de dood

OORLOG

4 augustus 2014

de oorlog is al lang geleden

...

maar is het wel waar of vraagt het inderdaad heel vele tijd om een leegte op te vullen?

Richten we onze ogen op Jezus

nu we onze geliefde broer ten grave hebben gedragen.

Het grootste wat de mens is gegeven,
is dat het in zijn macht ligt

grenzeloos lief te hebben.

Bij deze dank ik allen die heel gemeend via gastenboek of mail hun oprechte deelneming hebben betuigd bij het overlijden van mijn broer.

Wij hadden ons het diamanten jubileum van onze ouders inderdaad helemaal anders voorgesteld.

Maar laten we een voorbeeld nemen aan hen die 'grenzeloos lief hebben gehad', ook als het moeilijk wordt.

Genegen,

Maarten

U zal dan ook begrijpen dat ik voorlopig geen blogs kan bezoeken, noch gastenboeken kan ondertekenen.

Vandaag gedenken wij dat mijn ouders zestig jaar geleden in het huwelijksbootje stapten.

Een diamanten jubileum dus waar we met zijn allen naar uitkeken.

Het feest zou doorgaan op zaterdag a.s. 3 augustus.

Helaas is alles overschaduwd en afgelast door het plotse overlijden van hun beminde zoon en mijn goede broer ...

Toch wil ik bij deze en langs deze weg hulde brengen aan mijn ouders die zestig jaar lief en leed hebben gedeeld, en nog samen mogen wonen in eigen woning waar ze nog genieten van huis en tuin.

Om de schat in hen met wie wij leven te ontdekken geldt:
kijk niet naar wat de ander 'niet' doet, kijk wel naar wat de ander 'wel' doet!

Samen praten, samen lachen,
elkaar met respect behandelen,
samen mooie boeken lezen,
samen gekheid maken en ernstig zijn,
het met elkaar oneens zijn zonder boosheid zoals men het oneens is met zichzelf en dan met die onenigheid de eensgezindheid kruiden
aan elkaar iets leren of van elkaar iets leren
afwezigen met tegenzin missen,
de thuiskomers blij verwelkomen.
Deze tekenen die uit het hart komen,
smeden onze harten samen.

Naar Augustinus
in: tijdschrift VIEREN, 2014, nr.2

Dit beeld is geen unicum. Men heeft zich pas een tafeltje uitgekozen op een terras of de gsm komt boven. Heeft men elkaar dan niets meer te vertellen, zeker als vakantietijd een uitgelezen moment is om te werken aan de relatie wegens te druk op het werk? Maar dag en nacht is men  bezig - zowel jong als oud - met bekijken en versturen van berichtjes. Men zou maar iets moeten hebben gemist. Wandelend praat of tokkelt men verder. Vroeger was het eerste wat men uithaalde zijn pakje cigaretten; op vandaag is het de gsm of smartphone. En dat is ook het geval wanneer familie op bezoek komt of vrienden over de vloer komen. Het eerste wat de salontafel siert zijn de vele variaties van deze hebbedingen, want zeg nu zelf: ze erg heb je ze niet nodig. Maar ik hnoor heet je al zeggen: handig mocht er iets gebeuren. Laaatste kan ik beantwoorden, maar gebeur er dan zo veel of weten wze gewoon niet meer wat aan elkaar te vertellen? Is er nog oprechte aandacht voor het echte verhaal van de ander als om de haverklap een belletje gaat rinkelen. Helaas rinkelt het echte belletje soms te laat. Geen mobieltje, geen vrienden meer tenzij op facebook, maar waar zullen die genen zij als je ze echt nodig hebt? Ze wonen soms aan de andere kant van de wereld...

WAS VOETBAL PROMOTIE VOOR ZINLOOS GEWELD?

Hemelse vader,

Kijk neer op uw deemoedige en gehoorzaam dienende toeristen die veroordeeld zijn om deze aarde te bereizen,foto’s te schieten, postkaarten te schrijven en souveniers te kopen in het zweet van hun aanschijn.

We bidden u heer erover te waken dat ons vliegtuig niet gekaapt wordt en onze valies niet verloren gaat en dat het overgewicht van onze bagage niet ondekt wordt.

Geef ons heden uw goddelijke hulp in de keuze van de hotels en dat de gereserveerde kamer goed ingericht en voorzien is van stromend water, als dat tenminste mogelijk is.

Wij bidden dat de telefoon zou werken en dat de juffrouw van de receptie onze taal zou spreken en dat er geen post van onze kinderen op ons wacht met onheilsberichten zodat we onze reis zouden moeten afbreken.

Breng ons heer naar goede en goedkope restaurants waar het eten uitstekend is en de bediening vriendelijk en de wijn inbegrepen is in de prijs.

Verleen ons de kracht alle musea, kathedralen, kastelen en bergen te bezichtigen die aanbevolen worden in de boekskes. Als we een historische bezienswaardigheid zouden missen omwille van ons middagdutje, heb genade heer; ons vlees is zwak.

ALLEEN VOOR MANNEN: lieve god behoed onze vrouwen voor koopwoede en gelegenheidskoopjes die zij niet nodig hebben en zich niet kunnen veroorloven. Breng hun niet in bekoring want ze weten niet wat ze doen.

ALLEEN VOOR VROUWEN: Almachtige god, bescherm onze mannen dat zij niet omkijken naar andere vrouwen en die dan met ons vergelijken.   Behoed hun ervoor dat ze zich in cafe’s niet belachelijk maken en wij bidden u vergeef niet hun misstappen want zij weten goed wat ze doen.

VOOR ALLEN: en als onze reis voorbij is en wij terugkeren naar onze vrienden en kennissen, schenk ons uw hulp om iemand te vinden die onze filmen en foto’s wil zien en onze belevenissen wil aanhoren zodat ons lijden als toerist niet voor niets geweest is.

AMEN

Een woord dat we te vaak lezen maar waarvan de echte betekenis pas gevonden wordt in de liefde!

ik weet: men noemt me soms naïef –

ik heb de paardenbloemen lief

en sta met tranen in de ogen

als mensen toch worden bedrogen

...

Onderstaande mag dan een grote waarheid zijn, maar als je alle vertrouwen gesteld hebt in iemand, hem of haar probeert een nieuwe toekomst te geven, ondanks dat je misschien ergens aanvoelde dat het niet goed zou komen met deze of gene, dan is het te pijnlijker dat je al die tijd weer eens werd omgeven met leugens. Men mag niemand laten vallen zegt men, maar hoeveel kansen kan een mens krijgen?!

Gekwetst zijn in het vertrouwen is veel pijnlijker dan alle materiële en financiële dat je aan zo een mens gaf/verloor.

Een priester werd in zijn gebed gestoord

door kinderen die onder zijn venster speelden.

Om van hen verlost te zijn riep hij:

“Daar bij de rivier zit een verschrikkelijk monster.

Haast jullie, jullie zullen het vuur uit zijn neusgaten zien spuiten.”

Als een lopend vuurtje

verspreidde het gerucht over het monster zich door het dorp

en allen stormden naar de rivier.

Toen de priester dat zag, liep ook hij de menigte na

terwijl hij dacht: ‘je weet maar nooit ...’

om te denken aan en te bidden voor alle slachtoffers en nabestaanden die dit niet gewild hebben...