Prediker
Geniet, beste vriend, van je jonge jaren, haal je hart op aan de dagen van je jeugd. Volg de wegen die je hart wil gaan, gun je ogen wat ze wensen. En onthoud bij alles wat je doet dat God je aan zijn oordeel onderwerpt. Belast je hart niet met verdriet en houd je lichaam vrij van kwalen, want je jeugd en jonge jaren zijn al snel voorbij.
Gedenk daarom je Schepper in de dagen van je jeugd – voordat de slechte dagen komen en de jaren naderen waarvan je zegt: In deze jaren vind ik weinig vreugde meer. Voordat de zon verduistert, de sterren en de maan niet langer stralen, de lucht ook na de regen grauw van wolken wordt. De dag waarop de wachter trillend voor het huis staat, de soldaten kromgebogen voortgaan, de maalsters langzaamaan verdwijnen, de vrouwen uit het venster staren en een schaduw lijken. Wanneer de deuren naar de straat worden gesloten, de molen geen geluid meer maakt, het fluiten van de vogels ijl van toon wordt, wanneer hun lied versterft. Je durft geen heuvel te beklimmen, de weg is vol gevaar. De amandelboom behoudt zijn wintertooi, de sprinkhaan sleept zich voort, de kapperbes droogt uit. Een mens gaat naar zijn eeuwig huis, een klaagzang vult de straat. Voordat het zilverkoord wordt weggenomen, de gouden lamp gebroken, de waterkruik in stukken valt, het scheprad bij de put wordt stukgebroken. Wanneer het stof terugkeert naar de aarde, weer wordt zoals het was, wanneer de adem van het leven weer naar God gaat, die het leven heeft gegeven.
Lucht en leegte, zegt Prediker, alles is leegte.
Wij lezen we bij Prediker:
Geniet, beste vriend, van je jonge jaren, haal je hart op aan de dagen van je jeugd. Volg de wegen die je hart wil gaan, gun je ogen wat ze wensen. En onthoud bij alles wat je doet dat God je aan zijn oordeel onderwerpt. Belast je hart niet met verdriet en houd je lichaam vrij van kwalen, want je jeugd en jonge jaren zijn al snel voorbij.
Gisteren las ik dat er In de grote hal van het centraal station van Antwerpen een ontzettend groot imposant podium opgesteld stond door Base. Voor het podium stonden er heuse dranghekken en voor die hekken was er met koorden een zig-zag-weg gemaakt om veel volk in één rij te doen aanschuiven; je weet wel zoals je ziet voor atracties in pretparken. Boven de loketten was er een reusachtige afiche opgehangen met een afbeelding van... jawel: de iPhone 6.
Het was nog vroeg in de ochtend. Ik dacht: 'Amai, ze zijn er vroeg bij'. Maar nee hoor, vele base-medewerkers hadden er al een hele nacht opzitten. De nieuwe iPhone kon je namelijk vanaf gisteren in België kopen, en dat was dus vanaf één na twaalf. Velen stonden, naar het schijnt, reeds uren aan te schuiven om toch maar bij de eersten te kunnen zijn. Het was een hele stormloop om toch maar bij de eersten te zijn. Een kick zoals een ander waarschijnlijk.
In de loop van de dag, zo zag ik later op het journaal, moest je dus werkelijk in rijen aanschuiven bij het Base-evenement om het nieuwe speeltje te kunnen kopen. Voor zo'n 800 euro...
Vele van deze mensen zijn jong, zelfs jeugdig jong. Uiteraard is hen een gsm van harte gegund, maar moet dit nu echt op deze wijze... Is men zich bewust van de slaafsheid waarmee men zich laat meeslepen, de mamom die hen maar al te graag in de armen sluit en hen wegtrekt van het diepere in het leven.
Ik wil niet negatief doen over de jongeren van vandaag. Ik zie ze zo voor mij, bruisend vol leven, kinderen van deze tijd. Ja hoor: met gsm in de badkamer, op het toilet, op de fiets, op de tram, wandelend op straat, Jonge mensen hebben heel dikwijls hun hart op de juiste plaats zitten. Ze hebben doorgaans een haarfijn, doch dikwijls speels naief, aanvoelen van wat rechtvaardigheid is, hoe men met het milieu zou moeten omgaan. Velen willen de wereld weer beter maken, terug gezond.
Maar, en dat weten we maar al te goed, ze hebben het niet makkelijk. Ze worden omringd door dingen die hen wegtrekken van het hart van het bestaan, zaken die hen weglokken van waar het werkelijk om gaat in het leven. Vele zaken weken hen los van God, en dus van de liefde. De selfi, maar ook en vooral de innerlijke selfi, is meer dan ooit actueel.
Laten we als volwassenen onze jongeren heel warm nabij zijn, hen echt gemeend in de armen en het hart sluiten. Laten we hen dragen op de weg die ze gaan, hen stimulerend in het goede, hen helpen het kwade te benoemen, hen bijstaan de juiste keuzes te maken. Laten we geen angst hebben met hen over God te praten; over God die met hen iets wil. Laten we hen aansporen in het nemen van waardevolle engagementen.
En laten we als ouders, grootouders, zusters en broeders, bidden voor onze jonge mensen. Dat de heilige Geest hun hart moge verwarmen in hun zoektocht van het leven.
Prediker
11, 9 - 12, 8



