de heilige

UW NAAM

"Het ergste vergrijp tegen de deugd is er kwaad van te spreken." - William Hazlitt Engels schrijver 1778-1830.

Bestaat er toeval, soms wel. Toen ik daarnet een bedenking wou neerpennen over onze eigennaam, of beter “Eigen-Naam”, las ik bovenstaand citaat in mijn mail- en gastenboek. Hoe sterk is dan ook de band met onze eigen naam en het gebruiken en misbruiken van onze unieke naam. Ik weet wel, velen dragen dezelfde voornaam, zelfs zelfde familienaam en het gebeurt ook dat beiden in één adem worden uitgesproken. Maar voor ieder persoon is de naam uniek. Iemand een naam geven is iemand tot leven roepen. Het is ongeveer het eerste, soms nog heel lang voor de geboorte, wat mensen aan elkaar geven, en dit voor een leven lang. Elke naam klinkt dan ook mooi wanneer hij met liefde uitgesproken wordt. Elke persoon die je aanspreekt bij de voornaam is voor jou die ene, unieke persoon. Het is dan inderdaad het ergste vergrijp jouw eigennaam te gebruiken, te misbruiken, te ontdoen van zijn schoonheid door een ander! Ik zou het ooit over pesten hebben. Terwijl ik hier zo bezig ben denk ik dat ik hier al aardig op weg ben, - velen worden al jaren niet meer met de naam genoemd, anderen kregen er een ‘bijnaam’ bij en soms voor goed!; bij nog anderen wordt de naam herleid tot de functie - maar dat voor een volgende keer. In elk geval hebben we ook tot in de treure al moeten meemaken in dit “blogdorp” zoals iemand het zo mooi verwoordt, dat ook de naam van een ander besmeurd wordt, ook al kennen we de mens niet eens. Want op het moment dat je spreekt over een ander en zijn naam gebruikt, werk je mee aan het lot van de ander. Het lot van mensen is verbonden met de manier waarop een eigennaam betekenis krijgt en deel gaat uitmaken van de verhalen van een ander maar jammer genoeg meestal OVER een ander. Spijtig genoeg hebben we juist het meest eigene zoals onze naam niet in handen. Hij lijkt soms verband te houden met het goede en het slechte dat anderen ons aandoen, of waar wij voor staan. Achter mijn naam schuilt een geheim, mijn hele zijn, en zo vind je op vandaag veel schuilnamen, bedoeld om zich te onttrekken van een zekere macht over jou. Want eens bekend met jouw eigennaam wordt de eigenaar soms weerloos; er rust misschien zelfs een taboe op. Je eigen naam vrijgeven is dan misschien je leven op het spel zetten … Zien we dat niet in de politiek vandaag: het publiek worden van een naam houdt blijkbaar een gevaar in; het gevaar dat anderen greep krijgen op jouw naam en de mens die je bent. Vandaag zijn er heel wat mensen die er in de vorm van een pseudoniem zichzelf proberen af te schermen tegen iets van de anderen. Maar wat van de anderen, en tegen wat van de anderen? Het lijk er wel op dat hoe groter het aantal mensen dat op de hoogte is van jouw eigennaam, hoe groter het gevaar. Weet jij veel wat ze achter je rug om allemaal over je vertellen? Laat me positief besluiten. Mochten we hier elkaar niet hebben aangesproken met de eigennaam, dan waren we nooit zo een hechte vrienden geworden. Laat ons dan ook “niet vergijpen aan de deugd en kwaad te spreken over een ander”.