FOTO

FOTO
GUY GILBERT BEDENKINGENGeachte blogvriend,
Ondertussen zal het straks al weer drie jaar zijn dat Prins Laurent in het huwelijk trad met Claire.
Tot op vandaag ligt de integrale tekst van de bedenkingen van priester Guy Gilbert ergens naast me.
Ik ben er eindelijk aan toegekomen deze tekst te herlezen om hem ergens definitief in "mijn archieven" op te bergen.
Ik geef hier dan alleen enkele passages weer die me persoonlijk treffen en ergens teruggaan naar uitgangspunt van mijn blog over LIEFDE EN VRIENDSCHAP ALS SLEUTEL.
Ik citeer volgende :
VRIENDEN DIE BLIJVEN, OOK ALS HET NIET GOED GAAT, ZIJN HET WAARDEVOLSTE BEZIT NA DE FAMILIE.
DE LIEFDE VAN ONZE OUDERS VOOR HUN KINDEREN WAS MOOI, MAAR DE LIEFDE DIE ZE VOOR ELKAAR HADDEN WAS VEEL MOOIER;
AL WAT IK ALS PRIESTER DOE, IS DE LIEFDE DOORGEVEN DIE IK VAN EEN MAN EN EEN VROUW - MIJN VADER EN MIJN MOEDER -GEKREGEN HEB.
(bovenstaande is bemoedigend voor elke ongehuwde - maarten)
VERGEET NOOIT: HEB EEN GRENZELOOS RESPECT VOOR ELKAAR;
RESPECT IS HET MOOISTE WOORD OM LIEFDE UIT TE DRUKKEN.
DAT KLEINE MENSJE DAT SLAAPT IN DE BUIK VAN ZIJN MOEDER EN DE BEJAARDE DIE HEENGAAT ZIJN DE SCHAKELS IN DE LEVENSKETTING;
GA NOOIT SLAPEN ZONDER ELKAAR VERGEVING TE VRAGEN. DURF TE ZEGGEN DAT JE VERGIFFENIS VRAAGT EN GEEFT.WEES DAG NA DAG BARMHARTIG.
Beste blogvrienden, ik ben blij dat ik bovenstaande hier mocht achterlaten.
Het waren inderdaad zeer inspirerende woorden die Guy Gilbert toen tijdens de huwelijksmis heeft uitgesproken, woorden van leven ook vandaag voor elk van ons.
Van harte,
DE WITT E HALSDOEKEN

Bij het opruimen van bijzondere teksten kon ik deze niet zomaar op een hoopje gooien. Vandaar een nieuw leven geven aan deze tekst en doorheen de tekst misschien ook levengevend. Maaarten.
Zoekgeraakte verlangens
zee van liefdeals ik verdrink
in de zee van liefde
en als de golven van de zee
tegen mij aanspoelen
en mij meeslepen
nog ga ik van u houden
WAARHEID"... Soms denk en dacht ik dat de waarheid vertellen altijd het beste is, omdat je ten minste niet alle leugens hoeft te onthouden."
Dit kan een spreuk zijn van BZN of van andere wijzen; het is echter een fragment dat me trof in het boek "De Zomerval" van Thomas Verborgt. Ik heb daar wel even bij stil gestaan, en dan nog in een roman.
In een zelfde tijdspanne lees ik ook een ander boek, "Een borrel met Barry" van Chistophe Vekeman, pas uit in 2005.
Ik wil hiermee in elk geval 2 boekentips meegeven, maar meer dan dit valt me de herkenning op, herkenning bij mezelf maar ook in deze tijd. Hoe verschillend deze boeken en auteurs ook zijn, jonge(re) schrijvers zijn a.h.w. narcistisch of proberen toch een spiegel voor zich te houden en weten dat ook velen delen in hetzelfde wat ze meemaken.
Mocht je het niet weten, dan lopen de zieleroerselen van de verschillende personages, ook in andere boeken die ik hier eerder heb vermeld, soms naadloos in elkaar over.
Ik denk maar aan het verantwordelijkheidsgevoel van het individu voor de wereld, haast niet te dragen, of hoe vlug er sleet geraakt op de gevoelens van de gemiddelde mens omdat er nu éénmaal zoveel gevoelens komen als er gaan, gevoelens die elkaar verdringen, m.a.w. de grote vraag naar trouw en meteen de vraag naar angst het mooie te verliezen.
En telkens weer valt me op en dat in tegenstelling met jaren terug elk personage zich probeert een 'thuis' te vinden, geborgenheid, voor even of hoe erotiek nooit meer ver weg is, zelfs in detail beschreven.
Dit laatste is me vooral opgevallen, bij welke auteur en over welk onderwerp en onder welke titel dan ook. Net als in een film moet het er vroeg of laat "ter sprake" gebracht worden, liefst zo visueel mogelijk. Niet dat ik er iets zou op tegen hebben maar het is gewoon een objectieve vaststelling, wellicht gekleurd door de tijdsgeest
of de middelmatigheid van de voorbije decennia.
Het is me in elk geval opgevallen dat doorheen de verschillende romans die ik het afgelopen jaar heb gelezen er blijkbaar een grote hunker is naar trouw en vertrouwen, geborgenheid ook en vooral naar de ZINVRAAG.
Hiermee wil ik dan ook besluiten, niet dat het pessimistisch mag overkomen maar blijkbaar een samenvatting van vele overpeinzingen tijdens de lectuur, een overpeinzing waarom en voor wie we hier zijn.
"... Ik ben er maar alleen geweest, zoals de regen, de kleur van de lucht, de duisternis, de nacht .... Ik ben iemand die geademd heeft, gegeten, gedronken, geslapen, gedacht, iemand van flinterdun glas, een stem, een gerucht."
GEEFMOE

Beste blogvriend,
Wellicht hebt u het al gemerkt maar af en toe staat er enkel een vierkantje zonder bijhorende titel, en juist daar gebeurt het dat belangrijkere artikels ontsnappen aan de lezer.
Zo is er een artikel juist onder \'LEEF\' een bericht gepubliceerd over een genezing te Lourdes. De integrale tekst is daar weergegeven.
Ik probeer met dit regenweer toch wat bedenkingen of toch één neer te pennen.
Er liggen hier nogal wat gespaarde overschrijvingen voor één of ander goed doel;ik heb ze zopas geteld en het zijn er al 12 maar meteen moet ik dan denken aan het woord dat ik las in een tijdschrift en dat me al een tijd bezig houdt: GEEFMOE.
Inderdaad wordt geven hoe langer hoe minder een vrijblijvende akte. Ik bedoel hiermee dat ik graag gedeeld heb met velen, zeker met mensen uit het Zuiden, maar ook voor bepaalde projecten.
Geven heeft me nooit arm gemaakt en de ene hand moet ook niet weten wat de andere heeft gegeven. Geven en delen is zelfs gelukkigmakend, MAAR niet langer wanneer het haast een morele dwang wordt (o, hier moet ik nog iets schrijven over dwangmatigheid of is \"moeten\" weer al dwangmatig?).
Want eens gestort uit vrije wil voor welk goed doel dan ook, steekt je brievenbus al vlug vol met bedelbrieven, infofolders, een \"bedanking met overschrijving\" ... en zo liggen dus 12 overschrijvingen te wachten al dan niet om ze daadwerkelijk in te vullen.
Want dan kan ik die mensen volgen die het woord GEEFMOE gelanceerd hebben.
Zoals in een vorige bijdrage ik melding gemaakt heb van mensen die willen werken maar niet meer kunnen, zijn er ook mensen die wel willen geven maar nu wat voor zichzelf moeten zorgen omwille van welke redenen dan ook.
De emotionele brieven die ik de laatste tijd krijg doe ik haast niet meer open. Als het dan toch waar is dat een mensenleven kan gered worden met SLECHTS een paar euro waarom dan nog zo een geldvretende acties opsturen? Sommige organisaties lijken als paddestoelen uit de grond te komen.
OK, ik wil blijven geven, en iedereen maakt uit voor wie een aan wie of wat, maar wanneer mensen met een vervangingsinkomen moeten rondkomen dan is nog één zo een brief in de bus inderdaad de druppel die misschien alle idealisme versmoort ... MOE VAN GEVEN!
Vergeven
even een fotoke
VerkiezingenEn toch "slaan" ze ons om de oren met woorden als NORMEN en WAARDEN. Misschien zelfs goed dat in zoekende tijden weer deze woorden luidop kunnen uitgesproken worden, dat er kan over gediscusieerd worden want voor velen ergens een opluchting dat dit niet langer een gesprek moet zijn onder vier ogen.
Recent was ik nog aangenaam verrast van iemand die nu helemaal geen pilarenbijter is te horen zeggen i.v.m. de opvoeding van zijn kinderen dat de NORMEN sterk vervaagd zijn.
Dit zou me leiden naar een lang verhaal maar weer eens te weinig tijd om hierop verder te gaan.
Wat ik wel kwijt wilde was aansluitend op bovenstaande. Bij de uitslag n.a.v. de Nederlandse verkiezeingen hoor ik een stemmer voor de camera zeggen: " Ik stem zeker niet voor CDA want dan komen weer allerhande religieuse trekjes naar boven".
Het gaat dus blijkbaar niet langer om de politieke signatuur maar over dieperliggende gevoelens, zeker gevoed door de recente gebeurtenissen.Gaat het dan nog om de CDA of andere? Begrijp me niet verkeerd; ik neem hier geen persoonlijk standpunt in wat die partijpolitiek betreft, trouwens toch in Nederland.
Hoe verder men in het Westen zich blijkbaar de rug toekeert van elke vorm van religie (al lijkt er een nieuwe honger naar de God die men heeft verlaten), hoe intenser "de religieuze trekjes" onze omringende landen binnendringen.
En die "trekjes" zijn helemaal niet minimaal, van welke religie dan ook!
emotioneel
AHA

\"YES\", ging het daarnet wanneer ik zopas van \"bompa Peter\" een mailtje kreeg met een andere afbeelding van mijn patroonheilige Sint-Maarten, en wat voor één!
Wellicht de meest bekende, een schilderij van Anton Van Dyck; ik herinner me nog de prent(en), verzameld door mijn moeder met Soubryzegels om daar na verloop van tijd een mooi \"kunstboek\" van te maken.
Maar met deze afbeelding ben ik wel heel blij. Mocht ik nu nog een gelijkaardig schilderij vinden om ergens in mijn woonkamer op te hangen, dan wordt een lang gekoesterde wens waar.
Ja, ik heb iets met Sint-Maarten. Maar dat zullen anderen al wel hebben gemerkt doorheen het bloggen door.
Wie weet leest hier iemand deze \"advertentie\". Alvast dank bij voorbaat.
dagelijkse gedachte
Sint-Maarten
In het huis van ...
... peter en meter ... daar heb ik deze tekst geschreven zoals je hem hieronder kunt vinden. Een tekst, die ik tot nu zorgvuldig bewaar - ondertussen al meer dan26 jaar.Wat zouden ze gelukkig zijn wanneer ze dat nu van hierboven meelezen.
Maar met grote eerbied aan hen heb ik dit aan de wereld vrijgegeven met een dankbare groet .
Aan u om verder te mijmeren.
Van harte,
IN HET HUIS VAN METER EN PETER


DE VLOER
Om de zoveel tijd loop ik zelf met een emmertje sop door mijn huis. Ik heb op zich geen hekel aan dit soort werk, en dat is dan ook de voornaamste reden om dit werk niet uit te besteden. Ik kan zo geestelijk lekker tot rust komen, dingen,’zonde’ overdenken en of zo het een of het ander weer helder op een rijtje krijgen.
Bovendien wil ik tijdens het kuisen van het toilet nog wel eens een creatieve inval krijgen en dat is ook nooit weg.
De laatste keer dat ik de kamervloer aan het dweilen was, was mij net gevraagd om wat na te denken en neer te schrijven over functioneren binnen het bedrif.
Tijdens het boenen zag ik duidelijke symboliek tussen die kamervloer en mijn leven.
Eigenlijk zou ik het liefst het vinyl op de vloer vervangen, bij voorkeur door fraai parket want dat hoort tegenwoordig. Maar door allerlei omstandigheden, met name van financiële aard, is dat er niet van gekomen en ziet het er naar uit dat ik het nog wel twee jaar met deze vloer zal moeten doen.
Tijdens het dweilen werd ik me dus bewust van de parallel met mijn eigen vloer. Ook die vind ik niet ideaal, maar ik moet het ermee doen.
Als kind heb ik van mijn ouders, puur technisch gezien, niet zo’n fraaie vloer meegekregen.
Vermoedelijk hadden zij tijdens het leggen hun handen vol met het repareren van hun eigen vloertje en waren zij zelf met gebrekkig gereedschap het leven ingestuurd.
Ondanks dat deze vloer mij dierbaar is, bleef ik tot mijn ergernis struikelen over scheve tegels en omhoog gekromde planken. Tijdens het genoemde gesprek heb ik geleerd rustiger naar mijn vloer te kijken in plaats van direct met agressie op onvolkomenheden te reageren; daarmee de vloer en dus mijzelf beschadigend.
Mijn vloer en ik, we moeten samen nog een tijdje voort. Als ik hem met liefde behandel, hem goed verzorg en het hem niet kwalijk neemt dat hij niet perfect is, dan zal ik nog veel woongenot en levensgeluk kunnen hebben. Wie weet komt er dan nog een leuke prins/prinses over de vloer.
JE WAS ZO EEN KERELKOM JE TE LAAT OP JE WERK
DAN GEEF JE EEN SLECHT VOORBEELD
KOM JE TE VROEG
DAN BEN JE EEN RONDNEUZER OF BLIJ THUIS WEG TE ZIJN
BLIJF JE OVERWERKEN
DAN BEN JE EEN UITSLOVER
GA JE OP TIJD WEG
DAN HEB JE GEEN HART VOOR DE ZAAK
PLEEG JE OVERLEG
DAN DURF JE NIET ZELF TE BESLISSEN
DOE JE HET NIET
DAN BEN JE EIGENWIJS
NEEM JE IEMAND APART
DAN SCHEP JE ONDERONSJES
DOE JE HET NIET
DAN BEN JE ONPERSOONLIJK
BEN JE AARDIG
DAN WIL JE DE GETAPTE MAN SPELEN
HOUD JE AFSTAND DAN HEB JE VERBEELDING
KOM JE MET NIEUWE IDEEEN
DAN BEN JE EEN NIEUWLICHTER
MAAR ALS JE ZE NIET HEBT
DAN GAAT ER NIETS VAN JE UIT
LAAT JE EEN ANDER IETS VOOR JE DOEN
DAN BEN JE EEN AFSCHUIVER
PAK JE ZELF AAN
DAN BEN JE EIEGENBEREID
HOUD JE JE STIPT AAN DE VOORSCHRIFTEN
DAN BEN JE LASTIG
ALS JE HET NIET DOET
DAN BEN JE EEN SLAPPELING
HEB JE SUCCES
DAN HEB JE ALTIJD GELUK GEHAD
LOOPT HET MIS
DAN WEET IEDEREEN HET JE TE VERTELLEN
MAAR ..............................................................
ALS JE ER NIET MEER BENT
DAN WAS JE ZOOOOOOOOOOO\'N KEREL!
Berichtje

Mensen praten niet meer, zegt men vaak; alles gebeurt nu via mail en vooral BERICHTJES via GSM, en toch kan zo een berichtje verdomd deugd doen.
Ook velen communiceren via Messenger met hun \"vrienden\" en naast hun nickname komt soms een tekstje te staan. Meestal is het dan een profiel van hoe ze zichzelf voorstellen, maar anderen passen hun nick soms ook aan als een groet aan betrokkene.
Deze vond ik vandaag met dank aan de afzender!
LEVEN IS MOOI ALS JE STEUN HEBT VAN IEDEREEN
