NIET NAAR KIJKEN

Mieke Mantel

                ANDERS KIJKEN

 

Je kunt op verschillende manieren naar mede-

mensen kijken. De een zul je graag mogen, maar

met een ander heb je veel moeite. Vraag God

elke dag om andere ogen. Ogen die verder kij-

ken dan de buitenkant. Ogen die de noden van

het hart kunnen zien. Ogen die kijken met de

onvoorwaardelijke liefde van de Heer Jezus. Het

is gemakkelijk om van je vrienden te houden.

Het is echter een opdracht van de Heer Jezus

om juist van je vijanden te houden. Zo zullen

veel situaties positief worden veranderd! Niks is

krachtiger dan de liefde!

'Ik heb anderen met hart en ziel lief, als een mens

die herboren is.'

Naar l Petr. 1:22 (GN)

Gerald Troost

uit 'In Balans'

         MOMENTLOOS

'Een boom is terug te voeren op een zaadje. Een

jurk is terug te voeren op een fabriek. De baby

op een moeder. Maar God is nergens op terug

te voeren. Op niemand. Zelfs God maakte God

niet. Hij is van eeuwigheid. (...) Hij leeft niet

in opeenvolgende momenten, uitgezet op een

tijdlijn, het ene volgend op het andere. Zijn

wereld is één moment, of liever: momentloos.

Hij bekijkt de geschiedenis niet als een reeks

van eeuwen, maar als één enkele foto. Hij neemt

jouw leven, jouw hele leven, in Zich op met één

enkele blik. (...) Hij kent jouw begin en einde,

omdat Hij die niet heeft.

Zoiets kunnen wij toch niet bevatten? De eeu-

wigheid is voor ons, gevangenen van de tijd,

onbegrijpelijk.'

 

Max Lucado

 

uit 'Het gaat niet om mij'

De rechtvaardige zal zich in

de Heer verheugen en bij Hem

schuilen.                Ps. 64:11

 

In deze psalm van David neemt de vijand een

belangrijke plaats in. De wapens die hl) hier

tegen hem gebruikt, zijn die waarmee ook wi] zo

vaak te maken krijgen. Geen letterlijke zwaarden

 en pijlen, maar woorden en overleggingen. Hoe

 treffend lezen we dat in vs. 4: 'Een bitter woord

 dat werkt als een pijl die doel treft. Kennen

 wij dat niet uit ervaring? Soms kan zo'n bitter

 woord iemand jarenlang grote schade berok-

 kenen doordat het pijn en verbittering veroor-

 zaakt. Als het ons treft, laten we dan doen wat

 David hier ook doet: het aan de Heer vertellen,

 ons in Hem verheugen en bij Hem schuilen.

Gelukkig zijn we als we, net als David, de dingen

aan God kunnen overgeven. Hoe ondoorgronde-

lijk het hart van mensen ook mag zijn, Hij kent

het. Hij is de hartenkenner. En op zijn tijd en

wijze zal Hij ingrijpen. We leren uit deze psalm

dat het goed is om het van God te verwachten.

Over onze Heer Jezus lezen we dat de mensen

zich verbaasden over de woorden van genade

die uit zijn mond kwamen. Zijn woorden zijn

nooit bitter; Hij kwetst niemands gevoelens (l

Kor. 13). Laten we bij de Heer schuilen. En erop

letten dat de woorden die uit onze mond komen

goede woorden zijn: woorden van zegen en

genade, die werken als balsem op de wonden die

door bittere woorden geslagen zijn.

                     Mark. 10:21

 

Eén ding ontbrak de man die bi] Jezus kwam.

Maar dat éne ding was wel tegelijk 'alles' wat

hij had! Was de Heer Jezus niet wat al te radi-

caal met deze man, die eigenlijk onze sympathie

oproept? Ook wij behoren tot de rijken van deze

aarde, tenminste, vergeleken met zovelen die zo

goed als niets hebben. Wellicht vraagt de Heer

ons niet om alles te verkopen en aan de armen

te geven, maar laten we ons dan wel realiseren

dat alles wat wij hebben aan Hem toebehoort.

Geen tien procent voor Hem en negentig pro-

cent voor onszelf dus! Zoals een lied het zegt:

'Al wat wij -zijn of hebben, Heer,

zij U alleen tot lof en eer.'

Eén ding ontbreekt u.

Zij zullen Hem bespotten. Hem

bespuwen. Hem geselen en

doden.            Mark. 10:34

Overgeleverd aan de overpriesters en Schrift-

geleerden, ter dood veroordeeld, overgeleverd

aan de volken, bespot, bespuwd, gegeseld en

tenslotte daadwerkelijk gedood. In een zeven-

voudig getuigenis wordt ons hier geschilderd

wat wij, mensen, gedaan hebben met Hem,

van Wie de Vader kort tevoren nog gezegd had:

'Deze is mijn geliefde Zoon'! Bestaat er iets wat

meer vernederend en verachtelijk is voor een

mens dan in het gezicht te worden gespuugd?

Hij onderging het, zwijgend, voor ons. Gelukkig

eindigt het met de triomfkreet: 'Na drie dagen

zal Hij opstaan.'

  Als ik aan God denk, is mijn hart zo vol van

vreugde, dat de noten springen en dansen als ze

uit mijn pen komen; en aangezien God me een

opgewekte aard heeft gegeven, dien ik Hem met

 

            een opgewekt gemoed.

 

             (Franz Joseph Haydn)

Wie onder u groot wil worden,

zal uw dienstknecht zijn.

 

                             Mark. 10:43

In het koninkrijk van God gelden radicaal tegen-

overgestelde beginselen dan in de wereld. In

Gods koninkrijk word je groot door te dienen,

niet door te heersen. Daar is geen behoefte aan

heersers maar aan herders, in navolging van de

grote Herder, die kwam om zijn leven te geven

voor de schapen. Als dat beginsel eens meer zou

doorwerken in onze kerken, christelijke organi-

saties enz., zouden veel problemen dan niet als

sneeuw voor de zon verdwijnen? Maar laten we

bij onszelf beginnen. Ook in ons leven is er nog

streven naar eigen eer en macht. Of bij u niet?

     , 'OP UW HEIL WACHT IK, O HEER'

Vooral oudere mensen raad ik aan eens aan-

dachtig Genesis 47-49 te lezen. Daarin worden

de laatste dagen van aartsvader Jakob beschre-

ven. Het leven van Jakob was een leven vol

menselijke zwakheden: een leven van vallen en

opstaan. Maar ook een leven van vertrouwen op

God en het inroepen van de hulp van God. De

genade van God heeft in het leven van Jakob

getriomfeerd. Aan het einde van zijn weg vol

beproevingen en teleurstellingen prijst hij God

voor zijn leiding in zijn leven. Hij is tot volle

overgave en tot rust en vrede gekomen.

Dat blijkt uit de manier 'waarop hij zijn getuige-

nis voor Farao aflegt en hem zegent, en uit de

manier waarop hij de zonen van Jozef zegent.

Daarna roept hij op zijn sterfbed zijn zonen

bij elkaar. Het is een ontroerend afscheid. In

Hebreeën 11 staat dat hij toen heeft aangebe-

den, leunend op zijn staf, de staf waarmee hij

zijn pelgrimsweg voltooid had. Een van zijn

laatste woorden zijn: 'Op uw heil wacht ik, o

Heer.'

                     Mark. 10:21

 

Eén ding ontbrak de man die bi] Jezus kwam.

Maar dat éne ding was wel tegelijk 'alles' wat

hij had! Was de Heer Jezus niet wat al te radi-

caal met deze man, die eigenlijk onze sympathie

oproept? Ook wij behoren tot de rijken van deze

aarde, tenminste, vergeleken met zovelen die zo

goed als niets hebben. Wellicht vraagt de Heer

ons niet om alles te verkopen en aan de armen

te geven, maar laten we ons dan wel realiseren

dat alles wat wij hebben aan Hem toebehoort.

Geen tien procent voor Hem en negentig pro-

cent voor onszelf dus! Zoals een lied het zegt:

'Al wat wij -zijn of hebben, Heer,

zij U alleen tot lof en eer.'

Eén ding ontbreekt u.

    LEVEN EN STERVEN ZONDER CHRISTUS

 

 De moeder van de wijsgeer Hume was bekend

met het evangelie. Maar zij was verblind door

 het genie van haar zoon en volgde hem in de

 doolhoven van het scepticisme. Zo ging haar

 leven voorbij.

Toen zij haar einde voelde naderen, schreef zij

 op haar sterfbed: 'Mijn lieve zoon, mijn gezond-

'heid.is gebroken. Mijn krachten begeven mij. Ik

 zal niet lang meer leven. Ik ben zonder hoop of

troost en mijn geest zinkt weg in een toestand

van wanhoop. O, kom toch gauw om mij te

 troosten. Of zeg mij tenminste welke vertroos-

 ting de wijsbegeerte kan geven in het uur dat

 iemand moet sterven.' Helaas kon haar zoon

 haar ook geen hulp of troost geven.

 Dit is het tragische van de wijsbegeerte. Mensen

 kunnen wel leven zonder Christus, maar zij kun-

 nen niet sterven zonder Christus.

Komt uzelf met Mij afzonderlijk

naar een woeste plaats.

 

                              Mark. 6:31

De discipelen hadden veel meegemaakt, veel

successen gehad; Waarschijnlijk zouden wij

hebben gezegd: 'Ga eens zitten en vertel er eens

over.' Maar de Heer Jezus weet beter dan mensen

wat wij nodig hebben. Of het nu over grote pro-

blemen gaat of over grote successen, er is maar

één plaats waar we er op een geestelijk goede

manier mee om kunnen gaan: op een eenzame

plaats, alleen met Hem. Hij troost, Hij geneest,

Hij beloont, Hij geeft nieuwe kracht en nieuwe

kansen. Telkens weer, in alle omstandigheden,

wil Hij ons ontmoeten. Wij hebben het nodig!

MIEKE MANTEL

      NIEMAND ZIET NAAR MIJ OM

'Niemand ziet naar mij om... niemand vraagt

naar mij' (Ps. 142:5).

Het aantal bewoners van de wereld wordt steeds

groter. Het schijnt dat het aantal eenzame men-

sen ook steeds groter wordt. Hoe groter een stad

is, hoe meer eenzame mensen er zijn. Dit lijkt

met elkaar in tegenspraak te zijn, toch is het de

werkelijkheid. Er zijn mensen met wie zich echt

niemand bemoeit. Anderen hebben geen echte

vriend met wie ze eens van hart tot hart kun-

nen praten over wat hen bezig houdt. Wat kan

hét leven dan moeilijk worden! Niemand die

schijnbaar iets om je geeft. 'Niemand ziet 'naar

mij om.'

Gelukkig mogen wij weten dat God ons ziet. Hij

kent onze omstandigheden. Hij heeft beloofd

dat Hij ons nooit zal verlaten. De Heer Jezus is

Zelf mens geweest: Hij begrijpt ons, ook onze

omstandigheden, en kan in alles met ons mee-

voelen.

         DE DROOM VAN NIEMÖLLER

De bekende Duitse predikant Martin Niemöller

heeft in de tijd van Hitler jaren in gevangenis-

sen en concentratiekampen doorgebracht. Hij

vertelt dat hij in het begin van zijn gevangen-

schap het niet als zijn plicht had gevoeld dat hij

tegenover zijn bewakers moest getuigen van het

evangelie. 'Maar', zo vertelt hij, 'in het zevende

jaar van mijn gevangenschap had ik een droom.

In mijn droom zag ik Hitler, die voor de rechter-

stoel van God bezig was met het bepleiten van

zijn zaak. Hitler voerde als excuus aan dat hij,

nooit het evangelie had gehoord. Toen hoorde

ik de stem van God die tegen mij zei: "Ben je

een uur lang alleen met hem geweest, zonder

hem het evangelie te vertellen?" Toen werd ik

wakker en ik herinnerde mij dat ik inderdaad

eens een uur met Hitler alleen was geweest, zon-

der te getuigen van het evangelie. Vanaf die tijd

zag ik in dat ik moest spreken over het evange-

lie, ook tegen mijn bewakers.'

School Met De Bijbel. <IMG src="http://img175.imageshack.us/img175/8355/bus1mediumhj1.jpg" border="0> <IMG src="http://img217.imageshack.us/img217/3323/bus2mediumdx6.jpg" border="0>

Mijn Woord is geen religie Mijn Woord is niet enkel wet Mijn Woord legt jou geen juk op Mijn Woord bevrijdt je slechts. Mijn Woord helpt jou juist dragen bevrijdt van wet en plicht Mijn Woord schenkt jou nieuw leven maakt zware lasten licht. Mijn Woord ontmaskert vroomheid en maakt je levensecht Mijn Woord schenkt overvloedig leven als jij jouw leven in Mijn handen legt. Mijn Woord vanuit Liefde geschreven als Wegwijzer op jouw levensweg lees Het door die bril van Liefde dan begrijp je wat Ik zeg!

O God, U bent mijn God, U zoek ik.

 

 

                                    Ps. 63:2

Het is niet een ongelovige die hier op zoek gaat

naar God,maar David, die het kon zeggen: 'U

bent mijn God.' Toch kun je in een woestijn,

zonder water en voedsel en met de wetenschap

dat er mensen zijn die je leven proberen te ver-

derven, wel eens het gevoel hebben Hem kwijt

te zijn. Maar dan herinnert David zich opeens

de heerlijke momenten in zijn leven, dat hij in

het heiligdom bij God was. Het lijkt opeens of

dat heiligdom vlakbij hem is, in die dorre, droge

woestijn. Hij kan er zomaar naar binnen gaan

en begint God te loven en te prijzen.

Kennen wij die ervaring, als ,we ons geestelijk

wel eens in een woestijn voelen en God ver

weg lijkt? God is ineens zo tastbaar aanwezig

in Davids leven dat hij er haast niet van slapen

kan. In bed denkt hij terug aan het verleden,

hoe God hem tot een hulp is geweest in de

moeilijkste omstandigheden. Hij voelt zich als

een klein kuikentje beschermd onder de grote

vleugels van zijn moeder. En daar kan hij niet

anders dan jubelen en zich in die machtige God

verheugen. Het zijn heerlijke momenten, als we

ons zo dicht bij God mogen voelen dat het wel

lijkt of Hij letterlijk onze hand stevig vasthoudt.

Dat zijn ook de momenten waarop we geestelijk

gelaafd en verzadigd worden, zodat we het leven

weer aan kunnen. Moge het zo zijn dat ook wij

op deze zondag ons zo dicht bij God en de Heer

Jezus voelen, dat zijn tegenwoordigheid als het

ware tastbaar is. Samen met andere gelovigen of

misschien ook wel helemaal alleen, thuis of op

uw ziekbed. Moge zijn aanwezigheid ons hart

vullen en bewaren - dan zal ons hart jubelen en

onze mond Hem grootmaken.

Mieke Mantel