We mogen het met

vs. l uitjubelen: 'Wie bij de Heer schuilt, zal niet

beschaamd uitkomen!'

Als het goed is, zal ons leven niet onopgemerkt

voorbijgaan. De mensen om ons heen zullen

merken dat wij, ondanks de moeiten en zorgen

van het leven, overeind blijven. Wanneer zij

zich daarover verwonderen, zouden wij hun

moeten vertellen dat wij uit onszelf helemaal

niet zo sterk zijn; wij hebben echter een machti-

ge toevlucht (vs. 7). De Heer Zelf is onze rots (vs.

3). Het gaat niet om ons, het gaat om Hem! Ons

leven zou erop gericht moeten zijn, te getuigen

van de wonderen van God. God is immers altijd

toereikend, in elke fase van ons leven: wanneer

wij jong en vol idealen zijn, maar ook wanneer

wij oud worden en niet zoveel meer te verwach-

ten hebben (zie vs. 17 en 18). Naarmate wij

ouder worden, zijn wij niet meer zo vol van ons-

zelf en gaan wij meer beseffen wat God elke dag

voor ons doet. Dan mag onze ziel stil worden

voor zijn aangezicht en vol bewondering fluiste-

ren: 'O God, wie is U gelijk?'

LEVEN IN OVERVLOED.

'Het leven in overvloed dat Jezus geeft, bestaat

niet uit wat wij doorgaans de zegeningen van

het leven noemen, ondanks alles wat u te vaak

van de kansel hebt gehoord of in te veel boeken

hebt gelezen. Zegeningen zijn goed, maar ze

zijn niet voldoende. Niet voor uw ziel. En dat u

een ziel hebt, dat weet u. U bent ziel, geschapen

door God, voor God, om u in God te bevinden

en dan uw leven te leven door God.

Misschien is het nooit eerder tot u doorgedron-

gen dat wat u ontbreekt het gedeeltelijke genie-

ten van God is - niet meer gehoorzaamheid,

niet meer discipline, niet meer zegeningen, niet

een grotere bediening, niet meer emotionele

geborgenheid, niet meer gebed, niet meer eigen-

waarde.

Wat er aan uw leven ontbreekt, is een zuivere,

diepe ervaring van de tegenwoordigheid van

God, een ervaring die u in het diepst van uw ziel

mag genieten.'

Larry Crabb

uit:  'De  druk van  de  ketel - leven  kan  ook

anders'

EIGEN EER ZOEKEN

Een Egyptische architect kreeg de opdracht van

een Farao aan de monding van de Ni j l een vuur-

toren te bouwen. Op een rots die daarvoor zorg-

vuldig was uitgekozen bouwde Cnidus, de archi-

tect, een prachtige vuurtoren. Aan de voet van

de vuurtoren was in het cement de naam van de

Farao gegraveerd. Na verloop van jaren had de

wind en de regen de bovenste laag cement doen

verdwijnen en de naam van de Farao was niet

meer te lezen. Toen ontdekte men dat de sluwe

Cnidus daaronder - onuitwisbaar - zijn eigen

naam in het graniet had gebeiteld.

Zo wordt ook veel christelijk werk schijnbaar tot

eer van God gedaan. Maar als de daaronder lig-

gende motieven tevoorschijn komen, blijkt vaak

dat onze eigen eer de drijfveer was van onze

daden.

Ik zal Mij ontfermen over wie Ik

Mij ontferm.

  Rom. 9:15

Vandaag lezen wij een klein gedeelte, dat op het

eerste gezicht erg moeilijk lijkt. God kan Zich

over een mens ontfermen of hem verharden.

Van dit laatste is Farao in het boek Exodus een

voorbeeld. Is dit niet erg onrechtvaardig? Als

God -hem verhardt, wat valt Farao dan nog te

verwijten? Maar het ligt anders: Farao wilde niet

naar God luisteren. Juist omdat hij God weer-

staat, wordt hij verhard. God heeft nog nooit

een berouwvolle zondaar verhard. Natuurlijk

niet. Hij ontfermt Zich juist over zondaars en

trekt hen tot Zich. Zij komen niet in de hel,

maar voor de genadetroon van Jezus Christus.

Een geweldig bewijs van Gods grote liefde en

genade.

DE ROEPING VAN MOZES

Mozes trekt met zijn kudde schapen door de

woestijn. Hier in Midjan, waar hij veertig jaar

geleden op zijn vlucht voor de Farao van Egypte

terecht is gekomen, heeft hij een gezin gesticht,

hier is hij gelukkig. En dan is er de ontmoeting

met God, vanuit een brandende braamstruik.

God roept de herinnering in Mozes wakker aan

zijn volk, levend onder de verdrukking van een

nieuwe Farao. In zijn jonge jaren leefde de hun-

kering in Mozes zijn volk te redden. Het leidde

hem tot onbedachtzame daden. Nu is de vlam

in hem gedoofd, en leeft enkel nog het verlan-

gen naar rust. Maar God roept Mozes terug naar

Egypte. Hij roept hem om het volk uit Egypte te

leiden.

Dan breekt het verzet in Mozes open. 'Wie ben

ik, dat ik dat doen zou? Ik ben niet bekwaam.

Och Heer, zend toch iemand anders.'

Maar God zal zijn plan met Mozes ten uitvoer

brengen. Hiertoe heeft Hij hem gered uit het

water van de Nijl. Hij zendt Mozes terug naar

Egypte. God geeft hem wél iets mee. Niet alleen

de steun van zijn broer Aaron; ook: 'Ik ben

immers met u.' Dan volgt Mozes de weg die God

hem wijst.                                               

 De weg die Mozes met het volk gelopen heeft

 door de woestijn, is een zware weg geweest.

 Maar God heeft Mozes' leven zo rijk gemaakt.

 Hij heeft het volk mogen brengen tot aan de

 poorten van het beloofde land. God ging met

 hem mee. 'Ik ben die Ik ben.' Met die naam

 mogen wij God aanroepen in ons leven. Het

is een naam vol majesteit. Die naam staat borg

voor Gods trouw, zijn liefde, zijn aanwezigheid.

In die naam ligt Gods heil besloten, waarin Hij

ons opneemt.

Onder de zegen van die naam mogen wij onze

taak in het leven op ons nemen. Soms worden

we geroepen om een zieke te verzorgen, en voe-

len wij ons misschien beknot in onze vrijheid.

Een gehandicapt kind kan ons toevertrouwd

worden. Wij kunnen alleen komen te staan voor

de opvoeding van de kinderen. Wij kunnen een

functie bekleden waarvan de verantwoordelijk-

heid ons drukt. Hoe vaak vragen wij: Waarom

moet ik het zijn, die dit op mij moet nemen?

Maar tot welke taak wij ook geroepen worden,

God zal zijn naam in ons leven waar maken: 'Ik

ben die Ik ben.' Ik zal er bij zijn. In die naam ligt

onze kracht en onze rijkdom.

Een van de belangrijkste verantwoordelijkheden

in het christenleven is zich het lot van anderen

aan te trekken - hen met een glimlach tegemoet

te treden en een vriend te zijn voor mensen

zonder vrienden. God wil jou gebruiken om zijn

andere kinderen te helpen.

'En de Koning zal hun antwoorden en zeggen: Voor-

waar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan één van deze

mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij

gedaan.'  

  Matth. 25:40 NBG

(Dobson) 

  IEMAND IS HET VERGETEN.

Een armoedig geklede jongen stond op straat en

riep: Tk ben koud en ik heb honger!' Een vreem-

deling sprak hem aan en zei: 'Geloof je dat God

voor je kan zorgen?' Ja, dat geloof ik', zei de

jongen vol overtuiging. 'Waarom stuurt Hij dan

niet iemand om je kleren en eten te geven?'

Hierop antwoordde de arme jongen: 'Mijnheer,

ik wéét dat God tegen iemand gezegd heeft dit

te doen, maar ik denk dat diegene het vergeten

is.'

Wat zegt Jakobus hiervan? 'Broeders, wat voor

zin heeft het te zeggen dat u christen bent als

dat niet blijkt uit wat u voor anderen doet? Kunt

u door zo'n geloof gered worden? Als uw vriend

niet genoeg te eten krijgt en bijna geen kleren

heeft en u zegt tegen hem: "Het beste ermee,

hoor! Vat geen kou en zorg dat je niet verhon-

gert", is dat toch zinloos, als u hem niet geeft

wat hij nodig heeft'

Jak. 2:14-16).

ZEEP EN EVANGELIE

We zien tegenwoordig een vreemde paradox in de wereld. Terwijl we aan de ene kant een geestelijke opwekking zien, lijkt er aan de andere kant ook een toename te zijn in goddeloosheid. Er wordt vaak spottend gezegd: "Het evangelie heeft zijn kracht verloren". Terwijl duizenden Christus belijden, gebeurt er niet veel.Maar dat is niet de schuld van het evangelie. Veel mensen noemen zich christen maar zijn in feite niet wedergeboren.

Een evangelist ontmoette op straat de eigenaar van een grote zeepfabriek. In het gesprek dat ontstond, zei de fabriekseigenaar: "Dat evangelie dat jij brengt stelt niet veel voor, want er zijn nog een massa slechte mensen." De evangelist zag dichtbij een kind dat zandtaartjes maakte van modder. De kleuter zat van top tot teen onder de modder. Hij zei tegen zijn vriend: "Die zeep van jou stelt niet veel voor, want er is nog een heleboel vuil in de wereld. Kijk maar." De man antwoordde: "Nou, het helpt natuurlijk alleen maar als je het gebruikt." "Precies!" zei de evangelist veelbetekenend.

GERED VAN EEN MISSTAP

Toen Sir James Thornhill bezig was het koepel-

dak van de beroemde St. PauFs Cathedral in

Londen te beschilderen, moest hij werken op

een steiger, heel hoog in de lucht.

Op een dag, toen hij een detail waaraan hij

dagenlang met de grootste zorg had gewerkt, af

had, stopte hij even om zijn werk nauwkeurig te

bekijken. Vol aandacht keek hij. Heel langzaam

ging hij een paar stappen achteruit, totdat hij

op de rand van de steiger stond. Nog één stap

en hij zou te pletter vallen. Een andere kunste-

naar die het gevaar zag waarin hij verkeerde,

maakte met zijn verfkwast een lange streep over

het kunstwerk. Woedend sprong Thornhill naar

voren. Maar toen zijn collega hem had uitgelegd

aan welk gevaar hij ontsnapt was, was hij hem

uiterst dankbaar.

Ook wij kunnen soms de wegen die God met

ons gaat niet begrijpen. Het kan zo moeilijk zijn

om tóch te vertrouwen op zijn wijsheid en lief-

de: 'Schijnen mij uw wegen duister, zie ik vraag

u niet waarom...' Vaak zien we Gods liefdevolle

zorg pas achteraf.

   DE MEESTER EN DE VIOOL

Een rijke Engelsman had in zijn verzameling

van kostbaarheden een heel bijzondere viool.

Fritz Kreisler, een. beroemde musicus, wilde deze

kostbare viool graag hebben. Maar de eigenaar

weigerde het instrument aan hem te verkopen.

Daarop vroeg Kreisler of hij dan slechts één keer

op het instrument mocht spelen. Dat mocht

wel. Met een bevende hand stemde de kunste-

naar het instrument en begon toen te spelen.

Hij speelde zoals alleen een kunstenaar kan spe-

len. Hij legde zijn hart in de muziek. De eigenaar

van de viool luisterde ademloos toe. Hij had nog

nooit zulke prachtige muziek gehoord. Hij zei

geen woord. Toen de kunstenaar stopte met spe-

len en de viool heel voorzichtig terug legde in

de antieke kist, zei hij: 'Neemt u het instrument

maar. Ik heb geen recht het voor mezelf te hou-

den. Het behoort u toe, omdat alleen u er zo op

kunt spelen!'

Behoort uw en mijn leven ook niet toe aan onze

Schepper, Die als enige weet hoe wij tot volle

ontplooiing kunnen komen?

EEN JOOD LEEST HET NIEUWE TESTAMENT .

Het antisemitisme, de haat tegen alles wat Joods

is, loopt als een donkere draad door de geschie-

denis. Het is niet iets van alleen onze tijd. Jaren

geleden werden in Hongarije enige Joden aan-

geklaagd. Zij zouden een christenmeisje gedood

hebben en haar bloed hebben gebruikt bij de

viering van hun Pascha. Zonder enige vorm van

proces werden ze in de gevangenis gegooid. De

vervolging van de Joden was toen geen nieuw

verschijnsel, maar een zodanig hard optreden wekte

toch wel enige opschudding. Op aandringen

van het Oostenrijkse keizershuis werd de zaak

grondig onderzocht. Toen bleek dat er niets van

de beschuldiging waar was, kwamen de Joden

weer vrij.

Inmiddels waren er gelukkig velen die opriepen

de Joden niet langer te vervolgen en te verdruk-

ken. Vooral de beroemde hoogleraar professor

Delitzsch uit Leipzich was sterk tegen de ver-

volging van de Joden, omdat dit inging tegen

de leer van Jezus Christus en van het Nieuwe

Testament.

Dat professor Delitzsch opkwam voor de belan-

gen van de Joden was begrijpelijk. Hij was

namelijk een oude Joodse rabbijn. Maar dat

hij zich baseerde op het Nieuwe Testament was

iets bijzonders. Dat boek had hij altijd voor een

verachtelijk geschrift gehouden. Toch begon hij

op een dag erin te lezen. Later schreef hij: 'Toen

ik het Nieuwe Testament persoonlijk had leren

kennen, oefende het een wonderlijke macht op

me uit. Een heerlijk licht kwam in mijn hart. Ik

had doornen gevreesd, ik vond rozen. Ik ont-

dekte parelen in plaats van waardeloze stenen,

liefde in plaats van haat, vergeving in plaats van

vergelding, vrijheid in plaats van gebondenheid,

ootmoed in plaats van hoogmoed. In plaats van

de dood, vond ik het leven, heil, opstanding en

hemelse rijkdom.'

Deze ervaring kan iedereen meemaken die eer-

lijk en oprecht de Bijbel gaan lezen en de bood-

schap dat er in staat op zich laat inwerken. Wie

zo het Woord van God leest, wordt niet teleur-

gesteld!

Slaven van de gerechtigheid

geworden.

                               Rom. 6:18

Wij waren allen slaven van de zonde, maar, God

stelt ons voor de keus. Wij kunnen slaven van

de zonde blijven of als rechtvaardige mensen

God als slaaf dienen. De vrucht van die keus is

de dood of het eeuwige leven.

Slaaf zijn betekent gehoorzaam zijn aan een

meester. Wie een slaaf van de zonde is, heeft de

zonde als meester. God is de Meester van ieder

die gelooft. Hij heeft ons door de Heer Jezus

alles geleerd. Slaaf zijn betekent ook leven naar

het voorbeeld van de Heer Jezus, vrijgemaakt

van de zonde. Daarbij ontvangen wij ook nog

de geweldige genadegave van God: het eeuwige

leven in onze Heer. Twijfelt u nog steeds wie u

wilt dienen?

Nu zijn wij van de wet vrij gemaakt.

                   Rom. 7:6

Zonder verkeersregels zou het in het verkeer een

chaos worden, hoewel er geen regels zouden

worden overtreden. Zonder de wet van God

kunnen wij Gods geboden ook niet overtreden.

Maar het wordt wel een chaos in ons leven.

Daarom heeft God wetten gegeven. Hij wist

natuurlijk wel dat wij deze wetten massaal zou-

den overtreden - Hij kent ons toch? Hij biedt

ons gelukkig wel een uitweg aan; Hij Zelf wil

ons vrijmaken van de (vloek van de) wet. Wie

Christus toebehoort, is met Hem gestorven, en

mag - vrijgemaakt - een nieuw leven met Hem leven.

DE DUISTERNIS LATEN VERDWIJNEN…

Een Australische prediker ging naar een klein

kerkje in het binnenland om daar een dienst te

houden. Het was al donker toen hij daar aan-

kwam. Het zaaltje was onverlicht en hij vroeg

zich af wat hij daaraan kon doen. Maar na een

tijdje zag hij buiten in de rimboe lichtjes die

langzaam bewogen en dichterbij kwamen. De

leden van de kerk kwamen eraan. Ze hadden

allemaal een lamp bij zich. Toen ze binnen

waren, zetten ze hun lamp neer op planken

aan de muur van de kapel. Na een tijdje was het

gebouw helemaal verlicht en kon de voorganger

met de dienst beginnen. Elk lid had meegehol-

pen om de duisternis in de kerk te laten verdwij-

nen.

Ook de wereld waarin we leven is geestelijk in

duisternis gehuld. Elke gelovige hoort een licht

te zijn in deze wereld - samen laten we de duis-

ternis verdwijnen.

MIEKE MANTEL

Zaterdag 25 november is er in school De Ark te Kortrijk-Marke een KID's Vlaanderen dag:

Kinderwerk Timotheüs 2006: Pak me dan als je kan ! (Workshop & Infomarkt).

Deze zelfde dag gaat 18 nov. door in Heverlee.

Deze dag is een aanrader voor iedereen die met kinderen werkt (kinderwerkers, leerkrachten, ouders, onthaalmoeders, ...)

Op deze dag kun je kiezen uit diverse interessante thema's:

-Begrijp me dan als je kan (omgaan met kinderen met bijzondere noden)

-Boei me dan als je kan (muzische vorming, ballonnenseminair)

-Hoor me dan als je kan (pastoraal,wat doen we ermee)

-Plan voor me als je kan (programma, praktische aanpak)

-Voed me dan als je kan (studies geven(inhoudelijk, hoe geef ik het)

-Volg me dan als je kan (geestelijke vorming van de kinderwerkers)

-Los het op als je kan (conflicten tussen kinderwerkers en leiders van de gemeente oplossen)

-Toon me Jezus als je kan

Voor meer informatie zie ook de website van Opwekking:

http://www.opwekking.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=111&Itemid=439

De kostprijs is 10 euro per persoon (incl. koffie/thee/soep).

Inschrijven noodzakelijk: klik op de webpagina hierboven rechts op 'Aanmelden voor de Timotheüs Workshops'

Gr.

Jan

Bijbel..

Ze liggen op de tafel naast elkaar,

de Bijbel en de tv-gids.

Eén  is stuk gelezen en zeer dierbaar,

niet de Bijbel, maar de tv-gids.

Eén wordt dagelijks geraadpleegd,

nee, niet de Bijbel, maar de tv-gids.

Ze bladeren en vragen: 'Wat komt er? Vertel!

Ach, doe 'm maar aan - we zien het wel.'

Ze openen het boek dat hun leidraad is,

niet de Bijbel, maar de tv-gids.

Het Woord van God lezen ze haast nooit,

alleen als Klaas Vaak nog geen zand heeft gestrooid.

Hun ogen zijn rood van het kijken doet wee,

niet van de Bijbel, maar van de tv.

Daar op de tafel liggen ze dus,

de Heilige schrift en de tv-gids.

Geen tijd voor gebed, geen tijd voor Gods Woord,

het plan van Gods redding wordt zelden gehoord.

Maar vergeving van zonden en eeuwige vree

vind je in de Bijbel en niet op de tv.

'Uw Woord is een lamp voor mijn voet en

een licht op mijn pad.'

PSALM 119:105

EEN WARM BAD

U kent ze vast wel, die folders waarin mensen hun klachten beschrijven en vervolgens vertellen hoe goed dit of dat middel hen heeft geholpen tegen de kwaal waaraan ze leden. Dit kunnen de meest uiteenlopende dingen zijn, maar in de winter komt dat toch wel vaak neer op dingen zoals hoest, griep en stramme spieren en gewrichten. Vooral de categorie mensen boven de veertig schijnt voor dat laatste in aanmerking te komen. Het beperkt je in je beweeglijkheid en zorgt er voor dat je ach en wee roepend je weg moet gaan of - in het ergste geval - niet meer 'vooruit' kunt. Ook een kennis van ons kan daardoor regelmatig niet meer op een normale manier zijn gang gaan en hij geeft aan dat er voor hem een prima remedie is. Hij laat het bad vol lopen met warm water, doet er een lekker geurtje in, neemt de krant mee en vertoeft op deze manier een half uurtje lezend in de badkamer. En daarna kan hij echt weer vooruit; er zit weer beweging in. Wat een voorbeeld voor ons als je het hebt over onze omgang met elkaar. Elk mens lijdt aan diverse kwalen: verdriet, eenzaamheid, minderwaardigheidsgevoelens, negatief denken - en het daardoor geïsoleerd raken omdat niemand je aardig vindt. Andere mensen lijden aan super - perfectionisme: ze moeten alles toch vooral goed doen en putten zichzelf volledig uit. Wat kan het heerlijk zijn als er dan iemand is die je verdriet met je wilt delen en je vergezellen, al is het maar een half uurtje. Je hebt het gevoel in een warm bad te zitten. En als je daar uit stapt, zit er weer beweging in. En lijdt u vandaag aan een kwaal die ontstaan is door de zonde en gebrokenheid van de schepping of door uw onmacht, dan mag u zonder meer genieten van het warme bad van vergeving, liefde en troost dat de Here voor u vol heeft laten lopen. U mag zich er helemaal in onderdompelen. Maar wat is het ook heerlijk als je merkt dat een vriend, een kennis, een familielid...of misschien wel een onbekende een warm bad voor je heeft klaargezet. "Elke dag een goede daad" was vroeger een slogan in de padvinderij. De Here gaat veel verder. Hij vraagt van ons elkaar lief te hebben. Voor wie maakt u vandaag een warm bad, misschien alleen maar dat ene telefoontje of bezoekje dat u al zolang hebt uitgesteld? Het kan vandaag voor een ander het verschil maken tussen stilstaan of bewegen!

DE MACHT EN ONMACHT VAN DE MENS

De mens is geschapen naar het beeld en de gelij-

kenis van God, Hij is in staat indrukwekkende

dingen tot stand te brengen. De Schepper heeft

hem geweldige capaciteiten gegeven: een goed

verstand, en een inzicht dat ver boven dat van

de dieren uitgaat. Hij heeft de energie, de ijver

en het talent ontvangen die nodig zijn om de

natuurwetten en -krachten te ontdekken en ze

dienstbaar te maken aan zijn behoeften en zijn

wil. Zo brengt de mens wonderen van kunst en

technische wetenschappen tot stand. Hij dringt

door tot in de lucht. Hij vaart over de oceanen.

Hij heeft de geheimen ontdekt van de elektri-

citeit en andere door God geschapen krachten

en hij gebruikt ze op allerlei manieren; om zich

snel te kunnen verplaatsen over de aarde, bij-

voorbeeld, of om werkzaamheden te verrichten

waartoe zijn lichamelijke krachten niet in staat

zijn.

De mens is doorgedrongen tot alle gebieden van

de aarde. Hij vliegt als een vogel door de lucht,

en duikt ook als een vis naar de diepten van de

oceanen om daar op zijn gemak te varen. Hoe-

wel hij de sterren van de hemel nog niet bereikt

heeft, kan hij toch met nauwkeurigheid hun

loop in de ruimte en hun afstand ten opzichte

van de aarde berekenen. De zons- en maans-

verduisteringen en vele andere astronomische

feiten heeft hij leren kennen. Ook andere exacte

wetenschappen hebben geen geheimen meer

voor hem. Hij bestudeert het gebied van de

aarde en de zeeën, hij kent de bewoners. Door

middel van de natuurwetenschappen kent hij

de wonderen van de dierlijke, plantaardige en

minerale schepping. Hij kan zeeën oversteken,

water door middel van dijken aan banden leg-

gen, meren graven maar ook meren droogleg-

gen, bruggen over rivieren bouwen, tunnels

dwars door bergen graven. Hij kan de diepten

van de aarde onderzoeken om er de rijkdom-

men aan te onttrekken. Hij kan beelden in een

ogenblik van het ene einde van de aarde naar

het andere versturen.

We zouden nog veel meer dingen kunnen noe-

men die tot stand zijn gebracht door de weten-

schap, het genie en de macht van de mens.

De mens kan een spinnenweb dat hij vernield

heeft, niet meer herstellen. Hij kan de appel

die hij van de boom heeft geplukt, niet weer op

zijn plaats hangen. Hij kan een mier die hij met

zijn voeten heeft vertrapt, niet weer tot leven

brengen. En ernstiger: hij kan niet één van zijn

dagen over doen, of de jaren die hij verspild

heeft, terugvinden.

De mens kan niet voorkomen dat er rimpels op

zijn voorhoofd komen of dat de haren van zijn

hoofd wit worden. Hij kan zijn lichaam, dat ver-

oudert en stijf en krom wordt, niet meer oprich-

ten. Hij kan ziekte niet op een afstand houden,

en de dood al helemaal niet. Hij kan niet één

van al zijn domme, kwetsende of boze woorden

ongedaan maken, of één van de verkeerde beslis-

singen die hij heeft genomen, overdoen.

De mens, met al zijn wijsheid en macht, kan

niet één van zijn zonden ongedaan maken, '...

noch zijn ziel verlossen van het eeuwig verderf'

(Ps.49:9).

Maar wat de mens niet kan doen, wil God in

zijn genade geven: eeuwig leven, vergeving van

zonden, vrede, gerechtigheid en de eeuwige

heerlijkheid.

HOGERE GROND

Een piloot vloog boven de woestijn van Arabië en maakte een landing in een oase om benzine bij te vullen. Toen hij weer verder vloog, bevond hij zich later boven een bergachtig gebied. Hij hoorde plotseling een krabbelend geluid achter zich. Het klonk net of er een dier in de romp van het vliegtuig zat. Hij schrok, want hij wist dat als een dier de elektrische bedrading doorknaagde, er ernstige storingen konden ontstaan. Maar er was geen plek om te landen in dit ruige gebied. Toen kreeg de piloot een idee: hij liet het vliegtuig hoger vliegen. Hoger en hoger ging het de lucht in totdat het geknaag en gekrabbel ophield. Toen hij later op de luchthaven landde, vond hij een grote woestijnrat die ongemerkt binnengekropen was, toen hij in de oase getankt had. Maar de ongewenste verstekeling was dood! Gewend als hij was aan de woestijn, kon hij niet in leven blijven toen het vliegtuig klom naar die grote hoogte. Zo is het ook in ons geestelijk leven. Als we 'opstijgen naar God', brengen we onze zondige dingen ter dood. 'Bedenk de dingen die Boven zijn' (Kol. 3:1).

MIEKE MANTEL

Want de ijver voor uw huis

heeft mij verteerd.

                                   Ps. 69:10

De Bijbel is niet uit de hemel komen vallen. Het

is ook niet door een engel gedicteerd. Geschre-

ven door allerlei verschillende mensen ademt

het toch een wonderlijke eenheid. Het is Gods

Boek, geschreven onder tranen en gejuich, in

Pijn en verdriet. Heel herkenbaar menselijk is

het, maar tegelijk stijgt het daarbovenuit. In

deze psalm zien we dat opnieuw. Het is geschre-

ven door een man die heel wat heeft meege-

maakt. Als hij deze psalm schrijft, als een nood-

kreet, als een roep om hulp temidden van de

ellende, dan weet hij waarover hij praat. Maar

net als in Psalm 22 reiken zijn woorden verder:

ze stijgen uit boven wat hij zelf beleefde.

De dagtekst wordt in het Nieuwe Testament

toegepast op de Heer Jezus. En inderdaad: bij

veel van wat er in deze psalm staat, is het net

of Hij hier aan het woord is. Ver van tevoren

worden zijn gevoelens beschreven, zijn moeite

toen Hij gevangen genomen en gegeseld werd.

Meer nog: niet alleen overspoelde de haat van

mensen Hem, ook moest Hij opdraaien voor

wat Hij niet had misdreven. Lees maar mee: wat

ik niet geroofd heb, moet ik toch teruggeven.

Het was net of Hij in bodemloos slijk wegzakte:

geen grond meer onder de voeten. God gaf geen

antwoord meer op zijn klacht. Kunnen we het

ons een beetje voorstellen hoe diep zijn lijden

was? Hij deed dat voor ons. In de psalm zien we

nog een hoger motief: om Uwentwil verdraag ik

smaad. Hij zag hoe Gods eer was aangetast en

Hij wilde die herstellen. Er moest weer een huis

komen waar de Heer zou kunnen wonen. Maar

dat zou Hem zijn leven kosten, dat moest door

de dood heen worden bevochten.

Vervolgens mogen we weer terugkeren naar

David en daarmee naar onszelf. David beschreef

wat de Heer Jezus beleefde. Daarin zien we dan

gelijk hoezeer Hij met ons kan meeleven, als

wij door zware tijden gaan. Christus heeft niet

alleen Gods eer gezocht en niet alleen onze

zonden gedragen: Hij wil elke dag bij ons zijn in

alles wat we meemaken. Zo is onze Heer!

VERSPILDE RIJKDOM

Een man die eens aan het strand wandelde, vond een kistje dat met de vloed was aangespoeld. Toen hij het kistje openmaakte, zag hij een aantal edelstenen. Maar hij had geen verstand van de waarde van de stenen, en dus doodde hij de tijd door de stenen te gooien naar de meeuwen die vlak over de golven scheerden. Uiteindelijk bleef er nog maar één steen over, die hij mee naar huis nam. Zijn buurman, een juwelier met verstand van zaken, zag de ogenschijnlijk waardeloze steen en bood hem een flink bedrag. De wandelaar schrok zich wezenloos toen hij inzag, dat hij achteloos de kans om rijk te worden in het water had gegooid. Hoe hij ook bleef kniezen over het onmetelijke verlies, het was helaas te laat.

Veel mensen, ook christenen, weten goud, zilver en edelstenen op hun waarde te schatten en proberen er zo veel mogelijk van te krijgen. Maar elke dag van het jaar heeft een enorme waarde. Elke dag is uniek en komt niet weer terug. Hoe brengen wij de dag door? Óf we leven de tijd samen met de Heer en in zijn dienst, óf we verkwisten onze tijd met onbelangrijke zaken. Tijd is genade en is het beste besteed voor onze Heer.

PAS OP WAT JE ZEGT.

Lezen: Psalm 39

Ik had gedacht:ik wil mijn

wegen bewaren,

opdat ik zondige met mijn tong.

                                                         Ps 39:2

Er bestaat vast niemand die kan beweren,dat hij nog nooit gezondigd heeft door iets verkeerds te zeggen.Als we met onze vrienden praten,is het heerlijk om pikante verhalen over kennissen te vertellen,al weten we niet eens zeker of ze waar zijn.

Ook in ons huwelijk doen we elkaar soms zeer,door iets te zeggen,wat niet gezegd hoefde te worden.

Kinderen van de Here moeten altijd proberen om een wacht voor hun lippen te zetten.Maar dit gemakkelijker gezegd dan gedaan Iemand heeft eens gezegd,dat we alles wat we overn een ander zeggen,moeten toetsen aan drie criteria:

Is het waar,is het nodig,en is het vriendelijk?

Als je dit toepast,zal de raad van Paulus ook voor jou waarheid worden:

Uw spreken zij ten allen tijde aangenaam,niet zouteloos;Gij moet weten,hoe gij aan een ieder het juiste antwoord moet geven (Kol 4:6)

WAT IS LIEFDE?

Een groepje kinderen was bezig met het spellen van woorden met losse letters. Woorden als 'kat', 'varken' en 'hond' kwamen aan de orde. De kinderen hadden veel plezier door ook de geluiden die deze dieren maken, na te bootsen. Een klein meisje moest het woord 'liefde' spellen. In plaats van de letters op de goede volgorde te leggen, ging ze naar de juffrouw, legde haar armen om haar heen en gaf haar een kus. 'Zo spellen wij thuis het woordje liefde,' zei ze daarbij. De andere kinderen moesten erom lachen. De juffrouw vroeg het meisje of ze nog een andere manier wist om dit woord te spellen. 'Ja hoor,' antwoordde het meisje en ze begon alle boeken op het bureau van de juffrouw netjes te leggen. 'Wij spellen ook liefde door anderen te helpen als ze ons nodig hebben.'

De apostel Johannes schrijft veel over de liefde. Bijvoorbeeld: 'Kinderen, laten wij elkaar niet liefhebben met het woord of met de tong, maar met de daad en in waarheid' (1 Joh. 3:18).

Dat hun de woorden van God

zijn toevertrouwd.

                                 Rom. 3:2

Met een bewonderenswaardige nauwgezetheid

hebben Joodse schrijvers al de eeuwen door de

boekrollen van het Oude Testament overge-

schreven, alle letters en komma's tellend om

niets te vergeten of toe te voegen. De woorden

van God geloven betekent echter meer. Het is

doen wat Hij zegt. Dat dat niet zo simpel is,

blijkt uit de geschiedenis van het Joodse volk.

Is het bij hen wezenlijk anders geweest dan bij

ons? Nee natuurlijk. Ook bij ons blijkt uit de

praktijk telkens weer dat wij van nature zondig

zijn. Wat moet een rechtvaardige God met zo'n

wereld? Toch geeft Hij het niet op, ook al wor-

den Hem allerlei dingen verweten die we aan

onszelf te danken hebben. Hij zond uit liefde

zelfs zijn Zoon!

ONS SCHADUWBEELD

Op een reclameplaat van een wasmiddelfabrikant stond een jongen met een stuk zeep in de hand, die keek naar zijn eigen schaduwbeeld. Onder dat aanplakbiljet stond met grote letters: 'Dit is het enige wat ik niet weg kan wassen!' Dit is een goed gevonden reclame idee. En het is nog waar ook. Ons schaduwbeeld dat ontstaat als we in de zon staan, raken we niet kwijt. Dit schaduwbeeld, dat we maar niet kunnen kwijtraken, kunnen we vergelijken met een andere soort van schaduw die ons ook vergezelt en die we niet kunnen kwijtraken, wat we ook doen en waar we ook gaan. Dit schaduwbeeld zijn onze zonden. In Jer. 2:22 lezen we van onze zonden en ongerechtigheden die we met wassen met loog en met veel zeep niet kunnen kwijtraken. We kunnen van alles proberen, we kunnen goed ons best doen, maar het helpt niet, ons schaduwbeeld blijft, onze zonden blijven. Als we in het licht van God komen, als het Woord van God ons laat zien wie we zijn, dan tekent ons schaduwbeeld zich des te duidelijker af. Gelukkig heeft God in onze nood voorzien. Hij heeft gezorgd voor een reinigingsmiddel, namelijk het bloed van Jezus, Zijn Zoon, dat ons reinigt van alle zonde.

Johannes 19 : 23 - 27

'...zie, uw zoon. ...Zie, uw moeder. (vs. 26, 27)'

Wie zorgt er beter voor ons dan Jezus?

Het grijpt onvoorstelbaar diep in als een kind overlijdt. Daar zijn geen woorden voor.

Maria had in haar jonge leven al gehoord dat er een zwaard door haar ziel zou gaan. Hier beseft ze pas ten volle wat dat betekent, als ze haar heel bijzondere Zoon ziet lijden en sterven. Haar wereld stort op Golgota in elkaar. Maar Jezus ziet haar aan. Hij verbindt Maria en Johannes aan elkaar. Zijn bewogenheid met deze gebroken wereld komt tot uiting in de zorg voor zijn moeder. Tegelijkertijd verbindt Hij Johannes ook aan zijn moeder, zodat ze in haar ouderdom niet onverzorgd achter zal blijven. Jezus zorgt voor de vrouwen bij de stadspoort, voor een moordenaar naast Hem en nu voor zijn geliefden. Het zijn kleine blijken van zijn grote liefde voor deze wereld, waar Hij zelfs zijn leven voor over had. Beseffen we iets van die liefde?

Dominee Niemöller is bekend geworden om

zijn verzet tegen het nazidom in Duitsland. Nog

voor het uitbreken van de oorlog liet Hitler hem

gevangen nemen en veroordelen tot eenzame

opsluiting. Niemöller vertelt zelf over wat er

in de gevangenis gebeurde: 'Ik mocht zelfs niet

tegelijk  met  mijn  medegevangenen  gelucht

worden. De tweede dag na mijn aankomst in de

gevangenis hoorde ik op de binnenplaats voet-

stappen. Ze werden luider en luider. Ik hoorde

dat veel mensen het venster dat boven in de

muur van mijn cel was aangebracht, voorbijlie-

pen. Ik schoof mijn tafel tegen de muur, zette

daar mijn stoel op en klom daar bovenop om

wat te kunnen zien. Ik zag een rij van vijftien

gevangenen op de binnenplaats die gelucht wer-

den. De volgende morgen en voortaan elke mor-

gen, klom ik op mijn stoel en zei een bijbeltekst

op, net luid genoeg om door de gevangenen

gehoord te worden. Mijn eenzame opsluiting

door Hitler werd door God gebruikt om zijn

Woord te verkondigen.'

'…een ieder, die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven… (vs. 26)'

Leven met Jezus is pas echt leven!

Bloemen in een vaas kunnen er prachtig uit zien. En toch weet je: ze gaan dood. Los van de wortel is er voor een bloem geen leven.

Zo is het ook met ons mensen. Voor het oog staan we een tijdlang in bloei. Maar los van onze wortel, los van God, zijn we in feite ten dode opgeschreven.

Als je in Jezus gelooft, ben je op Hem geënt. Je gaat leven vanuit Hem. Op die manier komen zijn liefde, zijn goedheid en zijn vriendelijkheid jouw leven binnen. Je krijgt een vruchtbaar leven, een leven dat niet ophoudt bij het sterven. Jezus heeft de dood immers overwonnen.

"De verordeningen des Heren] zijn kostelijker dan goud, ja, dan veel fijn goud;

en zoeter dan honing, ja dan honingzeem uit de raat"

(Psalm 19 : 11).

* * * *

U moet de Schrift meer waarderen dan alle aardse schatten.

Ik heb een vriend die een prachtige verzameling zeldzame bijbels heeft. De mooiste vind ik één van de eerst gedrukte exemplaren, die in de zestiende eeuw gedrukt werd in Engeland. De eerste keer dat ik hem in handen had, bemerkte ik dat het bovenste deel van iedere bladzijde met donkere vlekken bedekt was. De tranen sprongen in mijn ogen toen ik besefte dat die door het bloed van de eerste eigenaar veroorzaakt waren.

Mijn vriend legde uit dat, toen Bloody Mary over Engeland regeerde, zij er genoegen in schepte protestanten te terroriseren en dat ze er zoveel mogelijk ter dood liet brengen. Haar soldaten brachten hun slachtoffers op een bloedige manier om het leven en namen dan hun bijbel die ze in hun bloed doopte. Een aantal van die bijbels zijn bewaard gebleven en zijn bekend geworden als' Martelaren bijbels'. Door onderzoek is aangetoond dat de vlekken op de pagina's van de bijbel van mijn vriend inderdaad door menselijk bloed veroorzaakt zijn.

Diezelfde bijbel ziet er door het vele lezen erin, versleten uit. Veel bladzijden vertonen eveneens de vlekken van waterdruppels - misschien wel tranen. Het is duidelijk dat het voor iemand het meest kostbare bezit moet zijn geweest, en zijn of haar bloed is daarvan het bewijs.

Psalm 19: 11 toont aan wat er in het hart van zulke mensen leeft door de kostbaarheid van Gods Woord te verheerlijken. Voor David was de Schrift waardevoller dan het beste goud en de zuiverste honing. Daarover nadenken betekende meer voor hem dan de rijkste en heerlijkste dingen van het leven. Hij wist dat zij in alle geestelijke noden kon voorZien.

Hoewel Gods Woord zo kostbaar is, zijn er veel christenen die de bijbel als vanzelfsprekend beschouwen en ze studeren er nauwelijks meer in. Sommigen laten haar voor lange tijd gesloten en verkrijgen geen nieuwe inzichten uit haar inhoud.

Misschien kent u iemand die in zo'n situatie verkeert. Als dat zo is, vraag dan de Here om wijsheid om hem of haar aan te moedigen met meer trouw in het Woord te studeren. Wees tegelijkertijd op uw hoede om zelf het bijbellezen niet te verwaarlozen.

EEN WERKTUIG IN DE HAND VAN GOD

Veel mensen die groot geweest zijn in het rijk van God hebben klein van zichzelf gedacht. Zij leefden in dit besef: 'Het is de Heer die alles in ons werkt. Van Hem is de kracht en Hem komt alle eer toe!'
De bekende Engelsman Gordon heeft eens gezegd: 'Zelf kan ik niets. Ik ben alleen maar een instrument in de hand van mijn Meester. Ik ben een mes dat het hout snijdt. Als ik stomp word, moet Hij het opnieuw scherpen. En als Hij het beter vindt, mij terzijde te leggen en met een ander werktuig verder te werken, dan leg ik mij daar bij neer.'
August Francke, die een groot weeshuis in Halle liet bouwen, werd hoog geprezen. Maar hij zei: 'Ik heb eigenlijk niets gedaan. Ik heb alleen maar toegekeken wat God gedaan heeft.'
Newton, een sterrenkundige die wereldberoemd is geworden, zei eens in verband met al zijn ontdekkingen: 'Ik ben een kind onder andere kinderen, die aan het strand stenen zoeken. Het is daarbij mijn voorrecht geweest dat ik gladdere en mooiere steentjes dan de anderen heb gevonden en verzameld.'

"Zalig de barmhartigen, want hun zal barmhartigheid geschieden" (Matt. 5:7).

Barmhartigheid is een kenmerk van de ware gelovige.

Net als de andere zaligsprekingen bevat Mattheüs 5:7 een tweevoudige boodschap: Om het Koninkrijk te kunnen binnengaan moet u barmhartigheid zoeken; en als u eenmaal bent binnengegaan moet u ten aanzien van anderen barmhartig zijn.

De gedachte barmhartigheid te betonen verbaasde Christus' gehoor waarschijnlijk want zowel de Joden als de Romeinen hadden de neiging meedogenloos te zijn. De Romeinen verheerlijkten rechtvaardigheid, moed, discipline en macht. Voor hen was barmhartigheid een vorm van zwakheid. Als een Romeinse vader bijvoorbeeld wilde dat zijn pasgeboren kind zou blijven leven, stak hij simpelweg zijn duim omhoog; als hij wilde dat het zou sterven wees hij met zijn duim naar beneden.

Jezus bestrafte de Joodse religieuze leiders herhaaldelijk voor hun egoïstische, eigengerechtigde en veroordelende houding. Ten aanzien van iedereen die zich niet aan hun tradities hield waren ze onverdraagzaam. Ze gaven zelfs hun behoeftige ouders geen financiële steun (Matt. 15:3-9).

Net als de mensen in Jezus' dagen ontbreekt het bij velen ook nu aan barmhartigheid. Sommigen zijn ronduit wreed en onvriendelijk, maar de meesten worden door hun zucht eigen verlangens te vervullen zo in beslag genomen dat ze eenvoudigweg geen aandacht voor de ander meer hebben.

Christenen daarentegen moeten gekenmerkt worden door hun barmhartigheid. In feite gebruikt Jacobus barmhartigheid als een bewijs van oprecht geloof: "Wat baat het, mijn broeders, of iemand al beweert geloof te hebben, als hij geen werken heeft? Kan dat geloof hem behouden? Stel, dat een broeder of zuster gebrek heeft aan kleding en aan dagelijks voedsel, en iemand uwer zegt tot hen: Gaat heen in vrede, houdt u warm en eet goed, zonder hen echter van het nodige voor het lichaam te voorzien, wat baat dit? Zo is het ook met het geloof: indien het niet met werken gepaard gaat, is het, op zichzelf genomen, dood" (Jac. 2:14-17). Ook zei hij dat barmhartigheid een kenmerk van goddelijke wijsheid was: "Maar de wijsheid van boven is vooreerst rein, vervolgens vreedzaam, vriendelijk, gezeggelijk, vol van ontferming en goede vruchten, onpartijdig en ongeveinsd" (Jac. 3:17).

Laat als iemand die Gods barmhartigheid ervaren heeft, barmhartigheid het kenmerk van uw leven zijn.

"Zalig de vredestichters, want zij zullen kinderen Gods genoemd worden" (Matt. 5:9).

* * * * *

Gods vrede geeft de ziel kalmte in moeilijke tijden.

Ik herinner mij ooit gelezen te hebben over "de kalmte van de zee." De oppervlakte van de oceaan is vaak heftig in beroering, maar als we in het water afdalen wordt het water steeds kalmer. Op grote diepte is de oceaan helemaal in rust. Oceanologen die de zeebodem onderzochten hebben planten- en dierenresten gevonden die daar honderden jaren volkomen stil zijn blijven liggen.

Zo kunnen christenen ook de kalmte van de vrede in hun ziel ervaren ondanks alle moeilijkheden waarmee zij te maken krijgen. Dat komt omdat ze God toebehoren die de bron van de vrede is; zij dienen Christus die de Vredevorst is en de Heilige Geest woont in hen, die de vrede tot stand brengt. Galaten 5:22 zegt: "Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede." Als u christen wordt, geeft God u de gave van de vrede.

God is niet alleen de bron van de volmaakte vrede, maar ook het zuiverste voorbeeld daarvan. Alles wat Hij doet, wordt gekenmerkt door vrede. 1 Corinthiërs 14:33 zegt dat Hij geen God van verwarring is, maar van vrede. In Richteren 6:24 wordt Hij genoemd Jehova-shalom, wat "De Here is vrede" betekent. De Drieëenheid wordt gekenmerkt door de afwezigheid van alle conflicten - er is sprake van volmaakte eenheid, volmaakte gerechtigheid en absolute harmonie. Het is onmogelijk dat God in conflict met zichzelf zou kunnen zijn!

God wil dat iedereen die vrede leert kennen. Hij schiep een vredige wereld en Hij zond zijn Zoon om vrede aan te bieden. Op zekere dag zal Christus weerkeren om zijn Koninkrijk te vestigen en voor eeuwig in vrede te regeren.

Intussen zal er voor iedereen die Christus niet kent de grootste verwarring bestaan.

Zij hebben geen vrede in hun ziel. U hebt echter door de dood van Christus Jezus vrede met God en als u Hem gehoorzaamt, zal de vrede Gods in uw hart blijven. Laat u door de zonde nooit van die vrede beroven. Alleen als u die vrede binnenin u ervaart kunt u die met anderen delen.

PRIJS BETALEN VOOR GERECHTIGHEID

"Zalig de vervolgden om der gerechtigheid wil, want hunner is het Koninkrijk der hemelen" (Matt. 5:10).

* * * * *

Er moet een prijs betaald worden voor burgerschap.

Velen proberen tegenwoordig het evangelie aanvaardbaar te maken voor onwillige zondaren. In tegenstelling daarmee maakte Jezus heel duidelijk dat het volgen van Hem een prijs had. U behoeft niet op aanvaarding, roem, prestige en voorspoed te rekenen, maar veel eerder op verwerping en vervolging. Dat is wel niet zo'n populaire benadering van evangelisatie, maar wel een eerlijke. Op die manier wordt er ook voorkomen dat iemand het Koninkrijk zou willen binnengaan uit verkeerde motieven.
Jezus wilde dat zijn hoorders de kosten van het discipelschap zouden berekenen. Hij wist dat velen van hen door hun gezinnen zouden worden uitgestoten en uit de synagoge gegooid zouden worden. Velen zouden door de Romeinse overheid vervolgd worden of het martelaarschap ondergaan. Ze moesten de kosten berekenen!
Die vervolging kwam dan ook inderdaad voor die eerste christenen. Keizer Nero smeerde velen van hen in met pek, kruisigde hen en stak ze dan in brand om zijn tuinfeesten te verlichten. Hij veroordeelde christenen omdat ze weigerden hem als god te aanbidden en beschuldigde hen in het jaar 64 van het in brand steken van Rome. De christenen werden ook beschuldigd van kannibalisme omdat Jezus zei: "Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, blijft in Mij en Ik in hem" (Joh. 6:56). Er werd ook van hen gezegd dat ze opstandelingen waren omdat ze zeiden dat God op zekere dag de aarde zou vernietigen.
De vijandigheid van de wereld ten aanzien van christenen is niet veranderd. Misschien ondervindt u wel niet de zware vervolgingen waarmee de eerste christenen te maken kregen, maar ook u zult vervolgd worden (Filip. 1:29). Zelfs mensen die net christen geworden zijn krijgen dikwijls met moeilijkheden te maken. Als ze weigeren aan de zondige activiteiten van hun vroegere vrienden mee te doen, dan kunnen ze verstoten worden. Als ze voor een oneerlijke baas werken die van hen verwacht dat ze aan zijn oneerlijkheid meewerken of die goedkeuren, dan kunnen ze ontslagen worden of moeten ze hun baan opzeggen. Dat kan grote financiële problemen voor hun gezinnen met zich meebrengen.
God zal u niet altijd bewaren voor vervolging, maar Hij zal uw betrouwbaarheid eren en Hij zal u de kracht geven om iedere beproeving waarmee u te maken krijgt te doorstaan. Prijs Hem voor zijn algenoegzame genade!

:DL.S.

Zaterdag 4 nov. om 19 u. presenteert PIT for kids de musical Schoolkoorts.

Dit zal plaatsvinden in het OC van Aalbeke, Aalbekeplaats.

Het optreden + pauze duurt tot ongeveer 21 u.

Deze musical wordt opgevoerd door ca 32 kinderen van 12 tot 17 jaar uit verschillende gemeenten in de streek van Kortrijk, Ieper.

Inkom: t/m 11 jaar 5 euro, vanaf 12 jaar 7 euro.

Voorverkoop in het Goede Boek, Overleiestraat, Kortrijk en bij de deelnemende kinderen.

Voor andere informatie over deze musical: Griet Biesbrouck, tel. 057-206511

Gr.

Jan M.