PSALM 122:6

'SCHIL 'M MAAR!'

 

Een moeder liep met haar vierjarig dochtertje over de markt. Toen het kind staarde naar een grote berg sinaasappels, pakte de aardige koopman er één af en gaf die aan haar.

 

'Wat zeg je nou?' vroeg de moeder aan haar dochter. Het kleine meisje keek naar de sinaasappel en gooide hem toen naar de koopman en riep: 'Schil 'm maar!'

 

Dankbaarheid is iets waarin we vaak tekortschieten. Wat we vergoelijken bij een kind van vier, zou ondankbaar zijn bij een ouder kind.

 

Ja, hoe gauw kunnen we zelfs lauw reageren op Gods zegeningen door te denken: Dit is wel aardig, maar ik zou eigenlijk graag wat meer willen hebben.

 

Een houding van dankbaarheid tegenover God is een kenmerk van geestelijke rijpheid. Paulus schrijft aan de gelovigen in Efeze: 'Dankt te allen tijde in de Naam van onze Here Jezus Christus God, de Vader, voor alles' (Ef. 5:20).

 

Laten we vandaag dankbaar zijn, in plaats van te klagen over wat we niet hebben en meer te willen hebben.

 

HET IS EEN DEEL VAN HET GESCHENK

Een meisje in Afrika gaf haar onderwijzeres een kerstcadeau. Het was een prachtige schelp. 'Waar heb je die vandaan?' vroeg de onderwijzeres verrast. Het kind vertelde haar dat je zulke schelpen alleen kon vinden op een strand ergens ver weg. De onderwijzeres was diep ontroerd omdat ze wist dat het meisje heel veel kilometers had moeten lopen om de schelp te vinden. 'Je had niet zo'n eind moeten lopen om een cadeau voor mij te zoeken,' zei ze. Het meisje glimlachte en antwoordde: 'Die lange wandeling is een deel van het geschenk.'

 

De Here Jezus geeft de geweldige gave van het eeuwige leven aan allen die in Hem geloven (Rom. 6:23). Het is een schat die ook inhoudt de vergeving van al onze zonden en Gods nooit falende liefde (Rom. 8:28-39).

 

Christus' gift begon ook met een reis. Hij verliet de heerlijkheid van de hemel om te komen naar onze door zonde bedorven aarde. Hij werd mens en legde de lange weg naar het kruis af. Daar droeg Hij onze zonden en onderging de straf ervoor. En als ik met diepe dankbaarheid tegen Hem zeg: 'Dat is te veel, Here Jezus! Hoe hebt U dat voor mij kunnen doen?', kan ik me voorstellen dat Hij mij aanziet met Zijn liefdevolle ogen en teder zegt: 'Die reis is een deel van de gift!'

Ik dank mijn God ... daar ik hoor

van uw liefde.

 

                                   Fmon. :4

We horen zoveel. Er wordt genoeg gepraat. 'Niet

verder vertellen hoor, maar weet je dat...' Je wordt

er meestal niet blij van, maar toch wordt het dan

nóg een keer herhaald, en wéér aan iemand door-

verteld. Als we nu eens niet de slechte dingen,

maar de goede dingen die we van elkaar horen

zouden doorvertellen? En dan niet alleen aan

andere mensen, maar vooral aan God. Hij weet

het natuurlijk wel, Hij heeft die informatie niet

nodig. Maar voor óns is het goed. Er ontstaat een

nieuwe, andere gezindheid in ons hart. Een men-

taliteit waarin wij ons trainen in het opmerken

van goede, positieve dingen, waardoor een ver-

menigvuldiging van zegeningen tot stand komt.

Job 32:1-10                           

 

   'Niet de bejaarden hebben de wijsheid, en niet

 

   de ouden verstaan wat recht is' (v. 9).

 

   In sommige gevallen gedragen de kleintjes uit

ons gezin zich beter dan de ouderen. Het is niet

zo dat 'ouder' ook vanzelfsprekend 'wijzer' bete-

kent,  ook oudere  mensen  kunnen  nog domme

dingen doen.

 

   Elihu was kwaad op Job omdat hij vond dat

Job er al te zeker van was dat er niets op hem

aan te merken viel. Hij was ook kwaad op de drie

oudere vrienden van Job omdat die niet in staat

bleken hem zulke raad te geven dat hij er iets aan

had.

 

   Het is meestal niet zo verstandig iemand raad

te geven als we kwaad zijn. In zo'n geval is het

beter om eerst even af te koelen!

Gebed: Vader, dank U wel voor onze vrienden

die ons raad willen geven. Geef ons een goede

houding, zodat wij naar hen willen luisteren, ook

al zijn zij misschien jonger.  . . . Amen.

Job 42:7-9                            

 

      mijn    knecht   Job   moge   voor   u    bidden,    

 

  want slechts hem zal Ik ter wille zijn .. .' (v. 8).

 

   Jobs drie vrienden hadden het 'goed bedoeld

toen ze hem vertelden dat alle narigheid hem

overkomen was als gevolg van zijn eigen zonden.

Maar God was kwaad op hen omdat ze niet ver-

standig gesproken hadden en beter hadden moe-

ten weten. Toen deze vrienden in het begin heel

stil bij hem zaten in zijn nood, moet Job zich méér

getroost gevoeld hebben, dan toen ze hem be-

gonnen uit te leggen waarom dit hem nu over-

komen was.

 

   Een van de beste manieren om mensen met

moeilijkheden te helpen is: voor hen bidden. Niet

één of twee keer, maar voortdurend, totdat ze

door hun moeilijkheden heen zijn. Dat vraagt heel

wat tijd en liefde, maar het is beter dan allerlei

gepraat dat soms nergens op slaat.

Om over na te denken: Bidden is beter dan pra-

ten.

Gebed: HERE God, maakt U mij door de Heilige

Geest erop attent als iemand het moeilijk heeft.

Dan kan ik regelmatig voor hem of haar bidden.

. . . Amen.

Job 42:10-17                          

 

   'En de HERE zegende het verdere leven van

 

   Job meer dan het vroegere . . .' (v. 12).

 

   Het boek Job heeft een 'happy end'. Ik vind het

geweldig dat Jobs broers en zusters en vroegere

bekenden hem een geldstuk en een gouden ring

gaven üm hem te helpen. Hebben de leden van

jullie  gemeente weleens zo'n actie gevoerd voor

iemand die in moeilijkheden zat? Kun jij iets ver-

zinnen om iemand te helpen om helemaal op-

nieuw te beginnen?

 

   Job zorgde voor elk lid van zijn familie. Hij gaf

zijn dochters 'een erfdeel onder haar broers'. En

dat is wat voor die tijd: in de dagen van Job tel-

den dochters vaak niet mee.

 

   Vers 12 is een speciale bemoediging voor

grootouders. God is in staat om de laatste jaren

van je leven méér te zegenen dan de vroegere

wanneer je Hem zijn gang laat gaan.

 

 Gebed: Dank U, Vader, voor al de lessen die ik

 

 uit het boek Job geleerd heb. Herinner mij eraan

 

 wanneer ik het zelf moeilijk heb. . . . Amen.

EEN DRUPPEL IN EEN EMMER

 

Al kunnen we maar weinig doen, laten we toch doen voor de Here wat we kunnen. Al hebben we maar weinig, laten we toch geven aan de Here wat we kunnen missen. God kan het weinige wat wij kunnen doen en kunnen geven, gebruiken en Hij kan het vermenigvuldigen en zegenen.

 

Een oude vrouw kon maar weinig geven voor een inzameling voor een bepaalde nood. Een jonge vrouw die zag hoe weinig zij gaf, zei spottend: 'Er is zoveel nood in de wereld. Wat maken nou die paar gulden uit die u geeft? Het is maar een druppel in een emmer.' Maar de oude vrouw zei met een blij gezicht: 'Alles wat God van mij vraagt, is een druppel in een emmer te doen. Hij zal er Zelf wel voor zorgen dat de emmer vol wordt.'

 

In Luk. 21 kunnen we lezen hoe de Here Jezus hierover denkt: 'Hij keek op en zag hoe de rijken hun gaven in de collectekist gooiden. Er kwam ook een arme weduwe. Zij deed er twee koperen muntjes in. 'Kijk,' zei Hij, 'die arme weduwe heeft meer gegeven dan al die anderen bij elkaar. Want de rijken hebben vanuit hun rijkdom gegeven, maar deze vrouw heeft alles gegeven wat zij had' (vers 1-3, Het Boek).

Job 1:1-51)                            

 

   'Er was in het land Us een man, wiens naam

 

  was Job, en die man was vroom en oprecht,

 

   godvrezend en wijkende van het kwaad' (v. 1).

 

  Vandaag beginnen we de geschiedenis van

Job eens te bekijken. Job had zeven zonen en

drie dochters en hij was de rijkste man uit het

Oosten. In het gezin heerste een hechte familie-

band. De broers en zusters gingen bij elkaar op

bezoek en nodigden elkaar over en weer uit om

te komen eten. Job vond het erg belangrijk dat dit

zo bleef en dat ze geen verkeerde dingen deden

of dachten. Hij wist dat alleen God kon helpen.

Daarom bad hij regelmatig voor zijn kinderen.

 

   God heeft ons in een familie geboren laten

worden, zodat we van elkaar kunnen houden en

voor elkaar kunnen zorgen. Niet om te kibbelen of

om op elkaar te vitten.

 

   Job vroeg God voor zijn kinderen ook om ver-

geving: ze zouden eens verkeerde dingen gedaan

kunnen hebben. Laten wij ook, net als Job, ande-

ren op deze manier helpen. Positief.

Om over na te denken: Wat helpt volgens jou

mee een gezin gelukkig te maken? Je kunt in

2 Korintiërs 1:10b,11 hier meer over lezen.

 

Gebed: HERE God, ik dank U voor mijn familie en

vrienden. Help mij eraan mee te werken dat ik blij

en gelukkig met hen mag zijn, omdat uw liefde in

ons woont. . . . Amen.

Job 1:6-12                           

 

   'Strek daarentegen uw hand uit en tast alles

 

   aan wat hij bezit - of hij U dan niet openlijk zal

 

   vaarwel zeggen!' (v. 11).

 

   Als er iets tragisch of vervelends gebeurt, dan

vragen we ons al gauw af 'waarom?'. 'Waarom

moet dit juist mij overkomen?' 'Waaraan heb ik dit

verdiend?' Vaak hebben we 'niets speciaals' ge-

daan om te verdienen wat ons overkomt, maar dit

'kijkje achter de schermen bij Job' kan ons mis-

schien helpen om een beetje van het 'waarom' te

begrijpen.

 

   De satan zei tegen God: 'Job leidt alleen maar

een goed leven omdat U zo goed voor hem zorgt.

Maar neem een paar van die fijne dingen van

hem weg en kijk dan nog eens wat hij gaat doen.'

 

   Het is heel gemakkelijk om christen te zijn

zolang alles goed gaat. Maar het gaat erom om

óók in tijden van verdriet en tegenslag op God te

vertrouwen.

 

 

Gebed: Trouwe Vader, ik bid U voor de christe-

nen die vandaag een moeilijke dag hebben. Geef

troost waar droefheid is, moed waar strijd is, en

vrienschap en liefde waar mensen om hun geloof

in U lijden.  . . . Amen.

Job 1:13-22                           

 

    'Job zeide; Naakt ben ik uit de schoot mijner

 

    moeder gekomen, naakt zal ik daarheen we-

 

    derkeren' (v. 21a).

 

   Eerst de runderen en de ezelinnen, toen de

 

 knechten, de schapen en de herders. Daarna de

 

 kamelen met hun begeleiders, en uiteindelijk wer-

 

 den Jobs eigen kinderen door de satan weg-

 

 genomen. De arme Job bleef alleen met zijn

 

 vrouw over. Wat zou hij gaan doen en zeggen?

 

   Veel mensen vergeten de waarheid achter de

 

 woorden van bovengenoemde tekst. Ze kopen

 

 antieke meubelen, waardevolle schilderijen, kleu-

 

 rentelevisie, een nieuwe auto en dure kleren. Op

 

 de bank sparen ze een aardig bedrag bij elkaar

 

 en ze maken plannen voor een luxe vakantie.

Vaak denken ze dat dit de enige dingen zijn die

van belang zijn en het leven gelukkig kunnen

 

 maken. Ze staan er nooit bij stil dat ze niets had-

den toen ze in de wereld kwamen en dat ze er

ook niets van kunnen meenemen. Het enige be-

langrijke in ons leven is: te leven zoals God dat

wil.

Job 2:1-6                            

 

   'Strek daarentegen  uw hand uit en tast zijn

 

   gebeente en zijn vlees aan - of hij U dan niet

 

   openlijk zal vaarwel zeggen!' (v. 5).

 

   De meeste mensen vinden het gemakkelijker

hun bezittingen te verliezen dan hun gezondheid.

Jobs geloof en vertrouwen in God waren nog

steeds even groot, ondanks alles wat hij had

moeten opgeven. De satan geloofde niet dat Job

God trouw zou blijven wanneer zijn gezondheid

aangetast zou worden.

 

   Misschien kennen we wel iemand die heel erg

ziek is. Die in het ziekenhuis ligt of thuis wordt

verzorgd. Soms voelt iemand zich té ziek om te

bidden. Laten wij daarom trouw voor de zieken

bidden en God vragen of ze, ook in hun ziekte,

dicht bij Hem zullen blijven

Job 2:7-13                           

 

   '... want zij zagen,  dat zijn smart zeer groot

 

   was' (v. 13).

 

   Wat doe jij wanneer je hoort dat een goede

bekende van je in moeilijkheden zit?

 

   Praat samen eens over de volgende mogelijk-

heden:

- Je doet niets.

- Je praat erover, besluit hem te schrijven,

 

   maar het komt er nooit van.

- Je kijkt hoe je hem kunt helpen en je doet het

 

   ook.

 

   Jobs drie vrienden zochten elkaar eerst op en

spraken samen over zijn ziekte. Toen besloten ze

hem op te zoeken.

 

   Misschien lijkt vers 12 je wel een erg vreemde

vertoning, maar de manier waarop ze in Oosterse

landen uiting geven aan hun verdriet, is anders

dan bij ons.

 

   Vers 13 herinnert ons eraan dat je in sommige

gevallen beter kunt troosten door je mond te hou-

den dan door naar woorden te zoeken.

Job 8:1-7                            

 

        indien gij rein en oprecht zijt, dan zal Hij

 

   gewis over u opwaken en uw rechtmatige wo-

 

   ning herstellen' (v. 6).

 

   1+1=2, maar 'rein en oprecht' zijn, is niet

altijd hetzelfde als volmaakt en gelukkig zijn hier

 

 OD aarde. Een van de beste christenen die ik ken,

 

 is blind.  Ook ken  ik een heel gelukkig  christelijk

 

 gezin waarvan de vader kort geleden overleden

 

 is   De  moeder  heeft  drie  kinderen  waarvoor  ze

 

 moet zorgen. We kunnen niet zeggen dat er in

 

 een gezin nooit verdriet zal zijn wanneer het rein

 

 en oprecht' is. Ook kunnen we niet beweren dat

 

 een gezin niet 'rein en oprecht' zou zijn omdat er

 

 iets verdrietigs is gebeurd.

 

    In de hoofdstukken 1 en 2 van dit boek hebben

 

 we gezien dat God de satan toestond Job op de

 

 proef te stellen, juist omdat hij 'zo vroom en op-

 

 recht, godvrezend  en wijkende van  het kwaad

 

 was.

 

 Gebed: Here Jezus, help me om 'rein en oprecht'

 

 te zijn, wat er ook gebeurt. Om uws Naams wil.

 

  . . . Amen.

 

  Job 19:7-19                          

 

    'Hij heeft mij aan alle kanten afgebroken, zodat

    Ik verga, en mijn hoop als een boom uitgerukt'

    (v. 10).

    Veel mensen kunnen zich wel een tijd in hun

 leven herinneren waarin zij zich net zo voelden

 Als Baan hier. Het leek wel alsof God hen verlaten

 had en dat vrienden en familie niet meer naar hen

 omkeken. Met hun gezondheid ging het ook niet

 zo goed en het leek wel alsof hun eigen broers en

 zussen het te druk hadden om voor hen te zor-

 gen. Ze voelden zich gevangen in een lange,

 donkere tunnel, waarin nergens ook maar een

 glimpje licht doordrong.

   Omdat we iets van achter de schermen hebben

 mogen zien, weten we dat niet God Jobs weg had

 'toegemuurd' (v. 8), maar de satan. God hield van

 Job en verloor hem geen ogenblik'uit het oog Hij

 wist dat Job Hem achteraf beter zou kennen dan

 ooit en ervan overtuigd zou zijn dat God  hem

 nooit in de steek zou laten.

Hudson Taylor heeft eens gezegd: 'De inconse-

quentie van christenen die, terwijl ze beweren te

geloven in de Bijbel, er tevreden mee zijn zo te

leven als ze zouden doen als een dergelijk boek

niet bestond, is één van de sterkste argumenten

gerweest voor mijn sceptische vrienden.' Zij

onder ons die de naam christen dragen, zouden

in overeenstemming daarmee moeten handelen.

'Het is tegenstrijdig te zeggen dat je gelooft zoals

het behoort, wanneer je je gedraagt zoals het

niet behoort.' (H.G. Bosch)

William MacDonald

uit 'Wees heilig'

 VERZAMELWOEDE

Een geloofsheld...

VERTROUW OP GOD

 

Moody zei eens: "In wie stel je je vertrouwen? Vertrouw op jezelf en je zult teleurgesteld worden. Vertrouw op je vrienden, zij zullen eens sterven en je alleen laten. Vertrouw op je eigen goede reputatie; de een of andere lasteraar komt en hij bederft je reputatie. Vertrouw op God en je zult nooit teleurgesteld worden, hier op aarde niet en ook niet straks in de eeuwigheid."

Maarten Luther kon ook getuigen dat het veilig is alleen op God te vertrouwen. Hij zei eens: "Ik heb veel dingen in mijn handen gehouden, maar ik ben ze allemaal kwijtgeraakt. Maar alles wat ik in de handen van God gelegd heb, heb ik nog."

 

Het is beter bij de Heer te schuilen dan op mensen te vertrouwen; het is beter bij de Heer te schuilen dan op edelen te vertrouwen.

 

Psalm 118: 8-9

Een vogel fluit een lied hoog in de boom. In de

schaduw van die boom zit een man. Hij heft zijn

hoofd op en luistert. Het lied van de vogel trilt

iets in hem wakker: het leven, het warme leven.

Geschonden is zijn bestaan. Als een getekende

gaat hij door het leven. Met twee blinde ogen

tast hij elke dag zijn pad af naar de drukke weg,

die van Jericho naar Jeruzalem leidt.

Zijn blindheid heeft wonden geslagen, diep in

hem. Niet als de anderen met eigen handen zijn

brood te kunnen verdienen, maar zijn handen op

moeten houden om te bedelen, elke dag weer.

Veel mensen passeren hem. Hij vangt woorden

op. Een enkeling blijft staan en roept iets naar

hem.Bartimeüs heeft zich beelden gevormd. Als kind

heeft hij zijn moeder betast, en een beeld van

haar gevormd. Hij heeft bloemengeuren opge-

snoven en bloemblaadjes één voor één met zijn

vingers afgetast.

En zo spitst hij nu zijn oren om te luisteren. Een

naam klinkt tot hem door: de naam Jezus. Hij

luistert naar die woorden over Jezus gesproken.

Al die woorden samen vormen een beeld. En

met zijn blinde ogen ziet hij in Jezus trefzeker

de Zoon van God. De enige in zijn leven die een

eind kan maken aan zijn geschonden bestaan.

Als op een dag die Jezus op de weg nadert, laat

hij zich door niemand tegenhouden om Hem

tegemoet te gaan. En in Jezus vindt hij zijn

heler.Geschonden is ook ons bestaan. Ieder kent zijn

eigen wonden. Wonden door het leven gesla-

gen. Schuldgevoelens kunnen ons aantasten,

mensen onze vreugde doven met hun woorden,

hun daden, hun houding.

Ook wij spitsen onze oren. Woorden over Jezus,

en achter Hem de Vader, komen uit de Bijbel tot

ons. Als kind hebben wij de verhalen over God

en over Jezus gehoord. Woorden vangen wij op

in de kerk. We nemen ze in handen, betasten ze,

praten er over, vormen ons een beeld.

En midden in ons geschonden leven krijgt Jezus

gestalte. Wij herkennen Hem als de enige die

ons genezen kan. En wij laten ons door nie-

mand tegenhouden om tot Hem te gaan. Hij

raakt ons aan. Hij dekt onze wonden toe met

zijn liefde. En als geheelde mensen mogen wij

door het leven trekken.

Ik heb niemand van gelijkgezindheid als hij.     

 

                             FIL.2.20

 

 

Paulus spreekt zijn waardering uit over zijn

medearbeiders. Van Timotheüs zegt hij: 'Ik heb

niemand van gelijke gezindheid als hij, die zo

trouw uw belangen zal behartigen.' Ook van

Epafras zegt hij goede dingen (vs. 25-30). Goede

 dingen zeggen van iemand, of tegen iemand, is

 zo belangrijk. Wij zijn vaak zuiniger met onze

 waardering voor anderen dan met onze kritiek.

 Toch is het heel goed voor volwassenen (en ook

 voor kinderen!) af en toe eens waardering te

 horen. Een dergelijk waarderend woord geeft je nieuwe

 energie, geeft levensvreugde. Je zou kunnen zeg-

 gen: het doet wonderen. Probeer het maar eens

 als de gelegenheid zich voor doet.

      EEN PREEK MET EEN UITWERKING

Een oude vrouw in Schotland had een kruide-

Viswinkeltje. Zij bezocht ook regelmatig de

Kerk. Ze was niet zo heel erg intelligent en de

Predikant had de indruk dat ze niet veel begreep

Van zijn toespraken. Op een dag kwam de domi-

nee haar tegen en maakte een praatje met haar.

Ze maakte van de gelegenheid gebruik om hem

Over zijn preek van de afgelopen zondag een

Compliment te geven. Ze zei: 'Dominee, ik heb

Nog nooit een dergelijk goede preek gehoord!' De predi-

kant keek haar verbaasd aan. Dat had hij nooit

Van haar verwacht. Om er achter te komen of

Zij het echt meende, zei hij: 'Zo, vond u dat?

En waar ging de preek ook weer over?' Zij ant-

woordde: 'Dat weet ik niet meer, dominee, maar

toen ik thuiskwam heb ik direct de dubbele

bodem uit mijn maatbeker gehaald.' Dat was

inderdaad het overtuigende bewijs dat de preek

zijn uitwerking niet had gemist.

Spurgeon zei eens van een preek: 'Een preek die

niet verder gaat dan het oor is als een maaltijd

die je in je droom eet. Het heeft geen enkele uit-

werking.'

 WOORDEN ZIJN GOEDKOOP

Een niet-christelijke rechtsgeleerde woonde een kerkdienst bij en luisterde met verbazing naar de getuigenissen van sommige christenen die hij vanwege zijn beroep als rechtsgeleerde had leren kennen als bedriegers en oplichters. Na de dienst vroeg iemand hem wat hij vond van deze prachtige getuigenissen. Hij antwoordde: 'Voor een rechter is er een groot verschil tussen een getuigenis en een bewijs.'

Woorden zijn inderdaad goedkoop. Het is gemakkelijk een mooi getuigenis van je geloof in Christus te geven, maar het is veel moeilijker in je dagelijks leven een bewijs te geven van de reinigende kracht van God in je leven. 'Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is ver van Mij vandaan' (Mark. 7:6).

GA TOT DE MIEREN

De Spreukendichter zegt van de mieren dat ze in de zomer hun spijs bereiden (Spr. 30:25). Een prachtig voorbeeld hiervan zijn de zogenaamde graanverzamelende mieren die vooral in de landen om de Middellandse Zee voorkomen. In lange rijen trekken deze mieren er op uit. Nadat ze een heel eind gelopen hebben, verspreiden ze zich over een vlakte en gaan ze op zoek naar zaden. Allerlei zaden worden door hen meegedragen. Sommige zaden zijn zo groot, dat zij ze met moeite mee kunnen slepen. Soms vergissen ze zich en slepen ze een zandkorrel of een klein slakkenhuisje mee. In het nest wordt alles gesorteerd. Wat ze niet kunnen gebruiken, wordt naar buiten gewerkt. Ook ontkiemende zaden worden naar buiten getransporteerd om daar te drogen, terwijl de kiempjes eraf worden gebeten. In het nest heerst een ver doorgevoerde arbeidsverdeling. Soms gaan de mieren op rooftocht en plunderen ze de graankamers van een andere kolonie. Zo'n strijd tussen twee kolonies kan weken duren.

Een andere soort van mieren zijn de zogenaamde 'kwekers'. Zij komen voor in de tropische bossen van Zuid-Amerika. De 'arbeidsters' onder hen trekken er op uit, begeleid door 'soldaten'. Zij klimmen naar de kruinen van de bomen en verzamelen daar stukjes van de bladeren. Hun kaken zijn daar heel geschikt voor. Het stukje blad dat ze meenemen, is vaak wel viermaal zo groot als de mier zelf. Met veel moeite en volharding dragen zij hun blaadjes over alle hindernissen heen naar hun nest.

Hun nest bestaat uit een grote verzameling van holen. De meeste holen worden gevuld met bladmoes, dat een sponsachtige massa vormt. Op deze groene massa wordt een schimmelcultuur aangebracht. De schimmeldraden vinden een uitstekende voedingsbodem. Ze brengen witte knopjes voort, die het voedsel vormen voor de mieren. Alle onkruid wordt gewied. Na enige tijd verliest het bladmoes zijn voedingskracht. Het bruine stukje wordt dan vervangen door een vers blaadje. De 'werksters' zorgen er dan direct voor dat er nieuwe schimmeldraden in worden gestoken.

Een derde groep van interessante mieren zijn de zogenaamde 'veehouders'. Deze gele weidemier komt in ons land veel voor. Deze mieren schuwen het licht. Tussen het gras van de weiden maken zij een hoop aarde, die uit gangen en kamers bestaat. De wortels van het gras lopen erdoorheen. Op deze wortels leven allerlei soorten luizen. Die luizen kunnen als 'vee' voor deze mieren gezien worden. De sappen die door de luizen uit de wortels gezogen worden, gaan door hun lichaam en worden daarna als een zoete vloeistof aan de weidemieren afgegeven. Af en toe laten de luizen zich gewillig door de mieren naar een andere plaats brengen. Er is ook een soort mieren dat 'stallen' bouwt, die door overdekte gangen met elkaar verbonden zijn. Een 'stal' wordt als een kamer van aarde rondom de luizen gemaakt. Overal waar bladluizen zijn, kan men ook mieren vinden. Als er een stroom van mieren tegen een boom opklimt, zijn er vast en zeker in die boom ook luizen. Wie tot de mieren gaat, ontdekt de wijsheid van de Schepper.

mieke mantel

               U ZULT MIJ EREN

Bovenstaande woorden zijn als het derde luik

Van een prachtig drieluik, dat we vinden in Ps.

50:15: 'Roep Mij aan in de dag der benauwd-

Heid, Ik zal u redden, en u zult Mij eren.' Alleen

Ontbreekt bij ons dat derde luik nog wel eens.

Hoe vaak vergeet ik niet om God te danken,

nadat hij mijn gebed heeft beantwoord. Of zeg

ik niets als anderen mij zeggen dat ik geluk heb

Gehad, terwijl ik weet dat het geen 'geluk' was,

maar Gods antwoord op mijn gebed.

Ik moet denken aan het verhaal van de matroos

die  naar beneden  viel,  terwijl hij helemaal

bovenin de mast van het schip aan het werk

was. Hij schreeuwde tot God om hulp. Enkele

meters lager viel hij in touwen die de mast

vasthielden, zodat hij niet op het dek te pletter

viel. Snel bad hij opnieuw tot God en zei: 'Sorry

dat ik U lastig viel, maar alles gaat goed. Ik kan

mezelf wel weer redden.' Hij had niet eens in de

gaten dat het God was die zijn leven op deze

wijze had gespaard, laat staan dat hij Hem er

voor dankte.

Iets dergelijks zullen wij wellicht niet gauw bid-

den, maar toch... Laten we Hem aanroepen in

de benauwdheid, maar laten we vooral ook niet

vergeten Hem voor zijn uitredding te danken en

Te eren.

Laat niet varen de werken van

uw handen.

 

                                  Ps. 138:8

God is trouw; Hij niet laat varen de werken van

zijn handen. Als God ergens mee begint,dan

maakt Hij het ook af. Tegen de Filippiërs (en

tegen ons) zegt Paulüs dat hij er zeker van is dat

God op de grote dag van Christus Jezus het goe-

de werk dat Hij onder hen is begonnen, zal vol-

tooien (vs. 6). Het goede werk van God in ons

begint, als wij ons hart openen voor het evange-

lie en de Heer Jezus aannemen als Heer en Hei-

land. Dan worden wij door genade een kind van

God. En God gaat met ons door, tot op de dag

van Christus. Dan gaan wij de heerlijkheid bin-

nen om voor altijd bij Hem te zijn. Als het van

ons afhing, kwamen we er nooit. Maar gelukkig,

Hij blijft getrouw. Hij maakt het voor ons af. Hij

laat niet varen de werken van zijn handen.

IN MOEILIJKE OMSTANDIGHEDEN..

Een bergbeklimmer en zijn gids waren bezig een hoge berg te beklimmen. Plotseling kwam er een onweer opzetten. De lucht werd donker, de wind begon te waaien. De toerist wilde snel naar beneden gaan, maar de gids hield hem tegen en zei: 'Nee, we gaan niet naar beneden, we gaan juist naar boven.' De man was verstandig, hij luisterde naar de gids en ging met hem zo snel mogelijk naar boven. Na een poosje waren ze op een hoogte waar de zon scheen en waar het windstil was. Zij waren volkomen veilig, terwijl het beneden hen noodweer was.

Ook wij zijn onderweg en wij hebben, net als de bergbeklimmer, een Gids. Een betrouwbare Gids. En die Gids moeten we volgen. Ook voor ons kunnen de omstandigheden opeens veranderen. Het leven kan soms heel moeilijk worden. Geliefden kunnen weggenomen worden. We kunnen veel verdriet hebben, we kunnen ons eenzaam voelen. Satan kan proberen ons aan het twijfelen te brengen. Dan is het nodig te luisteren naar de aanwijzingen van onze Gids. Ook Hij wil dat we in onze moeilijkheden naar boven gaan, niet naar beneden. We moeten op Hem zien en de omstandigheden in Zijn hand leggen en op Hem vertrouwen. Dan worden we als het ware boven die moeilijkheden en problemen uitgetild.