Om even bij stil te staan.
Het verkeer schuift met horten en stoten vooruit. Ik kijk om me heen naar andere forenzen en vraag me af waarom niemand zit te schreeuwen of op het dashboard ramt. Hoe houden ze het dag in dag uit vol? Zich kapot werken in een zinlozee baan waar uiteindelijk alleen anderen maar beter van worden. Om vervolgens in een zich langzaam vooruit kroinkelende file te gaan staan en thuis aangekomen een eindeloze litanie van wensen en eisen aan te horen. Waarom? Waarom leiden zoveel mensen zo een leven?

















