Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

BIDDEN ZOALS JEZUS BAD

Jezus zei ons: "Bidt gij dan aldus: Onze Vader die in de hemelen zijt, uw naam worde geheiligd; uw Koninkrijk kome; uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook op aarde. Geef ons heden ons dagelijks brood; en vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren; en leidt ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze. Want Uwer is het Koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid in eeuwigheid. Amen" (Matt. 6:9-15).

* * * * *

Jezus wijst op zes aspecten die wezenlijk zijn voor het echte bidden.

Veel mensen kennen het Gebed des Heren uit hun hoofd en ze kunnen het dus zo  vaak opzeggen als ze willen, maar hoe prachtig dit gebed ook is, daar is het niet voor bedoeld. Het is zelfs zo dat nadat Jezus het gegeven had, niemand in het Nieuwe Testament het daarna herhaalt - zelfs Jezus zelf niet (zie Joh. 17)!

De discipelen vroegen Jezus niet hun een gebed te leren, maar om hen te leren bidden (Luc. 11:1). En dat is een groot verschil. Jezus liet zijn gebed voorafgaan door:

"Bidt gij dan aldus" (Matt 6:9), wat letterlijk betekent: "Bidt op de volgende manier." Zijn gebed was een model voor alle gebeden en hoewel het nergens letterlijk wordt herhaald, komen de aspecten daarvan in alle nieuwtestamentische gebeden tot uiting.

Het modelgebed dat Christus geeft, leert ons zes dingen aan God te vragen: 1. dat zijn naam geëerd zal worden; 2. dat zijn Koninkrijk op aarde zal komen; 3. dat zijn wil zal geschieden; 4. dat Hij zal voorzien in onze dagelijkse behoeften; 5. dat Hij onze zonden zal vergeven, en 6. dat Hij ons voor verleidingen zal beschermen. Iedere bede draagt bij aan het uiteindelijke doel van alle gebeden: de verheerlijking van God. De eerste drie komen tot stand door middel van de laatste drie. Als God ons ons dagelijks brood geeft, onze zonden vergeeft en ons voor verleidingen bewaart, worden zijn naam, zijn Koninkrijk en zijn wil geëerd.

Als u het gebedsmodel dat Christus gaf begrijpt en volgt, kunt u ervan verzekerd zijn dat u bidt zoals Hij ons geleerd heeft en dat Hij alles zal doen wat u in zijn naam vraagt, "opdat de Vader in de Zoon verheerlijkt worde" (Joh.14:13).

Wie geloofd heeft en gedoopt

is, zal behouden worden.

                             Mark. 16:16

Misschien vergaat het de lezer net als de disci-

pelen destijds. Het lijkt moeilijk om te geloven

dat de Heer echt is opgestaan. Maar toen ze

Hem in levenden lijve hadden ontmoet, grepen

ze moed. De eerst zo bange discipelen werden

actieve getuigen van zijn sterven en opstanding.

Deze verandering is alleen te verklaren door

een echte ontmoeting met de levende Heer. En

Hij kan nog steeds in levens van mensen bin-

nenkomen en harten veranderen. Nog steeds

kunnen we Hem ontmoeten en ontdekken dat

ons leven dan echt nieuw wordt. Het evangelie

is Goed Nieuws: God schenkt eeuwig léven door

het geloof in het sterven en de opstanding van

Jezus Christus!

Hij is opgewekt. Hij is hier niet.

                        Mark. 16:6

Op heel wat plaatsen in de wereld kun je prach-

tige graven van beroemdheden bezoeken.  In

sommige gevallen, zoals bij Lenin, kun je de

dode nog opgebaard zien liggen. Zo'n praalgraf

heeft natuurlijk in het licht van de eeuwigheid

geen enkele betekenis. Heel anders is het met

Jezus van Nazareth. Zijn lichaam zal" niemand

kunnen vinden. De steen was door een engel

van het graf gewenteld, om te laten zien dat het

graf al leeg was. Want een grote grafsteen was

voor de opgestane Heer natuurlijk geen belem-

mering. Hij is de echte Overwinnaar. De dood

is verslagen. Maar de discipelen wisten dit nog

niet en de vrouwen vonden het moeilijk om het

te geloven. Het is ook uitzonderlijk, maar toch is

het WAAR!

                NATASCHA

Ik ben opgegroeid als enig kind in een katholiek

gezin. Éénmaal per week moest ik naar de kerk.

Ik geloofde wel in God, maar voelde me op den

duur niet meer thuis in de kerk. Op zestienja-

rige leeftijd was ik erg nerveus vanwege mijn

eindexamen. Mijn ouders vonden het tijd om

iets aan die nervositeit te doen en zij namen

me daarom mee naar een gebedsgenezeres. Die

vrouw gaf mij kaartjes met gebeden die ik elke

dag moest opzeggen. Ook kregen mijn ouders

flessen met water mee naar huis. De gebedsge-

nezeres zegende de flessen en zei dat als ik elke

dag een beetje water zou drinken en -zou bidden,

de nervositeit minder zou worden. Maar dat

gebeurde niet. Alles bleef hetzelfde.

Gelukkig had ik in die tijd een buurjongen, die

pas de Heer Jezus Christus had leren kennen.

Ik vertelde hem wat ik van de gebedsgenezeres

moest doen, maar hij reageerde geschrokken

en zei: 'Dat is niet goed!' Hij legde mij uit dat

ik de Heer moest danken dat Hij voor mijn

zonden aan het kruis gestorven was. Dat deed

ik, maar zonder de betekenis te beseffen. Toen

is die buurjongen met mij  gaan bidden of de

Heer mij duidelijk wilde maken dat wat ik deed

niet goed was. Diezelfde avond keek ik voor het

slapen gaan naar de fles water. Die zag er nog

normaal uit. Maar de volgende ochtend zaten

er onder in de fles allemaal groene schilfertjes.

Dit was voor mij een teken van God. Vanaf dat

moment ben ik de Bijbel gaan lezen, iets wat ik

voorheen nooit deed. Zo heb ik de Heer leren

kennen als mijn Heiland en Verlosser. Eindelijk

heb ik innerlijke rust gevonden. ('Komt tot Mij,

allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u

rust geven'Matth. 11:28).

GEDEELDE TRANEN

Er is een verhaal van een kleine jongen met een groot hart. Zijn buurman was een oudere man, wiens vrouw pas overleden was. Toen het jongetje zag dat de oude man op de tuinbank zat te huilen, klom hij op zijn schoot en bleef daar gewoon zitten. Toen zijn moeder later vroeg wat hij gezegd had tegen hun bedroefde buurman, zei het kind: 'Niets, ik hielp hem alleen maar huilen.'

Soms is dat het beste wat we kunnen doen voor mensen die een diep verdriet hebben. Onze pogingen om iets vertroostends te zeggen zijn vaak minder waardevol dan alleen maar naast de bedroefde te zitten en samen met hem te huilen.

Eén van de manieren waarop we onze medegelovigen kunnen helpen, is 'te wenen met de wenenden' (Rom. 12:15). De Here Jezus deed dat toen Hij Maria en Martha bezocht nadat Lazarus gestorven was. Toen Hij zag hoe diepbedroefd Maria was over het heengaan van Lazarus, deelde Hij in haar verdriet, en huilde (Joh. 11:35).

De Here Jezus liet ons zien hoe belangrijk het is elkaars tranen te delen. Heeft iemand vandaag uw tranen nodig?

                    WAAK

Waak over je gedachten, straks worden het

woorden.

Waak over je woorden, straks worden het daden

Waak over je daden, straks worden het gewoon-

ten.

Waak over je gewoonten, straks wordt het je

karakter.

Waak over je karakter, straks wordt het je

bestemming.

Mieke Mantel

            LEVEN OP AFBETALING

Wij leven eigenlijk 'op krediet'. Wij mogen

gebruik maken van ons leven, maar er komt

een keer een afrekening. 'Koop nu, betaal later',

zeggen stemmen om ons heen. Ze laten ons via

allerlei reclame weten dat we slechts hoeven

te genieten. En dat genieten schijnt dan altijd

alleen maar te kunnen door middel van duur

betaalde zaken. Maar dan komt de afbetaling...

Maand na maand komen de rekeningen binnen.

Het ene gat wordt met het andere gedicht, tot er

niets meer te dichten valt. Dan vallen letterlijk

de gaten in het bestaan en zijn er alleen nog

maar schulden.

Zo kan ons leven er ook uit gaan zien als we er

te zorgeloos mee omgaan en als we ons laten

verleiden door al die stemmen om ons heen.

Dan zijn we als het ware overgeleverd aan een

corrupte geldschieter en zakkenvuller. Eerst wil

hij ons vriendelijk van dienst zijn, maar langza-

merhand komt zijn ware aard boven en worden

we uitgeknepen als een citroen.

God heeft een heel ander leven voor ons op het

oog. Van Hem krijgen we ons leven zelfs niet op

afbetaling, maar gratis. Genade heet dat, en dat

is voor iedereen die zich tot Jezus wendt. Die

mag zijn leven op afbetaling en vol schulden

inruilen voor een echt leven als rijk mens.

                    JELLE

door Cor Weeda, uit 'Verliefd op mensen'

Op het station stond hij te kijken naar een poster

van de Bond tegen het Vloeken. Hij schudde zijn

hoofd en mompelde: 'Waarom maken ze zich zo

druk over vloeken? De meeste mensen horen het

toch niet!' Toen ik naast hem ging staan en vroeg

wat hij er van vond, schudde hij nog een keer z'n

hoofd. 'Wat zal zo'n poster voor effect hebben?'

'Nou', zei ik, 'het laat zien dat er mensen zijn

voor wie de naam van God zo dierbaar is dat je

hen ermee kwetst als je zijn naam als een vloek

of stopwoordje gebruikt.'

'Kijk', zei Jelle, 'als God niet bestaat, doe je Hem

er geen kwaad mee en als Hij wel bestaat, gebruik

 je zijn naam als een krachtterm. Maar die God zal

 toch wel weten dat je het vaak niet zo bedoelt?'

 'Misschien wel', zei ik, 'maar dat is nog geen

 goede reden om zijn naam te misbruiken. Het is

 op z'n minst een zeer slechte gewoonte, waar wat

 aan gedaan moet worden. Vloeken is niet alleen

 gebrek aan woorden. Je zoekt naar iets waarmee

 je  je boosheid  of frustraties  kunt  afreageren.

 Waarom moet dat met de naam van God? Daar-

 naast is vloeken eigenlijk een gebed om eigen

 ondergang.'

'Eigen ondergang?' Jelle keek mij vragend aan.

'Ja, je bidt of God jou wil verdoemen. Dat is nu

precies het tegenovergestelde van wat Hij wil

schenken. Hij wil jou verlossing, verzoening

schenken op grond van het werk dat Jezus

Christus voor jou gedaan heeft en jij vraagt niet:

'Verlos mij Heer' maar 'God, verdoem mij.' Dat

is precies hetzelfde als aan mensen die van je

houden te vragen of ze jou willen vermoorden.

Daarom kun je beter maar leren wat echt bid-

den is. Bidden is praten met God, over alles in

je leven. Dat is beter dan in een vloek te bid-

den om je ondergang.' 'Ja', zei Jelle, 'maar soms

vliegt het er zomaar uit. Het is niet de bedoeling

om christenen te kwetsen.' 'Dat weet ik wel',

zei ik, 'maar het gebeurt toch. Op zich is het

kwetsen van christenen nog niet het ergste,

maar je misbruikt de naam van de Levende God

en je brengt schade toe aan je eigen geestelijke

gezondheid! Hoe leer je zoiets af? Door de God,

wiens naam je zo misbruikt, beter te gaan leren

kennen. Hij heeft in zijn Zoon Jezus Christus

laten zien Wie Hij is.'

Jelle beweerde dat hij dat nog nooit gehoord

had. Hoe kan dat? Mogelijk wonen er bij u in de

buurt ook mensen zoals Jelle? Maak er eens een

praatje mee!

DE GEVAREN VAN DE HEBZUCHT

Leo Tolstoi, de beroemde Russische schrijver, had een diep inzicht in de menselijke natuur. In een van zijn boeken schrijft hij over een arme Russische boer. Op een dag zei iemand tegen hem dat al het land waar hij op één dag omheen kon lopen vanaf dat de zon opkwam totdat zij onderging, van hem zou zijn. Volgens de overeenkomst moest hij voor zonsondergang terug zijn op de plek waar hij begonnen was. Vroeg in de morgen ging hij op weg. Al gauw ging hij hard lopen om een zo groot mogelijke afstand te kunnen afleggen. Zijn hebzucht was zo groot dat hij te ver ging en pas terugging op weg naar huis toen de dag al meer dan de helft voorbij was. Toen moest hij nog harder lopen, want als hij niet op tijd op de afgesproken plek zou zijn, was al zijn moeite voor niets geweest en zou hij niets krijgen. En ja, hoor, met inspanning van al zijn krachten lukte het hem precies op tijd terug te zijn bij het beginpunt. Maar de inspanning was voor zijn hart te groot geweest. Hij viel dood neer van uitputting en het stuk land dat hij kreeg was precies groot genoeg voor de kist waarin hij werd begraven.

     GETUIGEN ZONDER WOORDEN

Een sergeant vertelt een opvallende episode uit

zijn militaire diensttijd: 'Wij hadden in onze

groep een eenvoudige soldaat, die voor zijn

geloof durfde uit te komen. Hij had een hard

leven bij ons. Op een avond hadden we, terwijl

het hevig regende, een mars gemaakt. We kwa-

men drijfnat en doodmoe in de kazerne aan.

Onze enige gedachte was zo snel mogelijk onder

de wol te kruipen. Hij nam toch nog de tijd om

op zijn knieën liggend te bidden. Dat maakte

me zo woedend dat ik een van mijn bemod-

derde laarzen naar hem toesmeet. Daarna nam

ik ook mijn andere laars en wierp die ook in zijn

richting. Opnieuw werd hij geraakt, maar hij liet

zich niet storen.

De volgende morgen stonden mijn laarzen keu-

rig gepoetst naast mijn bed. Dit heeft mij diep

getroffen. Van deze moedige jonge christen heb

 ik geleerd wat werkelijk christen zijn in de prak-

tijk betekent.'

Maar nadat Ik zal zijn opgewekt,

zal Ik u voorgaan.

                               Mark. 14:28

Aangrijpend is het te lezen hoe de Heer de

discipelen voorbereidt op zijn dood. Hij dankt

Zélf voor het brood en voor de beker, en legt

uit waarvan deze tekenen het symbool zijn. Is

het niet opmerkelijk dat Hij juist dan spreekt

over de tijd dat Hij weer wijn zal drinken in het

koninkrijk van God, als er ook voor Hem aan-

leiding zal zijn voor aardse vreugde? Daarmee

geeft Hij aan dat zijn dood niet het einde is,

maar de basis is voor zijn glorieuze toekomst in

het beloofde Vrederijk. Hij zal dus weer opstaan,

en gaan regeren! Op korte termijn zal Hij wel-

iswaar de Herder zijn die geslagen wordt, maar

aansluitend zal Hij worden opgewekt en zal Hij

zijn discipelen voorgaan naar Galiléa. Ook ons

wil Hij voorgaan. Wat een Herder!

 TV | Radio | Thema's | Over Jezus | A-Z index           
  
eo.nl/stemindestilte
eo.nl/corrietenboom
eo.nl/radioHomepage
 
Over het programma
 
Presentatoren
 
Archief
 
Colofon & contact
 
 
 u bent op: eo / Eye-opener/ Eye-opener 2006 / 2007
op deze pagina: sitenavigatie deze uitzending nieuws andere uitzendingen poll
30 september 2006 01:02 uur, Radio 5 
 
nabestellen
 Een aantal van onze programma's kunt u nabestellen via de EO-Shop
eye opener
Luc Rijckoort kreeg een droom waarin gezegd werd dat hij kanker had. Met dat gegeven ging hij naar den arts en vervolgens door naar het ziekenhuis. Toevalligheden of verwittigingen?

vorige uitzending volgende uitzending
copyright © Evangelische Omroepzie ook: Omroep.nl  TV gids  Radio gids  Uitzendinggemist.nl  Zoek

HOE KOM IK IN DE HEMEL?

Een dame kon maar niet geloven, dat mensen die eerlijk geprobeerd hebben een goed leven te leiden, even weinig kans hebben om in de hemel te komen als mensen die een slecht leven geleid hebben. Ze sprak hierover met haar voorganger. Die zei tegen haar: 'Neem eens aan dat wij ergens naartoe willen gaan en de entree is tien euro. Ik heb maar vijf euro en jij hebt helemaal niets. Wie van ons beiden heeft de beste kansen om binnen te komen?' De dame antwoordde: 'Geen van beiden.' 'Precies, en zo is het ook met de toegang naar de hemel. Een goed mens heeft daar niet meer kans dan een slecht mens. Want beiden hebben gezondigd en kunnen niet voldoen aan de eisen van God. Maar als iemand ons beiden een toegangskaartje gaf?' 'Dan zouden we beiden naar binnen kunnen gaan', zei de mevrouw en ze begreep het. De Heer Jezus wist dat niemand rechtvaardig was en dat daarom niemand in de hemel kon komen. Daarom is Hij op aarde gekomen om voor al die schuldige mensen de schuld op Zich te nemen. Allen die in Hem geloven, ontvangen gratis 'het toegangsbewijs'. Zij zijn gerechtvaardigd.

          WAARDEN EN NORMEN

Wat heeft mijn hygrometer met waarden en

normen te maken? Ik hoop dat te kunnen uit-

leggen.

Jaren geleden, in ons vorige huis, hadden wij

veel last van schimmel. Een hygrometer vertelde

ons wat wij al wisten: het huis was veel te voch-

tig. Na verloop van tijd verhuisden we. Kleinere

 ruimten, dubbele beglazing, minder ventilatie

 en last van kriebelhoest. Zou hier de lucht soms

 te droog zijn? Jawel. De wijzer bleef steeds onder

 de toegestane norm. Er kwamen dus vochtbak-

 jes te hangen. Zelfs de was hing regelmatig over

 de verwarming te drogen. Met moeite kroop

 de wijzer voor een korte tijd enkele procenten

 omhoog.

 In  mijn  enthousiasme  begon  ik  een  ware

 kruistocht tegen droge lucht. Ieder die in mijn

 omgeving klaagde over droge hoest, kreeg mijn

 vochtmeter te logeren. En zie: overal te droge

 lucht. 'Dat heb je met die dubbele ramen!'

We zijn inmiddels jaren verder. Tot mijn

schaamte ben ik door omstandigheden tot de

ontdekking gekomen dat niet de omgeving te

droog was, maar dat het instrument niet klopte!

Een juwelier vertelde mij namelijk dat een

hygrometer ieder jaar gedurende een half uur in

een vochtige doek gewikkeld moet worden. Is de

vochtigheid dan niet rond de 95%, dan moet de

wijzer bijgesteld worden. Het instrument moet

worden geijkt. Logisch natuurlijk, maar je moet

het wel even weten.

Je kunt een ware kruistocht ondernemen tegen

vermeende wantoestanden. Je kunt je opwinden

over allerlei onrecht. Maar wat is je ijkpunt? Wie

bepaalt de juiste waarden om normen te kunnen

hanteren?

Wat een zegen dat God ons niet in onzekerheid

laat. Niet maar één keer per jaar, nee, dagelijks

mogen we onze wijzers bijstellen. 'Wordt niet

gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt ver-

anderd door de vernieuwing van uw denken,

•opdat u beproeft wat de goede, welbehaaglijke

en volmaakte wil van God is' (Rom. 12:2).

Hij is niet een God van doden,

maar van levenden.

                             Mark. 12:27

Ook vandaag zien we de Heer Jezus weer in

gesprek met mensen die menen Hem klem te

kunnen praten. Hij gaat echter niet op de bij-

zonderheden van hun spitsvondige verzinsels

in, maar stelt vast dat zij zich grandioos vergis-

sen. De oorzaak daarvan is niet hun gebrek aan

denkkracht, maar hun gebrek aan Schriftken-

nis. Vandaar zijn simpele vraag: 'Hebt u niet

gelezen...?' Alleen het Woord van God telt, dat

richtinggevend moet zijn voor ons menselijk

denken. Dat Woord maakt duidelijk dat God een

God van levenden is. Voor Hem is de dood geen

sluitstuk, eenvoudigweg doordat Hij de doden

opwekt. Door Jezus Christus, die gestorven en

opgewekt is, mogen wij ook nu leven voor hef

aangezicht van de levende God.

DE LES VAN EEN AFWASKWAST

Als huisvrouw ben je vaak bezig met klusjes die weinig inspirerend zijn. Elke dag dezelfde routine van opruimen en schoonmaken, van bedden opmaken en afwassen. Niet iets waaraan je een status kunt ontlenen, maar wel iets waaruit je af en toe een waardevolle les kunt leren. Zoals laatst, toen ik een schaaltje probeerde schoon te maken met een harde borstel. Het lukte niet, in randjes en kiertjes bleven restjes zitten. Toen probeerde ik het met een zachte borstel. Tot mijn verrassing kon ik overal bij en werd het schaaltje blinkend schoon.

Is dat niet zoals de Heer met ons omgaat? Niet met harde taal, maar met zachtmoedigheid heeft Hij ons getrokken uit het vuil, en ons smetteloos schoon gemaakt.

Is het ook niet zoals wij met elkaar zouden moeten omgaan? Geen harde, kwetsende woorden om elkaar te vermanen en aan te sporen, maar zachtmoedigheid, zodat er geen vieze restjes blijven zitten.

'Leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig...'

GENADE ZO ONEINDIG GROOT

De jonge Sadhoe Soendar Singh hoorde tot een adelijke familie in India. Toen hij in aanraking kwam met de Bijbel was hij heel vijandig. Op de zendingsschool weigerde hij de boeken van de christenen te lezen. Hij verliet de school en werd het hoofd van een bende die er op uit was met modder en stenen naar de evangelisten te gooien. In zijn woedde verbrandde hij zijn bijbel.

Maar hoe meer hij zo bezig was, hoe onrustiger hij werd. Allerlei kwellende vragen kon hij niet meer van zich af zetten. Hij kwam tot de conclusie: 'Ik moet die vragen oplossen - of ik maak een eind aan mijn leven.'

Toen zei de Heer Jezus tegen hem, net zoals tegen Paulus die op weg was naar Damaskus: 'Ik ben Jezus!' Hij luisterde naar die stem en geloofde in de Heer Jezus. Dat was genade van God.

En die genade hebben wij allemaal nodig. Genade, ontvangen in Christus Jezus, die Zichzelf voor ons heeft overgegeven op het kruis van Golgotha, zodat we kunnen zingen: 'Genade zo oneindig groot, dat ik, die het niet verdien, het leven vond, want ik was dood...'

De dood heeft niet het laatste woord

het is slechts een doorgang naar het leven

Wanneer je de bazuinen hoort

en de aarde op zijn grondveste zal beven

Zullen de doden weer levend worden

open gaan de graven één voor één.

Juichend, zingend, lof zingend de Here

Al Gods kinderen weer bijeen.

Hen die wij nu missen zien wij daar weder

Voorbij is dan al het gemis en verdriet

Wanneer de Heer komt op de wolken weder

De bazuinen schallen voor wie Hem ziet!

Een nieuwe naam wordt je geschonken

de naam geschreven met Gods hand

          CAREY, DE SCHOENLAPPER

William Carey, de pionier van het zendingswerk

in India, was vóór hij naar India vertrok schoen-

maker, of, zoals hijzelf altijd zei: schoenlapper.

Hij had de gewoonte van dorp naar dorp te trek-

ken om het evangelie te prediken. Zijn hart was

vol van de liefde van God.

Op een dag kwam een kennis bij hem en zei:

'Mijnheer Carey, ik wil eens ernstig met u pra-

ten.' 'Wel', zei Carey, 'wat is er aan de hand?'

De ander antwoordde: 'Het zou beter zijn als

u alleen maar aandacht gaf aan uw werk als

schoenmaker. Dan zou u meer vooruitkomen

in het leven. Doordat u zo rondgaat om te pre-

diken, verwaarloost u uw beroep.' 'Mijn beroep

verwaarlozen?', riep Carey verbaasd uit. 'Mijn

beroep is juist het koninkrijk van God uit te

breiden. Ik lap alleen maar schoenen om de kos-

ten te dekken.'

          IS ER BERICHT VAN MARS?

Jaren geleden waren de aarde en de planeet Mars

elkaar zo dicht genaderd als hun banen dit, toe-

laten. Alle aandacht van de astronomen was in

die tijd op deze planeet gericht. De modernste

apparatuur werd opgesteld om zo mogelijk een

sein van Mars op te kunnen vangen. Maar Mars

kwam en ging zonde! enig waarneembaar teken

van leven.

In die tijd werd er ook veel gesproken over 'vlie-

gende schotels' en over 'Mars-mannetjes.' Wat

een sensatie zou het zijn als er een bericht of

een wezen met een duidelijke boodschap van

een andere planeet op onze aarde zou komen!

Maar er gebeurde niets.

Toch is er Iemand uit de hemel neergedaald

op deze aarde! Met een heel belangrijke bood-

schap van God. En God heeft Zelf vanuit de

hemel bevestigd, met een goed waarneembare

 stem, dat dit zijn eigen Zoon was: 'Deze is mijn

geliefde Zoon; in Wie Ik mijn welbehagen heb;

hoort naar Hem!'

 Dit is het belangrijkste nieuws van de laatste

 twintig eeuwen. God is mens geworden om de

 mens tot God te brengen. Wat Hij gezegd en

 gedaan heeft, is uw belangstelling meer dan

 waard. Hoort naar Hem!

     DE MACHT EN ONMACHT VAN GELD

Voor geld is veel te koop. Toch zal iedereen, ook

zij die rijk zijn, vroeg of laat ondervinden dat de

macht van het geld beperkt is: men kan met geld

wel een bed kopen, maar niet de nodige slaap.

Men kan voor geld een hele bibliotheek kopen,

maar geen wijsheid. Het lekkerste eten is voor

geld te koop, maar eetlust niet. Men kan zich

voor geld luxe aanschaffen, maar geen bescha-

ving. Medicijnen zijn er in overvloed, maar

gezondheid is niet te koop. De wereld biedt ons

wel amusement, maar geen geluk. Voor geld is

een kruis te koop, maar geen Heiland. Met veel

geld kan een tempel gebouwd worden, maar de

hemel is niet te koop.

In contrast daarmee staan de de woorden van

de profeet Jesaja: 'O, alle dorstigen, komt tot de

wateren, en u die geen geld hebt, komt, koopt

en eet; ja komt, koopt zonder geld en zonder

prijs wijn en melk' (Jes. 55:1). Alleen zo kan de

ziel zich in overvloed verlustigen (vs. 2) - en

daar hoef je geen geld voor te hebben. Gods

aanbod is voor iedereen gratis - Hij Zélf heeft de

prijs voor ons betaald.

DOE WAT JE KUNT

Enkele jaren geleden stond er een artikel in een Engelse krant over een dokter die het vreselijke bombardement op Hirosjima overleefde. Toen de eerste explosie plaatsvond, stond dr. Fumio Shigeto op enige afstand op een taxi te wachten, maar hij werd beschermd door de hoek van een betonnen gebouw. Binnen enkele seconden hoorde hij overal om zich heen het gegil van slachtoffers. Een ogenblik stond dr. Shigeto verbijsterd en vroeg zich wanhopig af hoe hij ooit al die mensen zou kunnen helpen. Toen, nog enigszins verdoofd, deed dr. Shigeto zijn zwarte tas open en begon de persoon die het dichtst bij hem was te helpen.

Als ik kijk naar de ontstellende nood van een stervende wereld, kan ik me overweldigd voelen. Maar God verwacht niet van me dat ik iedereen help die in nood is. Dat zou een te zware last zijn. In Gal. 6:10 staat dat we goed moeten doen aan allen, maar dat betekent niet dat we iedereen moeten bereiken. We moeten doen waartoe we de gelegenheid hebben: diegenen helpen die dicht bij ons staan, die op onze weg komen. God vraagt van u dat u doet wat u kunt.

VERGEET NIET TE DANKEN

Een christen moest opgenomen worden in een ziekenhuis vanwege een ontsteking in zijn neus. Een bekende neus-, keel- en oorarts opereerde hem. De operatie verliep naar wens, zodat zijn klachten helemaal over waren. De man was hier zo dankbaar voor, dat hij een brief schreef om de specialist te bedanken.

Na een paar dagen kreeg hij een brief terug. De specialist bedankte hem voor zijn mooie brief en schreef dat hij zijn brief zou bewaren bij allerlei andere waardevolle documenten, want dit was de eerste bedankbrief die hij ooit in zijn leven ontvangen had.

In de Bijbel lezen we van tien melaatsen die door de Here Jezus gereinigd waren. Van die tien kwam er één terug om zijn dankbaarheid uit te spreken. Hij viel aan de voeten van de Here Jezus neer en dankte Hem. Dit heeft de Here Jezus heel erg gewaardeerd (Luk. 17:11-19).

En nog stelt de Here Jezus het op prijs als wij Hem bedanken voor alles wat Hij voor ons heeft gedaan. Vergeet niet te danken!

SPADE

In Engeland preekte eens een dominee over de gelijkenis van de arbeiders in de wijngaard. Onder zijn gehoor bevond zich een aandachtige luisteraarster. Vooral de woorden van de Here Jezus: 'Waarom staat u hier de hele dag werkloos?', troffen haar in haar ziel. De volgende dag bezocht ze de dominee. Ze vroeg: 'Dominee, geef mij een spade.' Zijn er onder onze lezers nog mensen zonder spade; die werkloos zijn in het koninkrijk van God? Er staan in het magazijn van dit koninkrijk talrijke spaden die gebruikt kunnen worden. U vraagt: Welke? Er is een jeugdwerk-spade; een christelijke lectuur-spade; een zendings-spade; een ziekenbezoek-spade; een hulp-spade. Meld u aan bij de Koning. Hij heeft ongetwijfeld ook een spade voor u. Blijf actief voor de Here; u weet toch dat het werk dat u onder Zijn leiding doet, niet voor niets is. U staat er niet alleen voor. Werk samen met de anderen die al langer bezig zijn.

Heer, wat een voorrecht

om in liefde te gaan,

schouder aan schouder

Nog één had hij, een geliefde
zoon; hij zond hem als laatste.

                               Mark. 12:6
De wijngaard (beeld van het volk Israël als
geheel) had geen vrucht voortgebracht, omdat
de landlieden (de geestelijke leiders) niet de
belangen van de eigenaar van de wijngaard
(God Zelf) voor ogen hadden gehad. God had
zijn profeten gezonden om hen tot de orde te
roepen, maar dezen werden slecht behandeld of
gedood. Tenslotte zond God zijn geliefde Zoon,
maar zelfs Hem ontzagen zij niet. Het valt niet
mee in de dagtekst geen hoofdletters te gebrui-
ken, want door de woorden van de gelijkenis
heen klinkt door hoeveel de Zoon voor de Vader
betekende. Dat interesseerde de landlieden niet.
Dat gaat ons wel aan het hart! Als wij oog heb-
ben voor de geliefde Zoon van de Vader brengen
wij vrucht voor God voort!

'JAKOB HEB IK LIEFGEHAD'

Een man kwam bij zijn voorganger en zei: 'Dominee, ik zit met een probleem. Ik begrijp Romeinen 9 vers 13 niet. Daar staat: "Jakob heb Ik liefgehad, maar Ezau heb Ik gehaat."' De voorganger antwoordde: 'Ja, dat is een moeilijk vers. Met welk deel van het vers heb je moeite?' 'Met het tweede deel, natuurlijk. Ik kan niet begrijpen dat God Ezau heeft gehaat.'

De voorganger antwoordde: 'En weet je, ik heb juist zo'n moeite met het eerste deel van dit vers. Ik kan maar niet begrijpen dat God Jakob heeft liefgehad. Juist deze Jakob die zijn eigen gang ging en zo slim was en mensen bedroog. Hoe kon God deze Jakob liefhebben? En nog minder kan ik begrijpen dat God mij heeft liefgehad.'

IN ZIJN KRACHT

Op een beroemd schilderij, getiteld 'Een helpende hand', zie je een oude visser die in een boot zit met een klein meisje naast hem. Zowel de oudere man als het kind hebben hun hand op een grote roeispaan. De visser kijkt liefdevol neer op het kleine meisje.

De man heeft kennelijk tegen het kind gezegd dat zij hem mee mag helpen met het roeien van de boot, en in haar ijver om te helpen voelt ze zich alsof zij een groot deel van het werk doet. Maar het is duidelijk dat zijn sterke, gespierde armen de zware roeispaan door het water bewegen.

Ik zie een gelijkenis in dit schilderij. Christus heeft ons het voorrecht gegeven hier op aarde in zijn werk te delen. Maar we moeten nooit vergeten dat we onze taak niet door onze bekwaamheden alleen kunnen vervullen, maar alleen als God in en door ons werkt. Terwijl Hij onze hand naar de roeispaan brengt, moeten wij ons toch altijd bewust zijn van de eigenlijke bron van onze kracht. Hij is de kracht van ons leven! Er kan nooit geestelijke vooruitgang zijn zonder dat de kracht van de Heilige Geest ons leven en alles wat we doen, ondersteunt. 'De Here: is mijn kracht en mijn schild' (Ps. 28:7).

DE WEG VAN GOD IS VOLMAAKT

Een christen-zakenman had zware verliezen geleden en daardoor was hij gaan twijfelen aan de goedheid van God. Als God liefde is, waarom liet Hij dan toe dat dit gebeurde? zo vroeg hij zich af. Op een avond zat hij bedroefd en ontmoedigd voor het haardvuur. Zijn zoontje van zes jaar kwam binnen en ging op zijn schoot zitten. Boven de schoorsteenmantel hing een tekst: 'Gods weg is volmaakt.' Het zoontje keek er een tijdje naar en vroeg toen: 'Vader, wat betekent volmaakt?' Nog voordat de vader kon antwoorden, zei hij: 'Betekent het dat God Zich nooit vergist?' Deze gedachte was precies wat de vader op dat ogenblik nodig had. Hij drukte zijn zoontje tegen zich aan en zei: 'Ja, jongen, dat is precies wat deze woorden betekenen: God vergist Zich nooit!'

In Ps. 77 lezen we dat 'de weg van God in de zee is' (vers 20). Dat wil zeggen dat Zijn weg met ons niet altijd te begrijpen is. Wij zien de voetstappen van God niet, omdat het water ze wegspoelt. Toch mogen we weten dat Hij de weg kent en dat Hij ons leidt. In vers 14 lezen we dat 'Zijn weg in heiligheid is'. Dat wil zeggen dat de weg van God met ons volkomen, volmaakt is. Hij vergist Zich niet.

NIET NAAR KIJKEN

Mijn vader had een heel schrandere hond die hij allerlei kunstjes geleerd had. Eén daarvan heb ik nog altijd onthouden. Hij legde wel eens een klontje suiker op de grond vlak voor de hond neer en zei alleen maar: 'Nee!' De hond begreep dat hij er niet aan mocht komen. Wat deed de hond? Hij keek niet naar het verleidelijke stukje suiker, maar hij hield zijn ogen vast op mijn vader gericht. Hij begreep dat als hij naar de lekkernij zou kijken, hij voor de verzoeking zou bezwijken. Een vriend van mijn vader die bij ons op bezoek was, keek er met verbazing naar en zei toen: 'Dat is een goede les die deze hond ons geeft.' Wij moeten ook niet naar de verzoeking kijken als die tot ons komt, maar ons oog richten op de Heer Jezus. Dat is de enige mogelijkheid om niet ten val te komen. Als er een gedachte in ons opkomt om iets verkeerds te doen, dan kunnen we er zeker van zijn dat die gedachte van de duivel komt. Daarom moet ons oog steeds op de Heer Jezus gericht zijn. Hij kan ons bewaren. Hij zal ons de overwinning geven.

                ANDERS KIJKEN

Je kunt op verschillende manieren naar mede-

mensen kijken. De een zul je graag mogen, maar

met een ander heb je veel moeite. Vraag God

elke dag om andere ogen. Ogen die verder kij-

ken dan de buitenkant. Ogen die de noden van

het hart kunnen zien. Ogen die kijken met de

onvoorwaardelijke liefde van de Heer Jezus. Het

is gemakkelijk om van je vrienden te houden.

Het is echter een opdracht van de Heer Jezus

om juist van je vijanden te houden. Zo zullen

veel situaties positief worden veranderd! Niks is

krachtiger dan de liefde!

'Ik heb anderen met hart en ziel lief, als een mens

die herboren is.'

Naar l Petr. 1:22 (GN)

Gerald Troost

uit 'In Balans'

         MOMENTLOOS

'Een boom is terug te voeren op een zaadje. Een

jurk is terug te voeren op een fabriek. De baby

op een moeder. Maar God is nergens op terug

te voeren. Op niemand. Zelfs God maakte God

niet. Hij is van eeuwigheid. (...) Hij leeft niet

in opeenvolgende momenten, uitgezet op een

tijdlijn, het ene volgend op het andere. Zijn

wereld is één moment, of liever: momentloos.

Hij bekijkt de geschiedenis niet als een reeks

van eeuwen, maar als één enkele foto. Hij neemt

jouw leven, jouw hele leven, in Zich op met één

enkele blik. (...) Hij kent jouw begin en einde,

omdat Hij die niet heeft.

Zoiets kunnen wij toch niet bevatten? De eeu-

wigheid is voor ons, gevangenen van de tijd,

onbegrijpelijk.'

Max Lucado

uit 'Het gaat niet om mij'

De rechtvaardige zal zich in

de Heer verheugen en bij Hem

schuilen.                Ps. 64:11

In deze psalm van David neemt de vijand een

belangrijke plaats in. De wapens die hl) hier

tegen hem gebruikt, zijn die waarmee ook wi] zo

vaak te maken krijgen. Geen letterlijke zwaarden

 en pijlen, maar woorden en overleggingen. Hoe

 treffend lezen we dat in vs. 4: 'Een bitter woord

 dat werkt als een pijl die doel treft. Kennen

 wij dat niet uit ervaring? Soms kan zo'n bitter

 woord iemand jarenlang grote schade berok-

 kenen doordat het pijn en verbittering veroor-

 zaakt. Als het ons treft, laten we dan doen wat

 David hier ook doet: het aan de Heer vertellen,

 ons in Hem verheugen en bij Hem schuilen.

Gelukkig zijn we als we, net als David, de dingen

aan God kunnen overgeven. Hoe ondoorgronde-

lijk het hart van mensen ook mag zijn, Hij kent

het. Hij is de hartenkenner. En op zijn tijd en

wijze zal Hij ingrijpen. We leren uit deze psalm

dat het goed is om het van God te verwachten.

Over onze Heer Jezus lezen we dat de mensen

zich verbaasden over de woorden van genade

die uit zijn mond kwamen. Zijn woorden zijn

nooit bitter; Hij kwetst niemands gevoelens (l

Kor. 13). Laten we bij de Heer schuilen. En erop

letten dat de woorden die uit onze mond komen

goede woorden zijn: woorden van zegen en

genade, die werken als balsem op de wonden die

door bittere woorden geslagen zijn.

                     Mark. 10:21

Eén ding ontbrak de man die bi] Jezus kwam.

Maar dat éne ding was wel tegelijk 'alles' wat

hij had! Was de Heer Jezus niet wat al te radi-

caal met deze man, die eigenlijk onze sympathie

oproept? Ook wij behoren tot de rijken van deze

aarde, tenminste, vergeleken met zovelen die zo

goed als niets hebben. Wellicht vraagt de Heer

ons niet om alles te verkopen en aan de armen

te geven, maar laten we ons dan wel realiseren

dat alles wat wij hebben aan Hem toebehoort.

Geen tien procent voor Hem en negentig pro-

cent voor onszelf dus! Zoals een lied het zegt:

'Al wat wij -zijn of hebben, Heer,

zij U alleen tot lof en eer.'

Eén ding ontbreekt u.

Zij zullen Hem bespotten. Hem

bespuwen. Hem geselen en

doden.            Mark. 10:34

Overgeleverd aan de overpriesters en Schrift-

geleerden, ter dood veroordeeld, overgeleverd

aan de volken, bespot, bespuwd, gegeseld en

tenslotte daadwerkelijk gedood. In een zeven-

voudig getuigenis wordt ons hier geschilderd

wat wij, mensen, gedaan hebben met Hem,

van Wie de Vader kort tevoren nog gezegd had:

'Deze is mijn geliefde Zoon'! Bestaat er iets wat

meer vernederend en verachtelijk is voor een

mens dan in het gezicht te worden gespuugd?

Hij onderging het, zwijgend, voor ons. Gelukkig

eindigt het met de triomfkreet: 'Na drie dagen

zal Hij opstaan.'

  Als ik aan God denk, is mijn hart zo vol van

vreugde, dat de noten springen en dansen als ze

uit mijn pen komen; en aangezien God me een

opgewekte aard heeft gegeven, dien ik Hem met

            een opgewekt gemoed.

             (Franz Joseph Haydn)

Wie onder u groot wil worden,

zal uw dienstknecht zijn.

                             Mark. 10:43

In het koninkrijk van God gelden radicaal tegen-

overgestelde beginselen dan in de wereld. In

Gods koninkrijk word je groot door te dienen,

niet door te heersen. Daar is geen behoefte aan

heersers maar aan herders, in navolging van de

grote Herder, die kwam om zijn leven te geven

voor de schapen. Als dat beginsel eens meer zou

doorwerken in onze kerken, christelijke organi-

saties enz., zouden veel problemen dan niet als

sneeuw voor de zon verdwijnen? Maar laten we

bij onszelf beginnen. Ook in ons leven is er nog

streven naar eigen eer en macht. Of bij u niet?

     , 'OP UW HEIL WACHT IK, O HEER'

Vooral oudere mensen raad ik aan eens aan-

dachtig Genesis 47-49 te lezen. Daarin worden

de laatste dagen van aartsvader Jakob beschre-

ven. Het leven van Jakob was een leven vol

menselijke zwakheden: een leven van vallen en

opstaan. Maar ook een leven van vertrouwen op

God en het inroepen van de hulp van God. De

genade van God heeft in het leven van Jakob

getriomfeerd. Aan het einde van zijn weg vol

beproevingen en teleurstellingen prijst hij God

voor zijn leiding in zijn leven. Hij is tot volle

overgave en tot rust en vrede gekomen.

Dat blijkt uit de manier 'waarop hij zijn getuige-

nis voor Farao aflegt en hem zegent, en uit de

manier waarop hij de zonen van Jozef zegent.

Daarna roept hij op zijn sterfbed zijn zonen

bij elkaar. Het is een ontroerend afscheid. In

Hebreeën 11 staat dat hij toen heeft aangebe-

den, leunend op zijn staf, de staf waarmee hij

zijn pelgrimsweg voltooid had. Een van zijn

laatste woorden zijn: 'Op uw heil wacht ik, o

Heer.'

                     Mark. 10:21

Eén ding ontbrak de man die bi] Jezus kwam.

Maar dat éne ding was wel tegelijk 'alles' wat

hij had! Was de Heer Jezus niet wat al te radi-

caal met deze man, die eigenlijk onze sympathie

oproept? Ook wij behoren tot de rijken van deze

aarde, tenminste, vergeleken met zovelen die zo

goed als niets hebben. Wellicht vraagt de Heer

ons niet om alles te verkopen en aan de armen

te geven, maar laten we ons dan wel realiseren

dat alles wat wij hebben aan Hem toebehoort.

Geen tien procent voor Hem en negentig pro-

cent voor onszelf dus! Zoals een lied het zegt:

'Al wat wij -zijn of hebben, Heer,

zij U alleen tot lof en eer.'

Eén ding ontbreekt u.

    LEVEN EN STERVEN ZONDER CHRISTUS

 De moeder van de wijsgeer Hume was bekend

met het evangelie. Maar zij was verblind door

 het genie van haar zoon en volgde hem in de

 doolhoven van het scepticisme. Zo ging haar

 leven voorbij.

Toen zij haar einde voelde naderen, schreef zij

 op haar sterfbed: 'Mijn lieve zoon, mijn gezond-

'heid.is gebroken. Mijn krachten begeven mij. Ik

 zal niet lang meer leven. Ik ben zonder hoop of

troost en mijn geest zinkt weg in een toestand

van wanhoop. O, kom toch gauw om mij te

 troosten. Of zeg mij tenminste welke vertroos-

 ting de wijsbegeerte kan geven in het uur dat

 iemand moet sterven.' Helaas kon haar zoon

 haar ook geen hulp of troost geven.

 Dit is het tragische van de wijsbegeerte. Mensen

 kunnen wel leven zonder Christus, maar zij kun-

 nen niet sterven zonder Christus.

Komt uzelf met Mij afzonderlijk

naar een woeste plaats.

                              Mark. 6:31

De discipelen hadden veel meegemaakt, veel

successen gehad; Waarschijnlijk zouden wij

hebben gezegd: 'Ga eens zitten en vertel er eens

over.' Maar de Heer Jezus weet beter dan mensen

wat wij nodig hebben. Of het nu over grote pro-

blemen gaat of over grote successen, er is maar

één plaats waar we er op een geestelijk goede

manier mee om kunnen gaan: op een eenzame

plaats, alleen met Hem. Hij troost, Hij geneest,

Hij beloont, Hij geeft nieuwe kracht en nieuwe

kansen. Telkens weer, in alle omstandigheden,

wil Hij ons ontmoeten. Wij hebben het nodig!