Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

seniorennet.beseniorennet.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

BARCELONA


Waar we onverwacht de laatste cocktails proefden op de laatste avond, want niet direct in centrum. Voor de shaker was het een passie, en voor ons een genot hem bezig te zien en te proeven.

1447956-31adf0238577b607497247024e129dd1.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Als ik ...


Als ik niet meer hier woon,
in dit land van jou en mij,
bedenk dan dat ik
ergens ben,
zonder land en jaargetij.
Ik zweef door de ruimte
lichter dan een veer,
en kijk zonder zorgen
liefdevol op jullie neer.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

helpen


Misschien is dit wel mijn ultieme antwoord op wat ik probeerde het afgelopen jaar te doen, voor de dakloze jongen die ik telkens opnieuw kansen aanbied, maar ze dan toch straal, soms zelfs respectloos negeert.

1441777-23689c56ed9b65443bd7dde3119dbddd.jpg

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 21:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Tranen.


Tranen zijn vloeibaar goud.
Laat ze maar komen.
Laat ze maar stromen.
Ze reinigen je ziel.
Ze verzachten je wonden.
Ze helen oud zeer.
Huil maar.
Tranen hebben genezende kracht.
Vandaar dat men na het huilen weer lacht.
Je voelt je lichter, je adem is dieper.
De mens is er op ingesteld om te huilen bij verdriet,
omdat het verzacht.
Dus hou het natuurlijk proces niet tegen,
kom maar op met die regen.
Laat de stortvloed maar komen.
Laat je tranen maar stromen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Welzijn versus welvaart.


Welzijn is toch meer waard dan welvaart, geluk toch meer dan genot en vreugde meer dan plezier. Of niet?
Voor de gevoelens in ons hart bestaat ook een vaste waardeschaal.
Wie het geluk had op vakantie te kunnen gaan, heeft zeker ervaren dat hij veel materiële dingen kan missen en toch gaaf geluk en volle vreugde beleefde aan het samenzijn in genegenheid en geborgenheid.
Spijtig genoeg gunt onze maatschappij ons daar veel te weinig tijd voor.
Toch roept Jezus ons op om altijd vakantie te nemen, om altijd vacant te zijn, om altijd vrij te zijn van het bijkomstige, dikwijls het materiële,
om zo vrij te zijn voor de mens en zijn geluk, om vrij te zijn vanuit Hem die ons tot liefde roept.
Dat het materiële een relatieve waarde heeft, ervaren wij ook op een andere manier. Hier moeten wij het woord relatief in de betekenis nemen van ‘in relatie’. Iemand kan zeggen: “Wat een prul draag jij daar!”
als hij je ring, armbandje of ketting ziet, maar voor jou is dat geen prul omwille van degene die het je gaf. Het heeft een gevoelswaarde die groter is dan de marktprijs ervan. Die prul wil je zelf niet ruilen voor goud.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Niet op uzelf gericht.


Wees niet op uzelf gericht, maar op de ander.

Deze woorden van Paulus mogen dan een mooie boodschap en uitnodiging zijn, waar ik persoonlijk zelf ten volle achter sta, je mag en moet soms die ander even laten varen om eigen batterijen op te laden, of eens nadenken of je uw energie niet beter in een ander persoon steekt. Het is onze christelijke plicht zorgzaam te zijn voor de ander, maar soms gaat dat ten koste van eigen welbevinden zodat je niet langer kan openstaan voor de ander, zelfs niet meer kan genieten van je eigen doen en laten.

Hierbij nog een andere gedachte die toch aansluit, want wie die ander ook financieel wil bijstaan, moet ook beseffen dat er geen geld meer is voor een ander goed doel, toch niet als het om regelmatige grote bedragen gaat die 'de minderbedeelde' van ons verlangt. Ik lees wel overal dat onze giften toch niet aankomen, maar wat dan met onze caritas? Er zijn echt nog echte noden en nobele doelen die me mogen steunen.

De ene hand moet niet weten wat de andere gegeven heeft, maar uiteindelijk moet je zelf ook nog leven, en het is misschien wel goed dat we at en toe op onszelf gericht zijn. Je kan niet altijd en eeuwig de Sinht-Maarten zijn ... Maar gericht zijn op de ander heeft vooral te maken met hoe wij omgaan met al dan niet onuitgesproken vragen, AANDACHT weet je wel, zoals ik al vaker blogde.

Zomaar uit het vuistje van uw unordained deacon.



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Helaas


maar het bloggen van de laatste tijd heeft nog steeds te maken met mensen die ik wilde helpen,

1440598-55f330ef96dbc417cdaf786d9d7511f0.jpg
maar die blijkbaar niet geholpen willen worden .En dan zijn ze verwonderd wanneer ze weer eens om hulp vragen ze een njet krijgen, want investeren in bepaalde mensen vraagt zo veel energie dat je er zelf aan ten onder zou gaan. Het was zowat mijn volledige vakantietijd.

De reactie van een Indische vriend is dan ook terecht, hoe moeilijk het ook valt iemand die bijna je zorgenkind werd, los te laten.

Let Michael go Martin. You just stop worrying about him, thinking about him. There are people who do not want to be helped, because if they are really open to help, they will have to change, and that change will bring them responsibilities. But some of them are such that they don't want to change because they don't want to have any responsibilities. Or maybe their minds are so screwed up they don't know any difference and so they would just continue the way they are. This is a problem we have to deal with.




Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:07 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Het geheim van de MADONNA - Philipp Vandenberg

Of is er een vijfde evangelie? Maarten.

Een lange pauze volgde. Le Vaux dacht na. 'U wilt daarmee zeggen dat Leonardo da Vinci...'
'Ja,' onderbrak Vossius hem, 'ik beweer dat Leonardo een vreselijk geheim kende dat het in zich had de Kerk ten val te brengen.' En terwijl hij sprak, begonnen zijn ogen te stralen.
'Aha, nu begrijp ik het!' riep dokter Le Vaux opeens. 'Met uw aanslag met zuur op het schilderij van Leonardo wilde u het bewijs leveren voor uw theorie! En is u dat gelukt?'
Na het lezen van Dante Alighieri's Goddelijke komedie pleegt een Amerikaanse professor een aanslag met zoutzuur op het schilderij Madonna in de rozenhaag van Leonardo da Vinci.
Ongeveer tegelijkertijd raakt. Anne von Seydlitz, de weduwe van een kunsthandelaar, verzeild in een mysterieuze geschiedenis rond een Koptisch perkament, waarop een vreemde naam staat geschreven. Wie gaat hierachter schuil?
Al snel komt Anne tot de ontdekking dat velen grote sommen geld voor het perkament op tafel willen leggen. Naspeuringen voeren naar Frankrijk en Amerika en naar een afgelegen klooster aan de voet van de Olympos in Griekenland, waar een elitaire sekte actief is. Maar steeds als Anne denkt dat de oplossing nabij is, stuit ze weer op die geheimzinnige naam Barrabas. Wie verschuilt zich achter deze naam? En wat wisten Dante, Leonardo da Vinci en Shakespeare van hem?
Het geheim van de Madonna is opnieuw een adembenemende thriller van de auteur van Het Sixtijnse geheim.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Bijzondere aandacht.


Schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

De pen









De pen,
ze is de spreekbuis
op momenten
waarop we niet durven
spreken.

De pen,
ze openbaart
op zachte wijze,
en laat geen schaduwen
vallen
op het vaalgele blad.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Overkomt het u soms ook ...


... dat je geen inspiratie (meer) hebt om te bloggen, dat de fut er a.h.w. uit is? Je wil zo graag verder gaan met dit verhaal in blogland maar je bent uitgeschreven. Of is het maar een dipje van het moment? Eigenlijk moet ik toegeven dat sinds ik SeniorenNet ken, ik mijn blog als partner niet meer kan missen, of beter gezegd: ik kan zo vele mensen achter de verschillende en uiteenlopende blogs niet meer missen.  En iedereen heeft zo zijn gave, al dan niet beperkt door leeftijd, ziekte, aandoening, aanleg. Noem het maar op.

Wel bij deze zoek ik iemand die voor mij af en toe een button wil maken voor mijn blogs. Ik geef eerlijk toe en dat ondanks de vele probeersels en goede lessen die ik hier kreeg, ik er niets van bak, en dat ondertussen mijn tijd beter is besteed aan wat ik hier wil neerpoten, zij het rond dit blog, of rond het blog geloven, of rond mijn fotoblog.

Dus bij deze, wie dit tot het einde heeft gelezen en zich geroepen voelt me af en toe bij te staan, ik zeg jullie nu al van harte DANK! En, neen , stuur me geen lessen hoe het moet, en zeg me ook niet hoe gemakkelijk het is. Voor mij dus niet. Misschien omdat ik een man ben?! Lol.

Dankbaar,
Maarten
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Heeft het nog zin?


Heeft het nog zin dat je sommige mensen helpt? Als helpen geen hulp meer is....deur voorgoed sluiten voor dit soort mensen....ze zijn volwassen genoeg om te genieten van de geneugten...laat ze hun problemen zelf oplossen, ze leren het anders nooit. Laat ze dobberen in hun ( zelf veroorzaakte ) ellende, leg die lasten niet op jouw schouders...zorg voor medemensen die jouw zorg appreciëren ;-) die geven voldoening en levenskracht, de andere worden en zijn levenslast. Onze moderne maatschappij heeft deze schepsels gekweekt, mensen uit onze moderne maatschappij moeten ze maar oplossen. Klinkt raar maar is realiteit. Geniet zelf van het leven zoals je die meekreeg in jouw opvoeding. Drugs sex enz....laat het voor wat het is, en zij die het gebruiken, laat ze doen,  ze willen het zo.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

INDIA


Ook al is het ondertussen vijftien jaar terug dat ik er voor de laatste maal was, ik herinner me nog steeds de verdraagzaamheid die ik zag in de scholen waar godsdiensten samen leven in harmonie. Ik heb hen dan ook vaak geluk gewenst met de manier waarop ze met elkaar omgingen.
En ja, India blijft voor altijd in mijn hart en geheugen gegrift, maar dat wisten jullie al langer.

1436841-94621737a90e14702d22317ec7e1b792.jpg

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten