citaat van de dag

Vrienden,

Misschien klinkt de titel hierboven wel wat ernstig en toch; wanneer ik deze blog bijna een jaar terug opstartte wist ik dat LIEFDE EN VRIENDSCHAP als titel wel konden tellen als weegave van een blog. Maar gaandeweg heb ik ondervonden dat die liefde,die vriendschapsgedachten uiteindlijk gevoed zijn uit een GELOVEN in die vriendschap en liefde, ondanks alles zoals u al langer kon lezen via dit blog.
Eigenlijk bezondig ik me nu al omdat alle ideeën uiteindelijk geworteld zijn in een diep geworteld geloofsleven dat ik van thuis uit meegekregen heb, maar we blijven zo gemakkelijk horizontaal bezig.
Hoe langer ik echter gebruik maak van dit medium, hoe meer reacties er ook komen via mail of gastenboek m.b.t. wat ECHT geloven is en ik denk dan bij mezelf dat ik de naam van mijn blog misschien maar moet veranderen in GELOOF, HOOP en LIEFDE al wil ik daar niet mee terecht komen in de rubriek "geloven" ...
Maar meer dan het humane geloven in de goedheid van elkaar gaat het bij me dieper, raakt het me sterker. Het gaat om GELOVEN in een God Die met ons gaat, DOOR Wie en MET Hem en IN Hem we mogen verder leven.

Wij moeten geen predikant zijn, maar ik herinner me nog tot op heden volgend voorval.

Een goede vriend van me was ernstig ziek al vertelde hij dat niet met zoveel woorden. Hij is helemaal geen pilarenbijter, integendeel . Op een dag, letterlijk tussen pot en pint, vraagt hij of ik niet aan de symbolen kan geraken van hoop, geloof en liefde. Hij wou deze nl. aan een ketting om zijn hals hangen want die was hij ooit verloren, lang geleden. Ik wist niet wat ik hoorde en kende de symbolen niet echt. Een hartje voor de liefde, een kruisje voor geloven, maar de hoop? Ik vond het na veel zoeken in een kleine winkel: het ANKER van de HOOP. Ik bestelde het geheel, kocht hem de ketting en bezorgde het hem op zijn verjaardag.
Nog nooit heb ik zo een stoere vent zo gelukkig gezien. Nu, jaren later, herinner ik zijn woorden.
Wanneer hij niet kan inslapen, neemt hij die symbooltjes, het hartje, het ankertje en het kruisje - verguld - in zijn hand en klemt ze stevig vast als een woordeloos gebed en slaapt zo in.
Volledigheidshalve wil ik er nog aan toevoegen dat hij het verder materieel helemaal niet zo goed had, maar dat bijzonder kleinood, letterlijk en figuurlijk, was voor hem zijn alles.
Voor zo een geloof neem ik mijn petje af.

Inderdaad een mooie Paasgedachte!

Sterkte aan allen in deze Paasdagen met HOOP,GELOOF en LIEFDE wanneer je hier even op het blog komt. Weet dat je hier niet alleen bent met je verdriet, angsten of verlies....

Meer dan deze woorden op een blog kunnen zeggen, zeker in een digitale taal, wens ik VERTROUWEN aan vele blogvrienden en aan elke voorbijganger hier; nog een woord dat ik al eerder gebruikte in mijn blog en in mijn leven.

Beste ,

Het is al een tijd terug dat ik hier iets achterliet maar zopas de blog van REI nog eens bezocht, meteen een aanrader voor anderen, en daar verwijst de auteur naar de engel die we allemaal ergens in ons hebben. Voor mij was dit een hint terug te denken aan het gebed als kind zeer vroeg geleerd, misschien ooit opgedreund en toch ... Wanneer ik het goed heb laat ik volgende versie achter; anderen mogen me corrigeren of aanvullen.

ENGEL, MIJ DOOR GOD GEGEVEN,
TOT BEWARDER IN HET LEVEN,
GELEID ME LANGS DE RECHTE(R?) BAAN
EN LEER ME ALTIJD \'T KWAAD ONTGAAN.

Beste blogvriend,

Ik heb zopas een zeer boeiend boek uitgelezen en ik vond het zo de moeite waard dat ik niet anders kan dan het met u te delen.
Ik beveel dan ook volgende roman ten zeerste aan:

BROOKLYN-DWAASHEID van Paul AUSTER - 2005.
Een boek vol verrasiingen, intriges, gevoelens warvoor je het eten uitstelt of koffie laat koud worden.

Hier een paar zaken die me getrofffen hebben al zal dat voor iedereen iest anders zijn, afhankelijk van moment en situatie van de lezer.

Volgende wil ik meegeven, omdat de citaten, los van de context, een waardevolle gedachte inhouden.

\"EEN HOTEL VERTEGENWOORDIGT DE BELOFTE VAN EEN BETERE WERELD, EEN PLEK DIE MEER IS DAN ZOMAAR EEN PLEK: EEN KANS, EEN NIEUWE GELEGENHEID OM TE LEVEN IN JE DROMEN\"
of nog:
\"We zijn allemaal zo zelfingenomen, zo tevreden met onszelf, terwijl de wereld sterft van de honger en wij geen poot uitsteken om te helpen.\"

of misschien daar even bij stilstaan:
\"ALS IEMAND HET GROTE GELUK HEEFT OM IN EEN VERHAAL, EEN DENKWELDIGE WERELD TE KUNNEN LEVEN, VERDWIJNEN DE PIJN EN HET VERDRIET VAN DEZE WERELD VOORGOED. WANT ZOLANG HET VERHAAL DOORGAAT, BESTAAT DE WERKELIJKHEID NIET\".

en tot slot nog deze, o zo toepasselijk voor mensen die met een vorm van verlies te maken hebben:

\"VAN LEDIGHEID GA JE NADENKEN, EN NADENKEN KAN GEVAARLIJK ZIJN, ZOALS IEDEREEN ZAL BEGRIJPEN DIE ALLEENSTAAND IS.

mijn pc-maat zegt dat ik teveel foto\'s bewaar, zo af en toe eens één publiceren?

Bij het opruimen van bijzondere teksten kon ik deze niet zomaar op een hoopje gooien. Vandaar een nieuw leven geven aan deze tekst en doorheen de tekst misschien ook levengevend. Maaarten.

Beste blogvriend,

Wellicht hebt u het al gemerkt maar af en toe staat er enkel een vierkantje zonder bijhorende titel, en juist daar gebeurt het dat belangrijkere artikels ontsnappen aan de lezer.
Zo is er  een artikel juist onder \'LEEF\' een bericht gepubliceerd over een genezing te Lourdes. De integrale tekst is daar weergegeven.

Ik probeer met dit regenweer toch wat bedenkingen of toch één neer te pennen.

Er liggen hier nogal wat gespaarde overschrijvingen voor één of ander goed doel;ik heb ze zopas geteld en het zijn er al 12 maar meteen moet ik dan denken aan het woord dat ik las in een tijdschrift en dat me al een tijd bezig houdt: GEEFMOE.

Inderdaad wordt geven hoe langer hoe minder een vrijblijvende akte. Ik bedoel hiermee dat ik graag gedeeld heb met velen, zeker met mensen uit het Zuiden, maar ook voor bepaalde projecten.

Geven heeft me nooit arm gemaakt en de ene hand moet ook niet weten wat de andere heeft gegeven. Geven en delen is zelfs gelukkigmakend, MAAR niet langer wanneer het haast een morele dwang wordt (o, hier moet ik nog iets schrijven over dwangmatigheid of is \"moeten\" weer al dwangmatig?).
Want eens gestort uit vrije wil voor welk goed doel  dan ook, steekt je brievenbus al vlug vol met bedelbrieven, infofolders, een \"bedanking met overschrijving\" ... en zo liggen dus 12 overschrijvingen te wachten al dan niet om ze daadwerkelijk in te vullen.

Want dan kan ik die mensen volgen die het woord GEEFMOE gelanceerd hebben.

Zoals in een vorige bijdrage ik melding gemaakt heb van mensen die willen werken maar niet meer kunnen, zijn er ook mensen die wel willen geven maar nu wat voor zichzelf moeten zorgen omwille van welke redenen dan ook.

De emotionele brieven die ik de laatste tijd krijg doe ik haast niet meer open. Als het dan toch waar is dat een mensenleven kan gered worden met SLECHTS een paar euro waarom dan nog zo een geldvretende acties opsturen? Sommige organisaties lijken als paddestoelen uit de grond te komen.

OK, ik wil blijven geven, en iedereen maakt uit voor wie een aan wie of wat, maar wanneer mensen met een vervangingsinkomen moeten rondkomen dan is nog één zo een brief in de bus inderdaad de druppel die misschien alle idealisme versmoort ... MOE VAN GEVEN!

Is nog altijd het beste van een maaltijd.

Ik ben niet labiel. Ik ben emotioneel flexibel.





Voor zij die zich daar ergens in herkennen.

\"YES\", ging het daarnet wanneer ik zopas van \"bompa Peter\" een mailtje kreeg met een andere afbeelding van mijn patroonheilige Sint-Maarten, en wat voor één!
Wellicht de meest bekende, een schilderij van Anton Van Dyck; ik herinner me nog de prent(en), verzameld door mijn moeder met Soubryzegels om daar na verloop van tijd een mooi \"kunstboek\" van te maken.
Maar met deze afbeelding ben ik wel heel blij. Mocht ik nu nog een gelijkaardig schilderij vinden om ergens in mijn woonkamer op te hangen, dan wordt een lang gekoesterde wens waar.
Ja, ik heb iets met Sint-Maarten. Maar dat zullen anderen al wel hebben gemerkt doorheen het bloggen door.
Wie weet leest hier iemand deze \"advertentie\". Alvast dank bij voorbaat.