nooit met lege handen

GELOVEN IS DE MOED

OM TE AANVAARDEN

DAT JE AANVAARD BENT.

“Ik merk dat wij in onze cultuur op materieel vlak veel gewonnen hebbenen daar vooral ook heel krampachtig aan vasthouden. Maar we hebben veel verloren op het vlak van intermenselijke relaties, vooral wanneer het gaat om zorgen voor andere mensen.” 

Toen ik dit las gingen mijn gedachten meteen uit naar de woorden van een Indische student die bovenstaande heel recent enkel maar bevestigde toen hij schreef hoe in welk vlug stadium de sociale contacten in Europa aan het slinken zijn. Blijkbaar is het zelfs tot in Azië doorgedrongen hoe “arm van geest “ wij zijn geworden; wij die ooit eens zelf “onze zonen” over de wereld stuurden.   Wie zijn de echte armen, de echte rijken dan wel? Deze vraag heb ik me reeds in 1992 gesteld toen ik voor de eerste maal in India was en zelf getuige was van een waardevolle samenleving, ondanks materiële tekorten en diversiteit.  Meerdere malen heb ik hen toegesproken dat ik in elk geval wenste dat ze het materieel zo vlug mogelijk beter mochten hebben, ook al ben ik niet “the big americain” (want lang gespaard voor die reis), maar nog meer heb ik hen op het hart gedrukt hun echte waarden rond geloof en vriendschap niet te verloochenen.  

Wij echter zijn deze waarden ondertussen wel degelijk verloren; getuige hiervan het citaat hierboven. (Visie 19092008)

Liefde

Vreugde

Vrede

Geduld

Vriendelijkheid 

Goedheid

Geloof, trouw, en vertrouwen

Zachtmoedigheid

Zelfbeheersing 


klik het plaatje aan. Mochten deze vruchten je begeleiden op deze zonnige zondag!

Een schrijver had geschreven dat niet de tijd de mens verandert, dat niet de wijsheid de mens verandert, maar dat "het enige wat iemand van gedachten kan doen veranderen, de liefde is.” 

En toen dat tot me doordrong voelde ik een overvloed aan liefde door mijn hart stromen, mijn ogen blonken en een glimlach tooide men gelaat. Alsof een schilder met een penseel over men gezicht gegaan was om het te veranderen. Wat een prachtig iets, je kunnen overgeven aan de liefde die in je vloeit. Die is er altijd, of het nu gaat over een persoon, personen, dier, dieren of zelfs een boom of een bloem… niemand kan je die alles omvattende onvoorwaardelijke liefde afnemen. Je bent er zelf de bewaarder van, om het even wat ergens anders gebeurt.

En het ongelooflijk mooie van dit alles is, dat als je die liefde zo voelt stromen dat degene of datgene op wie je je richt dat aanvoelt en vaak dan ook een teken geeft.

Dat overkwam me vandaag…het is bijna een openbaring…en ik heb me zelden zo één met mezelf gevoeld als nu, met mezelf en de liefde.

The Coffee Song

Call it obsession
Call it fanatical
But I am not trying
To make this a spectical
I have this craving
Justifies behaving
I really need some of that



Ooo, good coffee
Strong coffee
I need to have some
Ooo, good coffee
Strong coffee

Ooo cappuchino
Double espresso
I need something with
A really big kick
You ask me about creamer
You ask me about sugar
I tell you those things make me sick
With my... (jars of clay)

Omdat jij in mij  gelooft,

kan i er morgen ook nog zijn.

Omdat jij mijn tranen streelt,

heb ik nooit verdriet.

Omdat jij mij jouw kracht geeft,

heb ik moed om door te gaan.

Omdat jij mij graag ziet,

blijft mijn hart vol hoop bonzen.

Omdat het leven soms moeilijk is,

bracht een warme band ons bij elkaar.

Omdat wij voor elkaar zorgen,

vrezen we niet voor morgen.

Omdat het leven nog mooi kan zijn,

durf ik mijn moeilijke momenten aan.

Omdat jij samen met mij wil gaan,

blijf ik niet alleen in het leven staan.

Zullen we vanaf nu onze taken verdelen:

Jouw handen de zorg en ik dan strelen?

Vrienden,


Zopas heeft Paus Benedictus XVI Maria uitgeroepen tot STER VAN HOOP bij zijn bezoek aan en te Lourdes. 

ETOILE DE L'ESPERANCE!

Moge Maria inderdaad die Moeder zijn waar we altijd terecht kunnen. Naar wie zouden wij anders gaaan!

WEES GEGROET, STERRE VAN HOOP!

"Nergens is men zo eenzaam als in een grote stad. Wie daar het kleine nest van zijn gezin verlaat en de huisdeur achter zich sluit, wordt plotseling een silhouet in de straat, een voorbijganger, een naamloze." .... 

Alles zo rustig rond hen.
Schimmen verdwalen
over het oeverloze zicht
naar oceanen van gedachten.
Zij begeven zich
op ongerepte gebieden
waar de natuur nog
iedere tedere handdruk
overvol gevoelens
met de geesten deelt.
Vrijheid verlamt hen.
Eenzaamheid overmeestert hen.
Vluchtige glimlach
houdt zich schuil tussen hun lippen.
De sterren van de duistere nacht
hebben ze in hun ogen bewaard
om een dag als vandaag
liefdevol te aanschouwen.
Laat hen meereizen
op de bodem van hun ziel.


"Gelijkgeliefden" leek me een nieuw woord maar de recent nieuw gewijd priester uit bisdom Brugge (B), meteen de jongste van dit land hoopt dat de kerk nu eindelijk zal openstaan voor "gelijkgeliefden" en voor mensen die andere levenswijzen of zijnswijzen beleven zoals ook mensen die terug willen huwen na eerdere mislukking. Persoonlijk vind ik "gelijkgeliefden" wel mooi klinken, ook menselijker, maar verdoezelt het niet de echte realtiteit? Of is precies echte liefde, zoals in bovenstaand gedicht, ook niet de sleutel voor echt geluk?
Misschien wel, want gedicht kreeg ik aan van iemand die pas uit een gebroken relatie komt en zo reageerde op een foto die een bijzondere prijs kreeeg.

Ja, laat ook gelijkgeliefden meereizen op de bodem van hun ziel.

Geloof, Hoop, en Liefde.

Geloof is als een zilveren kruis.
Hoop als het anker van een schip.
Liefde als harten die bloeien.

Daarom blijven deze woorden
mij boeien.

Laat het geloof, de hoop en de liefde
niet verwelken
op deze mooie aarde.

Dan geeft geloof, hoop en liefde
Jou de grootste waarden.

Request to everyone