kijk

Beminnen hoe doe je dat? – stap drie.

In het echte leven en het groeien naar elkaar toe in liefde zijn deze stappen natuurlijk niet zo theoretisch vastgelegd, maar toch is er één van beiden die voelt dat er meer dan chemie in de lucht hangt, ook al is liefde op eerste zicht het mooiste wat je kan overkomen. Maar tot nu heb je de stap naar de ander gezet,heb je naar hem gekeken, geluisterd, bevestigd, aanvaardt ook al was het soms lastig en begon je te ondervinden dat er ook dingen zijn die je zult moeten meenemen wanneer je verder samen wit gaan. Maar een prille liefde staat dan ook veel toe. De derde en laatste stap is dan ook de vaststelling dat de ander naar mij kijkt, dat hij of zij blij is in onze nabijheid te vertoeven, ons hart verwarmt; en daar staat nooit een leeftijd op. Maar dit te aanvaarden is niet altijd eenvoudig, want we moeten dan ook onze eigen afscherming laten vallen. Is het bij die derde stap precies niet dat het zo moeilijk lukt, vraag ik me dan af, zowel tussen jongeren, jongvolwassenen als bij ouderen? Heel zeker wanneer je al een eigen leven heb opgebouwd, boompje, huisje, tuintje. Maar die muren slopen, die afscherming durven laten vallen is wel een voorwaarde om de eenzaamheid te milderen om zo echt te mogen thuis komen bij de ander, een leven lang.

 Drie stappen, drie aspecten over: loskomen van onszelf over kijken naar de ander, tot de vaststelling komen dat de ander ons verwacht. Deze stappen lopen soms door elkaar of worden in andere volgorde gezet, maar elk der stappen moet opnieuw worden gezet. 

Had ik het in deze poging nu over de liefde onder de mensen? Misschien en ook heel zeker; of zoals deze blog ook geïnspireerd over de liefde tot God? Over allebei, want het ene sluit het ander in. Er is maar één liefde: God is liefde. God heeft ons eerst bemind, schrijft Paulus. “

“Petrus bemint ge mij? – Heer, Gij weet dat ik U bemin.”

Mooi en goed om zo de Goede Week te starten.

Beminnen hoe doe je dat? – stap twee. 

Een eerste stap noemde ik het loskomen van onszelf. Nu graag even een tweede stap zetten in het hoe in het beminnen. Eigenlijk allemaal dingen die we weten, kennen en meemaken, en toch. Maar al te graag willen we naar de ander toe, soms heel letterlijk te nemen. In het proces naar echt beminnen is kijken naar de ander, uitkijken naar zeer belangrijk; weten dat er iemand is die op ons wacht – iemand die misschien speciaal koffie heeft gezet – of die ons nodig heeft. Wat kan ik doen om hem of haar gelukkig te maken. Dit overschrijdt al vel sterker het gevoel van de eerste affectieve benadering. Vooral hier ligt het grote werk van de liefde, dat naamloze, woordeloze maar zo levensnoodzakelijke dat uitstijgt boven het emotionele. Daarop slaat dan ook het gebod waarover ik gisteren schreef. Ik moet niet zozeer begaan zijn meet mijn eigen welbehagen, maar met dit van de beminde, van hem of haar die op mijn liefde mogen rekenen. Dit klinkt vreemd in een tijd waarin vooral gesproken wordt over zelfontplooiing en zelfredzaamheid. Nochtans komt de eigen persoonlijkheid het best tot ontplooiing als men zich inzet voor de medemens, in genegenheid en liefde. En dat is maar al te waar wanneer die ander de teer beminde word. Hoeveel energie maakt dat bij een mens vrij?! Iedereen kan hier over meepraten. Ook dat heet gelukkig zijn. Zo hebben we de stap naar die gans andere gezet. Straks zetten we de derde en laatste stap tot vriendschap en liefde, sleutel voor een écht leven.

Ik werk vanaf nu terug fulltime,
maar dan wél enkel en alléén
aan mijn geluk en zo aan dat van
anderen!

naar een reclamespotje.

Your heart is your Love,
Your love is your Family ,
Your family is your Future ,
Your future is your Destiny ,
Your destiny is your Ambition,
Your ambition is your Aspiration ,
Your aspiration is your Motivation ,
Your motivation is your Belief ,
Your belief is your Peace ,
Your peace is your Target ,
Your target is Heaven,

 
Heaven is no fun without FRIENDS

Morgen zal er hoop zijn
wanneer je vandaag
hardnekkig
kleine dingen doet;
dwars doorheen de
wind, de regen en de storm,
want waar je tegen op ziet
zal meevallen
als je er tegen aan gaat!

Ik begrijp het begrip vriendschap niet.
De woorden zijn maar vaag.
Vrienden doen elkaar toch geen verdriet,
of stelt een echte vriend toch niet in vraag!

Hoe ver kan een vriendschap gaan?
Wat mag niet of wat juist wel?
Ben je verplicht voor elkaar klaar te staan,

of hoort ieder vraagteken bij dit oneindig moeilijke spel?

Ik weet vaak zelf niet wat wel of geen vrienden zijn,
maar er zijn er altijd een paar,
gewoon, misschien is het met hen in de buurt wel fijn,
en met de andere dreigt er gevaar.

Hoe weet je nu hoe echte vrienden zich gedragen?

Een eigen karakter heeft toch iedereen.
Misschien hoef ik het niet te vragen,
maar waarom blijft een beste vriend altijd alleen?

gewoon even aanklikken
een boodschap om te bewaren
maar vooral te beleven
zo komen we SAMEN vooruit!

LIEFDE moet uitgaan van iemand die lief heeft!

droom van verre horizonten
waar de muziek je hart streelt.

maarten

"wij verstaan mekaar me een alf woord hé...ma probeer da ma ne ké uiteen te zetten an een ander.. ... da ga nie da is nie mogelijk om in woorden over te brengen wa wij ervaren hebben."

Ja, in een vruchtbare relatie komt het unieke aan het licht
en verrijkt het leven van iedereen.