ja, waarom duurde het allemaal zo kort?...uit jouw tekst blijkt nog maar eens dat er vele vragen onbeantwoord zullen blijven...en dat is voor de nabestaanden vaak het moeilijkst van al! die duizenden vragen...die telkens en telkens opnieuw door je hoofd spoken...het brengt onmacht, diep verdriet, en ja ook woede met zich mee...
Ik las ook je mooie tekst hieronder die je vaak naar mensen stuurt die een geliefde verloren en ook daar kan ik me volledig in vinden. Het zijn teksten die in al hun eenvoud mensen helpen om hun verdriet wat te verzachten...en neen...iemand die je zo liefgehad hebt, vergeet je nooit. Hele lieve groet. Cécile
N
Nikki19 juni 2013 om 11:01
Wens je een fijne woensdag Blogmaatje
Zeer mooi gedaan Martin
Vriendschap is als een kristallen kroonluchter Elk kristal vertelt zijn eigen verhaal, maar enkel in zijn totaliteit zie je haar ware schoonheid Nikki
Danny Hansen ontvluchtte Bosnië na de oorlog. Nu is hij priester in de Verenigde Staten. Zo op het oog leeft hij een bestaan vol liefde en mededogen, maar diep van binnen koestert hij een diepe haat tegen onrecht – vooral wanneer die wordt veroorzaakt door hypocriete gelovigen.
De priester zet de Bijbeltekst 'Oordeelt en gij zult geoordeeld worden' naar eigen hand en besluit zelf in te grijpen in de samenleving. Wat krom is, buigt hij eigenhandig recht en hij deinst er niet voor terug hierbij grof geweld te gebruiken. Dan kruist zijn pad dat van Renee Gilmore. Zij blijkt het slachtoffer van een man die zijn macht misbruikt. Nadat ze aan zijn klauwen is ontsnapt, heeft ze slechts één doel voor ogen: wraak nemen. Als ze Danny en zijn levensfilosofie leert kennen, bundelen de twee hun krachten. Maar dan zijn de gevolgen niet meer te overzien.
In Dodenakker brengt Ted Dekker op een beangstigende manier feit en fictie bij elkaar zoals geen ander dat kan Opnieuw is het hem gelukt een super spannend verhaal uit te denken met voor de kenner een sterke christelijke boodschap.
Als een bloem, zo is het leven, het begin is teer en klein. De ene die bloeit uitbundig, ... de andere geurt heel fijn. Sommige bloemen bloeien lang, weer anderen blijven maar even. Vraag niet bij welke bloem je hoort, want dat is het geheim van het leven...
Hier alvast nog een (voorlopige) laatste reactie rond het pesten op het werk.
Ik
denk dat meedogenloosheid het slechtste antwoord is dat gegeven kan
worden.
Dat bevestigt en vergroot alleen de haat en het lijden in de wereld.
Enkel het tegendeel kan iets helen.
Desnoods in zijn meest minimale vorm van mekaar niet te schaden
(en voor de rest met rust te laten).
Dat te stellen doet geen afbreuk aan het onuitsprekelijke leed dat
mensen ondergaan of ondergaan hebben of aan het mensen appelleren op hun
verantwoordelijkheid.
Dat ik je half zoveel zou
missen En ik had nooit gedacht dat ik
me zo zou voelen Zoals ik me voel Over jou Zodra ik wakker word Elke nacht, elke dag Ik weet weet dat jij het bent
die ik nodig heb Om de triestheid weg te nemen
Het moet wel liefde zijn,
liefde, liefde Het moet wel liefde zijn,
liefde, liefde Niets meer, niets minder Liefde is het beste
Hoe kan het zijn Dat we zoveel kunnen zeggen
zonder woorden? Zegen jou en zegen mij Zegen de bijtjes En de vogels Ik moet dicht bij je zijn Elke nacht, elke dag Ik zou op een andere manier Niet gelukkig kunnen zijn
Het moet wel liefde zijn,
liefde, liefde Het moet wel liefde zijn,
liefde, liefde Niets meer, niets minder Liefde is het beste
Zodra ik wakker word Elke nacht, elke dag Ik weet weet dat jij het bent
die ik nodig heb Om die triestheid weg te nemen.
Het moet wel liefde zijn,
liefde, liefde Het moet wel liefde zijn,
liefde, liefde Niets meer, niets minder Liefde is het beste
We hoopten
samen oud te worden. Dat was onze afspraak. Het voelt alsof jij die
afspraak hebt verbroken.
We hoopten
samen oud te worden. Nu al moet ik verder zonder
jou. Nu al kan jij geen moeder voor onze gedroomde kinderen
zijn. Steeds vaker is er een moment waarop ik denk. “Waar blijf je toch?”
We hoopten
samen oud te worden. Bijna niemand kan ik zeggen dat ik ook boos ben op jou. Boos dat je maar zo kort in mijn leven bleef. Zoals wij ruzieden en liefden voor deze dood zo ruzie ik nog met je, om dicht bij je te zijn.
3 reacties op dit bericht
Deze tekst is geschreven naar hetgene ik pas heb meegemaakt en het blijft moeilijk het te aanvaarden.
goeieavond Martin
Ik las ook je mooie tekst hieronder die je vaak naar mensen stuurt die een geliefde verloren en ook daar kan ik me volledig in vinden. Het zijn teksten die in al hun eenvoud mensen helpen om hun verdriet wat te verzachten...en neen...iemand die je zo liefgehad hebt, vergeet je nooit. Hele lieve groet. Cécile
Wens je een fijne woensdag Blogmaatje
Elk kristal vertelt zijn eigen verhaal,
maar enkel in zijn totaliteit
zie je haar ware schoonheid
Nikki