Dinsdag 1 januari 2008
2008
licht
toekomst
hoop
beweging
vooruit
warmte
actie
vertrouwen
nieuw
liefde
kleur
samen
dynamiek
vriendschap
feest
SLEUTEL
voor
2008
maarten
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Dinsdag 1 januari 2008
GELUKKIG ZIJN
Met volgende overweging, zeg maar belijdenis
wil ik een Nieuw blogjaar ingaan;
niets méér dan een vervolg op het verleden,
een bevestiging ook van wie ik mag en probeer te zijn
in de toekomst;
gedragen door Hoop, Geloof en Liefde, en het Vertrouwen
- een woord waar ik in het verleden regelmatig de nadruk heb op gelegd -
U in mij geschonken in 2007, waarvoor DANK!
GEDRAGEN DOOR LIEFDE EN VRIENDSCHAP
Omdat
ik geloof
dat Mensen
het meest
Gelukkig zijn
als ze doen wat
In het Evangelie
staat.
Daarom
sta ik achter
Jezus van Nazareth.
Ik neem aan
wat Hij
over zichzelf
over God
en over de mensen
zegde.
Ik geloof
daarom
dat ik kind van God ben,
dat God veel van mij houdt;
dat ik Eeuwig
zal leven;
en dat ik
voor altijd …
Met hem
Door Hem
In Hem
Een Gelukkig
Mens zal zijn!
Maarten
Maandag 31 december 2007
Wat zou jij
Ja, wat zou jij graag ontvangen? Wellicht een veel gestelde vraag in deze dagen van pakjes. Deze vraag gaat echter dieper en sluit aan bij gisteren. Aan jongeren werd gevraagd: "Wat zou jij graag van anderen ontvangen, maar dan ook écht verlangen?"
De antwoorden zijn verrassend.
OPGENOMEN WORDEN IN EEN KRING. Het verlangen naar gezelschap. Men hoeft niet te schitteren in gezelschap, maar men moet aansluiting vinden en hebben bij een gelijkaardige groep.
Dat men VERTROUWEN HEEFT IN MIJ. Iedereen heeft iemand nodig om op te vertrouwen, om zich tegen uit te spreken, ZONDER BEDROGEN te worden!!!
NIKS, ik ben TEVREDEN!
Een randbemerking maar die wel zéér bepalend is: Ben jij echt ontvankelijk voor de gever, het geschenk van de ander, misschien van De Ander?
Doe ik het met open handen?
Sluit ik er me niiet voor af?
Beste mensen, het zijn vragen die ook nog aan ons gesteld worden, wij al dan niet oudere of jongere senioren. Het zijn vragen van alle tijden, zoals in mijn korte bijdrage van gisteren. Want het zijn de vragen van "gisteren", ondertussen dertig jaar terug toen ik een beziining heb geleid ... rond 'optimisme'.
Ik moet toegeven dat er maar weinig is veranderd en ik sta verbaasd dat "onze jeugd" inderdaad niet zo is veranderd als wordt aangenomen.
Als afsluiter van dit jaar en zo kort voor de feestelijkheden kan dat misschien tellen. Aan de andere kant hoop en wens ik jullie van harte dat je in 2008 mag ontvangen waar je intens naar verlangt, in de zin wat ik hierboven en gisteren neerschreef!
Ik wens jullie dan ook een jaar toe VOL VERTROUWEN in de mens je die je mag ontmoeten!
Zondag 30 december 2007
OPTIMISME
Wat is christen zijn voor u? Is het niet medewerker zijn aan de vreugde van andere mensen?!
Ken jij dan zulke christenen? Iedere aanwezige hier misschien, maar hij die ook zoekt, en hoe zoekt hij dan? Misschien door onze aanwezigheid, soms in stilte? Ieder christen legt er zich in elk geval op toe medewerker te zijn van de vreugde, zoals leiders in een jeugdbeweging, parochieteams en -raden; mensen waarbiij een bordje zou kunnen hangen: "Weer of geen weer, altijd welkom!"
Indien echter een bemerking of opmerking komt dat men van mensen van wie men iets verwacht precies omwille van hun situatie, o.a. als priester of in raden, het juist niet van deze kant komt is dit inderdaad te betreuren.
Een andere vraag hierbij is of die leiders en/of die mensen die zich opstellen binnen een organisatie dezelfde vreugdebrengers zijn buiten die beperkte groep; dus tegenover en binnen de wereld?!
Maar, hoe pobeer IK HET ZELF? In het algemeen durf ik stellen dat het eerst in beperkte kring gebeurt; want het is moeilijk contact te leggen met vreemden. Soms werkt het wél individueel, zolang men weet dat men het privé van de andere niet binnendringt. En dan kan het gebeuren dat dit medium ineesn onverhoopte poorten opent, zelfs bij toehoorders die we niet kennen, wellicht nooit zullen ontmoeten. Misschien werden we daar juist onverwacht de echte vreugdebrenger. Zou mooi zijn als resultaat bij eigen jaaroverzicht.
Verder kan ik, en ik denk zeker aan kinderen, de vreugdezaaier zijn bij de kinderen. Zoals iemand me zei: "Waneer ik met kinderen speel, dan ben ikzelf kind". Of ik kan gewoon proberen te luisteren zonder antwoorden te willen geven, een stuk van mezelf geven; misschien gewoon door er te zijn (zoals bij de dood van een vriend of een kennis; wat jonge mensen zeer belangrijk vinden).
Maar morgen even wat meer daarover.
Vrijdag 28 december 2007
voor wanneer
ik het even niet meer zie ...
en me vragen stel of alles wel zo zinvol was en is ...
Bedenking rond de jaarwende:
ik zie een engel
Ik heb jaren geleefd in de ijdele hoop
Ooit een wereld te zien zonder angst, zonder pijn
Maar nu is het te laat en ik denk bij mezelf
Laat dat klein beetje hoop mijn erfenis zijn.
Zelf geloof ik niet meer
Dat wanneer ik vertrek
Ik de wereld zal zien
Als een mooiere plek.
Maar ik zie een engel
Die op me heeft gewacht
Ja ik zie een engel
Wanneer je naar me lacht
Ja ik zie een engel
Sinds je bij me bent
En plots wordt alles anders
Als in een zomernacht.
Ik heb ideeën gevolgd en ze weer weggegooid
Ik heb in vriendschap geloofd, werd teleurgesteld
Ik heb de stormwind weerstaan, maar ben toch geplooid
Mijn verhaal is helaas al zo verteld.
Hoewel ik moedeloos was
Vermoeid en verward
Werd het leven weer mooi
Met jou in mijn hart.
Want ik zie een engel
Die op me heeft gewacht
Ja ik zie een engel
Als je naar me lacht
Ja ik zie een engel
Sinds je bij me bent
En plots wordt alles anders
Als in een zomernacht
Want ik zie een engel
Die op me heeft gewacht
Ja ik zie een engel
Als je naar me lacht !
Tekst & Muziek : Salvatore Adamo
Dinsdag 25 december 2007
"Apparuit humanitas Dei nostri" –
"Verschenen is de menslievendheid van onze God" (Titus 3, 4).
een beter woord op deze hoogdag van Kerstmis is er niet,
het is dan ook de bisschopsleuze van Godfried kardinaal Danneels.
ZALIG KERSTFEEST!
Maandag 24 december 2007
kerstgedachte
WIE KERSTMIS NIET IN ZIJN HART SLUIT
ZAL HET NIET ONDER DE BOOM VINDEN!
Maandag 24 december 2007
kerstwensen
Zondag 23 december 2007
kersttijd
Ik wil niet melig doen, maar het blijft een feit dat dit beeld voor velen HET beeld is van wat ons de komende dagen te wachten staat. Uitzien naar en weten dat er toch niemand komt ... tenzij een Redder, maar daarvoor zijn er :mensen van vlees en bloed nodig die een hand reiken, om de wijn en de pralines op smaak te brengen.
Zondag 23 december 2007
richt je ogen
Op deze vierde zondag van de advent, zo kort bij Kerstmis,
passen wellicht, meer dan anders, de woorden die je vindt
in de bisschopsleuze van Mgr. Roger Vangheluwe, bisschop
van Brugge:
RICHT JE OGEN OP JEZUS.
Zaterdag 22 december 2007
als mensen
ALS MENSEN NIET MEER IN MENSEN GELOVEN
WAAROM DAN NOG IN GOD!
Donderdag 20 december 2007
van horen zeggen
By the way, gewoon wat nieuwe vrienden te proberen maken is vandaag de dag al even moeilijk als een lief aan de haak slaan.
... En het klopt nog ook! ...
Woensdag 19 december 2007
nobel
Er zijn mensen, ja vele mensen, die alles goed vinden van een ander en dan ook alles over hebben voor die ander, zowel naar familie toe als buren tot zelfs vreemdelingen. Dat is ook heel nobel maar men komt er in het leven niet ver mee. Laatste hoor je toch meer en meer.Zelf heb ik heel hoge opvattingen en nog meer verwachtingen over de liefde, maar dat weten jullie onderhand al langer. Vele verwachtingen en opvattingen zijn op vandaag echter slechts genot of een spel. De liefde echter is misschien wel het enige attribuut van God. In deze adventstijd wordt ons wél de kans geboden "door Haar tot Hem" zoals in het oude lied, te keren. Maar horen wij de boodschap wel nog doorheen de stortvloed van mails en powerpoints door?! Kunnen wij ons nog openstellen voor het nobele, heel in het bijzonder in deze tijd ...? Is er nog een ontvanger, of heeft die ook ZALIG al lang geschrapt, alsook het woord KERST en vervangen door het me irriterende woord: PRETTIGE FEESTEN?! Zeg nu zelf, het woord alleen al! Wat is er "prettig" aan die feesten? (Zoek maar eens een kerstkaart met de woorden "Zalig Kerstfeest" indien je deze niet hebt gevonden in een liturgisch centrum!) Kunnen we überhaupt over feesten spreken wanneer zo vele mensen om welke omstandigheden dan ook die dag zullen zien voorbijgaan als een andere. Wat vieren we echt? Toch de geboorte van Christus, die ons tot op vandaag richting en zin geeft aan ons leven! Waarom stel ik me elk jaar terug de vraag dat énkel en alleen gedacht wordt aan "eenzamen" rond Kerstmis? "Gedacht", daarom wordt nog niets gedaan! Worden we niet allen een beetje gemanipuleerd door reclamespots zodat we ons niet enkel "alleen" gaan voelen, maar uiteindelijk ergens eenzaam zijn? Ik wijd hier wellicht te ver uit en toch is deze tijd een genadevolle tijd, maar wat wanneer ik met pijn lees wat misschien ook jullie soms ervaren, dat de Blijde Boodschap niet overkomt, ook niet in het dagelijkse leven omdat één of andere relatie nooit goed is geweest en het ook nooit echt zal zijn? Alléén al door andere karakters? Wat wanneer we altijd maar opnieuw proberen van die ander te houden - broer, zus, vader, echtgenoot, moeder, ... - maar zij niet van mij houden?! Ik denk hier heel speciaal aan een blogvriendin die mijn volle steun geniet, maar evenzeer aan mensen die de echte inhoud van het Kerstverhaal al lang naast zich neergelegd hebben en jammergenoeg smalend neerkijken wanneer er dan toch nog over gesproken wordt in de intieme familiekring.
NEEN, stuur me geen wensen met "prettige" feesten, maar ook al kom ik er in dit leven niet ver mee, mijn verder leven zal altijd gericht blijven op de ander, nobel of niet - anderen oordelen toch? terecht of niet.
Dinsdag 18 december 2007
moedig
“ Moedig is het, wanneer je bij
voorbaat al verslagen bent,
maar dan toch ergens aan begint
en ten koste van alles volhardt.”
Harper Lee
Dinsdag 18 december 2007
gevoeligheid
Via het bloggen van heden, maar ook in de honderden brieven die ik geschreven heb in mijn leven, vertel ik soms wél hoe ik over het leven denk en onthul ik onrechtstreeks veel over hoe het met mezelf ging of gaat. Ik besef dat ik op deze manier veel laat zien aan onbekenden. Het zou te sterk uitgedrukt zijn dat ik door mijn gevoeligheid geen onderscheid meer kan maken tussen het eigen lijden en dat van anderen, omdat ik er geheel in meega. Ja, zelfs mijn belangstelling voor dood en uitvaart schijn ik al op jonge leeftijd verworven te hebben. Maar dat alles heeft ons wel bij elkaar gebracht. En zoals in het verleden zullen we ook in de toekomst onverwacht een soulmate op onze weg vinden, een reisgezel, een liefdesvriend/in, troost in bange dagen ... om samen gelukkig te ziijn!
Velen van u mag ik al langer vriend, vriendin, blogmaat noemen. Het doet evenzeer en nog meer deugd wanneer anderen zich goed voelen bij mij en me dat ook zeggen en/of mailen, ook al zullen we elkaar misschien nooit zien, maar de voedingsbodem van dit alles is de gevoeligheid van en voor de ander, die niets aander kan uitstralen dan warmte, genegenheid, affectie, betrookenheid, VRIENDSCHAP EN LIEFDE! Gevoeligheid mag en moet misschien wanneer deze op zijn plaats is.
Ik denk hier aan het lied "maar een man mag niet huilen". Neen, het hoeft ook niet, maar het is toch fijn dat ook een man zichzelf mag zijn, zoals een vrouw zichzelf mag zijn.
Ik wijd uit, ik besef het ; ik zou nog uren kunnen doorgaan, maar vanbinnen weet elk van u, geachte lezer, welke de boodschap is ... We sturen ze rond via honderderden powerpoints. Mogen jullie dan gevoelig zijn voor het wonder dat een mens je wordt gegeven, voor even, maar misschien voor een leven lang! Zijn we echte lichtdragers, die dat gevoel tot het onze maken of sturen wij zomaar door zonder er bij stil te staan dat wij misschien die ene steen hebben verlegd in het leven van die ander, zelfs in ons eigen leven?!
Een bedenking naar mij toe: het is doorheen het bloggen dat ik een ander soort, zelfs meer boeken ben gaan lezen; het is door het bloggen dat ik andere muziek leerde beluisteren, het is door het aanreiken van zoveel dat ik mezelf mag worden en nu beter het kaf van het koren kan scheiden wat via via op me afkomt. Neen, ik zit hier niet alleen achter een klavier, maar met velen, wetende dat een tekst vandaag anders geschreven wordt dan morgen, maar altijd zal ik terugvallen op de grote waarden van mijn leven, gesteund op geloof. Dat nemen ze van mij niet of nooit meer af.
Maandag 17 december 2007
onze wereld
ALS GOD DRINKT, DAN IS DAT NIET ZONDER REDEN
Mag ik bij deze even uw aandacht voor het vernieuwde
muziekblokje met en bijzonder woord van dank
voor de moeite die een bijzondere blogvriendin
zich getroost heeft mijn gedachten
te ondersteunen!
Maarten
Maandag 17 december 2007
fierheid
JE FIERHEID DIE JE HEBT
IS DE SLEUTEL
IN JE LEVEN.
maarten
Zondag 16 december 2007
nog bidden
BIDDEN IS LIEFDE VOOR EEN ANDER
Zaterdag 15 december 2007
Elke kans om jezelf te veranderen,
is een kans om de wereld te veranderen.
Paulo Coelho
En is het niet zo dat we via SeniorenNet in heel kleine dingen al veel steentjes
hebben verlegd die het leven van de ander en ons eigen leven
soms onverwacht een andere wending gaf?
In elk geval nu al een mooie Kerstwens aan u allen!
Dat we elkaar ook volged jaar mogen blijven vinden en een steun mogen zijn voor elkaar,
in liefde, vriendschap en vrede!
Maarten
Zaterdag 15 december 2007
energie
De advent is dan wel geen grote strenge vastentijd maar wel een tijd van bekering. Misschien kunnen we even aandachtig kijken naar de plaatsen van agressiviteit in ons eigen hart, en laten wij de vernietigende energie die zich daar verborgen houdt , als een wild diertje in zijn hol, veranderen in een krachtige beweging van liefde!
Alvast in de eerste plaats aan mezelf gericht voor ik anderen wil overtuigen. Dat kleine diertje kan inderdaad soms fel te keer gaan, al heeft het er meestal achteraf veel spijt van, maar misschien ook een gekwetst dier dat pas in vrede zijn rust zal vinden eens elkaar om vergeving te hebben gevraagd en gekregen.
1 reactie op dit bericht
gelukkig nieuwjaar
de beste wensen maarten, en ik zal aan je tekst denken...liefs en groet