Er was eens een droom.

Kijken met je hart,
spreken met liefde
  er helemaal zijn voor de ander.
  Je zelf wegcijferen dus…

Helende woorden en horende oren...
  halen die ander uit de put,
  laten die ander weer lachen.

  Door zulke naastenliefde en warme gevoelens
komt er verandering in een hulpeloos gevoel,
  komt er weer blijdschap in een moedeloos hart.

Verdriet is het voorvoelen
hoeveel het zal kosten,iets of iemand
los te laten
Verdriet en troost zijn èèn
zoals de adem in en uit
zoals de zee
ebbe en vloed
zijn zij  golven van èèzelfde beweging
Verdriet is teken van verbrokkeling
signaal dat het geheel in zijn voegen scheurt
dat de mens wordt opengereten,doorschoten van
eenzaamheid,en op zoek naar heelheid
Verdriet is het merkteken....
....dat hij pelgrim is,"op weg" 

...Ach ! maar waarom
waarom doet verdriet zo`n pijn?

...."Zoveel soorten van verdriet
ik noem ze niet....."
schreef iemand

bij afscheid van mijn broer.

.

Maak van elke dag een dankdag

door uit dankbaarheid te leven.

maar dan vooral de mooie herinneringen aan de geliefde ...

Alleen een heel groot mens - en dan nog pas na jaren leed - kan sterven zien als

"ik mag opnieuw geboren worden".

Maar van één ding ben ik overtuigd: de mens is voor het leven gemaakt, niet voor de dood.

Alleen valt mijn gps ook soms uit.

Is het niet overal ter wereld wat aan het branden? Oekräine, Syrië, Gaza... Wat doet de internationale gemeenschap? Wij als kleine burgers kunnen niet veel.

De puzzel van het leven leg je stukje voor stukje en plots ben je er een paar kwijt ...

Je zoekt en zal blijven zoeken, maar ze zijn verdwenen... weg ...

Je kan enkel gissen hoe je puzzel er op het einde zou uitgezien hebben ...

OORLOG

4 augustus 2014

de oorlog is al lang geleden

...

maar is het wel waar of vraagt het inderdaad heel vele tijd om een leegte op te vullen?

Richten we onze ogen op Jezus

nu we onze geliefde broer ten grave hebben gedragen.

Het grootste wat de mens is gegeven,
is dat het in zijn macht ligt

grenzeloos lief te hebben.

Bij deze dank ik allen die heel gemeend via gastenboek of mail hun oprechte deelneming hebben betuigd bij het overlijden van mijn broer.

Wij hadden ons het diamanten jubileum van onze ouders inderdaad helemaal anders voorgesteld.

Maar laten we een voorbeeld nemen aan hen die 'grenzeloos lief hebben gehad', ook als het moeilijk wordt.

Genegen,

Maarten

U zal dan ook begrijpen dat ik voorlopig geen blogs kan bezoeken, noch gastenboeken kan ondertekenen.

Vandaag gedenken wij dat mijn ouders zestig jaar geleden in het huwelijksbootje stapten.

Een diamanten jubileum dus waar we met zijn allen naar uitkeken.

Het feest zou doorgaan op zaterdag a.s. 3 augustus.

Helaas is alles overschaduwd en afgelast door het plotse overlijden van hun beminde zoon en mijn goede broer ...

Toch wil ik bij deze en langs deze weg hulde brengen aan mijn ouders die zestig jaar lief en leed hebben gedeeld, en nog samen mogen wonen in eigen woning waar ze nog genieten van huis en tuin.

Om de schat in hen met wie wij leven te ontdekken geldt:
kijk niet naar wat de ander 'niet' doet, kijk wel naar wat de ander 'wel' doet!