Deze is mijn geliefde Zoon,

hoort Hem.

                                Mark. 9:7

Petrus, Jakobus en Johannes mogen een glimp

van de heerlijkheid van de Heer Jezus in het

komende koninkrijk opvangen. Als Petrus dit

wonderlijke moment wil vasthouden door drie

tenten te maken, klinkt, net als bij de doop van

de Heer Jezus, een stem uit de hemel: 'Déze is

mijn geliefde Zoon.' Toen kon Hij niet op één

lijn gesteld worden met zondaars die zich lieten

dopen, hier klinkt dit prachtige getuigenis van

de Vader om duidelijk te maken dat Hij zelfs

zoveel meer is dan Mozes en Elia. Omdat Hij de

geliefde Zoon van de Vader is, is Hij onze bijzon-

dere aandacht waard: luister naar Hem!

       WAT HEBT U DAAR IN UW HAND?

Al hebben of kunnen wij maar weinig: als wij

ermee naar de Heer gaan, kan Hij er veel mee

doen.

God vroeg Mozes, toen Hij hem riep voor een

grote taak: 'Wat hebt u daar in uw hand?' Hij

had een herdersstaf in zijn hand. Toen hij die

staf op bevel van God in Gods dienst stelde,

werden er meer wonderen door gewerkt dan

Egypte ooit gezien had.

De arme weduwe in Sarfath had alleen maar een

handvol meel in de pot en een weinig olie in de

kruik. Maar toen zij het in gehoorzaamheid aan

het woord van God in zijn dienst stelde, bleek

het voldoende te zijn om zowel de profeet als

haar gezin te onderhouden.

Maria had een kruik balsem in haar handen. Dit

gaf zij aan de Heer.

Een arme weduwe had nog twee koperstukjes.

Zij deed alles wat zij had in de schatkist van de

tempel, uit liefde voor God en voor zijn huis. De

Heer Jezus heeft van haar gezegd dat zij er meer

ingeworpen had dan al de anderen. Want zij

heeft gegeven wat ze had.

Het waren maar vijf broden en twee vissen die

de jongen bij zich had, maar in de handen van

de Heer werd dit zoveel dat Hij er een grote

menigte kon voeden.

        WAT IS DE WARE GODSDIENST?

Twee theologen hadden lang getwist over de

vraag wie van hen de ware godsdienst had.

Tenslotte zei de een: 'Laten we maar ophouden

hierover te twisten. Uiteindelijk is het toch zo

dat we beiden dezelfde Heer dienen.' 'Ja, dat is

waar', zei de ander, 'jij op jouw manier en ik op

zijn manier.'      .                         '

Wat is er tussen de kerken onderling al veel

getwist over de vraag wie de zuivere leer heeft.

Sommigen menen dat zij erin geslaagd zijn om

de bedoelingen van God zo nauwkeurig moge-

lijk weer te geven.                      

Maar Jakobus vertelt ons wat de ware godsdienst

is: 'Zuivere en onbevlekte godsdienst voor God,

de Vader is: omzien naar wezen en weduwen in

hun druk en zichzelf onbesmet van de wereld te

bewaren' (Jak. 1:27). Wie God echt wil dienen,

dient Hem uit liefde. En die liefde komt tot

uiting in ons medeleven met anderen die het

moeilijk hebben. Onszelf onbesmet bewaren

van de wereld wil zeggen dat we niet moeten

meedoen met de geest van de wereld, met de

geest van liefdeloosheid. Daarom moeten we

proberen minder te twisten en meer barmhar-

tigheid bewijzen aan anderen. 'Want als ik geen

liefde heb, dan ben ik niets.'

             GOD IS ONS SCHILD

Hoewel ik al even in bed lag op mijn logeer-

adres, kon ik de slaap niet vatten. Grote zorgen

over de toekomst hielden me bezig. Hoe zou het

verder moeten? Ik piekerde over oplossingen,

maar vond ze niet. Alleen levensgrote proble-

men leken over te blijven en die maakten me

bang. Bezorgd staarde ik naar boven. Anderhalve

meter boven mijn hoofd bevond zich een groot

dakraam van dubbelglas. Wolken dreven in een

snel tempo voorbij en de wind gierde langs het

dak.  Plotseling kletterden hagelstenen tegen

het dakraam. Even later kwam de maan opeens

weer te voorschijn, vóór opnieuw een hagelbui

toesloeg. Ik realiseerde me wat voor een schouw-

spel van natuurgeweld zich daar nauwelijks

anderhalve meter boven mijn hoofd afspeelde,

terwijl ik zelf warm en veilig in bed lag. Ineens

herinnerde ik me dat God op vele plaatsen in

de Psalmen een schild wordt genoemd vóór de

gelovige. Langzaam begon het tot me door te

dringen wat dat betekende. Hoe ik het kwaad

ook met geweld op me zag afkomen, uiteinde-

lijk zou het me niet treffen. Ik mocht in geloof

en vertrouwen tot Hem opzien: God zou mij

beschermen. En dat heeft Hij ook gedaan.

Hij heeft alles voortreffelijk

gedaan.

                               Mark. 7:37

'Voortreffelijk' is een beoordeling die bij ons

niet zo vaak voorkomt. En als het voorkomt,

dan slaat het vaak op één aspect van ons werk

en niet op 'alles', zoals bij de Heer. Nooit deed

Hij 'half werk'. Ook vandaag wil de Heer Jezus

doven laten horen en stommen doen spreken.

Heel letterlijk, maar het gaat ook dieper. Want

alleen als we verlost worden van onze geeste-

lijke 'doofheid', kunnen we zijn stem horen.

En verlost van onze geestelijke 'stomheid' zul-

len we dan onze eigen stem gaan gebruiken om

tot zijn eer te gaan spreken en zijn naam groot

te maken. Omdat Hij alles voortreffelijk heeft

gedaan.

  DE GEVANGENBEWAARDER VAN FILIPPI

In de diepte van de nacht stijgt een lied op. Het

klinkt uit de binnenste duisternis van de gevan-

genis te Filippi. Het wekt de gevangenen uit

hun slaap. Het lied roept verwondering op. Hier

wordt slechts een vloek van cel tot cel gehoord.

Levend in een donkere kerker is alle luister die

het leven te bieden heeft, verloren geraakt.

Het lied verstomt. De gevangenen leggen hun

oren te luister. Woorden komen tot hen. Drin-

gen binnen in het donker van hun cel, in liet

donker van hun leven. Woorden van licht, van-

liefde, van geloof. Een loflied voor God. Het lied

drijft de duisternis weg. Het dwingt de vloek die

in hen woont, tot zwijgen.

Het roept herinneringen op. En dan is er plotse-

ling een beving, die de grondvesten der gevan-

genis doet schudden. De deuren naar de vrijheid

springen open. De boeien vallen af. Maar het

lied houdt hen in de ban. Het lied van geloof en

liefde. Het lied schenkt bevrijding en ketent hen

toch aan hun plaats.

 Daar wankelt, bevangen door schrik, de gevan-

 genisbewaarder de gevangenis binNEN. Bij het

 zien van; de open deuren grijpt hij naar zijn

 zwaard om zichzelf te doden. Hij heeft het

 lied niet gehoord. En weet niet hoe het lied de

 gevangenen vastgehouden heeft.

 Dan dringt de stem van Paulus tot hem door:

 'Doe uzelf geen kwaad, want wij zijN ALLEN hier.'

 De verwondering werkt door.            

 Het brengt de gevangenbewaarder tot het geloof

 in God. Hij neemt Paulus. en Silas mee naar zijn

 woning. En die spreken het woord Van God tot

 allen die erbij zijn. 

 De gevangenbewaarder en zijn hele gezin wor-

 den gedoopt. De tafel wordt gedekt, de maaltijd

 gevierd en er heerst vreugde, dat hij met zijn

 hele huis tot het geloof in God gekomen is.

 Wij mogen onze lofstem laten horen in dagen

 van licht en vreugde. Maar onze lofstemkan

 ook klinken vanuit de diepte van ons bestaan,

 als  alles  duister is geworden.  Onze woorden

 worden opgevangen. Het raakt de mensen om

 ons heen. Het kan verwondering, wekken. Zo

 kan onze lofstem in de nacht door God gebruikt

 worden om de-mensen naar Zich toe te trekken.

    WOORDEN VAN IMMANUEL KANT

Immanuel Kant; de Duitse wijsgeer, leefde van

1724 tot 1804. Hij was een geweldig denker en

hij kon zijn gedachten bijzonder helder formu-

leren. Hij kwam tot de conclusie dat hij met zijn

verstand de bovennatuurlijke' dingen niet kon

verklaren of bewijzen. Bekend is zijn uitspraak:

'Er zijn twee dingen die mij, ondanks alles, in

God doen geloven: de sterrenhemel boven mij

en de stem van mijn geweten in mij.'

De schepping en het geweten van een mens

getuigen aan elk mens die wil luisteren dat er

een God is. In de schepping kan de, mens Gods

eeuwige kracht en zijn Goddelijkheid leren ken-

nen. Maar we hebben de Bijbel nodig om de

liefde van God te leren kennen. De Bijbel leert

ons hoe wij God en zijn Zoon Jezus echt kun-

nen leren kennen - en wat zijn reddingsplan

voor ons betekent.

Hebt goede moed. Ik ben het.

                     Mark. 6:50

In ieder mensenleven komen tijden van storm

voor. Bij sommigen stormt het veel en lang,

bij anderen zijn de tijden van rust langer, maar

iedereen kent situaties die te groot zijn, waarin

je niet weet wat je moet doen. In zulke tijden

komt de Heer Jezus dichterbij dan ooit. Niet

altijd  herkennen  wij  Hem  daarin.  Maar  als

wij Hem toelaten, juist in die momenten van

•onrust, dan geeft Hij ons alle rust en vrede die

wij nodig hebben. Niet altijd worden de omstan-'

digheden dan meteen rustig. Maar de rust in ons

hart geeft Hij altijd.

      RELATIE MET GOD 

Hoe meer ik leer over Jezus Christus, hóe meer

ik van Hem ga houden. Ik ben me ervan bewust

dat Hij al mijn verering, al töewijding en

lof waard is; Hij is ;het waard dat ik mijn hele

leven aan Hem wijd. Hij is iemand die geeft,

geen dief; Hij is de eigenaargeen gehuurde

kracht; God is een Vader, geen opdrachtgever.

Als u deze kant van Jezus Christus niet kent,

verlangt God ernaar om Hem aan u te openba-

ren. God zal niet zeggen: 'Wacht nog maar

een paar jaartjes tot je karakter wat meer over-

eenstemt met dat van mijn Zoon. Hij zal u

nemen zoals u bent, en dan met oneindig veel

liefde u beginnen te vormen. De enige manier

waarop we een relatie met God kunnen genie-

ten, is door tot Jezus Christus te komen met lege

handen , en Hij zal ons nemen zoals we zijn en

ons verzekeren dat we voor altijd van Hem zijn.

En vervolgens zal Hij ons langzaam maar zeker

veranderen, ons kneden en vormen tot we op

Hem lijken.

Bill Hybels

uit'Wie je bent als niemand kijkt'

Mieke Mandel

EEN HELENDE GEMEENSCHAP

Een gemeenschap is een plaats waar mensen zich bewust zijn van hun kwetsbaarheid en afhankelijkheid. Vanuit dit besef kunnen ze elkaar zonder reserves ontmoeten en liefhebben en aanvullen. Dit is ook de plek waar God aanbeden wordt en de Heilige Geest de ruimte krijgt.
Zo'n plek mis jij op dit moment. Een plek waar je op adem kunt komen en waar je de rust vindt waarnaar je verlangt. Je kunt vol zelfmedelijden wachten totdat er een gemeenschap naar jou op zoek gaat. Waarschijnlijk kun je dan lang wachten en zul je nog meer teleurgesteld raken. Je kunt ook zelf op zoek gaan naar een gemeenschap waarbij jij je kunt aansluiten, zodat je langzamerhand die plek krijgt waar je tot je recht komt.

   NIET ACHTEROM KIJKEN

Iemand vertelde: 'Het is nog niet zo lang gele-

den dat mijn jongste dochter leerde fietsen. Ze

maakte net als de meeste kinderen, snelle vor-

deringen. Maar ze had de gewoonte aldoor ach-

terom of opzij te kijken naar vriendjes. En dan

riep ze: "Kijk eens hoe goed ik al kan fietsen!"

Juist dan ging het vaak mis en viel ze. Daarom

riep ik steeds weer: "Niet achterom kijken!"'

Ach, is dat in ons leven niet nét zo? Wij moe-

ten leren in ons leven niet te veel achterom te

kijken, want dan zijn we ongeschikt voor het

koninkrijk van God. We moeten niet aldoor aan

het verleden denken met onze fouten en neder-

lagen. Als we ze beleden hebben, heeft God ons

alles vergeven. Het is beter ons te richten op

de toekomst die ons wacht en ondertussen ons

dagelijkse werk te doen, mét de Heer en voor de

Heer.

Ook moeten we niet te veel opzij kijken naar

de mensen om ons heen, met de houding: 'Zie

je wel hoe geweldig ik het doe?' of: 'Hoe, doen

anderen het?' Want ook dan gaat het vaak mis.

Laten we daarom maar, zoals de Heer Zelf zegt,

onze blik alleen op Hem gericht houden.

Zin Geven

(van Marke tot New York)

Vroeger of later wordt ieder mens wel eens geconfronteerd met de grote vragen van het leven, zoals: wie ben ik, waar kom ik vandaan en waar ga ik naar toe? Wie er niet in slaagt die antwoorden te vinden, mist de essentie van het leven op aarde. Niet dat alle vragen van het leven opgelost worden, maar het antwoord op de belangrijkste vragen is er wel. In het TV programma van 20 augustus volgen we een vader en een dochter, die niet alleen zochten naar de zin van het leven, maar nu ook proberen vanuit de antwoorden anderen weer zin in het leven te geven

Johan Dedeurwaerder beleefde zijn jeugd aan het einde van de jaren '60, en het begin van de jaren '70. Het was de tijd van de grote vragen en de grote antwoorden. Zelf trok Johan er op uit naar grote steden als Londen en Amsterdam om daar bij andere jongeren zijn licht op te steken. Op die manier kwam hij in contact met heel wat godsdiensten en groeperingen, die allemaal beweerden de zin van het leven te kennen. Hij ontdekte een rode draad bij de vele religies: er was wel degelijk een hogere macht, en via allerlei rituelen was die te bereiken ... Toen daagde iemand hem uit om de Bijbel te lezen, en daarin ontdekte hij dat het niet nodig was naar God op te klimmen: in Zijn Zoon Jezus was Hij al naar de mens gekomen. Na zijn zoektocht sloot Johan zich aan bij een evangelische gemeenschap. Maar hij wilde absoluut dat zijn christen zijn meer zou inhouden dan het bezoeken van een kerk. Veel van zijn idealisme kon hij kwijt in zijn job in het kader van de bijzondere jeugdzorg, waar hij al 23 jaar werkt. Bezig zijn met jongeren die doorgaans als problematische gevallen worden beschreven, vindt hij een uitdaging. 'De drang om iets te doen voor mijn medemens is een gevolg van de keuze die ik voor Jezus gemaakt heb. Jezus bracht niet alleen theorie, maar ook daden. Hij kwam op voor de zwakkeren' 

 De jongeren waar Johan mee werkt, worden vaak omschreven als bodemloos. Normaal bouwt ieder mens in zijn leven een fundament op, waarop hij of zij het 'levenshuis' kan bouwen. Vanuit de psychologie is het bekend dat de eerste levensjaren heel belangrijk zijn. Als jongeren in die jaren veel missen, heeft dat onmiskenbare gevolgen voor het latere leven: ze missen een bodem om op te bouwen. Voor Johan is het fundament: geloven dat er een God bestaat. 'Wat mij persoonlijk heeft aangetrokken is dat Jezus de hand reikt aan alle mensen'.

Sielke werkt voor Metro Ministries, een organisatie die 25 jaar geleden werd opgestart, en iedere week tot 20.000 jongeren met het evangelie bereikt. Metro Ministries verzorgt o.a. bijbelklassen voor kinderen, en omdat die lang niet altijd naar de kerk komen, worden ze op straat opgezocht. De Sidewalk Sunday Schoot reist van wijk tot wijk, en trekt op iedere locatie een groepje kinderen. Het is een enorm werk en het is dus niet voor niets dat er 160 werknemers en 400 vrijwilligers zijn.

'Geloof is natuurlijk de pijler waarop we de programma's baseren.Je kunt niet zomaar waarden en normen proberen aan te leren, zonder het kader te schetsen', aldus Sielke. 'Het kader van waaruit we werken is het christelijk geloof. We willen de Bijbelse principes doorgeven omdat we geloven dat God die ons heeft gegeven om ons leven waarde te geven, om zin te geven aan het leven'. Het werk in de getto's lijkt vaak een druppel op een gloeiende plaat - ook al worden er heel wat mensen bereikt. Je kunt niet de hele wereld veranderen, maar je kunt wel de wereld van één persoon veranderen ...

Ieder jaar rond Kerst is het gezin Dedeurwaerder weer compleet als dochter Sielke twee weken in het West Vlaamse Marke doorbrengt. 'Het eerste wat mij hier opvalt is de stilte. Hier kan ik zonder oordopjes slapen. En alles is veel veiliger. In New York kijkt niemand op als een misdadiger op straat wordt gearresteerd. Hier in het dorp zou dat nogal indruk maken, mocht dat gebeuren .... '. Of het in 'huize Dedeurwaerder' echt stil is in die periode valt te betwijfelen, want Sielke heeft heel wat bij te praten met vader, moeder en beide broers ....

Zoeken naar de zin van het leven… Johan ging er voor op stap, Sielke kreeg het geloof met de paplepel ingegoten. Maar allebei maakten ze een bewuste keuze, en wilden ze ook hun overtuiging in daden om te zetten. Allebei zetten ze zich in voor kansarme jongeren: vader in Marke, dochter in New York. Vanuit de diepe overtuiging dat het leven wel degelijk zin heeft ...

Jan Molenaar.

ZIN GEVEN (Van Marke tot New York), uitzending op 20/08/2006, op  één om 09:05 u., op CANVAS om 23:30

EEN VOORBEELD VAN GEVEN

De Baylor-universiteit is een christelijke instelling in Beaumont, Texas, die voor veel jonge mensen tot grote zegen is geweest. De christen die het geld gaf om de school op te richten, verloor later al zijn geld. Men vroeg hem of hij er geen spijt van had dat hij al dat geld voor die school gegeven had en of hij dat geld niet graag terug wilde hebben. Hij antwoordde: 'Nee, helemaal niet. Ik gaf al het geld dat ik gespaard had. Als ik het geld gehouden had, was ik dat nu ook kwijt geweest. Daarom ben ik dankbaar dat ik mijn geld voor die school gegeven heb.' Wat doen we met de bezittingen die God aan ons heeft toevertrouwd? Beseffen we wel, dat we eigenlijk rentmeesters zijn over ons geld? Het is van God en wij mogen het voor Hem beheren. Het geven aan anderen moeten we leren. De Heer Jezus heeft Zelf gezegd, dat het gelukkiger is te geven dan te ontvangen (Hand. 20:35). Hij heeft Zelf het volmaakte voorbeeld gegeven van geven: 'Want u kent de genade van onze Heer Jezus Christus, dat Hij, terwijl Hij arm was, ter wille van u arm is geworden, opdat u door zijn armoede rijk zou worden' (2 Kor. 8:9).

Sla acht op mijn gebed.

Ps. 61:2

Nood leert bidden, zegt - men. David heeft

het hier erg moeilijk. Hij zegt zelf: 'Mijn hart

bezwijkt.' Wat was de aanleiding? Angst voor

vijanden? De ellendige toestanden in zijn eigen

gezin? De onbetrouwbaarheid van mensen om

hem heen? De onrechtvaardige manier waarop

hij werd behandeld? Het is niet precies duide-

lijk.             ;

Als ons hart onder dingen lijdt, mogen we de

woorden uit deze psalm vrijmoedig toepassen op

onze eigen situaties. Wat de reden ook mag zijn,

we mogen zeggen: 'O, God, sla acht op mijn

gebed.' En het mooie is: we hebben de belofte

van onze hemelse Vader, dat Hij het zal doen!

Sommige mensen vinden 'nood leert bidden'

eigenlijk beneden hun waardigheid. Ze rede-.

neren: in voorspoed heb ik niet zoveel tot God

gebeden; ik vind het slap om dan maar ineens

te gaan bidden als het moeilijk gaat. Door deze

trots blijven ze in hun eentje doormodderen in

hun moeilijke situaties. Ze missen zo de troost

di&God wil geven, de kracht die Hij schenkt om

door te gaan, de hulp die God in praktische din-

gen-geeft. En waarom gaan ze zonder hulp door?

Is dat omdat God vindt dat ze eerder hadden

moeten bidden en hen dus zijn hulp onthoudt?

De Heer Jezus zegt: 'Komt tot Mij, als je moe en

belast bent.' Hij vindt het blijkbaar heel normaal

dat mensen pas hulp zoeken als ze in problemen

zitten. Het is onze trots die ons belemmert vol-

uit te genieten van Gods zorg in ons leven. God

wil graag een schuilplaats zijn, als wij moeten

schuilen! Een tent, als wij onderdak nodig heb-

ben.

Zij namen aanstoot aan Hem.

                       Mark. 6:3

De luisteraars in de synagoge moeten de feiten

allemaal toegeven: de Heer Jezus spreekt met

uitzonderlijke wijsheid, Hij heeft ongelofelijk

veel kennis en Hij toont duidelijk bijzondere

krachten. Toch accepteren zij niet de conse-

quentie van die constateringen: dat de Heer

Jezus de Zoon van God moet zijn. Ze hebben in

hun hart besloten ongelovig te zijn, en omdat ze

het bijzondere getuigenis van de Heer Jezus niet

kunnen verklaren, nemen ze het Hem kwalijk.

Dit is een manier die mensen veel tegenover

God gebruiken, om de onrust in hun eigen hart

de baas te worden.

             'WELK EEN OMKEER'

Toen Leonardo da Vinci bezig was met zijn

beroemde schilderij 'De instelling van het

avondmaal' zocht hij lang naar iemand die als

model kon dienen voor de persoon van de Heer

Jezus. In de jonge zanger Pietro Bandinelli vond

hij wat hij zocht: een jonge man met een edel

gezicht en met ogen die reinheid en zuiverheid

uitstraalden.

Toen de schilder jaren lang aan, zijn schilderij

gewerkt had, zocht hij ten slotte naar iemand

die. model kon staan voor Judas Iskariot,  de

verrader. Na lang zoeken vond hij in een ach-

terbuurt iemand die geschikt was. Een man die

er volkomen haveloos en verwaarloosd uitzag,

met een mager en vervallen gezicht en felle

ogen. Wat was Da Vinci verbaasd toen hij later

in zijn atelier het gezicht van zijn model wat

nauwkeuriger bekeek. Hij herkende deze verlo-

pen persoon als dezelfde Pietro Bandinelli, die

enkele jaren daarvoor model voor de Heer Jezus

was geweest. De zonde en een losbandig leven

hadden zijn sporen nagelaten en zijn gezicht

getekend.