Dit was wat ik heb geprobeerd te doen ...

'Dag Martin, diepe dank voor je attente aanwezigheid, je zorg voor Miel en je delen in ons gemeenschapsleven en gebed.'

'Je ondervond dat mantelzorger zijn soms wel eens psychologisch kan doorwegen'.

Je deed het prima. Groeten en vast tot nog eens'.

Niet het dankjewel wil ik hier achterlaten, maar vooral de nadruk op wat je in vetjes hierboven kan lezen. Het kruipt inderdaaad in je huid, net als tolen ik de zorg opnam in augustus, maar dan voorde jonge man die de weg kwijt was.

Vandaag kan ik met blijdschap zeggen dat hij het traject heeft doorlopen en zelfs blij is met een bewuste keuze verder begeleid te worden.

Om maar aan te geven, als je nu voor een oud of ziek iemand wil zorgen, dan ga jer ervoor met hart en ziel, en niet voor even; kom je hindernissen tegen, zit je met gemengde gevoelens, maar uiteindelijk met een wederzijdse dankbaarheid.

Latst mocht ik gisteren nog beleven toen ik nog eens mijn zieke 'vriend' ging bezoeken.

Net als bij het kaarten zit het leven vol keuzes.
Welk spel kan ik met deze kaarten spelen?
Wie zal ik vragen?
Met wie zal ik meegaan?
Wie wil met mij meegaan?

Vragen die moeilijker worden naarmate je ouder wordt.
Die moeilijker worden naarmate je keuzes slinken.
Die moeilijker worden naarmate je armer bent.
Na een leven lang werken (of zoeken)
dromen mensen van een mooie oude dag.

Een oude dag waarop je omringt wordt door warme mensen.
Een oude dag waarbij je nog lang zelf op eigen benen kan staan.
Een oude dag waarbij een stuk van je zorgen gedragen wordt
door de mensen voor wie je zelf lang hebt ingestaan…

Helaas blijft dit voor veel mensen een droom.
Hun kaarten liggen niet goed.
Te weinig troef bedeeld,
een moeilijk spel,
niet de juiste medespelers.

Hun zorgen blijven. Groeien zelfs.
Nóg moeilijker om te vragen,
nog moeilijker om mensen te vinden die met je meegaan.

Oud en arm? Grote miserie, als je ’t mij vraagt.
Is het leven dan toch een kaartspel?

Zolang  minnaars anoniem naakt zijn voor elkaar
 gaat het goed,
maar zo gauw ze hun psyche en idenditeit blootgeven,
loopt het verschrikkelijk fout.