God is Rechter.

WEDERKERIGE LOYALITEIT..

Koningin Elizabeth van Engeland moest eens

een ambassadeur ver weg sturen voor een

belangrijke en moeilijke zaak. Hij maakte bezwa-

ren en zei tegen de koningin: 'Wat zal er terecht

komen van mijn bedrijf en van mijn gezin?' De

koningin antwoordde hem: 'Jij zorgt voor mijn

zaken en ik zal zorgen voor jouw zaken.' Hij ver-

trouwde zijn koningin en hij ging.

Hij toonde hierin meer geloof dan wij soms heb-

ben. Als de Heer ons roept, dan zal Hij voor ons

zorgen: voor onze zaken en zeker ook voor ons

gezin. Als Hij ons roept, kunnen we ons hele-

maal aan zijn zorg toevertrouwen.

Mieke Mantel

Om hem rust te verlenen van de

dagen des onheils.

                                           Ps. 94:13

Vandaag een les over de Israëlieten op weg naar

het beloofde land. 'Nooit zullen zij in mijn rust

ingaan', moest God over velen van hen zeggen.

Waarom? Omdat ze hun hart op slot zetten voor

de liefdevolle waarschuwingen van God. De

ongemakken tijdens de reis maakten hen verbit-

terd. Ze gaven God de schuld. Ze twijfelden aan

Gods aanwezigheid. En dat terwijl God veertig

jaar lang elke dag voor hen zorgde, hen bewaarde

en leidde door Mozes en Aaron. Voor hen geen

rust. Vandaag zitten wij christenen vaak net zo

in elkaar. Zonder geloof is het onmogelijk om de

Heer te behagen. De christen die naar de Heer en

zijn Woord luistert en zijn wegen aanvaardt, mag

nu al rust vinden in Hem. En aan het einde van

de reis mogen we gaan in de hemelse rust.

FACADE..

Bij ons in de buurt staan een paar drugspanden. Gebruikers en dealers lopen al jaren in en uit. Van tijd tot tijd zijn er ruzies, knokpartijen of invallen van de politie. De eigenaar maakt zich er niet druk over, als hij zijn geld maar krijgt. Krijgt hij dat niet op tijd, dan schaamt hij zich er niet voor de betrokken persoon zonder pardon op straat te zetten.

Omdat de panden kennelijk niet aan de wettelijke eisen voldoen, kreeg de eigenaar enkele jaren geleden de opdracht daar snel iets aan te doen. De panden werden in de steigers gezet, de voorste rij stenen werd weggekapt, er verrees een nieuwe pui met kunststof ramen en dito voordeuren. Het lijkt allemaal prachtig, maar wij merkten al gauw dat achter die facade niets veranderd is. Deze week werd een van de bezoekers vermoord gevonden tegenover de panden, enkele bewoners werden geboeid weggevoerd. Een trieste zaak!

Helaas lijken christenen soms ook op zulke panden. Aan de buitenkant mankeert niets, maar daarachter? God wil waarheid in het verborgene  ( Ps. 51:8 ) en als wij van onszelf weten dat dingen achter ons vrome uiterlijk niet in orde zijn, moeten we die vandaag nog in orde maken, voordat het van kwaad tot erger gaat.

DE KRACHT VAN ZEGENEN

Als je luistert naar de stemmen om je heen, hoor je ontzettend veel kritische stemmen. Geen opbouwende kritiek, maar kille kritiek. Soms verpakt in mooie woorden, maar als je de tijd neemt om beter te luisteren, merk je dat de kritiek bedoeld is om de ander te kleineren. Als je je echter laat leiden door de Geest van God, zul je veel liever willen zegenen. Goede woorden spreken tegen de ander. Goede woorden bidden over de ander. Je krijgt oog voor de positieve zaken om je heen, zodat je mensen kunt zegenen. Jezus zegende de kinderen om ze te bevestigen in wie ze voor Hem waren. Als je net als jezus zegent, zullen kleine kwetsbare planten uitgroeien tot grote sterke bomen waarin veel vogels een veilig onderkomen kunnen vinden.

'Laat de kinderen toch bij Mij komen,' zei Hij.

'Houd ze niet tegen, want juist voor kinderen is liet

Koninkrijk van God. Het is zelfs zo dat wie niet als

een kind in het Koninkrijk van God gelooft, er nooit

kan komen.'

Markus 10:14-15 (HB)

Uw troon, o God, is tot in alle

eeuwigheid.

                             Hebr. 1:8

Jezus Christus is als Enige waardig om te heer-

sen en op de troon te zitten. In het gedeelte van

vandaag spreekt God zijn Zoon aan met 'God';

ook de engelen aanbidden Hem. Hij is ook ónze

aanbidding waard. Aardse machthebbers regeren

tijdelijk; maar zijn heerschappij - nu nog achter

de schermen - duurt voor altijd, ondanks alle

pogingen dit te ondermijnen. Zijn troon zal er

zijn tot in alle eeuwigheid. De groten der aarde

 komen vaak op onrechtmatige wijze aan de

 macht en misbruiken hun positie, maar Jezus

 Christus heeft als Enige recht op de Konings-

 scepter. Hij is de met vreugdeolie Gezalfde van

 God. Om de vreugde die voor Hem lag, heeft Hij

 voor ons het kruis verdragen. Daarom heeft Hij

 nu al het volste recht op de troon van ons leven.

    VRUCHT DRAGEN..

Een boer liet zijn boomgaard aan een vriend

zien. Deze bewonderde de mooie tuin. Alles zag

er netjes uit. De bomen waren goed gesnoeid en

stonden keurig op rij. Opeens viel zijn aandacht

op een boom die een heel eigenaardige vorm

had, helemaal anders dan de andere bomen. Hij

zei: 'Als ik jou was, zou ik deze boom laten weg-

halen. Hij valt helemaal uit de toon.' De boer

glimlachte en zei dat hij meer belangstelling had

voor de vrucht dan voor de vorm van de boom.

'Deze boom heeft meer vrucht opgeleverd dan al

die andere bomen die er zo keurig bij staan.'

Christenen kunnen zo gewend zijn om dingen

te doen als de traditie het wil, dat ze wel eens

vergeten zich af te vragen of hun manier van

doen eigenlijk wel de meeste vrucht draagt voor

de Heer.

WEES ER HELEMAAL!

Een vriend van me heeft een levensopvatting die samengevat kan worden in één van zijn geliefde gezegden: 'Waar je ook bent, wees er helemaal' - dat wil zeggen, hoe je situatie ook is, doe je uiterste best.

Tijdens zijn collegejaren kreeg mijn vriend in de zomervakantie een baantje bij een vakantiecentrum. Hij dacht dat het heel leuk zou zijn, maar toen hij aankwam, kreeg hij te horen dat het zijn taak was af te wassen. Hij zag maar twee mogelijkheden: 'Weggaan en je happy voelen, of blijven en miserabel zijn.' Maar een vriend moedigde hem aan tot een derde mogelijkheid: 'Blijf en neem een positieve houding aan, dan zul je ook positieve resultaten zien.' Hij besloot te blijven en zijn werk zo goed mogelijk te doen, omdat hij wist dat hij het kon doen 'als voor de Here' (Kol. 3:22,23).

Het resultaat was dat hij, zelfs bij het afwassen, er 'helemaal' was.

We hebben de omstandigheden in ons leven niet altijd voor het kiezen, maar we kunnen er wel 'helemaal' zijn.

DE SPIEGEL LAAT DE WERKELIJKHEID ZIEN..

Een zendeling had de koningin van een stam in Afrika een spiegel gegeven. Zij had nog nooit een spiegel gezien en de zendeling vertelde haar dat zij daarin zichzelf kon zien. Toen zij in de spiegel keek, was zij eerst heel verbaasd, daarna werd zij woedend. Zij was namelijk heel lelijk, maar haar dienaren hadden haar altijd verteld dat ze heel knap was. Ze zei tegen de blanke man: 'U bent onbeschoft en u liegt. Deze afschuwelijke vrouw kan ik niet zijn.' In haar woede gooide ze de spiegel in stukken en de zendeling moest onmiddellijk haar land verlaten. Dit voorbeeld kunnen we op onszelf toepassen. We kunnen de Bijbel vergelijken met een spiegel. De Bijbel laat ons zien wie we in werkelijkheid zijn. Misschien hebben we nog een vrij goede indruk van onszelf en zijn we best wel met onszelf ingenomen. De Bijbel liegt niet en vleit ons niet. De Bijbel laat ons zien wie we zijn in het oog van God. Namelijk zondaars, die het oordeel verdiend hebben. Willen we Hem aannemen, die ons zijn vrede en heil wil geven? Of willen we liever verder leven met de illusie dat we niet slechter zijn dan andere mensen?

De God nu van de vrede zij met

u allen!

                                  Rom. 15:33

Hebt u het goed gelezen? 'Met u allen7: dus ook

met u! Kent u de God van de vrede? De God die

ons hart zo rustig maakt dat wij alle omstandig-

heden van het leven aankunnen? Soms kunnen

we zo naar die vrede verlangen. De Heer wil ons

die vrede ook graag geven. Paulus schrijft aan de

Filippenzen dat de vrede van God onze harten

en gedachten zal bewaren, als wij met alle din-

gen in het gebed tot God gaan (Fil. 4: 6,7). Die

vrede, die je hart en je gedachten kan bewaren,

is Gods antwoord op je wanhoop; als je Hem

aanroept (in welke omstandigheid dan ook) wil

Hij je die vrede geven, als gift van zijn genade.

EEN GRIJS KONIJNTJE .

Toen ik tien jaar was, hadden we een grote hond

die Sam heette. Sam joeg graag op wilde konijn-

tjes. Het was heel spannend om de hond achter

een groot konijn aan te zien rennen. Het konijn

legde dan zijn oren naar achteren en vluchtte

om-zijn leven. Het was opvallend dat de grote

konijnen nooit naar een vluchtplek zochten,

hoewel er veel plekjes waren waar zij zich zou-

den kunnen verschuilen. Maar dat deden ze

niet. Kennelijk waren ze te trots om zich te ver-

bergen en te zelfbewust om in een rotsspleet of

in een gat in de grond te vluchten. Ze vertrouw-

den op hun sterke en snelle poten - en ze ver-

loren! Hoewel ze geoefende hardlopers waren,

konden ze niet tegen onze hond op.

Op een dag ontdekte Sam een klein grijs konijn-

tje, dichtbij de rivier. Onmiddellijk zette hij de

jacht op het diertje in. Het diertje had maar

ongeveer het derde van het formaat van een

volwassen konijn.

Het konijntje holde zo hard hij kon en Sam hol-

de er achteraan. Ik dacht bij mezelf: 'Dat loopt

slecht met je af, beestje! Je hebt geen schijn van

kans!' Plotseling kreeg het geblaf van Sam een

andere toon. Eerst dacht ik dat hij zich mis-

schien verwond had. Maar toen ik me een weg

baande door de struiken, vond ik hem voor een

grote rots, waar hij op de grond stond te krab-

ben. In een gat onder de overhangende rots,

even boven de grond, was het konijntje verdwe-

nen. Het kleine dier was daar volkomen veilig.

Het kon niet op zijn eigen pootjes vertrouwen,

maar het was zo slim geweest om te vluchten

naar een veilige schuilplaats in de rots.

Jaren zijn voorbijgegaan. Ik ben ondertussen een

volwassen man geworden en heb de Heer Jezus

leren kennen als mijn Heer en Heiland. Vaak

heb ik nog teruggedacht aan de konijnen. Aan

het grote, trotse konijn met zijn lange poten,

dat er niet over piekerde om een toevluchtsoord

te zoeken. En aan het hulpeloze grijze konijntje

dat, toen het in gevaar kwam, zo vlug mogelijk

een veilige schuilplaats vond.

Je kunt de konijntjes waarop onze hond jacht

maakte vergelijken met twee soorten zondaren.

Allereerst moeten we vaststellen dat alle mensen

zondaren zijn. Sommige mensen zijn net als die

grote konijnen. Ze proberen het er zelf zo goed

mogelijk vanaf te brengen. Ze vertrouwen op

hun goede daden en hun trots weerhoudt hen

ervan de toevlucht te nemen tot een veilige

schuilplaats, namelijk bij de Heer Jezus. Andere

mensen lijken op het kleine grijze konijntje.

Ze hebben leren inzien dat ze het oordeel van

God niet zullen ontgaan. En ze hebben in hun

nood de toevlucht genomen tot Jezus Christus.

Zo is Hij hun Heiland geworden. Op hen is van

toepassing wat staat in Jes. 32:2 in de Statenver-

taling: 'En die Man (Christus) zal zijn als een

verberging tegen de wind, als een schuilplaats

tegen de vloed, als waterbeken in een dorre

plaats, als de schaduw van een machtige rots in

een dorstig land.'

WAT DE WERELD NODIG HEEFT..

Een aalmoezenier in de Burgeroorlog in Amerika vroeg aan een gewonde soldaat op het slagveld: "Wil je dat ik je iets voorlees uit de Bijbel?" De soldaat antwoordde: "Ik heb zo'n dorst, ik heb liever iets te drinken." Nadat hij gedronken had, zei hij: "Kunt u misschien iets onder mijn hoofd leggen?" De voorganger trok zijn overjas uit, rolde hem op en legde hem onder het hoofd van de man. "Nu wil ik graag iets over me heen hebben", zei de gewonde soldaat, "want ik ben zo koud." De voorganger trok zijn jas uit en legde die over de man. Toen zei de soldaat: "Als er iets in dat Boek staat dat maakt dat een man doet voor een ander wat u voor mij gedaan hebt, dan wil ik graag horen wat erin staat." Dit is wat de mensen nodig hebben in deze tijd. Christenen die op Christus lijken en die zijn voorbeeld navolgen.

WAT ZIEN DE MENSEN AAN ONS…

Als christenen zijn wij getuigen van Christus. Wij kunnen getuigen door onze woorden, maar ook door onze daden. Een ongelovige luistert meestal niet naar onze woorden, maar des te meer kijkt hij naar onze daden. Als onze omstandigheden moeilijk zijn, als wij reden hebben om te treuren, bijvoorbeeld bij het verlies van een geliefde, of bij ziekte, hoe reageren we dan? Wat zien de mensen dan aan ons? Als wij onze omstandigheden kunnen aanvaarden uit de hand van de Heer, als wij onze blijdschap en ons vertrouwen in de Heer niet kwijtraken, dan maakt dit diepe indruk op ongelovigen. Onze houding in zulke omstandigheden maakt meer indruk op hen dan onze woorden in tijden van voorspoed. Een christen kan altijd gelukkig zijn in de Heer, ook in moeilijke omstandigheden. Dat zien we bijvoorbeeld bij de apostel Paulus. Als hij gevangengenomen is, verliest hij zijn blijdschap in de Heer niet. Zijn brief aan de Filippiërs heeft hij geschreven in de gevangenis. Juist in deze brief spreekt hij vaak over 'blijdschap in de Heer'.

ER IS GEEN VERSCHIL..

Door de grote armoede die er was in Ierland zijn veel mensen uit dit land geëmigreerd naar Amerika. Tienduizenden zijn, aangetrokken door de geweldige verhalen die zij over het nieuwe land hoorden, vol hoop en verwachting de oceaan overgestoken. Eén van deze leren werd op zekere dag door vrienden meegenomen naar de Niagara-watervallen. Men zou deze man van het kleine Europese eiland wel eens de grote wonderen van het grote land Amerika laten zien. Tot stomme verbazing van de gastheer was zijn Ierse gast helemaal niet onder de indruk. Hij vroeg: 'Man, ben je niet onder de indruk? Is dit niet geweldig'? Waarop de Ier, heel nuchter, antwoordde: 'Waarom zou ik onder de indruk zijn? In mijn vaderland loopt het water naar beneden. Als het hier nu eens naar boven liep, dan zou ik een reden hebben me te verbazen.' We maken verschil tussen grote dingen en kleine dingen. We maken verschil tussen grote zondaars en kleine zondaars. Maar grote zondaars en kleine zondaars, allemaal lopen ze 'naar beneden', namelijk op 'de brede weg die naar het verderf leidt'.

Daarom neemt elkaar aan, zoals

ook Christus u heeft aangeno-

men.                                         Rom. 15:7

Dit vers roept ons op het voorbeeld van Christus

na te volgen. Zijn doel was God te verheerlijken.

In de eerste plaats betekende dat natuurlijk dat

Hij Zelf zo leefde dat God erdoor verheerlijkt

werd. Maar het hield ook in dat Hij andere men-

sen bij God wilde brengen. Daar had Hij heel

wat voor over: Hij werd miskend, bespot en uit-

eindelijk gekruisigd. Maar Hij heeft dit allemaal

verdragen. Hij heeft zowel Joden als heidenen

aanvaard zoals ze waren, met de bedoeling ze tot

God te kunnen brengen, opdat zij op hun beurt

tot eer van God zouden leven. Als wij dit doel in

onze omgang met elkaar voor ogen houden, zul-

len wij beter in staat zijn elkaar te aanvaarden.

'DE KONING HEEFT MIJ NIET GEZIEN'

Een koning bezocht een stad en legde daarbij ook de eerste steen voor een nieuw ziekenhuis. Duizenden schoolkinderen stonden klaar om hem welkom te heten en om voor hem te zingen. Toen de plechtigheid voorbij was, zag een onderwijzeres een klein meisje dat stond te huilen. Ze vroeg haar: 'Waarom huil je zo? Heb je de koning niet gezien?' Het meisje snikte: 'Jawel, ik heb de koning gezien, maar de koning heeft mij niet gezien!'

Hoe anders is de Here Jezus dan de beste koning en koningin van deze aarde. We mogen weten dat Hij ons allen heel persoonlijk kent en ons heel persoonlijk ziet. Hij ziet mij en Hij ziet jou. Hij heeft belangstelling voor jou en Hij wil een persoonlijke relatie met jou hebben. Hij heeft zijn leven voor jou, heel persoonlijk, gegeven. Geweldig als je mag zeggen: 'De Zoon van God heeft mij liefgehad en Hij heeft Zichzelf voor mij overgegeven' (Gal.2:20). Het is mooi als je mag weten: 'Er is een Verlosser', maar nog geweldiger als je kunt zeggen: 'Jezus, mijn Verlosser.'

BLIND ZIJN EN HET NIET BESEFFEN

De Romeinse filosoof Seneca schreef aan zijn vriend Luculles: 'Wij hebben een zwakzinnig kind, Harpasti, dat plotseling blind is geworden. Wat ik je nu vertel, zul je bijna niet kunnen geloven, maar het is waar. We kunnen ons kind niet uitleggen dat zij blind is geworden en dat we haar niet kunnen helpen door haar in een andere omgeving te brengen. Het dringt namelijk niet tot haar door dat ze blind is. En daarom vraagt zij aldoor aan haar verzorgster om haar naar een huis te brengen waar het niet zo donker is.' 'Het schijnt mij toe,' zo vervolgde de filosoof, 'dat wat er met haar gebeurd is, met ons allemaal gebeurd is. Niemand van ons beseft wat zijn werkelijke toestand is.' Wat deze filosoof uit de Oudheid zei, is waar. De Bijbel leert ons dat we voor onze bekering geestelijk blind waren, maar dat we het niet beseften.

Jesaja spreekt over Israël als een volk dat blind is, al heeft het ook ogen en dat doof is, al heeft het ook oren (Jes. 43:8). Tegen de gemeente van Laodicea moet de Heer zeggen: 'U weet niet dat u (...) blind bent' (Openb. 3:17). Hij raadt hun aan ogenzalf te kopen opdat zij kunnen kijken.

EEN ERFENIS EN ZELFDISCIPLINE..

Er zijn dingen die van familie op familie worden

doorgegeven:  karaktertrekken  of lichamelijke

kenmerken. Je kunt van je familie van alles erven:

je neus, mond of houding, je drift, je muzikali-

teit. Aan mijn moeders kant bijvoorbeeld, komt

corpulentie voor. Niet in de mannelijke lijn,

maar de dames gaan bij ons op een bepaalde

leeftijd tobben met een buikje. En ja hoor, ook

bij mij ontstond die rare vormloosheid. Ik zocht

dus een methode om het tegen te gaan. Handige

wetenschappers hebben leuke toestellen ont-

wikkeld, die 'u met maar vijf minuten oefenen

per dag in enkele weken een platte buik geven!'

Hoopvol bestelde ik dus zo'n eenvoudig toestel.

Volgens de gebruiksaanwijzing ging het om sim-

pele oefeningen: jong en oud kon het doen! En

dat was ook wel zo, maar het vergde toch wel

de uiterste concentratie om de buikspieren goed

aan te spannen. Concentratie, daar ging het om!

Niks ondertussen de radio aan en zeker geen bab-

beltje met een huisgenoot, want dan ging het op

z'n Janboerefluitjes en was het resultaat nihil. En

zeker niet denken: 'Ik kan nu wat meer snoepen'

- want dat doet de omvang direct toenemen.

Nee, nomlaal eten, minstens een kwartier per

dag gedisciplineerd oefenen, en inderdaad na zes

weken miste ik plaatselijk zes cm! Wauw!

En dus is het nu een kwestie van volhouden.

Dat is het moeilijkste wat er bestaat, want drukte

en moeheid doen een aanval op je zelfdicipline.

Dat geldt niet alleen voor gymoefeningen, maar

voor heel veel dingen.

Bijvoorbeeld: Gods wil zoeken voor mijn leven,

vraagt de dicipline van bidden en lezen in de

Bijbel. Als ik dat alleen maar zo af en toe doe,

wanneer het mij een keertje uitkomt, dan blijft

er een lieve God over, die alles wat ik doe wel

goed vindt.

Maar als ik Hem intens zoek en mij afvraag wat

Hij zou willen of wat de Heer Jezus in dié situ-

atie zou doen, dan wordt het anders. Dan kan

dat misschien wel iets zijn dat voor mij moeilijk

is,  maar  als  het  vruchten  afwerpt,  dan  komt

het mijn naaste en mijzelf ten goede - en het

eert Hem die er alles over had om de wil van

zijn Vader te doen. Dat is pas echt: zo Vader, zo

Zoon!