VRIENDSCHAPPEN!

U bent priester tot in eeuwig-

heid.

                                 Hebr.7:17

De Heer Jezus is onze Hogepriester! Vanuit het

Oude Testament weten wij dat 'een priester

moest offeren, onderwijs geven, bidden en zege-

nen. Dat was zijn taak. En al deze dingen doet

de Heer Jezus nu voor ons! Hij heeft Zichzelf

(op)geofferd voor ons. Ook geeft Hl; ons onder-

wijs in de Bijbel en heeft ons daarin voorgedaan

hoe wij kunnen leven tot eer van God. En Hij

bidt voor ons en zegent ons. De Heer Jezus is

altijd met ons bezig! Hij heeft zijn werk vol-

bracht op aarde, maar zijn werk gaat door in de

hemel. Niet voor enige tijd - tot in eeuwigheid.

Hij is Priester tot in eeuwigheid.

BURGER OF AARTSBISSCHOP.

Laten we niet doen als de aartsbisschop die erop betrapt werd dat hij vloekte. Een eenvoudig boertje die dit toevallig hoorde, was heel verbaasd over zijn gedrag. De `geestelijke' verdedigde zich met de woorden: `Ik vloekte niet als aartsbisschop, maar als burger.' `Maar mijnheer', zei de boer `als de burger vanwege zijn zonden naar het verderf gaat, wat zaj er clan gebeuren met de aartsbisschop?'

Voor ons geldt net zo dat God niet alleen weet heeft van wat we in de kerk gezegd hebben tegen onze medegelovigen, maar ook van wat we in ons dagelijkse leven gezegd hebben tegen onze medemensen en hoe ons gedrag in de wereld geweest is, `Dus zal clan ieder van ons voor zichzelf rekenschap geven aan God.'

Door geduld te hebben, verkreeg

hij de belofte..

                               Hebr. 6:15

Geduld is een schone zaak. In onze tijd, waarin

veel wensen meteen in vervulling gaan,  is

geduld bijzaak geworden. Maar in Gods wegen

is geduld noodzaak. Volhouden, en niet ophou-

den met wandelen in de werken die God bereid

heeft. Abraham, de vader van- de gelovigen, is

zo'n voorbeeld van geduld. Abraham vertrouw-

de op Gods beloften, ook al duurde het lang

voordat die in vervulling gingen. Het grote volk

dat God hem beloofd had, heeft hij met eigen

ogen nooit gezien. Toch zag Abraham in geloof

en geduld een Goddelijk vergezicht.       

God staat garant voor de vervulling van zijn

beloften aan ons. God spreekt Zichzelf niet

tegen.

U, geducht bent U; wie kan

bestaan voor uw aangezicht?

                                   Ps.76:8

Deze psalm is historisch gezien geschreven

nadat God zijn volk de overwinning gegeven

had op zijn vijanden. Misschien was het wel de

strijd die koning Josafat voerde tegen de Moa- \

bieten en Ammonieten, aartsvijandenvan het

volk (2 Kronieken 20). Toen deze vijanden tegen

Israël optrokken, raadpleegde Josafat de Heer. En

op wonderlijke wijze gaf de Heer de overwin-

ning. Het volk hoefde niet naar de wapens te

grijpen, maar moest gaan staan en kijken hoe

de Heer de overwinning gaf. Hij zorgde ervoor

dat de vijand verslagen werd. Geen wondert dat

het volk van geen ophouden wist om de'Heer te

prijzen. En de schrik van God viel op de omrin-

gende landen, toen ze hoorden dat de Heer

tegen Israëls vijanden gestreden had. Anno 2006 zijn de vijanden van Gods volk

machtig. Satan probeert er alles aan te doen om

ons van God en zijn geboden af te houden en

ons ongelukkig te maken. Er zijn zoveel dingen

die ons van, onze gemeenschap met God en

de vrede van God willen beroven: dat kunnen

ónbeleden zonden zijn, die we voor Gods aan-

gezicht moeten belijden en wegdoen. Maar ook

zorgen en moeilijke omstandigheden in ons

leven kunnen enorm op ons afkomen en het

zicht op God vertroebelen. Maar geen vijand

kan tegen God op. De Heer Jezus is geopen-

baard, opdat Hij de werken van de duivel zou

verbreken. Bij Hem zijn we veilig. Als satan zijn

pijlen op óns afschiet, helpt het schild van het

geloof ons om die pijlen te doven. De Heer ver-

breekt de vurige schichten van de boog, lezen

we in deze psalm. Wie kan er voor God en zijn

dreigen, zijn oordeel, zijn toorn bestaan? Élke

knie zal zich buigen voor de Heer Jezus, vrijwil-

lig of niet. Benijdenswaardig zijn zij die hun ver-

trouwen op die machtige God gesteld hebben!

Zij klagen niet, maar prijzen de Heer.

       EEN MENS IS NIET WAARDELOOS..

Muretus, een christen-geleerde uit de 16e eeuw,

werd tijdens één van zijn reizen ziek. De artsen

die bij hem geroepen werden, kenden hem niet.

Hij zag er zo gewoon uit dat zij tegen elkaar

zeiden: 'Wij kunnen deze man mooi gebruiken

om een proef te doen voor een belangrijk expe-

riment. Hij ziet er zo onbelangrijk uit.' Muretus,

die in de kamer ernaast lag, was weer bij kennis

gekomen en hoorde het gesprek van de artsen.

Hij riep: 'U mag iemand niet waardeloos noe-

men voor wie Christus gestorven is.'

In de tegenwoordige wereld wordt er steeds min-

der waarde toegekend aan de individuele mens.

Laten wij daar als christenen niet aan mee doen.

Alle mensen zijn door God geschapen. En voor

hen die onze broeders en zusters in Christus

zijn,  geldt bovendien dat Christus voor hen

gestorven is (Rom. 14:15). Hij had er die hoge

prijs voor over om hen tot zijn eigendom te

 maken. Wij zijn waardevol voor Hem. Laten wij

 daarom de mens en het leven van een mens niet

 gering achten.

EEN BRANDHOUT UIT HET VUUR GERUKT.

Op het eiland Wight staat op een klein kerkhof een grafsteen met de naam van de overledene en daaronder staat: 'Een brandhout uit het vuur gerukt.' Een bezoeker die dit merkwaardige grafschrift las, werd nieuwsgierig naar de achtergrond van deze woorden. Hij ging naar het dorp en vroeg aan een winkelier wat dit grafschrift betekende. De winkelier vertelde hem dat er in het dorp een man gewoond had die het grootste deel van zijn leven doorbracht in de zonde, ver van God. Pas op latere leeftijd leerde hij de Heer Jezus kennen en heeft hij het heil aangenomen dat hem aangeboden werd door het offer van de Heer Jezus op het kruis van Golgotha. Vanaf die dag wist hij dat hij verlost was van de zonde en van de eeuwige dood. Dit grafschrift is een getuigenis van de genade die aan hem bewezen is toen hij al een oude man was geworden. De uitdrukking 'een brandhout uit het vuur gerukt' is een uitdrukking uit de Bijbel. Het staat in Zacharia 3 vers 2.

GOD WERD MENS..

Bird, een zendeling die jarenlang in India werk-

te, vond het moeilijk om aan zijn gehoor, dat

voor het merendeel uit analfabeten bestond, de

noodzaak van de menswording van Jezus Chris-

tus duidelijk te maken. Vaak gebruikte hij het

volgende verhaal.

Een vader ging eens met zijn zoontje in het bos

wandelen. Zij kwamen langs een mierennest. De

vader kon niet nalaten zijn wandelstok een paar

keer in het nest te steken. De mieren raakten

 daardoor in grote verwarring. Haastig probeer-

 den ze de poppen die open en bloot lagen, weer in het nest te brengen. Ze begonnen meteen

 weer het nest te herstellen. De jongen keek ver-

 drietig naar de mieren en zei: 'Vader, ik vind het

 heel'erg voor die diertjes. Wilt u tegen ze zeggen

 hoeveel ik van hen houdt?' De vader glimlachte

 en zei: 'Ik ben blij dat jij van dieren houdt, maar

 jouw boodschap overbrengen kan ik niet. Dan

 zou ik eerst zelf een mier moeten worden.'

 God heeft de mensen lief. Om dat aan de men-

 sen te kunnen vertellen, werd God mens in

 Jezus Christus. De Heer Jezus heeft ons de Vader

 leren kennen.

Door God begroet als

hogepriester.

Hebr. 5:10

 Onze hemelse hogepriester is Gods eigen Zoon.

 Hij is eeuwig hogepriester. Hij kwam volgens

 Gods wil naar deze aarde en werd mens. Hier

 bij ons ging Hij zijn weg, afhankelijk van en

 gehoorzaam aan zijn hemelse Vader. Hij ging

 naar het kruis/waar Hij voor onze zonden stierf;

 Hij ondervond in al dat lijden aan den lijve wat

 gehoorzaamheid betekent. We mogen dankbaar

 zijn voor zo'nMIddelaar tussen God en mensen'

 Jezus Christus is het absoluut waard om de titel

' hogepriester te dragen. Hij is niet uit de mensen

  gekozen, maar door God Zelf aangesteld. Hij is

 waarachtig Mens en heeft bewezen dat Hij het

  waard is om hogepriester te zijn.

      VAN MIJN GELOOF GEVALLEN..

Het is 1960 en Sinterklaastijd. Het is overal

koud in huis: alleen in de woonkeuken brandt

de oude TEBO-kachel. Daar omheen staat een

rekje voor de natte was: Als de kachel roodgloei-

end is, zie je soms dat de damp uit de natte was

slaat. Zo heel breed hadden we het niet en onze

verlanglijstjes voor Sinterklaas bevatten dan ook

niet zulke hele dure wensen. Mijn ouders zeiden

 altijd dat Sinterklaas het meest van tevreden

 kinderen hield en dat we daarom maar niet te

 dure dingen moesten vragen.

 Maar goed, het was dus weer Sinterklaastijd. Na

 het eten en de afwas kwam mijn moeder een

 luier tekort voor het verschonen van de jongste

  en ze vroeg mij om er eentje uit de slaapkamer

 boven te halen.

 Het was donker, de wind floot om het huis en

 ik hoopte maar dat Sint en Piet niet op het dak

 waren: mijn geweten voelde zich niet helemaal.

 vrij en wie weet, moest ik mee naar Spanje. Met

 een bonkend hart ging ik snel naar boven en

 haalde de gevraagde spullen op. Toen ik bene-

  den kwam, klopte er opeens iemand op de deur.

  U raad het al, we kregen bezoek van de Sint en

  zijn knecht.Wat mij opviel, was dat de jurk van Sinterklaas

veel leek op de beddensprei van mijn vader en

moeder, maar die kon het niet zijn, want ik was

zojuist nog op die kamer geweest. Ik moest dicht

bij de Sint komen, samen met mijn broer. Hem

was blijkbaar ook het één en ander opgevallen,

want hij bleef maar staren naar de schoenen

van Sint. Met een onschuldig stemmetje zei hij:

'Sinterklaas heeft buurmans schoenen aan.' Ja,

en toen wist ik het zeker. Het was waar wat ze

op school tegen mij hadden gezegd: 'Sinterklaas

bestaat niet.' Het waren echt de schoenen van

de buurman. Ik raadpleegde mijn moeder en ze

zei dat het zo was. Vanaf dat moment was ik dus

van mijn Sinterklaasgeloof gevallen. Het deed

best even pijn, dat gevoel dat zelfs je ouders je

zo voor de gek konden houden. Maar al gauw

deed ik mee met het spelletje, ik had per slot

van rekening nog vier jongere broers en zussen.

 En het spelletje was best heel aardig.

Later in het leven leerde ik nog een ander geloof

kennen. Daarmee hebben mijn ouders me niet

bedrogen, ik ben nog nooit bedrogen uitgeko-

men tenminste. Ja, het liep wel eens anders dan

ik dacht, ook liet mijn geweten me wel eens niet

met rust en moest ik vaak om vergeving vragen.

Mijn geloof in Sinterklaas, die ik kon zien, ver-

dween omdat hij niet echt was gebleken. Mijn

geloof in de almachtige God, Die ik niet kon

zien, is gebleven. Hoe dat komt, weet ik niet,

maar ik ben ervan overtuigd dat Hij er Zelf voor

zorgt dat wij ons geborgen weten in het vertrou-

wen dat Hij alles eens nieuw zal maken. Per slot

van rekening is Hij de Schepper van hemel en

aarde, Die alle dingen draagt door het woord

van zijn kracht. Hij laat als het ware de aarde

draaien op de top van zijn pink.

Hij ziet volken als stofjes aan een weegschaal

... en toch heeft Hij ons lief. Van dat geloof wil

ik niet eens vallen, dat wordt me te gevaarlijk,

want wat moet ik zonder de wetenschap dat er

een Vader is die voor mij zorgt? Dan ben je toch

nergens meer?

God is Rechter.

Ps. 75:8

Het is goed om God te erkennen en Hem te

loven. Ook al zien wij dat nu nog niet, tóch

heeft God alles in zijn hand. Deze psalm laat

daar iets van zien. God heeft de grenzen van

de aarde vastgesteld. Hij, de Schepper, heeft

haar pilaren vastgezet. Het mag soms lijken dat

machthebbers heel wat te vertellen hebben,

maar God heeft alles in zijn hand. We hoeven

dus niet bang te zijn. God zal op zijn tijd het

onrecht oordelen. Het wonder voor Gods kinde-

ren is dat hun ongerechtigheden al geoordeeld

zijn in de Heer Jezus. Maar helaas is er nog veel

onrecht in deze wereld. Rechters spreken recht

wat krom is, en mensen worden onrechtvaar-

dig behandeld. Maar eens zal God rechtvaardig

recht spreken. Verlangt u daar ook zo naar?

 God heeft het hoogste gezag. Van Hem is alle

 macht, in hemel en op aarde. Koningen en

 presidenten hebben hun gezag alleen aan God

 te danken. En omdat God de overheid heeft

 ingesteld, moeten we aan haar onderdanig zijn

 (Rom. 13:1). God stelt koningen aan en zet hen

 af.  In  onze  democratie,  de  'regering van  het

 volk', lijkt dat misschien Wel eens anders. Maar

 Gods Woord is er duidelijk over: het verhogen

 van een mens komt niet van oost of west, maar

 vanuit de hemel. God vernedert de een en ver-

 hoogt de ander.

 Het is trouwens erg onverstandig om je tegen de

 Allerhoogste te verzetten. Mensen zonder God

- zijn zichzelf tot god. Daarmee staan ze auto-

matisch de God van hemel en aarde in de weg.

 Zo beroven ze God van de plaats waar Hij recht

 op heeft. Dat is hoogmoed ten voeten uit. God

 heeft een hekel aan mensen die zichzelf heel

 wat vinden. De Bijbel belooft juist dat God de

 nederige zijn gunst en genade geeft.

 Onderwerping aan God is niet populair, maar

 wel gezegend. God zegt dat de nederige, die

 niet gediend wil worden, maar zelf dient, in zijn

 koninkrijk de grootste is. Pas dan krijgt God de

 plaats in ons leven die Hem toekomt. Dan ont-

 vangt God onze lof. Als we ons aan Hem en zijn

 wil onderwerpen, mogen wij God en zijn wegen

 beter leren kennen.

WEDERKERIGE LOYALITEIT..

Koningin Elizabeth van Engeland moest eens

een ambassadeur ver weg sturen voor een

belangrijke en moeilijke zaak. Hij maakte bezwa-

ren en zei tegen de koningin: 'Wat zal er terecht

komen van mijn bedrijf en van mijn gezin?' De

koningin antwoordde hem: 'Jij zorgt voor mijn

zaken en ik zal zorgen voor jouw zaken.' Hij ver-

trouwde zijn koningin en hij ging.

Hij toonde hierin meer geloof dan wij soms heb-

ben. Als de Heer ons roept, dan zal Hij voor ons

zorgen: voor onze zaken en zeker ook voor ons

gezin. Als Hij ons roept, kunnen we ons hele-

maal aan zijn zorg toevertrouwen.

Mieke Mantel

Om hem rust te verlenen van de

dagen des onheils.

                                           Ps. 94:13

Vandaag een les over de Israëlieten op weg naar

het beloofde land. 'Nooit zullen zij in mijn rust

ingaan', moest God over velen van hen zeggen.

Waarom? Omdat ze hun hart op slot zetten voor

de liefdevolle waarschuwingen van God. De

ongemakken tijdens de reis maakten hen verbit-

terd. Ze gaven God de schuld. Ze twijfelden aan

Gods aanwezigheid. En dat terwijl God veertig

jaar lang elke dag voor hen zorgde, hen bewaarde

en leidde door Mozes en Aaron. Voor hen geen

rust. Vandaag zitten wij christenen vaak net zo

in elkaar. Zonder geloof is het onmogelijk om de

Heer te behagen. De christen die naar de Heer en

zijn Woord luistert en zijn wegen aanvaardt, mag

nu al rust vinden in Hem. En aan het einde van

de reis mogen we gaan in de hemelse rust.

FACADE..

Bij ons in de buurt staan een paar drugspanden. Gebruikers en dealers lopen al jaren in en uit. Van tijd tot tijd zijn er ruzies, knokpartijen of invallen van de politie. De eigenaar maakt zich er niet druk over, als hij zijn geld maar krijgt. Krijgt hij dat niet op tijd, dan schaamt hij zich er niet voor de betrokken persoon zonder pardon op straat te zetten.

Omdat de panden kennelijk niet aan de wettelijke eisen voldoen, kreeg de eigenaar enkele jaren geleden de opdracht daar snel iets aan te doen. De panden werden in de steigers gezet, de voorste rij stenen werd weggekapt, er verrees een nieuwe pui met kunststof ramen en dito voordeuren. Het lijkt allemaal prachtig, maar wij merkten al gauw dat achter die facade niets veranderd is. Deze week werd een van de bezoekers vermoord gevonden tegenover de panden, enkele bewoners werden geboeid weggevoerd. Een trieste zaak!

Helaas lijken christenen soms ook op zulke panden. Aan de buitenkant mankeert niets, maar daarachter? God wil waarheid in het verborgene  ( Ps. 51:8 ) en als wij van onszelf weten dat dingen achter ons vrome uiterlijk niet in orde zijn, moeten we die vandaag nog in orde maken, voordat het van kwaad tot erger gaat.

DE KRACHT VAN ZEGENEN

Als je luistert naar de stemmen om je heen, hoor je ontzettend veel kritische stemmen. Geen opbouwende kritiek, maar kille kritiek. Soms verpakt in mooie woorden, maar als je de tijd neemt om beter te luisteren, merk je dat de kritiek bedoeld is om de ander te kleineren. Als je je echter laat leiden door de Geest van God, zul je veel liever willen zegenen. Goede woorden spreken tegen de ander. Goede woorden bidden over de ander. Je krijgt oog voor de positieve zaken om je heen, zodat je mensen kunt zegenen. Jezus zegende de kinderen om ze te bevestigen in wie ze voor Hem waren. Als je net als jezus zegent, zullen kleine kwetsbare planten uitgroeien tot grote sterke bomen waarin veel vogels een veilig onderkomen kunnen vinden.

'Laat de kinderen toch bij Mij komen,' zei Hij.

'Houd ze niet tegen, want juist voor kinderen is liet

Koninkrijk van God. Het is zelfs zo dat wie niet als

een kind in het Koninkrijk van God gelooft, er nooit

kan komen.'

Markus 10:14-15 (HB)

Uw troon, o God, is tot in alle

eeuwigheid.

                             Hebr. 1:8

Jezus Christus is als Enige waardig om te heer-

sen en op de troon te zitten. In het gedeelte van

vandaag spreekt God zijn Zoon aan met 'God';

ook de engelen aanbidden Hem. Hij is ook ónze

aanbidding waard. Aardse machthebbers regeren

tijdelijk; maar zijn heerschappij - nu nog achter

de schermen - duurt voor altijd, ondanks alle

pogingen dit te ondermijnen. Zijn troon zal er

zijn tot in alle eeuwigheid. De groten der aarde

 komen vaak op onrechtmatige wijze aan de

 macht en misbruiken hun positie, maar Jezus

 Christus heeft als Enige recht op de Konings-

 scepter. Hij is de met vreugdeolie Gezalfde van

 God. Om de vreugde die voor Hem lag, heeft Hij

 voor ons het kruis verdragen. Daarom heeft Hij

 nu al het volste recht op de troon van ons leven.

    VRUCHT DRAGEN..

Een boer liet zijn boomgaard aan een vriend

zien. Deze bewonderde de mooie tuin. Alles zag

er netjes uit. De bomen waren goed gesnoeid en

stonden keurig op rij. Opeens viel zijn aandacht

op een boom die een heel eigenaardige vorm

had, helemaal anders dan de andere bomen. Hij

zei: 'Als ik jou was, zou ik deze boom laten weg-

halen. Hij valt helemaal uit de toon.' De boer

glimlachte en zei dat hij meer belangstelling had

voor de vrucht dan voor de vorm van de boom.

'Deze boom heeft meer vrucht opgeleverd dan al

die andere bomen die er zo keurig bij staan.'

Christenen kunnen zo gewend zijn om dingen

te doen als de traditie het wil, dat ze wel eens

vergeten zich af te vragen of hun manier van

doen eigenlijk wel de meeste vrucht draagt voor

de Heer.