niet je eigen avontuur

Wellicht hebben verschillenden onder jullie nog eens gesurfd op één van de vele zogeheten ‘vriendensites” waar je al dan niet na het bekijken van het profiel van een bepaald persoon je kan toevoegen als “vriend” met de bedoeling dezelfde persoon beter te leren kennen, of althans de vriendenkring uit te breiden. Ook al blijft het een virtuele wereld, dan toch is er de mogelijkheid dat je via deze kanalen echt iemand ontmoet. De kans daartoe is echter gering, en velen laten zich dan ook toevoegen misschien als een opvulling van een vorm van eenzaamheid en of alléén-zijn, een substituut zeg maar. Het valt trouwens op dat de profielen, begeleid van een foto meer aantrek hebben dan zonder, en hoe meer sexy, hoe ‘doeltreffender’ blijkbaar.

Wat ik poog te zeggen is dat uit het profiel meestal niet veel méér af te leiden valt dan de leeftijd, enkele hobbies, in het beste geval de favoriete muziek, lectuur. Wij vinden het haast vanzelfsprekend. Hier en daar gewaagt één van die profielhouders tot wat meer over zijn verlangens, dit nog meestal weergegeven in een gedicht. Het is zeker niet mijn bedoeling een thesis te schrijven over al deze profielen, maar wanneer ik zelf recent uitgenodigd werd via zo een vriendenlink uit India, dan ontdekte ik een wereld, zo gans anders dan de westerse profielen. Deze sites worden zeer druk bezocht en zijn voor velen blijkbaar het ideaal contactmiddel voor de echte vrienden en familierelaties, gezien de grote afstanden. Je leest er het wel en het wee zoals recent iemand een verkeersaccident publiceerde met dodelijke afloop.

En zo belanden mensen als ik, die het geluk hadden de mensen in hun eigen omgeving te mogen ontmoeten, terug in die virtuele wereld die ineens weer aan de achterdeur lijkt te liggen, zeker wanneer je zo een bericht leest, want de auteur was een kennis van mij, die ik daar heb ontmoet. 

Maar wat me ten zeerste heeft getroffen, en dat haast overal en bij elke link is een vorm van expliciete geloofsbelijdenis. Dat vind je helaas niet meer in de profielen waar ik het hierboven over had en ik geef toe, ook ik durg het niet zo expliciet meer neer te schrijven. Ik laat hieronder een citaat volgen van een doodgewone leek, maar met een bijzondere overtuigingskracht en hij is zeker niet de uitzondering. Het was voor mij dan ook deugddoend zo van ene profiel naar andere te surfen om te zien hoe mensen het geloof en evangelie verkondigen op vandaag! Het zijn getuigenissen van jonge en oudere mensen, arbeiders en bedienden, van verschillende religie, maar haast allen verwijzen ze in hun profiel naar het geloof, méér nog, je voelt aan hoe zij dermate gegrepen worden door het geloof dat ze niet anders kunnen dat het uit te dragen, in hun wereld, maar over de grenzen van dit land, en zelfs via internet. Hun geloof maakt hun leven het leven waard! ... een LEVENSGARANTIE zoals de persoon hieronder het uitdrukt. 

From last 10 years Working in the Lords kingdom as ELIC ( Eternal life insurance corporation ) agent to save & win the souls for Jesus who is my lord and Master, member of Santvana community, now residing at Ranchi with a big dream for Chotanagpur people expressly for the YOUTH I LOVE them as they are 

Elk woord krijgt hier betekenis. Daarom kom ik er de volgende dagen graag op terug! Dank voor jullie getuigenis, “vrienden”!

BEMINNEN HOE DOE JE DAT?

In gesprekken met jongeren komt de liefde nogal vlug ter sprake. Dat zal wellicht altijd zo geweest zijn, en gelukkig maar. Mensen die het echter kunnen weten stellen echter vast da top onze dagen  met meer angst dan vroeger wordt gedroomd over e liefde. “Zal ik wel kunnen liefhebben? Zal ik me laten kunnen beminnen? En hoelang zal onze relatie mogen duren?” Er is een grote vrees voor eenzaamheid en tevens een sterke remming om zich ten volle in te zetten voor een relatie. Hoe zegde die andere jonge man het ook weer vragend: “warmte” heb je nodig. Maar is dat niet louter humaan? Natuurlijk verlangen we naar meer, méér dan een voorbijgaand gevoel, hoe zalig en eeuwigdurend het ook moge lijken en wenselijk is.

Wie als gelovige in het leven staat zal dit nog sterker ervaren, en weten dat liefde verder gaat. Jezus noemt de liefde dan ook een gebod, een nieuw gebod: “Dit is mijn gebod, dat ge elkaar lief hebt”. Het is dus een opgaven, iets dat aandacht en zorg vraagt. Je kan het leren. Het vraagt inspanning, oefening. Dit is wellicht op vandaag de grootste struikelsteen, de ware stap van een goed gevoel naar beminnen, zeker wanneer die aandacht niet wederzijds is, al lijkt her er op eerste zicht wel zo uit.Dit zijn allemaal woorden die we niet vanzelfsprekend verbinden met gaarne zien.

Liefde willen we te vlug gelijkstellen met een aangenaam gevoel. Dat is het natuurlijk ook, maar helaas wordt dit verlangen op vandaag gezien als een shoppen; zie maar de vele vriendenlinks, de chat- en datingsites. Het gevoel waarvan sprake zou eerder het gevolg moeten zijn van de liefde, en dit ontbreekt in deze maatschappij helaas te veel, vandaar de angst van vele jongeren, zeg maar ook adolescenten.

Wat ik eerder al schreef, en heel recent is het feit dat de eerste stap in de liefde tot een ander moet zijn: het loskomen van onszelf, eigen verlangens aan de kant zetten, onze angst en vrees overstijgen. Als we teveel met onszelf begaan zijn, raken we niet los uit onze eenzaamheid.

EENZAAMHEID IS ALLEEN ZIJN.

BEMINNEN IS HET ALLEEN ZIJN DOORBREKEN.

Hierbij wil ik wel het belang aanstippen dat we ook “ontvanger” mogen en moeten zijn, want ook in ons blogland heb ik al veel te veel gelezen dat mensen veel te veel “gever” zijn tot een ander zich weer goed voelt en je eenzaam achterblijft.  Ja, liefde houdt altijd wel een beetje eigenliefde in, maar moet verder gaan. Wordt vervolgd.

VRIENDSCHAP 

Verlangen naar zijn aanwezigheid zoals een

Roker naar een smeulende sjaff en blauw moordende damp

Ik hou van de Vriendschap om de herkenning

En het spiegelbeeld van mijn zijn die wordt weerkaatst want

Niets in die Vriendschap is vergankelijk en de

Doodeerlijk geprevelde woorden zijn geboekstaafd op een

Stil moment in mijn boek des levens zodat Kameraadschap

Centraal verankerd in mijn brein elke dag opnieuw bevestigd

Hetgeen niemand anders voelen kan Vriendschap voelt zo

Anders sinds mijn boot jouw haven aandeed geleid door de

Pavan van onze Vriendschap

© Wim Uyttendaele

Niet voor mij alleen

Vader,

U bent er niet voor mij alleen.

Alle mensen zijn uw kinderen.

Daarom kan ik U niet oprecht

liefhebben

als ik niet loskom uit mezelf,

uit de begoocheling

dat ik U voor mij kan houden.

Nee Vader,

U bent er niet voor mij alleen:

wij zijn met velen.

Breng ons steeds weer in herinnering

dat U de Vader bent van alle mensen,

van ons allemaal,

en dat wij U

niet naar waarheid liefhebben

als wij broers en zussen vergeten.

Amen.

(Kardinaal Godfried Danneels)