SAMENWERKING

Gevoel zegt: Kijk eens om je heen Jezus zegt: Zie op Mij Gevoel zegt: Hier kom je nooit uit Jezus zegt: Ik maak je vrij Gevoel zegt: Je struikelt telkens weer Jezus zegt: Ik hou je vast Gevoel zegt: Je hebt ook zoveel zorgen Jezus zegt: Geef Mij dan je last Gevoel zegt: Jij schiet altijd te kort Jezus zegt: In Mij ben je volmaakt Gevoel zegt: Je woorden zijn zonder kracht Jezus zegt: Ik ben het die harten raakt Gevoel zegt: Jij kan allen maar huilen Jezus zegt: Verblijdt je ten alle tijden Gevoel zegt: Trek maar een muur op Jezus zegt: Niets kan je van Mij liefde scheiden Gevoel zegt: Je bent onzeker en angstig Jezus zegt: Vrees niet je bent van Mij Gevoel zegt: De mensen mogen mij niet Jezus zegt: Ik ben voor jou ,wie zal tegen je zijn Gevoel zegt: Je bent zo minderwaardig Jezus zegt: Je bent kostbaar in Mijn ogen Gevoel zegt: Ga maar heel diep gebukt Jezus zegt: Hef je hoofd omhoog Gevoel zegt: Jij bent zo zwak Jezus zegt: Zo openbaar je Mijn kracht Gevoel zegt: Hoe kun je nu volhouden Jezus zegt: Als je Mij maar verwacht Gevoel zegt: Je hebt weer te weinig gebeden Jezus zegt: Slaap nu maar, Rust maar in mijn vrede

1 Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak waren ze allen bij elkaar. 2 Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. 3 Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, 4 en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven.
5 In Jeruzalem woonden destijds vrome Joden, die afkomstig waren uit ieder volk op aarde. 6 Toen het geluid weerklonk, dromden ze samen en ze raakten geheel in verwarring omdat ieder de apostelen en de andere leerlingen in zijn eigen taal hoorde spreken. 7 Ze waren buiten zichzelf van verbazing en zeiden: ‘Het zijn toch allemaal Galileeërs die daar spreken? 8 Hoe kan het dan dat wij hen allemaal in onze eigen moedertaal horen? 9 Parten, Meden en Elamieten, inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappadocië, mensen uit Pontus en Asia, 10 Frygië en Pamfylië, Egypte en de omgeving van Cyrene in Libië, en ook Joden uit Rome die zich hier gevestigd hebben, 11 Joden en proselieten, mensen uit Kreta en Arabië – wij allen horen hen in onze eigen taal spreken over Gods grote daden.’ 12 Verbijsterd en geheel van hun stuk gebracht vroegen ze aan elkaar: ‘Wat heeft dit toch te betekenen?’ 13 Maar sommigen zeiden spottend: ‘Ze zullen wel dronken zijn.’
Toespraak van Petrus
14 Daarop trad Petrus naar voren, samen met de elf andere apostelen, verhief zijn stem en sprak de menigte toe: ‘U, Joden en inwoners van Jeruzalem, luister naar mijn woorden en neem ze ter harte. 15 Deze mensen zijn niet dronken, zoals u denkt; het is immers pas het derde uur na zonsopgang. 16 Wat hier nu gebeurt, is aangekondigd door de profeet Joël:
17 “Aan het einde der tijden, zegt God,
zal ik over alle mensen mijn geest uitgieten.
Dan zullen jullie zonen en dochters profeteren,
jongeren zullen visioenen zien en oude mensen droomgezichten.
18 Ja, over al mijn dienaren en dienaressen
zal ik in die tijd mijn geest uitgieten,
zodat ze zullen profeteren.
19 Ik zal wonderen doen verschijnen aan de hemel boven
en tekenen geven op de aarde beneden, bloed en vuur en rook.
20 De zon zal veranderd worden in duisternis en de maan in bloed
voordat de grote, stralende dag van de Heer komt.
21 Dan zal ieder die de naam van de Heer aanroept worden gered.”
22 Israëlieten, luister naar wat ik u zeg: Jezus uit Nazaret is door God tot u gezonden, hetgeen gebleken is uit de grote daden en de wonderen en tekenen die God, zoals u bekend is, door zijn toedoen onder u heeft verricht. 23 Deze Jezus, die overeenkomstig Gods bedoeling en voorkennis is uitgeleverd, hebt u door heidenen laten kruisigen en doden. 24 God heeft hem echter tot leven gewekt en de last van de dood van hem afgenomen, want de dood kon zijn macht over hem niet behouden. 25 David zegt immers over hem:
“Steeds houd ik de Heer voor ogen,
hij is aan mijn zijde, ik wankel niet.
26 Daarom verheugt zich mijn hart
en jubelt mijn tong van blijdschap.
Ja, mijn lichaam zal behouden blijven,
27 want u zult mij niet overleveren aan het dodenrijk
en het lichaam van uw trouwe dienaar zal niet tot ontbinding overgaan.
28 U hebt mij de weg naar het leven getoond,
Uw nabijheid zal mij vervullen met vreugde.”
29 Broeders en zusters, u zult mij wel toestaan dat ik over de aartsvader David zeg dat hij gestorven en begraven is; zijn graf bevindt zich immers nog steeds hier. 30 Maar omdat hij een profeet was en wist dat God hem onder ede beloofd had dat een van zijn nakomelingen zijn troon zou bestijgen, 31 heeft hij de opstanding van de messias (2:31) de messias – Zie de noot bij Matteüs 2:4.voorzien en gezegd dat deze niet aan het dodenrijk zou worden overgeleverd en dat zijn lichaam niet tot ontbinding zou overgaan. 32 Jezus is door God tot leven gewekt, daarvan getuigen wij allen. 33 Hij is door God verheven, zit aan zijn rechterhand, en heeft van de Vader de heilige Geest, die ons beloofd is, ontvangen. Die Geest heeft hij op ons doen neerdalen, en dat is wat u ziet en hoort. 34 David is weliswaar niet naar de hemel opgestegen, maar toch zegt hij: “De Heer sprak tot mijn Heer: ‘Neem plaats aan mijn rechterhand, 35 tot ik je vijanden onder je voeten heb gelegd.’” 36 Laat het hele volk van Israël er daarom zeker van zijn dat Jezus, die u gekruisigd hebt, door God tot Heer en messias is aangesteld.’
37 Toen ze dit hoorden, waren ze diep getroffen en vroegen aan Petrus en de andere apostelen: ‘Wat moeten we doen, broeders?’ 38 Petrus antwoordde: ‘Keer u af van uw huidige leven en laat u dopen onder aanroeping van Jezus Christus om vergeving te krijgen voor uw zonden. Dan zal de heilige Geest u geschonken worden, 39 want voor u geldt deze belofte, evenals voor uw kinderen en voor allen die ver weg zijn en die de Heer, onze God, tot zich zal roepen.’ 40 Ook op nog andere wijze legde hij getuigenis af, waarbij hij een dringend beroep op zijn toehoorders deed met de woorden: ‘Laat u redden uit dit verdorven mensengeslacht!’
41 Degenen die zijn woorden aanvaardden, lieten zich dopen; op die dag breidde het aantal leerlingen zich uit met ongeveer drieduizend. 42 Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed.
Het leven van de eerste gemeente
43 De vele tekenen en wonderen die de apostelen verrichtten, vervulden iedereen met ontzag. 44 Allen die het geloof hadden aanvaard, bleven bijeen en hadden alles gemeenschappelijk. 45 Ze verkochten al hun bezittingen en verdeelden de opbrengst onder degenen die iets nodig hadden. 46 Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde. 47 Ze loofden God en stonden in de gunst bij het hele volk. De Heer breidde hun aantal dagelijks uit met mensen die gered wilden worden.

 
Dikwijls had Jezus Zijn discipelen gewezen op de noodzaak van de kracht van de Heilige Geest. Aan het eind van Lucas 24 staat dat Jezus de Zijnen onderrichtte dat ze in Zijn Naam bekering en vergeving van zonden moesten prediken onder alle volkeren; maar Hij voegde eraan toe dat ze moesten wachten in Jeruzalem totdat ze waren bekleed met kracht uit de hoge. In Joh. 16 zei Jezus tot hen dat Hij zou heengaan tot Hem, die Hem gezonden had en dat dit nodig was, omdat anders de Trooster, de Heilige Geest, niet tot hen zou kunnen komen. Jezus zei:
"Indien Ik heenga, zal Ik Hem (de Heilige Geest) tot u zenden. En als Hij komt, zal Hij de wereld overtuigen van zonde en van gerechtigheid en van oordeel. Hij, de Geest der waarheid, zal u de weg wijzen tot de volle waarheid, en de toekomst zal Hij u verkondigen en Hij zal Mij verheerlijken". Er zijn twee dingen nodig om met Christus overwinnaar te kunnen zijn, namelijk geloof en Zijn goddelijke kracht. Zonder deze zullen wij altijd de nederlaag lijden. Jezus sprak:"Zonder Mij kunt ge niets doen".
Petrus was drie jaar lang op de beste bijbelschool geweest. Hij genoot persoonlijk onderwijs van Jezus Zelf Petrus voelde zich dan ook "een hele Pief', nadat hij drie jaar met Jezus was geweest. Jezus wist echter wat in de mens was en zei tegen hem op de avond voordat Hij Zich gevangen liet nemen: "Ik heb voor u gebeden dat uw geloof niet ophoude. En gij, als gij eenmaal tot bekering gekomen zijt, versterk dan uw broeders".
Petrus, die op zichzelf vertrouwde, sprak: "Here, met U ben ik bereid ook gevangenis en dood in te gaan!" Dit meende Petrus oprecht. Maar Jezus had geen vertrouwen in de mens zonder de Heilige Geest, ook al was deze een van zijn meest geliefde discipelen.
Hij zei: "Ik zeg u, Petrus, de haan zal heden niet kraaien eer gij driemaal zult geloochend hebben, dat gij Mij kent". Deze ervaring was voor de overmoedige Petrus een goede les. Wat heeft hij geweend en zich geschaamd, vooral toen Jezus met het hanegekraai Zich speciaal omkeerde om Petrus met liefdevolle ogen overtuigend aan te zien. Hoe wonderbaar, dat de Heiland de Vader gebeden had dat hun geloof niet zou ophouden.

MIEKE MANTEL

Wat de apostelen bij de komst van de Heilige Geest ervaren, maken ook wij mee in ons eigen leven. Ons bestaan zal worden herschapen, heel gemaakt tot nieuw verstaan en vervuld worden van Gods Geest van liefde en vreugde. Echte levensvreugde. De zeven gaven van de Heilige Geest zijn: wijsheid - verstand - inzicht - sterkte kennis - ontzag - liefde voor Gods naam.

Christus heeft ons vrijgekocht
van de vloek van de wet.

                                 Gal. 3:13
Dit is een van de grote heilswaarheden van het
nieuwe verbond. Onder het oude verbond met
Israël was het: Vervloekt is ieder die niet vol-
hardt in alles wat geschreven staat in het boek
van de wet. Wanneer werd Christus een vloek?
Toen Hij aan het kruis hing! Hij werd daar tot
zonde gemaakt; Hij droeg onze zonden. Paulus
schrijft: 'Hij heeft mij liefgehad en Zich voor
mij overgegeven.' Eeuwig zij zijn naam hier-
voor geprezen. Gods zegen, eens aan Abraham
beloofd, is door Hem tot alle volken gekomen.

         'Van de vloek maakt Hij mij vrij

            en zijn sterven zaligt mij.'

In verband met het christenzijn worden wel
eens  de  woorden  horizontaal  en  verticaal
gebruikt. Onder horizontaal verstaat men dan
de verhouding van mens tot medemens, name-
lijk hoe we als christenen zouden moeten staan
ten opzichte van onze naaste. Ons christen zijn
moet blijken uit onze houding tegenover onze
medemens, vooral tegenover de armen en ver-
drukten, want voor hen had Christus, toen Hij
op aarde was, een bijzondere belangstelling.
Anderen zeggen: 'Nee, dat is niet het belangrijkste
  Het gaat in de eerste plaats om onze verhouding
  tot God: de verticale levenshouding, daar
 komt het op aan.' Zo zijn de meningen hierover
 verdeeld.
 Aan een oudere dame werd eens de betekenis
 van deze woorden 'horizontaal' en 'verticaal' in
 verband met het christen zijn uitgelegd. Ze zei:
 'Ik begrijp het. Het is net zo als bij het oplossen
 van een kruiswoordpuzzel. Daar zijn horizontale
 en verticale rijtjes, waarop de antwoorden op de
 vragen moeten worden ingevuld. Maar als er bij
 de puzzel fouten zitten in de horizontale ant-
 woorden, dan deugt er van de verticale antwoor-
 den ook niets. En omgekeerd is het net zo.'

               
Zijn naam komt maar éénmaal in de Bijbel voor,
in Jer. 38:7. Ebed-Melek betekent 'dienaar van
de koning'. God geeft ons door middel van deze
dienaar, een Ethiopiër, een lesje in pastoraat.
Wat was het geval? Jeremia sprak het woord van
God, maar die boodschap vonden enkele man-
nen ontmoedigend en daarom vroegen zij aan
de koning toestemming om Jeremia ter dood
te brengen. Voor het gemak wierpen zij hem in
een put; weliswaar zonder water, maar met slijk.
Jeremia zonk erin weg en zou gestikt zijn als niet
 Ebed-Melek in actie was gekomen. Deze dienaar
 pleitte bij de koning voor het leven van Jeremia
 en kreeg toestemming om het leven van Jere-
 mia te redden. Hij verdween in de kelder, nam
 vandaar lappen van afgedragen en gescheurde
 kleren (die snijden niet in je vel) en liet die aan
 touwen neer in de put. Jeremia was nog wel in
 staat om de lompen onder zijn oksels te leggen
 en de mannen trokken hem omhoog. De juiste
 man op de juiste tijd met de juiste woorden op
 de juiste plaats, daar gaat het om.
 In de Bijbel staan meer van zulke pareltjes. Vaak
 betreft het een knecht of dienstmeisje, zoals bij
 Naaman in 2 Kon. 5. Je hoeft maar een knecht
 van de Koning te zijn om door Hem gebruikt te worden.

        WAAROM DOET GOD NIETS?
Er gaat geen dag voorbij of we worden gecon-
fronteerd met verschrikkelijk veel oorlogsleed,
met moord en verkrachting, met kinderen
die worden ontvoerd en misbruikt, met grove
onverschilligheid ten opzichte van de mede-
mens. Het is vaak niet te geloven wat mensen
elkaar aan kunnen doen. Je kunt er soms wan-
hopig van worden als je ziet wat er allemaal
voor ellende op de aarde heerst. Komt daar dan
nooit een einde aan? Waarom doet God hier nu
niets aan, waarom grijpt Hij niet in?
Prediker worstelde ook al met het probleem van
het onrecht dat op aarde plaatsvindt. Hij kwam
tot het besef dat God deze wereld haar zondige
gang laat gaan om de mensheid op de proef te
stellen en de mensen te laten zien dat zij in feite
niets beter zijn dan de dieren. Het is alsof God
wil zeggen: 'Kijk, zo zijn jullie mensen nou. Als
Ik jullie je eigen gang laat gaan, dan komt er
niets dan ellende uit voort. Er is niet veel waar
jullie nu echt trots op kunnen zijn.' Laten we
bij het zien van al het leed in de wereld er net
als Prediker op vertrouwen dat God op het juiste
moment alles wat de mens doet zal beoordelen,
zowel het goede als het kwade.

'IK HOOR DAAR!' Een zendeling sprak eens een afgelegen stam toe. Deze mensen hadden nog nooit gehoord van het leven en sterven van de Heer Jezus. Op de eerste rij zat het hoofd van de stam en luisterde intens naar wat de zendeling te zeggen had. Toen het verhaal van Jezus zijn hoogtepunt bereikte en de man hoorde hoe Christus wreed gekruisigd werd, kon hij zich niet langer inhouden. Hij sprong op en riep: 'Stop! Haal Hem van dat kruis af! Ik hoor daar, Hij niet!' Hij had de betekenis van het evangelie begrepen; hij begreep dat hij een zondaar was en dat Christus de Zondeloze was. Als u dat beeld ziet van de Zoon van God die bloedend aan het kruis hangt, kunt u dan zeggen uit de grond van uw hart: 'Ik hoor daar!'? Ga dan één stap verder en neem Hem aan als uw persoonlijke Verlosser. De Heer Jezus nam onze plaats in en stierf voor onze zonden Hij opende voor ons de weg naar zijn Vader. 'Christus is eenmaal om de zonden gestorven als rechtvaardige voor onrechtvaardigen, opdat Hij u tot God zou brengen' (1 Petr. 3:18).

   
In de Middeleeuwen hebben monniken zich op
veel gebieden verdienstelijk gemaakt. Zij ver-
zorgden de zieken, gaven onderwijs en deden
aan landbouw en veeteelt. Ook hielden zij zich
bezig met het overschrijven van de Heilige
Schriften. Zo ontstonden prachtige afschriften
van de Bijbel. Heel mooi zijn de versierde hoofd-
letters, meestal in de kleuren goud en blauw. Het
is de begrijpen dat dit werk, als het dag in, dag
uit moest worden gedaan, sommige monniken
wel eens zwaar viel. Men spreekt terecht wel van
 monnikenwerk. De liefde voor de tekst moest
 wel heel groot zijn om dit werk vol te houden.
 Een Ierse monnik, die eens een Latijnse tekst
 moest overschrijven, schreef aan het eind van
 een vermoeiende dag in de marge in het Iers:
 'Goddank, het wordt al donker'; blij dat de
 invallende schemering verder werken onmoge-
 lijk maakte.
 In onze tijd is het overschrijven van de Bijbel
 niet meer nodig. Wij kunnen gemakkelijk een
 Bijbel krijgen. Onze taak is de Schrift te lezen.
 Wie dat doet met zijn hele hart, zal steeds meer
 begrijpen van de Bijbel. Hij zal zeggen: 'God-
 dank, het wordt steeds lichter.

MIEKE MANTEL

     DE VERGISSING VAN DIOCLETIANUS
Deze Romeinse keizer is bekend geworden als
één van de grootste vervolgers van de chris-
tenen. Niet alleen de christenen, maar ook de
Bijbel wilde hij uitroeien. In het jaar 303 begon
de grootste aanval op de Bijbel die er geweest is.
Elke Bijbel die gevonden werd, werd vernietigd,
tienduizenden christenen werden omgebracht.
Toen liet de keizer triomfantelijk een grote
gedenkzuil oprichten die op een vernielde Bij-
bel stond. Op de zuil stond: 'Extincto nomine
Christianorum!' Dat wil zeggen: 'De namen van
de christenen zijn uitgeroeid!'
Hoe anders is het allemaal gelopen. Is het geen
goddelijke ironie in de geschiedenis dat nog
geen 25 jaar later keizer Constant! j n de Grote
de Bijbel erkende als het onfeilbare Woord van
God? De naam Diocletianus is nog maar bij wei-
nig mensen bekend, maar het door hem bestre-
den Boek heeft zich gehandhaafd en is verbreid
tot in de uithoeken van de wereld. Het wordt
gelezen,  geliefd en geloofd door miljoenen.
'Het gras verdort en de bloem valt af, maar het
woord van de Heer blijft tot in eeuwigheid' (l
Petr. 1:25).

AFKOMEN VAN DE BERG Jaren geleden was ik in de zomervakantie in Zwitserland. Ik zal nooit de idyllische middag vergeten die ik doorbracht op een bergtop. Het enige wat ik hoorde, was het geluid van de stilte. De lucht was helder en zuiver. Toen ik op het gras lag, werd ik stil en ik voelde Gods tegenwoordigheid op een speciale manier. Het was goed, het was heerlijk daar te zijn - ver weg van de mensen en alleen met Hem. Ik verlangde ernaar deze ervaring vast te houden en het stond me tegen om weer naar beneden te gaan terug naar de beschaafde wereld. Ik moest denken aan Petrus die een soortgelijk gevoel had toen hij op de berg was waar de Heer Jezus voor zijn ogen verheerlijkt werd. Geen wonder dat Petrus daar graag wilde blijven. Hoewel zijn bergtop-ervaring ver boven de mijne uitstak wist ik wat mijn respons moest zijn. Net als Petrus moest ik van de berg afkomen en verfrist weer teruggaan naar een heleboel behoeftige mensen. Ik hoorde eens een dominee zeggen: 'Grote ervaringen moeten ons terugbrengen naar het leven van iedere dag. Ze moeten in betrekking staan met het hartzeer van mensen. Bergtoppen betekenen niets zonder dalen.' Als u op een bergtop bent, blijf er niet. God wil door u werken in de levens van anderen.

Zoekt de dingen die boven zijn, waar Christus is gezeten aan Gods rechterhand. Kol. 3:1 . Christus Jezus is gestorven, ja nog meer, Hij is opgewekt en nu zit Hij aan Gods rechterhand, waar Hij voor ons bidt. Vandaag denken we aan de hemelvaart van onze Heiland, veertig dagen na zijn opstanding. Hij heeft de strijd gestreden en de overwinning behaald over satan, zonde en dood. De Heer heeft tot Hem gezegd: 'Zit aan mijn rechterhand totdat Ik uw vijanden stel tot een voetbank voor uw voeten.' Totdat dit zal gebeuren, leeft en bidt Hij als onze hemelse Hogepriester voor ons. Dit geeft ons de zekerheid dat Hij met ons meeleeft in al onze dagelijkse beproevingen.

Door het geloof zijn we met Christus opgewekt en hebben wij nieuw, goddelijk leven ontvangen. Wij mogen nu de dingen zoeken die boven zijn, in de hemel, waar Christus is. Dat vereist een geweldige ommekeer in ons denken. De ver- heerlijkte Heer stimuleert ons om ons op Hem te richten. Zoals Hij in de hemel voor ons leeft en bidt, zo moeten wij ook bezig zijn met de belangen van onze medebroeders en zusters en met de pre- diking van Gods heil in Christus, zijn geliefde Zoon. Dat betekent dat we duidelijke keuzes moeten maken en afstand moeten nemen van de aardse dingen die ons zodanig in beslag nemen dat we onze hemelse opdracht vergeten. Ons werkelijke leven is met Christus verbor- gen in God, onzichtbaar voor de mensen om ons heen, evenals Christus nu voor de wereld onzichtbaar is. Als Hij in heerlijkheid op deze aarde verschijnt, zijn wij voor altijd bij Hem en zullen wij met Hem openbaar worden. We zul- len Hem gelijk zijn en delen in zijn heerlijkheid. Een prachtig perspectief voor ieder die in Hem gelooft.

Soms zijn er momenten in jouw leven dat je wordt overmand door een diep gevoel van ver- latenheid. Geen mens en geen gebed kunnen het contact met de liefde herstellen. Voor je het weet, vult je hart zich met schuldgevoelens. Een stille schreeuw stijgt op naar de hemel. In deze diepe duisternis is het jouw taak om stil en vol verlangen te wachten. Zonder schuldge- voelens en met een diep verlangen naar God. Ook al krijg je geen gebed over je lippen, God kent jouw hart en weet dat je ten diepste naar Hem verlangt. 'Wij weten niet eens hoe wij moeten bidden daarom behartigt de Heilige Geest onze Harten. Zo intens dat daar geen woorden voor zijn. En God, die het diepste wezen van alle mensen doorzoekt, begrijpt wat de Geest bedoelt. Wat Hij voor de gelovige vraagt, is in overstemming met Gods wil Rom,8:26,27

Jezus Christus, die Zichzelf heeft gegeven voor onze zonden. Gal. 1:4 Direct aan het begin van deze brief noemt Paulus een van de kernpunten van het evangelie dat hij verkondigt. Dit goede nieuws had hij niet van een mens vernomen, maar van de Heer Zelf. Onze Heer Jezus Christus heeft Zichzelf gegeven. Waarvoor? Voor onze zonden! Worden we hier heel klein, wanneer we er aan denken dat Hij voor onze zonden moest sterven? Hij had er een speciaal doel mee. Om ons uit de zondige wereld te trekken en ons door de Heilige Geest de kracht te geven om tot zijn eer een nieuw leven te lei- den. Wij zijn nog wel in de wereld, maar niet meer van de wereld. Wij behoren Hem eeuwig

In de garage waar ik af en toe kom met mijn auto, staat met grote letters op de muur: 'Doe wat je wilt, de mensen hebben toch altijd wat te kletsen.' Elke keer als ik daar kom, worden mijn ogen naar die grote letters getrokken. Het is ferme taal en er zit een kern van waarheid in. Toch spreken de wijze woorden van Thomas ^ Kempis mij meer aan. Zijn woorden getuigen van grote wijsheid én diepe vroomheid. Hij schreef, met de woorden van zijn tijd: 'Een grote zielenrust bezit hij, die zich noch om lof noch om blaam bekommert. Gij zijt niet heiliger als gij geprezen, niet slechter als gij gelaakt wordt. Wat gij zijt, dat zijt gij - en de mening van de mensen kan u niet groter maken dan gij zijt in de ogen van God.' Inderdaad, de mening van de mensen verandert niets aan wat wij waard zijn voor God. Natuur- lijk bedoelen we met bovenstaande niet dat we in alles onze gang kunnen gaan en ons niets van het oordeel en het advies van anderen moeten aantrekken. Maar als we ons teveel aantrekken van wat mensen van ons zullen zeggen, dan hebben we een moeilijk leven: we kunnen het niet iedereen naar de zin maken.