NIEMAND ZIET NAAR MIJ OM

'Niemand ziet naar mij om... niemand vraagt

naar mij' (Ps. 142:5).

Het aantal bewoners van de wereld wordt steeds

groter. Het schijnt dat het aantal eenzame men-

sen ook steeds groter wordt. Hoe groter een stad

is, hoe meer eenzame mensen er zijn. Dit lijkt

met elkaar in tegenspraak te zijn, toch is het de

werkelijkheid. Er zijn mensen met wie zich echt

niemand bemoeit. Anderen hebben geen echte

vriend met wie ze eens van hart tot hart kun-

nen praten over wat hen bezig houdt. Wat kan

hét leven dan moeilijk worden! Niemand die

schijnbaar iets om je geeft. 'Niemand ziet 'naar

mij om.'

Gelukkig mogen wij weten dat God ons ziet. Hij

kent onze omstandigheden. Hij heeft beloofd

dat Hij ons nooit zal verlaten. De Heer Jezus is

Zelf mens geweest: Hij begrijpt ons, ook onze

omstandigheden, en kan in alles met ons mee-

voelen.

         DE DROOM VAN NIEMÖLLER

De bekende Duitse predikant Martin Niemöller

heeft in de tijd van Hitler jaren in gevangenis-

sen en concentratiekampen doorgebracht. Hij

vertelt dat hij in het begin van zijn gevangen-

schap het niet als zijn plicht had gevoeld dat hij

tegenover zijn bewakers moest getuigen van het

evangelie. 'Maar', zo vertelt hij, 'in het zevende

jaar van mijn gevangenschap had ik een droom.

In mijn droom zag ik Hitler, die voor de rechter-

stoel van God bezig was met het bepleiten van

zijn zaak. Hitler voerde als excuus aan dat hij,

nooit het evangelie had gehoord. Toen hoorde

ik de stem van God die tegen mij zei: "Ben je

een uur lang alleen met hem geweest, zonder

hem het evangelie te vertellen?" Toen werd ik

wakker en ik herinnerde mij dat ik inderdaad

eens een uur met Hitler alleen was geweest, zon-

der te getuigen van het evangelie. Vanaf die tijd

zag ik in dat ik moest spreken over het evange-

lie, ook tegen mijn bewakers.'

School Met De Bijbel. <IMG src="http://img175.imageshack.us/img175/8355/bus1mediumhj1.jpg" border="0> <IMG src="http://img217.imageshack.us/img217/3323/bus2mediumdx6.jpg" border="0>

Mijn Woord is geen religie Mijn Woord is niet enkel wet Mijn Woord legt jou geen juk op Mijn Woord bevrijdt je slechts. Mijn Woord helpt jou juist dragen bevrijdt van wet en plicht Mijn Woord schenkt jou nieuw leven maakt zware lasten licht. Mijn Woord ontmaskert vroomheid en maakt je levensecht Mijn Woord schenkt overvloedig leven als jij jouw leven in Mijn handen legt. Mijn Woord vanuit Liefde geschreven als Wegwijzer op jouw levensweg lees Het door die bril van Liefde dan begrijp je wat Ik zeg!

O God, U bent mijn God, U zoek ik.

 

 

                                    Ps. 63:2

Het is niet een ongelovige die hier op zoek gaat

naar God,maar David, die het kon zeggen: 'U

bent mijn God.' Toch kun je in een woestijn,

zonder water en voedsel en met de wetenschap

dat er mensen zijn die je leven proberen te ver-

derven, wel eens het gevoel hebben Hem kwijt

te zijn. Maar dan herinnert David zich opeens

de heerlijke momenten in zijn leven, dat hij in

het heiligdom bij God was. Het lijkt opeens of

dat heiligdom vlakbij hem is, in die dorre, droge

woestijn. Hij kan er zomaar naar binnen gaan

en begint God te loven en te prijzen.

Kennen wij die ervaring, als ,we ons geestelijk

wel eens in een woestijn voelen en God ver

weg lijkt? God is ineens zo tastbaar aanwezig

in Davids leven dat hij er haast niet van slapen

kan. In bed denkt hij terug aan het verleden,

hoe God hem tot een hulp is geweest in de

moeilijkste omstandigheden. Hij voelt zich als

een klein kuikentje beschermd onder de grote

vleugels van zijn moeder. En daar kan hij niet

anders dan jubelen en zich in die machtige God

verheugen. Het zijn heerlijke momenten, als we

ons zo dicht bij God mogen voelen dat het wel

lijkt of Hij letterlijk onze hand stevig vasthoudt.

Dat zijn ook de momenten waarop we geestelijk

gelaafd en verzadigd worden, zodat we het leven

weer aan kunnen. Moge het zo zijn dat ook wij

op deze zondag ons zo dicht bij God en de Heer

Jezus voelen, dat zijn tegenwoordigheid als het

ware tastbaar is. Samen met andere gelovigen of

misschien ook wel helemaal alleen, thuis of op

uw ziekbed. Moge zijn aanwezigheid ons hart

vullen en bewaren - dan zal ons hart jubelen en

onze mond Hem grootmaken.

Mieke Mantel

Deze is mijn geliefde Zoon,

hoort Hem.

 

                                Mark. 9:7

Petrus, Jakobus en Johannes mogen een glimp

van de heerlijkheid van de Heer Jezus in het

komende koninkrijk opvangen. Als Petrus dit

wonderlijke moment wil vasthouden door drie

tenten te maken, klinkt, net als bij de doop van

de Heer Jezus, een stem uit de hemel: 'Déze is

mijn geliefde Zoon.' Toen kon Hij niet op één

lijn gesteld worden met zondaars die zich lieten

dopen, hier klinkt dit prachtige getuigenis van

de Vader om duidelijk te maken dat Hij zelfs

zoveel meer is dan Mozes en Elia. Omdat Hij de

geliefde Zoon van de Vader is, is Hij onze bijzon-

dere aandacht waard: luister naar Hem!

       WAT HEBT U DAAR IN UW HAND?

Al hebben of kunnen wij maar weinig: als wij

ermee naar de Heer gaan, kan Hij er veel mee

doen.

God vroeg Mozes, toen Hij hem riep voor een

grote taak: 'Wat hebt u daar in uw hand?' Hij

had een herdersstaf in zijn hand. Toen hij die

staf op bevel van God in Gods dienst stelde,

werden er meer wonderen door gewerkt dan

Egypte ooit gezien had.

De arme weduwe in Sarfath had alleen maar een

handvol meel in de pot en een weinig olie in de

kruik. Maar toen zij het in gehoorzaamheid aan

het woord van God in zijn dienst stelde, bleek

het voldoende te zijn om zowel de profeet als

haar gezin te onderhouden.

Maria had een kruik balsem in haar handen. Dit

gaf zij aan de Heer.

Een arme weduwe had nog twee koperstukjes.

Zij deed alles wat zij had in de schatkist van de

tempel, uit liefde voor God en voor zijn huis. De

Heer Jezus heeft van haar gezegd dat zij er meer

ingeworpen had dan al de anderen. Want zij

heeft gegeven wat ze had.

Het waren maar vijf broden en twee vissen die

de jongen bij zich had, maar in de handen van

de Heer werd dit zoveel dat Hij er een grote

menigte kon voeden.

        WAT IS DE WARE GODSDIENST?

Twee theologen hadden lang getwist over de

vraag wie van hen de ware godsdienst had.

Tenslotte zei de een: 'Laten we maar ophouden

hierover te twisten. Uiteindelijk is het toch zo

dat we beiden dezelfde Heer dienen.' 'Ja, dat is

waar', zei de ander, 'jij op jouw manier en ik op

zijn manier.'      .                         '

Wat is er tussen de kerken onderling al veel

getwist over de vraag wie de zuivere leer heeft.

Sommigen menen dat zij erin geslaagd zijn om

de bedoelingen van God zo nauwkeurig moge-

lijk weer te geven.                      

Maar Jakobus vertelt ons wat de ware godsdienst

is: 'Zuivere en onbevlekte godsdienst voor God,

de Vader is: omzien naar wezen en weduwen in

hun druk en zichzelf onbesmet van de wereld te

bewaren' (Jak. 1:27). Wie God echt wil dienen,

dient Hem uit liefde. En die liefde komt tot

uiting in ons medeleven met anderen die het

moeilijk hebben. Onszelf onbesmet bewaren

van de wereld wil zeggen dat we niet moeten

meedoen met de geest van de wereld, met de

geest van liefdeloosheid. Daarom moeten we

proberen minder te twisten en meer barmhar-

tigheid bewijzen aan anderen. 'Want als ik geen

liefde heb, dan ben ik niets.'

 

             GOD IS ONS SCHILD

Hoewel ik al even in bed lag op mijn logeer-

adres, kon ik de slaap niet vatten. Grote zorgen

over de toekomst hielden me bezig. Hoe zou het

verder moeten? Ik piekerde over oplossingen,

maar vond ze niet. Alleen levensgrote proble-

men leken over te blijven en die maakten me

bang. Bezorgd staarde ik naar boven. Anderhalve

meter boven mijn hoofd bevond zich een groot

dakraam van dubbelglas. Wolken dreven in een

snel tempo voorbij en de wind gierde langs het

dak.  Plotseling kletterden hagelstenen tegen

het dakraam. Even later kwam de maan opeens

weer te voorschijn, vóór opnieuw een hagelbui

toesloeg. Ik realiseerde me wat voor een schouw-

spel van natuurgeweld zich daar nauwelijks

anderhalve meter boven mijn hoofd afspeelde,

terwijl ik zelf warm en veilig in bed lag. Ineens

herinnerde ik me dat God op vele plaatsen in

de Psalmen een schild wordt genoemd vóór de

gelovige. Langzaam begon het tot me door te

dringen wat dat betekende. Hoe ik het kwaad

ook met geweld op me zag afkomen, uiteinde-

lijk zou het me niet treffen. Ik mocht in geloof

en vertrouwen tot Hem opzien: God zou mij

beschermen. En dat heeft Hij ook gedaan.

Hij heeft alles voortreffelijk

gedaan.

 

                               Mark. 7:37

'Voortreffelijk' is een beoordeling die bij ons

niet zo vaak voorkomt. En als het voorkomt,

dan slaat het vaak op één aspect van ons werk

en niet op 'alles', zoals bij de Heer. Nooit deed

Hij 'half werk'. Ook vandaag wil de Heer Jezus

doven laten horen en stommen doen spreken.

Heel letterlijk, maar het gaat ook dieper. Want

alleen als we verlost worden van onze geeste-

lijke 'doofheid', kunnen we zijn stem horen.

En verlost van onze geestelijke 'stomheid' zul-

len we dan onze eigen stem gaan gebruiken om

tot zijn eer te gaan spreken en zijn naam groot

te maken. Omdat Hij alles voortreffelijk heeft

gedaan.

 

  DE GEVANGENBEWAARDER VAN FILIPPI

In de diepte van de nacht stijgt een lied op. Het

klinkt uit de binnenste duisternis van de gevan-

genis te Filippi. Het wekt de gevangenen uit

hun slaap. Het lied roept verwondering op. Hier

wordt slechts een vloek van cel tot cel gehoord.

Levend in een donkere kerker is alle luister die

het leven te bieden heeft, verloren geraakt.

Het lied verstomt. De gevangenen leggen hun

oren te luister. Woorden komen tot hen. Drin-

gen binnen in het donker van hun cel, in liet

donker van hun leven. Woorden van licht, van-

liefde, van geloof. Een loflied voor God. Het lied

drijft de duisternis weg. Het dwingt de vloek die

in hen woont, tot zwijgen.

Het roept herinneringen op. En dan is er plotse-

ling een beving, die de grondvesten der gevan-

genis doet schudden. De deuren naar de vrijheid

springen open. De boeien vallen af. Maar het

lied houdt hen in de ban. Het lied van geloof en

liefde. Het lied schenkt bevrijding en ketent hen

toch aan hun plaats.

 Daar wankelt, bevangen door schrik, de gevan-

 genisbewaarder de gevangenis binNEN. Bij het

 zien van; de open deuren grijpt hij naar zijn

 zwaard om zichzelf te doden. Hij heeft het

 lied niet gehoord. En weet niet hoe het lied de

 gevangenen vastgehouden heeft.

 Dan dringt de stem van Paulus tot hem door:

 'Doe uzelf geen kwaad, want wij zijN ALLEN hier.'

 De verwondering werkt door.            

 Het brengt de gevangenbewaarder tot het geloof

 in God. Hij neemt Paulus. en Silas mee naar zijn

 woning. En die spreken het woord Van God tot

 allen die erbij zijn. 

 De gevangenbewaarder en zijn hele gezin wor-

 den gedoopt. De tafel wordt gedekt, de maaltijd

 gevierd en er heerst vreugde, dat hij met zijn

 hele huis tot het geloof in God gekomen is.

 Wij mogen onze lofstem laten horen in dagen

 van licht en vreugde. Maar onze lofstemkan

 ook klinken vanuit de diepte van ons bestaan,

 als  alles  duister is geworden.  Onze woorden

 worden opgevangen. Het raakt de mensen om

 ons heen. Het kan verwondering, wekken. Zo

 kan onze lofstem in de nacht door God gebruikt

 worden om de-mensen naar Zich toe te trekken.

    WOORDEN VAN IMMANUEL KANT

Immanuel Kant; de Duitse wijsgeer, leefde van

1724 tot 1804. Hij was een geweldig denker en

hij kon zijn gedachten bijzonder helder formu-

leren. Hij kwam tot de conclusie dat hij met zijn

verstand de bovennatuurlijke' dingen niet kon

verklaren of bewijzen. Bekend is zijn uitspraak:

'Er zijn twee dingen die mij, ondanks alles, in

God doen geloven: de sterrenhemel boven mij

en de stem van mijn geweten in mij.'

De schepping en het geweten van een mens

getuigen aan elk mens die wil luisteren dat er

een God is. In de schepping kan de, mens Gods

eeuwige kracht en zijn Goddelijkheid leren ken-

nen. Maar we hebben de Bijbel nodig om de

liefde van God te leren kennen. De Bijbel leert

ons hoe wij God en zijn Zoon Jezus echt kun-

nen leren kennen - en wat zijn reddingsplan

voor ons betekent.

Hebt goede moed. Ik ben het.

 

                     Mark. 6:50

 

In ieder mensenleven komen tijden van storm

voor. Bij sommigen stormt het veel en lang,

bij anderen zijn de tijden van rust langer, maar

iedereen kent situaties die te groot zijn, waarin

je niet weet wat je moet doen. In zulke tijden

komt de Heer Jezus dichterbij dan ooit. Niet

altijd  herkennen  wij  Hem  daarin.  Maar  als

wij Hem toelaten, juist in die momenten van

•onrust, dan geeft Hij ons alle rust en vrede die

wij nodig hebben. Niet altijd worden de omstan-'

digheden dan meteen rustig. Maar de rust in ons

hart geeft Hij altijd.

 

      RELATIE MET GOD 

Hoe meer ik leer over Jezus Christus, hóe meer

ik van Hem ga houden. Ik ben me ervan bewust

dat Hij al mijn verering, al töewijding en

lof waard is; Hij is ;het waard dat ik mijn hele

leven aan Hem wijd. Hij is iemand die geeft,

geen dief; Hij is de eigenaargeen gehuurde

kracht; God is een Vader, geen opdrachtgever.

Als u deze kant van Jezus Christus niet kent,

verlangt God ernaar om Hem aan u te openba-

ren. God zal niet zeggen: 'Wacht nog maar

een paar jaartjes tot je karakter wat meer over-

eenstemt met dat van mijn Zoon. Hij zal u

nemen zoals u bent, en dan met oneindig veel

liefde u beginnen te vormen. De enige manier

waarop we een relatie met God kunnen genie-

ten, is door tot Jezus Christus te komen met lege

handen , en Hij zal ons nemen zoals we zijn en

ons verzekeren dat we voor altijd van Hem zijn.

En vervolgens zal Hij ons langzaam maar zeker

veranderen, ons kneden en vormen tot we op

Hem lijken.

       

Bill Hybels

                                 

uit'Wie je bent als niemand kijkt'

Mieke Mandel

EEN HELENDE GEMEENSCHAP

 

Een gemeenschap is een plaats waar mensen zich bewust zijn van hun kwetsbaarheid en afhankelijkheid. Vanuit dit besef kunnen ze elkaar zonder reserves ontmoeten en liefhebben en aanvullen. Dit is ook de plek waar God aanbeden wordt en de Heilige Geest de ruimte krijgt.
Zo'n plek mis jij op dit moment. Een plek waar je op adem kunt komen en waar je de rust vindt waarnaar je verlangt. Je kunt vol zelfmedelijden wachten totdat er een gemeenschap naar jou op zoek gaat. Waarschijnlijk kun je dan lang wachten en zul je nog meer teleurgesteld raken. Je kunt ook zelf op zoek gaan naar een gemeenschap waarbij jij je kunt aansluiten, zodat je langzamerhand die plek krijgt waar je tot je recht komt.

   NIET ACHTEROM KIJKEN

Iemand vertelde: 'Het is nog niet zo lang gele-

den dat mijn jongste dochter leerde fietsen. Ze

maakte net als de meeste kinderen, snelle vor-

deringen. Maar ze had de gewoonte aldoor ach-

terom of opzij te kijken naar vriendjes. En dan

riep ze: "Kijk eens hoe goed ik al kan fietsen!"

Juist dan ging het vaak mis en viel ze. Daarom

riep ik steeds weer: "Niet achterom kijken!"'

Ach, is dat in ons leven niet nét zo? Wij moe-

ten leren in ons leven niet te veel achterom te

kijken, want dan zijn we ongeschikt voor het

koninkrijk van God. We moeten niet aldoor aan

het verleden denken met onze fouten en neder-

lagen. Als we ze beleden hebben, heeft God ons

alles vergeven. Het is beter ons te richten op

de toekomst die ons wacht en ondertussen ons

dagelijkse werk te doen, mét de Heer en voor de

Heer.

Ook moeten we niet te veel opzij kijken naar

de mensen om ons heen, met de houding: 'Zie

je wel hoe geweldig ik het doe?' of: 'Hoe, doen

anderen het?' Want ook dan gaat het vaak mis.

Laten we daarom maar, zoals de Heer Zelf zegt,

onze blik alleen op Hem gericht houden.

Zin Geven

 

(van Marke tot New York)

 

Vroeger of later wordt ieder mens wel eens geconfronteerd met de grote vragen van het leven, zoals: wie ben ik, waar kom ik vandaan en waar ga ik naar toe? Wie er niet in slaagt die antwoorden te vinden, mist de essentie van het leven op aarde. Niet dat alle vragen van het leven opgelost worden, maar het antwoord op de belangrijkste vragen is er wel. In het TV programma van 20 augustus volgen we een vader en een dochter, die niet alleen zochten naar de zin van het leven, maar nu ook proberen vanuit de antwoorden anderen weer zin in het leven te geven

 

Johan Dedeurwaerder beleefde zijn jeugd aan het einde van de jaren '60, en het begin van de jaren '70. Het was de tijd van de grote vragen en de grote antwoorden. Zelf trok Johan er op uit naar grote steden als Londen en Amsterdam om daar bij andere jongeren zijn licht op te steken. Op die manier kwam hij in contact met heel wat godsdiensten en groeperingen, die allemaal beweerden de zin van het leven te kennen. Hij ontdekte een rode draad bij de vele religies: er was wel degelijk een hogere macht, en via allerlei rituelen was die te bereiken ... Toen daagde iemand hem uit om de Bijbel te lezen, en daarin ontdekte hij dat het niet nodig was naar God op te klimmen: in Zijn Zoon Jezus was Hij al naar de mens gekomen. Na zijn zoektocht sloot Johan zich aan bij een evangelische gemeenschap. Maar hij wilde absoluut dat zijn christen zijn meer zou inhouden dan het bezoeken van een kerk. Veel van zijn idealisme kon hij kwijt in zijn job in het kader van de bijzondere jeugdzorg, waar hij al 23 jaar werkt. Bezig zijn met jongeren die doorgaans als problematische gevallen worden beschreven, vindt hij een uitdaging. 'De drang om iets te doen voor mijn medemens is een gevolg van de keuze die ik voor Jezus gemaakt heb. Jezus bracht niet alleen theorie, maar ook daden. Hij kwam op voor de zwakkeren' 

 De jongeren waar Johan mee werkt, worden vaak omschreven als bodemloos. Normaal bouwt ieder mens in zijn leven een fundament op, waarop hij of zij het 'levenshuis' kan bouwen. Vanuit de psychologie is het bekend dat de eerste levensjaren heel belangrijk zijn. Als jongeren in die jaren veel missen, heeft dat onmiskenbare gevolgen voor het latere leven: ze missen een bodem om op te bouwen. Voor Johan is het fundament: geloven dat er een God bestaat. 'Wat mij persoonlijk heeft aangetrokken is dat Jezus de hand reikt aan alle mensen'.

 

Sielke werkt voor Metro Ministries, een organisatie die 25 jaar geleden werd opgestart, en iedere week tot 20.000 jongeren met het evangelie bereikt. Metro Ministries verzorgt o.a. bijbelklassen voor kinderen, en omdat die lang niet altijd naar de kerk komen, worden ze op straat opgezocht. De Sidewalk Sunday Schoot reist van wijk tot wijk, en trekt op iedere locatie een groepje kinderen. Het is een enorm werk en het is dus niet voor niets dat er 160 werknemers en 400 vrijwilligers zijn.

'Geloof is natuurlijk de pijler waarop we de programma's baseren.Je kunt niet zomaar waarden en normen proberen aan te leren, zonder het kader te schetsen', aldus Sielke. 'Het kader van waaruit we werken is het christelijk geloof. We willen de Bijbelse principes doorgeven omdat we geloven dat God die ons heeft gegeven om ons leven waarde te geven, om zin te geven aan het leven'. Het werk in de getto's lijkt vaak een druppel op een gloeiende plaat - ook al worden er heel wat mensen bereikt. Je kunt niet de hele wereld veranderen, maar je kunt wel de wereld van één persoon veranderen ...

Ieder jaar rond Kerst is het gezin Dedeurwaerder weer compleet als dochter Sielke twee weken in het West Vlaamse Marke doorbrengt. 'Het eerste wat mij hier opvalt is de stilte. Hier kan ik zonder oordopjes slapen. En alles is veel veiliger. In New York kijkt niemand op als een misdadiger op straat wordt gearresteerd. Hier in het dorp zou dat nogal indruk maken, mocht dat gebeuren .... '. Of het in 'huize Dedeurwaerder' echt stil is in die periode valt te betwijfelen, want Sielke heeft heel wat bij te praten met vader, moeder en beide broers ....

Zoeken naar de zin van het leven… Johan ging er voor op stap, Sielke kreeg het geloof met de paplepel ingegoten. Maar allebei maakten ze een bewuste keuze, en wilden ze ook hun overtuiging in daden om te zetten. Allebei zetten ze zich in voor kansarme jongeren: vader in Marke, dochter in New York. Vanuit de diepe overtuiging dat het leven wel degelijk zin heeft ...

Jan Molenaar.

 

ZIN GEVEN (Van Marke tot New York), uitzending op 20/08/2006, op  één om 09:05 u., op CANVAS om 23:30

EEN VOORBEELD VAN GEVEN

De Baylor-universiteit is een christelijke instelling in Beaumont, Texas, die voor veel jonge mensen tot grote zegen is geweest. De christen die het geld gaf om de school op te richten, verloor later al zijn geld. Men vroeg hem of hij er geen spijt van had dat hij al dat geld voor die school gegeven had en of hij dat geld niet graag terug wilde hebben. Hij antwoordde: 'Nee, helemaal niet. Ik gaf al het geld dat ik gespaard had. Als ik het geld gehouden had, was ik dat nu ook kwijt geweest. Daarom ben ik dankbaar dat ik mijn geld voor die school gegeven heb.' Wat doen we met de bezittingen die God aan ons heeft toevertrouwd? Beseffen we wel, dat we eigenlijk rentmeesters zijn over ons geld? Het is van God en wij mogen het voor Hem beheren. Het geven aan anderen moeten we leren. De Heer Jezus heeft Zelf gezegd, dat het gelukkiger is te geven dan te ontvangen (Hand. 20:35). Hij heeft Zelf het volmaakte voorbeeld gegeven van geven: 'Want u kent de genade van onze Heer Jezus Christus, dat Hij, terwijl Hij arm was, ter wille van u arm is geworden, opdat u door zijn armoede rijk zou worden' (2 Kor. 8:9).

Sla acht op mijn gebed.

 

Ps. 61:2

 

Nood leert bidden, zegt - men. David heeft

het hier erg moeilijk. Hij zegt zelf: 'Mijn hart

bezwijkt.' Wat was de aanleiding? Angst voor

vijanden? De ellendige toestanden in zijn eigen

gezin? De onbetrouwbaarheid van mensen om

hem heen? De onrechtvaardige manier waarop

hij werd behandeld? Het is niet precies duide-

lijk.             ;

Als ons hart onder dingen lijdt, mogen we de

woorden uit deze psalm vrijmoedig toepassen op

onze eigen situaties. Wat de reden ook mag zijn,

we mogen zeggen: 'O, God, sla acht op mijn

gebed.' En het mooie is: we hebben de belofte

van onze hemelse Vader, dat Hij het zal doen!

Sommige mensen vinden 'nood leert bidden'

eigenlijk beneden hun waardigheid. Ze rede-.

neren: in voorspoed heb ik niet zoveel tot God

gebeden; ik vind het slap om dan maar ineens

te gaan bidden als het moeilijk gaat. Door deze

trots blijven ze in hun eentje doormodderen in

hun moeilijke situaties. Ze missen zo de troost

di&God wil geven, de kracht die Hij schenkt om

door te gaan, de hulp die God in praktische din-

gen-geeft. En waarom gaan ze zonder hulp door?

Is dat omdat God vindt dat ze eerder hadden

moeten bidden en hen dus zijn hulp onthoudt?

De Heer Jezus zegt: 'Komt tot Mij, als je moe en

belast bent.' Hij vindt het blijkbaar heel normaal

dat mensen pas hulp zoeken als ze in problemen

zitten. Het is onze trots die ons belemmert vol-

uit te genieten van Gods zorg in ons leven. God

wil graag een schuilplaats zijn, als wij moeten

schuilen! Een tent, als wij onderdak nodig heb-

ben.

mieke mantel

Zij namen aanstoot aan Hem.

 

                       Mark. 6:3

 

De luisteraars in de synagoge moeten de feiten

allemaal toegeven: de Heer Jezus spreekt met

uitzonderlijke wijsheid, Hij heeft ongelofelijk

veel kennis en Hij toont duidelijk bijzondere

krachten. Toch accepteren zij niet de conse-

quentie van die constateringen: dat de Heer

Jezus de Zoon van God moet zijn. Ze hebben in

hun hart besloten ongelovig te zijn, en omdat ze

het bijzondere getuigenis van de Heer Jezus niet

kunnen verklaren, nemen ze het Hem kwalijk.

Dit is een manier die mensen veel tegenover

God gebruiken, om de onrust in hun eigen hart

de baas te worden.

             'WELK EEN OMKEER'

Toen Leonardo da Vinci bezig was met zijn

beroemde schilderij 'De instelling van het

avondmaal' zocht hij lang naar iemand die als

model kon dienen voor de persoon van de Heer

Jezus. In de jonge zanger Pietro Bandinelli vond

hij wat hij zocht: een jonge man met een edel

gezicht en met ogen die reinheid en zuiverheid

uitstraalden.

Toen de schilder jaren lang aan, zijn schilderij

gewerkt had, zocht hij ten slotte naar iemand

die. model kon staan voor Judas Iskariot,  de

verrader. Na lang zoeken vond hij in een ach-

terbuurt iemand die geschikt was. Een man die

er volkomen haveloos en verwaarloosd uitzag,

met een mager en vervallen gezicht en felle

ogen. Wat was Da Vinci verbaasd toen hij later

in zijn atelier het gezicht van zijn model wat

nauwkeuriger bekeek. Hij herkende deze verlo-

pen persoon als dezelfde Pietro Bandinelli, die

enkele jaren daarvoor model voor de Heer Jezus

was geweest. De zonde en een losbandig leven

hadden zijn sporen nagelaten en zijn gezicht

getekend.

HET VOELEN IN JE PORTEMONNEE

Een arme weduwe in een dorpje had maar één koe. Het was een ramp voor haar, toen op een kwade dag haar koe stierf. Een buurman had medelijden met haar. Hij was zelf niet in staat haar een andere koe te geven. Daarom ging hij langs de hele buurt en vertelde was er gebeurd was en vroeg om hulp. Maar wat een teleurstelling voor hem. Iedereen had medelijden met deze arme weduwe. Iedereen vond het erg voor haar, maar haast niemand was bereid iets te geven om haar te helpen. Toen hij bij een welgestelde boer kwam en om hulp vroeg, kreeg hij hetzelfde verhaal te horen. Alleen maar gevoelens van medelijden, maar geen daadwerkelijke hulp. Wat geërgerd zei hij: 'Ik twijfel niet aan de oprechtheid van uw gevoelens, maar u voelt niet op de goede plaats.' De boer antwoordde: 'Maar ik voel met heel mijn hart en ziel met deze arme vrouw mee.' 'Daar twijfel ik niet aan, maar het is nodig dat u het ook voelt in uw portemonnee.' Wat zegt Jakobus hiervan? 'Als uw vriend niet genoeg te eten krijgt en bijna geen kleren heeft en u zegt hem: "'Het beste ermee hoor, vat geen kou en zorg dat je niet verhongert" is dat toch zinloos, als u hem niet geeft wat hij nodig heeft' (Jak. 2:15,16)

VANDAAG IS BELANGRIJK

Vandaag is een belangrijke dag! Want 'dit is de dag die de Heer gemaakt heeft' (Ps. 118:24). Deze dag is een dag van de Heer en de Heer geeft ons deze dag. Als we nog onbekeerd zijn, kunnen we vandaag vierentwintig uur verder reizen op weg naar onze eindbestemming. Als we bekeerd zijn, zijn we vanavond vierentwintig uur dichter bij ons einddoel, de hemel. We zijn er zelf verantwoordelijk voor hoe we deze dag doorbrengen. Het is belangrijk dat we vandaag het werk voor vandaag doen. Gelukkig is de mens die aan het eind van de dag met dankbaarheid terug kan zien op het werk dat hij die dag heeft gedaan. Alle plichten, alle voorrechten, alle beproevingen, alle blijde dingen, alle zorgen, alles wat we hebben, hebben we vandaag. Gisteren is voorbij, morgen komt nog. En vandaag wil de Heer voor ons zorgen en wil Hij ons helpen. 'Maak u geen zorgen voor de dag van morgen. Ook morgen zal God u weer geven wat u nodig hebt. Leef dus gewoon bij de dag' (Matth. 6:34).

       HET GEHEIM VAN JOSEPH HAYDN

Joseph Haydn, de grote Oostenrijkse componist,

heeft in zijn leven heel erg veel gecomponeerd.

Toen hij op zevenenzeventig Jarige leeftijd stierf

liet hij honderden symfonieën, sonates en con-

certen Na.                          •

Op een avond was hij in het gezelschap van een

groot aantal componisten en muziekliefhebbers.

Er werd maar over één onderwerp gesproken: de

muziek. Een van de aanwezigen vroeg Haydn

hoe het toch kwam dat hij in zijn leven steeds

weer nieuw en oorspronkelijk werk kon schep-

pen. 'Wij willen graag uw geheim kennen', zei

hij. Haydn antwoordde: 'Ik ken in mijn leven

ook ogenblikken dat ik geen inspiratie meer heb.

Niets wil me dan nog lukken. Nu is er in mijn

huis een kleine kapel. In zulke ogenblikken, als

ik zelf niets meer kan, vlucht ik daarheen om

weer nieuwe kracht te ontvangen. Daar krijg

ik weer nieuwe moed én frisheid. Mijn energie

is  niet van  mijzelf.  Mijn  kracht  is  de  kracht

van God. Hij heeft beloofd mijn kracht te ver-

nieuwen. ,En dat doet Hij nog altijd. Dat is het

geheim van mijn kracht.

Wie heeft Mij aangeraakt?

 

                      Mark. 5:31

 

Jaren heeft de vrouw geprobeerd genezing te

vinden voor haar leven. Tevergeefs. Op deze

dag heeft ze besloten het anders aan te pakken.

Vandaag zal zij Jezus aanraken! Het'gevolg van

haar bewuste keuze is dat zij in haar leven door

Jezus aangeraakt wordt. Hij verandert haar leven

op slag. Genezing, jazeker. Maar uit de woorden

van de Heer Jezus blijkt dat zijn aanraking veel

dieper gaat. Het gaat om behoudenis. Om bete-

kenis in het leven, voor nu en voor de eeuwig-

heid. Als wij ons naar Hem uitstrekken, zal Hij

ons leven aanraken.

 

           WAT IS BELANGRIJK?

Wat een moeilijke vraag eigenlijk, 'wat is belang-

rijk in het leven?' Voor een kind is het belang-

rijk om een stel liefhebbende ouders te hebben.

Kinderen die dat missen, blijven daar hun leven

lang naar hunkeren.

Ben je eenmaal in de tienertijd, dan is het heel

erg belangrijk om bij een groepje vrienden te

horen. Krijg je verkering en staat er misschien

al een trouwdatum vast, dan is een huis en een

goede baan van veel betekenis. Als je alleen

blijft en je daar maar moeilijk vrede mee kunt

hebben, lijkt een partner soms van zó'n groot

belang dat al het andere dat je hebt, niet meer

telt.

Maar soms lijken dingen in het leven belangrijk

gevonden te worden die er eigenlijk niet eens

zoveel toedoen. Een vooraanstaande positie,

rijkdom en succes: ze betekenen niets als je

bijvoorbeeld langdurig ziek bent of oud bent

geworden.

Mijn vader had vroeger een gezegde: 'Daar koop

je niets voor.' Een vreemd gezegde, vond ik als

kind. Maar al gauw begreep ik voor Wie hij wat

wilde kopen - en wat werkelijk belangrijk was.

Toch is ook hij groot geworden in een tijd dat

men hoog opzag tegen de agent in de straat, de

burgemeester en het hoofd van de school, de

directeur van een bedrijf en natuurlijk .de dokter.

Zijn deze mensen dan niet belangrijk? Natuur-

lijk wel; ze verdienen ons respect in hoge mate.

Maar er is een tijd geweest dat alleen zij aanzien

in de maatschappij genoten, en alle andere

mensen als minder waard werden beschouwd.

Wat een misvatting is dat toch. En wat een

onnodig verdriet is er geweest in veel gezinnen

waarvan de vader fabrieksarbeider was en trouw

zijn dagelijkse werk deed zonder ervoor bemoe-

digd te worden. Vaak werd hij veel te weinig

beloond.

Zegt u nu ééns èëriijK: directeur zijn van één

florerend groot bedrijf, dat je status en macht en

een riant inkomen bezorgt, dag in dag uit, is dat

misschien toch niet makkelijker vol te houden

dan elke dag weer achter de lopende band en

soms veertig jaar lang in dezelfde ruimte staan?

Wat hebben wij soms een ongezonde manier

van omgaan met de dingen., En wat wordt'de

waarde van een mens in het komende konink-

rijk van Christus heel anders benaderd. Als de

fabrieksarbeider zijn talent voor het werk inzet,

collegiaal is en vriendelijk, tevreden naar huis

gaat en een fijne man en vader is, dan strooit

hij geluk en zegen om zich heen. Als de direc-

teur tot 's avonds laat vergadert en zakeridiners

heeft, knorrig thuiskomt, zijn kinderen hem

soms in geen :dagen zien en zijn vrouw langza-

merhand haar eigen gang maar gaat... Wie zou

er dan het belangrijkste zijn in het koninkrijk

van Christus? Onze Koning legt duidelijk andere

maatstaven aan dan de mensen. Hij vraagt in de

eerste plaats om mens naast de mensen te zijn,

Hij vraagt niet wat je bént,, maar Hoe je bent.

 HET ZOUT VAN DANKBAARHEID

Een klein jongetje zei eens: 'Zout is wat aardappels bederft als het eruit gelaten wordt.' Zo zouden we als we dezelfde negatieve definitie gebruiken, kunnen zeggen: 'Dankbaarheid is wat het leven bederft, als het eruit gelaten wordt.' Dankbaarheid komt voort uit vertrouwen op Gods wijsheid en goedheid, hoe de omstandigheden ook zijn. Dankbare mensen zijn misschien arm aan aardse goederen, maar ze zijn geestelijk rijk. Een figuur uit een van Charles Dickens' boeken merkt op: 'Omdat ik de ene maaltijd niet weet waar ik de volgende zal krijgen, is dat een grote hulp tot dankbaarheid.' Rijkdom is vaak een handicap. Een rijke dame zei tegen haar dokter dat ze gefrustreerd was door een rusteloos gevoel om steeds meer dingen te bezitten. Hij zei: 'Dit zijn de gewone symptomen van te veel luxe in huis en te weinig dankbaarheid in het hart.' Het zout van de dankbaarheid doet ons alles in ons leven beter smaken. 'Loof de Here, mijn ziel, en vergeet niet één van zijn weldaden!'

 

             CONSEQUENTIES

Een vriend van mij heeft een probleem: hij is

te goed. Hij wil altijd iedereen helpen en wordt

daar. zelf heel vaak de dupe van. Legio zijn de

ervaringen waarbij hij werd benadeeld,maar het

blijft hem moeite kosten om beter voor zichzelf

te zorgen.

Zijn hele leven al is hij bezig geweest om op de

een of andere manier een eigen zaak op te bou-

wen, maar omdat hij te goed van vertrouwen is,

is dit tot nu toe steeds geëindigd in schulden.

Hij pakt dan weer links en rechts alle soorten

werk aan om deze schulden af te betalen én

daarna probeert hij het weer opnieuw, met het-

zelfde resultaat.

Hij is nu vijftig jaar, straatarm en heeft een ver-

sleten rug. Ondanks dat werkt hij als lasser en

doet zwaar werk, tot voor kort zes dagen per

week, om - weer - allerlei zakelijke schulden af

te lossen.

Hij vertelde mij dat hij, om nog iets aan het

weekend te hebben, sinds vorige week niet meer

op zaterdag werkt. Hij had zich zodoende zeer

verheugd op deze eerste vrije zaterdag en zou

weer eens sinds lange tijd gaan vissen. Weliswaar

had hij het niet kunnen laten om zich te laten

strikken voor een heel klein lasklusje voor een

kennis, 's morgens om tien uur, maar de kennis

had bezworen dat alles klaar zou staan en dat

het in een kwartiertje gebeurd kon zijn. Daarna

zou hij langs iemand gaan waar hij nog geld van

kreeg, om zodoende zijn bril bij de opticien te

kunnen ophalen, wat eten voor het weekend te

kopen én wat visspulletjes. Een programma voor

een lang-verwachte vrije dag!

Natuurlijk was de kennis er niet op de afgespro-

ken tijd. Hij kwam te laat aanrennen en begon

toen nog uitvoerig al het benodigde tevoor-

schijn te halen en gereed te maken. Het kleine

klusje liep daardoor enorm uit en degene bij wie

mijn'vriend daarna langs zou gaan, was natuur-

lijk al weg. Zo zat de vriend het weekend weer

zonder geld; hij kon zijn bril niet ophalen bij dé

opticien, geen eten kopen en geen visspullen.

Het was - weer - de prijs die hij moest betalen

vanwege de nalatigheid van anderen.

Het maakte me er weer van bewust van hoe ook

God Zich afhankelijk heeft gemaakt van onze

daden als mensen. Welke vergaande consequen-

ties zijn er niet allemaal ontstaan omdat wij

mensen niet doen wat God wilde dat we deden?

De kennis van mijn Vriend was zich helemaal

niet bewust van de consequenties van zijn

handelen. Hij kwam 'alleen maar' iets te laat

en moest daardoor alles nog klaar zetten. 'Wat

maakt dat nu uit?', zal hij misschien gedacht

hebben.

Later zat ik op de fiets. Er lag een gebroken fles

op het fietspad. Eigenlijk had ik haast, maar ik

voelde me toch geroepen om af te stappen en

het glas met mijn voet naar de kant te schuiven.

Voor mij was het 'alleen maar' een vertraging

van misschien twee minuten. Maar wie weet

wat er allemaal had kunnen gebeuren als dat

glas was blijven liggen?

Het had - tenminste - een paar mensen een

lekke band kunnen bezorgen. Wat zouden daar

weer de consequenties van zijn geweest? Een

gemist sollicitatiebezoek, een fietsend klein kind

dat in het glas kon vallen?

Maar natuurlijk kun je niet overal voor afstap-

pen. We gaan dus maar zo goed mogelijk voort

en we wegen dingen af, naar de kennis die we

hebben. Eens zullen we een film te zien krijgen

van ons leven en van alle keren dat we iets had-

den kunnen doen - en van de consequenties

van de dingen die we wel deden en die we niet

deden. Wat een geruststelling dat God alle

dingen doet meewerken ten goede voor hen die

 Hem liefhebben. Dan hangt het gelukkig niet

 alleen van ons af.

GEEN OOG HEBBEN VOOR EIGEN ZONDEN

In een dorp woonde een man die niet goed bij zijn hoofd was. Hij werd beschouwd als een soort 'dorpsgek'. Hij droeg een heel opvallende jas. Zijn jas was namelijk aan de voorkant bedekt met lappen stof van allerlei vorm, kleur en grootte. Als iemand hem aansprak en vroeg waarom hij zulke lappen stof op zijn jas genaaid had, zei hij dat die lappen de zonden van zijn buren voorstelden. Daarop wees hij naar een bepaalde lap en vertelde uitvoerig over een zonde van iemand uit het dorp. Hij was schijnbaar op de hoogte met veel zonden van zijn dorpsgenoten. Maar als iemand hem vroeg wat die kleine lap achter op zijn rug betekende, dan zei hij: 'O, dat zijn mijn eigen zonden, maar die kan ik niet zien.'

HIJ IS NABIJ EN HOORT

Toen ik een jongetje van zeven jaar was, was ik eens bij mijn grootvader gelogeerd. Hij was boswachter op een groot landgoed. Op een najaarsavond pakte ik mijn speelgoedgeweertje en trok een bospad in. Dapper liep ik al verder en verder het bos in. Maar langzamerhand begon het donker te worden en ik raakte in paniek. 'Opa!' schreeuwde ik. 'Hier ben ik al,' zei hij kalm, maar een paar meter bij me vandaan. Hij had me het bos zien ingaan en was me gevolgd om er zeker van te zijn dat ik veilig was. Of ik ook opgelucht was! Als volgelingen van Christus komen we soms op onbekend gebied. We beginnen nieuwe dingen. We nemen verantwoordelijkheden op ons in het werk van de Heer die groter zijn dan we ooit gehad hebben. We zijn bang voor afwijzing als we tegenover vrienden getuigen van de Heer. Het kan soms wat beangstigend zijn. Maar waar we ook heen gaan, God is er. Hij heeft beloofd ons nabij te zijn en te helpen. 'De Here is nabij allen die Hem aanroepen (...) Hij hoort hun hulpgeroep en verlost hen' (Ps. 145:18,19). God is dichter bij u dan mijn opa in het donkere bos. Hij zal altijd uw hulpgeroep horen.

MOPPEREN

Caesar, de grote Romeinse keizer, had eens een groot feest georganiseerd voor zijn soldaten en vrienden. Helaas was het weer op de feestdag zo slecht, dat een groot deel van de feestelijkheden moest vervallen. De keizer werd hierover zo boos, dat hij zijn boogschutters opdracht gaf hun pijlen omhoog te schieten naar hun oppergod Jupiter. Zo wilde hij zijn ongenoegen uiten over de gestage regen. Maar de pijlen bereikten de hemel niet. Ze vielen terug op de hoofden van de soldaten. Velen raakten zwaargewond. Zo gaat het ook in onze tijd. Veel mensen zijn ontevreden met wat ze meemaken. Ze geven dan God de schuld van alle ellende die hun overkomt. Maar hun pijlen van ongenoegen bereiken Hem niet. Hij staat er ver boven. Veeleer zullen ze zichzelf verwonden. Het is heel gevaarlijk om tegen God het woord op te nemen en Hem te beschuldigen van alles wat ons tegen is in het leven. Lang geleden zat de profeet Jeremia bij de puinhopen van de verwoeste stad Jeruzalem. Hij zong: 'Komt niet uit de mond van de Allerhoogste het kwade en het goede? Wat klaagt dan een mens in het leven? Ieder klage over zijn zonde. Laten wij onze wegen doorzoeken en doorvorsen en ons bekeren tot de Heer.'

Je bent bijzonder...

 

"Er zijn geen gewone mensen', schreef

C.S. Lewis. Dat is waar! Ieder van ons is

een bijzonder schepsel van God.

Geloof het of niet... er is niemand zoals

jij. Ie uiterlijk, stem, persoonlijkheid, de

kleur van je haar... dit alles maakt je

bijzonder. Je bent niet het toevallige

product van een geslachtslijn. Nee, je

bent uniek!

Maar het belangrijkste aspect van je

wezen is dat God jou heeft geschapen

naar Zijn beeld'. Hij heeft je gemaakt

zodat je deel kunt hebben aan Zijn

schepping, kunt liefhebben, lachen en

Hem persoonlijk kunt kennen. je bent

inderdaad bijzonder.

De bijbel laat iets zien van Gods inte-

resse voor jou als persoon. De psalm-

dichter schreef in een van zijn mooiste

gebeden: "Ik loof U, omdat ik geheel

wonderbaar ben toebereid."2.

God kende je al voordat je werd gebo-

ren. Hij heeft een plan met jou; dat had

Hij al toen je werd geboren en nog

steeds... een plan ontworpen in liefde.

Als we Gods voortdurende zorg voor ons

Beginnen te waarderen, gaan we tege-

lijkertijd inzien hoe verschrikkelijk de

 gevolgen van de zonde zijn. Hij houdt

 zoveel van jou en mij, en toch gaan we

 zo vaak onze eigen weg en keren we Hem

 onze rug toe. Gods bedoeling voor ons

 leven wordt dan geblokkeerd; aan hen

 die niet willen, kan Hij zijn barmhartig-

 heid immers niet geven.

 Maar we blijven even kostbaar voor God.

 Hij blijft van ons houden, zelfs als wij

geen aandacht aan Hem schenken. Geen

wonder dat de psalmdichter zegt: "Hoe

kostelijk zijn mij uw gedachten, o God,

hoe overweldigend is haar getal. Wilde ik

ze tellen, zij zijn talrijker dan het zand."3

God is niet een ongevoelige, meedogen-,

loze heerser in de hemel. Hij voelt onze

pijn en deelt in onze zorgen. Hij houdt

van ons.

Weet je, Hij houdt zoveel van ons, dat

Hij zijn enige Zoon gaf om te sterven

voor onze zonden. De Bijbel zegt: "Hierin

is de liefde, niet dat wij God liefgehad

hebben, maar dat Hij ons heeft liefgehad

en zijn Zoon gezonden heeft als een ver-

zoening voor onze zonden."4

Omdat we bijzonder zijn voor God, wil

Hij ons vergeven en ons een nieuw,

zinvol leven geven. Als je je vertrouwen

 stelt op lezus Christus en Hem je leven

 laat leiden, dan zegt de bijbel: "Ie bent

 een meesterwerk van God!" Dan moet je

 dus wel heel bijzonder zijn!

 Ia, je bent waardevol voor God!

 Als je nog nooit Jezus Christus hebt aan-

 vaard als Redder, accepteer dan vandaag

 zijn liefde voor jou. God vindt jou be-

 langrijk! Maar... Hij dringt zijn liefde niet

 op. Ie moet er zelf voor kiezen om die te

 ontvangen. Wanneer je dat wilt, bid dan

 eenvoudig deze woorden in je hart:

 "Lieve Heer Jezus, ik weet dat ik een

zondaar ben en dat U voor die zonden

aan het kruis bent gestorven. Wilt U mij

vergeven en mij een nieuw leven geven.

Wilt U mij helpen om te groeien in dat

nieuwe leven. Amen."

Je bent nu een kind van God! Zoals elk

kind moet groeien naar volwassenheid,

zo ook jij. De bijbel, het Woord van God,

wil je daarbij helpen. Een goed gedeelte

om te gaan lezen, is het Evangelie van

lohannes. Maar ook het contact met

andere christenen draagt bij aan je gees-

telijke groei. Zoek daarom anderen op

en sluit je aan bij een bijbelgetrouwe

gemeente.

En vergeet één ding nooit: Als je in de

Here lezus blijft geloven, blijf je ook

altijd een kind van God. God zegene je!

Tekstverwijzingen: ') Genesis 1:27 2) Psalm 139:14

') Psalm  139; 17-18  4)  l  johannes 4:10

OVERWINNEN OP DE PLAATS WAAR JE BENT

Toen de Heer Jezus op die bijzondere morgen bij de zee van Tiberias tegen de teleurgestelde discipelen zei dat ze hun net moesten uitwerpen aan de rechterkant van het schip, moesten ze blijven op dezelfde plek waar ze de hele nacht gevist hadden en niets gevangen hadden (Joh. 21:6). Als wij teleurgesteld zijn in ons leven, dan verlangen we soms naar iets anders. Misschien naar een andere plaats gaan en daar opnieuw beginnen, of iets heel anders gaan doen. We verwachten dat we dan weer nieuwe hoop en moed zullen krijgen. Dat dan alles beter zal gaan. Maar gaan naar een andere plaats lost onze eigen problemen meestal niet op. Misschien moeten we, net als de discipelen, verder met ons oude net, op hetzelfde oude meer, met dezelfde oude boot. Misschien wil de Heer dat we overwinnen op de plaats waar we zijn. Dezelfde beproevingen, teleurstellingen en verleidingen van vandaag zijn er morgen ook weer. En die moeten we overwinnen. Met onze eigen oude fouten en gebreken moeten we klaarkomen, met de kracht van de Heer. Misschien zegt de Heer tegen jou: 'Probeer het nog eens. Misschien op een andere manier: Werp je net uit aan de rechterkant. Maar blijf op de plaats waar je bent en probeer daar te overwinnen in mijn kracht.'

VURIG BIDDEN

Je kunt misschien niet boeiend spreken, je mist er gewoon de vrijmoedigheid voor. En als er iets te organiseren valt, moeten ze ook niet bij jou zijn. Je bent te moe om zieken en ouderen te bezoeken, of te geremd om een jongerenclub te leiden. Misschien heb je geen talent om een boek te schrijven, en is gastvrijheid iets waarvan je wakker ligt. We zijn niet allemaal geboren voor de grote, zichtbare dingen. En dat is ook helemaal niet nodig. De Bijbel geeft een duidelijk voorbeeld van een forse inspanning die in eerste instantie niemand opvalt. God getuigt echter van broeder Epafras dat hij erg veel moeite doet voor de gelovigen. Niet door de dingen die hierboven genoemd zijn, maar door vurig voor de gelovigen te bidden (Kol. 4:12,13).

Ik wil, word gereinigd!

 

                      Mark.1:41

 

Aan de macht van de Heer twijfelde de melaatse

niet, die tot hem kwam. 'U kunt mij reinigen!'

Over de wil van de Heer was hij niet zo zeker:

'Indien U wilt...' Misschien was hij, net als wij

vaak, nogal somber over zichzelf. 'Wie ben

ik eigenlijk helemaal, ik ben een nul, ik ben

gewoon niks waard.' Zodat hij ging denken:

'Jezus zou me wel kunnen reinigen, maar Hij

wil het misschien helemaal niet.' Maar let op:

nergens in de evangeliën horen we ooit over

iemand die met zijn nood bij de Heer kwam,

maar werd afgewezen: Jezus ontvangt ieder die

tot Hem komt.

       EEN SPIEGEL IN VENETIË

 

  Vanwege de grachten en de oude koopmans-

  paleizen trekt Venetië elk jaar veel toeristen.

  In één van de patriciërshuizen is een kamer te

  zien waarvan het plafond door een kunstenaar

  tot één groot schilderij was gemaakt. Jammer

  genoeg is het vertrek zo laag dat men niét het

  hele ^schilderij, maar alleen maar een klein

  gedeelte kan overzien. Daarom heeft men mid-

' den in het vertrek een spiegel geplaatst. Alleen

  als je daarin kijkt, zie je het hele plafond in al

  zijn schoonheid.

  Zo schenkt God aan mensen Ook het voor-

  recht zijn beeld te zien, namelijk in zijn Zoon

 Jezus Christus. Wie slechts één evangelie leest,

  ziet Hem wel, maar niet volledig. Wie de vier

 evangeliën leest, ziet Hem van vier zijden, maar

 'nog niet volledig. God heeft ons als spiegel zijn

 Woord gegeven: het Oude en Nieuwe Testament

 Wie het hele Woord van God leest, ziet een vol-

 ledige Christus.

           ,  'IK DAAG GOD UIT'

Op de bekende sprekershoek van Hyde Park in

Londen stond een atheïst. Om te bewijzen dat

er geen God bestaat, gebruikte hij een argument

dat al door velen gebruikt is. Hij haalde zijn

horloge tevoorschijn en riep:''Als er een God

bestaat, dan daag ik Hem nu uit mij binnen

twee minuten met zijn bliksem te doden. Ik

wacht.' Toen die twee minuten voorbij waren

en er niets gebeurd was, stopte hij triomfantelijk

zijn horloge in zijn zak en riep uit: 'Dames en

heren, u ziet nu zelf...'           .

Op dat ogenblik werd hij door een van de luis-

teraars in de rede gevallen met het verzoek hem

een vraag te mogen stellen. 'Hebt u kinderen,

mijnheer?' 'Ja, die heb ik. Hoezo?' 'Als een van

uw kinderen met een mes naar u toe zou komen

en zou zeggen: "Papa, steek me hiermee dood",

zou u dat dan doen?' 'Natuurlijk niet', zei de

man, 'daarvoor houd ik te veel van mijn kinde-

ren.' 'Daarom geeft God ook geen antwoord op

uw uitdaging. Hij houdt te veel van u. Hij geeft

u nog de tijd om u te bekeren.'

AAN DE SLAG

Ze klussen graag zelf. Niet alleen omdat het goedkoper is, maar ook omdat het zoveel voldoening geeft als je zelf wat maakt. Het kost wel de nodige tijd en zweetdruppels, maar hoe moeilijker het is, des te meer geniet je ervan als het klaar is. Er zijn trouwens ook klussen die ze niet aandurven, of waar ze geen gereedschap voor hebben. Zoals die keer dat ze een nieuw raam in hun dak wilden hebben. Dan bellen ze een vakman en hopen dat hij z'n werk goed doet. Meestal lukt dat ook heel prima, maar ze hebben zich ook wel eens afgevraagd of ze het toch niet beter zelf hadden kunnen doen, als ze zagen hoe iemand aan het werk was.

 

Naast deze huis-tuin-en-keukenklusjes willen ze ook werken voor de Here. Hij heeft genoeg te doen en voor iedereen is er wel iets bij wat hij of zij kan. En Hij kan ook voor iedereen de passende klussen vinden. Het grootste werk deed Hij Zelf, omdat wij het nooit zouden kunnen doen: Hij stierf om ons bij God terug te kunnen brengen. Laten we dan maar flink aan de slag gaan om een goede klusser te worden in afhankelijkheid van Hem.

MIEKE MANTEL

'SCHIL 'M MAAR!'

 

Een moeder liep met haar vierjarig dochtertje over de markt. Toen het kind staarde naar een grote berg sinaasappels, pakte de aardige koopman er één af en gaf die aan haar.

 

'Wat zeg je nou?' vroeg de moeder aan haar dochter. Het kleine meisje keek naar de sinaasappel en gooide hem toen naar de koopman en riep: 'Schil 'm maar!'

 

Dankbaarheid is iets waarin we vaak tekortschieten. Wat we vergoelijken bij een kind van vier, zou ondankbaar zijn bij een ouder kind.

 

Ja, hoe gauw kunnen we zelfs lauw reageren op Gods zegeningen door te denken: Dit is wel aardig, maar ik zou eigenlijk graag wat meer willen hebben.

 

Een houding van dankbaarheid tegenover God is een kenmerk van geestelijke rijpheid. Paulus schrijft aan de gelovigen in Efeze: 'Dankt te allen tijde in de Naam van onze Here Jezus Christus God, de Vader, voor alles' (Ef. 5:20).

 

Laten we vandaag dankbaar zijn, in plaats van te klagen over wat we niet hebben en meer te willen hebben.

 

HET IS EEN DEEL VAN HET GESCHENK

Een meisje in Afrika gaf haar onderwijzeres een kerstcadeau. Het was een prachtige schelp. 'Waar heb je die vandaan?' vroeg de onderwijzeres verrast. Het kind vertelde haar dat je zulke schelpen alleen kon vinden op een strand ergens ver weg. De onderwijzeres was diep ontroerd omdat ze wist dat het meisje heel veel kilometers had moeten lopen om de schelp te vinden. 'Je had niet zo'n eind moeten lopen om een cadeau voor mij te zoeken,' zei ze. Het meisje glimlachte en antwoordde: 'Die lange wandeling is een deel van het geschenk.'

 

De Here Jezus geeft de geweldige gave van het eeuwige leven aan allen die in Hem geloven (Rom. 6:23). Het is een schat die ook inhoudt de vergeving van al onze zonden en Gods nooit falende liefde (Rom. 8:28-39).

 

Christus' gift begon ook met een reis. Hij verliet de heerlijkheid van de hemel om te komen naar onze door zonde bedorven aarde. Hij werd mens en legde de lange weg naar het kruis af. Daar droeg Hij onze zonden en onderging de straf ervoor. En als ik met diepe dankbaarheid tegen Hem zeg: 'Dat is te veel, Here Jezus! Hoe hebt U dat voor mij kunnen doen?', kan ik me voorstellen dat Hij mij aanziet met Zijn liefdevolle ogen en teder zegt: 'Die reis is een deel van de gift!'

Ik dank mijn God ... daar ik hoor

van uw liefde.

 

                                   Fmon. :4

We horen zoveel. Er wordt genoeg gepraat. 'Niet

verder vertellen hoor, maar weet je dat...' Je wordt

er meestal niet blij van, maar toch wordt het dan

nóg een keer herhaald, en wéér aan iemand door-

verteld. Als we nu eens niet de slechte dingen,

maar de goede dingen die we van elkaar horen

zouden doorvertellen? En dan niet alleen aan

andere mensen, maar vooral aan God. Hij weet

het natuurlijk wel, Hij heeft die informatie niet

nodig. Maar voor óns is het goed. Er ontstaat een

nieuwe, andere gezindheid in ons hart. Een men-

taliteit waarin wij ons trainen in het opmerken

van goede, positieve dingen, waardoor een ver-

menigvuldiging van zegeningen tot stand komt.

Job 32:1-10                           

 

   'Niet de bejaarden hebben de wijsheid, en niet

 

   de ouden verstaan wat recht is' (v. 9).

 

   In sommige gevallen gedragen de kleintjes uit

ons gezin zich beter dan de ouderen. Het is niet

zo dat 'ouder' ook vanzelfsprekend 'wijzer' bete-

kent,  ook oudere  mensen  kunnen  nog domme

dingen doen.

 

   Elihu was kwaad op Job omdat hij vond dat

Job er al te zeker van was dat er niets op hem

aan te merken viel. Hij was ook kwaad op de drie

oudere vrienden van Job omdat die niet in staat

bleken hem zulke raad te geven dat hij er iets aan

had.

 

   Het is meestal niet zo verstandig iemand raad

te geven als we kwaad zijn. In zo'n geval is het

beter om eerst even af te koelen!

Gebed: Vader, dank U wel voor onze vrienden

die ons raad willen geven. Geef ons een goede

houding, zodat wij naar hen willen luisteren, ook

al zijn zij misschien jonger.  . . . Amen.

Job 42:7-9                            

 

      mijn    knecht   Job   moge   voor   u    bidden,    

 

  want slechts hem zal Ik ter wille zijn .. .' (v. 8).

 

   Jobs drie vrienden hadden het 'goed bedoeld

toen ze hem vertelden dat alle narigheid hem

overkomen was als gevolg van zijn eigen zonden.

Maar God was kwaad op hen omdat ze niet ver-

standig gesproken hadden en beter hadden moe-

ten weten. Toen deze vrienden in het begin heel

stil bij hem zaten in zijn nood, moet Job zich méér

getroost gevoeld hebben, dan toen ze hem be-

gonnen uit te leggen waarom dit hem nu over-

komen was.

 

   Een van de beste manieren om mensen met

moeilijkheden te helpen is: voor hen bidden. Niet

één of twee keer, maar voortdurend, totdat ze

door hun moeilijkheden heen zijn. Dat vraagt heel

wat tijd en liefde, maar het is beter dan allerlei

gepraat dat soms nergens op slaat.

Om over na te denken: Bidden is beter dan pra-

ten.

Gebed: HERE God, maakt U mij door de Heilige

Geest erop attent als iemand het moeilijk heeft.

Dan kan ik regelmatig voor hem of haar bidden.

. . . Amen.

Job 42:10-17                          

 

   'En de HERE zegende het verdere leven van

 

   Job meer dan het vroegere . . .' (v. 12).

 

   Het boek Job heeft een 'happy end'. Ik vind het

geweldig dat Jobs broers en zusters en vroegere

bekenden hem een geldstuk en een gouden ring

gaven üm hem te helpen. Hebben de leden van

jullie  gemeente weleens zo'n actie gevoerd voor

iemand die in moeilijkheden zat? Kun jij iets ver-

zinnen om iemand te helpen om helemaal op-

nieuw te beginnen?

 

   Job zorgde voor elk lid van zijn familie. Hij gaf

zijn dochters 'een erfdeel onder haar broers'. En

dat is wat voor die tijd: in de dagen van Job tel-

den dochters vaak niet mee.

 

   Vers 12 is een speciale bemoediging voor

grootouders. God is in staat om de laatste jaren

van je leven méér te zegenen dan de vroegere

wanneer je Hem zijn gang laat gaan.

 

 Gebed: Dank U, Vader, voor al de lessen die ik

 

 uit het boek Job geleerd heb. Herinner mij eraan

 

 wanneer ik het zelf moeilijk heb. . . . Amen.

EEN DRUPPEL IN EEN EMMER

 

Al kunnen we maar weinig doen, laten we toch doen voor de Here wat we kunnen. Al hebben we maar weinig, laten we toch geven aan de Here wat we kunnen missen. God kan het weinige wat wij kunnen doen en kunnen geven, gebruiken en Hij kan het vermenigvuldigen en zegenen.

 

Een oude vrouw kon maar weinig geven voor een inzameling voor een bepaalde nood. Een jonge vrouw die zag hoe weinig zij gaf, zei spottend: 'Er is zoveel nood in de wereld. Wat maken nou die paar gulden uit die u geeft? Het is maar een druppel in een emmer.' Maar de oude vrouw zei met een blij gezicht: 'Alles wat God van mij vraagt, is een druppel in een emmer te doen. Hij zal er Zelf wel voor zorgen dat de emmer vol wordt.'

 

In Luk. 21 kunnen we lezen hoe de Here Jezus hierover denkt: 'Hij keek op en zag hoe de rijken hun gaven in de collectekist gooiden. Er kwam ook een arme weduwe. Zij deed er twee koperen muntjes in. 'Kijk,' zei Hij, 'die arme weduwe heeft meer gegeven dan al die anderen bij elkaar. Want de rijken hebben vanuit hun rijkdom gegeven, maar deze vrouw heeft alles gegeven wat zij had' (vers 1-3, Het Boek).