UITNODEGING

Mieke Mantel

            LEVEN OP AFBETALING

Wij leven eigenlijk 'op krediet'. Wij mogen

gebruik maken van ons leven, maar er komt

een keer een afrekening. 'Koop nu, betaal later',

zeggen stemmen om ons heen. Ze laten ons via

allerlei reclame weten dat we slechts hoeven

te genieten. En dat genieten schijnt dan altijd

alleen maar te kunnen door middel van duur

betaalde zaken. Maar dan komt de afbetaling...

Maand na maand komen de rekeningen binnen.

Het ene gat wordt met het andere gedicht, tot er

niets meer te dichten valt. Dan vallen letterlijk

de gaten in het bestaan en zijn er alleen nog

maar schulden.

Zo kan ons leven er ook uit gaan zien als we er

te zorgeloos mee omgaan en als we ons laten

verleiden door al die stemmen om ons heen.

Dan zijn we als het ware overgeleverd aan een

corrupte geldschieter en zakkenvuller. Eerst wil

hij ons vriendelijk van dienst zijn, maar langza-

merhand komt zijn ware aard boven en worden

we uitgeknepen als een citroen.

God heeft een heel ander leven voor ons op het

oog. Van Hem krijgen we ons leven zelfs niet op

afbetaling, maar gratis. Genade heet dat, en dat

is voor iedereen die zich tot Jezus wendt. Die

mag zijn leven op afbetaling en vol schulden

inruilen voor een echt leven als rijk mens.

                    JELLE

door Cor Weeda, uit 'Verliefd op mensen'

Op het station stond hij te kijken naar een poster

van de Bond tegen het Vloeken. Hij schudde zijn

hoofd en mompelde: 'Waarom maken ze zich zo

druk over vloeken? De meeste mensen horen het

toch niet!' Toen ik naast hem ging staan en vroeg

wat hij er van vond, schudde hij nog een keer z'n

hoofd. 'Wat zal zo'n poster voor effect hebben?'

'Nou', zei ik, 'het laat zien dat er mensen zijn

voor wie de naam van God zo dierbaar is dat je

hen ermee kwetst als je zijn naam als een vloek

of stopwoordje gebruikt.'

'Kijk', zei Jelle, 'als God niet bestaat, doe je Hem

er geen kwaad mee en als Hij wel bestaat, gebruik

 je zijn naam als een krachtterm. Maar die God zal

 toch wel weten dat je het vaak niet zo bedoelt?'

 'Misschien wel', zei ik, 'maar dat is nog geen

 goede reden om zijn naam te misbruiken. Het is

 op z'n minst een zeer slechte gewoonte, waar wat

 aan gedaan moet worden. Vloeken is niet alleen

 gebrek aan woorden. Je zoekt naar iets waarmee

 je  je boosheid  of frustraties  kunt  afreageren.

 Waarom moet dat met de naam van God? Daar-

 naast is vloeken eigenlijk een gebed om eigen

 ondergang.'

'Eigen ondergang?' Jelle keek mij vragend aan.

'Ja, je bidt of God jou wil verdoemen. Dat is nu

precies het tegenovergestelde van wat Hij wil

schenken. Hij wil jou verlossing, verzoening

schenken op grond van het werk dat Jezus

Christus voor jou gedaan heeft en jij vraagt niet:

'Verlos mij Heer' maar 'God, verdoem mij.' Dat

is precies hetzelfde als aan mensen die van je

houden te vragen of ze jou willen vermoorden.

Daarom kun je beter maar leren wat echt bid-

den is. Bidden is praten met God, over alles in

je leven. Dat is beter dan in een vloek te bid-

den om je ondergang.' 'Ja', zei Jelle, 'maar soms

vliegt het er zomaar uit. Het is niet de bedoeling

om christenen te kwetsen.' 'Dat weet ik wel',

zei ik, 'maar het gebeurt toch. Op zich is het

kwetsen van christenen nog niet het ergste,

maar je misbruikt de naam van de Levende God

en je brengt schade toe aan je eigen geestelijke

gezondheid! Hoe leer je zoiets af? Door de God,

wiens naam je zo misbruikt, beter te gaan leren

kennen. Hij heeft in zijn Zoon Jezus Christus

laten zien Wie Hij is.'

Jelle beweerde dat hij dat nog nooit gehoord

had. Hoe kan dat? Mogelijk wonen er bij u in de

buurt ook mensen zoals Jelle? Maak er eens een

praatje mee!

DE GEVAREN VAN DE HEBZUCHT

Leo Tolstoi, de beroemde Russische schrijver, had een diep inzicht in de menselijke natuur. In een van zijn boeken schrijft hij over een arme Russische boer. Op een dag zei iemand tegen hem dat al het land waar hij op één dag omheen kon lopen vanaf dat de zon opkwam totdat zij onderging, van hem zou zijn. Volgens de overeenkomst moest hij voor zonsondergang terug zijn op de plek waar hij begonnen was. Vroeg in de morgen ging hij op weg. Al gauw ging hij hard lopen om een zo groot mogelijke afstand te kunnen afleggen. Zijn hebzucht was zo groot dat hij te ver ging en pas terugging op weg naar huis toen de dag al meer dan de helft voorbij was. Toen moest hij nog harder lopen, want als hij niet op tijd op de afgesproken plek zou zijn, was al zijn moeite voor niets geweest en zou hij niets krijgen. En ja, hoor, met inspanning van al zijn krachten lukte het hem precies op tijd terug te zijn bij het beginpunt. Maar de inspanning was voor zijn hart te groot geweest. Hij viel dood neer van uitputting en het stuk land dat hij kreeg was precies groot genoeg voor de kist waarin hij werd begraven.

     GETUIGEN ZONDER WOORDEN

Een sergeant vertelt een opvallende episode uit

zijn militaire diensttijd: 'Wij hadden in onze

groep een eenvoudige soldaat, die voor zijn

geloof durfde uit te komen. Hij had een hard

leven bij ons. Op een avond hadden we, terwijl

het hevig regende, een mars gemaakt. We kwa-

men drijfnat en doodmoe in de kazerne aan.

Onze enige gedachte was zo snel mogelijk onder

de wol te kruipen. Hij nam toch nog de tijd om

op zijn knieën liggend te bidden. Dat maakte

me zo woedend dat ik een van mijn bemod-

derde laarzen naar hem toesmeet. Daarna nam

ik ook mijn andere laars en wierp die ook in zijn

richting. Opnieuw werd hij geraakt, maar hij liet

zich niet storen.

De volgende morgen stonden mijn laarzen keu-

rig gepoetst naast mijn bed. Dit heeft mij diep

getroffen. Van deze moedige jonge christen heb

 ik geleerd wat werkelijk christen zijn in de prak-

tijk betekent.'

Maar nadat Ik zal zijn opgewekt,

zal Ik u voorgaan.

                               Mark. 14:28

Aangrijpend is het te lezen hoe de Heer de

discipelen voorbereidt op zijn dood. Hij dankt

Zélf voor het brood en voor de beker, en legt

uit waarvan deze tekenen het symbool zijn. Is

het niet opmerkelijk dat Hij juist dan spreekt

over de tijd dat Hij weer wijn zal drinken in het

koninkrijk van God, als er ook voor Hem aan-

leiding zal zijn voor aardse vreugde? Daarmee

geeft Hij aan dat zijn dood niet het einde is,

maar de basis is voor zijn glorieuze toekomst in

het beloofde Vrederijk. Hij zal dus weer opstaan,

en gaan regeren! Op korte termijn zal Hij wel-

iswaar de Herder zijn die geslagen wordt, maar

aansluitend zal Hij worden opgewekt en zal Hij

zijn discipelen voorgaan naar Galiléa. Ook ons

wil Hij voorgaan. Wat een Herder!

 TV | Radio | Thema's | Over Jezus | A-Z index           
  
eo.nl/stemindestilte
eo.nl/corrietenboom
eo.nl/radioHomepage
 
Over het programma
 
Presentatoren
 
Archief
 
Colofon & contact
 
 
 u bent op: eo / Eye-opener/ Eye-opener 2006 / 2007
op deze pagina: sitenavigatie deze uitzending nieuws andere uitzendingen poll
30 september 2006 01:02 uur, Radio 5 
 
nabestellen
 Een aantal van onze programma's kunt u nabestellen via de EO-Shop
eye opener
Luc Rijckoort kreeg een droom waarin gezegd werd dat hij kanker had. Met dat gegeven ging hij naar den arts en vervolgens door naar het ziekenhuis. Toevalligheden of verwittigingen?

vorige uitzending volgende uitzending
copyright © Evangelische Omroepzie ook: Omroep.nl  TV gids  Radio gids  Uitzendinggemist.nl  Zoek

HOE KOM IK IN DE HEMEL?

Een dame kon maar niet geloven, dat mensen die eerlijk geprobeerd hebben een goed leven te leiden, even weinig kans hebben om in de hemel te komen als mensen die een slecht leven geleid hebben. Ze sprak hierover met haar voorganger. Die zei tegen haar: 'Neem eens aan dat wij ergens naartoe willen gaan en de entree is tien euro. Ik heb maar vijf euro en jij hebt helemaal niets. Wie van ons beiden heeft de beste kansen om binnen te komen?' De dame antwoordde: 'Geen van beiden.' 'Precies, en zo is het ook met de toegang naar de hemel. Een goed mens heeft daar niet meer kans dan een slecht mens. Want beiden hebben gezondigd en kunnen niet voldoen aan de eisen van God. Maar als iemand ons beiden een toegangskaartje gaf?' 'Dan zouden we beiden naar binnen kunnen gaan', zei de mevrouw en ze begreep het. De Heer Jezus wist dat niemand rechtvaardig was en dat daarom niemand in de hemel kon komen. Daarom is Hij op aarde gekomen om voor al die schuldige mensen de schuld op Zich te nemen. Allen die in Hem geloven, ontvangen gratis 'het toegangsbewijs'. Zij zijn gerechtvaardigd.

          WAARDEN EN NORMEN

Wat heeft mijn hygrometer met waarden en

normen te maken? Ik hoop dat te kunnen uit-

leggen.

Jaren geleden, in ons vorige huis, hadden wij

veel last van schimmel. Een hygrometer vertelde

ons wat wij al wisten: het huis was veel te voch-

tig. Na verloop van tijd verhuisden we. Kleinere

 ruimten, dubbele beglazing, minder ventilatie

 en last van kriebelhoest. Zou hier de lucht soms

 te droog zijn? Jawel. De wijzer bleef steeds onder

 de toegestane norm. Er kwamen dus vochtbak-

 jes te hangen. Zelfs de was hing regelmatig over

 de verwarming te drogen. Met moeite kroop

 de wijzer voor een korte tijd enkele procenten

 omhoog.

 In  mijn  enthousiasme  begon  ik  een  ware

 kruistocht tegen droge lucht. Ieder die in mijn

 omgeving klaagde over droge hoest, kreeg mijn

 vochtmeter te logeren. En zie: overal te droge

 lucht. 'Dat heb je met die dubbele ramen!'

We zijn inmiddels jaren verder. Tot mijn

schaamte ben ik door omstandigheden tot de

ontdekking gekomen dat niet de omgeving te

droog was, maar dat het instrument niet klopte!

Een juwelier vertelde mij namelijk dat een

hygrometer ieder jaar gedurende een half uur in

een vochtige doek gewikkeld moet worden. Is de

vochtigheid dan niet rond de 95%, dan moet de

wijzer bijgesteld worden. Het instrument moet

worden geijkt. Logisch natuurlijk, maar je moet

het wel even weten.

Je kunt een ware kruistocht ondernemen tegen

vermeende wantoestanden. Je kunt je opwinden

over allerlei onrecht. Maar wat is je ijkpunt? Wie

bepaalt de juiste waarden om normen te kunnen

hanteren?

Wat een zegen dat God ons niet in onzekerheid

laat. Niet maar één keer per jaar, nee, dagelijks

mogen we onze wijzers bijstellen. 'Wordt niet

gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt ver-

anderd door de vernieuwing van uw denken,

•opdat u beproeft wat de goede, welbehaaglijke

en volmaakte wil van God is' (Rom. 12:2).

Hij is niet een God van doden,

maar van levenden.

                             Mark. 12:27

Ook vandaag zien we de Heer Jezus weer in

gesprek met mensen die menen Hem klem te

kunnen praten. Hij gaat echter niet op de bij-

zonderheden van hun spitsvondige verzinsels

in, maar stelt vast dat zij zich grandioos vergis-

sen. De oorzaak daarvan is niet hun gebrek aan

denkkracht, maar hun gebrek aan Schriftken-

nis. Vandaar zijn simpele vraag: 'Hebt u niet

gelezen...?' Alleen het Woord van God telt, dat

richtinggevend moet zijn voor ons menselijk

denken. Dat Woord maakt duidelijk dat God een

God van levenden is. Voor Hem is de dood geen

sluitstuk, eenvoudigweg doordat Hij de doden

opwekt. Door Jezus Christus, die gestorven en

opgewekt is, mogen wij ook nu leven voor hef

aangezicht van de levende God.

DE LES VAN EEN AFWASKWAST

Als huisvrouw ben je vaak bezig met klusjes die weinig inspirerend zijn. Elke dag dezelfde routine van opruimen en schoonmaken, van bedden opmaken en afwassen. Niet iets waaraan je een status kunt ontlenen, maar wel iets waaruit je af en toe een waardevolle les kunt leren. Zoals laatst, toen ik een schaaltje probeerde schoon te maken met een harde borstel. Het lukte niet, in randjes en kiertjes bleven restjes zitten. Toen probeerde ik het met een zachte borstel. Tot mijn verrassing kon ik overal bij en werd het schaaltje blinkend schoon.

Is dat niet zoals de Heer met ons omgaat? Niet met harde taal, maar met zachtmoedigheid heeft Hij ons getrokken uit het vuil, en ons smetteloos schoon gemaakt.

Is het ook niet zoals wij met elkaar zouden moeten omgaan? Geen harde, kwetsende woorden om elkaar te vermanen en aan te sporen, maar zachtmoedigheid, zodat er geen vieze restjes blijven zitten.

'Leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig...'

GENADE ZO ONEINDIG GROOT

De jonge Sadhoe Soendar Singh hoorde tot een adelijke familie in India. Toen hij in aanraking kwam met de Bijbel was hij heel vijandig. Op de zendingsschool weigerde hij de boeken van de christenen te lezen. Hij verliet de school en werd het hoofd van een bende die er op uit was met modder en stenen naar de evangelisten te gooien. In zijn woedde verbrandde hij zijn bijbel.

Maar hoe meer hij zo bezig was, hoe onrustiger hij werd. Allerlei kwellende vragen kon hij niet meer van zich af zetten. Hij kwam tot de conclusie: 'Ik moet die vragen oplossen - of ik maak een eind aan mijn leven.'

Toen zei de Heer Jezus tegen hem, net zoals tegen Paulus die op weg was naar Damaskus: 'Ik ben Jezus!' Hij luisterde naar die stem en geloofde in de Heer Jezus. Dat was genade van God.

En die genade hebben wij allemaal nodig. Genade, ontvangen in Christus Jezus, die Zichzelf voor ons heeft overgegeven op het kruis van Golgotha, zodat we kunnen zingen: 'Genade zo oneindig groot, dat ik, die het niet verdien, het leven vond, want ik was dood...'

De dood heeft niet het laatste woord

het is slechts een doorgang naar het leven

Wanneer je de bazuinen hoort

en de aarde op zijn grondveste zal beven

Zullen de doden weer levend worden

open gaan de graven één voor één.

Juichend, zingend, lof zingend de Here

Al Gods kinderen weer bijeen.

Hen die wij nu missen zien wij daar weder

Voorbij is dan al het gemis en verdriet

Wanneer de Heer komt op de wolken weder

De bazuinen schallen voor wie Hem ziet!

Een nieuwe naam wordt je geschonken

de naam geschreven met Gods hand

          CAREY, DE SCHOENLAPPER

William Carey, de pionier van het zendingswerk

in India, was vóór hij naar India vertrok schoen-

maker, of, zoals hijzelf altijd zei: schoenlapper.

Hij had de gewoonte van dorp naar dorp te trek-

ken om het evangelie te prediken. Zijn hart was

vol van de liefde van God.

Op een dag kwam een kennis bij hem en zei:

'Mijnheer Carey, ik wil eens ernstig met u pra-

ten.' 'Wel', zei Carey, 'wat is er aan de hand?'

De ander antwoordde: 'Het zou beter zijn als

u alleen maar aandacht gaf aan uw werk als

schoenmaker. Dan zou u meer vooruitkomen

in het leven. Doordat u zo rondgaat om te pre-

diken, verwaarloost u uw beroep.' 'Mijn beroep

verwaarlozen?', riep Carey verbaasd uit. 'Mijn

beroep is juist het koninkrijk van God uit te

breiden. Ik lap alleen maar schoenen om de kos-

ten te dekken.'

          IS ER BERICHT VAN MARS?

Jaren geleden waren de aarde en de planeet Mars

elkaar zo dicht genaderd als hun banen dit, toe-

laten. Alle aandacht van de astronomen was in

die tijd op deze planeet gericht. De modernste

apparatuur werd opgesteld om zo mogelijk een

sein van Mars op te kunnen vangen. Maar Mars

kwam en ging zonde! enig waarneembaar teken

van leven.

In die tijd werd er ook veel gesproken over 'vlie-

gende schotels' en over 'Mars-mannetjes.' Wat

een sensatie zou het zijn als er een bericht of

een wezen met een duidelijke boodschap van

een andere planeet op onze aarde zou komen!

Maar er gebeurde niets.

Toch is er Iemand uit de hemel neergedaald

op deze aarde! Met een heel belangrijke bood-

schap van God. En God heeft Zelf vanuit de

hemel bevestigd, met een goed waarneembare

 stem, dat dit zijn eigen Zoon was: 'Deze is mijn

geliefde Zoon; in Wie Ik mijn welbehagen heb;

hoort naar Hem!'

 Dit is het belangrijkste nieuws van de laatste

 twintig eeuwen. God is mens geworden om de

 mens tot God te brengen. Wat Hij gezegd en

 gedaan heeft, is uw belangstelling meer dan

 waard. Hoort naar Hem!