Immens groot is ons verdriet.
Immens groot is ons verdriet
Wat als een bloem nooit meer zou bloeien
Wat als de zon nooit meer zal schijnen
Wat als een kinderlach nooit meer zou begroeten?
Wat mochten er nooit meer vlinders fladderen
Wat mochten bijen nooit meer zoemen
Wat mochten kinderen nooit meer dansen?
Wat mocht er geen droom meer bestaan
Wat mocht er geen hoop meer bestaan
Wat mocht een kind nooit meer spelen?
O hoe leeg
Hoe koud
Hoe stil zou het dan zijn...
En vandaag
Vandaag ontnuchteren dan zovelen
En beseffen wij met zijn allen
Dat de realiteit vaak harder klinkt
Dan men dat zou willen.
Want na het moment van verdoving
Komt de te harde waarheid
En is het ons verdriet wat schreeuwt
En smeekt:
Laat ons niet in te steek!
Laat ons ontwaken uit deze nachtmerrie
En waken
Want geen mens is in staat zoveel verdriet
Mee te dragen.
Laat ons misschien vooral stil zijn ...
En bidden...











1 reactie op dit bericht
Goedenavond Martin, ons past stilte en gebed.